Mahābhārata · Adhyāya 1.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.29.1
तस्य कण्ठमनुप्राप्तो ब्राह्मणः सह भार्यया ।
दहन्दीप्त इवाङ्गारस्तमुवाचान्तरिक्षगः ॥ १.२९.१ ॥
O brâmane que havia alcançado sua garganta, com sua esposa, ardendo como uma brasa acesa, falou àquele que se move no céu.
1.29.2
द्विजोत्तम विनिर्गच्छ तूर्णमास्यादपावृतात् ।
न हि मे ब्राह्मणो वध्यः पापेष्वपि रतः सदा ॥ १.२९.२ ॥
Melhor dos duas vezes nascidos, saia rapidamente desta boca aberta. Pois um brâmane não deve ser morto por mim, mesmo que esteja sempre engajado em atos pecaminosos.
1.29.3
ब्रुवाणमेवं गरुडं ब्राह्मणः प्रत्यभाषत ।
निषादी मम भार्येयं निर्गच्छतु मया सह ॥ १.२९.३ ॥
Enquanto falava assim a Garuḍa, o brâmane respondeu: "Esta niṣādī é minha esposa; que ela saia comigo."
1.29.4
एतामपि निषादीं त्वं परिगृह्याशु निष्पत ।
तूर्णं संभावयात्मानमजीर्णं मम तेजसा ॥ १.२९.४ ॥
Pegue também esta niṣādī e voe rapidamente para fora. Considere-se não digerido pelo meu poder.
1.29.5
ततः स विप्रो निष्क्रान्तो निषादीसहितस्तदा ।
वर्धयित्वा च गरुडमिष्टं देशं जगाम ह ॥ १.२९.५ ॥
Então aquele brâmane saiu junto com a niṣādī, abençoou Garuḍa e partiu para a terra que desejava.
1.29.6
सहभार्ये विनिष्क्रान्ते तस्मिन्विप्रे स पक्षिराट् ।
वितत्य पक्षावाकाशमुत्पपात मनोजवः ॥ १.२९.६ ॥
Quando aquele brâmane saiu com sua esposa, o rei das aves, veloz como o pensamento, abriu suas asas e voou para o céu.
1.29.7
ततोऽपश्यत्स्वपितरं पृष्टश्चाख्यातवान्पितुः ।
यथान्यायममेयात्मा तं चोवाच महानृषिः ॥ १.२९.७ ॥
Então viu seu pai; interrogado por ele, contou tudo segundo a ordem devida. E o grande sábio de alma imensurável lhe falou.
1.29.8
कच्चिद्वः कुशलं नित्यं भोजने बहुलं सुत ।
कच्चिच्च मानुषे लोके तवान्नं विद्यते बहु
क्व गन्तास्यतिवेगेन मम त्वं वक्तुमर्हसि ॥ १.२९.८ ॥
Filho, estás sempre bem quanto à comida, e encontras muito alimento no mundo humano? Para onde vais com tanta velocidade? Deves dizer-me.
1.29.9
माता मे कुशला शश्वत्तथा भ्राता तथा ह्यहम् ।
न हि मे कुशलं तात भोजने बहुले सदा ॥ १.२९.९ ॥
Minha mãe está sempre bem, e igualmente meu irmão, e eu também. Mas, caro pai, meu bem-estar nunca está bom, mesmo com alimento abundante.
1.29.10
अहं हि सर्पैः प्रहितः सोममाहर्तुमुत्तमम् ।
महातुर्दास्यविमोक्षार्थमाहरिष्ये तमद्य वै ॥ १.२९.१० ॥
As serpentes me enviaram para trazer o Soma supremo. Para libertar da servidão, certamente o trarei hoje.
1.29.11
मात्रा चात्र समादिष्टो निषादान्भक्षयेति ह ।
न च मे तृप्तिरभवद्भक्षयित्वा सहस्रशः ॥ १.२९.११ ॥
Minha mãe me ordenou aqui devorar os Niṣādas. Contudo, tendo-os devorado aos milhares, não encontrei satisfação.
1.29.12
तस्माद्भक्ष्यं त्वमपरं भगवन्प्रदिशस्व मे ।
यद्भुक्त्वाऽमृतमाहर्तुं समर्तः स्यामहं प्रभो ॥ १.२९.१२ ॥
Portanto, ó bem-aventurado, indica-me outro alimento, comendo o qual possa tornar-me capaz de trazer o néctar, ó senhor.
