ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.32.1
ततस्तस्माद्गिरिवरात्समुदीर्णमहाबलः ।
गरुडः पक्षिराट् तूर्णं संप्राप्तो विबुधान्प्रति ॥ १.३२.१ ॥
ಆಗ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತದಿಂದ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಗರುಡ, ಪಕ್ಷಿರಾಜ, ವೇಗವಾಗಿ ದೇವತೆಗಳ ಕಡೆಗೆ ಬಂದು ತಲುಪಿದನು.
1.32.2
तं दृष्ट्वातिबलं चैव प्राकम्पन्त सुरास्ततः ।
परस्परं च प्रत्यघ्नन्सर्वप्रहरणान्युत ॥ १.३२.२ ॥
ಅವನ ಅಪಾರ ಬಲವನ್ನು ನೋಡಿ ದೇವತೆಗಳು ನಡುಗಿದರು; ನಂತರ ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಎಲ್ಲಾ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು.
1.32.3
तत्र चासीदमेयात्मा विद्युदग्निसमप्रभः ।
भौमनः सुमहावीर्यः सोमस्य परिरक्षिता ॥ १.३२.३ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಅಪರಿಮಿತ ಆತ್ಮನು, ಮಿಂಚು ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ, ಮಹಾ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಭೌಮನು (ನರಕನು) ಸೋಮ (ಅಮೃತ) ರಕ್ಷಕನಾಗಿದ್ದನು.
1.32.4
स तेन पतगेन्द्रेण पक्षतुण्डनखैः क्षतः ।
मुहूर्तमतुलं युद्धं कृत्वा विनिहतो युधि ॥ १.३२.४ ॥
ಆ ಪಕ್ಷಿರಾಜನ ರೆಕ್ಕೆ, ಕೊಕ್ಕು, ಉಗುರುಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡು, ಕ್ಷಣಕಾಲ ಅಸಮಾನ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿ ಅವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತನಾದನು.
1.32.5
रजश्चोद्धूय सुमहत्पक्षवातेन खेचरः ।
कृत्वा लोकान्निरालोकांस्तेन देवानवाकिरत् ॥ १.३२.५ ॥
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಅವನು ತನ್ನ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಅಪಾರ ಧೂಳನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿ, ಲೋಕಗಳನ್ನು ಬೆಳಕಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಿ, ಅದರಿಂದ ದೇವತೆಗಳ ಮೇಲೆ ಧೂಳನ್ನು ಚೆಲ್ಲಿದನು.
1.32.6
तेनावकीर्णा रजसा देवा मोहमुपागमन् ।
न चैवं ददृशुश्छन्ना रजसाऽमृतरक्षिणः ॥ १.३२.६ ॥
ಆ ಧೂಳಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವತೆಗಳು ಮೋಹಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದರು; ಧೂಳಿನಿಂದ ಮರೆಯಾದ ಅಮೃತ ರಕ್ಷಕರು ಹೀಗೆ ನೋಡಲಾರದೆ ಹೋದರು.
1.32.7
एवं संलोडयामास गरुडस्त्रिदिवालयम् ।
पक्षतुण्डप्रहारैस्तु देवान्स विददार ह ॥ १.३२.७ ॥
ಹೀಗೆ ಗರುಡನು ತ್ರಿದಿವಾಲಯವನ್ನು ಕಂಪಿಸಿದನು; ತನ್ನ ರೆಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಕೊಕ್ಕಿನ ಹೊಡೆತಗಳಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸೀಳಿದನು.
1.32.8
ततो देवः सहस्राक्षस्तूर्णं वायुमचोदयत् ।
विक्षिपेमां रजोवृष्टिं तवेदं कर्म मारुत ॥ १.३२.८ ॥
ಆಗ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ ದೇವನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ವಾಯುವನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದನು: 'ಮಾರುತನೇ, ಈ ಧೂಳಿನ ಮಳೆಯನ್ನು ಚದುರಿಸು; ಇದು ನಿನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯ.'
1.32.9
अथ वायुरपोवाह तद्रजस्तरसा बली ।
ततो वितिमिरे जाते देवाः शकुनिमार्दयन् ॥ १.३२.९ ॥
ಆಗ ಬಲಶಾಲಿ ವಾಯುವು ಆ ಧೂಳನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಹಾರಿಸಿದನು; ಕತ್ತಲು ತೆರೆದಾಗ ದೇವತೆಗಳು ಪಕ್ಷಿಯನ್ನು (ಗರುಡನನ್ನು) ಪೀಡಿಸಿದರು.
1.32.10
ननादोच्चैः स बलवान्महामेघ इवाम्बरे ।
वध्यमानः सुरगणैः सर्वभूतानि भीषयन् ॥ १.३२.१० ॥
ಆ ಬಲಶಾಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮಹಾಮೇಘದಂತೆ ಜೋರಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸಿದನು; ದೇವಗಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾ ಸರ್ವಭೂತಗಳನ್ನು ಭಯಪಡಿಸಿದನು.
1.32.11
उत्पपात महावीर्यः पक्षिराट् परवीरहा ।
समुत्पत्यान्तरिक्षस्थं देवानामुपरि स्थितम् ॥ १.३२.११ ॥
ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮಿ, ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಪಕ್ಷಿರಾಜನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹಾರಿದನು; ಹಾರಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತನು.
1.32.12
वर्मिमो विबुधाः सर्वे नानाशस्त्रैरवाकिरन् ।
पट्टिशैः परिधैः शूलैर्गदाभिश्च सवासवाः ॥ १.३२.१२ ॥
ಕವಚಧಾರಿಗಳಾದ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ವಿವಿಧ ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ — ಪಟ್ಟಿಶ, ಪರಿಘ, ಶೂಲ, ಗದೆಗಳಿಂದ — ಅವನ ಮೇಲೆ ಸುರಿಸಿದರು.
1.32.13
क्षुरप्रैर्ज्वलितैश्चापि चक्रैरादित्यरूपिभिः ।
नानाशस्त्रविसर्गैस्तैर्वध्यमानः समन्ततः ॥ १.३२.१३ ॥
ಉರಿಯುವ ಕ್ಷುರಪ್ರಗಳಿಂದಲೂ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಚಕ್ರಗಳಿಂದಲೂ, ನಾನಾ ಶಸ್ತ್ರಗಳ ಪ್ರಯೋಗದಿಂದಲೂ ಅವನು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಗಾಯಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.
1.32.14
कुर्वन्सुतुमुलं युद्धं पक्षिराण्ण व्यकम्पत ।
निर्दहन्निव चाकाशे वैनतेयः प्रतापवान्।
पक्षाभ्यामुरसा चैव समन्ताद्व्यक्षिपत्सुरान् ॥ १.३२.१४ ॥
ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಪಕ್ಷಿರಾಜನು ನಡುಗಲಿಲ್ಲ. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸುಡುವಂತೆ, ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿ ವೈನತೇಯನು ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಂದಲೂ ಎದೆಯಿಂದಲೂ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಚದುರಿಸಿದನು.
1.32.15
ते विक्षिप्तास्ततो देवा दुद्रुवुर्गरुडार्दिताः ।
नखतुण्डक्षताश्चैव सुस्रुवुः शोणितं बहु ॥ १.३२.१५ ॥
ಆಗ ಚದುರಿದ ದೇವತೆಗಳು ಗರುಡನಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಓಡಿದರು. ಉಗುರು ಮತ್ತು ಕೊಕ್ಕಿನಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡು ಅವರಿಂದ ಬಹಳ ರಕ್ತ ಸುರಿಯಿತು.
1.32.16
साध्याः प्राचीं सगन्धर्वा वसवो दक्षिणां दिशम् ।
प्रजग्मुः सहिता रुद्राः पतगेन्द्रप्रधर्षिताः ॥ १.३२.१६ ॥
ಸಾಧ್ಯರು ಗಂಧರ್ವರೊಂದಿಗೆ ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೋದರು; ವಸುಗಳು ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೋದರು; ಪಕ್ಷಿರಾಜನಿಂದ ಪರಾಭವಗೊಂಡ ರುದ್ರರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹೋದರು.
1.32.17
दिशं प्रतीचीमादित्या नासत्यावुत्तरां दिशम् ।
मुहुर्मुहुः प्रेक्षमाणा युध्यमानं महौजसः ॥ १.३२.१७ ॥
ಆದಿತ್ಯರು ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೋದರು; ನಾಸತ್ಯರು ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೋದರು. ಮಹಾಬಲರಾದ ಅವರು ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಗರುಡನನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.
1.32.18
अश्वक्रन्देन वीरेण रेणुकेन च पक्षिराट् ।
क्रथनेन च शूरेण तपनेन च खेचरः ॥ १.३२.१८ ॥
ವೀರ ಅಶ್ವಕ್ರಂದ, ರೇಣುಕ, ಶೂರ ಕ್ರಥನ ಮತ್ತು ತಪನರೊಂದಿಗೆ ಪಕ್ಷಿರಾಜನು ಆಕಾಶಚಾರಿಯಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದನು.
1.32.19
उलूकश्वसनाभ्यां च निमेषेण च पक्षिराट् ।
प्ररुजेन च संग्रामं चकार पुलिनेन च ॥ १.३२.१९ ॥
ಉಲೂಕ ಮತ್ತು ಶ್ವಸನರೊಡನೆ, ನಿಮೇಷನೊಡನೆ, ಪಕ್ಷಿರಾಜನು ಪ್ರರುಜ ಮತ್ತು ಪುಲಿನರೊಡನೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದನು.
1.32.20
तान्पक्षनखतुण्डाग्रैरभिनद्विनतासुतः ।
युगान्तकाले संक्रुद्धः पिनाकीव परंतप ॥ १.३२.२० ॥
ವಿನತೆಯ ಮಗನು ಅವರನ್ನು ರೆಕ್ಕೆಗಳ ತುದಿ, ಉಗುರು, ಕೊಕ್ಕಿನ ಮೊನೆಗಳಿಂದ ಇರಿದನು; ಯುಗಾಂತದಲ್ಲಿ ಕುಪಿತನಾದ ಪಿನಾಕಿಯಂತೆ. ಓ ಪರಂತಪ!
1.32.21
महाबला महोत्साहास्तेन ते बहुधा क्षताः ।
रेजुरभ्रघनप्रख्या रुधिरौघप्रवर्षिणः ॥ १.३२.२१ ॥
ಮಹಾಬಲರೂ ಮಹೋತ್ಸಾಹಿಗಳೂ ಆದ ಅವರು ಅವನಿಂದ ಹಲವು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಗಾಯಗೊಂಡು, ರಕ್ತಧಾರೆ ಸುರಿಸುತ್ತ ದಟ್ಟ ಮೇಘಗಳಂತೆ ಹೊಳೆದರು.
1.32.22
तान्कृत्वा पतगश्रेष्ठः सर्वानुत्क्रान्तजीवितान् ।
अतिक्रान्तोऽमृतस्यार्थे सर्वतोऽग्निमपश्यत ॥ १.३२.२२ ॥
ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಪ್ರಾಣರಹಿತರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಪಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಅಮೃತಕ್ಕಾಗಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಕಂಡನು.
1.32.23
आवृण्वानं महाज्वालमर्चिर्भिः सर्वतोऽम्बरम् ।
दहन्तमिव तीक्ष्णांशुं चण्डवायुसमीरितम् ॥ १.३२.२३ ॥
ಮಹಾ ಜ್ವಾಲೆಗಳಿಂದ, ತನ್ನ ಜ್ವಾಲೆಗಳಿಂದ ಸರ್ವತ್ರ ಆಕಾಶವನ್ನು ಆವರಿಸಿ, ಪ್ರಚಂಡ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಕಿರಣದ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ದಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅಗ್ನಿ.
1.32.24
सुशीघ्रमागम्य पुनर्जवेन ॥ १.३२.२४ ॥
ಅತ್ಯಂತ ವೇಗವಾಗಿ ಸಮೀಪಿಸಿ, ಪುನಃ ವೇಗದಿಂದ.
1.32.25
ज्वलन्तमग्निं तममित्रतापनः ।
समास्तरत्पत्ररथो नदीभिः।
ततः प्रचक्रे वपुरन्यदल्पं ।
प्रवेष्टुकामोऽग्निमभिप्रशाम्य ॥ १.३२.२५ ॥
ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ತಪಿಸುವವನು ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ನದಿಗಳಿಂದ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿದನು. ನಂತರ ಅಗ್ನಿಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಬಯಸಿ, ಅದನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸಿ, ಮತ್ತೊಂದು ಚಿಕ್ಕ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು.