Mahābhārata · Adhyāya 1.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.32.1
ततस्तस्माद्गिरिवरात्समुदीर्णमहाबलः ।
गरुडः पक्षिराट् तूर्णं संप्राप्तो विबुधान्प्रति ॥ १.३२.१ ॥
Entonces, desde aquella mejor de las montañas, Garuda, rey de las aves, de gran poder, llegó rápidamente ante los dioses.
1.32.2
तं दृष्ट्वातिबलं चैव प्राकम्पन्त सुरास्ततः ।
परस्परं च प्रत्यघ्नन्सर्वप्रहरणान्युत ॥ १.३२.२ ॥
Al ver su gran poder, los dioses temblaron; y luego se golpearon unos a otros con todas las armas.
1.32.3
तत्र चासीदमेयात्मा विद्युदग्निसमप्रभः ।
भौमनः सुमहावीर्यः सोमस्य परिरक्षिता ॥ १.३२.३ ॥
Allí estaba Bhauma (Naraka), de alma inconmensurable, resplandeciente como el rayo y el fuego, de gran valor, guardián del soma (amṛta).
1.32.4
स तेन पतगेन्द्रेण पक्षतुण्डनखैः क्षतः ।
मुहूर्तमतुलं युद्धं कृत्वा विनिहतो युधि ॥ १.३२.४ ॥
Herido por aquel señor de las aves con alas, pico y garras, tras librar un combate incomparable por un instante, fue muerto en la batalla.
1.32.5
रजश्चोद्धूय सुमहत्पक्षवातेन खेचरः ।
कृत्वा लोकान्निरालोकांस्तेन देवानवाकिरत् ॥ १.३२.५ ॥
El que se mueve por el cielo, levantando una gran nube de polvo con el viento de sus alas, dejó los mundos sin luz y cubrió a los dioses con ella.
1.32.6
तेनावकीर्णा रजसा देवा मोहमुपागमन् ।
न चैवं ददृशुश्छन्ना रजसाऽमृतरक्षिणः ॥ १.३२.६ ॥
Cubiertos por aquel polvo, los dioses cayeron en confusión; y los guardianes del amṛta, ocultos por el polvo, no pudieron ver así.
1.32.7
एवं संलोडयामास गरुडस्त्रिदिवालयम् ।
पक्षतुण्डप्रहारैस्तु देवान्स विददार ह ॥ १.३२.७ ॥
Así Garuḍa sacudió la morada de los tres cielos, y con los golpes de sus alas y su pico desgarró a los dioses.
1.32.8
ततो देवः सहस्राक्षस्तूर्णं वायुमचोदयत् ।
विक्षिपेमां रजोवृष्टिं तवेदं कर्म मारुत ॥ १.३२.८ ॥
Entonces el dios de los mil ojos instó rápidamente al viento: «¡Oh Māruta, dispersa esta lluvia de polvo; esta tarea es tuya!».
1.32.9
अथ वायुरपोवाह तद्रजस्तरसा बली ।
ततो वितिमिरे जाते देवाः शकुनिमार्दयन् ॥ १.३२.९ ॥
Entonces el poderoso viento arrastró con fuerza aquel polvo; y cuando la oscuridad se disipó, los dioses hostigaron al ave (Garuḍa).
1.32.10
ननादोच्चैः स बलवान्महामेघ इवाम्बरे ।
वध्यमानः सुरगणैः सर्वभूतानि भीषयन् ॥ १.३२.१० ॥
Aquel poderoso rugió fuertemente en el cielo como una gran nube, y aunque era golpeado por las huestes de los dioses, seguía aterrorizando a todas las criaturas.
1.32.11
उत्पपात महावीर्यः पक्षिराट् परवीरहा ।
समुत्पत्यान्तरिक्षस्थं देवानामुपरि स्थितम् ॥ १.३२.११ ॥
El rey de las aves, de gran valor y matador de héroes enemigos, se elevó; habiéndose alzado, se posó en el cielo por encima de los dioses.
1.32.12
वर्मिमो विबुधाः सर्वे नानाशस्त्रैरवाकिरन् ।
पट्टिशैः परिधैः शूलैर्गदाभिश्च सवासवाः ॥ १.३२.१२ ॥
Todos los dioses armados, junto con Vāsava (Indra), derramaron sobre él diversas armas: mazas de hierro, barras con púas, lanzas y mazas.
1.32.13
क्षुरप्रैर्ज्वलितैश्चापि चक्रैरादित्यरूपिभिः ।
नानाशस्त्रविसर्गैस्तैर्वध्यमानः समन्ततः ॥ १.३२.१३ ॥
Herido por todas partes con flechas afiladas ardientes y discos semejantes al sol, y por la lluvia de diversas armas.
1.32.14
कुर्वन्सुतुमुलं युद्धं पक्षिराण्ण व्यकम्पत ।
निर्दहन्निव चाकाशे वैनतेयः प्रतापवान्।
पक्षाभ्यामुरसा चैव समन्ताद्व्यक्षिपत्सुरान् ॥ १.३२.१४ ॥
El rey de las aves, librando una batalla terrible, no tembló. Como si quemara en el cielo, el poderoso Vainateya dispersó a los dioses por todos lados con sus alas y su pecho.
1.32.15
ते विक्षिप्तास्ततो देवा दुद्रुवुर्गरुडार्दिताः ।
नखतुण्डक्षताश्चैव सुस्रुवुः शोणितं बहु ॥ १.३२.१५ ॥
Entonces los dioses dispersos, atormentados por Garuḍa, huyeron. Heridos por sus garras y su pico, mucha sangre brotó de ellos.
1.32.16
साध्याः प्राचीं सगन्धर्वा वसवो दक्षिणां दिशम् ।
प्रजग्मुः सहिता रुद्राः पतगेन्द्रप्रधर्षिताः ॥ १.३२.१६ ॥
Los Sādhyas, junto con los Gandharvas, marcharon hacia el este; los Vasus hacia el sur; los Rudras, asaltados por el señor de las aves, se fueron juntos.
1.32.17
दिशं प्रतीचीमादित्या नासत्यावुत्तरां दिशम् ।
मुहुर्मुहुः प्रेक्षमाणा युध्यमानं महौजसः ॥ १.३२.१७ ॥
Los Ādityas se dirigieron hacia el oeste, y los Nāsatyas (Aśvins) hacia el norte; los de gran poder miraban una y otra vez a Garuḍa mientras combatía.
1.32.18
अश्वक्रन्देन वीरेण रेणुकेन च पक्षिराट् ।
क्रथनेन च शूरेण तपनेन च खेचरः ॥ १.३२.१८ ॥
Con el héroe Aśvakranda, con Reṇuka, con el valiente Krathana y con Tapana, el rey de las aves, el que se mueve en el cielo, combatió.
1.32.19
उलूकश्वसनाभ्यां च निमेषेण च पक्षिराट् ।
प्ररुजेन च संग्रामं चकार पुलिनेन च ॥ १.३२.१९ ॥
Con Ulūka y Śvasana, y con Nimeṣa, el rey de las aves libró batalla con Praruja y con Pulina.
1.32.20
तान्पक्षनखतुण्डाग्रैरभिनद्विनतासुतः ।
युगान्तकाले संक्रुद्धः पिनाकीव परंतप ॥ १.३२.२० ॥
El hijo de Vinatā los hirió con las puntas de sus alas, sus garras y su pico, como Pinākin furioso en el fin de una edad. ¡Oh abrasador de enemigos!
1.32.21
महाबला महोत्साहास्तेन ते बहुधा क्षताः ।
रेजुरभ्रघनप्रख्या रुधिरौघप्रवर्षिणः ॥ १.३२.२१ ॥
Aquellos poderosos y de gran ardor, heridos de muchas maneras por él, relucían como densas nubes de tormenta, derramando torrentes de sangre.
1.32.22
तान्कृत्वा पतगश्रेष्ठः सर्वानुत्क्रान्तजीवितान् ।
अतिक्रान्तोऽमृतस्यार्थे सर्वतोऽग्निमपश्यत ॥ १.३२.२२ ॥
Habiéndolos dejado a todos sin vida, el mejor de los pájaros, avanzando por el néctar, vio fuego por todos lados.
1.32.23
आवृण्वानं महाज्वालमर्चिर्भिः सर्वतोऽम्बरम् ।
दहन्तमिव तीक्ष्णांशुं चण्डवायुसमीरितम् ॥ १.३२.२३ ॥
Un fuego de grandes llamas, que envolvía el cielo por todas partes con su resplandor, ardiendo como el sol de rayos agudos avivado por un viento feroz.
1.32.24
सुशीघ्रमागम्य पुनर्जवेन ॥ १.३२.२४ ॥
Habiéndose acercado muy velozmente de nuevo, con rapidez.
1.32.25
ज्वलन्तमग्निं तममित्रतापनः ।
समास्तरत्पत्ररथो नदीभिः।
ततः प्रचक्रे वपुरन्यदल्पं ।
प्रवेष्टुकामोऽग्निमभिप्रशाम्य ॥ १.३२.२५ ॥
El atormentador de enemigos cubrió por completo aquel fuego ardiente con ríos. Luego, deseando entrar en el fuego, lo apaciguó y adoptó otra forma, pequeña.