ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.29.1
तस्य कण्ठमनुप्राप्तो ब्राह्मणः सह भार्यया ।
दहन्दीप्त इवाङ्गारस्तमुवाचान्तरिक्षगः ॥ १.२९.१ ॥
ಅವನ ಕಂಠವನ್ನು ತಲುಪಿದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ, ಉರಿಯುವ ಕೆಂಡದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
1.29.2
द्विजोत्तम विनिर्गच्छ तूर्णमास्यादपावृतात् ।
न हि मे ब्राह्मणो वध्यः पापेष्वपि रतः सदा ॥ १.२९.२ ॥
ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಈ ತೆರೆದ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಬೇಗನೆ ಹೊರಬಾ. ಪಾಪಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ ನಿರತನಾದರೂ, ನಾನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ವಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
1.29.3
ब्रुवाणमेवं गरुडं ब्राह्मणः प्रत्यभाषत ।
निषादी मम भार्येयं निर्गच्छतु मया सह ॥ १.२९.३ ॥
ಗರುಡನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿರುವಾಗ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: "ಈ ನಿಷಾದಿ ನನ್ನ ಪತ್ನಿ; ಇವಳೂ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಹೊರಬರಲಿ."
1.29.4
एतामपि निषादीं त्वं परिगृह्याशु निष्पत ।
तूर्णं संभावयात्मानमजीर्णं मम तेजसा ॥ १.२९.४ ॥
ಈ ನಿಷಾದಿಯನ್ನೂ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಬೇಗನೆ ಹಾರಿ ಹೋಗು. ನನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಜೀರ್ಣಿಸಲಾಗದವನೆಂದು ಭಾವಿಸು.
1.29.5
ततः स विप्रो निष्क्रान्तो निषादीसहितस्तदा ।
वर्धयित्वा च गरुडमिष्टं देशं जगाम ह ॥ १.२९.५ ॥
ಆಗ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ನಿಷಾದಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೊರಬಂದು, ಗರುಡನನ್ನು ಹರಸಿ ತನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ದೇಶಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು.
1.29.6
सहभार्ये विनिष्क्रान्ते तस्मिन्विप्रे स पक्षिराट् ।
वितत्य पक्षावाकाशमुत्पपात मनोजवः ॥ १.२९.६ ॥
ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟುಹೋದ ಬಳಿಕ, ಪಕ್ಷಿರಾಜನು ಮನಸ್ಸಿನಷ್ಟು ವೇಗದಿಂದ ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ಹರಡಿ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹಾರಿದನು.
1.29.7
ततोऽपश्यत्स्वपितरं पृष्टश्चाख्यातवान्पितुः ।
यथान्यायममेयात्मा तं चोवाच महानृषिः ॥ १.२९.७ ॥
ಆಗ ಅವನು ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಕಂಡನು; ತಂದೆ ಕೇಳಿದಾಗ ಯಥಾನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳಿದನು. ಅಮೇಯಾತ್ಮನಾದ ಆ ಮಹರ್ಷಿ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
1.29.8
कच्चिद्वः कुशलं नित्यं भोजने बहुलं सुत ।
कच्चिच्च मानुषे लोके तवान्नं विद्यते बहु
क्व गन्तास्यतिवेगेन मम त्वं वक्तुमर्हसि ॥ १.२९.८ ॥
ಮಗನೇ, ನಿಮಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಭೋಜನದಲ್ಲಿ ಕ್ಷೇಮವೇ? ಮನುಷ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಅನ್ನ ಹೇರಳವಾಗಿದೆಯೇ? ಇಷ್ಟು ವೇಗದಿಂದ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವೆ? ನನಗೆ ಹೇಳಬೇಕು.
1.29.9
माता मे कुशला शश्वत्तथा भ्राता तथा ह्यहम् ।
न हि मे कुशलं तात भोजने बहुले सदा ॥ १.२९.९ ॥
ನನ್ನ ತಾಯಿ ಸದಾ ಕ್ಷೇಮವಾಗಿದ್ದಾಳೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಸಹೋದರನೂ; ನಾನೂ. ಆದರೆ ತಂದೆಯೇ, ಭೋಜನ ಹೇರಳವಾಗಿದ್ದರೂ ನನಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಕ್ಷೇಮವಿಲ್ಲ.
