Mahābhārata · Adhyāya 1.53
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.53.1
सर्पसत्रे तदा राज्ञः पाण्डवेयस्य धीमतः ।
जनमेजयस्य के त्वासन्नृत्विजः परमर्षयः ॥ १.५३.१ ॥
Wer waren damals, beim Schlangenopfer des weisen Königs Janamejaya, des Nachkommen der Pāṇḍava, die höchsten Weisen als Opferpriester?
1.53.2
के सदस्या बभूवुश्च सर्पसत्रे सुदारुणे ।
विषादजननेऽत्यर्थं पन्नगानां महाभय ॥ १.५३.२ ॥
Wer waren die Mitglieder der Versammlung bei jenem überaus schrecklichen Schlangenopfer, das den Schlangen tiefen Kummer und große Furcht bereitete?
1.53.3
सर्वं विस्तरशस्तात भवाञ्छंसितुमर्हति ।
सर्पसत्रविधानज्ञविज्ञेयाः के च सूतज ॥ १.५३.३ ॥
O Sohn des Sūta, du solltest alles ausführlich berichten. Wer waren die Kenner der Riten des Schlangenopfers, die man kennen sollte?
1.53.4
हन्त ते कथयिष्यामि नामानीह मनीषिणाम् ।
ये ऋत्विजः सदस्याश्च तस्यासन्नृपतेस्तदा ॥ १.५३.४ ॥
Gut, ich werde dir hier die Namen der Weisen nennen, die damals die Opferpriester und Mitglieder der Versammlung jenes Königs waren.
1.53.5
तत्र होता बभूवाथ ब्राह्मणश्चण्डभार्गवः ।
च्यवनस्यान्वये ख्यातो जातो वेदविदां वरः ॥ १.५३.५ ॥
Dort war der Hotṛ-Priester der Brahmane Caṇḍabhārgava, berühmt im Geschlecht des Cyavana, der als der Beste unter den Vedakundigen geboren war.
1.53.6
उद्गाता ब्राह्मणो वृद्धो विद्वान्कौत्सौऽथ जैमिनिः ।
ब्र्हमाऽभवच्छार्ङ्गरवोऽथाध्वर्युश्चापि पिङ्गलः ॥ १.५३.६ ॥
Als Udgātṛ waren die alten und gelehrten Brahmanen Kautsa und Jaimini; Śārṅgarava wurde der Brahmā-Priester, und auch Piṅgala war Adhvaryu.
1.53.7
सदस्यश्चाभवद्व्यासः पुत्रशिष्यसहायवान् ।
उद्दालकः प्रमतकः श्वेतकेतुश्च पिङ्गलः ॥ १.५३.७ ॥
Vyāsa, begleitet von seinen Söhnen, Schülern und Helfern, war Mitglied der Versammlung. Uddālaka, Pramataka, Śvetaketu und Piṅgala waren ebenfalls dabei.
1.53.8
असितो देवलश्चैव नारदः पर्वतस्तथा ।
आत्रेयः कुम्डजठरौ द्विजः कालघटस्तथा ॥ १.५३.८ ॥
Asita, Devala, Nārada und Parvata, ebenso Ātreya, Kuṇḍa, Jaṭhara und der zweimal Geborene Kālaghaṭa.
1.53.9
वात्स्यः श्रुतश्रवा वृद्धो जपस्वाध्यायशीलवान् ।
कोहलो देवशर्मा च मौद्गल्यः समसौरभः ॥ १.५३.९ ॥
Vātsya, der alte Śrutaśravas, dem Rezitation und Selbststudium lagen; Kohala, Devaśarman und Maudgalya Samasaurabha.
1.53.10
एते चान्ये च बहवो ब्राह्मणा वेदपारगाः ।
सदस्याश्चाभवंस्तत्र सत्रे पारिक्षितस्य ह ॥ १.५३.१० ॥
Diese und viele andere Brahmanen, Meister der Veden, waren Mitglieder der Versammlung bei jener Sitzung des Sohnes von Parikṣit.
1.53.11
जुह्वत्स्वृत्विक्ष्वथ तदा सर्पसत्रे महाक्रतौ ।
अहयः प्रापतंस्तत्र घोराः प्राणिभयावहाः ॥ १.५३.११ ॥
Während die Priester bei diesem großen Schlangenopfer Opfergaben darbrachten, begannen dort furchtbare Schlangen zu fallen, die den Lebewesen Schrecken einflößten.
1.53.12
वसामेदोवहाः कुल्या नागानां संप्रवर्तिताः ।
ववौ गन्धश्च तुमुलो दह्यतामनिशं तदा ॥ १.५३.१२ ॥
Bäche, die das Mark und das Fett der Schlangen mit sich führten, begannen zu fließen, und ein tosender Gestank brennender Dinge wehte unablässig.
1.53.13
पततां चैव नागानां धिष्ठितानां तथाम्बरे ।
अश्रूयतानिशं शब्दः पच्यतां चाग्निना भृशम् ॥ १.५३.१३ ॥
Unablässig war das Geräusch der fallenden Schlangen zu hören, derer, die am Himmel verharrten, und derer, die das Feuer heftig briet.
1.53.14
तक्षकस्तु स नागेन्द्रः पुरंदरनिवेशनम् ।
गतः श्रुत्वैव राजानं दीक्षितं जनमेजयम् ॥ १.५३.१४ ॥
Takṣaka aber, der Schlangenkönig, ging, sobald er gehört hatte, dass König Janamejaya geweiht sei, zur Wohnstatt Indras.
1.53.15
ततः सर्वं यथावृत्तमाख्याय भुजगोत्तमः ।
अगच्छच्छरणं भीत आगस्कृत्वा पुरंदरम् ॥ १.५३.१५ ॥
Dann, nachdem er alles, wie es sich zugetragen hatte, erzählt hatte, ging der furchtsame beste der Schlangen als einer, der sich vergangen hatte, zu Indra, um Zuflucht zu suchen.
1.53.16
तमिन्द्रः प्राह सुप्रीतो न तवास्तीह तक्षक ।
भयं नागेन्द्र तस्माद्वै सर्पसत्रात्कदाचन ॥ १.५३.१६ ॥
Indra, hocherfreut, sprach zu ihm: »Takṣaka, hier hast du keine Furcht; o Herr der Schlangen, vor jenem Schlangenopfer sollst du niemals Angst haben.«
1.53.17
प्रसादितो मया पूर्वं तवार्थाय पितामहः ।
तस्मात्तव भयं नास्ति व्येतु तेनसो ज्वरः ॥ १.५३.१७ ॥
Zuvor habe ich um deinetwillen den Großvater (Brahmā) gnädig gestimmt; darum hast du keine Furcht. Möge das Fieber deiner Hitze weichen.
1.53.18
एवमाश्वासितस्तेन ततः स भुजगोत्तमः ।
उवास भवने तस्मिञ्शक्रस्य मुदितः सुखी ॥ १.५३.१८ ॥
So getröstet, wohnte der beste der Schlangen froh und glücklich in eben jener Wohnstatt Śakras.
1.53.19
अजस्रं निपतत्स्वग्नौ नागेषु भृशदुःखितः ।
अल्पशेषपरीवारो वासुकिः पर्यतप्यत ॥ १.५३.१९ ॥
Inmitten der Schlangen, die unaufhörlich ins Feuer stürzten, wurde der tief betrübte Vāsuki, dem nur wenige Gefolgsleute geblieben waren, gequält.
1.53.20
कश्मलं चाविशद्धोरं वासुकिं पन्नगोत्तमम् ।
स घूर्णमानहृदयो भगिनीमिदमब्रवीत् ॥ १.५३.२० ॥
Eine schreckliche Ohnmacht überkam Vāsuki, den besten der Schlangen. Mit taumelndem Herzen sprach er zu seiner Schwester diese Worte.
1.53.21
दह्यन्तेऽङ्गानि मे भद्रे न दिशः प्रतिभान्ति माम् ।
सीदामीव च संमोहाद्धूर्णतीव च मे मनः ॥ १.५३.२१ ॥
O gute Frau, meine Glieder brennen; die Richtungen erscheinen mir nicht. Als sänke ich vor Verwirrung, so taumelt mein Geist.
1.53.22
दृष्टिर्भ्राम्यति मेऽतीव हृदयं दीर्यतीव च ।
पतिष्याम्यवशोऽद्याहं तस्मिन्दीप्ते विभावसौ ॥ १.५३.२२ ॥
Mein Blick schwankt heftig, und mein Herz scheint zu zerspringen. Heute werde ich hilflos in jenes lodernde Feuer fallen.
1.53.23
पारिक्षितस्य यज्ञोऽसौ वर्ततेऽस्मज्जिघांसया ।
व्यक्तं मयाऽभिगन्तव्यं प्रेतराजनिवेशनम् ॥ १.५३.२३ ॥
Dieses Opfer des Sohnes Parīkṣits geht mit dem Wunsch vonstatten, uns zu töten. Offenbar muss ich zur Wohnstatt des Herrn der Toten gehen.
1.53.24
अयं स कालः संप्राप्तो यदर्थमसि मे स्वसः ।
जरत्करौमयादत्तात्रायस्वास्मान्सबान्धवान् ॥ १.५३.२४ ॥
O Schwester, der Augenblick ist gekommen, für den ich dich Jaratkāru gegeben habe. Beschütze uns samt unseren Verwandten.
1.53.25
आस्तीकः किल यज्ञं तं वर्तन्तं भुजगोत्तमे ।
प्रतिषेत्स्यति मां पूर्वं स्वयमाह पितामहः ॥ १.५३.२५ ॥
Āstīka, so heißt es, würde als Erster daran gehindert werden, während jenes Opfer des besten der Schlangen stattfand; der Großvater selbst hatte es gesagt.
1.53.26
तद्वत्से ब्रूहि वत्सं स्वं कुमारं वृद्धसंमतम् ।
ममाद्य त्वं सभृत्यस्य मोक्षार्थं वेदवित्तमम् ॥ १.५३.२६ ॥
Darum, Tochter, sag deinem Sohn, den die Alten anerkennen und der der gelehrteste der Veden ist, dass er heute kommen soll, um mich und meine Diener zu befreien.