ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.62.1
कथितं वै समासेन त्वया सर्वं द्विजोत्तम ।
महाभारतमाख्यानं कुरूणां चरितं महत् ॥ १.६२.१ ॥
ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನೇ, ಕುರುಗಳ ಮಹತ್ತರ ಚರಿತ್ರೆಯಾದ ಮಹಾಭಾರತ ಕಥೆಯನ್ನು ನೀನು ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಹೇಳಿದೆ.
1.62.2
कथां त्वनघ चित्रार्थां कथयस्व तपोधन ।
विस्तरश्रवणे जातं कौतूहलमतीव मे ॥ १.६२.२ ॥
ನಿರ್ದೋಷನೇ, ತಪೋಧನನೇ, ವಿಚಿತ್ರ ಅರ್ಥಗಳ ಆ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳು; ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಕೇಳುವ ಕುತೂಹಲ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಅತಿಶಯವಾಗಿ ಮೂಡಿದೆ.
1.62.3
स भवान्विस्तरेणेमां पुनराख्यातुमर्हति ।
न हि तृप्यामि पूर्वेषां शृण्वानश्चरितं महत् ॥ १.६२.३ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವೇ ಇದನ್ನು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಪುನಃ ಹೇಳಲು ಅರ್ಹರು; ಪೂರ್ವಜರ ಮಹತ್ತರ ಚರಿತ್ರೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ ನಾನು ತೃಪ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
1.62.4
न तत्कारणमल्पं वै धर्मज्ञा यत्र पाण्डवाः ।
अवध्यान्सर्वशो जघ्नुः प्रशस्यन्ते च मानवैः ॥ १.६२.४ ॥
ಧರ್ಮಜ್ಞರಾದ ಪಾಂಡವರು ವಧಿಸಲಾಗದವರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಂಹರಿಸಿದರು; ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಸಣ್ಣದಲ್ಲ; ಮನುಷ್ಯರು ಅವರನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ.
1.62.5
किमर्थं ते नरव्याघ्राः शक्ताः सन्तो ह्यनागसः ।
प्रयुज्यमानान्संक्लेशान्क्षान्तवन्तो दुरात्मनाम् ॥ १.६२.५ ॥
ನರವ್ಯಾಘ್ರರೇ, ಸಮರ್ಥರಾಗಿ ನಿರ್ದೋಷರಾಗಿದ್ದೂ ದುರಾತ್ಮರು ಹೇರಿದ ಕ್ಲೇಶಗಳನ್ನು ನೀವು ಏಕೆ ಸಹಿಸಿದಿರಿ?
1.62.6
कथं नागायुतप्राणो बाहुशाली वृकोदरः ।
परिक्लिश्यन्नपि क्रोधं धृतवान्वै द्विजोत्तम ॥ १.६२.६ ॥
ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನೇ, ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಆನೆಗಳ ಪ್ರಾಣಬಲವುಳ್ಳ, ಭುಜಬಲಿ ವೃಕೋದರ (ಭೀಮ) ಕ್ಲೇಶಪಟ್ಟರೂ ಕೋಪವನ್ನು ಹೇಗೆ ಧರಿಸಿದನು?
1.62.7
कथं सा द्रौपदी कृष्णा क्लिश्यमाना दुरात्मभिः ।
शक्ता सती धार्तराष्ट्रान्नादहत्क्रोधचक्षुषा ॥ १.६२.७ ॥
ದುರಾತ್ಮರಿಂದ ಪೀಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಕೃಷ್ಣೆ ದ್ರೌಪದಿ, ಶಕ್ತಳಾದ ಸತಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಕ್ರೋಧದ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರರನ್ನು ಏಕೆ ಸುಡಲಿಲ್ಲ?
1.62.8
कथं व्यसनिनं द्यूते पार्थौ माद्रीसुतौ तदा ।
अन्वयुस्ते नरव्याघ्रा बाध्यमाना दुरात्मभिः ॥ १.६२.८ ॥
ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದ ಪೃಥೆಯ ಪುತ್ರರೂ ಮಾದ್ರಿಯ ಪುತ್ರರೂ ಆದ ಆ ನರವ್ಯಾಘ್ರರು, ದುರಾತ್ಮರಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಆಗ ಹೇಗೆ ಅವರನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರು?
1.62.9
कथं धर्मभृतां श्रेष्ठः सुतो धर्मस्य धर्मवित् ।
अनर्हः परमं क्लेशं सोढवान्स युधिष्ठिरः ॥ १.६२.९ ॥
ಧರ್ಮಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೂ, ಧರ್ಮದ ಪುತ್ರನೂ, ಧರ್ಮಜ್ಞನೂ ಆದ ಆ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು, ಅರ್ಹನಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಆ ಪರಮ ಕ್ಲೇಶವನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡನು?
1.62.10
कथं च बहुलाः सेनाः पाण्डवः कृष्णसारथिः ।
अस्यन्नेकोऽनयत्सर्वाः पितृलोकं धनंजयः ॥ १.६२.१० ॥
ಕೃಷ್ಣನು ಸಾರಥಿಯಾಗಿದ್ದ ಪಾಂಡವ ಧನಂಜಯನು, ಒಬ್ಬನೇ ಬಾಣ ಪ್ರಯೋಗಿಸುತ್ತಾ, ಅಪಾರ ಸೇನೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಪಿತೃಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು?
1.62.11
एतदाचक्ष्व मे सर्वं यथावृत्तं तपोधन ।
यद्यच्च कृतवन्तस्ते तत्रतत्र महारथाः ॥ १.६२.११ ॥
ಹೇ ತಪೋಧನನೇ, ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಡೆದಂತೆಯೇ ನನಗೆ ಹೇಳು; ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾರಥಿಗಳು ಮಾಡಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳು.
1.62.12
क्षणं कुरु महाराज विपुलोऽयमनुक्रमः ।
पुण्याख्यानस्य वक्तव्यः कृष्णद्वैपायनेरितः ॥ १.६२.१२ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಗಮನವಿಡು. ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನರು ಹೇಳಿದ ಈ ಪುಣ್ಯ ಆಖ್ಯಾನದ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಕ್ರಮವನ್ನು ಈಗ ಹೇಳಬೇಕು.
1.62.13
महर्षेः सर्वलोकेषु पूजितस्य महात्मनः ।
प्रवक्ष्यामि मतं कृत्स्नं व्यासस्यामिततेजसः ॥ १.६२.१३ ॥
ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪೂಜಿತರಾದ ಆ ಮಹರ್ಷಿ, ಮಹಾತ್ಮ, ಅಮಿತತೇಜಸ್ವಿ ವ್ಯಾಸರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮತವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
1.62.14
इदं शतसहस्रं हि श्लोकानां पुण्यकर्मणाम् ।
सत्यवत्यात्मजेनेह व्याख्यातममितौजसा ॥ १.६२.१४ ॥
ಸತ್ಯವತಿಯ ಮಗನೂ ಅಮಿತ ಓಜಸ್ಸುಳ್ಳವರೂ ಆದ ವ್ಯಾಸರು ಇಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಗಳ ಈ ಲಕ್ಷ ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿದರು.
1.62.15
उपाख्यानैः सह ज्ञेयं श्राव्यं भारतमुत्तमम् ।
संक्षेपेण तु वक्ष्यामि सर्वमेतन्नराधिप ॥ १.६२.१५ ॥
ಉಪಾಖ್ಯಾನಗಳ ಸಹಿತವಾದ ಈ ಉತ್ತಮ ಭಾರತವನ್ನು ತಿಳಿದು ಕೇಳಿಸಬೇಕು. ಓ ನರಾಧಿಪ, ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ನಾನು ಹೇಳುವೆನು.
1.62.16
अध्यायानां सहस्रे द्वे पर्वणां शतमेव च ।
श्लोकानां तु सहस्राणि नवतिश्च दशैव च।
ततोऽष्टादशभिः पर्वैः संगृहीतं महर्षिणा ॥ १.६२.१६ ॥
ಎರಡು ಸಾವಿರ ಅಧ್ಯಾಯಗಳು, ನೂರು ಪರ್ವಗಳು, ತೊಂಬತ್ತು ಸಾವಿರದ ಹತ್ತು ಶ್ಲೋಕಗಳಿವೆ. ಅನಂತರ ಹದಿನೆಂಟು ಪರ್ವಗಳಾಗಿ ಮಹರ್ಷಿಯಿಂದ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲಾಯಿತು.
1.62.17
य इदं श्रावयेद्विद्वान्ये चेदं शृणुयुर्नराः ।
ते ब्रह्मणः स्थानमेत्य प्राप्नुयुर्देवतुल्यताम् ॥ १.६२.१७ ॥
ಇದನ್ನು ಓದಿಸುವ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಮತ್ತು ಇದನ್ನು ಕೇಳುವ ಮನುಷ್ಯರು ಬ್ರಹ್ಮನ ಲೋಕವನ್ನು ತಲುಪಿ ದೇವತುಲ್ಯತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
1.62.18
इदं हि वेदैः समितं पवित्रमपि चोत्तमम् ।
श्राव्याणामुत्तमं चेदं पुराणमृषिसंस्तुतम् ॥ १.६२.१८ ॥
ಇದು ವೇದಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿದೆ, ಪವಿತ್ರವೂ ಉತ್ತಮವೂ ಆಗಿದೆ. ಶ್ರವಣಯೋಗ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಉತ್ತಮ; ಈ ಪುರಾಣವು ಋಷಿಗಳಿಂದ ಸ್ತುತವಾಗಿದೆ.
1.62.19
अस्मिन्नर्थश्च कामश्च निखिलेनोपदेक्ष्यते ।
इतिहासे महापुण्ये बुद्धिश्च परिनैष्ठिकी ॥ १.६२.१९ ॥
ಈ ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರವಾದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಅರ್ಥ ಮತ್ತು ಕಾಮ ಎರಡನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಉಪದೇಶಿಸಲಾಗುವುದು; ಪರಮ ನಿಷ್ಠೆಯ ಬುದ್ಧಿಯೂ ಕೂಡ.
1.62.20
अक्षुद्रान्दानशीलांश्च सत्यशीलाननास्तिकान् ।
कार्ष्णं वेदमिमं विद्वाञ्छ्रावयित्वाऽर्थमश्नुते ॥ १.६२.२० ॥
ಉದಾರರು, ದಾನಶೀಲರು, ಸತ್ಯಶೀಲರು, ಆಸ್ತಿಕರು ಆದವರಿಗೆ ಈ ಕೃಷ್ಣ-ವೇದವನ್ನು ಕೇಳಿಸಿದ ವಿದ್ವಾಂಸನು ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
1.62.21
भ्रूणहत्याकृतं चापि पापं जह्यादसंशयम् ।
इतिहासमिमं श्रुत्वा पुरुषोऽपि सुदारुणः ॥ १.६२.२१ ॥
ಭ್ರೂಣಹತ್ಯೆಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ಪಾಪವನ್ನೂ, ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೂರನಾದ ಮನುಷ್ಯನೂ ಈ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಕೇಳಿ ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಆ ಪಾಪವನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾನೆ.
1.62.22
मुच्यते सर्वपापेभ्यो राहुणा चन्द्रमा यथा ।
जयो नामेतिहासोऽयं श्रोतव्यो विजिगीषुणा ॥ १.६२.२२ ॥
ರಾಹುವಿನಿಂದ ಚಂದ್ರ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುವಂತೆ, ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಒಬ್ಬನು ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ. 'ಜಯ' ಎಂಬ ಈ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಜಯವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಕೇಳಬೇಕು.
1.62.23
महीं विजयते राजा शत्रूंश्चापि पराजयेत् ।
इदं पुंसवनं श्रेष्ठमिदं स्वस्त्ययनं महत् ॥ १.६२.२३ ॥
ರಾಜನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾನೆ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನೂ ಸೋಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಪುಂಸವನ; ಇದು ಮಹಾ ಸ್ವಸ್ತ್ಯಯನ.
