Mahābhārata · Adhyāya 1.60
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.60.1
श्रुत्वा तु सर्पसत्राय दीक्षितं जनमेजयम् ।
अभ्यगच्छदृषिर्विद्वान्कृष्णद्वैपायनस्तदा ॥ १.६०.१ ॥
Al oír que Janamejaya estaba consagrado para el sacrificio de serpientes, el sabio erudito Kṛṣṇa Dvaipāyana acudió entonces a él.
1.60.2
जनयामास यं काली शक्तेः पुत्रात्पराशरात् ।
कन्यैव यमुनाद्वीपे पाण्डवानां पितामहम् ॥ १.६०.२ ॥
Aquel a quien Kālī (Satyavatī) dio a luz, siendo aún doncella, en una isla del Yamunā, engendrado por Parāśara, hijo de Śakti: el abuelo de los Pāṇḍavas.
1.60.3
जातमात्रश्च यः सद्य इष्ट्या देहमवीवृधत् ।
वेदांश्चाधिजगे साङ्गन्सेतिहासान्महायशाः ॥ १.६०.३ ॥
Aquel que, apenas nacido, por medio del rito de la ofrenda hizo crecer su cuerpo y estudió los Vedas con sus anexos y las historias: el de gran renombre.
1.60.4
यं नाति तपसा कश्चिन्न वेदाध्ययनेन च ।
न व्रतैर्नोपवासैश्च न प्रसूत्या न मन्युना ॥ १.६०.४ ॥
A quien nadie supera: ni por austeridad, ni por el estudio de los Vedas, ni por votos, ni por ayunos, ni por descendencia, ni por ira.
1.60.5
विव्यासैकं चतुर्धा यो वेदं वेदविदां वरः ।
परावरज्ञो ब्रह्मर्षिः कविः सत्यव्रतः शुचिः ॥ १.६०.५ ॥
Aquel que dividió el único Veda en cuatro: el mejor de los conocedores del Veda, conocedor de lo superior y lo inferior, brahmarṣi, vidente, veraz en sus votos y puro.
1.60.6
यः पाण्डुं धृतराष्ट्रं च विदुरं चाप्यजीजनत् ।
शन्तनोः संततिं तन्वन्पुण्यकीर्तिर्महायशाः ॥ १.६०.६ ॥
Aquel que engendró también a Pāṇḍu, Dhṛtarāṣṭra y Vidura, extendiendo la estirpe de Śantanu: de santa fama y gran renombre.
1.60.7
जनमेजयस्य राजर्षेः स महात्मा सदस्तथा ।
विवेश सहितः शिष्यैर्वेदवेदाङ्गपारगैः ॥ १.६०.७ ॥
El gran de alma entró en la asamblea del rey sabio Janamejaya acompañado de sus discípulos, versados en los Vedas y sus miembros.
1.60.8
तत्र राजानमासीनं ददर्श जनमेजयम् ।
वृतं सदस्यैर्बहुभिर्देवैरिव पुरन्दरम् ॥ १.६०.८ ॥
Allí vio al rey Janamejaya sentado, rodeado de muchos miembros de la asamblea, como Purandara rodeado de los dioses.
1.60.9
तथा मूर्धाभिषिक्तैश्च नानाजनपदेश्वरैः ।
ऋत्विग्भिर्ब्रह्मकल्पैश्च कुशलैर्यज्ञसंस्तरे ॥ १.६०.९ ॥
Y en la arena del sacrificio lo rodeaban reyes ungidos en la cabeza, señores de diversos reinos, y sacerdotes hábiles, semejantes a Brahmā.
1.60.10
जनमेजयस्तु राजर्षिर्दृष्ट्वा तमृषिमागतम् ।
सगणोऽभ्युद्ययौ तूर्णं प्रीत्या भरतसत्तमः ॥ १.६०.१० ॥
El rey sabio Janamejaya, al ver llegar a aquel sabio, se levantó de inmediato con afecto para recibirlo junto con su séquito, el mejor de los Bharatas.
1.60.11
काञ्चनं विष्टरं तस्मै सदस्यानुमतः प्रभुः ।
आसनं कल्पयामास यथा शक्रो बृहस्पतेः ॥ १.६०.११ ॥
Con el consentimiento de la asamblea, el señor le preparó un asiento de oro, como Śakra preparó un asiento para Bṛhaspati.
1.60.12
तत्रोपविष्टं वरदं देवर्षिगणपूजितम् ।
पूजयामास राजेन्द्रः शास्त्रदृष्टेन कर्मणा ॥ १.६०.१२ ॥
Allí, sentado el dador de dones, honrado por multitudes de dioses y sabios, el rey de reyes lo honró con el rito prescrito por las escrituras.
1.60.13
पाद्यमाचमनीयं च अर्घ्यं गां च विधानतः ।
पितामहाय कृष्णाय तदर्हाय न्यवेदयत् ॥ १.६०.१३ ॥
Según el rito, ofreció agua para los pies, agua para la ablución, el arghya y una vaca al abuelo Kṛṣṇa (Vyāsa), digno de ello.
1.60.14
प्रतिगृह्य तु तां पूजां पाम्डवाज्जनमेजयात् ।
गां चैव समनुज्ञाय व्यासः प्रीतोऽभवत्तदा ॥ १.६०.१४ ॥
Tras aceptar aquella veneración de Janamejaya, de la estirpe pāṇḍava, y aceptar también la vaca, Vyāsa se alegró entonces.
1.60.15
तथा च पूजयित्वा तं प्रणयात्प्रतितामहम् ।
उपोपविश्य प्रीतात्मा पर्यपृच्छदनामयम् ॥ १.६०.१५ ॥
Igualmente, tras honrar con afecto a aquel pratitāmaha, se sentó cerca con el corazón alegre y preguntó por su bienestar.
1.60.16
भगवानापि तं दृष्ट्वा कुशलं प्रतिवेद्य च ।
सदस्यैः पूजितः सर्वैः सदस्यान्प्रत्यपूजयत् ॥ १.६०.१६ ॥
El bienaventurado también, tras verlo y comunicar su propio bienestar, fue honrado por todos los miembros de la asamblea y, a cambio, honró a los miembros de la asamblea.
1.60.17
ततस्तु सहितः सर्वैः सदस्यैर्जनमेजयः ।
इदं पश्चाद्द्विजश्रेष्ठं पर्यपृच्छत्कृताञ्जलिः ॥ १.६०.१७ ॥
Entonces, junto con todos los miembros de la asamblea, Janamejaya, con las manos juntas, preguntó después esto al mejor de los dos-veces-nacidos.
1.60.18
कुरूणां पाण्डवानां च भवान्प्रत्यक्षदर्शिवान् ।
तेषां चरितमिच्छामि कथ्यमानं त्वया द्विज ॥ १.६०.१८ ॥
Oh dos veces nacido, tú fuiste testigo presencial de los Kurus y los Pāṇḍavas; deseo oír sus hazañas tal como tú las narras.
1.60.19
कथं समभवद्भेदस्तेषामक्लिष्टकर्मणाम् ।
तच्च युद्धं कथं वृत्तं भूतान्तकरणं महत् ॥ १.६०.१९ ॥
¿Cómo surgió la división entre aquellos de acciones sin esfuerzo? ¿Y cómo se desarrolló aquella gran batalla que causó el fin de los seres?
1.60.20
पितामहानां सर्वेषां दैवेनाविष्टचेतसाम् ।
कार्त्स्न्येनैतन्ममाचक्ष्व यथा वृत्तं द्विजोत्तम।
इच्छामि तत्त्वतः श्रोतुं भगवन्कुशलो ह्यसि ॥ १.६०.२० ॥
Cuéntame por completo, oh mejor de los dos veces nacidos, lo sucedido a todos mis abuelos, cuyas mentes fueron poseídas por el destino. Deseo escucharlo con verdad, pues tú eres diestro, venerable señor.
1.60.21
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा कृष्णद्वैपायनस्तदा ।
शशास शिष्यमासीनं वैशंपायनमन्तिके ॥ १.६०.२१ ॥
Al oír sus palabras, entonces Kṛṣṇa Dvaipāyana instruyó a su discípulo Vaiśampāyana, que estaba sentado cerca.
1.60.22
कुरूणां पाण्डवानां च यथा भेदोऽभवत्पुरा ।
तदस्मै सर्वमाचक्ष्व यन्मत्तः श्रुतवानसि ॥ १.६०.२२ ॥
Cuéntale todo lo que has oído de mí sobre cómo surgió en el pasado la división entre los Kurus y los Pāṇḍavas.
1.60.23
गुरोर्वचनमाज्ञाय स तु विप्रर्षभस्तदा ।
आचचक्षे ततः सर्वमितिहासं पुरातनम् ॥ १.६०.२३ ॥
Comprendiendo la orden de su maestro, aquel toro entre brahmanes comenzó entonces a relatar toda la historia antigua.
1.60.24
राज्ञे तस्मै सदस्येभ्यः पार्थिवेभ्यश्च सर्वशः ।
भेदं सर्वविनाशं च कुरुपाण्डवयोस्तदा ॥ १.६०.२४ ॥
A aquel rey, a los miembros de la asamblea y a todos los reyes presentes les relató entonces la división de los Kurus y los Pāṇḍavas y su destrucción total.