మహాభారతం · అధ్యాయం 1.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.33.1
जाम्बूनदमयो भूत्वा मरीचिनिकरोज्ज्वलः ।
प्रविवेश बलात्पक्षी वारिवेग इवार्णवम् ॥ १.३३.१ ॥
అతడు బంగారు రూపం ధరించి కిరణాల సమూహంతో ప్రకాశిస్తూ, నీటి వేగం సముద్రంలో ప్రవేశించినట్లు బలంగా ఆ పక్షి ప్రవేశించింది.
1.33.2
स चक्रं क्षुरपर्यन्तमपश्यदमृतान्तिके ।
परिभ्रमन्तमनिशं तीक्ष्णधारमयस्मयम् ॥ १.३३.२ ॥
అమృతానికి సమీపంలో క్షురాల వంటి అంచులు గల చక్రాన్ని అతడు చూశాడు; అది నిరంతరం తిరుగుతూ, పదునైన అంచులతో, ఇనుముతో చేయబడినది.
1.33.3
ज्वलनार्कप्रभं घोरं छेदनं सोमहारिणाम् ।
घोररूपं तदत्यर्थं यन्त्रं देवैः सुनिर्मितम् ॥ १.३३.३ ॥
అగ్ని, సూర్యుల వంటి కాంతి కలదీ, భయంకరమైనదీ, సోమాన్ని అపహరించేవారిని ఛేదించేదీ, అత్యంత భయంకర రూపం గలదీ అయిన ఆ యంత్రాన్ని దేవతలు చక్కగా నిర్మించారు.
1.33.4
तस्यान्तरं स दृष्ट्वै पर्यवर्तत खेचरः ।
अरान्तरेणाभ्यपतत्संक्षिप्याङ्गं क्षणेन ह ॥ १.३३.४ ॥
దాని మధ్య ఖాళీని చూసి ఆ ఆకాశంలో సంచరించే పక్షి వెనుదిరిగింది; క్షణంలో శరీరాన్ని ముడుచుకొని, ఆకుల మధ్య రంధ్రం గుండా దూకింది.
1.33.5
अधश्चक्रस्य चैवात्र दीप्तानलसमद्व्युती ।
विद्युज्जिह्वौ महावीर्यौ दीप्तास्यौ दीप्तलोचनौ ॥ १.३३.५ ॥
ఇక్కడ చక్రం కింద మండే అగ్ని వంటి కాంతి గలవారు, మెరుపు నాలుకలు గలవారు, గొప్ప పరాక్రమం కలవారు, మండే నోళ్లు మరియు కళ్ళు గల ఇద్దరు ఉన్నారు.
1.33.6
चक्षुर्विषौ महाघोरौ नित्यं क्रुद्धौ तरस्विनौ ।
अमृतस्यैव रक्षार्थं ददर्श भुजगोत्तमौ ॥ १.३३.६ ॥
కన్నులలో విషం గలవీ, అత్యంత భయంకరులూ, ఎల్లప్పుడూ కోపించేవీ, వేగవంతమైనవీ అయిన ఆ ఇద్దరు శ్రేష్ఠమైన సర్పాలను అమృతాన్ని కాపాడటానికి అతడు చూశాడు.
1.33.7
सदा संरब्धनयनौ सदा चानिमिषेक्षणौ ।
तयोरेकोऽपि यं पश्येत्स तूर्णं भस्मसाद्भवेत् ॥ १.३३.७ ॥
వారి కన్నులు ఎల్లప్పుడూ కోపంతో మండుతూ, ఎల్లప్పుడూ రెప్పవేయకుండా చూసేవి. వారిలో ఒకరైనా ఎవరిని చూసినా, వారు వెంటనే బూడిదవుతారు.
1.33.8
तौ दृष्ट्वा सहसा खेदं जगाम विनतात्मजः ।
कथमेतौ महावीर्यौ जेतव्यौ हरिभोजिनौ ॥ १.३३.८ ॥
వారిద్దరినీ చూసి వినత కుమారుడు అకస్మాత్తుగా దుఃఖించెను. ఈ మహాపరాక్రమవంతులు, అమృతాన్ని భుజించేవారు ఇద్దరినీ ఎలా జయించగలను?
1.33.9
इति संचिन्त्य गरुडस्तयोस्तूर्णं निराकरः ।
तयोश्चक्षूंषि रजसा सुपर्णः सहसाऽऽवृणोत्।
ताभ्यामदृष्टरूपोऽसौ सर्वतः समताडयत् ॥ १.३३.९ ॥
ఇలా ఆలోచించి, శత్రువులను తరిమే గరుత్మంతుడు త్వరగా వారి కన్నులను ధూళితో అకస్మాత్తుగా కప్పెను. వారికి కనిపించని రూపంతో అతడు అన్ని వైపుల నుండి కొట్టెను.
1.33.10
तयोरङ्गे समाक्रम्य वैनतेयोऽन्तरिक्षगः ।
आच्छिनत्तरसा मध्ये सोममभ्यद्रवत्ततः ॥ १.३३.१० ॥
వారి శరీరాలపై దిగి, ఆకాశంలో సంచరించే వినత కుమారుడు మధ్య నుండి బలవంతంగా అమృతాన్ని తీసుకొని, తరువాత దానివైపు పరుగెత్తెను.
1.33.11
समुत्पाट्यामृतं तत्र वैनतेयस्ततो बली ।
उत्पपात जवेनैव यन्त्रमुन्मथ्य वीर्यवान् ॥ १.३३.११ ॥
అక్కడ అమృతాన్ని పెకలించి, బలవంతుడైన వినత కుమారుడు ఆ యంత్రాన్ని ఛేదించి, పరాక్రమంతో వేగంగానే పైకి ఎగిరెను.
1.33.12
अपीत्वैवामृतं पक्षी परिगृह्याशु निःसृतः ।
आगच्छदपरिश्रान्त आवार्यार्कप्रभां ततः ॥ १.३३.१२ ॥
అమృతాన్ని త్రాగినట్లుగా చేసి, పక్షి దానిని పట్టుకొని త్వరగా బయలుదేరెను. అలసట లేకుండా వస్తూ సూర్యుని కాంతిని అడ్డుకొనెను.
1.33.13
विष्णुना च तदाकाशे वैनतेयः समेयिवान् ।
तस्य नारायणस्तुष्टस्तेनालौल्येन कर्मणा ॥ १.३३.१३ ॥
అప్పుడు ఆకాశంలో విష్ణువును వైనతేయుడు (గరుడుడు) కలిశాడు. ఆ అలోలుప కర్మవల్ల నారాయణుడు సంతుష్టుడయ్యాడు.
1.33.14
तमुवाचाव्ययो देवो वरदोऽस्मीति खेचरम् ।
स वव्रे तव तिष्ठेयमुपरीत्यन्तरिक्षगः ॥ १.३३.१४ ॥
ఆ అవ్యయ దేవుడు ఆకాశచారికి, "నేను వరదాతను" అని చెప్పాడు. అతడు, "నేను మీ పైన నిలిచి ఆకాశంలో సంచరించాలి" అని వరం కోరాడు.
1.33.15
उवाच चैनं भूयोऽपि नारायणमिदं वचः ।
अजरश्चामरश्च स्याममृतेन विनाऽप्यहम् ॥ १.३३.१५ ॥
మళ్ళీ అతడు నారాయణునితో ఈ మాట అన్నాడు: "అమృతం లేకుండానే నేను జరారహితుడిగా, అమరుడిగా ఉండాలి."
1.33.16
एवमस्त्विति तं विष्णुरुवाच विनतासुतम् ।
प्रतिगृह्य वनौ तौ च गरुडो विष्णुमब्रवीत् ॥ १.३३.१६ ॥
"అలాగే అగుగాక" అని విష్ణువు వినతా కుమారునితో అన్నాడు. ఆ రెండు వరాలను స్వీకరించి గరుడుడు విష్ణువుతో అన్నాడు.
1.33.17
भवतेपि वरं दद्यां वृणोतु भगवानपि ।
तं वव्रे वाहनं विष्णुर्नरुत्मन्तं महाबलम् ॥ १.३३.१७ ॥
"నేను కూడా నీకు వరం ఇస్తాను; భగవానుడు కూడా వరం కోరవచ్చు." విష్ణువు ఆ మహాబలుడిని తన వాహనంగా ఎంచుకున్నాడు.