1.29.10
अहं हि सर्पैः प्रहितः सोममाहर्तुमुत्तमम् ।
महातुर्दास्यविमोक्षार्थमाहरिष्ये तमद्य वै ॥ १.२९.१० ॥
ನಾಗರು ನನ್ನನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸೋಮವನ್ನು ತರಲು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾರೆ. ದಾಸ್ಯದಿಂದ ವಿಮೋಚನೆಗಾಗಿ ನಾನು ಇಂದೇ ಅದನ್ನು ತರುವೆನು.
1.29.11
मात्रा चात्र समादिष्टो निषादान्भक्षयेति ह ।
न च मे तृप्तिरभवद्भक्षयित्वा सहस्रशः ॥ १.२९.११ ॥
ತಾಯಿ ಇಲ್ಲಿ ನಿಷಾದರನ್ನು ತಿನ್ನು ಎಂದು ನನಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದ್ದಳು. ಸಾವಿರಾರು ಮಂದಿಯನ್ನು ತಿಂದರೂ ನನಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಆಗಲಿಲ್ಲ.
1.29.12
तस्माद्भक्ष्यं त्वमपरं भगवन्प्रदिशस्व मे ।
यद्भुक्त्वाऽमृतमाहर्तुं समर्तः स्यामहं प्रभो ॥ १.२९.१२ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ಭಗವನ್, ನನಗೆ ಬೇರೆ ಆಹಾರವನ್ನು ತೋರಿಸಿ; ಅದನ್ನು ತಿಂದು ಅಮೃತವನ್ನು ತರಲು ನಾನು ಸಮರ್ಥನಾಗಬಲ್ಲೆ, ಪ್ರಭೋ.
1.29.13
क्षुत्पिपासाविघातार्थं भक्ष्यमाख्यातु मे भवान् ।
इदं सरो महापुण्यं देवलोकेऽपि विश्रुतम् ॥ १.२९.१३ ॥
ಹಸಿವು, ಬಾಯಾರಿಕೆ ನೀಗಿಸುವ ಆಹಾರವನ್ನು ನೀವು ನನಗೆ ಹೇಳಿ. ಈ ಸರೋವರ ಅತ್ಯಂತ ಪುಣ್ಯಕರವಾದದ್ದು; ದೇವಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.
1.29.14
यत्र कूर्माग्रजं हस्ती सदा कर्षत्यवाङ्मुखः ।
तयोर्जन्मान्तरे वैरं संप्रवक्ष्याम्यसोषतः ॥ १.२९.१४ ॥
ಆನೆ ಸದಾ ಮುಖ ಕೆಳಗೆ ಮಾಡಿ ಆಮೆಯ ಅಣ್ಣನನ್ನು ಎಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಆ ಇಬ್ಬರ ಜನ್ಮಾಂತರ ವೈರವನ್ನು ನಾನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
1.29.15
तन्मे तत्त्वं निबोधस्य यत्प्रमाणौ च तावुभौ ।
शृणु त्वं वत्स भद्रं ते कथां वैराग्यवर्धिनीम् ॥ १.२९.१५ ॥
ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಯಾವ ಪ್ರಮಾಣದವರು ಎಂಬ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ತಿಳಿ. ಪ್ರಿಯ ಮಗನೇ, ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ; ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳು.
1.29.16
पित्रोरर्थविभागे वै समुत्पन्नां पुराण्डज ।
आसीद्विभावसुर्नाम महर्षिः कोपनो भृशम् ॥ १.२९.१६ ॥
ಓ ಪುರಾತನ ಅಂಡಜನೇ, ತಂದೆಯ ಆಸ್ತಿ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳು. ವಿಭಾವಸು ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಮಹರ್ಷಿ ಇದ್ದನು; ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪಿಷ್ಠನಾಗಿದ್ದನು.
1.29.17
भ्राता तस्यानुजश्चासीत्सुप्रतीको महातपाः ।
स नेच्छति धनं भ्रात्रा सहैकस्थं महामुनिः ॥ १.२९.१७ ॥
ಅವನ ತಮ್ಮ ಸುಪ್ರತೀಕ, ಮಹಾತಪಸ್ವಿ. ಆ ಮಹಾಮುನಿ ಅಣ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಇಚ್ಛಿಸಲಿಲ್ಲ.
