மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.31.1
कोऽपराधो महेन्द्रस्य कः प्रमादश्च सूतज ।
तपसा वालखिल्यानां संभूतो गरुडः कथम् ॥ १.३१.१ ॥
சூதனின் மகனே! மகேந்திரனின் குற்றம் என்ன, அவனது தவறு என்ன? வாலகில்யர்களின் தவத்தால் கருடன் எவ்வாறு பிறந்தார்?
1.31.2
कश्यपस्य द्विजातेश्च कथं वै पक्षिराट् सुतः ।
अधृष्टः सर्वभूतानामवध्यस्चाभवत्कथम् ॥ १.३१.२ ॥
அந்தணர் காசியபரின் மகனாகிய பறவை அரசன் எவ்வாறு ஆனான்? எல்லா உயிர்களாலும் வெல்லப்படாதவனும் கொல்லப்பட முடியாதவனும் அவன் எவ்வாறு ஆனான்?
1.31.3
कथं च कामचारी स कामवीर्यश्च खेचरः ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं पुराणे यदि पठ्यते ॥ १.३१.३ ॥
அவன் விருப்பப்படி திரிபவனும், விரும்பிய வலிமை கொண்ட வானில் செல்பவனும் எவ்வாறு ஆனான்? புராணத்தில் அது ஓதப்படுமானால் அதை நான் கேட்க விரும்புகிறேன்.
1.31.4
विषयोऽयं पुराणस्य यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।
शृणु मे वदतः सर्वमेतत्संक्षेपतों द्विज ॥ १.३१.४ ॥
இருபிறப்பாளனே! நீ என்னிடம் கேட்பது புராணத்தின் பொருளே ஆகும். நான் சொல்லும் இதனை அனைத்தையும் சுருக்கமாகக் கேள்.
1.31.5
यजतः पुत्रकामस्य कश्यपस्य प्रजापतेः ।
साहाय्यमृषयो देवा गन्धर्वाश्च ददुः किल ॥ १.३१.५ ॥
மகனை விரும்பி யாகம் செய்த பிரஜாபதி காசியபருக்கு ரிஷிகளும், தேவர்களும், கந்தர்வர்களும் உதவி செய்தனர்.
1.31.6
तत्रेध्मानयने शक्रो नियुक्तः कश्यपेन ह ।
मुनयो वालखिल्याश्च ये चान्ये देवतागणाः ॥ १.३१.६ ॥
அங்கே காசியபரால் சமித்துகளைக் கொண்டுவரும் பணிக்கு சக்கிரன் (இந்திரன்) நியமிக்கப்பட்டான்; வாலகில்ய முனிவர்களும் பிற தேவர் குழுக்களும் அங்கிருந்தனர்.
1.31.7
शक्रस्तु वीर्यसदृशमिध्यभारं गिरिप्रभम् ।
समुद्यम्यानयामास नातिकृच्छ्रादिव प्रभुः ॥ १.३१.७ ॥
ஆனால் இந்திரன் தன் வலிமைக்கு ஏற்ற, மலை போன்ற விறகுச் சுமையைத் தூக்கிக் கொண்டு வந்தான்; வல்லமையுடையவனுக்கு அது சிரமமின்றிச் செய்தது போல் இருந்தது.
1.31.8
अथापश्यदृषीन्ह्रस्वानङ्गुष्ठोदरवर्ष्मणः ।
पलाशवर्तिकामेकां वहतः संहतान्पथि ॥ १.३१.८ ॥
பின்னர் அவன் சிறிய முனிவர்களைக் கண்டான்; அவர்கள் கட்டைவிரலளவு உடலும் வயிறும் கொண்டவர்களாக இருந்தனர்; பாதையில் ஒன்றுகூடி ஒரு பலாச இலைத் தண்டைச் சுமந்து சென்றுகொண்டிருந்தனர்.
1.31.9
प्रलीनान्स्वेष्विवाङ्गेषु निराहारांस्तपोधनान् ।
क्लिश्यमानान्मन्दबलान्गोष्पदे संप्लुतोदके ॥ १.३१.९ ॥
அவர்கள் தம் உறுப்புகளுக்குள்ளேயே ஒடுங்கிப் போயிருந்தனர்; உணவின்றி, தவமே செல்வமாகக் கொண்டவர்களாய், துன்புற்று, பலவீனமாக, பசுவின் குளம்படித் தடத்தில் தேங்கிய நீரில் மூழ்கியிருந்தனர்.
1.31.10
तान्सर्वान्विस्मयाविष्टो वीर्योन्मत्तः पुरन्दरः ।
अपहास्याभ्यगाच्छीघ्रं लम्बयित्वाऽवमन्य च ॥ १.३१.१० ॥
அவர்கள் அனைவரையும் கண்டு வியப்பால் நிறைந்த, தன் வலிமையால் செருக்குற்ற புரந்தரன், ஏளனமாகச் சிரித்து விரைவில் அவர்களை நெருங்கி, தொங்கவிட்டு இகழ்ந்தான்.
1.31.11
तेऽथ रोषसमाविष्टाः सुभृशं जातमन्यवः ।
आरेभिरे महत्कर्म तदा शक्रभयंकरम् ॥ १.३१.११ ॥
அப்போது அவர்கள் மிகுந்த சினத்தால் நிறைந்தனர்; அவர்களில் கோபம் எழுந்தது; இந்திரனுக்கு அச்சம் தரும் ஒரு பெரிய வேள்வியைத் தொடங்கினர்.
1.31.12
जुहुवुस्ते सुतपसो विधिवज्जातवेदसम् ।
मन्त्रैरुच्चावचैर्विप्रा येन कामेन तच्छृणु ॥ १.३१.१२ ॥
அந்த மிகுந்த தவசிகள் விதிப்படி ஜாதவேதனுக்கு (அக்னிக்கு) ஆகுதி செய்தனர்; உயர்ந்தவையும் தாழ்ந்தவையுமான பல்வேறு மந்திரங்களுடன். எந்த நோக்கத்தால் அவ்வாறு செய்தனர் என்பதைக் கேளுங்கள், பிராமணர்களே.
1.31.13
कामवीर्यः कामगमो देवराजभयप्रदः ।
इन्द्रोऽन्यः सर्वदेवानां भवेदिति यतव्रताः ॥ १.३१.१३ ॥
விருப்பத்தால் வலிமை பெற்றவனும், விருப்பப்படி செல்பவனும், தேவர்களின் அரசனுக்கு அச்சம் தருபவனுமான, அனைத்து தேவர்களுக்கும் வேறொரு இந்திரனாக ஆகட்டும் என்று நியம விரதர்கள் (கூறினர்).
1.31.14
इन्द्राच्छतगुणः शौर्ये वीर्ये चैव मनोजवः ।
तपसो नः फलेनाद्य दारुणः संभवित्विति ॥ १.३१.१४ ॥
இந்திரனை விட நூறு மடங்கு வீரத்திலும் ஆற்றலிலும், மனத்தைப் போல் வேகமுள்ளவனாக, நம் தவத்தின் பலனால் இன்று கொடியவன் தோன்றட்டும் (என்று).
1.31.15
तद्बुद्ध्वा भृशसंतप्तो देवराजः शतक्रतुः ।
जगाम शरणं तत्र कश्यपं संशितव्रतम् ॥ १.३१.१५ ॥
அதை அறிந்து மிகவும் கலங்கிய தேவராஜன் சதக்ரதுவாகிய இந்திரன், கடுமையான விரதமுள்ள காசியபரிடம் அடைக்கலம் புகுந்தான்.
1.31.16
तच्छ्रुत्वा देवराजस्य कश्यपोऽथ प्रजापतिः ।
वालखिल्यानुपागम्य कर्मसिद्धिमपृच्छत ॥ १.३१.१६ ॥
தேவராஜனின் அந்தச் சொல்லைக் கேட்டு, பிரஜாபதி காசியபர் வாலகில்யர்களை அணுகி, கர்மத்தின் சித்தியைப் பற்றி வினவினார்.
1.31.17
केन कामेन चारब्धं भवद्भिर्होमकर्म च ।
याथातथ्येन मे ब्रूत श्रोतुं कौतूहलं हि मे ॥ १.३१.१७ ॥
நீங்கள் எந்த விருப்பத்தால் ஹோம கர்மத்தைத் தொடங்கினீர்கள்? உண்மையாக எனக்குச் சொல்லுங்கள்; கேட்க எனக்கு ஆவல் உள்ளது.
1.31.18
अवज्ञाताः सुरेन्द्रेण मूढेनाकृतबुद्धिना ।
ऐश्वर्यमदमत्तेन सदाचारान्निरस्यता ॥ १.३१.१८ ॥
ஐசுவரிய மதத்தால் வெறிகொண்ட, மூடனும் பண்படாத அறிவுடையவனுமான தேவேந்திரன் நம்மை அவமதித்தான்; நல்லொழுக்கத்திலிருந்து நம்மை விலக்கினான்.
1.31.19
तद्विघातार्थमारम्भो विधिवत्तस्य कश्यप ॥ १.३१.१९ ॥
காசியபரே, அதைத் தடுக்கும் பொருட்டு அவன் முறைப்படி இந்தச் செயலைத் தொடங்கியுள்ளான்.
1.31.20
एवमस्त्विति तं चापि प्रत्यूचुः सत्यवादिनः ।
तान्कश्यप उवाचेदं सान्त्वपूर्वं प्रजापतिः ॥ १.३१.२० ॥
'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று அந்த சத்தியவாதிகள் அவனுக்குப் பதிலளித்தனர். அப்போது பிரஜாபதியாகிய காசியபர் சமாதானமாக அவர்களிடம் இவ்வாறு கூறினார்.
1.31.21
अयमिन्द्रस्त्रिभुवने नियोगाद्ब्रह्मणः कृतः ।
इन्द्रार्थे च भवन्तोऽपि यत्नवन्तस्तपोधनाः ॥ १.३१.२१ ॥
மூன்று உலகங்களிலும் பிரம்மாவின் கட்டளையால் இந்திரன் நியமிக்கப்பட்டுள்ளான். தவச் செல்வர்களே, நீங்களும் இந்திரனுக்காக முயற்சி செய்யுங்கள்.
1.31.22
न मिथ्या ब्रह्मणो वाक्यं कर्तुमर्हथ सत्तमाः ।
भवतां हि न मिथ्याऽयं संकल्पो वै चिकीर्षितः ॥ १.३१.२२ ॥
சிறந்தவர்களே, பிரம்மாவின் சொல்லை பொய்யாக்குவது உங்களுக்குத் தகாது. உங்களுடைய இந்த சங்கல்பமும் வீணாகாது; இது நிச்சயமாகச் செய்யப்பட வேண்டியதே.
1.31.23
भवत्वेष पतत्रीणामिन्द्रोऽतिबलसत्त्ववान् ।
प्रसादः क्रियतामस्य देवराजस्य याचतः ॥ १.३१.२३ ॥
பறவைகளுக்குள் மிகுந்த பலமும் வீரியமும் உடையவனாக இந்த இந்திரன் ஆகட்டும். வேண்டிக்கொள்ளும் தேவராஜனுக்கு அருள் செய்யப்படட்டும்.
1.31.24
एवमुक्ताः कश्यपेन वालखिल्यास्तपोधनाः ।
प्रत्यूचुरभिसंपूज्य मुनिश्रेष्ठं प्रजापतिम् ॥ १.३१.२४ ॥
காசியபர் இவ்வாறு கூறியதும், தவச் செல்வர்களான வாலகில்லியர்கள் முனிவர்களில் சிறந்த பிரஜாபதியை நன்கு வணங்கி பதிலளித்தனர்.
1.31.25
इन्द्रार्थोऽयं समारम्भः सर्वेषां नः प्रजापते ।
अपत्यार्थं समारम्भो भवतश्चायमीप्सितः ॥ १.३१.२५ ॥
இது இந்திரனுக்காக மேற்கொள்ளப்பட்ட முயற்சி; பிரஜாபதியே, இது எங்கள் அனைவரின் முயற்சி. உங்கள் இந்த முயற்சி சந்ததிக்காக விரும்பப்பட்டது.
1.31.26
तदिदं सफलं कर्म त्वयैव प्रतिगृह्यताम् ।
तथा चैवं विधत्स्वात्र यथा श्रेयोऽनुपश्यसि ॥ १.३१.२६ ॥
ஆகவே இந்தச் செயல் பலனுள்ளதாகட்டும்; இதை நீங்களே ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். இதில் எது நன்மையாகத் தோன்றுகிறதோ அதையே செய்யுங்கள்.
1.31.27
एतस्मिन्नेव काले तु देवी दाक्षायणी शुभा ।
विनता नाम कल्याणी पुत्रकामा यशस्विनी ॥ १.३१.२७ ॥
அதே வேளையில் தக்ஷனின் வழிவந்த சுபமான தேவி வினதை என்ற பெயருடைய, நலமுடையவளும் மகனை விரும்பியவளும் புகழுடையவளுமான அவள்.
1.31.28
तपस्तप्त्वा व्रतपरा स्नाता पुंसवने शुचिः ।
उपचक्राम भर्तारं तामुवाचाथ कश्यपः ॥ १.३१.२८ ॥
தவம் செய்து, விரதத்தில் ஈடுபட்டு, புருஷ சடங்குக்காக நீராடி தூய்மையடைந்து அவள் கணவனை அணுகினாள்; அப்போது காசியபர் அவளிடம் கூறினார்.
1.31.29
आरम्भः सफलो देवि भविता यस्त्वयेप्सितः ।
जनयिष्यसि पुत्रौ द्वौ वीरौ त्रिभुवनेश्वरौ ॥ १.३१.२९ ॥
தேவியே, நீ விரும்பிய முயற்சி பலனுள்ளதாகும்; மூன்று உலகங்களுக்கும் தலைவர்களான இரு வீர மகன்களைப் பெறுவாய்.
1.31.30
तपसा वालखिल्यानां मम संकल्पतस्तथा ।
भविष्यतो महाभागौ पुत्रौ त्रैलोक्यपूजितौ ॥ १.३१.३० ॥
வாலகில்யர்களின் தவத்தாலும் என் சங்கல்பத்தாலும் அவ்வாறே, மூன்று உலகங்களிலும் போற்றப்படும் பெரும்பேறுடைய இரு மகன்கள் உண்டாவர்.
1.31.31
उवाच चैनां भगवान्कश्यपः पुनरेव ह ।
धार्यतामप्रमादेन गर्भोऽयं सुमहोदयः ॥ १.३१.३१ ॥
பகவான் காசியபர் அவளிடம் மீண்டும் கூறினார்: இந்தக் கருவை கவனத்துடன் தாங்கு, இது மிகப் பெரும் உயர்வு பெறும்.
1.31.32
एकः सर्वपतत्रीणामिन्द्रत्वं कारयिष्यति ।
लोकसंभावितो वीरः कामरूपो विहङ्गमः ॥ १.३१.३२ ॥
இவன் ஒருவனே எல்லாப் பறவைகளுக்கும் இந்திரப் பதவியை அளிப்பான். உலகங்களால் மதிக்கப்படும் வீரனான இவன், விரும்பிய வடிவம் கொண்ட பறவையாவான்.
1.31.33
शतक्रतुमथोवाच प्रीयमाणः प्रजापतिः ।
त्वत्सहायौ महावीर्यौ भ्रातरौ ते भविष्यतः ॥ १.३१.३३ ॥
பின்னர் மகிழ்ந்த பிரஜாபதி சதக்ரதுவிடம் (இந்திரனிடம்) கூறினார்: உன் உதவியாளர்களான இரு சகோதரர்கள் பெரும் வலிமை கொண்டவர்களாக இருப்பார்கள்.
1.31.34
नैताभ्यां भविता दोषः सकाशात्ते पुरंदर ।
व्येतु ते शक्र संतापस्त्वमेवेन्द्रो भविष्यसि ॥ १.३१.३४ ॥
இவர்களால் உனக்கு எந்தக் குற்றமும் வராது, ஓ புரந்தரா. ஓ சக்ரா, உன் துயரம் நீங்கட்டும்; நீயே இந்திரனாக இருப்பாய்.
1.31.35
न चाप्येवं त्वया भूयः क्षेप्तव्या ब्रह्मवादिनः ।
न चावमान्या दर्पात्ते वाग्वज्रा भृशकोपनाः ॥ १.३१.३५ ॥
மேலும் இப்படி பிரம்மவாதிகளான முனிவர்களை நீ மீண்டும் அவமதிக்கக் கூடாது; செருக்கினால் அவர்களை இகழவும் கூடாது. அவர்களின் சொற்கள் இடிக்கு நிகரானவை, அவர்கள் மிகவும் கோபமுடையவர்கள்.
1.31.36
एवमुक्तो जगामेन्द्रो निर्विशङ्कस्त्रिविष्टपम् ।
विनता चापि सिद्धार्था बभूव मुदिता तथा ॥ १.३१.३६ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும் இந்திரன் அச்சமின்றி சுவர்க்கத்துக்குச் சென்றான்; வினதையும் தன் நோக்கம் நிறைவேறியதால் மகிழ்ச்சியடைந்தாள்.
1.31.37
जनयामास पुत्रौ द्वावरुणं गरुडं तथा ।
विकलाङ्गोऽरुणस्तत्र भास्करस्य पुरःसरः ॥ १.३१.३७ ॥
அவள் இரண்டு மகன்களைப் பெற்றாள்; அருணனும் கருடனும். அருணன் உறுப்புகளில் குறையுடையவன்; அவன் சூரியனுக்கு முன்னால் செல்பவனானான்.
1.31.38
पतत्त्रीणां च गरुडमिन्द्रत्वेनाभ्यषिञ्चत ।
तस्यैतत्कर्म सुमहच्छ्रूयतां भृगुनन्दन ॥ १.३१.३८ ॥
பறவைகளுக்கு கருடனை இந்திரனாக முடிசூட்டினார். பிருகுவின் மைந்தனே, அவனுடைய இந்த மாபெரும் செயலைக் கேள்.