மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.60
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.60.1
श्रुत्वा तु सर्पसत्राय दीक्षितं जनमेजयम् ।
अभ्यगच्छदृषिर्विद्वान्कृष्णद्वैपायनस्तदा ॥ १.६०.१ ॥
பாம்பு யாகத்திற்காக தீட்சை பெற்றிருந்த ஜனமேஜயனைப் பற்றிக் கேட்டு, அப்போது கற்றறிந்த முனிவர் கிருஷ்ணத்வைபாயனர் அவரிடம் சென்றார்.
1.60.2
जनयामास यं काली शक्तेः पुत्रात्पराशरात् ।
कन्यैव यमुनाद्वीपे पाण्डवानां पितामहम् ॥ १.६०.२ ॥
சக்தியின் மகனான பராசரரால், யமுனைத் தீவில், கன்னியாக இருந்தபோதே காளி (சத்யவதி) பெற்றெடுத்த பாண்டவர்களின் பாட்டனார் அவர்.
1.60.3
जातमात्रश्च यः सद्य इष्ट्या देहमवीवृधत् ।
वेदांश्चाधिजगे साङ्गन्सेतिहासान्महायशाः ॥ १.६०.३ ॥
பிறந்த உடனேயே யாகச் சடங்கால் தம் உடலை வளர்த்துக்கொண்டு, அங்கங்களோடும் இதிகாசங்களோடும் வேதங்களைக் கற்றறிந்தவர் அந்த மாபெரும் புகழாளர்.
1.60.4
यं नाति तपसा कश्चिन्न वेदाध्ययनेन च ।
न व्रतैर्नोपवासैश्च न प्रसूत्या न मन्युना ॥ १.६०.४ ॥
யாரும் தவத்தாலும், வேத ஓதலாலும் இல்லை; விரதங்களாலும், உபவாசங்களாலும் இல்லை; மக்கட்பேற்றாலும் இல்லை, கோபத்தாலும் இல்லை — அவரை எவரும் மிஞ்ச முடியாது.
1.60.5
विव्यासैकं चतुर्धा यो वेदं वेदविदां वरः ।
परावरज्ञो ब्रह्मर्षिः कविः सत्यव्रतः शुचिः ॥ १.६०.५ ॥
ஒரே வேதத்தை நான்காகப் பகுத்தவர், வேதமறிந்தோரில் சிறந்தவர், உயர்வையும் தாழ்வையும் அறிந்த பிரம்மரிஷி, கவி, சத்தியவிரதர், தூய்மையானவர்.
1.60.6
यः पाण्डुं धृतराष्ट्रं च विदुरं चाप्यजीजनत् ।
शन्तनोः संततिं तन्वन्पुण्यकीर्तिर्महायशाः ॥ १.६०.६ ॥
பாண்டு, திருதராஷ்டிரன், விதுரர் ஆகியோரையும் பெற்றெடுத்து, சந்தனுவின் வம்சத்தை விரிவுபடுத்திய புண்ணியகீர்த்தியும் மாபெரும் புகழாளருமானவர்.
1.60.7
जनमेजयस्य राजर्षेः स महात्मा सदस्तथा ।
विवेश सहितः शिष्यैर्वेदवेदाङ्गपारगैः ॥ १.६०.७ ॥
ராஜரிஷி ஜனமேஜயனின் அந்த சபைக்கு அந்த மகாத்மா, வேதங்களிலும் வேதாங்கங்களிலும் தேர்ந்த தம் சீடர்களுடன் நுழைந்தார்.
1.60.8
तत्र राजानमासीनं ददर्श जनमेजयम् ।
वृतं सदस्यैर्बहुभिर्देवैरिव पुरन्दरम् ॥ १.६०.८ ॥
அங்கே அமர்ந்திருந்த மன்னன் ஜனமேஜயனைக் கண்டார்; தேவர்கள் சூழ்ந்த இந்திரனைப் போல அவர் பல சபையினரால் சூழப்பட்டிருந்தார்.
1.60.9
तथा मूर्धाभिषिक्तैश्च नानाजनपदेश्वरैः ।
ऋत्विग्भिर्ब्रह्मकल्पैश्च कुशलैर्यज्ञसंस्तरे ॥ १.६०.९ ॥
யாகச் சாலையில் அவர் முடிசூட்டப்பட்ட பல்வேறு நாடுகளின் அரசர்களாலும், பிரம்மாவுக்கு ஒப்பான திறமையான ருத்விக்குகளாலும் சூழப்பட்டிருந்தார்.
1.60.10
जनमेजयस्तु राजर्षिर्दृष्ट्वा तमृषिमागतम् ।
सगणोऽभ्युद्ययौ तूर्णं प्रीत्या भरतसत्तमः ॥ १.६०.१० ॥
ராஜரிஷி ஜனமேஜயன் வந்த அந்த ரிஷியைக் கண்டதும், தம் பரிவாரத்துடன் விரைந்து அன்புடன் எதிர்கொண்டார்; அவர் பரதர்களில் சிறந்தவர்.
1.60.11
काञ्चनं विष्टरं तस्मै सदस्यानुमतः प्रभुः ।
आसनं कल्पयामास यथा शक्रो बृहस्पतेः ॥ १.६०.११ ॥
சபையினரின் சம்மதத்துடன் அரசர் அவருக்காக ஒரு பொன்னாசனத்தை ஏற்பாடு செய்தார்; இந்திரன் பிருஹஸ்பதிக்கு ஆசனம் அமைத்ததைப் போல.
1.60.12
तत्रोपविष्टं वरदं देवर्षिगणपूजितम् ।
पूजयामास राजेन्द्रः शास्त्रदृष्टेन कर्मणा ॥ १.६०.१२ ॥
அங்கே அமர்ந்திருந்த வரதரை, தேவர்களும் ரிஷிக்கூட்டங்களும் வணங்கும் அவரை, மன்னர்களின் மன்னன் சாஸ்திர விதிப்படி பூஜித்தார்.
1.60.13
पाद्यमाचमनीयं च अर्घ्यं गां च विधानतः ।
पितामहाय कृष्णाय तदर्हाय न्यवेदयत् ॥ १.६०.१३ ॥
விதிப்படி பாத்தியம், ஆசமனீயம், அர்க்கியம் மற்றும் ஒரு பசுவை அந்தத் தகுதியுடைய பிதாமகரான கிருஷ்ணருக்கு (வ்யாசருக்கு) அர்ப்பணித்தான்.
1.60.14
प्रतिगृह्य तु तां पूजां पाम्डवाज्जनमेजयात् ।
गां चैव समनुज्ञाय व्यासः प्रीतोऽभवत्तदा ॥ १.६०.१४ ॥
பாண்டவர் வழிவந்த ஜனமேஜயனின் அந்தப் பூஜையை ஏற்று, பசுவையும் அனுமதித்து ஏற்றுக்கொண்டபோது வ்யாசர் மகிழ்ந்தார்.
1.60.15
तथा च पूजयित्वा तं प्रणयात्प्रतितामहम् ।
उपोपविश्य प्रीतात्मा पर्यपृच्छदनामयम् ॥ १.६०.१५ ॥
அவ்வாறே அந்தப் பிரதிதாமகரை அன்புடன் வணங்கி, மகிழ்ந்த மனத்தோடு அருகில் அமர்ந்து நலம் விசாரித்தான்.
1.60.16
भगवानापि तं दृष्ट्वा कुशलं प्रतिवेद्य च ।
सदस्यैः पूजितः सर्वैः सदस्यान्प्रत्यपूजयत् ॥ १.६०.१६ ॥
பகவானும் அவரைக் கண்டு தன் நலத்தைத் தெரிவித்து, சபையோர் அனைவராலும் வணங்கப்பெற்று, பதிலுக்கு சபையோரையும் வணங்கினார்.
1.60.17
ततस्तु सहितः सर्वैः सदस्यैर्जनमेजयः ।
इदं पश्चाद्द्विजश्रेष्ठं पर्यपृच्छत्कृताञ्जलिः ॥ १.६०.१७ ॥
பின்னர், சபையோர் அனைவரோடும் சேர்ந்து ஜனமேஜயன் கைகூப்பி, இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவரிடம் இதைக் கேட்டான்.
1.60.18
कुरूणां पाण्डवानां च भवान्प्रत्यक्षदर्शिवान् ।
तेषां चरितमिच्छामि कथ्यमानं त्वया द्विज ॥ १.६०.१८ ॥
இருபிறப்பாளரே, நீர் கௌரவர்களையும் பாண்டவர்களையும் நேரில் கண்டவர்; அவர்களின் சரிதத்தை நீர் சொல்லக் கேட்க விரும்புகிறேன்.
1.60.19
कथं समभवद्भेदस्तेषामक्लिष्टकर्मणाम् ।
तच्च युद्धं कथं वृत्तं भूतान्तकरणं महत् ॥ १.६०.१९ ॥
செயலில் சிரமமற்ற அவர்களிடையே பிளவு எவ்வாறு உண்டானது? உயிரினங்களின் அழிவை உண்டாக்கிய அந்தப் பெரும் போர் எவ்வாறு நடந்தது?
1.60.20
पितामहानां सर्वेषां दैवेनाविष्टचेतसाम् ।
कार्त्स्न्येनैतन्ममाचक्ष्व यथा वृत्तं द्विजोत्तम।
इच्छामि तत्त्वतः श्रोतुं भगवन्कुशलो ह्यसि ॥ १.६०.२० ॥
தெய்வத்தால் மனம் கவரப்பட்ட என் பாட்டன்மார் அனைவரின் இந்த நிகழ்வை, ஓ இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவரே, முழுவதுமாக எனக்குச் சொல்லுங்கள். உண்மையாகவே இதைக் கேட்க விரும்புகிறேன், ஓ பகவானே, நீங்கள் வல்லவர்.
1.60.21
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा कृष्णद्वैपायनस्तदा ।
शशास शिष्यमासीनं वैशंपायनमन्तिके ॥ १.६०.२१ ॥
அவனுடைய அந்தச் சொல்லைக் கேட்ட பிறகு, அப்போது கிருஷ்ண துவைபாயனர் அருகில் அமர்ந்திருந்த சீடர் வைசம்பாயனருக்குக் கட்டளையிட்டார்.
1.60.22
कुरूणां पाण्डवानां च यथा भेदोऽभवत्पुरा ।
तदस्मै सर्वमाचक्ष्व यन्मत्तः श्रुतवानसि ॥ १.६०.२२ ॥
முன்பு கௌரவர்களுக்கும் பாண்டவர்களுக்கும் பிளவு எவ்வாறு உண்டானதோ, அதை எனக்குச் சொன்னதாக நீ கேட்ட அனைத்தையும் இவருக்குச் சொல்.
1.60.23
गुरोर्वचनमाज्ञाय स तु विप्रर्षभस्तदा ।
आचचक्षे ततः सर्वमितिहासं पुरातनम् ॥ १.६०.२३ ॥
குருவின் சொல்லை அறிந்த பின், அந்த அந்தணர்களில் சிறந்தவர் அப்போது பழங்கால இதிகாசம் அனைத்தையும் விவரித்தார்.
1.60.24
राज्ञे तस्मै सदस्येभ्यः पार्थिवेभ्यश्च सर्वशः ।
भेदं सर्वविनाशं च कुरुपाण्डवयोस्तदा ॥ १.६०.२४ ॥
அந்த அரசனுக்கும், அவையினருக்கும், அங்குள்ள அனைத்து அரசர்களுக்கும், அப்போது குருக்களுக்கும் பாண்டவர்களுக்கும் இடையிலான பிளவையும், அவர்களின் முழு அழிவையும் விவரித்தார்.