1.29.13
क्षुत्पिपासाविघातार्थं भक्ष्यमाख्यातु मे भवान् ।
इदं सरो महापुण्यं देवलोकेऽपि विश्रुतम् ॥ १.२९.१३ ॥
Diga-me, para afastar a fome e a sede, qual alimento existe. Este lago é muito sagrado e famoso até no mundo dos deuses.
1.29.14
यत्र कूर्माग्रजं हस्ती सदा कर्षत्यवाङ्मुखः ।
तयोर्जन्मान्तरे वैरं संप्रवक्ष्याम्यसोषतः ॥ १.२९.१४ ॥
Onde o elefante, sempre com o rosto voltado para baixo, arrasta o irmão mais velho da tartaruga, relatarei plenamente a inimizade desses dois em outro nascimento.
1.29.15
तन्मे तत्त्वं निबोधस्य यत्प्रमाणौ च तावुभौ ।
शृणु त्वं वत्स भद्रं ते कथां वैराग्यवर्धिनीम् ॥ १.२९.१५ ॥
Compreende de mim a verdade sobre qual é a medida daqueles dois. Ouve, querido filho, que o bem te acompanhe, esta história que aumenta o desapego.
1.29.16
पित्रोरर्थविभागे वै समुत्पन्नां पुराण्डज ।
आसीद्विभावसुर्नाम महर्षिः कोपनो भृशम् ॥ १.२९.१६ ॥
Ó antigo nascido do ovo, ouve a história surgida da divisão da herança do pai. Havia um grande sábio chamado Vibhāvasu, extremamente iracundo.
1.29.17
भ्राता तस्यानुजश्चासीत्सुप्रतीको महातपाः ।
स नेच्छति धनं भ्रात्रा सहैकस्थं महामुनिः ॥ १.२९.१७ ॥
Seu irmão mais novo era Supratīka, homem de grande austeridade. Aquele grande sábio não queria manter a riqueza em comum com o irmão.
1.29.18
विभागं कीर्तयत्येव सुप्रतीको हि नित्यशः ।
अथाब्रवीच्च तं भ्राता सुप्रतीकं विभावसुः ॥ १.२९.१८ ॥
Supratīka falava constantemente da divisão. Então seu irmão Vibhāvasu disse a Supratīka.
1.29.19
विभागे बहवो दोषा भविष्यन्ति महातपः ।
विभागं बहवो मोहात्कर्तुमिच्छन्ति नित्यशः।
ततो विभक्तास्त्वन्योन्यं नाद्रियन्तेऽर्थमोहिताः ॥ १.२९.१९ ॥
Ó grande asceta, na divisão surgirão muitas faltas. Por ilusão, as pessoas desejam continuamente dividir; então, divididas e cegadas pela riqueza, não se respeitam umas às outras.
1.29.20
ततः स्वार्थपरान्मूढान्पृथग्भूतान्स्वकैर्धनैः ।
विदित्वा भेदयन्त्येतानमित्रा मित्ररूपिणः ॥ १.२९.२० ॥
Então, conhecendo estes homens iludidos, voltados ao próprio interesse e separados por suas riquezas, os inimigos sob forma de amigos os dividem.
1.29.21
विदित्वा चापरे भिन्नानन्तरेषु पतन्त्यथ ।
भिन्नानामतुलो नाशः क्षिप्रमेव प्रवर्तते ॥ १.२९.२१ ॥
Outros, conhecendo os divididos, caem em suas brechas; então a ruína incomparável dos divididos chega rapidamente.
1.29.22
तस्माद्विभागं भ्रातॄणां न प्रशंसन्ति साधवः ।
एवमुक्तः सुप्रतीको भागं कीर्तयतेऽनिशम् ॥ १.२९.२२ ॥
Por isso os bons não louvam a divisão entre irmãos. Assim advertido, Supratīka não cessa de proclamar a sua parte.
1.29.23
एवं निर्बध्यमानस्तु शशापैनं विभावसुः ।
गुरुशास्त्रेऽनिबद्धानामन्योन्येनाभिशङ्किनाम् ॥ १.२९.२३ ॥
Assim pressionado, Vibhāvasu o amaldiçoou — a respeito dos que não estão ligados ao ensinamento dos mais velhos e desconfiam uns dos outros.
1.29.24
नियन्तु न हि शक्यस्त्वं भेदतो धनमिच्छसि ।
यस्मात्तस्मात्सुप्रतीक हस्तित्वं समवाप्स्यसि ॥ १.२९.२४ ॥
Não podes ser contido, pois buscas riqueza pela divisão. Portanto, Supratīka, alcançarás a condição de elefante.
