Mahābhārata · Adhyāya 1.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.32.1
ततस्तस्माद्गिरिवरात्समुदीर्णमहाबलः ।
गरुडः पक्षिराट् तूर्णं संप्राप्तो विबुधान्प्रति ॥ १.३२.१ ॥
Então, daquela melhor das montanhas, Garuḍa, rei das aves, de grande poder, chegou rapidamente diante dos deuses.
1.32.2
तं दृष्ट्वातिबलं चैव प्राकम्पन्त सुरास्ततः ।
परस्परं च प्रत्यघ्नन्सर्वप्रहरणान्युत ॥ १.३२.२ ॥
Ao vê-lo de tamanho poder, os deuses tremeram; e então golpearam-se uns aos outros com todas as armas.
1.32.3
तत्र चासीदमेयात्मा विद्युदग्निसमप्रभः ।
भौमनः सुमहावीर्यः सोमस्य परिरक्षिता ॥ १.३२.३ ॥
Ali estava Bhauma (Naraka), de alma imensurável, resplandecente como o relâmpago e o fogo, de grande valor, guardião do soma (amṛta).
1.32.4
स तेन पतगेन्द्रेण पक्षतुण्डनखैः क्षतः ।
मुहूर्तमतुलं युद्धं कृत्वा विनिहतो युधि ॥ १.३२.४ ॥
Ferido por aquele senhor das aves com asas, bico e garras, após travar um combate incomparável por um instante, foi morto na batalha.
1.32.5
रजश्चोद्धूय सुमहत्पक्षवातेन खेचरः ।
कृत्वा लोकान्निरालोकांस्तेन देवानवाकिरत् ॥ १.३२.५ ॥
O que voa pelo céu, levantando uma grande poeira com o vento de suas asas, mergulhou os mundos na escuridão e cobriu os deuses com ela.
1.32.6
तेनावकीर्णा रजसा देवा मोहमुपागमन् ।
न चैवं ददृशुश्छन्ना रजसाऽमृतरक्षिणः ॥ १.३२.६ ॥
Cobertos com aquela poeira, os deuses caíram em confusão; e os guardiões do amṛta, ocultos pela poeira, não puderam ver dessa forma.
1.32.7
एवं संलोडयामास गरुडस्त्रिदिवालयम् ।
पक्षतुण्डप्रहारैस्तु देवान्स विददार ह ॥ १.३२.७ ॥
Assim Garuḍa sacudiu a morada dos três céus, e com golpes de asas e bico despedaçou os deuses.
1.32.8
ततो देवः सहस्राक्षस्तूर्णं वायुमचोदयत् ।
विक्षिपेमां रजोवृष्टिं तवेदं कर्म मारुत ॥ १.३२.८ ॥
Então o deus de mil olhos incitou depressa o vento: «Ó Māruta, dispersa esta chuva de poeira; esta tarefa é tua.»
1.32.9
अथ वायुरपोवाह तद्रजस्तरसा बली ।
ततो वितिमिरे जाते देवाः शकुनिमार्दयन् ॥ १.३२.९ ॥
Então o vento poderoso dissipou com força aquela poeira; e, quando a escuridão se desfez, os deuses assaltaram a ave (Garuḍa).
1.32.10
ननादोच्चैः स बलवान्महामेघ इवाम्बरे ।
वध्यमानः सुरगणैः सर्वभूतानि भीषयन् ॥ १.३२.१० ॥
Aquele poderoso rugiu alto no céu como uma grande nuvem, e, sendo golpeado pelas hostes dos deuses, continuava a aterrorizar todos os seres.
1.32.11
उत्पपात महावीर्यः पक्षिराट् परवीरहा ।
समुत्पत्यान्तरिक्षस्थं देवानामुपरि स्थितम् ॥ १.३२.११ ॥
O rei das aves, de grande valor, matador de heróis inimigos, ergueu-se; tendo subido, manteve-se no céu acima dos deuses.
1.32.12
वर्मिमो विबुधाः सर्वे नानाशस्त्रैरवाकिरन् ।
पट्टिशैः परिधैः शूलैर्गदाभिश्च सवासवाः ॥ १.३२.१२ ॥
Todos os deuses armados, junto com Vāsava (Indra), fizeram chover sobre ele diversas armas: clavas de ferro, barras espinhadas, lanças e maças.
1.32.13
क्षुरप्रैर्ज्वलितैश्चापि चक्रैरादित्यरूपिभिः ।
नानाशस्त्रविसर्गैस्तैर्वध्यमानः समन्ततः ॥ १.३२.१३ ॥
Ferido por todos os lados por flechas afiadas incandescentes, discos semelhantes ao sol e pelo arremesso de diversas armas.
1.32.14
कुर्वन्सुतुमुलं युद्धं पक्षिराण्ण व्यकम्पत ।
निर्दहन्निव चाकाशे वैनतेयः प्रतापवान्।
पक्षाभ्यामुरसा चैव समन्ताद्व्यक्षिपत्सुरान् ॥ १.३२.१४ ॥
O rei das aves, travando uma batalha terrível, não tremeu. Como se queimasse no céu, o poderoso Vainateya dispersou os deuses por todos os lados com suas asas e seu peito.
1.32.15
ते विक्षिप्तास्ततो देवा दुद्रुवुर्गरुडार्दिताः ।
नखतुण्डक्षताश्चैव सुस्रुवुः शोणितं बहु ॥ १.३२.१५ ॥
Então os deuses dispersos, atormentados por Garuḍa, fugiram. Feridos por suas garras e bico, muito sangue jorrou deles.
1.32.16
साध्याः प्राचीं सगन्धर्वा वसवो दक्षिणां दिशम् ।
प्रजग्मुः सहिता रुद्राः पतगेन्द्रप्रधर्षिताः ॥ १.३२.१६ ॥
Os Sādhyas, junto com os Gandharvas, foram para o leste; os Vasus foram para o sul; os Rudras, atacados pelo senhor das aves, partiram juntos.
1.32.17
दिशं प्रतीचीमादित्या नासत्यावुत्तरां दिशम् ।
मुहुर्मुहुः प्रेक्षमाणा युध्यमानं महौजसः ॥ १.३२.१७ ॥
Os Ādityas foram para o oeste, e os Nāsatyas (Aśvins) para o norte; os de grande poder olhavam repetidamente para Garuḍa enquanto ele lutava.
1.32.18
अश्वक्रन्देन वीरेण रेणुकेन च पक्षिराट् ।
क्रथनेन च शूरेण तपनेन च खेचरः ॥ १.३२.१८ ॥
Com o herói Aśvakranda, com Reṇuka, com o bravo Krathana e com Tapana, o rei das aves, aquele que se move no céu, lutou.
1.32.19
उलूकश्वसनाभ्यां च निमेषेण च पक्षिराट् ।
प्ररुजेन च संग्रामं चकार पुलिनेन च ॥ १.३२.१९ ॥
Com Ulūka e Śvasana, e com Nimeṣa, o rei das aves travou batalha com Praruja e com Pulina.
1.32.20
तान्पक्षनखतुण्डाग्रैरभिनद्विनतासुतः ।
युगान्तकाले संक्रुद्धः पिनाकीव परंतप ॥ १.३२.२० ॥
O filho de Vinatā os feriu com as pontas de suas asas, garras e bico, como Pinākin irado no fim de uma era. Ó abrasador de inimigos!
1.32.21
महाबला महोत्साहास्तेन ते बहुधा क्षताः ।
रेजुरभ्रघनप्रख्या रुधिरौघप्रवर्षिणः ॥ १.३२.२१ ॥
Aqueles poderosos e de grande ardor, feridos de muitas maneiras por ele, brilhavam como densas nuvens de tempestade, derramando torrentes de sangue.
1.32.22
तान्कृत्वा पतगश्रेष्ठः सर्वानुत्क्रान्तजीवितान् ।
अतिक्रान्तोऽमृतस्यार्थे सर्वतोऽग्निमपश्यत ॥ १.३२.२२ ॥
Tendo deixado todos sem vida, o melhor dos pássaros, avançando pelo néctar, viu fogo por todos os lados.
1.32.23
आवृण्वानं महाज्वालमर्चिर्भिः सर्वतोऽम्बरम् ।
दहन्तमिव तीक्ष्णांशुं चण्डवायुसमीरितम् ॥ १.३२.२३ ॥
Um fogo de grandes chamas, envolvendo o céu por todos os lados com seu brilho, queimando como o sol de raios agudos açoitado por um vento feroz.
1.32.24
सुशीघ्रमागम्य पुनर्जवेन ॥ १.३२.२४ ॥
Tendo se aproximado muito velozmente de novo, com rapidez.
1.32.25
ज्वलन्तमग्निं तममित्रतापनः ।
समास्तरत्पत्ररथो नदीभिः।
ततः प्रचक्रे वपुरन्यदल्पं ।
प्रवेष्टुकामोऽग्निमभिप्रशाम्य ॥ १.३२.२५ ॥
O atormentador dos inimigos cobriu inteiramente aquele fogo ardente com rios. Então, desejando entrar no fogo, apaziguou-o e assumiu outra forma, pequena.