മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.45
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.45.1
एतस्मिन्नेव काले तु जरत्कारुर्महातपाः ।
चचार पृथिवीं कृत्स्नां यत्रसायंगृहो मुनिः ॥ १.४५.१ ॥
ഇതേ കാലത്ത് മഹാതപസ്വിയായ ജരത്കാരു ഭൂമി മുഴുവൻ സഞ്ചരിച്ചു; സായാഹ്നം എവിടെ വരുന്നുവോ അതാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീട്.
1.45.2
चरन्दीक्षां महातेजा दुश्चरामकृतात्मभिः ।
तीर्थेष्वाप्लवनं कुर्वन्पुण्येषु विचचार ह ॥ १.४५.२ ॥
ആത്മനിയന്ത്രണമില്ലാത്തവർക്ക് ദുഷ്കരമായ വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ച ആ മഹാതേജസ്വി പുണ്യതീർത്ഥങ്ങളിൽ സ്നാനം ചെയ്തുകൊണ്ട് സഞ്ചരിച്ചു.
1.45.3
वायुभक्षो निराहारः शुष्यन्नहरहर्मुनिः ।
सं ददर्श पितॄन्गर्ते लम्बमानानधोमुखान् ॥ १.४५.३ ॥
വായുവിനെ മാത്രം ഭക്ഷിച്ച്, ഉപവസിച്ച്, ദിനംതോറും ക്ഷീണിച്ച ആ മുനി ഒരു കുഴിയിൽ തലകീഴായി തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന പിതൃക്കളെ കണ്ടു.
1.45.4
एकतन्त्ववशिष्टं वै वीरणस्तम्बमाश्रितान् ।
तं तन्तुं च शनैराखुमाददानं बिलेशयम् ॥ १.४५.४ ॥
ഒറ്റ നൂലായി ശേഷിച്ച വീരണ പുല്ലിന്റെ തണ്ടിലാണ് അവർ പിടിച്ചുതൂങ്ങിയിരുന്നത്; ആ നൂലിനെ പുറ്റിൽ വസിക്കുന്ന എലി പതുക്കെ കരണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നു.
1.45.5
निराहारान्कृशान्दीनान्गर्ते स्वत्राणमिच्छतः ।
उपसृत्य स तान्दीनान्दीनरूपोऽभ्यभाषत ॥ १.४५.५ ॥
കുഴിയിൽ ഉപവസിച്ച്, ക്ഷീണിച്ച്, ദുഃഖിതരായി, സ്വയം രക്ഷ ആഗ്രഹിച്ച ആ ദീനരായ പിതൃക്കളുടെ അടുത്തുചെന്ന് അദ്ദേഹവും ദീനഭാവത്തിൽ അവരോട് സംസാരിച്ചു.
1.45.6
के भवन्तोऽवलम्बन्ते वीरमस्तम्बमाश्रिताः ।
दुर्बलं खादितैर्मूलैराखुना बिलवासिना ॥ १.४५.६ ॥
പുറ്റിൽ വസിക്കുന്ന എലി വേരുകൾ കരണ്ട് ദുർബലമാക്കിയ വീരപ്പുല്ലിന്റെ തണ്ടിൽ പിടിച്ചു തൂങ്ങുന്ന നിങ്ങൾ ആരാണ്?
1.45.7
वीरणस्तम्बके मूलं यदप्येकमिह स्थितम् ।
तद्भप्ययं शनैराखुरादत्ते दशनैः शितैः ॥ १.४५.७ ॥
വീരണസ്തംബത്തിൽ ഇവിടെ ശേഷിക്കുന്ന ഒരു വേരും ഈ എലി മെല്ലെ മൂർച്ചയുള്ള പല്ലുകളാൽ കടിച്ചെടുക്കുന്നു.
1.45.8
छेत्स्यतेऽल्पावशिष्टत्वादेतदप्यचिरादिव ।
ततस्तु पतितारोऽत्र गर्ते व्यक्तमधोमुखाः ॥ १.४५.८ ॥
അല്പം മാത്രം ശേഷിക്കുന്നതിനാൽ ഇതും താമസിയാതെ അറ്റുപോകും. അപ്പോൾ നിങ്ങൾ ഓരോരുത്തരും തലകീഴായി കുഴിയിൽ വീഴും.
1.45.9
अत्र मे दुःखमुत्पन्नं दृष्ट्वा युष्मानधोमुखान् ।
कृच्छ्रामापदमापन्नान्प्रियं किं करवाणि वः ॥ १.४५.९ ॥
ഇവിടെ തലകീഴായി, കഠിനമായ ആപത്തിൽ അകപ്പെട്ട നിങ്ങളെ കണ്ട് എനിക്ക് ദുഃഖമുണ്ടായി. നിങ്ങൾക്ക് എന്ത് പ്രിയകാര്യം ചെയ്യണം?
1.45.10
तपसोऽस्य चतुर्थेन तृतीयेनाथ वा पुनः ।
अर्धेन वापि निस्तर्तुमापदं ब्रूत मा चिरम् ॥ १.४५.१० ॥
എന്റെ ഈ തപസ്സിന്റെ നാലിലൊന്നുകൊണ്ടോ മൂന്നിലൊന്നുകൊണ്ടോ പകുതികൊണ്ടോ ഈ ആപത്തിൽ നിന്ന് കരകയറാൻ കഴിയുമോ? താമസിക്കാതെ പറയൂ.
1.45.11
अथवापि समग्रेण तरन्तु तपसा मम ।
भवन्तः सर्व एवेह काममेवं विधीयताम् ॥ १.४५.११ ॥
അല്ലെങ്കിൽ എന്റെ മുഴുവൻ തപസ്സുകൊണ്ടും നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ഇവിടെനിന്ന് കടന്നുപോകട്ടെ. ഇങ്ങനെ നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടപ്രകാരം ക്രമീകരിക്കട്ടെ.
1.45.12
कुतो भवान्ब्रह्मचारी यो नस्त्रातुमिहेच्छसि ।
न तु विप्राग्र्य तपसा शक्यमेतद्व्यपोहितुम् ॥ १.४५.१२ ॥
നീ എവിടെ നിന്നുള്ള ബ്രഹ്മചാരിയാണ്, ഇവിടെ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്? ഹേ വിപ്രശ്രേഷ്ഠാ, തപസ്സുകൊണ്ട് ഈ ആപത്ത് നീക്കാൻ കഴിയില്ല.
1.45.13
अस्ति नस्तात तपसः फलं प्रवदतां वर ।
संतानप्रक्षयाद्ब्रह्मन्पतामो निरयेऽशुचौ ॥ १.४५.१३ ॥
പ്രിയ പുത്രാ, സംസാരിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, തപസ്സിന് ഫലമുണ്ട്. ബ്രാഹ്മണാ, സന്താനങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി നശിച്ചതിനാൽ ഞങ്ങൾ അശുദ്ധമായ നരകത്തിൽ വീഴുകയാണ്.
1.45.14
सन्तानं हि परो धर्मं एवमाह पितामहः ।
लम्बतामिह नस्तात न ज्ञानं प्रतिभाति वै ॥ १.४५.१४ ॥
സന്താനമാണ് പരമധർമ്മം എന്ന് പിതാമഹൻ പറഞ്ഞു. പ്രിയ പുത്രാ, ഇവിടെ ഞങ്ങൾ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നു; ഞങ്ങൾക്ക് ജ്ഞാനം തോന്നുന്നില്ല.
1.45.15
येन त्वां नाभिजानीमो लोके विख्यातपौरुषम् ।
वृद्धो भवान्महाभागोयोनः शोच्यान्सुदुःखितान ॥ १.४५.१५ ॥
ലോകത്തിൽ പ്രസിദ്ധമായ പരാക്രമമുള്ള നിങ്ങളെ ഞങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല; നിങ്ങൾ വൃദ്ധനും മഹാഭാഗ്യവാനുമാണ്, ദയനീയരും അതിദുഃഖിതരുമായ ഞങ്ങളെ നോക്കുന്നു.
1.45.16
शोचते चैव कारुण्याच्छृणु ये वै वयं द्विज ।
यायावरा नाम वयमृषयः संशितव्रताः ॥ १.४५.१६ ॥
കാരുണ്യത്താൽ മാത്രമാണ് അദ്ദേഹം ദുഃഖിക്കുന്നത്. ദ്വിജാ, കേൾക്കൂ: ഞങ്ങൾ യായാവരർ എന്ന പേരുള്ള ഋഷികളാണ്, കഠിനവ്രതന്മാർ.
1.45.17
लोकात्पुम्यादिह भ्रष्टाः सन्तानप्रक्षयान्मुने ।
प्रणष्टं नस्तपस्तीव्रं न हि नस्तन्तुरस्ति वै ॥ १.४५.१७ ॥
മുനേ, സന്താനങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി നശിച്ചതിനാൽ ഞങ്ങൾ പുണ്യലോകത്തുനിന്ന് ഇവിടെ വീണിരിക്കുന്നു. ഞങ്ങളുടെ കഠിന തപസ്സ് നശിച്ചു; ഞങ്ങളുടെ വംശസൂത്രം നിശ്ചയമായും ഇല്ല.
1.45.18
अस्तित्वेकोऽद्य नस्तन्तुः सोऽपि नास्ति यथा तथा ।
मन्दभाग्योऽल्पभाग्यानां तप एकं समास्थितः ॥ १.४५.१८ ॥
ഇന്ന് ഞങ്ങളുടെ വംശസൂത്രം ഒന്നേയുള്ളൂ; അതും ഉണ്ടായിട്ടും ഇല്ലാത്തതുപോലെ. മന്ദഭാഗ്യരും അല്പഭാഗ്യരുമായവർക്ക് തപസ്സ് ഒന്നുമാത്രമാണ് ആശ്രയം.
1.45.19
जरत्कारुरिति ख्यातो वेदवेदाङ्गपारगः ।
नियतात्मा महात्मा च सुव्रतः सुमहातपाः ॥ १.४५.१९ ॥
ജരത്കാരു എന്ന് പ്രസിദ്ധനായ അദ്ദേഹം വേദവേദാംഗ പാരംഗതനും നിയതാത്മാവും മഹാത്മാവും സുവ്രതനും അതിമഹാതപസ്വിയുമായിരുന്നു.
1.45.20
तेन स्म तपसो लोभात्कृच्छ्रमापादिता वयम् ।
न तस्य भार्या पुत्रो वा बान्धवो वाऽस्ति कश्चन ॥ १.४५.२० ॥
അദ്ദേഹത്തിന്റെ തപസ്സിനോടുള്ള ആഗ്രഹം കൊണ്ടാണ് ഞങ്ങൾ ഈ ദുരിതത്തിലായത്. അദ്ദേഹത്തിന് ഭാര്യയോ പുത്രനോ ബന്ധുവോ ആരും ഇല്ല.
1.45.21
तस्माल्लम्बामहे गर्ते नष्टसंज्ञा ह्यनाथवत् ।
स वक्तव्यस्त्वया दृष्टो ह्यस्माकं नाथवत्तया ॥ १.४५.२१ ॥
അതുകൊണ്ട് ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട്, അനാഥരെപ്പോലെ ഞങ്ങൾ ഈ കുഴിയിൽ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നു. നിങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടാൽ, ഞങ്ങൾക്ക് നാഥനായിരിക്കണമെന്ന് പറയണം.
1.45.22
पितरस्तेऽवलम्बन्ते गर्ते दीना अधोमुखाः ।
साधु दारान्कुरुष्वेति प्रजायस्वेति चाभि भोः ॥ १.४५.२२ ॥
നിങ്ങളുടെ പിതൃക്കൾ ദീനരായി, തലകീഴായി ആ കുഴിയിൽ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നു. 'നല്ലവണ്ണം ഭാര്യമാരെ സ്വീകരിച്ച് സന്താനങ്ങളെ ഉണ്ടാക്കുക' എന്ന് അദ്ദേഹത്തോട് പറയൂ, ഹേ മഹാനുഭാവാ.
1.45.23
कुलतन्तुर्हि नः शिष्टः स एकैकस्तपोधन ।
यं तु पश्यसि नो ब्रह्मन्वीरणस्तम्बमाश्रयम् ॥ १.४५.२३ ॥
ഞങ്ങളുടെ കുലത്തിന്റെ നൂൽ ശേഷിക്കുന്നത് അവൻ മാത്രമാണ്, തപോധനാ. ബ്രാഹ്മണാ, വീരണ പുല്ലുകൂട്ടത്തെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നതായി നിങ്ങൾ കാണുന്നവനാണ് അവൻ.
1.45.24
एषोऽस्माकं कुलस्तम्ब आस्ते स्वकुलवर्धनः ।
यानि पश्यसि वै ब्रह्मन्मूलानीहास्य वीरुधः ॥ १.४५.२४ ॥
ഇവനാണ് ഞങ്ങളുടെ കുലത്തിന്റെ തൂൺ, സ്വന്തം കുലം വളർത്തുന്നവൻ. ബ്രാഹ്മണാ, ഇവിടെ അവന്റെ വേരുകളും വള്ളികളും നിങ്ങൾ കാണുന്നു—
1.45.25
एते नस्तन्तवस्तात कालेन परिभक्षिताः ।
यत्त्वेतत्पश्यसि ब्रह्मन्मूलमस्यार्धभक्षितम् ॥ १.४५.२५ ॥
പ്രിയനേ, കാലത്താൽ നമ്മുടെ ഈ തന്തുക്കൾ പൂർണമായി തിന്നുതീർക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ബ്രാഹ്മണാ, നീ കാണുന്ന ഈ വേര് പകുതി തിന്നുതീർക്കപ്പെട്ടതാണ്.
1.45.26
यत्र लम्बामहे गर्ते सोऽप्येकस्तप आस्थितः ।
यमाखुं पश्यसि ब्रह्मन्काल एष महाबलः ॥ १.४५.२६ ॥
നാം തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന കുഴിയിൽ ഒരുവൻ തപസ്സിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. ബ്രാഹ്മണാ, നീ കാണുന്ന യമന്റെ എലി ഈ കാലമാണ്; ഇത് മഹാബലശാലിയാണ്.
1.45.27
स तं तपोरतं मन्दं शनैः क्षपयते तुदन् ।
जरत्कारुं तपोलुब्धं मन्दात्मानमचेतसम् ॥ १.४५.२७ ॥
തപസ്സിൽ മുഴുകിയവനെ അവൻ മെല്ലെ കടിച്ചുകൊണ്ട് ക്ഷയിപ്പിക്കുന്നു. തപസ്സിൽ ആസക്തനായ ജരത്കാരുവിനെ, മന്ദബുദ്ധിയും അചേതനനുമായവനെ.
1.45.28
न हि नस्तत्तपस्तस्य तारयिष्यति सत्तम ।
छिन्नमूलान्परिभ्रष्टान्कालोपहतचेतसः ॥ १.४५.२८ ॥
സത്പുരുഷശ്രേഷ്ഠാ, അവന്റെ ആ തപസ്സ് നമ്മെ രക്ഷിക്കില്ല; വേര് അറ്റുവീണവരും കാലത്താൽ മനസ്സ് തകർന്നവരുമായ നമ്മെ.
1.45.29
अधः प्रविष्टान्पश्यास्मान्यथा दुष्कृतिनस्तथा ।
अस्मासु पतितेष्वत्र सह सर्वैः सबान्धवैः ॥ १.४५.२९ ॥
താഴെ വീണുകിടക്കുന്ന ഞങ്ങളെ കാണുക, ദുഷ്കർമികൾ വീഴുന്നതുപോലെ. ഇവിടെ ഞങ്ങൾ വീഴുമ്പോൾ എല്ലാ ബന്ധുക്കളോടുമൊപ്പം.
1.45.30
छिन्नः कालेन सोऽप्यत्र गन्ता वै नरकं ततः ।
तपो वाऽप्यथ चा यज्ञो यच्चान्यत्पावनं महत् ॥ १.४५.३० ॥
കാലത്താൽ ഛേദിക്കപ്പെട്ട അവനും ഇവിടെത്തന്നെ നരകത്തിലേക്ക് പോകും. പിന്നെ തപസ്സോ യജ്ഞമോ, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരു മഹാപാവന കർമമോ.
1.45.31
तत्सर्वं न समं तात संतत्येति सतां मतम् ।
स तात दृष्ट्वा ब्रूयास्तं जरत्कारुं तपोधन ॥ १.४५.३१ ॥
മകനേ, അതെല്ലാം സന്തതിക്ക് സമമല്ല; ഇതാണ് സജ്ജനങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം. തപോധനനേ, അത് കണ്ട് ജരത്കാരുവിനോട് പറയണം.
1.45.32
यथा दृष्टमिदं चात्र त्वयाऽऽख्येयमशेषतः ।
यथा दारान्प्रकुर्यात्स पुत्रानुत्पादयेद्यथा ॥ १.४५.३२ ॥
ഇവിടെ നീ കണ്ടതെല്ലാം പൂർണ്ണമായി പറയണം. അവൻ ഭാര്യമാരെ സ്വീകരിച്ച് പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിക്കുന്ന വിധം.
1.45.33
वा ब्रह्मंस्त्वया वाच्यः सोऽस्माकं नाथवत्तया ।
बान्धवानां हितस्येह यथा चात्मकुलं तथा ॥ १.४५.३३ ॥
അല്ലെങ്കിൽ ബ്രാഹ്മണാ, നീ അവനോട് പറയണം: അവൻ ഞങ്ങൾക്ക് സംരക്ഷകനെപ്പോലെയാകണം; ഇവിടെയുള്ള ബന്ധുക്കളുടെ ക്ഷേമത്തിനും, സ്വന്തം കുലത്തിനും അങ്ങനെതന്നെ.
1.45.34
कस्त्वं बन्धुमिवास्माकमनुशोचसि सत्तम ।
श्रोतुमिच्छाम सर्वेषां को भवानिह तिष्ठति ॥ १.४५.३४ ॥
സജ്ജനങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, ബന്ധുവിനെപ്പോലെ ഞങ്ങൾക്കായി നീ ദുഃഖിക്കുന്നുവല്ലോ; നീ ആരാണ്? ഇവിടെ നിൽക്കുന്ന നിങ്ങൾ ആരെന്ന് ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.