1.29.25
शप्तस्त्वेवं सुप्रतीको विभावसुमथाब्रवीत् ।
त्वमप्यन्तर्जलचरः कच्छपः संभविष्यसि ॥ १.२९.२५ ॥
Assim amaldiçoado, Supratīka disse a Vibhāvasu: 'Tu também serás uma tartaruga que se move nas águas.'
1.29.26
एवमन्योन्यशापात्तौ सुप्रतीकविभावसू ।
गजकच्छपतां प्राप्तावर्थार्थं मूढचेतसौ ॥ १.२९.२६ ॥
Assim, pela maldição mútua, Supratīka e Vibhāvasu, de mente iludida pela riqueza, alcançaram a condição de elefante e tartaruga.
1.29.27
रोषदोषानुषङ्गेण तिर्यग्योनिगतावपि ।
परस्परद्वेषरतौ प्रमाणबलदर्पितौ ॥ १.२९.२७ ॥
Pelo envolvimento com a ira e a falta, tinham entrado em ventres animais, mas ainda se deleitavam no ódio mútuo, orgulhosos de sua força e poder.
1.29.28
सरस्यस्मिन्महाकायौ पूर्ववैरानुसारिणौ ।
तयोरन्यतरः श्रीमान्समुपैति महागजः ॥ १.२९.२८ ॥
Neste lago, os dois de corpo enorme, perseguindo sua antiga inimizade; um deles, o glorioso grande elefante, se aproxima.
1.29.29
यस्य बृंहितशब्देन कूर्मोऽप्यन्तर्जलेशयः ।
उत्थितोऽसौ महाकायः कृत्स्नं विक्षोभयन्सरः ॥ १.२९.२९ ॥
Ao som do seu bramido, até a tartaruga que jazia nas águas se ergueu; aquele de corpo enorme, agitando todo o lago.
1.29.30
तं दृष्ट्वाऽऽवेष्टितकरः पतत्येष गजो जलम् ।
दन्तहस्ताग्रलाङ्गूलपादवेगेन वीर्यवान् ॥ १.२९.३० ॥
Ao vê-lo, este poderoso elefante, com a tromba enrolada, lança-se à água com o ímpeto das presas, da ponta da tromba, da cauda e das patas.
1.29.31
विक्षोभयंस्ततो नागः सरो बहुझषाकुलम् ।
कूर्मोऽप्यभ्युद्यतशिरा युद्धायाभ्येति वीर्यवान् ॥ १.२९.३१ ॥
Então o elefante, agitando aquele lago cheio de muitos peixes, avançou; e a poderosa tartaruga, com a cabeça erguida, também saiu para a batalha.
1.29.32
षडुच्छ्रितो योजनानि गजस्तद्द्विगुणायतः ।
कूर्मस्त्रियोजनोत्सेधो दशयोजनमण्डलः ॥ १.२९.३२ ॥
O elefante tinha seis yojanas de altura e o dobro disso de comprimento; a tartaruga tinha três yojanas de altura e dez yojanas de circunferência.
1.29.33
तावुभौ युद्धसंमत्तौ परस्परवधैषिणौ ।
उपयुज्याशु कर्मेदं साधये हितमात्मनः ॥ १.२९.३३ ॥
Aqueles dois, enlouquecidos pela batalha, buscam ambos a morte um do outro. Que eu realize logo esta ação para meu próprio bem.
1.29.34
महाभ्रघनसंकाशं तं भुक्त्वामृतमानय ।
महागिरिसमप्रख्यं घोररूपं च हस्तिनम् ॥ १.२९.३४ ॥
Tendo devorado aquele elefante de forma terrível, semelhante a uma grande nuvem escura e a uma grande montanha, traz o néctar.
1.29.35
इत्युक्त्वा गरुडं सोऽथ माङ्गल्यमकरोत्तदा ।
युध्यतः सह देवैस्ते युद्धे भवतु मङ्गलम् ॥ १.२९.३५ ॥
Tendo dito isso a Garuḍa, realizou então um rito auspicioso. Que haja boa fortuna para ti naquela batalha, enquanto lutas com os deuses.
1.29.36
पूर्णकुम्भो द्विजा गावो यच्चान्यत्किंचिदुत्तमम् ।
शुभं स्वस्त्ययनं चापि भविष्यति तवाण्डजा ॥ १.२९.३६ ॥
Um cântaro cheio, brâmanes, vacas e tudo o mais que for excelente, auspicioso e abençoado — também isso será teu, ó nascido do ovo.
1.29.37
युध्यमानस्य सङ्ग्रामे देवैः सार्धं महाबल ।
ऋचो यजूंषि सामानि पवित्राणि हवींषि च ॥ १.२९.३७ ॥
Ó poderoso! Para quem luta na batalha contra os deuses, os versos Ṛc, as fórmulas Yajus, os cantos Sāman, as coisas purificadoras e as oblações (serão seu apoio).
