Mahābhārata · Adhyāya 1.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.44.1
तं तथा मन्त्रिणो दृष्ट्वा भोगेन परिवेष्टितम् ।
विषण्णवदनाः सर्वे रुरुदुर्भृशदुःखिताः ॥ १.४४.१ ॥
Als die Minister ihn so von den Windungen der Schlange umschlungen sahen, weinten sie alle, mit gesenkten Gesichtern und tief betrübt.
1.44.2
तं तु नागं ततो दृष्ट्वा मन्त्रिणस्ते प्रदुद्रुवुः ।
अपश्यन्त तथा यान्तमाकाशे नागमद्भुतम् ॥ १.४४.२ ॥
Als die Minister jene Schlange sahen, flohen sie, und sie sahen die wundersame Schlange so durch den Himmel ziehen.
1.44.3
सीमन्तमिव कुर्वाणं नभसः पद्मवर्चसम् ।
तक्षकं पन्नगश्रेष्ठं भृशं शोकपरायणाः ॥ १.४४.३ ॥
Takṣaka, der beste der Schlangen, lotusfarben, als zöge er einen Scheitel durch den Himmel; sie gaben sich ganz dem Kummer hin.
1.44.4
ततस्तु ते तद्गृहमग्निना वृतं ।
प्रदीप्यमानं विषजेन भोगिनः।
भयात्परित्यज्य दिशः प्रपेदिरे ।
पपात तच्चाशनिताडितं यथा ॥ १.४४.४ ॥
Da verließen die Schlangen aus Furcht jenes Haus, das von Feuer umgeben und vom Gift entflammt war, und flohen nach allen Richtungen; und es stürzte ein, als wäre es vom Blitz getroffen.
1.44.5
ततो नृपे तक्षकतेजसाहते ।
प्रयुज्य सर्वाः परलोकसत्क्रियाः।
शुचिर्दिजो राजपुरोहितस्तदा ।
तथैव ते तस्य नृपस्य मन्त्रिणः ॥ १.४४.५ ॥
Als der König durch Takṣakas Macht erschlagen war, vollzog der reine Brahmane, der königliche Hauspriester, alle geziemenden Totenriten für die Welt jenseits; ebenso taten es die Minister jenes Königs.
1.44.6
नृपं शिशुं तस्य सुतं प्रचक्रिरे ।
समेत्य सर्वे पुरवासिनो जनाः।
नृपं यमाहुस्तममित्रघातिनं ।
कुरुप्रवीरं जनमेजयं जनाः ॥ १.४४.६ ॥
Alle Stadtbewohner versammelten sich und machten den kleinen Sohn jenes Königs zum König, den das Volk Janamejaya nennt, den Vernichter der Feinde, den Helden der Kurus.
1.44.7
स बाल एवार्यमतिर्नृपोत्तमः ।
सहैव तैर्मन्त्रिपुरोहितैस्तदा।
शशास राज्यं कुरुपुंगवाग्रजो ।
यथाऽस्य वीरः प्रपितामहस्तथा ॥ १.४४.७ ॥
Obwohl noch ein Kind, regierte jener vortreffliche König von edlem Sinn damals zusammen mit seinen Ministern und Priestern das Reich, der Älteste unter den Stieren der Kurus, so wie es sein heldenhafter Urgroßvater getan hatte.
1.44.8
ततस्तु राजानममित्रतापनं ।
समीक्ष्य ते तस्य नृपस्य मन्त्रिणः।
सुवर्णवर्माणमुपेत्य काशिप ।
वपुष्टमार्थं वरयांप्रचक्रमुः ॥ १.४४.८ ॥
Da, nachdem sie jenen Bezwinger der Feinde betrachtet hatten, traten seine Minister vor den goldgepanzerten König, o Herr von Kāśi, und begannen, um Vapuṣṭamā zur Ehe zu werben.
1.44.9
ततः स राजा प्रददौ वपुष्टमां ।
कुरुप्रवीराय परीक्ष्य धर्मतः।
स चापि तां प्राप्य मुदा युतोऽभव-
न्न चान्यनारीषु मनो दधे क्वचित् ॥ १.४४.९ ॥
Da gab jener König, nachdem er ihn gemäß dem dharma geprüft hatte, Vapuṣṭamā dem vornehmsten Helden der Kurus. Auch er war, nachdem er sie gewonnen hatte, voller Freude und richtete seinen Sinn nie auf andere Frauen.
1.44.10
सरःसु फुल्लेषु वनेषु चैव ।
प्रसन्नचेता विजहार वीर्यवान्।
तथा स राजन्यवरो विजह्रिवान् ।
यथोर्वशीं प्राप्य पुरा पुरूरवाः ॥ १.४४.१० ॥
In blühenden Seen und in Wäldern vergnügte sich der Mächtige mit fröhlichem Sinn. So vergnügte sich jener beste der Könige, so wie einst Purūravas, nachdem er Urvaśī gewonnen hatte.
1.44.11
वपुष्टमा चापि वरं पतिव्रता ।
प्रतीतरूपा समवाप्य भूपतिम्।
भावेन रामा रमयांबभूव तं ।
विहारकालेष्ववरोधसुन्दरी ॥ १.४४.११ ॥
Auch Vapuṣṭamā, ihrem vortrefflichen Gatten treu ergeben, von bekannter Schönheit, erfreute jenen Herrscher der Erde, nachdem sie ihn gewonnen hatte, mit Zuneigung; zu den Zeiten der Lust war sie die Schönheit der inneren Gemächer.