1.29.18
विभागं कीर्तयत्येव सुप्रतीको हि नित्यशः ।
अथाब्रवीच्च तं भ्राता सुप्रतीकं विभावसुः ॥ १.२९.१८ ॥
ಸುಪ್ರತೀಕ ಸದಾ ವಿಭಾಗದ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಆಗ ಅಣ್ಣ ವಿಭಾವಸು ಸುಪ್ರತೀಕನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
1.29.19
विभागे बहवो दोषा भविष्यन्ति महातपः ।
विभागं बहवो मोहात्कर्तुमिच्छन्ति नित्यशः।
ततो विभक्तास्त्वन्योन्यं नाद्रियन्तेऽर्थमोहिताः ॥ १.२९.१९ ॥
ಓ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯೇ, ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ದೋಷಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ. ಮೋಹದಿಂದ ಜನರು ಸದಾ ವಿಭಾಗ ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ವಿಭಕ್ತರಾಗಿ ಧನಮೋಹದಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಗೌರವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
1.29.20
ततः स्वार्थपरान्मूढान्पृथग्भूतान्स्वकैर्धनैः ।
विदित्वा भेदयन्त्येतानमित्रा मित्ररूपिणः ॥ १.२९.२० ॥
ನಂತರ ಸ್ವಾರ್ಥಪರರಾದ, ಮೂಢರಾದ, ತಮ್ಮ ಧನದಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟ ಇವರನ್ನು ತಿಳಿದು, ಮಿತ್ರರೂಪದ ಶತ್ರುಗಳು ಇವರನ್ನು ಭೇದಿಸುತ್ತಾರೆ.
1.29.21
विदित्वा चापरे भिन्नानन्तरेषु पतन्त्यथ ।
भिन्नानामतुलो नाशः क्षिप्रमेव प्रवर्तते ॥ १.२९.२१ ॥
ಇತರರೂ ಬೇರ್ಪಟ್ಟವರನ್ನು ತಿಳಿದು ಅವರ ಅಂತರಗಳಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ. ಆಗ ಬೇರ್ಪಟ್ಟವರಿಗೆ ಅತುಲ ನಾಶ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರುತ್ತದೆ.
1.29.22
तस्माद्विभागं भ्रातॄणां न प्रशंसन्ति साधवः ।
एवमुक्तः सुप्रतीको भागं कीर्तयतेऽनिशम् ॥ १.२९.२२ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಸಜ್ಜನರು ಸಹೋದರರ ವಿಭಾಗವನ್ನು ಹೊಗಳುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟರೂ ಸುಪ್ರತೀಕನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ತನ್ನ ಭಾಗವನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.
1.29.23
एवं निर्बध्यमानस्तु शशापैनं विभावसुः ।
गुरुशास्त्रेऽनिबद्धानामन्योन्येनाभिशङ्किनाम् ॥ १.२९.२३ ॥
ಹೀಗೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ವಿಭಾವಸು ಅವನನ್ನು ಶಪಿಸಿದನು. ಗುರುಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಬದ್ಧರಾಗದೆ ಪರಸ್ಪರ ಶಂಕಿಸುವವರ ಕುರಿತು ಇದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
1.29.24
नियन्तु न हि शक्यस्त्वं भेदतो धनमिच्छसि ।
यस्मात्तस्मात्सुप्रतीक हस्तित्वं समवाप्स्यसि ॥ १.२९.२४ ॥
ನೀನು ಭೇದದ ಮೂಲಕ ಧನವನ್ನು ಬಯಸುವುದರಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಓ ಸುಪ್ರತೀಕ, ನೀನು ಆನೆಯ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.
1.29.25
शप्तस्त्वेवं सुप्रतीको विभावसुमथाब्रवीत् ।
त्वमप्यन्तर्जलचरः कच्छपः संभविष्यसि ॥ १.२९.२५ ॥
ಹೀಗೆ ಶಪಿತನಾದ ಸುಪ್ರತೀಕನು ವಿಭಾವಸುವಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನೀನೂ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಆಮೆಯಾಗುವೆ.'
1.29.26
एवमन्योन्यशापात्तौ सुप्रतीकविभावसू ।
गजकच्छपतां प्राप्तावर्थार्थं मूढचेतसौ ॥ १.२९.२६ ॥
ಹೀಗೆ ಪರಸ್ಪರ ಶಾಪದಿಂದ ಸುಪ್ರತೀಕ ಮತ್ತು ವಿಭಾವಸು, ಧನಕ್ಕಾಗಿ ಮೋಹಿತಚಿತ್ತರಾಗಿ, ಆನೆ ಮತ್ತು ಆಮೆಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು.
1.29.27
रोषदोषानुषङ्गेण तिर्यग्योनिगतावपि ।
परस्परद्वेषरतौ प्रमाणबलदर्पितौ ॥ १.२९.२७ ॥
ಕೋಪ ಮತ್ತು ದೋಷದ ಸಂಬಂಧದಿಂದ ಅವರು ತಿರ್ಯಗ್ಯೋನಿಗಳಿಗೆ ಹೋದರೂ, ಪರಸ್ಪರ ದ್ವೇಷದಲ್ಲಿ ರಮಿಸುತ್ತ ತಮ್ಮ ಬಲದ ಗರ್ವದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದರು.
1.29.28
सरस्यस्मिन्महाकायौ पूर्ववैरानुसारिणौ ।
तयोरन्यतरः श्रीमान्समुपैति महागजः ॥ १.२९.२८ ॥
ಈ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಮಹಾಕಾಯರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರು, ಹಿಂದಿನ ವೈರವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತ; ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಾದ ಶ್ರೀಮಂತ ಮಹಾಗಜವು ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ.
1.29.29
यस्य बृंहितशब्देन कूर्मोऽप्यन्तर्जलेशयः ।
उत्थितोऽसौ महाकायः कृत्स्नं विक्षोभयन्सरः ॥ १.२९.२९ ॥
ಅದರ ಘರ್ಜನೆಯ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ನೀರಿನೊಳಗೆ ಮಲಗಿದ್ದ ಆಮೆಯೂ ಎದ್ದಿತು; ಆ ಮಹಾಕಾಯನು ಇಡೀ ಸರೋವರವನ್ನು ಕಲಕುತ್ತ.
1.29.30
तं दृष्ट्वाऽऽवेष्टितकरः पतत्येष गजो जलम् ।
दन्तहस्ताग्रलाङ्गूलपादवेगेन वीर्यवान् ॥ १.२९.३० ॥
ಅದನ್ನು ನೋಡಿ, ಸೊಂಡಿಲನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಈ ಬಲಶಾಲಿ ಆನೆ ನೀರಿನೊಳಗೆ ಧಾವಿಸುತ್ತದೆ—ದಂತ, ಸೊಂಡಿಲ ತುದಿ, ಬಾಲ, ಕಾಲುಗಳ ವೇಗದಿಂದ.
1.29.31
विक्षोभयंस्ततो नागः सरो बहुझषाकुलम् ।
कूर्मोऽप्यभ्युद्यतशिरा युद्धायाभ्येति वीर्यवान् ॥ १.२९.३१ ॥
ಆಗ ಆನೆಯು ಅನೇಕ ಮೀನುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ಸರೋವರವನ್ನು ಕಲಕುತ್ತಾ ಬಂದಿತು; ಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ಆಮೆಯೂ ತಲೆ ಎತ್ತಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕಾಗಿ ಮುಂದೆ ಬಂದಿತು.
1.29.32
षडुच्छ्रितो योजनानि गजस्तद्द्विगुणायतः ।
कूर्मस्त्रियोजनोत्सेधो दशयोजनमण्डलः ॥ १.२९.३२ ॥
ಆನೆಯು ಆರು ಯೋಜನ ಎತ್ತರ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕಿಂತ ಎರಡರಷ್ಟು ಉದ್ದವಿತ್ತು; ಆಮೆಯು ಮೂರು ಯೋಜನ ಎತ್ತರ ಮತ್ತು ಹತ್ತು ಯೋಜನ ಸುತ್ತಳತೆಯದ್ದಾಗಿತ್ತು.
1.29.33
तावुभौ युद्धसंमत्तौ परस्परवधैषिणौ ।
उपयुज्याशु कर्मेदं साधये हितमात्मनः ॥ १.२९.३३ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಉನ್ಮತ್ತರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಸಾವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ನಾನು ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಸಾಧಿಸಿ ನನ್ನ ಹಿತವನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತೇನೆ.
1.29.34
महाभ्रघनसंकाशं तं भुक्त्वामृतमानय ।
महागिरिसमप्रख्यं घोररूपं च हस्तिनम् ॥ १.२९.३४ ॥
ಮಹಾ ಮೇಘದಂತೆಯೂ ಮಹಾ ಪರ್ವತದಂತೆಯೂ ಕಾಣುವ ಭೀಕರ ರೂಪದ ಆ ಆನೆಯನ್ನು ತಿಂದು ಅಮೃತವನ್ನು ತಂದು ಕೊಡು.
1.29.35
इत्युक्त्वा गरुडं सोऽथ माङ्गल्यमकरोत्तदा ।
युध्यतः सह देवैस्ते युद्धे भवतु मङ्गलम् ॥ १.२९.३५ ॥
ಗರುಡನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಅವನು ಆಗ ಮಂಗಳಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದನು. ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ನಿನಗೆ ಆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ.
1.29.36
पूर्णकुम्भो द्विजा गावो यच्चान्यत्किंचिदुत्तमम् ।
शुभं स्वस्त्ययनं चापि भविष्यति तवाण्डजा ॥ १.२९.३६ ॥
ಪೂರ್ಣಕುಂಭ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಹಸುಗಳು, ಇನ್ನೂ ಉತ್ತಮವಾದ, ಶುಭವಾದ, ಮಂಗಳಕರವಾದ ಯಾವುದೇ ವಸ್ತುಗಳು—ಅವೆಲ್ಲವೂ ನಿನಗೆ ಉಂಟಾಗಲಿ, ಓ ಅಂಡಜನೇ.
1.29.37
युध्यमानस्य सङ्ग्रामे देवैः सार्धं महाबल ।
ऋचो यजूंषि सामानि पवित्राणि हवींषि च ॥ १.२९.३७ ॥
ಓ ಮಹಾಬಲನೇ! ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡುವವನಿಗೆ ಋಕ್ಕುಗಳು, ಯಜುಸ್ಸುಗಳು, ಸಾಮಗಳು, ಪವಿತ್ರ ವಸ್ತುಗಳು ಮತ್ತು ಹವಿಸ್ಸುಗಳು (ಸಹಾಯಕವಾಗುತ್ತವೆ).
1.29.38
रहस्यानि च सर्वाणि सर्वे वेदाश्च ते बलम् ।
वर्धयिष्यन्ति समरे भविष्यति खगोत्तम।
इत्युक्तो गरुडः पित्रा गतस्तं ह्वदमन्तिकात् ॥ १.२९.३८ ॥
ಎಲ್ಲಾ ರಹಸ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ವೇದಗಳು ನಿನ್ನ ಬಲವನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತವೆ, ಓ ಪಕ್ಷಿಶ್ರೇಷ್ಠನೇ. ಹೀಗೆ ತಂದೆಯಿಂದ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಗರುಡನು ಆ ಸರೋವರದ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
1.29.39
अपश्यन्निर्मलजलं नानापक्षिसमाकुलम् ।
स तत्स्मृत्वा पितुर्वाक्यं भीमवेगोऽन्तरिक्षगः ॥ १.२९.३९ ॥
ಶುದ್ಧ ನೀರಿನ, ನಾನಾ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ (ಸರೋವರ)ವನ್ನು ಅವನು ನೋಡಿದನು. ತಂದೆಯ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೆನೆದು, ಭಯಂಕರ ವೇಗವುಳ್ಳ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಅವನು (ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು).
1.29.40
नखेन गजमेकेन कूर्ममेकेन चाक्षिपत् ।
सधुत्पपात चाकाशं तत उच्चैर्विहङ्गमः ॥ १.२९.४० ॥
ಒಂದು ಉಗುರಿನಿಂದ ಒಂದು ಆನೆಯನ್ನು, ಇನ್ನೊಂದರಿಂದ ಆಮೆಯನ್ನು ಅವನು ಹಿಡಿದನು. ಆಗ ಆ ಪಕ್ಷಿ ಅಲುಗಾಡುತ್ತ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಹಾರಿತು.
1.29.41
सोऽलम्बं तीर्थणासाद्य देववृक्षानुपागमत् ।
ते भीताः समकम्पन्त तस्य पक्षानिलाहताः ॥ १.२९.४१ ॥
ಅವನು ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅಲಂಬ (ಮರ)ವನ್ನು ತಲುಪಿ, ದಿವ್ಯ ವೃಕ್ಷಗಳ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು. ಅವು ಭಯಗೊಂಡು, ಅವನ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ಒಟ್ಟಿಗೆ ನಡುಗಿದವು.
