மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.5.1
पुराणमखिलं तात पिता तेऽधीतवान्पुरा ।
भारताध्ययनं सर्वं कृष्णद्वैपायनात्तदा।
कच्चित्त्वमपि तत्सर्वमधीषे रौमहर्षणे ॥ १.५.१ ॥
அன்பு மகனே, உன் தந்தை முன்பு கிருஷ்ணத்வைபாயனரிடமிருந்து முழு புராணத்தையும் முழு பாரதத்தையும் கற்றிருந்தார். ரோமஹர்ஷணனின் மகனே, நீயும் அவை அனைத்தையும் கற்றிருக்கிறாயா?
1.5.2
पुराणे हि कथा दिव्या आदिवंशाश्च धीमताम् ।
कथ्यन्ते ये पुराऽस्माभिः श्रुतपूर्वाः पितुस्तव ॥ १.५.२ ॥
புராணங்களில் ஞானிகளின் தெய்வீகக் கதைகளும் ஆதி வம்சங்களும் சொல்லப்படுகின்றன; அவற்றை முன்பு நாங்கள் உன் தந்தையிடமிருந்து கேட்டிருக்கிறோம்.
1.5.3
तत्र वंशमहं पूर्वं श्रोतुमिच्छामि भार्गवम् ।
कथयस्व कथामेतां कल्याः स्मः श्रवणे तव ॥ १.५.३ ॥
எனவே முதலில் பார்கவ வம்சத்தைக் கேட்க விரும்புகிறேன்; இந்தக் கதையைச் சொல்லுங்கள், உன் சொல்லைக் கேட்பதால் நாங்கள் பாக்கியவான்கள் ஆவோம்.
1.5.4
यदधीतं पुरा सम्यग्द्विजश्रेष्ठैर्महात्मभिः ।
वैशंपायनविप्राग्र्यैस्तैश्चापि कथितं यथा ॥ १.५.४ ॥
முன்பு மகாத்மாவான சிறந்த அந்தணர்களால் நன்கு கற்கப்பட்டது; விப்ரர்களில் முதன்மையான வைசம்பாயனராலும் சொல்லப்பட்டவாறே.
1.5.5
यदधीतं च पित्रा मे सम्यक्कैव ततो मया ।
तावच्छृणुष्व यो देवैः सेन्द्रैः सर्षिमरुद्गणैः ॥ १.५.५ ॥
என் தந்தை நன்கு கற்றதும், பின்னர் நான் கற்றதும் இதுவே; இப்போது கேள், இந்திரனுடன் தேவர்களாலும், ரிஷிகளாலும், மருத்கணங்களாலும் (கேட்கப்பட்டதை).
1.5.6
पूजितः प्रवरो वंशो भार्गवो भृगुनन्दन ।
इमं वंशमहं पूर्वं भार्गवं ते महामुने ॥ १.५.६ ॥
பிருகுவின் மகனே, பார்கவ வம்சம் சிறந்தது, போற்றப்படுவது; இந்த வம்சத்தை முதலில் உனக்குச் சொல்வேன், மகாமுனியே.
1.5.7
निगदामि यथायुक्तं पुराणाश्रयसंयुतम् ।
भृगुर्महर्षिर्भगवान्ब्रह्मणा वै स्वयंभुवा ॥ १.५.७ ॥
புராண ஆதாரத்துடன் கூடிய இதை முறைப்படி நான் சொல்கிறேன். மகரிஷி பகவான் பிருகு உண்மையாகவே சுயம்பு பிரம்மாவால் (படைக்கப்பட்டார்).
1.5.8
वरुणस्य क्रतौ जातः पावकादिति नः श्रुतम् ।
भृगोः सुदयितः पुत्रश्च्यवनो नाम भार्गवः ॥ १.५.८ ॥
வருணனின் யாகத்தில் பாவகனிடமிருந்து (அவர்) பிறந்தார் என்று நாம் கேள்விப்பட்டோம். பிருகுவின் மிகவும் அன்புக்குரிய மகன் சியவனன் என்ற பார்கவன் (ஆவார்).
1.5.9
च्यवनस्य च दायादः प्रमतिर्नाम धार्मिकः ।
प्रमतेरप्यभूत्पुत्रो घृताच्यां रुरुरित्युत ॥ १.५.९ ॥
சியவனனின் வாரிசு பிரமதி என்ற தர்மவான் ஆவார். பிரமதிக்கும் கிருதாசியிடம் ருரு என்ற மகன் பிறந்தான்.
1.5.10
रुरोरपि सुतो जज्ञे शुनको वेदपारगः ।
प्रमद्वरायां धर्मात्मा तव पूर्वपितामहः ॥ १.५.१० ॥
ருருவுக்கும் வேதங்களில் தேர்ந்த சுனகன் என்ற மகன் பிறந்தான். பிரமத்வராவிடம் பிறந்த தர்மாத்மா சுனகன் உமது முன்னோர் பாட்டனார் ஆவார்.
1.5.11
तपस्वी च यशस्वी च श्रुतवान्ब्रह्मवित्तमः ।
धार्मिकः सत्यवादी च नियतो नियताशनः ॥ १.५.११ ॥
அவர் தவசீலரும், புகழுடையவரும், கற்றவரும், பிரம்ம ஞானிகளில் சிறந்தவரும் ஆவார். தர்மவானும், சத்தியம் பேசுபவரும், கட்டுப்பாடுடையவரும், அளவான உணவு உண்பவரும் ஆவார்.
1.5.12
सूतपुत्र यथा तस्य भार्गवस्य महात्मनः ।
च्यवनत्वं परिख्यातं तन्ममाचक्ष्व पृच्छतः ॥ १.५.१२ ॥
சூதபுத்திரரே! அந்த மகாத்மாவான பார்கவருக்கு 'சியவனன்' என்ற பெயர் எவ்வாறு பிரசித்தமானது என்பதை, கேட்கும் எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
1.5.13
भृगोः सुदयिता भार्या पुलोमेत्यभिविश्रुता ।
तस्यां समभवद्गर्भो भृगुवीर्यसमुद्भवः ॥ १.५.१३ ॥
பிருகுவின் மிகவும் அன்பிற்குரிய மனைவி, புலோமா என்று புகழ்பெற்றவள்; அவளில் பிருகுவின் வீரியத்தால் உண்டான ஒரு கரு உருவானது.
1.5.14
तस्मिन्गर्भेऽथ संभूते पुलोमायां भृगूद्वह ।
समये समशीलिन्यां धर्मपत्न्यां यशस्विनः ॥ १.५.१४ ॥
பிருகுக்களில் சிறந்தவரே, அந்தக் கரு புலோமாவில் வளர்ந்தபோது, புகழ்மிக்க பிருகுவின் சம இயல்புடைய அறம்சார் மனைவியாகிய அவளில் அது உரிய காலத்தில் இருந்தது.
1.5.15
अभिषेकाय निष्क्रान्ते भृगौ धर्मभृतां वरे ।
आश्रमं तस्य रक्षोऽथ पुलोमाऽभ्याजगाम ह ॥ १.५.१५ ॥
அறம் தாங்குவோரில் சிறந்த பிருகு அபிஷேகத்திற்காக வெளியே சென்றபோது, அந்த அரக்கன் புலோமாவுடன் அவருடைய ஆசிரமத்திற்கு வந்தான்.
1.5.16
तं प्रविश्याश्रमं दृष्ट्वा भृगोर्भार्यामनिन्दिताम् ।
हृच्छयेन समाविष्टो विचेताः समपद्यत ॥ १.५.१६ ॥
ஆசிரமத்தில் நுழைந்து, பிருகுவின் குற்றமற்ற மனைவியைக் கண்டு, இதயத்தை வாட்டும் காமக் கணையால் பீடிக்கப்பட்டு அவன் மனம் குழம்பினான்.
1.5.17
अभ्यागतं तु तद्रक्षः पुलोमा चारुदर्शना ।
न्यमन्त्रयत वन्येन फलमूलादिना तदा ॥ १.५.१७ ॥
ஆனால் அந்த விருந்தினனாக வந்த அரக்கனை, அழகிய தோற்றமுடைய புலோமா அப்போது காட்டுக் கனிகளும் கிழங்குகளும் முதலியவற்றைக் கொண்டு உபசரித்தாள்.
1.5.18
तां तु रक्षस्तदा ब्रह्मन्हृच्छयेनाभिपीडितम् ।
दृष्ट्वा हृष्टमभूद्राजञ्जिहीर्षुस्तामनिन्दिताम् ॥ १.५.१८ ॥
பிராமணரே, அரசே, அப்போது அந்த அரக்கன் இதயத்தை வாட்டும் காமக் கணையால் துன்புற்றிருந்த அவளைக் கண்டு மகிழ்ச்சியுற்றான்; அந்தக் குற்றமற்ற பெண்ணைக் கவர விரும்பினான்.