1.62.24
महिषीयुवराजाभ्यां श्रोतव्यं बहुशस्तथा ।
वीरं जनयते पुत्रं कन्यां वा राज्यभागिनीम् ॥ १.६२.२४ ॥
ಮಹಾರಾಣಿ ಮತ್ತು ಯುವರಾಜರು ಇದನ್ನು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಕೇಳಬೇಕು. ಅವರು ವೀರ ಪುತ್ರನನ್ನು, ಅಥವಾ ರಾಜ್ಯಭಾಗಿನಿಯಾದ ಮಗಳನ್ನು ಹೆರುತ್ತಾರೆ.
1.62.25
धर्मशास्त्रमिदं पुण्यमर्थशास्त्रमिदं परम् ।
मोक्षशास्त्रमिदं प्रोक्तं व्यासेनामितबुद्धिना ॥ १.६२.२५ ॥
ಇದು ಪುಣ್ಯವಾದ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರ, ಇದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರ. ಅಮಿತ ಬುದ್ಧಿಯ ವ್ಯಾಸರಿಂದ ಇದು ಮೋಕ್ಷಶಾಸ್ತ್ರವೆಂದೂ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
1.62.26
धर्मे चार्थे च कामे च मोक्षे च भरतर्षभ ।
यदिहास्ति तदन्यत्र यन्नेहास्ति न कुत्रचित्।
इदं हि ब्राह्मणैर्लोके आख्यातं ब्राह्मणेष्विह ॥ १.६२.२६ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮ, ಮೋಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಇರುವುದೇ ಬೇರೆಡೆಯೂ ಇದೆ; ಇಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದುದು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ನಡುವೆ ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.
1.62.27
संप्रत्याचक्षते चेदं तथा श्रोष्यन्ति चापरे ।
पुत्राः शुश्रूषवः सन्ति प्रेष्याश्च प्रियकारिणः ॥ १.६२.२७ ॥
ಈಗ ಇದನ್ನು ಜನರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಇತರರೂ ಕೇಳುವರು. ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುವ ಮಕ್ಕಳೂ ಪ್ರಿಯ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವ ಸೇವಕರೂ ಇದ್ದಾರೆ.
1.62.28
भरतानां महज्जन्म शृण्वतामनसूयताम् ।
नास्ति व्याधिभयं तेषां परलोकभयं कुतः ॥ १.६२.२८ ॥
ಅಸೂಯೆ ಇಲ್ಲದೆ ಭರತರ ಮಹಾ ವಂಶವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಕೇಳುವವರಿಗೆ ರೋಗ ಭಯವಿಲ್ಲ; ಪರಲೋಕ ಭಯ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬರಬೇಕು?
1.62.29
शरीरेण कृतं पापं वाचा च मनसैव च ।
सर्वं संत्यजति क्षिप्रं य इदं शृणुयान्नरः ॥ १.६२.२९ ॥
ದೇಹ, ವಾಕ್ಕು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವನ್ನೆಲ್ಲ ಇದನ್ನು ಕೇಳುವ ಮನುಷ್ಯ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾನೆ.
1.62.30
धन्यं यशस्यमायुष्यं पुण्यं स्वर्ग्यं तथैव च ।
कृष्णद्वैपायनेनेदं कृतं पुण्यचिकीर्षुणा ॥ १.६२.३० ॥
ಇದು ಧನ್ಯ, ಯಶಸ್ಸು, ಆಯುಷ್ಯ, ಪುಣ್ಯ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗ ನೀಡುವಂಥದು; ಪುಣ್ಯ ಮಾಡುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನರು ಇದನ್ನು ರಚಿಸಿದರು.
1.62.31
कीर्तिं प्रथयता लोके पाण्डवानां महात्मनाम् ।
अन्येषां क्षत्रियाणां च भूरिद्रविणतेजसाम् ॥ १.६२.३१ ॥
ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಪಾಂಡವರ ಮತ್ತು ಅಪಾರ ಧನ-ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳ ಇತರ ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹರಡುತ್ತಾ.
1.62.32
सर्वविद्यावदातानां लोके प्रथितकर्मणाम् ।
य इदं मानवो लोके पुण्यार्थे ब्राह्मणाञ्छुचीन् ॥ १.६२.३२ ॥
ಎಲ್ಲ ವಿದ್ಯೆಗಳಿಂದ ಪವಿತ್ರರಾದ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದವರ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹರಡುತ್ತಾ; ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಶುಚಿಯಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು…
1.62.33
श्रावयेत महापुण्यं तस्य धर्मः सनातनः ।
कुरूणां प्रथितं वंशं कीर्तयन्सततं शुचिः ॥ १.६२.३३ ॥
ಈ ಮಹಾಪುಣ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿಸುವವನಿಗೆ ಅವನ ಧರ್ಮ ಸನಾತನ. ಶುಚಿಯಾಗಿ ಸದಾ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕುರುವಂಶವನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸುವವನಿಗೆ.
1.62.34
वंशमाप्नोति विपुलं लोके पूज्यतमो भवेत् ।
योऽधीते भारतं पुम्यं ब्राह्मणो नियतव्रतः ॥ १.६२.३४ ॥
ನಿಯಮ-ವ್ರತದಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಪುಣ್ಯಕರ ಭಾರತವನ್ನು ಓದಿದರೆ, ಅವನು ವಿಪುಲ ವಂಶವನ್ನು ಪಡೆದು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪೂಜ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ.
1.62.35
चतुरो वार्षिकान्मासान्सर्वपापैः प्रमुच्यते ।
विज्ञेयः स च वेदानां पारगो भारतं पठन् ॥ १.६२.३५ ॥
ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಾಕಾಲದ ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ (ಇದನ್ನು ಓದುವವನು) ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ. ಭಾರತವನ್ನು ಓದುವವನು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತನೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.
1.62.36
देवा राजर्षयो ह्यत्र पुण्या ब्रह्मर्षयस्तथा ।
कीर्त्यन्ते धूतपाप्मानः कीर्त्यते केशवस्तथा ॥ १.६२.३६ ॥
ಇಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು, ರಾಜರ್ಷಿಗಳು, ಪುಣ್ಯದ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ಪಾಪ ಕಳೆದುಕೊಂಡವರು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ಕೇಶವನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
1.62.37
भगवांश्चापि देवेशो यत्र देवी च कीर्त्यते ।
अनेकजननो यत्र कार्तिकेयस्य संभवः ॥ १.६२.३७ ॥
ಭಗವಂತನಾದ ದೇವೇಶನೂ ದೇವಿಯೂ ಎಲ್ಲಿ ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೋ, ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳ ಕಾರ್ತಿಕೇಯನ ಜನನ ಎಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿತವಾಗಿದೆಯೋ.
1.62.38
ब्राह्मणानां गवां चैव माहात्म्यं यत्र कीर्त्यते ।
सर्वश्रुतिसमूहोऽयं श्रोतव्यो धर्मबुद्धिभिः ॥ १.६२.३८ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮತ್ತು ಗೋವುಗಳ ಮಹಿಮೆ ಎಲ್ಲಿ ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆಯೋ, ಈ ಸಮಸ್ತ ಶ್ರುತಿ-ಸಮೂಹವನ್ನು ಧರ್ಮಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವರು ಕೇಳಬೇಕು.
1.62.39
य इदं श्रावयेद्विद्वान्ब्राह्मणानिह पर्वसु ।
धूतपाप्मा जितस्वर्गो ब्रह्म गच्छति शाश्वतम् ॥ १.६२.३९ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಪರ್ವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಇದನ್ನು ಕೇಳಿಸುವ ವಿದ್ವಾಂಸನು, ಪಾಪ ಕಳೆದು, ಸ್ವರ್ಗ ಗೆದ್ದು, ಶಾಶ್ವತ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.
