Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.53

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

1.53.1

सर्पसत्रे तदा राज्ञः पाण्डवेयस्य धीमतः ।
जनमेजयस्य के त्वासन्नृत्विजः परमर्षयः ॥ १.५३.१ ॥

அப்போது பாண்டவ வம்சத்தின் அறிவார்ந்த அரசன் ஜனமேஜயனின் சர்ப்பசத்திரத்தில் ஆன்றோர்களான ரித்விஜர்கள் யாவர்?

1.53.2

के सदस्या बभूवुश्च सर्पसत्रे सुदारुणे ।
विषादजननेऽत्यर्थं पन्नगानां महाभय ॥ १.५३.२ ॥

சர்பங்களுக்கு மிகுந்த துயரத்தையும் பெரும் அச்சத்தையும் உண்டாக்கிய அந்த மிகக் கொடிய சர்ப்பசத்திரத்தில் சபையோர்களாக யார் இருந்தனர்?

1.53.3

सर्वं विस्तरशस्तात भवाञ्छंसितुमर्हति ।
सर्पसत्रविधानज्ञविज्ञेयाः के च सूतज ॥ १.५३.३ ॥

சூதபுத்திரனே, நீ எல்லாவற்றையும் விரிவாகச் சொல்லத் தகுந்தவன். சர்ப்பசத்திரத்தின் விதிகளை அறிந்தவர்களாக அறியப்பட வேண்டியவர்கள் யாவர்?

1.53.4

हन्त ते कथयिष्यामि नामानीह मनीषिणाम् ।
ये ऋत्विजः सदस्याश्च तस्यासन्नृपतेस्तदा ॥ १.५३.४ ॥

சரி, அப்போது அந்த அரசனின் ரித்விஜர்களாகவும் சபையோர்களாகவும் இருந்த அறிவாளிகளின் பெயர்களை இங்கே உனக்குச் சொல்வேன்.

1.53.5

तत्र होता बभूवाथ ब्राह्मणश्चण्डभार्गवः ।
च्यवनस्यान्वये ख्यातो जातो वेदविदां वरः ॥ १.५३.५ ॥

அங்கே ஹோதாவாக சியவனரின் வம்சத்தில் புகழ்பெற்ற, வேதம் அறிந்தோரில் சிறந்தவராகப் பிறந்த பிராமணர் சண்டபார்கவர் இருந்தார்.

1.53.6

उद्गाता ब्राह्मणो वृद्धो विद्वान्कौत्सौऽथ जैमिनिः ।
ब्र्हमाऽभवच्छार्ङ्गरवोऽथाध्वर्युश्चापि पिङ्गलः ॥ १.५३.६ ॥

உத்காதாவாக முதியவரும் கற்றவருமான பிராமணர்கள் கௌத்சரும் ஜைமினியும் இருந்தனர்; பிரம்மாவாக சார்ங்கரவர் ஆனார், அத்வர்யுவாகவும் பிங்கலர் இருந்தார்.

1.53.7

सदस्यश्चाभवद्व्यासः पुत्रशिष्यसहायवान् ।
उद्दालकः प्रमतकः श्वेतकेतुश्च पिङ्गलः ॥ १.५३.७ ॥

வ்யாசர் தம் மகன்கள், சீடர்கள், உதவியாளர்களுடன் அந்த யாகத்தில் சதஸ்யராக இருந்தார். உத்தாலகர், பிரமதகர், ஸ்வேதகேது, பிங்கலர் ஆகியோரும் இருந்தனர்.

1.53.8

असितो देवलश्चैव नारदः पर्वतस्तथा ।
आत्रेयः कुम्डजठरौ द्विजः कालघटस्तथा ॥ १.५३.८ ॥

அசிதர், தேவலர், நாரதர், பர்வதர் ஆகியோரும்; ஆத்ரேயர், குண்டர், ஜடரர், த்விஜர் காலகடர் ஆகியோரும் இருந்தனர்.

1.53.9

वात्स्यः श्रुतश्रवा वृद्धो जपस्वाध्यायशीलवान् ।
कोहलो देवशर्मा च मौद्गल्यः समसौरभः ॥ १.५३.९ ॥

வாத்ஸ்யர், முதியவர் ஸ்ருதஸ்ரவஸ், ஜபமும் சுவாத்யாயமும் கொண்டவர்; கொஹலர், தேவசர்மர், மௌத்கல்யர் சமசௌரபர் ஆகியோரும் இருந்தனர்.

1.53.10

एते चान्ये च बहवो ब्राह्मणा वेदपारगाः ।
सदस्याश्चाभवंस्तत्र सत्रे पारिक्षितस्य ह ॥ १.५३.१० ॥

இவர்களும் பிறரும், வேதங்களில் தேர்ந்த பல பிராமணர்களும் அங்கே பரீக்ஷிதனுடைய அந்தச் சத்திரத்தில் சதஸ்யர்களாக இருந்தனர்.

1.53.11

जुह्वत्स्वृत्विक्ष्वथ तदा सर्पसत्रे महाक्रतौ ।
अहयः प्रापतंस्तत्र घोराः प्राणिभयावहाः ॥ १.५३.११ ॥

அந்த மஹாயாகமான சர்பசத்திரத்தில் ருத்விக்குகள் ஹோமம் செய்துகொண்டிருந்தபோது, உயிர்களுக்கு அச்சம் தரும் கொடிய பாம்புகள் அங்கே விழத் தொடங்கின.

1.53.12

वसामेदोवहाः कुल्या नागानां संप्रवर्तिताः ।
ववौ गन्धश्च तुमुलो दह्यतामनिशं तदा ॥ १.५३.१२ ॥

நாகங்களின் கொழுப்பும் மஜ்ஜையும் சுமந்த ஆறுகள் ஓடின; அப்போது எரிந்துகொண்டிருந்த பொருட்களின் கடுமையான நாற்றம் இடைவிடாமல் வீசியது.

1.53.13

पततां चैव नागानां धिष्ठितानां तथाम्बरे ।
अश्रूयतानिशं शब्दः पच्यतां चाग्निना भृशम् ॥ १.५३.१३ ॥

விழுந்துகொண்டிருந்த, வானில் நின்றுகொண்டிருந்த நாகங்களின், மேலும் நெருப்பில் மிகவும் வேகவைக்கப்பட்டுக்கொண்டிருந்த நாகங்களின் ஒலி இடைவிடாமல் கேட்டது.

1.53.14

तक्षकस्तु स नागेन्द्रः पुरंदरनिवेशनम् ।
गतः श्रुत्वैव राजानं दीक्षितं जनमेजयम् ॥ १.५३.१४ ॥

ஆனால் அந்த நாகராஜன் தட்சகன், தீட்சை பெற்ற அரசன் ஜனமேஜயன் பற்றிக் கேள்விப்பட்டதும், இந்திரனின் இல்லத்துக்குச் சென்றான்.

1.53.15

ततः सर्वं यथावृत्तमाख्याय भुजगोत्तमः ।
अगच्छच्छरणं भीत आगस्कृत्वा पुरंदरम् ॥ १.५३.१५ ॥

பின்னர், நடந்ததை எல்லாம் எடுத்துச் சொல்லிவிட்டு, அந்தச் சிறந்த பாம்பு, அஞ்சியவனாய், இந்திரனிடம் அடைக்கலம் புகுந்தான்; அவனுக்கு ஒரு குற்றம் இழைக்கப்பட்டிருந்தது.

1.53.16

तमिन्द्रः प्राह सुप्रीतो न तवास्तीह तक्षक ।
भयं नागेन्द्र तस्माद्वै सर्पसत्रात्कदाचन ॥ १.५३.१६ ॥

இந்திரன் மிகவும் மகிழ்ந்து அவனிடம் சொன்னான்: 'தட்சகா, இங்கே உனக்கு எந்த அச்சமும் இல்லை; நாகராஜனே, அந்தச் சர்பசத்திரத்திலிருந்து உனக்கு ஒருபோதும் பயம் இருக்காது.'

1.53.17

प्रसादितो मया पूर्वं तवार्थाय पितामहः ।
तस्मात्तव भयं नास्ति व्येतु तेनसो ज्वरः ॥ १.५३.१७ ॥

முன்பே உனக்காக நான் பிதாமகனை (பிரம்மாவை) மகிழ்வித்திருக்கிறேன்; ஆகையால் உனக்கு பயம் இல்லை. உன் வெப்பத்தின் காய்ச்சல் நீங்கட்டும்.

1.53.18

एवमाश्वासितस्तेन ततः स भुजगोत्तमः ।
उवास भवने तस्मिञ्शक्रस्य मुदितः सुखी ॥ १.५३.१८ ॥

இவ்வாறு அவனால் ஆறுதல் பெற்ற அந்தச் சிறந்த பாம்பு, மகிழ்ச்சியும் சுகமும் அடைந்து, சக்ரனின் அந்த இல்லத்திலேயே தங்கியிருந்தான்.

1.53.19

अजस्रं निपतत्स्वग्नौ नागेषु भृशदुःखितः ।
अल्पशेषपरीवारो वासुकिः पर्यतप्यत ॥ १.५३.१९ ॥

நாகங்கள் நெருப்பில் இடைவிடாமல் விழுந்துகொண்டிருக்க, மிகவும் துயருற்ற வாசுகி, சில பரிவாரங்களே எஞ்சியிருக்க, வேதனைப்பட்டான்.

1.53.20

कश्मलं चाविशद्धोरं वासुकिं पन्नगोत्तमम् ।
स घूर्णमानहृदयो भगिनीमिदमब्रवीत् ॥ १.५३.२० ॥

ஒரு கொடிய மயக்கம் நாகரில் சிறந்த வாசுகியைப் பற்றியது. சுழலும் நெஞ்சுடன் அவன் தன் சகோதரியிடம் இவ்வாறு கூறினான்.

1.53.21

दह्यन्तेऽङ्गानि मे भद्रे न दिशः प्रतिभान्ति माम् ।
सीदामीव च संमोहाद्धूर्णतीव च मे मनः ॥ १.५३.२१ ॥

நல்லவளே, என் உறுப்புகள் எரிகின்றன; திசைகள் எனக்குத் தெரியவில்லை. மயக்கத்தால் நான் மூழ்குவது போலவும், என் மனம் சுழல்வது போலவும் உள்ளது.

1.53.22

दृष्टिर्भ्राम्यति मेऽतीव हृदयं दीर्यतीव च ।
पतिष्याम्यवशोऽद्याहं तस्मिन्दीप्ते विभावसौ ॥ १.५३.२२ ॥

என் பார்வை மிகவும் சுழல்கிறது; என் இதயம் பிளப்பது போல உள்ளது. இன்று நான் வலியற்றவனாக அந்த எரியும் நெருப்பில் விழுவேன்.

1.53.23

पारिक्षितस्य यज्ञोऽसौ वर्ततेऽस्मज्जिघांसया ।
व्यक्तं मयाऽभिगन्तव्यं प्रेतराजनिवेशनम् ॥ १.५३.२३ ॥

பரீட்சித்தின் மகனின் இந்த யாகம் நம்மைக் கொல்லும் நோக்கில் நடைபெறுகிறது. வெளிப்படையாக, நான் யமனின் இல்லத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்.

1.53.24

अयं स कालः संप्राप्तो यदर्थमसि मे स्वसः ।
जरत्करौमयादत्तात्रायस्वास्मान्सबान्धवान् ॥ १.५३.२४ ॥

சகோதரியே, நீ எதற்காக என்னால் ஜரத்காருவுக்கு அளிக்கப்பட்டாயோ அந்தக் காலம் இப்போது வந்துவிட்டது. உறவினர்களுடன் எங்களைக் காப்பாயாக.

1.53.25

आस्तीकः किल यज्ञं तं वर्तन्तं भुजगोत्तमे ।
प्रतिषेत्स्यति मां पूर्वं स्वयमाह पितामहः ॥ १.५३.२५ ॥

ஆஸ்தீகர், நாகரில் சிறந்தவனிடம் அந்த யாகம் நடைபெறும்போது, முதலில் என்னைத் தடுப்பார்கள் என்று கூறினார்; பிதாமகர் தாமே அவ்வாறு சொன்னார்.

1.53.26

तद्वत्से ब्रूहि वत्सं स्वं कुमारं वृद्धसंमतम् ।
ममाद्य त्वं सभृत्यस्य मोक्षार्थं वेदवित्तमम् ॥ १.५३.२६ ॥

ஆகையால் மகளே, பெரியோர்களால் ஏற்கப்பட்ட, வேதங்களில் மிகச் சிறந்த உன் மகனிடம் சொல், இன்று நீ என்னையும் என் பணியாளர்களையும் விடுவிக்க வேண்டும்.