1.33.18
ध्वजं च चक्रे भगवानुपरि स्थास्यसीति तम् ।
एवमस्त्विति तं देवमुक्त्वा नारायणं खगः ॥ १.३३.१८ ॥
భగవానుడు అతడిని ధ్వజంగా చేసి, "నీవు నా పైన నిలుస్తావు" అని అన్నాడు. "అలాగే అగుగాక" అని ఆ పక్షి ఆ నారాయణ దేవునితో అన్నది.
1.33.19
वव्राज तरसा वेगाद्वायुं स्पर्धन्महाजवः ।
तं व्रजन्तं खगश्रेष्ठं वज्रेणेन्द्रोऽभ्यताडयत् ॥ १.३३.१९ ॥
అతడు వేగంగా, గాలితో పోటీపడుతూ, మహా వేగంతో ఎగిరిపోయాడు. ఎగురుతున్న ఆ పక్షిరాజును ఇంద్రుడు వజ్రాయుధంతో కొట్టాడు.
1.33.20
हरन्तममृतं रोषाद्गरुडं पक्षिणां वरम् ।
तमुवाचेन्द्रमाक्रन्दे गरुडः पततां वरः ॥ १.३३.२० ॥
అమృతాన్ని అపహరిస్తున్న, కోపంతో ఉన్న పక్షిశ్రేష్ఠుడైన గరుడుడు ఆ ఇంద్రునితో గర్జించి మాట్లాడాడు.
1.33.21
प्रहसञ्श्लक्ष्णया वाचा तथा वज्रसमाहतः ।
ऋषेर्मानं करिष्यामि वज्रं यस्यास्थिसंभवम् ॥ १.३३.२१ ॥
నవ్వుతూ, మృదువైన మాటలతో, వజ్రాఘాతానికి గురైనవాడై — "ఋషి గౌరవాన్ని నేను నిలబెడతాను; ఎముకల నుండి పుట్టిన ఆ వజ్రాన్ని కూడా నిలబెడతాను."
1.33.22
वज्रस्य च करिष्यामि तवैव च शतक्रतो ।
एतत्पत्रं त्यजाम्येकं यस्यान्तं नोपलप्स्यसे ॥ १.३३.२२ ॥
"వజ్రం గౌరవాన్ని, నీ గౌరవాన్ని కూడా నిలబెడతాను, ఓ శతక్రతూ! ఇదిగో ఒక ఈకను వదులుతున్నాను; దాని అంతాన్ని నీవు పొందలేవు."
1.33.23
न च वज्रनिपातेन रुजा मेऽस्तीह काचन ।
एवमुक्त्वा ततः पुत्रमुत्ससर्ज स पक्षिराट् ॥ १.३३.२३ ॥
"వజ్రాఘాతంతో నాకు ఇక్కడ ఏ బాధా లేదు." అలా చెప్పి అప్పుడు ఆ పక్షిరాజు తన కుమారుడిని (ఈకను) వదిలాడు.
1.33.24
तदुत्सृष्टमभिप्रेक्ष्य तस्य पर्णमनुत्तमम् ।
हृष्टानि सर्धभूतानि नाम चक्रुर्गरुत्मतः ॥ १.३३.२४ ॥
విడిచిపెట్టబడిన ఆ ఉత్తమ ఈకను చూసి, సమస్త ప్రాణులు సంతోషించి గరుత్మంతుని (ఆ ఈక) పేరు పెట్టాయి.
1.33.25
सुरूपं पत्रमालक्ष्य सुपर्णोऽयं भवत्विति ।
तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यं सहस्राक्षः पुरंदरः।
खगो महदिदं भूतमिति मत्वाऽभ्यभाषत ॥ १.३३.२५ ॥
అందమైన ఈకను చూసి, 'ఇతడు సుపర్ణుడు (గరుడుడు) కావచ్చు' అని భావించి, ఆ గొప్ప ఆశ్చర్యాన్ని చూసిన సహస్రాక్షుడు పురందరుడు (ఇంద్రుడు), 'ఇది ఒక గొప్ప పక్షి' అని తలచి అతనితో మాట్లాడాడు.
1.33.26
बलं विज्ञातुमिच्छामि यत्ते परमनुत्तमम् ।
सख्यं चानन्तमिच्छामि त्वया सह खगोत्तम ॥ १.३३.२६ ॥
నీ యొక్క ఆ పరమ, అనుత్తమ బలాన్ని తెలుసుకోవాలని కోరుతున్నాను; ఓ ఖగోత్తమా, నీతో అనంతమైన స్నేహాన్ని కోరుతున్నాను.