1.29.38
रहस्यानि च सर्वाणि सर्वे वेदाश्च ते बलम् ।
वर्धयिष्यन्ति समरे भविष्यति खगोत्तम।
इत्युक्तो गरुडः पित्रा गतस्तं ह्वदमन्तिकात् ॥ १.२९.३८ ॥
Todos os ensinamentos secretos e todos os Vedas aumentarão tua força na batalha, ó melhor das aves. Assim instruído por seu pai, Garuḍa foi àquele lago próximo.
1.29.39
अपश्यन्निर्मलजलं नानापक्षिसमाकुलम् ।
स तत्स्मृत्वा पितुर्वाक्यं भीमवेगोऽन्तरिक्षगः ॥ १.२९.३९ ॥
Viu o lago de águas puras, cheio de muitas espécies de aves. Lembrando as palavras de seu pai, ele, de velocidade terrível, que percorre o céu, (avançou).
1.29.40
नखेन गजमेकेन कूर्ममेकेन चाक्षिपत् ।
सधुत्पपात चाकाशं तत उच्चैर्विहङ्गमः ॥ १.२९.४० ॥
Com uma garra agarrou um elefante, e com outra uma tartaruga. Então a ave se sacudiu e voou alto para o céu.
1.29.41
सोऽलम्बं तीर्थणासाद्य देववृक्षानुपागमत् ।
ते भीताः समकम्पन्त तस्य पक्षानिलाहताः ॥ १.२९.४१ ॥
Ele chegou à árvore Alamba no lugar sagrado e aproximou-se das árvores divinas. Assustadas, atingidas pelo vento de suas asas, todas tremeram juntas.
1.29.42
न नो भञ्ज्यादिति तदा दिव्याः कनकशाखिनः ।
प्रचलाङ्गान्स तान्दृष्ट्वा मनोरथफलद्रुमान् ॥ १.२९.४२ ॥
Pensando "Certamente ele não nos quebrará", as divinas árvores de galhos dourados tremeram em seus membros. Vendo aquelas árvores que concedem o fruto do desejo, ele...
1.29.43
अन्यानतुलरूपाङ्गानुपचक्राम खेचरः ।
काञ्चनै राजतैश्चैव फलैर्वैदूर्यशाखिनः।
सागराम्बुपरिक्षिप्तान्भ्राजमानान्महाद्रुमान् ॥ १.२९.४३ ॥
A ave dirigiu-se às outras, árvores de forma e membros incomparáveis, com frutos de ouro e prata e ramos de lápis-lazúli, grandes árvores resplandecentes cercadas pelas águas do oceano.
1.29.44
तेषां मध्ये महानासीत्पादपः सुमनोहरः ।
सहस्रयोजनोत्सेधो बहुशाखासमन्वितः ॥ १.२९.४४ ॥
Entre eles havia uma grande árvore, sumamente encantadora, com mil yojanas de altura, dotada de muitos ramos.
1.29.45
खगानामालयो दिव्यो नाम्ना रौहिणपादपः ।
यस्य छायां समाश्रित्य सद्यो भवति निर्वृतः ॥ १.२९.४५ ॥
A morada divina das aves, a árvore chamada Rauhiṇa, à sombra da qual quem se abriga logo encontra repouso.
1.29.46
तमुवाच खगश्रेष्ठं तत्र रौहिणपादपः ।
अतिप्रवृद्धः समुहानापतन्तं मनोजवम् ॥ १.२९.४६ ॥
A árvore Rauhiṇa ali, muito crescida e poderosa, falou ao melhor dos pássaros que descia veloz como o pensamento.
1.29.47
यैषा मम महाशाखा शतयोजनमायता ।
एतामास्थाय शाखां त्वं खादेमौ गजकच्छपौ ॥ १.२९.४७ ॥
Este meu grande ramo se estende por cem yojanas; subindo nele, poderás devorar os dois, o elefante e a tartaruga.
1.29.48
ततो द्रुमं पतगसहस्रसेवितं ।
महीधरप्रतिमवपुः प्रकम्पयन्।
खगोत्तमो द्रुतमभिपत्य वेगवा-
न्बभञ्ज तामविरलपत्रसंचयाम् ॥ १.२९.४८ ॥
Então o melhor dos pássaros, de corpo semelhante a uma montanha, lançou-se rapidamente sobre aquela árvore frequentada por milhares de aves, abalou-a e a quebrou, cheia de folhagem densa.