มหาภารตะ · อัธยายะ 1.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.27.1
संप्रहृष्टास्ततो नागा जलधाराप्लुतास्तदा ।
सुपर्णेनोह्यमानास्ते जग्मुस्तं द्वीपमाशु वै ॥ १.२७.१ ॥
จากนั้นพวกนาคเปี่ยมด้วยความยินดี ชุ่มโชกด้วยสายน้ำ ครุฑก็พาพวกมันไปยังเกาะนั้นอย่างรวดเร็ว
1.27.2
तं द्वीपं मकरावासं विहितं विश्वकर्मणा ।
तत्र ते लवणं घोरं ददृशुः पूर्वमागताः ॥ १.२७.२ ॥
ที่นั่นพวกนาคได้เห็นทะเลเค็มอันน่าสะพรึงกลัวของเกาะนั้น เป็นที่อยู่ของมกร ซึ่งพระวิศวกรรมสร้างขึ้น พวกมันเคยมาถึงที่นี่มาก่อนแล้ว
1.27.3
सुपर्णसहिताः सर्पाः काननं च मनोरमम् ।
सागराम्बुपरिक्षिप्तं पक्षिसङ्घनिजादितम् ॥ १.२७.३ ॥
พวกนาคพร้อมด้วยสุบรรณได้เห็นป่าอันงดงาม ล้อมรอบด้วยน้ำแห่งมหาสมุทร ก้องด้วยเสียงร้องของฝูงนก
1.27.4
विचित्रफलपुष्पाभिर्वनराजिभिरावृतम् ।
भवनैरावृतं रम्यैस्तथा पद्माकरैरपि ॥ १.२७.४ ॥
ป่านั้นปกคลุมด้วยแถวไม้ที่ออกผลและดอกหลากสี และยังล้อมรอบด้วยที่อยู่อาศัยอันน่ารื่นรมย์กับสระบัวด้วย
1.27.5
प्रसन्नसलिलैश्चापि ह्वदैर्दिव्यैर्विभूषितम् ।
दिव्यगन्धवहैः पुण्यैर्मारुतैरुपवीजितम् ॥ १.२७.५ ॥
ป่านั้นประดับด้วยทะเลสาบทิพย์ที่มีน้ำใสสะอาด และถูกลมศักดิ์สิทธิ์ที่พัดกลิ่นหอมทิพย์โชยมาพัดให้เย็นสบาย
1.27.6
उत्पतद्भिरिवाकाशं वृक्षैर्मलयजैरपि ।
शोभितं पुष्पवर्षाणि मुञ्चद्भिर्मारुतोद्धतैः ॥ १.२७.६ ॥
ป่านั้นยังประดับด้วยต้นจันทน์จากเขามลัย ซึ่งดูเหมือนจะพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า และโปรยดอกไม้ที่ลมพัดให้ร่วงลงมาดุจฝน
1.27.7
वायुविक्षिप्तकुसुमैस्तथाऽन्यैरपि पादपैः ।
किरद्भिरिव तत्रस्थान्नागान्पुष्पाम्बुवृष्टिभिः ॥ १.२७.७ ॥
ทั้งดอกไม้ที่ลมพัดกระจาย และต้นไม้อื่น ๆ ด้วย ต่างโปรยฝนดอกไม้และน้ำลงบนพวกนาคที่ยืนอยู่ที่นั้น ดุจดังโปรยปรายลงมา
1.27.8
मनःसंहर्षजं दिव्यं गन्धर्वाप्सरसां प्रियम् ।
मत्तभ्रमस्संघुष्टं मनोज्ञाकृतिदर्शनम् ॥ १.२७.८ ॥
เป็นทิพย์ เกิดจากความปีติยินดีในใจ เป็นที่รักของคนธรรพ์และนางอัปสร ก้องด้วยเสียงผึ้งที่มึนเมาบิน รูปลักษณ์น่าชมและงดงามยิ่ง
1.27.9
रमणीयं शिवं पुण्यं सर्वैर्जनमनोहरैः ।
नानापक्षिरुतं रम्यं कद्रूपुत्रप्रहर्षणम् ॥ १.२७.९ ॥
น่ารื่นรมย์ มงคล และศักดิ์สิทธิ์ เป็นที่ชื่นใจแก่ทุกคน ก้องด้วยเสียงร้องของนกนานาชนิด น่ารื่นรมย์ และให้ความยินดีแก่บุตรของนางกัทรุ
1.27.10
तत्ते वनं समासाद्य विजह्रुः पन्नगास्तदा ।
अब्रुवंश्च महावीर्यं सुपर्णं पतगेश्वरम् ॥ १.२७.१० ॥
เมื่อพวกนาคมาถึงป่านั้นแล้ว ก็เล่นสนุกสนานอยู่ที่นั่น และกล่าวแก่สุบรรณผู้มีพลังยิ่งใหญ่ ผู้เป็นเจ้าแห่งปักษี
1.27.11
वहास्मानपरं द्वीपं सुरम्यं विमलोदकम् ।
त्वं हि देशान्बहून्रम्यान्व्रजन्पश्यसि खेचर ॥ १.२७.११ ॥
ขอท่านพาพวกเราไปยังเกาะอื่นที่งดงามยิ่ง มีน้ำใสสะอาด เพราะท่านผู้ท่องฟ้าได้เห็นดินแดนอันงดงามมากมายขณะเดินทาง
1.27.12
स विचिन्त्याब्रवीत्पक्षी मातरं विनतो तदा ।
किं कारणं मया मातः कर्तव्यं सर्पभाषितम् ॥ १.२७.१२ ॥
ครั้งนั้น นกตัวนั้นครุ่นคิดแล้วกล่าวกับมารดาของตน คือนางวินตา ว่า "แม่เจ้า ด้วยเหตุผลใดหรือที่ข้าพเจ้าควรทำตามที่พวกนาคกล่าว"
1.27.13
दासीभूतास्मि दुर्योगात्सपत्न्याः पतगोत्तम ।
पणं वितथमास्थाय सर्पैरुपधिना कृतम् ॥ १.२७.१३ ॥
ข้าแต่นกผู้ประเสริฐ แม่ตกเป็นทาสด้วยโชคร้ายจากความเลวทรามของเมียน้อย ด้วยการเดิมพันอันเท็จที่พวกนาคใช้อุบายจัดทำขึ้น
1.27.14
तस्मिंस्तु कथिते मात्रा कारणे गगनेतरः ।
उवाच वचनं सर्पांस्तेन दुःखेन दुःखितः ॥ १.२७.१४ ॥
เมื่อมารดาบอกเหตุนั้นแล้ว นกผู้โฉบเฉี่ยวอยู่บนท้องฟ้า ถูกความทุกข์นั้นเบียดเบียน จึงกล่าวถ้อยคำเหล่านี้แก่พวกนาค
1.27.15
किमाहृत्य विदित्वा वा किं वा कृत्वेह पौरुषम् ।
दास्याद्वो विप्रमुच्येयं तथ्यं वदत लेलिहाः ॥ १.२७.१५ ॥
ควรนำอะไรมา ควรรู้อะไร หรือควรกระทำความกล้าหาญอะไรที่นี่ จึงจะทำให้นกพ้นจากการเป็นทาสของพวกท่านได้ ท่านทั้งหลายผู้เลียลิ้นเอ๋ย จงบอกความจริงเถิด
1.27.16
श्रुत्वा समब्रुवन्सर्पा आहरामृतमोजसा ।
ततो दास्याद्विप्रमोक्षो भविता तव खेचर ॥ १.२७.१६ ॥
เมื่อได้ยินดังนั้น พวกนาคจึงกล่าวพร้อมกันว่า "จงนำน้ำอมฤตมาด้วยกำลังของท่านเถิด เมื่อนั้น ท่านผู้ท่องฟ้าเอ๋ย นกของท่านจะพ้นจากการเป็นทาส"