மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.29.1
तस्य कण्ठमनुप्राप्तो ब्राह्मणः सह भार्यया ।
दहन्दीप्त इवाङ्गारस्तमुवाचान्तरिक्षगः ॥ १.२९.१ ॥
அவனது தொண்டையை அடைந்த அந்தப் பிராமணன், மனைவியுடன், எரியும் கங்கு போல ஒளிர்ந்து, ஆகாயத்தில் செல்பவனிடம் கூறினான்.
1.29.2
द्विजोत्तम विनिर्गच्छ तूर्णमास्यादपावृतात् ।
न हि मे ब्राह्मणो वध्यः पापेष्वपि रतः सदा ॥ १.२९.२ ॥
இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவனே, இந்தத் திறந்த வாயிலிருந்து விரைவாக வெளியேறு. பாவச்செயல்களில் எப்போதும் ஈடுபட்டிருந்தாலும், பிராமணனை நான் கொல்வதில்லை.
1.29.3
ब्रुवाणमेवं गरुडं ब्राह्मणः प्रत्यभाषत ।
निषादी मम भार्येयं निर्गच्छतु मया सह ॥ १.२९.३ ॥
கருடனிடம் இவ்வாறு கூறியபோது பிராமணன் பதிலளித்தான்: "இந்த நிஷாதி என் மனைவி; இவளும் என்னுடன் வெளியே வரட்டும்."
1.29.4
एतामपि निषादीं त्वं परिगृह्याशु निष्पत ।
तूर्णं संभावयात्मानमजीर्णं मम तेजसा ॥ १.२९.४ ॥
இந்த நிஷாதியையும் பிடித்துக்கொண்டு விரைவாக வெளியேறு. என் வீரியத்தால் உன்னை நீ ஜீரணிக்க முடியாததாகக் கருது.
1.29.5
ततः स विप्रो निष्क्रान्तो निषादीसहितस्तदा ।
वर्धयित्वा च गरुडमिष्टं देशं जगाम ह ॥ १.२९.५ ॥
அப்போது அந்தப் பிராமணன் நிஷாதியுடன் வெளியே வந்து, கருடனுக்கு ஆசி கூறிவிட்டுத் தனக்கு விருப்பமான இடத்திற்குச் சென்றான்.
1.29.6
सहभार्ये विनिष्क्रान्ते तस्मिन्विप्रे स पक्षिराट् ।
वितत्य पक्षावाकाशमुत्पपात मनोजवः ॥ १.२९.६ ॥
அந்தப் பிராமணனும் மனைவியும் வெளியேறிய பின், பறவைகளின் அரசன் மனத்தின் வேகத்துடன் இறக்கைகளை விரித்து ஆகாயத்திற்கு உயர்ந்தான்.
1.29.7
ततोऽपश्यत्स्वपितरं पृष्टश्चाख्यातवान्पितुः ।
यथान्यायममेयात्मा तं चोवाच महानृषिः ॥ १.२९.७ ॥
அப்போது அவர் தம் தந்தையைக் கண்டார்; தந்தை கேட்டபோது முறைப்படி அனைத்தையும் கூறினார். அளவற்ற ஆத்மா கொண்ட அந்த மகரிஷி அவரிடம் சொன்னார்.
1.29.8
कच्चिद्वः कुशलं नित्यं भोजने बहुलं सुत ।
कच्चिच्च मानुषे लोके तवान्नं विद्यते बहु
क्व गन्तास्यतिवेगेन मम त्वं वक्तुमर्हसि ॥ १.२९.८ ॥
மகனே, உங்களுக்கு எப்போதும் உணவில் நலம் உண்டா? மனித உலகில் உனக்கு நிறைய உணவு கிடைக்கிறதா? இவ்வளவு வேகமாக எங்கே செல்லப்போகிறாய்? எனக்குச் சொல்லவேண்டும்.
