ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 1.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.27.1
संप्रहृष्टास्ततो नागा जलधाराप्लुतास्तदा ।
सुपर्णेनोह्यमानास्ते जग्मुस्तं द्वीपमाशु वै ॥ १.२७.१ ॥
ਤਦ ਜਲ-ਧਾਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਨਾਗ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਗਰੁੜ ਦੁਆਰਾ ਢੋਏ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਦੀਪ ਵੱਲ ਤੁਰੰਤ ਚਲੇ ਗਏ।
1.27.2
तं द्वीपं मकरावासं विहितं विश्वकर्मणा ।
तत्र ते लवणं घोरं ददृशुः पूर्वमागताः ॥ १.२७.२ ॥
ਪਹਿਲਾਂ ਉੱਥੇ ਆਏ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਮਕਰਾਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਉਸ ਦੀਪ ਵਿੱਚ ਭਿਆਨਕ ਲੂਣ ਸਮੁੰਦਰ ਵੇਖਿਆ।
1.27.3
सुपर्णसहिताः सर्पाः काननं च मनोरमम् ।
सागराम्बुपरिक्षिप्तं पक्षिसङ्घनिजादितम् ॥ १.२७.३ ॥
ਗਰੁੜ ਨਾਲ ਆਏ ਸੱਪਾਂ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਮਨੋਹਰ ਜੰਗਲ ਵੇਖਿਆ।
1.27.4
विचित्रफलपुष्पाभिर्वनराजिभिरावृतम् ।
भवनैरावृतं रम्यैस्तथा पद्माकरैरपि ॥ १.२७.४ ॥
ਵਿਚਿੱਤਰ ਫਲਾਂ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ, ਸੁੰਦਰ ਭਵਨਾਂ ਅਤੇ ਕਮਲ-ਤਲਾਬਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
1.27.5
प्रसन्नसलिलैश्चापि ह्वदैर्दिव्यैर्विभूषितम् ।
दिव्यगन्धवहैः पुण्यैर्मारुतैरुपवीजितम् ॥ १.२७.५ ॥
ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਦਿਵਿਆ ਝੀਲਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਿਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਸੁਗੰਧ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹਵਾਵਾਂ ਨਾਲ ਝੁਲਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ।
1.27.6
उत्पतद्भिरिवाकाशं वृक्षैर्मलयजैरपि ।
शोभितं पुष्पवर्षाणि मुञ्चद्भिर्मारुतोद्धतैः ॥ १.२७.६ ॥
ਮਲਯ ਪਰਬਤ ਦੇ ਚੰਦਨ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਉਹ ਸ਼ੋਭਦਾ ਸੀ; ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਉੱਡ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਹਿੱਲ ਕੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਸਨ।
1.27.7
वायुविक्षिप्तकुसुमैस्तथाऽन्यैरपि पादपैः ।
किरद्भिरिव तत्रस्थान्नागान्पुष्पाम्बुवृष्टिभिः ॥ १.२७.७ ॥
ਹਵਾ ਨਾਲ ਖਿੱਲਰੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰੁੱਖਾਂ ਨੇ ਵੀ, ਉੱਥੇ ਖੜ੍ਹੇ ਨਾਗਾਂ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਵਰਖਾ ਜਿਹੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।
1.27.8
मनःसंहर्षजं दिव्यं गन्धर्वाप्सरसां प्रियम् ।
मत्तभ्रमस्संघुष्टं मनोज्ञाकृतिदर्शनम् ॥ १.२७.८ ॥
ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਜਗਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਦਿਵ੍ਯ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ, ਮਤਵਾਲੇ ਭੌਰਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਮਨ ਮੋਹਣ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਦ੍ਰਿਸ਼।
1.27.9
रमणीयं शिवं पुण्यं सर्वैर्जनमनोहरैः ।
नानापक्षिरुतं रम्यं कद्रूपुत्रप्रहर्षणम् ॥ १.२७.९ ॥
ਰਮਣੀਕ, ਸ਼ੁਭ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸਭ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਹਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਨੇਕ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ, ਕਦਰੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲਾ।
1.27.10
तत्ते वनं समासाद्य विजह्रुः पन्नगास्तदा ।
अब्रुवंश्च महावीर्यं सुपर्णं पतगेश्वरम् ॥ १.२७.१० ॥
ਤਦ ਉਸ ਬਨ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਨਾਗ ਵਿਚਰੇ; ਅਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸੁਪਰਣ ਨੂੰ ਬੋਲੇ।
1.27.11
वहास्मानपरं द्वीपं सुरम्यं विमलोदकम् ।
त्वं हि देशान्बहून्रम्यान्व्रजन्पश्यसि खेचर ॥ १.२७.११ ॥
ਨਿਰਮਲ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸੁੰਦਰ ਟਾਪੂ ਉੱਤੇ ਸਾਨੂੰ ਲੈ ਚੱਲ; ਹੇ ਅਕਾਸ਼ਚਾਰੀ, ਤੂੰ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ।
1.27.12
स विचिन्त्याब्रवीत्पक्षी मातरं विनतो तदा ।
किं कारणं मया मातः कर्तव्यं सर्पभाषितम् ॥ १.२७.१२ ॥
ਤਦ ਉਸ ਪੰਛੀ ਨੇ ਸੋਚ ਕੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਵਿਨਤਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਮਾਤਾ, ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਕਹਿਣ ਅਨੁਸਾਰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?'
1.27.13
दासीभूतास्मि दुर्योगात्सपत्न्याः पतगोत्तम ।
पणं वितथमास्थाय सर्पैरुपधिना कृतम् ॥ १.२७.१३ ॥
ਹੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸੌਤਣ ਦੀ ਬੁਰੀ ਚਾਲ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਦਾਸੀ ਬਣ ਗਈ ਹਾਂ। ਸੱਪਾਂ ਨੇ ਛਲ ਨਾਲ ਝੂਠੀ ਸ਼ਰਤ ਮੰਨ ਕੇ ਇਹ ਕੀਤਾ।
1.27.14
तस्मिंस्तु कथिते मात्रा कारणे गगनेतरः ।
उवाच वचनं सर्पांस्तेन दुःखेन दुःखितः ॥ १.२७.१४ ॥
ਮਾਤਾ ਵੱਲੋਂ ਕਾਰਨ ਦੱਸੇ ਜਾਣ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਡਣ ਵਾਲਾ ਉਹ ਪੰਛੀ ਉਸ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਬੋਲਿਆ।
1.27.15
किमाहृत्य विदित्वा वा किं वा कृत्वेह पौरुषम् ।
दास्याद्वो विप्रमुच्येयं तथ्यं वदत लेलिहाः ॥ १.२७.१५ ॥
ਕੀ ਲਿਆ ਕੇ, ਕੀ ਜਾਣ ਕੇ, ਜਾਂ ਇੱਥੇ ਕਿਹੜਾ ਪੌਰਖ ਕਰਕੇ ਉਸ ਪੰਛੀ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਦਾਸਤਾ ਤੋਂ ਛੁਡਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਜੀਭ ਚੱਟਣ ਵਾਲੇ ਸੱਪੋ, ਸੱਚ ਦੱਸੋ।
1.27.16
श्रुत्वा समब्रुवन्सर्पा आहरामृतमोजसा ।
ततो दास्याद्विप्रमोक्षो भविता तव खेचर ॥ १.२७.१६ ॥
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਸੱਪਾਂ ਨੇ ਇਕੱਠਿਆਂ ਕਿਹਾ, 'ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਲਿਆ; ਤਦ ਹੇ ਅਕਾਸ਼ਚਾਰੀ, ਤੇਰੀ ਮਾਤਾ ਦੀ ਦਾਸਤਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਹੋਵੇਗੀ।'