Mahābhārata · Adhyāya 1.60
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.60.1
श्रुत्वा तु सर्पसत्राय दीक्षितं जनमेजयम् ।
अभ्यगच्छदृषिर्विद्वान्कृष्णद्वैपायनस्तदा ॥ १.६०.१ ॥
Ao ouvir que Janamejaya estava consagrado para o sacrifício das serpentes, o sábio erudito Kṛṣṇa Dvaipāyana foi então até ele.
1.60.2
जनयामास यं काली शक्तेः पुत्रात्पराशरात् ।
कन्यैव यमुनाद्वीपे पाण्डवानां पितामहम् ॥ १.६०.२ ॥
Aquele que Kālī (Satyavatī) deu à luz, ainda donzela, numa ilha do Yamunā, gerado por Parāśara, filho de Śakti — o avô dos Pāṇḍavas.
1.60.3
जातमात्रश्च यः सद्य इष्ट्या देहमवीवृधत् ।
वेदांश्चाधिजगे साङ्गन्सेतिहासान्महायशाः ॥ १.६०.३ ॥
Aquele que, logo ao nascer, pelo rito do sacrifício fez crescer o seu corpo e aprendeu os Vedas com seus membros e as histórias — o de grande renome.
1.60.4
यं नाति तपसा कश्चिन्न वेदाध्ययनेन च ।
न व्रतैर्नोपवासैश्च न प्रसूत्या न मन्युना ॥ १.६०.४ ॥
A quem ninguém supera: nem pela austeridade, nem pelo estudo dos Vedas, nem pelos votos, nem pelos jejuns, nem pela descendência, nem pela ira.
1.60.5
विव्यासैकं चतुर्धा यो वेदं वेदविदां वरः ।
परावरज्ञो ब्रह्मर्षिः कविः सत्यव्रतः शुचिः ॥ १.६०.५ ॥
Aquele que dividiu o único Veda em quatro — o melhor dos conhecedores do Veda, conhecedor do superior e do inferior, brahmarṣi, vidente, verdadeiro em seus votos e puro.
1.60.6
यः पाण्डुं धृतराष्ट्रं च विदुरं चाप्यजीजनत् ।
शन्तनोः संततिं तन्वन्पुण्यकीर्तिर्महायशाः ॥ १.६०.६ ॥
Aquele que também gerou Pāṇḍu, Dhṛtarāṣṭra e Vidura, estendendo a linhagem de Śantanu — de fama sagrada, de grande renome.
1.60.7
जनमेजयस्य राजर्षेः स महात्मा सदस्तथा ।
विवेश सहितः शिष्यैर्वेदवेदाङ्गपारगैः ॥ १.६०.७ ॥
O magnânimo entrou na assembleia do rei-sábio Janamejaya, acompanhado de seus discípulos, versados nos Vedas e seus membros.
1.60.8
तत्र राजानमासीनं ददर्श जनमेजयम् ।
वृतं सदस्यैर्बहुभिर्देवैरिव पुरन्दरम् ॥ १.६०.८ ॥
Ali viu o rei Janamejaya sentado, cercado por muitos membros da assembleia, como Purandara cercado pelos deuses.
1.60.9
तथा मूर्धाभिषिक्तैश्च नानाजनपदेश्वरैः ।
ऋत्विग्भिर्ब्रह्मकल्पैश्च कुशलैर्यज्ञसंस्तरे ॥ १.६०.९ ॥
E na arena do sacrifício estavam ao redor dele reis ungidos na cabeça, senhores de vários reinos e sacerdotes hábeis, semelhantes a Brahmā.
1.60.10
जनमेजयस्तु राजर्षिर्दृष्ट्वा तमृषिमागतम् ।
सगणोऽभ्युद्ययौ तूर्णं प्रीत्या भरतसत्तमः ॥ १.६०.१० ॥
O rei-sábio Janamejaya, ao ver aquele sábio chegar, levantou-se prontamente com afeto para recebê-lo, junto com o seu séquito, o melhor dos Bharatas.
1.60.11
काञ्चनं विष्टरं तस्मै सदस्यानुमतः प्रभुः ।
आसनं कल्पयामास यथा शक्रो बृहस्पतेः ॥ १.६०.११ ॥
Com a aprovação da assembleia, o senhor mandou preparar para ele um assento de ouro, como Śakra preparara um assento para Bṛhaspati.
1.60.12
तत्रोपविष्टं वरदं देवर्षिगणपूजितम् ।
पूजयामास राजेन्द्रः शास्त्रदृष्टेन कर्मणा ॥ १.६०.१२ ॥
Ali, sentado, o concedente de dádivas, honrado por hostes de deuses e sábios, foi venerado pelo rei dos reis com o rito prescrito pelas escrituras.
1.60.13
पाद्यमाचमनीयं च अर्घ्यं गां च विधानतः ।
पितामहाय कृष्णाय तदर्हाय न्यवेदयत् ॥ १.६०.१३ ॥
Conforme o rito, ofereceu água para os pés, água para ablução, o arghya e uma vaca ao avô Kṛṣṇa (Vyāsa), digno disso.
1.60.14
प्रतिगृह्य तु तां पूजां पाम्डवाज्जनमेजयात् ।
गां चैव समनुज्ञाय व्यासः प्रीतोऽभवत्तदा ॥ १.६०.१४ ॥
Tendo aceitado aquela homenagem de Janamejaya, da linhagem pāṇḍava, e também aprovado a vaca, Vyāsa então se alegrou.
1.60.15
तथा च पूजयित्वा तं प्रणयात्प्रतितामहम् ।
उपोपविश्य प्रीतात्मा पर्यपृच्छदनामयम् ॥ १.६०.१५ ॥
Da mesma forma, tendo honrado com afeto aquele avô em retribuição, sentou-se perto com o coração alegre e perguntou sobre o seu bem-estar.
1.60.16
भगवानापि तं दृष्ट्वा कुशलं प्रतिवेद्य च ।
सदस्यैः पूजितः सर्वैः सदस्यान्प्रत्यपूजयत् ॥ १.६०.१६ ॥
O bem-aventurado também, tendo-o visto e comunicado o seu próprio bem-estar, foi honrado por todos os membros da assembleia e, em retribuição, honrou os membros da assembleia.
1.60.17
ततस्तु सहितः सर्वैः सदस्यैर्जनमेजयः ।
इदं पश्चाद्द्विजश्रेष्ठं पर्यपृच्छत्कृताञ्जलिः ॥ १.६०.१७ ॥
Então, junto com todos os membros da assembleia, Janamejaya, de mãos juntas, perguntou depois isto ao melhor dos duas vezes nascidos.
1.60.18
कुरूणां पाण्डवानां च भवान्प्रत्यक्षदर्शिवान् ।
तेषां चरितमिच्छामि कथ्यमानं त्वया द्विज ॥ १.६०.१८ ॥
Ó duas vezes nascido, foste testemunha ocular dos Kurus e dos Pāṇḍavas; desejo ouvir os seus feitos conforme os narras.
1.60.19
कथं समभवद्भेदस्तेषामक्लिष्टकर्मणाम् ।
तच्च युद्धं कथं वृत्तं भूतान्तकरणं महत् ॥ १.६०.१९ ॥
Como surgiu a divisão entre aqueles de ações sem esforço? E como ocorreu aquela grande batalha que causou o fim dos seres?
1.60.20
पितामहानां सर्वेषां दैवेनाविष्टचेतसाम् ।
कार्त्स्न्येनैतन्ममाचक्ष्व यथा वृत्तं द्विजोत्तम।
इच्छामि तत्त्वतः श्रोतुं भगवन्कुशलो ह्यसि ॥ १.६०.२० ॥
Conta-me por completo, ó melhor dos duas vezes nascidos, como sucedeu a todos os meus avôs, cujas mentes foram tomadas pelo destino. Desejo ouvi-lo na verdade, pois és hábil, venerável senhor.
1.60.21
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा कृष्णद्वैपायनस्तदा ।
शशास शिष्यमासीनं वैशंपायनमन्तिके ॥ १.६०.२१ ॥
Ao ouvir as palavras dele, então Kṛṣṇa Dvaipāyana instruiu seu discípulo Vaiśampāyana, que estava sentado perto.
1.60.22
कुरूणां पाण्डवानां च यथा भेदोऽभवत्पुरा ।
तदस्मै सर्वमाचक्ष्व यन्मत्तः श्रुतवानसि ॥ १.६०.२२ ॥
Conta-lhe tudo o que ouviste de mim sobre como outrora surgiu a divisão entre os Kurus e os Pāṇḍavas.
1.60.23
गुरोर्वचनमाज्ञाय स तु विप्रर्षभस्तदा ।
आचचक्षे ततः सर्वमितिहासं पुरातनम् ॥ १.६०.२३ ॥
Compreendendo a ordem de seu mestre, aquele touro entre os brâmanes começou então a narrar toda a história antiga.
1.60.24
राज्ञे तस्मै सदस्येभ्यः पार्थिवेभ्यश्च सर्वशः ।
भेदं सर्वविनाशं च कुरुपाण्डवयोस्तदा ॥ १.६०.२४ ॥
Ao rei, aos membros da assembleia e a todos os reis presentes, ele então relatou a divisão dos Kurus e dos Pāṇḍavas e a sua destruição total.