1.5.19
जातमित्यब्रवीत्कार्यं जिहीर्षुर्मुदितः शुभाम् ।
सा हि पूर्वं वृता तेन पुलोम्ना तु शुचिस्मिता ॥ १.५.१९ ॥
"பிறந்துவிட்டது" என்று கூறி, மகிழ்ச்சியுடன், அந்த மங்கலமானவளைக் கவர விரும்பி அவன் அச் செயலை நினைத்தான். அவளை முன்பு அந்தப் புலோமனே தேர்ந்தெடுத்திருந்தான்; தூய புன்னகை கொண்டவள் அவள்.
1.5.20
तस्य तत्किल्बिषं नित्यं हृदि वर्तति भार्गव ॥ १.५.२० ॥
ஓ பார்கவரே! அவனுடைய அந்தக் குற்றம் எப்போதும் அவன் இதயத்தில் நிலைத்திருக்கிறது.
1.5.21
इदमन्तरमित्येवं हर्तुं चक्रे मनस्तदा ।
अथाग्निशरणेऽपश्यज्ज्वलन्तं जातवेदसम् ॥ १.५.२१ ॥
"இதுவே சமயம்" என்று எண்ணி அப்போது அவன் கவர மனம் கொண்டான். பிறகு அக்னியின் அடைக்கலத்தில் சுடர்விட்டு எரியும் ஜாதவேதஸை அவன் கண்டான்.
1.5.22
तमपृच्छत्ततो रक्षः पावकं ज्वलितं तदा ।
शंस मे कस्य भार्येयमग्ने पृच्छे ऋतेन वै ॥ १.५.२२ ॥
அப்போது அந்த ராட்சசன் எரிந்துகொண்டிருந்த பாவகனைக் கேட்டான்: "ஓ அக்னியே! இவள் யாருடைய மனைவி என்று எனக்குச் சொல். உண்மையாகவே கேட்கிறேன்."
1.5.23
मुखं त्वमसि देवानां वद पावक पृच्छते ।
मया हीयं वृता पूर्वं भार्यार्थे वरवर्णिनी ॥ १.५.२३ ॥
நீ தேவர்களின் வாய். ஓ பாவகனே! கேட்பவனுக்குச் சொல். இந்த அழகிய நிறமுள்ளவள் முன்பு பார்யாவாக என்னால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவள்.
1.5.24
पश्चादिमां पिता प्रादाद्भृगवेऽनृतकारकः ।
सेयं यदि वरारोहा भृगोर्भार्या रहोगता ॥ १.५.२४ ॥
பின்னர் இவளுடைய தந்தை, பொய் செய்தவன், இவளை பிருகுவுக்குக் கொடுத்தான். இந்த அழகிய இடையுள்ளவள் பிருகுவின் பார்யை என்றால், அவள் தனிமையில் சென்றவள்.
1.5.25
तथा सत्यं समाख्याहि जिहीर्षाम्याश्रमादिमाम् ।
स मन्युस्तत्र हृदयं प्रदहन्निव तिष्ठति ॥ १.५.२५ ॥
"ஆகையால் உண்மையைச் சொல். இவளை ஆசிரமத்திலிருந்து கவர்ந்து செல்ல விரும்புகிறேன்." அவனுடைய கோபம் அவனுடைய இதயத்தை எரிப்பது போல் அங்கே நின்றது.
1.5.26
मत्पूर्वभार्यां यदिमां भृगुराप सुमध्यमाम् ।
असंमतमिदं मेऽद्य हरिष्याम्याश्रमादिमाम् ॥ १.५.२६ ॥
இந்த அழகிய இடையுடையவளை பிருகு, என் முந்தைய மனைவியாக முன்பு பெற்றான் என்பது எனக்கு ஏற்புடையதல்ல. இன்று இவளை ஆசிரமத்திலிருந்து கவர்ந்து செல்வேன்.
1.5.27
एवं रक्षस्तमामन्त्र्य ज्वलितं जातवेदसम् ।
शङ्कमानं भृगोर्भार्यां पुनःपुनरपृच्छत ॥ १.५.२७ ॥
இவ்வாறு அரக்கன் எரிகின்ற ஜாதவேதஸ் அக்கினியை அழைத்து, பிருகுவின் மனைவி குறித்து சந்தேகித்து, மீண்டும் மீண்டும் கேட்டான்.
1.5.28
त्वमग्ने सर्वभूतानामन्तश्चरसि नित्यदा ।
साक्षिवत्पुण्यपापेषु सत्यं ब्रूहि कवे वचः ॥ १.५.२८ ॥
அக்கினியே, நீ எல்லா உயிர்களின் உள்ளேயும் எப்போதும் உலவுகிறாய்; புண்ணியத்திலும் பாவத்திலும் சாட்சி போல். கவியே, உண்மையான சொல்லைச் சொல்.
1.5.29
मत्पूर्वभार्याऽपहृता भृगुणाऽनृतकारिणा ।
सेयं यदि तथा मे त्वं सत्यमाख्यातुमर्हसि ॥ १.५.२९ ॥
பொய் சொல்பவனான பிருகு, என் முந்தைய மனைவியைக் கவர்ந்து சென்றான். இவள் அவளேதானா என்றால், எனக்கு உண்மையைச் சொல்ல நீ தகுதியுடையவன்.
1.5.30
श्रुत्वा त्वत्तो भृगोर्भार्यां हरिष्याम्याश्रमादिमाम् ।
जातवेदः पश्यतस्ते वद सत्यां गिरं मम ॥ १.५.३० ॥
இவள் பிருகுவின் மனைவி என்பதை உன்னிடமிருந்து கேட்ட பின், இவளை ஆசிரமத்திலிருந்து கவர்ந்து செல்வேன். ஜாதவேதனே, நீ பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில் எனக்கு உண்மையான வாக்கைச் சொல்.
1.5.31
तस्यैतद्वचनं श्रुत्वा सप्तार्चिर्दुःखितोऽभवत् ।
सत्यं वदामि यदि मे शापः स्याद्ब्रह्मवित्तमात् ॥ १.५.३१ ॥
அவனுடைய இந்த வார்த்தையைக் கேட்டு சப்தார்ச்சி (அக்னி) வருத்தமடைந்தான். பிரம்மஞானிகளில் சிறந்த பிருகுவின் சாபம் வந்தாலும் சரி, நான் உண்மையையே சொல்வேன்.
1.5.32
असत्यं चेदहं ब्रूयां पतिष्ये नरकान्ध्रुवम् ।
भीतोऽनृताच्च शापाच्च भृगोरित्यब्रवीच्छनैः ॥ १.५.३२ ॥
நான் பொய் சொன்னால் நிச்சயமாக நரகத்தில் விழுவேன். பொய்க்கும் பிருகுவின் சாபத்துக்கும் அஞ்சி அவன் மெல்லச் சொன்னான்.
1.5.33
त्वया वृता पुलोमेयं पूर्वं दानवनन्दन ।
किं त्वियं विधिना पूर्वं मन्त्रवन्न वृता त्वया ॥ १.५.३३ ॥
தானவனின் மகனே, முன்பு நீயே இந்த புலோமாவைத் தேர்ந்தெடுத்தாய். பின் ஏன் முன்பே சடங்குப்படி மந்திரங்களுடன் அவளை நீ வரித்துக் கொள்ளவில்லை?
1.5.34
पित्रा तु भृगवे दत्ता पुलोमेयं यशस्विनी ।
ददाति न पिता तुभ्यं वरलोभान्महायशाः ॥ १.५.३४ ॥
அவளுடைய தந்தை புகழ்மிக்க புலோமாவை பிருகுவுக்குக் கொடுத்துவிட்டார். மகா புகழ்பெற்ற அந்தத் தந்தை வரதட்சிணை ஆசையால் இப்போது உனக்குக் கொடுக்கவில்லை.
1.5.35
अथेमां वेददृष्टेन कर्मणा विधिपूर्वकम् ।
भार्यामृषिर्भृगुः प्राप मां पुरस्कृत्य दानव ॥ १.५.३५ ॥
பின்னர், தானவனே, முனிவர் பிருகு வேதத்தில் சொல்லப்பட்ட சடங்கின்படி, விதிமுறைப்படி, என்னை முன்னிறுத்தி இவளைத் தன் மனைவியாக அடைந்தார்.
1.5.36
सेयमित्यवगच्छामि नानृतं वक्तुमुत्सहे ।
नानृतं हि सदा लोके पूज्यते दानवोत्तम ॥ १.५.३६ ॥
இவளே அவள் என்று நான் அறிவேன். பொய் சொல்ல நான் துணியமாட்டேன். தானவர்களில் சிறந்தவனே, உலகில் பொய் ஒருபோதும் போற்றப்படுவதில்லை.