1.29.9
माता मे कुशला शश्वत्तथा भ्राता तथा ह्यहम् ।
न हि मे कुशलं तात भोजने बहुले सदा ॥ १.२९.९ ॥
என் தாய் எப்போதும் நலமாக இருக்கிறார்; அதுபோலவே சகோதரனும்; நானும் நலமாக இருக்கிறேன். ஆனால் தந்தையே, உணவு மிகுதியாக இருந்தும் எனக்கு எப்போதும் நலம் இல்லை.
1.29.10
अहं हि सर्पैः प्रहितः सोममाहर्तुमुत्तमम् ।
महातुर्दास्यविमोक्षार्थमाहरिष्ये तमद्य वै ॥ १.२९.१० ॥
நாகங்கள் என்னை உயர்ந்த சோமத்தைக் கொண்டுவர அனுப்பின. அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுதலைக்காக நான் இன்றே அதைக் கொண்டு வருவேன்.
1.29.11
मात्रा चात्र समादिष्टो निषादान्भक्षयेति ह ।
न च मे तृप्तिरभवद्भक्षयित्वा सहस्रशः ॥ १.२९.११ ॥
அன்னை இங்கே நிஷாதர்களை உண்ணுமாறு எனக்கு ஆணையிட்டார். ஆயிரக்கணக்கானோரை உண்டும் எனக்கு நிறைவு ஏற்படவில்லை.
1.29.12
तस्माद्भक्ष्यं त्वमपरं भगवन्प्रदिशस्व मे ।
यद्भुक्त्वाऽमृतमाहर्तुं समर्तः स्यामहं प्रभो ॥ १.२९.१२ ॥
ஆகையால், பகவானே, வேறொரு உணவைச் சுட்டிக்காட்டுங்கள்; அதை உண்டு அமிர்தத்தைக் கொண்டுவர நான் ஆற்றல் பெறுவேன், பிரபுவே.
1.29.13
क्षुत्पिपासाविघातार्थं भक्ष्यमाख्यातु मे भवान् ।
इदं सरो महापुण्यं देवलोकेऽपि विश्रुतम् ॥ १.२९.१३ ॥
பசி, தாகம் தணிக்கும் உணவை நீங்கள் எனக்குச் சொல்லுங்கள். இந்த ஏரி மிகவும் புனிதமானது; தேவலோகத்திலும் புகழ்பெற்றது.
1.29.14
यत्र कूर्माग्रजं हस्ती सदा कर्षत्यवाङ्मुखः ।
तयोर्जन्मान्तरे वैरं संप्रवक्ष्याम्यसोषतः ॥ १.२९.१४ ॥
யானை எப்போதும் முகம் கீழே தாழ்த்தி ஆமையின் மூத்த சகோதரனை இழுக்கிறதோ, அவ்விருவரின் மறுபிறவிப் பகைமையை நான் முழுமையாகச் சொல்கிறேன்.
1.29.15
तन्मे तत्त्वं निबोधस्य यत्प्रमाणौ च तावुभौ ।
शृणु त्वं वत्स भद्रं ते कथां वैराग्यवर्धिनीम् ॥ १.२९.१५ ॥
அவ்விருவரும் எந்த அளவினர் என்ற அந்த உண்மையை என்னிடமிருந்து அறிந்துகொள். அன்புள்ள மகனே, உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; வைராக்கியத்தை வளர்க்கும் இந்தக் கதையைக் கேள்.
1.29.16
पित्रोरर्थविभागे वै समुत्पन्नां पुराण्डज ।
आसीद्विभावसुर्नाम महर्षिः कोपनो भृशम् ॥ १.२९.१६ ॥
பழைய முட்டையில் பிறந்தவனே, தந்தையின் சொத்துப் பங்கீட்டில் எழுந்த அந்தக் கதையைக் கேள். விபாவசு என்ற பெயருடைய மகரிஷி ஒருவர் இருந்தார்; அவர் மிகவும் கோபக்காரர்.
1.29.17
भ्राता तस्यानुजश्चासीत्सुप्रतीको महातपाः ।
स नेच्छति धनं भ्रात्रा सहैकस्थं महामुनिः ॥ १.२९.१७ ॥
அவனுடைய இளைய சகோதரன் சுப்ரதீகன்; அவன் பெரும் தவமுடையவன். அந்த மகாமுனி தன் சகோதரனுடன் சொத்தை ஒன்றாக வைத்திருக்க விரும்பவில்லை.
1.29.18
विभागं कीर्तयत्येव सुप्रतीको हि नित्यशः ।
अथाब्रवीच्च तं भ्राता सुप्रतीकं विभावसुः ॥ १.२९.१८ ॥
சுப்ரதீகன் எப்போதும் பங்கீட்டைப் பற்றியே பேசிக்கொண்டிருந்தான். அப்போது சகோதரன் விபாவசு சுப்ரதீகனிடம் சொன்னான்.
1.29.19
विभागे बहवो दोषा भविष्यन्ति महातपः ।
विभागं बहवो मोहात्कर्तुमिच्छन्ति नित्यशः।
ततो विभक्तास्त्वन्योन्यं नाद्रियन्तेऽर्थमोहिताः ॥ १.२९.१९ ॥
மகா தபஸ்வியே, பிரிவினையில் பல குற்றங்கள் தோன்றும். மயக்கத்தால் மக்கள் எப்போதும் பிரிவினை செய்ய விரும்புகிறார்கள். பின்னர் பிரிந்தவர்கள் செல்வ மயக்கத்தில் ஒருவரை ஒருவர் மதிப்பதில்லை.
1.29.20
ततः स्वार्थपरान्मूढान्पृथग्भूतान्स्वकैर्धनैः ।
विदित्वा भेदयन्त्येतानमित्रा मित्ररूपिणः ॥ १.२९.२० ॥
பின்னர் சுயநலம் கொண்ட, மயங்கிய, தங்கள் செல்வத்தால் பிரிந்த இவர்களை அறிந்து, நண்பர் வடிவில் உள்ள எதிரிகள் இவர்களைப் பிளக்கிறார்கள்.
1.29.21
विदित्वा चापरे भिन्नानन्तरेषु पतन्त्यथ ।
भिन्नानामतुलो नाशः क्षिप्रमेव प्रवर्तते ॥ १.२९.२१ ॥
மற்றவர்களும் பிரிந்தவர்களை அறிந்து அவர்களின் இடைவெளிகளில் விழுகிறார்கள். அப்போது பிரிந்தவர்களுக்கு ஒப்பற்ற அழிவு விரைவில் ஏற்படுகிறது.
1.29.22
तस्माद्विभागं भ्रातॄणां न प्रशंसन्ति साधवः ।
एवमुक्तः सुप्रतीको भागं कीर्तयतेऽनिशम् ॥ १.२९.२२ ॥
ஆகையால் சான்றோர் சகோதரர்களின் பிரிவினையைப் புகழ்வதில்லை. இவ்வாறு சொல்லப்பட்டும் சுப்ரதீகன் இடைவிடாமல் தன் பங்கையே பேசுகிறான்.
1.29.23
एवं निर्बध्यमानस्तु शशापैनं विभावसुः ।
गुरुशास्त्रेऽनिबद्धानामन्योन्येनाभिशङ्किनाम् ॥ १.२९.२३ ॥
இவ்வாறு வற்புறுத்தப்பட்டபோது விபாவசு இவனைச் சபித்தான். பெரியோர் நூலில் கட்டுப்படாதவர்களும் ஒருவரை ஒருவர் சந்தேகிப்பவர்களும் பற்றி இது கூறப்பட்டது.
1.29.24
नियन्तु न हि शक्यस्त्वं भेदतो धनमिच्छसि ।
यस्मात्तस्मात्सुप्रतीक हस्तित्वं समवाप्स्यसि ॥ १.२९.२४ ॥
நீ பிரிவினை வழியாகச் செல்வம் விரும்புவதால் உன்னை அடக்க முடியாது. ஆகையால் சுப்ரதீகா, நீ யானைத் தன்மையை அடைவாய்.
1.29.25
शप्तस्त्वेवं सुप्रतीको विभावसुमथाब्रवीत् ।
त्वमप्यन्तर्जलचरः कच्छपः संभविष्यसि ॥ १.२९.२५ ॥
இவ்வாறு சபிக்கப்பட்ட சுப்ரதீகன் விபாவசுவிடம் கூறினான்: 'நீயும் நீரில் சஞ்சரிக்கும் ஆமையாவாய்.'
1.29.26
एवमन्योन्यशापात्तौ सुप्रतीकविभावसू ।
गजकच्छपतां प्राप्तावर्थार्थं मूढचेतसौ ॥ १.२९.२६ ॥
இவ்வாறு ஒருவரையொருவர் சபித்ததால், மதிமயங்கிய சுப்ரதீகனும் விபாவசுவும் செல்வத்தின் பொருட்டு யானையும் ஆமையுமாயினர்.
1.29.27
रोषदोषानुषङ्गेण तिर्यग्योनिगतावपि ।
परस्परद्वेषरतौ प्रमाणबलदर्पितौ ॥ १.२९.२७ ॥
சினமும் குற்றமும் பற்றியதால் அவர்கள் விலங்கு பிறவிகளை அடைந்தனர்; அப்போதும் ஒருவரையொருவர் வெறுத்து, தங்கள் வலிமையின் பெருமையால் செருக்குற்றிருந்தனர்.
1.29.28
सरस्यस्मिन्महाकायौ पूर्ववैरानुसारिणौ ।
तयोरन्यतरः श्रीमान्समुपैति महागजः ॥ १.२९.२८ ॥
இந்தக் குளத்தில் மிகப் பெரிய உடலுடைய அவ்விருவரும், முந்தைய பகையைப் பின்தொடர்ந்து; அவர்களில் ஒருவனான பெருமைமிக்க பெரும் யானை அருகில் வருகிறது.
1.29.29
यस्य बृंहितशब्देन कूर्मोऽप्यन्तर्जलेशयः ।
उत्थितोऽसौ महाकायः कृत्स्नं विक्षोभयन्सरः ॥ १.२९.२९ ॥
அதன் பிளிறல் ஒலியால் நீருக்குள் துயின்ற ஆமையும் எழுந்தது; அந்த மகாகாயன் முழு குளத்தையும் கலக்கிக்கொண்டு.
1.29.30
तं दृष्ट्वाऽऽवेष्टितकरः पतत्येष गजो जलम् ।
दन्तहस्ताग्रलाङ्गूलपादवेगेन वीर्यवान् ॥ १.२९.३० ॥
அதைக் கண்டதும், துதிக்கையைச் சுருட்டிக்கொண்டு இந்த வலிமைமிக்க யானை நீரில் பாய்கிறது—தந்தம், துதிக்கை முனை, வால், கால்களின் வேகத்துடன்.
1.29.31
विक्षोभयंस्ततो नागः सरो बहुझषाकुलम् ।
कूर्मोऽप्यभ्युद्यतशिरा युद्धायाभ्येति वीर्यवान् ॥ १.२९.३१ ॥
பின்னர் யானை பல மீன்கள் நிறைந்த அந்த ஏரியைக் கலக்கியபடி வந்தது; வலிமைமிக்க ஆமையும் தலையை உயர்த்தி போருக்காக முன்வந்தது.
1.29.32
षडुच्छ्रितो योजनानि गजस्तद्द्विगुणायतः ।
कूर्मस्त्रियोजनोत्सेधो दशयोजनमण्डलः ॥ १.२९.३२ ॥
யானை ஆறு யோஜனை உயரமும் அதைவிட இரண்டு மடங்கு நீளமும் கொண்டது; ஆமை மூன்று யோஜனை உயரமும் பத்து யோஜனை சுற்றளவும் கொண்டது.
1.29.33
तावुभौ युद्धसंमत्तौ परस्परवधैषिणौ ।
उपयुज्याशु कर्मेदं साधये हितमात्मनः ॥ १.२९.३३ ॥
போரில் வெறியுடன் ஒருவரையொருவர் கொல்ல விரும்பும் அந்த இருவரையும் பார்த்து, இச்செயலை விரைவில் முடித்து என் நன்மையை நான் அடைவேன்.
