ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 1.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.32.1
ततस्तस्माद्गिरिवरात्समुदीर्णमहाबलः ।
गरुडः पक्षिराट् तूर्णं संप्राप्तो विबुधान्प्रति ॥ १.३२.१ ॥
ତା'ପରେ ସେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପର୍ବତରୁ ମହାବଳ ଗରୁଡ଼, ପକ୍ଷୀରାଜ, ଶୀଘ୍ର ଦେବତାମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଆସି ପହଞ୍ଚିଲେ।
1.32.2
तं दृष्ट्वातिबलं चैव प्राकम्पन्त सुरास्ततः ।
परस्परं च प्रत्यघ्नन्सर्वप्रहरणान्युत ॥ १.३२.२ ॥
ତାଙ୍କର ଅତୁଳ ବଳ ଦେଖି ଦେବତାମାନେ କମ୍ପିତ ହେଲେ; ତା'ପରେ ସେମାନେ ପରସ୍ପର ଉପରେ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ରରେ ପ୍ରହାର କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
1.32.3
तत्र चासीदमेयात्मा विद्युदग्निसमप्रभः ।
भौमनः सुमहावीर्यः सोमस्य परिरक्षिता ॥ १.३२.३ ॥
ସେଠାରେ ଅପରିମେୟ ଆତ୍ମା, ବିଜୁଳି ଓ ଅଗ୍ନି ସମାନ ତେଜସ୍ୱୀ, ମହାପରାକ୍ରମୀ ଭୌମ (ନରକ) ଥିଲେ, ଯିଏ ସୋମ (ଅମୃତ)ର ରକ୍ଷକ ଥିଲେ।
1.32.4
स तेन पतगेन्द्रेण पक्षतुण्डनखैः क्षतः ।
मुहूर्तमतुलं युद्धं कृत्वा विनिहतो युधि ॥ १.३२.४ ॥
ସେଇ ପକ୍ଷୀରାଜଙ୍କ ପକ୍ଷ, ଠୁଣ୍ଡ ଓ ନଖରେ ଆହତ ହୋଇ ସେ କ୍ଷଣେ ଅତୁଳ ଯୁଦ୍ଧ କରି ଯୁଦ୍ଧରେ ନିହତ ହେଲେ।
1.32.5
रजश्चोद्धूय सुमहत्पक्षवातेन खेचरः ।
कृत्वा लोकान्निरालोकांस्तेन देवानवाकिरत् ॥ १.३२.५ ॥
ଆକାଶରେ ବିଚରଣକାରୀ ସେ ନିଜ ପକ୍ଷର ପବନରେ ପ୍ରଚୁର ଧୂଳି ଉଡ଼ାଇ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଆଲୋକହୀନ କରି ଦେଲେ ଏବଂ ସେଥିରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଉପରେ ଧୂଳି ବିଖେରିଲେ।
1.32.6
तेनावकीर्णा रजसा देवा मोहमुपागमन् ।
न चैवं ददृशुश्छन्ना रजसाऽमृतरक्षिणः ॥ १.३२.६ ॥
ସେହି ଧୂଳିରେ ଆଚ୍ଛନ୍ନ ହୋଇ ଦେବତାମାନେ ମୋହରେ ପଡ଼ିଗଲେ; ଧୂଳିରେ ଢାଙ୍କି ହୋଇ ଅମୃତର ରକ୍ଷକମାନେ ଏପରି ଦେଖି ପାରିଲେ ନାହିଁ।
1.32.7
एवं संलोडयामास गरुडस्त्रिदिवालयम् ।
पक्षतुण्डप्रहारैस्तु देवान्स विददार ह ॥ १.३२.७ ॥
ଏହିପରି ଗରୁଡ଼ ତ୍ରିଦିବାଳୟକୁ (ସ୍ୱର୍ଗ) ଆନ୍ଦୋଳିତ କଲା; ଡେଣା ଓ ଚଞ୍ଚୁର ଆଘାତରେ ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ବିଦୀର୍ଣ୍ଣ କଲା।
1.32.8
ततो देवः सहस्राक्षस्तूर्णं वायुमचोदयत् ।
विक्षिपेमां रजोवृष्टिं तवेदं कर्म मारुत ॥ १.३२.८ ॥
ତା'ପରେ ସହସ୍ରାକ୍ଷ ଦେବ ଶୀଘ୍ର ବାୟୁକୁ ପ୍ରେରଣ କଲେ: 'ହେ ମାରୁତ, ଏହି ଧୂଳିବର୍ଷଣ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ କର; ଏହା ତୁମର କର୍ମ।'
1.32.9
अथ वायुरपोवाह तद्रजस्तरसा बली ।
ततो वितिमिरे जाते देवाः शकुनिमार्दयन् ॥ १.३२.९ ॥
ତା'ପରେ ବଳବାନ ବାୟୁ ସେହି ଧୂଳିକୁ ବେଗରେ ଉଡ଼ାଇ ନେଲେ; ଅନ୍ଧାର ଦୂର ହେଲେ ଦେବତାମାନେ ପକ୍ଷୀ (ଗରୁଡ଼)କୁ ପୀଡ଼ା ଦେଲେ।
1.32.10
ननादोच्चैः स बलवान्महामेघ इवाम्बरे ।
वध्यमानः सुरगणैः सर्वभूतानि भीषयन् ॥ १.३२.१० ॥
ସେ ବଳବାନ ପକ୍ଷୀ ଆକାଶରେ ମହାମେଘ ପରି ଉଚ୍ଚରେ ଗର୍ଜନ କଲା; ଦେବଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହତ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କଲା।
1.32.11
उत्पपात महावीर्यः पक्षिराट् परवीरहा ।
समुत्पत्यान्तरिक्षस्थं देवानामुपरि स्थितम् ॥ १.३२.११ ॥
ମହାବୀର୍ଯ୍ୟ, ଶତ୍ରୁବୀରଙ୍କ ସଂହାରକ ପକ୍ଷୀରାଜ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଡ଼ିଲା; ଉଡ଼ି ଆକାଶରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଉପରେ ଛିଡ଼ା ହେଲା।
1.32.12
वर्मिमो विबुधाः सर्वे नानाशस्त्रैरवाकिरन् ।
पट्टिशैः परिधैः शूलैर्गदाभिश्च सवासवाः ॥ १.३२.१२ ॥
କବଚଧାରୀ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ପଟ୍ଟିଶ, ପରିଘ, ଶୂଳ, ଗଦା ପ୍ରଭୃତି ନାନା ଅସ୍ତ୍ର ତା' ଉପରେ ବର୍ଷଣ କଲେ।
1.32.13
क्षुरप्रैर्ज्वलितैश्चापि चक्रैरादित्यरूपिभिः ।
नानाशस्त्रविसर्गैस्तैर्वध्यमानः समन्ततः ॥ १.३२.१३ ॥
ଜ୍ୱଳନ୍ତ କ୍ଷୁରପ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ ଚକ୍ରରେ, ଏବଂ ନାନା ଅସ୍ତ୍ର ନିକ୍ଷେପରେ ସେ ଚାରିପଟୁ ଆହତ ହେଉଥିଲେ।
1.32.14
कुर्वन्सुतुमुलं युद्धं पक्षिराण्ण व्यकम्पत ।
निर्दहन्निव चाकाशे वैनतेयः प्रतापवान्।
पक्षाभ्यामुरसा चैव समन्ताद्व्यक्षिपत्सुरान् ॥ १.३२.१४ ॥
ଅତି ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ପକ୍ଷିରାଜ କମ୍ପିଲେ ନାହିଁ। ଆକାଶରେ ଦଗ୍ଧ କରୁଥିବା ପରି, ପ୍ରତାପୀ ବୈନତେୟ ପକ୍ଷ ଓ ବକ୍ଷରେ ଚାରିପଟୁ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ କଲେ।
1.32.15
ते विक्षिप्तास्ततो देवा दुद्रुवुर्गरुडार्दिताः ।
नखतुण्डक्षताश्चैव सुस्रुवुः शोणितं बहु ॥ १.३२.१५ ॥
ତା'ପରେ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ଦେବତାମାନେ ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୀଡିତ ହୋଇ ପଳାଇଲେ। ନଖ ଓ ଚଞ୍ଚୁରେ ଆହତ ହୋଇ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ବହୁ ରକ୍ତ ବହିଲା।
1.32.16
साध्याः प्राचीं सगन्धर्वा वसवो दक्षिणां दिशम् ।
प्रजग्मुः सहिता रुद्राः पतगेन्द्रप्रधर्षिताः ॥ १.३२.१६ ॥
ସାଧ୍ୟମାନେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ସହିତ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ଗଲେ; ବସୁମାନେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଗଲେ; ପକ୍ଷିରାଜଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରାସ୍ତ ରୁଦ୍ରମାନେ ଏକତ୍ର ଗଲେ।
1.32.17
दिशं प्रतीचीमादित्या नासत्यावुत्तरां दिशम् ।
मुहुर्मुहुः प्रेक्षमाणा युध्यमानं महौजसः ॥ १.३२.१७ ॥
ଆଦିତ୍ୟମାନେ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ଗଲେ; ନାସତ୍ୟମାନେ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଗଲେ। ମହାବଳୀ ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ଗରୁଡ଼ଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର ଦେଖୁଥିଲେ।
1.32.18
अश्वक्रन्देन वीरेण रेणुकेन च पक्षिराट् ।
क्रथनेन च शूरेण तपनेन च खेचरः ॥ १.३२.१८ ॥
ବୀର ଅଶ୍ୱକ୍ରନ୍ଦ, ରେଣୁକ, ଶୂର କ୍ରଥନ ଓ ତପନଙ୍କ ସହିତ ପକ୍ଷିରାଜ ଆକାଶଚାରୀ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
1.32.19
उलूकश्वसनाभ्यां च निमेषेण च पक्षिराट् ।
प्ररुजेन च संग्रामं चकार पुलिनेन च ॥ १.३२.१९ ॥
ଉଲୂକ ଓ ଶ୍ୱସନ ସହ, ନିମେଷ ସହ, ଏବଂ ପକ୍ଷିରାଜ ପ୍ରରୁଜ ଓ ପୁଲିନ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
1.32.20
तान्पक्षनखतुण्डाग्रैरभिनद्विनतासुतः ।
युगान्तकाले संक्रुद्धः पिनाकीव परंतप ॥ १.३२.२० ॥
ବିନତାର ପୁତ୍ର ସେମାନଙ୍କୁ ପଖର ଅଗ୍ରଭାଗ, ନଖ ଓ ଚଞ୍ଚୁ ଅଗ୍ରରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ; ଯୁଗାନ୍ତ କାଳରେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ପିନାକୀ ପରି। ହେ ପରନ୍ତପ!
1.32.21
महाबला महोत्साहास्तेन ते बहुधा क्षताः ।
रेजुरभ्रघनप्रख्या रुधिरौघप्रवर्षिणः ॥ १.३२.२१ ॥
ମହାବଳ ଓ ମହୋତ୍ସାହୀ ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବହୁ ପ୍ରକାରେ କ୍ଷତବିକ୍ଷତ ହୋଇ ରକ୍ତଧାରା ବର୍ଷାଇ ଘନ ମେଘ ପରି ଚମକିଲେ।
1.32.22
तान्कृत्वा पतगश्रेष्ठः सर्वानुत्क्रान्तजीवितान् ।
अतिक्रान्तोऽमृतस्यार्थे सर्वतोऽग्निमपश्यत ॥ १.३२.२२ ॥
ସେମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପ୍ରାଣହୀନ କରି ପକ୍ଷୀଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅମୃତ ପାଇଁ ଆଗକୁ ବଢ଼ି ଚାରିଆଡ଼େ ଅଗ୍ନି ଦେଖିଲେ।
1.32.23
आवृण्वानं महाज्वालमर्चिर्भिः सर्वतोऽम्बरम् ।
दहन्तमिव तीक्ष्णांशुं चण्डवायुसमीरितम् ॥ १.३२.२३ ॥
ମହାଜ୍ୱାଳାଯୁକ୍ତ, ନିଜ ଜ୍ୱାଳାରେ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ଆକାଶକୁ ଆବୃତ କରୁଥିବା, ପ୍ରଚଣ୍ଡ ପବନରେ ପ୍ରେରିତ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କିରଣ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦହନକାରୀ ଅଗ୍ନି।
1.32.24
सुशीघ्रमागम्य पुनर्जवेन ॥ १.३२.२४ ॥
ଅତି ଶୀଘ୍ର ନିକଟ ହୋଇ, ପୁନର୍ବାର ବେଗରେ।
1.32.25
ज्वलन्तमग्निं तममित्रतापनः ।
समास्तरत्पत्ररथो नदीभिः।
ततः प्रचक्रे वपुरन्यदल्पं ।
प्रवेष्टुकामोऽग्निमभिप्रशाम्य ॥ १.३२.२५ ॥
ଶତ୍ରୁ ତାପନକାରୀ ସେ ଜଳୁଥିବା ସେହି ଅଗ୍ନିକୁ ନଦୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆବୃତ କଲେ। ତା’ପରେ ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ତାକୁ ଶାନ୍ତ କରି, ସେ ଆଉ ଏକ ଛୋଟ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।