മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.29.1
तस्य कण्ठमनुप्राप्तो ब्राह्मणः सह भार्यया ।
दहन्दीप्त इवाङ्गारस्तमुवाचान्तरिक्षगः ॥ १.२९.१ ॥
അവന്റെ കണ്ഠത്തിലെത്തിയ ആ ബ്രാഹ്മണൻ, ഭാര്യയോടൊപ്പം, തീക്കനൽ പോലെ ജ്വലിച്ചുകൊണ്ട്, ആകാശചാരിയോട് പറഞ്ഞു.
1.29.2
द्विजोत्तम विनिर्गच्छ तूर्णमास्यादपावृतात् ।
न हि मे ब्राह्मणो वध्यः पापेष्वपि रतः सदा ॥ १.२९.२ ॥
ദ്വിജരിൽ ശ്രേഷ്ഠാ, ഈ തുറന്ന വായിൽനിന്ന് വേഗം പുറത്തുവരിക. പാപകർമ്മങ്ങളിൽ എപ്പോഴും മുഴുകിയവനാണെങ്കിലും ബ്രാഹ്മണനെ ഞാൻ വധിക്കുന്നില്ല.
1.29.3
ब्रुवाणमेवं गरुडं ब्राह्मणः प्रत्यभाषत ।
निषादी मम भार्येयं निर्गच्छतु मया सह ॥ १.२९.३ ॥
ഗരുഡനോട് ഇങ്ങനെ പറയുമ്പോൾ ബ്രാഹ്മണൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: "ഈ നിഷാദി എന്റെ ഭാര്യയാണ്; അവളും എന്നോടൊപ്പം പുറത്തുവരട്ടെ."
1.29.4
एतामपि निषादीं त्वं परिगृह्याशु निष्पत ।
तूर्णं संभावयात्मानमजीर्णं मम तेजसा ॥ १.२९.४ ॥
ഈ നിഷാദിയെയും കൂടെ പിടിച്ച് വേഗം പുറത്തേക്ക് പറന്നുപോകൂ. എന്റെ തേജസ്സിനാൽ നിന്നെ ദഹിക്കാത്തവനായി കരുതുക.
1.29.5
ततः स विप्रो निष्क्रान्तो निषादीसहितस्तदा ।
वर्धयित्वा च गरुडमिष्टं देशं जगाम ह ॥ १.२९.५ ॥
അപ്പോൾ ആ ബ്രാഹ്മണൻ നിഷാദിയോടൊപ്പം പുറത്തുവന്ന്, ഗരുഡനെ അനുഗ്രഹിച്ച് തനിക്കിഷ്ടമുള്ള ദേശത്തേക്ക് പോയി.
1.29.6
सहभार्ये विनिष्क्रान्ते तस्मिन्विप्रे स पक्षिराट् ।
वितत्य पक्षावाकाशमुत्पपात मनोजवः ॥ १.२९.६ ॥
ആ ബ്രാഹ്മണൻ ഭാര്യയോടൊപ്പം പുറത്തുപോയ ശേഷം, പക്ഷിരാജൻ മനസ്സിന്റെ വേഗത്തിൽ ചിറകുകൾ വിരിച്ച് ആകാശത്തേക്ക് ഉയർന്നു.
1.29.7
ततोऽपश्यत्स्वपितरं पृष्टश्चाख्यातवान्पितुः ।
यथान्यायममेयात्मा तं चोवाच महानृषिः ॥ १.२९.७ ॥
അപ്പോൾ അവൻ തന്റെ പിതാവിനെ കണ്ടു; പിതാവ് ചോദിച്ചപ്പോൾ യഥാന്യായം എല്ലാം പറഞ്ഞു. അളവറ്റ ആത്മാവുള്ള ആ മഹർഷി അവനോട് പറഞ്ഞു.
1.29.8
कच्चिद्वः कुशलं नित्यं भोजने बहुलं सुत ।
कच्चिच्च मानुषे लोके तवान्नं विद्यते बहु
क्व गन्तास्यतिवेगेन मम त्वं वक्तुमर्हसि ॥ १.२९.८ ॥
മകനേ, നിനക്ക് എപ്പോഴും ഭക്ഷണത്തിൽ സുഖമാണോ? മനുഷ്യലോകത്ത് നിനക്ക് ധാരാളം അന്നം കിട്ടുന്നുണ്ടോ? ഇത്ര വേഗത്തിൽ എവിടേക്കാണ് പോകുന്നത്? എന്നോട് പറയണം.
1.29.9
माता मे कुशला शश्वत्तथा भ्राता तथा ह्यहम् ।
न हि मे कुशलं तात भोजने बहुले सदा ॥ १.२९.९ ॥
എന്റെ അമ്മ എപ്പോഴും സുഖമായിരിക്കുന്നു; സഹോദരനും അതുപോലെ; ഞാനും. എന്നാൽ അച്ഛാ, ഭക്ഷണം ധാരാളമുണ്ടായിട്ടും എനിക്ക് സുഖമില്ല.
1.29.10
अहं हि सर्पैः प्रहितः सोममाहर्तुमुत्तमम् ।
महातुर्दास्यविमोक्षार्थमाहरिष्ये तमद्य वै ॥ १.२९.१० ॥
നാഗങ്ങൾ എന്നെ ഉത്തമമായ സോമം കൊണ്ടുവരാൻ അയച്ചിരിക്കുന്നു. അടിമത്തത്തിൽ നിന്ന് മോചനത്തിനായി ഞാൻ ഇന്നുതന്നെ അത് കൊണ്ടുവരും.
1.29.11
मात्रा चात्र समादिष्टो निषादान्भक्षयेति ह ।
न च मे तृप्तिरभवद्भक्षयित्वा सहस्रशः ॥ १.२९.११ ॥
അമ്മ ഇവിടെ നിഷാദന്മാരെ ഭക്ഷിക്കാൻ എന്നോട് കൽപ്പിച്ചു. ആയിരക്കണക്കിന് പേരെ ഭക്ഷിച്ചിട്ടും എനിക്ക് തൃപ്തി ലഭിച്ചില്ല.
1.29.12
तस्माद्भक्ष्यं त्वमपरं भगवन्प्रदिशस्व मे ।
यद्भुक्त्वाऽमृतमाहर्तुं समर्तः स्यामहं प्रभो ॥ १.२९.१२ ॥
അതിനാൽ, ഭഗവാനേ, മറ്റൊരു ഭക്ഷണം എനിക്ക് കാണിച്ചുതരൂ; അത് ഭക്ഷിച്ച് അമൃതം കൊണ്ടുവരാൻ ഞാൻ സമർഥനാകട്ടെ, പ്രഭോ.
1.29.13
क्षुत्पिपासाविघातार्थं भक्ष्यमाख्यातु मे भवान् ।
इदं सरो महापुण्यं देवलोकेऽपि विश्रुतम् ॥ १.२९.१३ ॥
വിശപ്പും ദാഹവും അകറ്റുന്ന ഭക്ഷണം അങ്ങ് എനിക്കു പറഞ്ഞുതരൂ. ഈ തടാകം അതിപുണ്യമുള്ളതാണ്; ദേവലോകത്തും പ്രസിദ്ധമാണ്.
1.29.14
यत्र कूर्माग्रजं हस्ती सदा कर्षत्यवाङ्मुखः ।
तयोर्जन्मान्तरे वैरं संप्रवक्ष्याम्यसोषतः ॥ १.२९.१४ ॥
ആന എപ്പോഴും മുഖം താഴ്ത്തി ആമയുടെ മൂത്ത സഹോദരനെ വലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുവോ, ആ രണ്ടുപേരുടെയും ജന്മാന്തരവൈരം ഞാൻ പൂർണ്ണമായി പറയാം.