1.62.40
श्रावयेद्ब्राह्मणाञ्श्राद्धे यश्चेमं पादमन्ततः ।
अक्षय्यं तस्य तच्छ्राद्धमुपावर्तेत्पितॄनिह ॥ १.६२.४० ॥
ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಇದರ ಈ ಪಾದವನ್ನು ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ಕೇಳಿಸುವವನ ಆ ಶ್ರಾದ್ಧ ಅಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ; ಇಲ್ಲಿನ ಪಿತೃಗಳು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಮರಳುತ್ತಾರೆ.
1.62.41
अह्ना यदेनः क्रियते इन्द्रियैर्मनसाऽपि वा ।
ज्ञानादज्ञानतो वापि प्रकरोति नरश्च यत् ॥ १.६२.४१ ॥
ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಂದ ಅಥವಾ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾಡುವ ಪಾಪ, ತಿಳಿದೋ ತಿಳಿಯದೆಯೋ ಮನುಷ್ಯ ಮಾಡುವುದು—.
1.62.42
तन्महाभारताख्यानं श्रुत्वैव प्रविलीयते ।
भरतानां महज्जन्म महाभारतमुच्यते ॥ १.६२.४२ ॥
ಆ ಮಹಾಭಾರತ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ (ಪಾಪಗಳು) ಕರಗಿಹೋಗುತ್ತವೆ; ಭರತವಂಶದ ಮಹಾ ಜನ್ಮವೇ ಮಹಾಭಾರತ ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
1.62.43
निरुक्तमस्य यो वेद सर्वपापैः प्रमुच्यते ।
भरतानां महज्जन्म महाभारतमुच्यते ॥ १.६२.४३ ॥
ಇದರ ನಿರುಕ್ತಿಯನ್ನು ಯಾರು ತಿಳಿಯುತ್ತಾನೋ ಅವನು ಸಕಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಭರತರ ಮಹಾ ಜನ್ಮವೃತ್ತಾಂತವೇ 'ಮಹಾಭಾರತ' ಎನ್ನಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
1.62.44
महतो ह्येनसो मर्त्यान्मोचयेदनुकीर्तितः ।
त्रिभिर्वर्षैर्महाभागः कृष्णद्वैपायनोऽब्रवीत् ॥ १.६२.४४ ॥
ಇದನ್ನು ಪಠಿಸಿದಾಗ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ದೊಡ್ಡ ಪಾಪದಿಂದಲೂ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಮಹಾಭಾಗ ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನ (ವ್ಯಾಸ) ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ರಚಿಸಿದನೆಂದು ಹೇಳಿದನು.
1.62.45
नित्योत्थितः शुचिः शक्तो महाभारतमादितः ।
तपोनियममास्थाय कृतमेतन्महर्षिणा ॥ १.६२.४५ ॥
ಸದಾ ಜಾಗರೂಕನೂ, ಶುಚಿಯೂ, ಸಮರ್ಥನೂ ಆದ ಆ ಮಹರ್ಷಿ ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ ಆದಿಯಿಂದ ಈ ಮಹಾಭಾರತವನ್ನು ರಚಿಸಿದನು.
1.62.46
तस्मान्नियमसंयुक्तैः श्रोतव्यं ब्राह्मणैरिदम् ।
कृष्णप्रोक्तामिमां पुण्यां भारतीमुत्तमां कथाम् ॥ १.६२.४६ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಯಮಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಈ ಪವಿತ್ರವಾದ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಭಾರತ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು.
1.62.47
श्रावयिष्यन्ति ये विप्रा ये च श्रोष्यन्ति मानवाः ।
सर्वथा वर्तमाना वै न ते शोच्याः कृताकृतैः ॥ १.६२.४७ ॥
ಇದನ್ನು ಹೇಳುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ಕೇಳುವ ಮಾನವರೂ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ನಡೆಯುವವರು, ಮಾಡಿದ್ದು ಮತ್ತು ಮಾಡದಿದ್ದರ ಕುರಿತು ಶೋಕಿಸಬೇಕಾದವರಲ್ಲ.
1.62.48
नरेण धर्मकामेन सर्वः श्रोतव्य इत्यपि ।
निखिलेनेतिहासोऽयं ततः सिद्धिमवाप्नुयात् ॥ १.६२.४८ ॥
ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಯಸುವ ಮನುಷ್ಯನು ಈ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೇಳಬೇಕು; ಅದರಿಂದ ಅವನು ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು.
1.62.49
न तां स्वर्गगतिं प्राप्य तुष्टिं प्राप्नोति मानवः ।
यां श्रुत्वैवं महापुण्यमितिहासमुपाश्नुते ॥ १.६२.४९ ॥
ಸ್ವರ್ಗಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆದರೂ ಮನುಷ್ಯನು ಪಡೆಯದ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು, ಈ ಮಹಾಪುಣ್ಯ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದವನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
1.62.50
शृण्वञ्श्राद्धः पुण्यशीलः श्रावयंश्चेदमद्भुतम् ।
नरः फलमवाप्नोति राजसूयाश्वमेधयोः ॥ १.६२.५० ॥
ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ, ಪುಣ್ಯಶೀಲನಾಗಿ ಈ ಅದ್ಭುತ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳುವವನೂ ಕೇಳಿಸುವವನೂ ರಾಜಸೂಯ ಮತ್ತು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಗಳ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
1.62.51
यथा समुद्रो भगवान्यथा मेरुर्महागिरिः ।
उभौ ख्यातौ रत्ननिधी तथा भारतमुच्यते ॥ १.६२.५१ ॥
ಭಗವಂತನಾದ ಸಮುದ್ರ ಮತ್ತು ಮಹಾಗಿರಿ ಮೇರು ಇವೆರಡೂ ರತ್ನನಿಧಿಗಳೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದಂತೆ, ಇದನ್ನು ಭಾರತ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
1.62.52
इदं हि वेदैः समितं पवित्रमषि चोत्तमम् ।
श्राव्यं श्रुतिसुखं चैव पावनं शीलवर्धनम् ॥ १.६२.५२ ॥
ಇದು ವೇದಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾದದ್ದು, ಪವಿತ್ರವಾದದ್ದು, ಉತ್ತಮವಾದದ್ದು; ಕೇಳತಕ್ಕದ್ದು, ಕಿವಿಗೆ ಸುಖಕರವಾದದ್ದು, ಪಾವನವಾದದ್ದು, ಶೀಲವನ್ನು ವರ್ಧಿಸುವದು.
1.62.53
य इदं भारतं राजन्वाचकाय प्रयच्छति ।
तेन सर्वा मही दत्ता भवेत्सागरमेखला ॥ १.६२.५३ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಈ ಭಾರತವನ್ನು ವಾಚಕನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಸಾಗರಮೇಖಲೆಯಾದ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯನ್ನೇ ದಾನ ಮಾಡಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ.
1.62.54
पारिक्षित कथां दिव्यां पुण्याय विजयाय च ।
कथ्यमानां मया कृत्स्नां शृणु हर्षकरीमिमाम् ॥ १.६२.५४ ॥
ಪರೀಕ್ಷಿತ ವಂಶಜನೇ, ನಾನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿರುವ ಈ ದಿವ್ಯ ಕಥೆ ಪುಣ್ಯ ಮತ್ತು ವಿಜಯವನ್ನು ನೀಡುವಂತಹದು; ಹರ್ಷವನ್ನು ನೀಡುವ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳು.
1.62.55
त्रिभिर्वर्षैः सदोत्थायी कृष्णद्वैपायनो मुनिः ।
महाभारतमाख्यानं कृतवानिदमद्भुतम् ॥ १.६२.५५ ॥
ಯಾವಾಗಲೂ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಏಳುವ ಮುನಿ ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನರು ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಅದ್ಭುತ ಮಹಾಭಾರತ ಕಥೆಯನ್ನು ರಚಿಸಿದರು.
1.62.56
शृणु कीर्तयतस्तन्म इतिहासं पुरातनम् ॥ १.६२.५६ ॥
ನಾನು ಹೇಳುತ್ತಿರುವ ಈ ಪುರಾತನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಕೇಳು.