مهابهاراتا · أدهيايا 1.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.5.1
पुराणमखिलं तात पिता तेऽधीतवान्पुरा ।
भारताध्ययनं सर्वं कृष्णद्वैपायनात्तदा।
कच्चित्त्वमपि तत्सर्वमधीषे रौमहर्षणे ॥ १.५.१ ॥
يا بُنيّ العزيز، لقد درس أبوك في سالف الزمان الپورانا كلّها والمهابهاراتا كلّها على كريشنا دفايانا. يا ابن رومهارشانا، هل درستَ أنت أيضًا كلّ ذلك؟
1.5.2
पुराणे हि कथा दिव्या आदिवंशाश्च धीमताम् ।
कथ्यन्ते ये पुराऽस्माभिः श्रुतपूर्वाः पितुस्तव ॥ १.५.२ ॥
تُروى في الپورانا قصص الحكماء الإلهية وسلالات الأزمنة الأولى، وقد سمعناها من أبيك من قبل.
1.5.3
तत्र वंशमहं पूर्वं श्रोतुमिच्छामि भार्गवम् ।
कथयस्व कथामेतां कल्याः स्मः श्रवणे तव ॥ १.५.३ ॥
لذلك أرغب أولًا في سماع نسب البهارغافا؛ فاحكِ هذه الحكاية، فنحن نُبارَك بإصغائنا إليك.
1.5.4
यदधीतं पुरा सम्यग्द्विजश्रेष्ठैर्महात्मभिः ।
वैशंपायनविप्राग्र्यैस्तैश्चापि कथितं यथा ॥ १.५.४ ॥
كما دَرَسه قديمًا كبارُ البراهمة الأفاضل دراسةً وافيةً، وكما رواه فايشامبايانا، أفضلُ البراهمة.
1.5.5
यदधीतं च पित्रा मे सम्यक्कैव ततो मया ।
तावच्छृणुष्व यो देवैः सेन्द्रैः सर्षिमरुद्गणैः ॥ १.५.५ ॥
ما دَرَسه أبي دراسةً وافية، ثم درستُه أنا أيضًا؛ فاسمع الآن ما سمعته الآلهة مع إندرا والحكماء وجماعة المارُوت.
1.5.6
पूजितः प्रवरो वंशो भार्गवो भृगुनन्दन ।
इमं वंशमहं पूर्वं भार्गवं ते महामुने ॥ १.५.६ ॥
يا ابن بهريغو، نَسَبُ البهارغافا أفضلُ الأنساب وأكثرها تبجيلًا؛ هذا النسب سأرويه لك أولًا، يا أيها الحكيم العظيم.
1.5.7
निगदामि यथायुक्तं पुराणाश्रयसंयुतम् ।
भृगुर्महर्षिर्भगवान्ब्रह्मणा वै स्वयंभुवा ॥ १.५.७ ॥
سأروي هذا على وجهه المناسب مستندًا إلى الpuranas: الحكيم العظيم المبارك بهريغو خلقه براهما الذي وجد بذاته.
1.5.8
वरुणस्य क्रतौ जातः पावकादिति नः श्रुतम् ।
भृगोः सुदयितः पुत्रश्च्यवनो नाम भार्गवः ॥ १.५.८ ॥
سمعنا أنه وُلد من باواكا (أغني) في قربان فارونا. كان تشيافانا البهارغافا الابن الأحب إلى بهريغو.
1.5.9
च्यवनस्य च दायादः प्रमतिर्नाम धार्मिकः ।
प्रमतेरप्यभूत्पुत्रो घृताच्यां रुरुरित्युत ॥ १.५.९ ॥
كان برامتي الرجل الصالح وريث تشيافانا. ورُزق برامتي أيضًا بابنٍ هو رورو من غريتاتشي.
1.5.10
रुरोरपि सुतो जज्ञे शुनको वेदपारगः ।
प्रमद्वरायां धर्मात्मा तव पूर्वपितामहः ॥ १.५.१० ॥
وُلد لرورو أيضًا ابنٌ هو شوناكا، العالِم بالفيدا. وكان شوناكا الصالح المولود من برامدفارا جدّك الأسبق.
1.5.11
तपस्वी च यशस्वी च श्रुतवान्ब्रह्मवित्तमः ।
धार्मिकः सत्यवादी च नियतो नियताशनः ॥ १.५.११ ॥
كان متقشفًا، ذائع الصيت، عالمًا، أفضل العارفين بالبراهمان، صالحًا، صادق القول، ضابطًا لنفسه، معتدلًا في طعامه.
1.5.12
सूतपुत्र यथा तस्य भार्गवस्य महात्मनः ।
च्यवनत्वं परिख्यातं तन्ममाचक्ष्व पृच्छतः ॥ १.५.१२ ॥
يا ابن سوتا، أخبرني، أنا السائل، كيف اشتهر ذلك البهارغافا عظيم النفس باسم تشيافانا.
1.5.13
भृगोः सुदयिता भार्या पुलोमेत्यभिविश्रुता ।
तस्यां समभवद्गर्भो भृगुवीर्यसमुद्भवः ॥ १.५.१३ ॥
كانت زوجة بهريغو الأحب إليه، المشهورة باسم بولوما، فحملت جنينًا وُلد من نطفة بهريغو.
1.5.14
तस्मिन्गर्भेऽथ संभूते पुलोमायां भृगूद्वह ।
समये समशीलिन्यां धर्मपत्न्यां यशस्विनः ॥ १.५.१४ ॥
يا خير البهريغيين، حين تكوّن ذلك الجنين في بولوما، كان في وقته فيها، وهي الزوجة الشرعية للمجيد بهريغو، ذات الطبع المماثل.
1.5.15
अभिषेकाय निष्क्रान्ते भृगौ धर्मभृतां वरे ।
आश्रमं तस्य रक्षोऽथ पुलोमाऽभ्याजगाम ह ॥ १.५.१५ ॥
لما خرج بهريغو، خير حاملي الدرهما، من أجل طقس التنصيب، جاء الراكشاسا إلى ناسكه، وجاءت بولوما معه.
1.5.16
तं प्रविश्याश्रमं दृष्ट्वा भृगोर्भार्यामनिन्दिताम् ।
हृच्छयेन समाविष्टो विचेताः समपद्यत ॥ १.५.१६ ॥
لما دخل الناسك ورأى زوجة بهريغو التي لا عيب فيها، استولى عليه سهم الشهوة في قلبه فاضطرب عقله.
1.5.17
अभ्यागतं तु तद्रक्षः पुलोमा चारुदर्शना ।
न्यमन्त्रयत वन्येन फलमूलादिना तदा ॥ १.५.१७ ॥
أما الراكشاسا، الذي جاء ضيفًا، فقد أكرمته بولوما ذات المنظر الجميل حينئذ بطعام الغابة من ثمار وجذور وما شابهها.
1.5.18
तां तु रक्षस्तदा ब्रह्मन्हृच्छयेनाभिपीडितम् ।
दृष्ट्वा हृष्टमभूद्राजञ्जिहीर्षुस्तामनिन्दिताम् ॥ १.५.१८ ॥
أيها البراهمي، أيها الملك، فرح الراكشاسا حينئذ إذ رآها متألمة بسهم الشهوة في قلبها، واشتاق إلى اختطاف تلك المرأة التي لا عيب فيها.
1.5.19
जातमित्यब्रवीत्कार्यं जिहीर्षुर्मुदितः शुभाम् ।
सा हि पूर्वं वृता तेन पुलोम्ना तु शुचिस्मिता ॥ १.५.१९ ॥
قال: «لقد وُلدت»، وفرحًا، راغبًا في خطف تلك المرأة المباركة، عزم على ذلك الفعل. كانت قد اختارها من قبل بولومان نفسه، ذات الابتسامة المشرقة.
1.5.20
तस्य तत्किल्बिषं नित्यं हृदि वर्तति भार्गव ॥ १.५.२० ॥
يا بهارغافا، تلك الخطيئة منه تبقى دائمًا في قلبه.
1.5.21
इदमन्तरमित्येवं हर्तुं चक्रे मनस्तदा ।
अथाग्निशरणेऽपश्यज्ज्वलन्तं जातवेदसम् ॥ १.५.२१ ॥
وإذ فكّر: «هذه هي الفرصة»، عزم حينها على خطفها. ثم رأى في مأوى النار جاتافيداس (أغني) متّقدًا.
1.5.22
तमपृच्छत्ततो रक्षः पावकं ज्वलितं तदा ।
शंस मे कस्य भार्येयमग्ने पृच्छे ऋतेन वै ॥ १.५.२२ ॥
ثم سأل الراكشاسا باواكا (أغني) المتّقد: «يا أغني، أخبرني، لمن هذه الزوجة؟ أسألك بالحق.»
1.5.23
मुखं त्वमसि देवानां वद पावक पृच्छते ।
मया हीयं वृता पूर्वं भार्यार्थे वरवर्णिनी ॥ १.५.२३ ॥
أنت فم الآلهة. يا باواكا، أجب من يسأل. هذه المرأة حسنة اللون قد اخترتها من قبل زوجةً لي.
1.5.24
पश्चादिमां पिता प्रादाद्भृगवेऽनृतकारकः ।
सेयं यदि वरारोहा भृगोर्भार्या रहोगता ॥ १.५.२४ ॥
ثم أعطاها أبوها، وكان كاذبًا، لبهرغو. فإن كانت هذه ذات الخصر الجميل زوجةَ بهرغو، التي ذهبت في خلوة…
1.5.25
तथा सत्यं समाख्याहि जिहीर्षाम्याश्रमादिमाम् ।
स मन्युस्तत्र हृदयं प्रदहन्निव तिष्ठति ॥ १.५.२५ ॥
«فقل الحق إذن: أريد أن أختطف هذه المرأة من الناسك.» وبقي ذلك الغضب هناك كأنه يحرق قلبه.
1.5.26
मत्पूर्वभार्यां यदिमां भृगुराप सुमध्यमाम् ।
असंमतमिदं मेऽद्य हरिष्याम्याश्रमादिमाम् ॥ १.५.२६ ॥
إن بهريغو قد حاز هذه المرأة ذات الخصر النحيل زوجةً لي من قبل، وهذا غير مقبول عندي. اليوم سأختطفها من الناسك.
1.5.27
एवं रक्षस्तमामन्त्र्य ज्वलितं जातवेदसम् ।
शङ्कमानं भृगोर्भार्यां पुनःपुनरपृच्छत ॥ १.५.२७ ॥
وهكذا خاطب الرّاكشاسا النار المتّقدة جاتافيداس، وهو يشكّ في زوجة بهريغو، فسأل مرارًا وتكرارًا.
1.5.28
त्वमग्ने सर्वभूतानामन्तश्चरसि नित्यदा ।
साक्षिवत्पुण्यपापेषु सत्यं ब्रूहि कवे वचः ॥ १.५.२८ ॥
يا أغني، أنت دائماً تسري داخل جميع الكائنات، كشاهد على الفضيلة والخطيئة. يا حكيم، قل الكلمة الصادقة.
1.5.29
मत्पूर्वभार्याऽपहृता भृगुणाऽनृतकारिणा ।
सेयं यदि तथा मे त्वं सत्यमाख्यातुमर्हसि ॥ १.५.२९ ॥
لقد اختطف بهريغو الكاذب زوجتي السابقة. فإن كانت هذه هي، فحريٌّ بك أن تخبرني بالحق.
1.5.30
श्रुत्वा त्वत्तो भृगोर्भार्यां हरिष्याम्याश्रमादिमाम् ।
जातवेदः पश्यतस्ते वद सत्यां गिरं मम ॥ १.५.३० ॥
لقد سمعت منك أن هذه زوجة بهريغو، فسأختطفها من الناسك. يا جاتافيداس، وأنت تنظر، قل لي كلمة صادقة.
1.5.31
तस्यैतद्वचनं श्रुत्वा सप्तार्चिर्दुःखितोऽभवत् ।
सत्यं वदामि यदि मे शापः स्याद्ब्रह्मवित्तमात् ॥ १.५.३१ ॥
عندما سمع سابتارتشي (أغني) هذا القول حزن. «سأقول الحق، ولو وقعت علي لعنة بهريغو، أفضل العارفين بالبراهمان».
1.5.32
असत्यं चेदहं ब्रूयां पतिष्ये नरकान्ध्रुवम् ।
भीतोऽनृताच्च शापाच्च भृगोरित्यब्रवीच्छनैः ॥ १.५.३२ ॥
«إن قلت كذبا فسأسقط حتما في الجحيم». وخوفا من الكذب ومن لعنة بهريغو قال بصوت خافت.
1.5.33
त्वया वृता पुलोमेयं पूर्वं दानवनन्दन ।
किं त्वियं विधिना पूर्वं मन्त्रवन्न वृता त्वया ॥ १.५.३३ ॥
«يا ابن الدانافا، هذه البولومة اختارتها أنت من قبل. فلماذا لم تختصها من قبل وفق الطقس وبالتعاويذ؟»
1.5.34
पित्रा तु भृगवे दत्ता पुलोमेयं यशस्विनी ।
ददाति न पिता तुभ्यं वरलोभान्महायशाः ॥ १.५.३४ ॥
«أعطى أبوها البولومة المجيدة لبهريغو. ذلك الأب عظيم الشهرة لا يعطيها لك الآن طمعا في هدية الخاطب».
1.5.35
अथेमां वेददृष्टेन कर्मणा विधिपूर्वकम् ।
भार्यामृषिर्भृगुः प्राप मां पुरस्कृत्य दानव ॥ १.५.३५ ॥
«ثم يا دانافا، نال الحكيم بهريغو هذه زوجة وفق الطقس المعروف في الفيدا، واضعا إياي أمامه.»
1.5.36
सेयमित्यवगच्छामि नानृतं वक्तुमुत्सहे ।
नानृतं हि सदा लोके पूज्यते दानवोत्तम ॥ १.५.३६ ॥
«أعلم أن هذه هي هي. لا أجرؤ على قول الكذب، فيا خير الدانافا، لا يُكرَّم الكذب أبدا في العالم.»