1.29.15
तन्मे तत्त्वं निबोधस्य यत्प्रमाणौ च तावुभौ ।
शृणु त्वं वत्स भद्रं ते कथां वैराग्यवर्धिनीम् ॥ १.२९.१५ ॥
ആ രണ്ടുപേരും ഏത് വലിപ്പമുള്ളവരാണെന്ന ആ തത്ത്വം എന്നിൽനിന്ന് മനസ്സിലാക്കുക. പ്രിയ മകനേ, നിനക്ക് മംഗളം; വൈരാഗ്യം വളർത്തുന്ന ഈ കഥ കേൾക്കുക.
1.29.16
पित्रोरर्थविभागे वै समुत्पन्नां पुराण्डज ।
आसीद्विभावसुर्नाम महर्षिः कोपनो भृशम् ॥ १.२९.१६ ॥
പുരാതനമായ അണ്ഡജനേ, പിതാവിന്റെ സ്വത്തുവിഭജനത്തിൽ ഉണ്ടായ ആ കഥ കേൾക്കുക. വിഭാവസു എന്ന പേരുള്ള ഒരു മഹർഷിയുണ്ടായിരുന്നു; അദ്ദേഹം അത്യന്തം കോപിയായിരുന്നു.
1.29.17
भ्राता तस्यानुजश्चासीत्सुप्रतीको महातपाः ।
स नेच्छति धनं भ्रात्रा सहैकस्थं महामुनिः ॥ १.२९.१७ ॥
അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുജൻ സുപ്രതീകനായിരുന്നു, മഹാതപസ്വിയായിരുന്നു. ആ മഹാമുനി ജ്യേഷ്ഠനോടൊപ്പം സമ്പത്ത് ഒന്നിച്ചുവെക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചില്ല.
1.29.18
विभागं कीर्तयत्येव सुप्रतीको हि नित्यशः ।
अथाब्रवीच्च तं भ्राता सुप्रतीकं विभावसुः ॥ १.२९.१८ ॥
സുപ്രതീകൻ എപ്പോഴും വിഭജനത്തെക്കുറിച്ചുതന്നെ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. അപ്പോൾ ജ്യേഷ്ഠൻ വിഭാവസു സുപ്രതീകനോടു പറഞ്ഞു.
1.29.19
विभागे बहवो दोषा भविष्यन्ति महातपः ।
विभागं बहवो मोहात्कर्तुमिच्छन्ति नित्यशः।
ततो विभक्तास्त्वन्योन्यं नाद्रियन्तेऽर्थमोहिताः ॥ १.२९.१९ ॥
മഹാതപസ്വീ, വിഭാഗത്തിൽ പല ദോഷങ്ങളുമുണ്ടാകും. മോഹത്താൽ ആളുകൾ എപ്പോഴും വിഭാഗം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. പിന്നീട് വേർപിരിഞ്ഞവർ ധനമോഹത്താൽ പരസ്പരം ആദരിക്കുന്നില്ല.
1.29.20
ततः स्वार्थपरान्मूढान्पृथग्भूतान्स्वकैर्धनैः ।
विदित्वा भेदयन्त्येतानमित्रा मित्ररूपिणः ॥ १.२९.२० ॥
പിന്നെ സ്വാർത്ഥപരരും മൂഢരും സ്വന്തം ധനത്താൽ വേർപിരിഞ്ഞവരുമായ ഇവരെ അറിഞ്ഞ്, മിത്രരൂപത്തിലുള്ള ശത്രുക്കൾ ഇവരെ ഭേദിപ്പിക്കുന്നു.
1.29.21
विदित्वा चापरे भिन्नानन्तरेषु पतन्त्यथ ।
भिन्नानामतुलो नाशः क्षिप्रमेव प्रवर्तते ॥ १.२९.२१ ॥
മറ്റുള്ളവരും വേർപിരിഞ്ഞവരെ അറിഞ്ഞ് അവരുടെ വിടവുകളിൽ വീഴുന്നു. അപ്പോൾ വേർപിരിഞ്ഞവർക്ക് സമാനതയില്ലാത്ത നാശം വേഗം സംഭവിക്കുന്നു.