1.29.42
न नो भञ्ज्यादिति तदा दिव्याः कनकशाखिनः ।
प्रचलाङ्गान्स तान्दृष्ट्वा मनोरथफलद्रुमान् ॥ १.२९.४२ ॥
'ಇವನು ನಮ್ಮನ್ನು ಮುರಿದುಬಿಡಬಹುದು' ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಆಗ ಆ ದಿವ್ಯ ಚಿನ್ನದ ಕೊಂಬೆಗಳ ವೃಕ್ಷಗಳು ನಡುಗುವ ಅಂಗಗಳುಳ್ಳವಾದವು. ಆಸೆಯ ಫಲಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಆ ವೃಕ್ಷಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನು...
1.29.43
अन्यानतुलरूपाङ्गानुपचक्राम खेचरः ।
काञ्चनै राजतैश्चैव फलैर्वैदूर्यशाखिनः।
सागराम्बुपरिक्षिप्तान्भ्राजमानान्महाद्रुमान् ॥ १.२९.४३ ॥
ಗರುಡನು ಅತುಲ ರೂಪ-ಅಂಗಗಳ ಇತರ ವೃಕ್ಷಗಳ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗಿದನು; ಅವು ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ಬೆಳ್ಳಿಯ ಫಲಗಳಿಂದ, ವೈಡೂರ್ಯ ಶಾಖೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಸಾಗರ ಜಲದಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು ಹೊಳೆಯುವ ಮಹಾವೃಕ್ಷಗಳಾಗಿದ್ದವು.
1.29.44
तेषां मध्ये महानासीत्पादपः सुमनोहरः ।
सहस्रयोजनोत्सेधो बहुशाखासमन्वितः ॥ १.२९.४४ ॥
ಅವುಗಳ ನಡುವೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ವೃಕ್ಷವಿತ್ತು; ಅತ್ಯಂತ ಮನೋಹರವಾದದ್ದು, ಸಾವಿರ ಯೋಜನ ಎತ್ತರದ್ದು, ಅನೇಕ ಶಾಖೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು.
1.29.45
खगानामालयो दिव्यो नाम्ना रौहिणपादपः ।
यस्य छायां समाश्रित्य सद्यो भवति निर्वृतः ॥ १.२९.४५ ॥
ಪಕ್ಷಿಗಳ ದಿವ್ಯ ಆಲಯ, ರೌಹಿಣ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ವೃಕ್ಷ; ಅದರ ನೆರಳನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದರೆ ತಕ್ಷಣ ಶಾಂತಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.
1.29.46
तमुवाच खगश्रेष्ठं तत्र रौहिणपादपः ।
अतिप्रवृद्धः समुहानापतन्तं मनोजवम् ॥ १.२९.४६ ॥
ಅಲ್ಲಿದ್ದ ರೌಹಿಣ ವೃಕ್ಷವು, ಅತ್ಯಂತ ಬೆಳೆದು ವಿಸ್ತಾರವಾದದ್ದು, ಮನಸ್ಸಿನಷ್ಟು ವೇಗದಿಂದ ಧಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಪಕ್ಷಿಶ್ರೇಷ್ಠನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿತು.
1.29.47
यैषा मम महाशाखा शतयोजनमायता ।
एतामास्थाय शाखां त्वं खादेमौ गजकच्छपौ ॥ १.२९.४७ ॥
ನನ್ನ ಈ ಮಹಾಶಾಖೆ ನೂರು ಯೋಜನ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿದೆ; ಈ ಶಾಖೆಯನ್ನು ಏರಿ ನೀನು ಆನೆ ಮತ್ತು ಆಮೆ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ತಿನ್ನಬಹುದು.
1.29.48
ततो द्रुमं पतगसहस्रसेवितं ।
महीधरप्रतिमवपुः प्रकम्पयन्।
खगोत्तमो द्रुतमभिपत्य वेगवा-
न्बभञ्ज तामविरलपत्रसंचयाम् ॥ १.२९.४८ ॥
ಆಗ ಸಾವಿರಾರು ಪಕ್ಷಿಗಳು ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ವೃಕ್ಷವನ್ನು, ಪರ್ವತದಂತಹ ದೇಹದ ಆ ಪಕ್ಷಿಶ್ರೇಷ್ಠನು ವೇಗವಾಗಿ ಧಾವಿಸಿ ಕಂಪಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿ ಮುರಿದುಬಿಟ್ಟನು; ಅದು ದಟ್ಟ ಎಲೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.