1.29.34
महाभ्रघनसंकाशं तं भुक्त्वामृतमानय ।
महागिरिसमप्रख्यं घोररूपं च हस्तिनम् ॥ १.२९.३४ ॥
பெரிய கார்மேகம் போன்றும், பெரிய மலை போன்றும் தோன்றும் கொடிய உருவம் கொண்ட அந்த யானையை உண்டு அமுதத்தைக் கொண்டு வா.
1.29.35
इत्युक्त्वा गरुडं सोऽथ माङ्गल्यमकरोत्तदा ।
युध्यतः सह देवैस्ते युद्धे भवतु मङ्गलम् ॥ १.२९.३५ ॥
கருடனிடம் இவ்வாறு கூறி அவர் அப்போது மங்கலச் சடங்கைச் செய்தார். தேவர்களுடன் போரிடும் உனக்கு அந்தப் போரில் மங்களம் உண்டாகட்டும்.
1.29.36
पूर्णकुम्भो द्विजा गावो यच्चान्यत्किंचिदुत्तमम् ।
शुभं स्वस्त्ययनं चापि भविष्यति तवाण्डजा ॥ १.२९.३६ ॥
நிறைகுடம், அந்தணர், பசுக்கள், இன்னும் உயர்ந்த, நல்ல, நலன் தரும் எதுவும்—அவையும் உனக்கு உண்டாகும், முட்டையில் பிறந்தவனே.
1.29.37
युध्यमानस्य सङ्ग्रामे देवैः सार्धं महाबल ।
ऋचो यजूंषि सामानि पवित्राणि हवींषि च ॥ १.२९.३७ ॥
ஓ மஹாபலா! தேவர்களுடன் போரில் போரிடுபவனுக்கு ரிக்குகளும், யஜுஸ்களும், சாமங்களும், தூய்மையான பொருட்களும், ஹவிஸ்களும் (துணைபுரியும்).
1.29.38
रहस्यानि च सर्वाणि सर्वे वेदाश्च ते बलम् ।
वर्धयिष्यन्ति समरे भविष्यति खगोत्तम।
इत्युक्तो गरुडः पित्रा गतस्तं ह्वदमन्तिकात् ॥ १.२९.३८ ॥
எல்லா ரகசியங்களும், எல்லா வேதங்களும் உன் பலத்தை போரில் பெருக்கும், ஓ பறவைகளில் சிறந்தவனே. இவ்வாறு தந்தையால் சொல்லப்பட்ட கருடன் அந்த ஏரியின் அருகே சென்றான்.
1.29.39
अपश्यन्निर्मलजलं नानापक्षिसमाकुलम् ।
स तत्स्मृत्वा पितुर्वाक्यं भीमवेगोऽन्तरिक्षगः ॥ १.२९.३९ ॥
தெளிவான நீரும், பல வகைப் பறவைகள் நிறைந்த (ஏரியை) அவன் கண்டான். தந்தையின் அந்த வார்த்தைகளை நினைவுகூர்ந்து, அச்சமூட்டும் வேகமுடைய, வானில் செல்லும் அவன் (முன்னேறினான்).
1.29.40
नखेन गजमेकेन कूर्ममेकेन चाक्षिपत् ।
सधुत्पपात चाकाशं तत उच्चैर्विहङ्गमः ॥ १.२९.४० ॥
ஒரு நகத்தால் ஒரு யானையையும், மற்றொன்றால் ஒரு ஆமையையும் அவன் பிடித்தான். பின்னர் அந்தப் பறவை அசைந்து வானில் உயரப் பறந்தது.
1.29.41
सोऽलम्बं तीर्थणासाद्य देववृक्षानुपागमत् ।
ते भीताः समकम्पन्त तस्य पक्षानिलाहताः ॥ १.२९.४१ ॥
அவன் புனித இடத்தில் அலம்ப மரத்தை அடைந்து, தெய்வ மரங்களை அணுகினான். அவை அஞ்சி, அவனுடைய இறக்கைக் காற்றால் தாக்கப்பட்டு ஒன்றாக நடுங்கின.
1.29.42
न नो भञ्ज्यादिति तदा दिव्याः कनकशाखिनः ।
प्रचलाङ्गान्स तान्दृष्ट्वा मनोरथफलद्रुमान् ॥ १.२९.४२ ॥
'இவன் நம்மை முறித்துவிடுவானோ' என்று எண்ணி, அப்போது அந்தத் தெய்வ தங்கக் கிளைகளுடைய மரங்கள் நடுங்கும் உறுப்புகளுடன் இருந்தன. ஆசைகளின் கனியை அளிக்கும் அந்த மரங்களைக் கண்டு அவன்...
1.29.43
अन्यानतुलरूपाङ्गानुपचक्राम खेचरः ।
काञ्चनै राजतैश्चैव फलैर्वैदूर्यशाखिनः।
सागराम्बुपरिक्षिप्तान्भ्राजमानान्महाद्रुमान् ॥ १.२९.४३ ॥
கருடன் அளவற்ற அழகும் உறுப்புகளும் கொண்ட மற்ற மரங்களை நோக்கிச் சென்றான்; அவை பொன்னும் வெள்ளியுமான கனிகளையும், வைடூரியக் கிளைகளையும் கொண்டவை, கடல் நீரால் சூழப்பட்டு ஒளிர்ந்த பெரும் மரங்கள்.
1.29.44
तेषां मध्ये महानासीत्पादपः सुमनोहरः ।
सहस्रयोजनोत्सेधो बहुशाखासमन्वितः ॥ १.२९.४४ ॥
அவற்றின் நடுவில் ஒரு பெரிய மரம் இருந்தது; மிகவும் அழகானது, ஆயிரம் யோஜனை உயரமானது, பல கிளைகளைக் கொண்டது.
1.29.45
खगानामालयो दिव्यो नाम्ना रौहिणपादपः ।
यस्य छायां समाश्रित्य सद्यो भवति निर्वृतः ॥ १.२९.४५ ॥
பறவைகளின் தெய்வீக இருப்பிடமாகிய ரௌஹிண மரம்; அதன் நிழலில் ஒதுங்கினால் உடனே மனம் அமைதி அடைகிறது.
1.29.46
तमुवाच खगश्रेष्ठं तत्र रौहिणपादपः ।
अतिप्रवृद्धः समुहानापतन्तं मनोजवम् ॥ १.२९.४६ ॥
அங்கிருந்த ரௌஹிண மரம், மிகவும் பெருகி விரிந்ததாக, மனத்தின் வேகத்தில் பாய்ந்து வரும் அந்தப் பறவைகளில் சிறந்தவனிடம் கூறியது.
1.29.47
यैषा मम महाशाखा शतयोजनमायता ।
एतामास्थाय शाखां त्वं खादेमौ गजकच्छपौ ॥ १.२९.४७ ॥
என்னுடைய இந்த பெரிய கிளை நூறு யோஜனை நீண்டது; இந்தக் கிளையின்மேல் ஏறி நீ யானையையும் ஆமையையும் இரண்டையும் உண்ணலாம்.
1.29.48
ततो द्रुमं पतगसहस्रसेवितं ।
महीधरप्रतिमवपुः प्रकम्पयन्।
खगोत्तमो द्रुतमभिपत्य वेगवा-
न्बभञ्ज तामविरलपत्रसंचयाम् ॥ १.२९.४८ ॥
பின்னர், ஆயிரக்கணக்கான பறவைகள் சேர்ந்த அந்த மரத்தை, மலையொத்த உடல் கொண்ட அந்தச் சிறந்த பறவை வேகமாகப் பாய்ந்து, அதை நடுங்கச் செய்து உடைத்தது; அடர்ந்த இலைகளால் நிறைந்திருந்தது.