மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.33.1
जाम्बूनदमयो भूत्वा मरीचिनिकरोज्ज्वलः ।
प्रविवेश बलात्पक्षी वारिवेग इवार्णवम् ॥ १.३३.१ ॥
அவர் பொன்மயமாகி ஒளிக்கதிர்த் திரளால் பிரகாசித்து, நீரின் வேகம் கடலில் புகுவது போல வலிமையுடன் அந்தப் பறவை உள்ளே நுழைந்தது.
1.33.2
स चक्रं क्षुरपर्यन्तमपश्यदमृतान्तिके ।
परिभ्रमन्तमनिशं तीक्ष्णधारमयस्मयम् ॥ १.३३.२ ॥
அமிர்தத்தின் அருகில் அவர் ஒரு சக்கரத்தைக் கண்டார்; அதன் ஓரங்கள் கத்தி போலக் கூர்மையானவை, அது இடையறாது சுழன்றுகொண்டிருந்தது, கூரிய விளிம்பும் இரும்பாலானது.
1.33.3
ज्वलनार्कप्रभं घोरं छेदनं सोमहारिणाम् ।
घोररूपं तदत्यर्थं यन्त्रं देवैः सुनिर्मितम् ॥ १.३३.३ ॥
நெருப்பு, சூரியன் போல ஒளிரும், பயங்கரமான, சோமத்தை கவர்வோரை வெட்டும் அந்த இயந்திரம் மிகவும் பயங்கர வடிவம் கொண்டது; தேவர்களால் நன்கு செய்யப்பட்டது.
1.33.4
तस्यान्तरं स दृष्ट्वै पर्यवर्तत खेचरः ।
अरान्तरेणाभ्यपतत्संक्षिप्याङ्गं क्षणेन ह ॥ १.३३.४ ॥
அதன் இடைவெளியைக் கண்ட அந்த வானில் செல்லும் பறவை சுழன்று திரும்பியது; ஒரு கணத்தில் தன் உடலைச் சுருக்கி, ஆரங்களின் இடைவெளி வழியாக பாய்ந்தது.
1.33.5
अधश्चक्रस्य चैवात्र दीप्तानलसमद्व्युती ।
विद्युज्जिह्वौ महावीर्यौ दीप्तास्यौ दीप्तलोचनौ ॥ १.३३.५ ॥
இங்கே சக்கரத்தின் கீழேயே, எரியும் நெருப்பின் ஒளியுடைய, மின்னல் போன்ற நாக்குள்ள, பெரும் வலிமையுள்ள, எரியும் வாயும் எரியும் கண்களும் கொண்ட இருவர் இருந்தனர்.
1.33.6
चक्षुर्विषौ महाघोरौ नित्यं क्रुद्धौ तरस्विनौ ।
अमृतस्यैव रक्षार्थं ददर्श भुजगोत्तमौ ॥ १.३३.६ ॥
கண்களில் விஷமுள்ள, மிகவும் பயங்கரமான, எப்போதும் கோபமுள்ள, வேகமான அந்த இரு சிறந்த பாம்புகளை அமிர்தத்தின் காவலுக்காக அவர் கண்டார்.
1.33.7
सदा संरब्धनयनौ सदा चानिमिषेक्षणौ ।
तयोरेकोऽपि यं पश्येत्स तूर्णं भस्मसाद्भवेत् ॥ १.३३.७ ॥
அவர்களின் கண்கள் எப்போதும் சினத்தால் சிவந்திருந்தன; அவை எப்போதும் இமையாது பார்த்தன. அவர்களில் ஒருவர் எவரைப் பார்த்தாலும் அவர் உடனே சாம்பலாவார்.
1.33.8
तौ दृष्ट्वा सहसा खेदं जगाम विनतात्मजः ।
कथमेतौ महावीर्यौ जेतव्यौ हरिभोजिनौ ॥ १.३३.८ ॥
அவ்விருவரையும் கண்டதும் வினதையின் மகன் திடீரென வருத்தமடைந்தான். மகா வீரர்களும் அமுதுண்பவர்களுமான இவர்களை எப்படி வெல்வது?
1.33.9
इति संचिन्त्य गरुडस्तयोस्तूर्णं निराकरः ।
तयोश्चक्षूंषि रजसा सुपर्णः सहसाऽऽवृणोत्।
ताभ्यामदृष्टरूपोऽसौ सर्वतः समताडयत् ॥ १.३३.९ ॥
இவ்வாறு எண்ணி, எதிரிகளை விரட்டும் கருடன் விரைவில் அவர்களின் கண்களைத் தூசியால் திடீரென மூடினான். அவர்களால் காணப்படாத உருவத்துடன் அவன் எல்லாப் பக்கங்களிலும் தாக்கினான்.
1.33.10
तयोरङ्गे समाक्रम्य वैनतेयोऽन्तरिक्षगः ।
आच्छिनत्तरसा मध्ये सोममभ्यद्रवत्ततः ॥ १.३३.१० ॥
அவர்களின் உடல்மீது ஏறி, வானில் திரியும் வினதையின் மகன் நடுவிலிருந்த அமுதை வலிந்து பறித்தான்; பின்னர் அதை நோக்கிப் பாய்ந்தான்.
1.33.11
समुत्पाट्यामृतं तत्र वैनतेयस्ततो बली ।
उत्पपात जवेनैव यन्त्रमुन्मथ्य वीर्यवान् ॥ १.३३.११ ॥
அங்கே அமுதைப் பெயர்த்தெடுத்த பின், வலிமைமிக்க வினதையின் மகன் அந்தப் பொறியை உடைத்து, வீரனாக வேகமாகவே மேலெழுந்து பறந்தான்.
1.33.12
अपीत्वैवामृतं पक्षी परिगृह्याशु निःसृतः ।
आगच्छदपरिश्रान्त आवार्यार्कप्रभां ततः ॥ १.३३.१२ ॥
அமுதை உண்ணும் முயற்சியோடு, பறவை அதைக் கைக்கொண்டு விரைவில் வெளியேறினான். களைப்பின்றி வந்து பின்னர் சூரியனின் ஒளியை மறைத்தான்.
1.33.13
विष्णुना च तदाकाशे वैनतेयः समेयिवान् ।
तस्य नारायणस्तुष्टस्तेनालौल्येन कर्मणा ॥ १.३३.१३ ॥
அப்போது வானில் விஷ்ணுவை வைனதேயன் (கருடன்) சந்தித்தான். பேராசையற்ற அந்தச் செயலால் நாராயணன் மகிழ்ந்தார்.
1.33.14
तमुवाचाव्ययो देवो वरदोऽस्मीति खेचरम् ।
स वव्रे तव तिष्ठेयमुपरीत्यन्तरिक्षगः ॥ १.३३.१४ ॥
அழியாத அந்தத் தேவன் வானில் செல்பவனிடம், "நான் வரம் தருபவன்" என்றார். அவன், "நான் உங்களுக்கு மேலே நின்று வானில் திரிய வேண்டும்" என்று வரம் கேட்டான்.
1.33.15
उवाच चैनं भूयोऽपि नारायणमिदं वचः ।
अजरश्चामरश्च स्याममृतेन विनाऽप्यहम् ॥ १.३३.१५ ॥
மீண்டும் அவன் நாராயணனிடம் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னான்: "அமிழ்தம் இல்லாமலேயே நான் முதுமையற்றவனும் சாவற்றவனுமாக ஆகட்டும்."
1.33.16
एवमस्त्विति तं विष्णुरुवाच विनतासुतम् ।
प्रतिगृह्य वनौ तौ च गरुडो विष्णुमब्रवीत् ॥ १.३३.१६ ॥
"அவ்வாறே ஆகட்டும்" என்று விஷ்ணு வினதையின் மகனிடம் கூறினார். அந்த இரண்டு வரங்களையும் ஏற்று, கருடன் விஷ்ணுவிடம் பேசினான்.
1.33.17
भवतेपि वरं दद्यां वृणोतु भगवानपि ।
तं वव्रे वाहनं विष्णुर्नरुत्मन्तं महाबलम् ॥ १.३३.१७ ॥
"நானும் உனக்கு வரம் தருவேன்; பகவானும் வரம் கேட்கட்டும்." விஷ்ணு அந்த மகாபலசாலியை தனது வாகனமாகத் தேர்ந்தெடுத்தார்.
1.33.18
ध्वजं च चक्रे भगवानुपरि स्थास्यसीति तम् ।
एवमस्त्विति तं देवमुक्त्वा नारायणं खगः ॥ १.३३.१८ ॥
பகவான் அவனைக் கொடியாக்கி, "நீ என்மேல் நிற்பாய்" என்றார். "அவ்வாறே ஆகட்டும்" என்று அந்தப் பறவை நாராயணத் தேவனிடம் கூறியது.
1.33.19
वव्राज तरसा वेगाद्वायुं स्पर्धन्महाजवः ।
तं व्रजन्तं खगश्रेष्ठं वज्रेणेन्द्रोऽभ्यताडयत् ॥ १.३३.१९ ॥
அவன் வேகத்துடன், காற்றோடு போட்டியிட்டு, பெரும் விரைவுடன் பறந்து சென்றான். பறந்து செல்லும் அந்தப் பறவைகளில் சிறந்தவனை இந்திரன் வஜ்ரத்தால் தாக்கினான்.
1.33.20
हरन्तममृतं रोषाद्गरुडं पक्षिणां वरम् ।
तमुवाचेन्द्रमाक्रन्दे गरुडः पततां वरः ॥ १.३३.२० ॥
அமிர்தத்தைக் கவர்ந்து சென்ற, கோபத்தோடு இருந்த, பறவைகளில் சிறந்த கருடன் அவனைக் குறித்து இந்திரனிடம் கூவிச் சொன்னான்.
1.33.21
प्रहसञ्श्लक्ष्णया वाचा तथा वज्रसमाहतः ।
ऋषेर्मानं करिष्यामि वज्रं यस्यास्थिसंभवम् ॥ १.३३.२१ ॥
புன்னகைத்து, மென்மையான சொற்களால், வஜ்ரத்தால் தாக்கப்பட்டவனாக இருந்தும் — "ரிஷியின் மரியாதையை நான் காப்பேன்; எலும்பிலிருந்து பிறந்த அந்த வஜ்ரத்தையும் காப்பேன்."
1.33.22
वज्रस्य च करिष्यामि तवैव च शतक्रतो ।
एतत्पत्रं त्यजाम्येकं यस्यान्तं नोपलप्स्यसे ॥ १.३३.२२ ॥
"வஜ்ரத்தின் மரியாதையையும், உன்னுடைய மரியாதையையும் நான் காப்பேன், ஓ சதக்ரதுவே! இதோ ஒரு இறகை நான் விடுகிறேன்; அதன் முடிவை நீ அடையமாட்டாய்."
1.33.23
न च वज्रनिपातेन रुजा मेऽस्तीह काचन ।
एवमुक्त्वा ततः पुत्रमुत्ससर्ज स पक्षिराट् ॥ १.३३.२३ ॥
"வஜ்ரத்தின் அடியால் இங்கு எனக்கு எந்த வலியும் இல்லை." இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு, அந்தப் பறவை அரசன் தன் மகனை (இறகை) விட்டான்.
1.33.24
तदुत्सृष्टमभिप्रेक्ष्य तस्य पर्णमनुत्तमम् ।
हृष्टानि सर्धभूतानि नाम चक्रुर्गरुत्मतः ॥ १.३३.२४ ॥
விடப்பட்ட அந்த உயர்ந்த இறகைக் கண்டு, எல்லா உயிரினங்களும் மகிழ்ந்து கருடனின் (அந்த இறகின்) பெயரைச் சூட்டினர்.
1.33.25
सुरूपं पत्रमालक्ष्य सुपर्णोऽयं भवत्विति ।
तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यं सहस्राक्षः पुरंदरः।
खगो महदिदं भूतमिति मत्वाऽभ्यभाषत ॥ १.३३.२५ ॥
அழகிய இறகைக் கண்டு, 'இவன் சுபர்ணனாக (கருடனாக) இருக்கட்டும்' என்று எண்ணி, அந்த மாபெரும் அதிசயத்தைக் கண்ட ஆயிரம் கண்களுடைய புரந்தரன் (இந்திரன்), 'இது ஒரு பெரிய பறவை' என்று நினைத்து அவனிடம் பேசினான்.
1.33.26
बलं विज्ञातुमिच्छामि यत्ते परमनुत्तमम् ।
सख्यं चानन्तमिच्छामि त्वया सह खगोत्तम ॥ १.३३.२६ ॥
உன் மிக உயர்ந்த, ஒப்பற்ற வலிமையை அறிய விரும்புகிறேன்; ஓ பறவைகளில் சிறந்தவனே, உன்னோடு முடிவில்லாத நட்பை விரும்புகிறேன்.