1.29.22
तस्माद्विभागं भ्रातॄणां न प्रशंसन्ति साधवः ।
एवमुक्तः सुप्रतीको भागं कीर्तयतेऽनिशम् ॥ १.२९.२२ ॥
അതിനാൽ സജ്ജനങ്ങൾ സഹോദരന്മാരുടെ വിഭാഗത്തെ പ്രശംസിക്കുന്നില്ല. ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടിട്ടും സുപ്രതീകൻ നിരന്തരം തന്റെ ഭാഗത്തെക്കുറിച്ചുതന്നെ പറയുന്നു.
1.29.23
एवं निर्बध्यमानस्तु शशापैनं विभावसुः ।
गुरुशास्त्रेऽनिबद्धानामन्योन्येनाभिशङ्किनाम् ॥ १.२९.२३ ॥
ഇങ്ങനെ നിർബന്ധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ വിഭാവസു അവനെ ശപിച്ചു. ഗുരുശാസ്ത്രത്തിൽ ബദ്ധരാകാത്തവരും പരസ്പരം സംശയിക്കുന്നവരുമായവരെക്കുറിച്ചാണിത്.
1.29.24
नियन्तु न हि शक्यस्त्वं भेदतो धनमिच्छसि ।
यस्मात्तस्मात्सुप्रतीक हस्तित्वं समवाप्स्यसि ॥ १.२९.२४ ॥
ഭേദത്തിലൂടെ ധനം ആഗ്രഹിക്കുന്നതിനാൽ നിന്നെ നിയന്ത്രിക്കാനാവില്ല. അതിനാൽ സുപ്രതീകാ, നീ ആനയുടെ രൂപം പ്രാപിക്കും.
1.29.25
शप्तस्त्वेवं सुप्रतीको विभावसुमथाब्रवीत् ।
त्वमप्यन्तर्जलचरः कच्छपः संभविष्यसि ॥ १.२९.२५ ॥
ഇങ്ങനെ ശപിക്കപ്പെട്ട സുപ്രതീകൻ വിഭാവസുവിനോട് പറഞ്ഞു: 'നീയും വെള്ളത്തിനുള്ളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ആമയായിത്തീരും.'
1.29.26
एवमन्योन्यशापात्तौ सुप्रतीकविभावसू ।
गजकच्छपतां प्राप्तावर्थार्थं मूढचेतसौ ॥ १.२९.२६ ॥
ഇങ്ങനെ പരസ്പരശാപത്താൽ സുപ്രതീകനും വിഭാവസുവും, ധനത്തിനുവേണ്ടി മോഹിതബുദ്ധികളായി, ആനയും ആമയുമായിത്തീർന്നു.
1.29.27
रोषदोषानुषङ्गेण तिर्यग्योनिगतावपि ।
परस्परद्वेषरतौ प्रमाणबलदर्पितौ ॥ १.२९.२७ ॥
കോപവും ദോഷവും പിടികൂടിയതിനാൽ അവർ തിര്യക്ക് യോനികളിൽ എത്തിയെങ്കിലും, പരസ്പരവിദ്വേഷത്തിൽ രമിച്ച് തങ്ങളുടെ ബലത്തിന്റെ അഹങ്കാരത്തോടെ കഴിഞ്ഞു.
1.29.28
सरस्यस्मिन्महाकायौ पूर्ववैरानुसारिणौ ।
तयोरन्यतरः श्रीमान्समुपैति महागजः ॥ १.२९.२८ ॥
ഈ തടാകത്തിൽ മഹാകായന്മാരായ ആ ഇരുവരും, പൂർവവൈരം പിന്തുടർന്ന്; അവരിൽ ഒരുവനായ ശ്രീമാനായ മഹാഗജം അടുത്തെത്തുന്നു.
1.29.29
यस्य बृंहितशब्देन कूर्मोऽप्यन्तर्जलेशयः ।
उत्थितोऽसौ महाकायः कृत्स्नं विक्षोभयन्सरः ॥ १.२९.२९ ॥
അതിന്റെ ഗർജ്ജനശബ്ദത്താൽ വെള്ളത്തിനുള്ളിൽ കിടന്ന ആമയും ഉണർന്നു; ആ മഹാകായൻ തടാകം മുഴുവൻ ഇളക്കിമറിച്ചുകൊണ്ട്.
1.29.30
तं दृष्ट्वाऽऽवेष्टितकरः पतत्येष गजो जलम् ।
दन्तहस्ताग्रलाङ्गूलपादवेगेन वीर्यवान् ॥ १.२९.३० ॥
അതിനെ കണ്ട് തുമ്പിക്കൈ ചുരുട്ടിക്കൊണ്ട് ഈ വീര്യവാനായ ആന വെള്ളത്തിലേക്ക് ചാടുന്നു—കൊമ്പ്, തുമ്പിക്കൈത്തല, വാൽ, കാലുകൾ എന്നിവയുടെ വേഗത്തോടെ.
1.29.31
विक्षोभयंस्ततो नागः सरो बहुझषाकुलम् ।
कूर्मोऽप्यभ्युद्यतशिरा युद्धायाभ्येति वीर्यवान् ॥ १.२९.३१ ॥
അപ്പോൾ ആന അനേകം മീനുകൾ നിറഞ്ഞ ആ തടാകത്തെ ഇളക്കിമറിച്ചുകൊണ്ട് വന്നു; വീര്യവാനായ ആമയും തല ഉയർത്തി യുദ്ധത്തിനായി മുന്നോട്ടു വന്നു.
1.29.32
षडुच्छ्रितो योजनानि गजस्तद्द्विगुणायतः ।
कूर्मस्त्रियोजनोत्सेधो दशयोजनमण्डलः ॥ १.२९.३२ ॥
ആനയ്ക്ക് ആറ് യോജന ഉയരവും അതിന്റെ ഇരട്ടി നീളവുമുണ്ടായിരുന്നു; ആമയ്ക്ക് മൂന്ന് യോജന ഉയരവും പത്ത് യോജന വൃത്തവുമുണ്ടായിരുന്നു.
1.29.33
तावुभौ युद्धसंमत्तौ परस्परवधैषिणौ ।
उपयुज्याशु कर्मेदं साधये हितमात्मनः ॥ १.२९.३३ ॥
യുദ്ധമദത്തിൽ മുഴുകിയ ആ ഇരുവരും പരസ്പരം വധിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ഈ കാര്യം ഉടൻ നിറവേറ്റി ഞാൻ എന്റെ നന്മ നേടട്ടെ.
1.29.34
महाभ्रघनसंकाशं तं भुक्त्वामृतमानय ।
महागिरिसमप्रख्यं घोररूपं च हस्तिनम् ॥ १.२९.३४ ॥
വലിയ കാർമേഘം പോലെയും മഹാപർവ്വതം പോലെയും ഭയങ്കരരൂപമുള്ള ആ ആനയെ ഭക്ഷിച്ച് അമൃതം കൊണ്ടുവരിക.
1.29.35
इत्युक्त्वा गरुडं सोऽथ माङ्गल्यमकरोत्तदा ।
युध्यतः सह देवैस्ते युद्धे भवतु मङ्गलम् ॥ १.२९.३५ ॥
ഗരുഡനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹം അപ്പോൾ മംഗലകർമ്മം ചെയ്തു. ദേവന്മാരോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്യുന്ന നിനക്ക് ആ യുദ്ധത്തിൽ മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ.
1.29.36
पूर्णकुम्भो द्विजा गावो यच्चान्यत्किंचिदुत्तमम् ।
शुभं स्वस्त्ययनं चापि भविष्यति तवाण्डजा ॥ १.२९.३६ ॥
പൂർണ്ണകുംഭം, ബ്രാഹ്മണർ, പശുക്കൾ, ഉത്തമവും ശുഭവും മംഗളകരവുമായ മറ്റെന്തും—അവയെല്ലാം നിനക്കുണ്ടാകും, അണ്ഡജാ.
1.29.37
युध्यमानस्य सङ्ग्रामे देवैः सार्धं महाबल ।
ऋचो यजूंषि सामानि पवित्राणि हवींषि च ॥ १.२९.३७ ॥
ഓ മഹാബലാ! ദേവന്മാരോടൊപ്പം യുദ്ധത്തിൽ പൊരുതുന്നവന്നു ഋക്കുകളും യജുസ്സുകളും സാമങ്ങളും പവിത്രവസ്തുക്കളും ഹവിസ്സുകളും (തുണയാകും).
1.29.38
रहस्यानि च सर्वाणि सर्वे वेदाश्च ते बलम् ।
वर्धयिष्यन्ति समरे भविष्यति खगोत्तम।
इत्युक्तो गरुडः पित्रा गतस्तं ह्वदमन्तिकात् ॥ १.२९.३८ ॥
എല്ലാ രഹസ്യങ്ങളും എല്ലാ വേദങ്ങളും യുദ്ധത്തിൽ നിന്റെ ബലം വർധിപ്പിക്കും, ഓ പക്ഷിശ്രേഷ്ഠാ. ഇങ്ങനെ പിതാവ് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഗരുഡൻ ആ തടാകത്തിന് അരികിലേക്ക് പോയി.
1.29.39
अपश्यन्निर्मलजलं नानापक्षिसमाकुलम् ।
स तत्स्मृत्वा पितुर्वाक्यं भीमवेगोऽन्तरिक्षगः ॥ १.२९.३९ ॥
തെളിഞ്ഞ ജലവും നാനാവിധ പക്ഷികളാൽ നിറഞ്ഞതുമായ (തടാകം) അവൻ കണ്ടു. പിതാവിന്റെ ആ വാക്കുകൾ ഓർത്ത്, ഭയങ്കരവേഗമുള്ള, ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന അവൻ (മുന്നോട്ടു നീങ്ങി).
1.29.40
नखेन गजमेकेन कूर्ममेकेन चाक्षिपत् ।
सधुत्पपात चाकाशं तत उच्चैर्विहङ्गमः ॥ १.२९.४० ॥
ഒരു നഖം കൊണ്ട് ഒരു ആനയെയും മറ്റൊന്നുകൊണ്ട് ഒരു ആമയെയും അവൻ പിടിച്ചു. അപ്പോൾ ആ പക്ഷി കുലുങ്ങി ആകാശത്തേക്ക് ഉയർന്നു പറന്നു.
1.29.41
सोऽलम्बं तीर्थणासाद्य देववृक्षानुपागमत् ।
ते भीताः समकम्पन्त तस्य पक्षानिलाहताः ॥ १.२९.४१ ॥
അവൻ തീർത്ഥത്തിൽ അലംബ വൃക്ഷത്തെ എത്തി, ദിവ്യവൃക്ഷങ്ങളുടെ അരികിൽ വന്നു. അവ ഭയന്ന്, അവന്റെ ചിറകിന്റെ കാറ്റേറ്റ് ഒന്നിച്ചു വിറച്ചു.
1.29.42
न नो भञ्ज्यादिति तदा दिव्याः कनकशाखिनः ।
प्रचलाङ्गान्स तान्दृष्ट्वा मनोरथफलद्रुमान् ॥ १.२९.४२ ॥
'ഇവൻ നമ്മെ ഒടിച്ചുകളയുമോ' എന്നു കരുതി, അപ്പോൾ ആ ദിവ്യ സ്വർണ്ണശാഖകളുള്ള വൃക്ഷങ്ങൾ വിറയ്ക്കുന്ന അവയവങ്ങളോടെ നിന്നു. ആഗ്രഹഫലങ്ങൾ നൽകുന്ന ആ വൃക്ഷങ്ങളെ കണ്ട് അവൻ...
1.29.43
अन्यानतुलरूपाङ्गानुपचक्राम खेचरः ।
काञ्चनै राजतैश्चैव फलैर्वैदूर्यशाखिनः।
सागराम्बुपरिक्षिप्तान्भ्राजमानान्महाद्रुमान् ॥ १.२९.४३ ॥
ഗരുഡൻ അതുല്യമായ രൂപവും അവയവങ്ങളുമുള്ള മറ്റ് വൃക്ഷങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി; സ്വർണ്ണവും വെള്ളിയുമായ ഫലങ്ങളും വൈഡൂര്യ ശാഖകളുമുള്ള, സമുദ്രജലത്താൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് തിളങ്ങുന്ന മഹാവൃക്ഷങ്ങൾ.
1.29.44
तेषां मध्ये महानासीत्पादपः सुमनोहरः ।
सहस्रयोजनोत्सेधो बहुशाखासमन्वितः ॥ १.२९.४४ ॥
അവയുടെ മധ്യത്തിൽ ഒരു മഹാവൃക്ഷമുണ്ടായിരുന്നു; അത്യന്തം മനോഹരം, ആയിരം യോജന ഉയരമുള്ളത്, അനേകം ശാഖകളോടുകൂടിയത്.
1.29.45
खगानामालयो दिव्यो नाम्ना रौहिणपादपः ।
यस्य छायां समाश्रित्य सद्यो भवति निर्वृतः ॥ १.२९.४५ ॥
പക്ഷികളുടെ ദിവ്യമായ ആലയമായ രൗഹിണ വൃക്ഷം; അതിന്റെ തണൽ തേടുന്നവൻ ഉടനെ ശാന്തി നേടുന്നു.
1.29.46
तमुवाच खगश्रेष्ठं तत्र रौहिणपादपः ।
अतिप्रवृद्धः समुहानापतन्तं मनोजवम् ॥ १.२९.४६ ॥
അവിടെയുള്ള രൗഹിണ വൃക്ഷം, അത്യന്തം വളർന്ന് വിസ്തൃതമായത്, മനസ്സിന്റെ വേഗത്തിൽ പാഞ്ഞടുക്കുന്ന ആ പക്ഷിശ്രേഷ്ഠനോട് പറഞ്ഞു.
1.29.47
यैषा मम महाशाखा शतयोजनमायता ।
एतामास्थाय शाखां त्वं खादेमौ गजकच्छपौ ॥ १.२९.४७ ॥
എന്റെ ഈ മഹാശാഖ നൂറു യോജന നീണ്ടതാണ്; ഈ ശാഖയിൽ കയറി നീ ആനയെയും ആമയെയും ഇരുവരെയും ഭക്ഷിക്കാം.
1.29.48
ततो द्रुमं पतगसहस्रसेवितं ।
महीधरप्रतिमवपुः प्रकम्पयन्।
खगोत्तमो द्रुतमभिपत्य वेगवा-
न्बभञ्ज तामविरलपत्रसंचयाम् ॥ १.२९.४८ ॥
അപ്പോൾ ആയിരക്കണക്കിന് പക്ഷികൾ സേവിച്ചിരുന്ന ആ വൃക്ഷത്തെ, പർവതസമാനമായ ശരീരമുള്ള ആ പക്ഷിശ്രേഷ്ഠൻ വേഗത്തിൽ പാഞ്ഞടുത്ത് കുലുക്കി ഒടിച്ചു; ഇടതൂർന്ന ഇലകൾ നിറഞ്ഞതായിരുന്നു അത്.