మహాభారతం · అధ్యాయం 1.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.27.1
संप्रहृष्टास्ततो नागा जलधाराप्लुतास्तदा ।
सुपर्णेनोह्यमानास्ते जग्मुस्तं द्वीपमाशु वै ॥ १.२७.१ ॥
అప్పుడు నీటి ధారలతో తడిసిన నాగులు ఎంతో సంతోషించి, గరుడుడు మోయగా వేగంగా ఆ ద్వీపానికి వెళ్లాయి.
1.27.2
तं द्वीपं मकरावासं विहितं विश्वकर्मणा ।
तत्र ते लवणं घोरं ददृशुः पूर्वमागताः ॥ १.२७.२ ॥
ముందే అక్కడికి వచ్చిన వారు, విశ్వకర్మ నిర్మించిన, మకరాల నివాసమైన ఆ ద్వీపంలో ఆ భయంకరమైన లవణ సముద్రాన్ని చూశారు.
1.27.3
सुपर्णसहिताः सर्पाः काननं च मनोरमम् ।
सागराम्बुपरिक्षिप्तं पक्षिसङ्घनिजादितम् ॥ १.२७.३ ॥
గరుడునితో వచ్చిన సర్పాలు, సముద్రజలాలతో చుట్టబడి పక్షిసమూహాల ధ్వనులతో మారుమ్రోగుతున్న మనోహర వనాన్ని చూశాయి.
1.27.4
विचित्रफलपुष्पाभिर्वनराजिभिरावृतम् ।
भवनैरावृतं रम्यैस्तथा पद्माकरैरपि ॥ १.२७.४ ॥
అది విచిత్రమైన పండ్లు, పువ్వులతో కూడిన వృక్షశ్రేణులతో నిండి, రమణీయ భవనాలు, పద్మసరస్సులతో కూడా ఆవృతమై ఉంది.
1.27.5
प्रसन्नसलिलैश्चापि ह्वदैर्दिव्यैर्विभूषितम् ।
दिव्यगन्धवहैः पुण्यैर्मारुतैरुपवीजितम् ॥ १.२७.५ ॥
అది స్వచ్ఛమైన జలాలుగల దివ్య సరస్సులతో అలంకరించబడి, దివ్యసుగంధాలను మోసే పవిత్ర వాయువులచే వీయబడుతూ ఉంది.
1.27.6
उत्पतद्भिरिवाकाशं वृक्षैर्मलयजैरपि ।
शोभितं पुष्पवर्षाणि मुञ्चद्भिर्मारुतोद्धतैः ॥ १.२७.६ ॥
మలయ పర్వతంలో పుట్టిన చందన వృక్షాలతో కూడా అది శోభిల్లింది; అవి ఆకాశంలోకి ఎగురుతున్నట్లుగా ఉండి, గాలికి కదలిక పొంది పూలవర్షాలు కురిపించాయి.
1.27.7
वायुविक्षिप्तकुसुमैस्तथाऽन्यैरपि पादपैः ।
किरद्भिरिव तत्रस्थान्नागान्पुष्पाम्बुवृष्टिभिः ॥ १.२७.७ ॥
గాలికి రాలిన పూలతోనూ, ఇతర వృక్షాలతోనూ, అక్కడ నిలిచిన నాగులపై పూలు, నీటి వర్షాన్ని కురిపిస్తున్నట్లు.
1.27.8
मनःसंहर्षजं दिव्यं गन्धर्वाप्सरसां प्रियम् ।
मत्तभ्रमस्संघुष्टं मनोज्ञाकृतिदर्शनम् ॥ १.२७.८ ॥
మనసుకు ఆనందం కలిగించే, దివ్యమైన, గంధర్వులకు అప్సరసలకు ప్రియమైన, మత్తెక్కిన తుమ్మెదల ధ్వనితో నిండిన, మనోహర రూపం కలిగినది.
1.27.9
रमणीयं शिवं पुण्यं सर्वैर्जनमनोहरैः ।
नानापक्षिरुतं रम्यं कद्रूपुत्रप्रहर्षणम् ॥ १.२७.९ ॥
రమణీయమైన, శుభమైన, పవిత్రమైన, అందరి మనసులను ఆకర్షించే, అనేక పక్షుల కూతలతో సుందరమైన, కద్రువ కుమారులను సంతోషపెట్టేది.
1.27.10
तत्ते वनं समासाद्य विजह्रुः पन्नगास्तदा ।
अब्रुवंश्च महावीर्यं सुपर्णं पतगेश्वरम् ॥ १.२७.१० ॥
అప్పుడు ఆ అడవికి చేరి నాగులు విహరించాయి; మహా పరాక్రమం గల పక్షిరాజు సుపర్ణునితో ఇలా అన్నాయి.
1.27.11
वहास्मानपरं द्वीपं सुरम्यं विमलोदकम् ।
त्वं हि देशान्बहून्रम्यान्व्रजन्पश्यसि खेचर ॥ १.२७.११ ॥
స్వచ్ఛమైన నీరున్న మరొక సుందరమైన ద్వీపానికి మమ్మల్ని మోసుకెళ్ళు; ఓ ఆకాశచారీ, నువ్వు అనేక సుందర దేశాలను సంచరిస్తూ చూస్తావు.
1.27.12
स विचिन्त्याब्रवीत्पक्षी मातरं विनतो तदा ।
किं कारणं मया मातः कर्तव्यं सर्पभाषितम् ॥ १.२७.१२ ॥
అప్పుడు ఆ పక్షి ఆలోచించి తన తల్లి వినతతో ఇలా అన్నది: 'అమ్మా, నాగుల మాట ఏ కారణంగా నేను చేయాలి?'
1.27.13
दासीभूतास्मि दुर्योगात्सपत्न्याः पतगोत्तम ।
पणं वितथमास्थाय सर्पैरुपधिना कृतम् ॥ १.२७.१३ ॥
పక్షులలో శ్రేష్ఠుడా, సవతి దుష్ట కుట్రవల్ల నేను దాసిగా మారాను. సర్పాలు మోసంతో అబద్ధపు పందెాన్ని స్వీకరించి ఇలా చేశాయి.
1.27.14
तस्मिंस्तु कथिते मात्रा कारणे गगनेतरः ।
उवाच वचनं सर्पांस्तेन दुःखेन दुःखितः ॥ १.२७.१४ ॥
తల్లి కారణం చెప్పగా, ఆకాశంలో సంచరించే ఆ పక్షి ఆ దుఃఖంతో బాధపడి సర్పాలతో ఈ మాటలు అన్నది.
1.27.15
किमाहृत्य विदित्वा वा किं वा कृत्वेह पौरुषम् ।
दास्याद्वो विप्रमुच्येयं तथ्यं वदत लेलिहाः ॥ १.२७.१५ ॥
ఏమి తెచ్చి, ఏమి తెలుసుకొని, లేదా ఇక్కడ ఏ పౌరుషం చేసి మీ దాస్యం నుండి ఆ పక్షిని విడిపించగలను? నాలుక చప్పరించే సర్పాలారా, నిజం చెప్పండి.
1.27.16
श्रुत्वा समब्रुवन्सर्पा आहरामृतमोजसा ।
ततो दास्याद्विप्रमोक्षो भविता तव खेचर ॥ १.२७.१६ ॥
ఇది విని సర్పాలు ఏకంగా అన్నాయి: 'నీ బలంతో అమృతాన్ని తే; అప్పుడు ఆకాశచారీ, నీ తల్లి దాస్యం నుండి విముక్తి కలుగుతుంది.'