ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 1.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.62.1
कथितं वै समासेन त्वया सर्वं द्विजोत्तम ।
महाभारतमाख्यानं कुरूणां चरितं महत् ॥ १.६२.१ ॥
ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ, କୁରୁମାନଙ୍କର ମହାନ ଚରିତ୍ରରୂପ ମହାଭାରତ ଆଖ୍ୟାନ ତୁମେ ସଂକ୍ଷେପରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କହିଲ।
1.62.2
कथां त्वनघ चित्रार्थां कथयस्व तपोधन ।
विस्तरश्रवणे जातं कौतूहलमतीव मे ॥ १.६२.२ ॥
ହେ ନିଷ୍ପାପ, ତପୋଧନ, ବିଚିତ୍ରାର୍ଥ ସେହି କଥା କୁହନ୍ତୁ; ବିସ୍ତାରରେ ଶୁଣିବାକୁ ମୋର ଅତ୍ୟଧିକ କୌତୂହଳ ଜାଗିଛି।
1.62.3
स भवान्विस्तरेणेमां पुनराख्यातुमर्हति ।
न हि तृप्यामि पूर्वेषां शृण्वानश्चरितं महत् ॥ १.६२.३ ॥
ତେଣୁ ଆପଣ ହିଁ ଏହାକୁ ବିସ୍ତାରରେ ପୁନର୍ବାର କହିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ; ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନଙ୍କର ମହାନ ଚରିତ୍ର ଶୁଣି ମୁଁ ତୃପ୍ତ ହେଉନାହିଁ।
1.62.4
न तत्कारणमल्पं वै धर्मज्ञा यत्र पाण्डवाः ।
अवध्यान्सर्वशो जघ्नुः प्रशस्यन्ते च मानवैः ॥ १.६२.४ ॥
ଧର୍ମଜ୍ଞ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ବଧ କରାଯିବା ଉଚିତ ନଥିଲା ସେମାନଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବଧ କଲେ; ତାହାର କାରଣ ସାମାନ୍ୟ ନୁହେଁ; ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
1.62.5
किमर्थं ते नरव्याघ्राः शक्ताः सन्तो ह्यनागसः ।
प्रयुज्यमानान्संक्लेशान्क्षान्तवन्तो दुरात्मनाम् ॥ १.६२.५ ॥
ହେ ନରବ୍ୟାଘ୍ରମାନେ, ସମର୍ଥ ଓ ନିରପରାଧ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ଦୁରାତ୍ମାମାନଙ୍କ ଦେଇଥିବା କ୍ଳେଶ ତୁମେମାନେ କାହିଁକି ସହିଲ?
1.62.6
कथं नागायुतप्राणो बाहुशाली वृकोदरः ।
परिक्लिश्यन्नपि क्रोधं धृतवान्वै द्विजोत्तम ॥ १.६२.६ ॥
ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ, ଦଶହଜାର ହାତୀର ପ୍ରାଣବଳ ଥିବା, ବାହୁବଳୀ ବୃକୋଦର (ଭୀମ) କ୍ଳେଶ ପାଇ ମଧ୍ୟ କ୍ରୋଧ କିପରି ଧାରଣ କଲେ?
1.62.7
कथं सा द्रौपदी कृष्णा क्लिश्यमाना दुरात्मभिः ।
शक्ता सती धार्तराष्ट्रान्नादहत्क्रोधचक्षुषा ॥ १.६२.७ ॥
ଦୁରାତ୍ମାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ସେହି କୃଷ୍ଣା ଦ୍ରୌପଦୀ, ସମର୍ଥା ଓ ସତୀ ହୋଇ ମଧ୍ୟ, କ୍ରୋଧଦୃଷ୍ଟିରେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ କାହିଁକି ଦଗ୍ଧ କଲେ ନାହିଁ?
1.62.8
कथं व्यसनिनं द्यूते पार्थौ माद्रीसुतौ तदा ।
अन्वयुस्ते नरव्याघ्रा बाध्यमाना दुरात्मभिः ॥ १.६२.८ ॥
ଜୁଆରେ ବିପଦରେ ପଡ଼ିଥିବା ପୃଥାର ପୁତ୍ର ଓ ମାଦ୍ରୀର ପୁତ୍ର, ସେହି ନରବ୍ୟାଘ୍ରମାନେ, ଦୁରାତ୍ମାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ସେତେବେଳେ କିପରି ସେମାନଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ?
1.62.9
कथं धर्मभृतां श्रेष्ठः सुतो धर्मस्य धर्मवित् ।
अनर्हः परमं क्लेशं सोढवान्स युधिष्ठिरः ॥ १.६२.९ ॥
ଧର୍ମଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଧର୍ମର ପୁତ୍ର, ଧର୍ମଜ୍ଞ ସେହି ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଅଯୋଗ୍ୟ ହୋଇ ମଧ୍ୟ, ସେହି ପରମ କ୍ଲେଶ କିପରି ସହନ କଲେ?
1.62.10
कथं च बहुलाः सेनाः पाण्डवः कृष्णसारथिः ।
अस्यन्नेकोऽनयत्सर्वाः पितृलोकं धनंजयः ॥ १.६२.१० ॥
କୃଷ୍ଣ ସାରଥି ଥିବା ପାଣ୍ଡବ ଧନଞ୍ଜୟ, ଏକାକୀ ବାଣ ବର୍ଷାଇ, ସମସ୍ତ ବିଶାଳ ସେନାକୁ କିପରି ପିତୃଲୋକକୁ ପଠାଇଲେ?
1.62.11
एतदाचक्ष्व मे सर्वं यथावृत्तं तपोधन ।
यद्यच्च कृतवन्तस्ते तत्रतत्र महारथाः ॥ १.६२.११ ॥
ହେ ତପୋଧନ, ଏ ସବୁ ଯେପରି ଘଟିଥିଲା ସେପରି ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ; ଏବଂ ସେହି ମହାରଥୀମାନେ ସେଠାରେ ସେଠାରେ ଯାହା ଯାହା କଲେ ସେ ସବୁ।
1.62.12
क्षणं कुरु महाराज विपुलोऽयमनुक्रमः ।
पुण्याख्यानस्य वक्तव्यः कृष्णद्वैपायनेरितः ॥ १.६२.१२ ॥
ହେ ମହାରାଜ, କ୍ଷଣେ ଧ୍ୟାନ ଦିଅନ୍ତୁ। କୃଷ୍ଣଦ୍ୱୈପାୟନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କୁହାଯାଇଥିବା ଏହି ପୁଣ୍ୟ ଆଖ୍ୟାନର ଏହି ବିସ୍ତୃତ କ୍ରମ ଏବେ କୁହାଯିବା ଉଚିତ।
1.62.13
महर्षेः सर्वलोकेषु पूजितस्य महात्मनः ।
प्रवक्ष्यामि मतं कृत्स्नं व्यासस्यामिततेजसः ॥ १.६२.१३ ॥
ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ପୂଜିତ ସେହି ମହର୍ଷି, ମହାତ୍ମା, ଅମିତତେଜ ବ୍ୟାସଙ୍କ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମତ ମୁଁ କହିବି।
1.62.14
इदं शतसहस्रं हि श्लोकानां पुण्यकर्मणाम् ।
सत्यवत्यात्मजेनेह व्याख्यातममितौजसा ॥ १.६२.१४ ॥
ସତ୍ୟବତୀଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଅମିତ ଓଜସ୍ୱୀ ବ୍ୟାସ ଏଠାରେ ପୁଣ୍ୟକର୍ମର ଏହି ଲକ୍ଷ ଶ୍ଳୋକ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛନ୍ତି।
1.62.15
उपाख्यानैः सह ज्ञेयं श्राव्यं भारतमुत्तमम् ।
संक्षेपेण तु वक्ष्यामि सर्वमेतन्नराधिप ॥ १.६२.१५ ॥
ଉପାଖ୍ୟାନ ସହିତ ଏହି ଉତ୍ତମ ଭାରତ ଜାଣିବା ଓ ଶୁଣାଇବା ଯୋଗ୍ୟ। ହେ ନରାଧିପ, ଏ ସବୁ ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ କହିବି।
1.62.16
अध्यायानां सहस्रे द्वे पर्वणां शतमेव च ।
श्लोकानां तु सहस्राणि नवतिश्च दशैव च।
ततोऽष्टादशभिः पर्वैः संगृहीतं महर्षिणा ॥ १.६२.१६ ॥
ଦୁଇ ହଜାର ଅଧ୍ୟାୟ, ଶହେ ପର୍ବ ଏବଂ ନବେ ହଜାର ଦଶ ଶ୍ଳୋକ ଅଛି। ତାପରେ ଅଠର ପର୍ବରେ ମହର୍ଷି ଏହାକୁ ସଂଗ୍ରହ କଲେ।
1.62.17
य इदं श्रावयेद्विद्वान्ये चेदं शृणुयुर्नराः ।
ते ब्रह्मणः स्थानमेत्य प्राप्नुयुर्देवतुल्यताम् ॥ १.६२.१७ ॥
ଯେ ବିଦ୍ୱାନ ଏହା ଶୁଣାନ୍ତି ଏବଂ ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଏହା ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଧାମକୁ ପହଞ୍ଚି ଦେବତାଙ୍କ ସମାନ ପଦ ପାଆନ୍ତି।
1.62.18
इदं हि वेदैः समितं पवित्रमपि चोत्तमम् ।
श्राव्याणामुत्तमं चेदं पुराणमृषिसंस्तुतम् ॥ १.६२.१८ ॥
ଏହା ବେଦ ସମାନ ପବିତ୍ର ଓ ଉତ୍ତମ। ଶ୍ରବଣଯୋଗ୍ୟ ବିଷୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ଉତ୍ତମ; ଏହି ପୁରାଣ ଋଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ।
1.62.19
अस्मिन्नर्थश्च कामश्च निखिलेनोपदेक्ष्यते ।
इतिहासे महापुण्ये बुद्धिश्च परिनैष्ठिकी ॥ १.६२.१९ ॥
ଏହି ଅତି ପବିତ୍ର ଇତିହାସରେ ଅର୍ଥ ଓ କାମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଉପଦେଶିତ ହେବ, ଏବଂ ପରମ ନିଷ୍ଠାଯୁକ୍ତ ବୁଦ୍ଧି ମଧ୍ୟ।
1.62.20
अक्षुद्रान्दानशीलांश्च सत्यशीलाननास्तिकान् ।
कार्ष्णं वेदमिमं विद्वाञ्छ्रावयित्वाऽर्थमश्नुते ॥ १.६२.२० ॥
ଉଦାର, ଦାନଶୀଳ, ସତ୍ୟଶୀଳ ଏବଂ ଆସ୍ତିକ ଶ୍ରୋତାଙ୍କୁ ଏହି କୃଷ୍ଣ-ବେଦ ଶୁଣାଇ ବିଦ୍ୱାନ ଫଳ ଲାଭ କରେ।
1.62.21
भ्रूणहत्याकृतं चापि पापं जह्यादसंशयम् ।
इतिहासमिमं श्रुत्वा पुरुषोऽपि सुदारुणः ॥ १.६२.२१ ॥
ଭ୍ରୂଣହତ୍ୟାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ପାପ ମଧ୍ୟ, ଏବଂ ଅତି ନିଷ୍ଠୁର ମନୁଷ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଏହି ଇତିହାସ ଶୁଣି ନିଃସନ୍ଦେହ ସେ ପାପ ତ୍ୟାଗ କରେ।
1.62.22
मुच्यते सर्वपापेभ्यो राहुणा चन्द्रमा यथा ।
जयो नामेतिहासोऽयं श्रोतव्यो विजिगीषुणा ॥ १.६२.२२ ॥
ରାହୁଙ୍କ ଠାରୁ ଚନ୍ଦ୍ର ମୁକ୍ତ ହେବା ପରି ମଣିଷ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ। 'ଜୟ' ନାମକ ଏହି ଇତିହାସ ବିଜୟ ଇଚ୍ଛୁକ ଶୁଣିବା ଉଚିତ।
1.62.23
महीं विजयते राजा शत्रूंश्चापि पराजयेत् ।
इदं पुंसवनं श्रेष्ठमिदं स्वस्त्ययनं महत् ॥ १.६२.२३ ॥
ରାଜା ପୃଥିବୀ ଜିଣନ୍ତି ଏବଂ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପରାସ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଂସବନ; ଏହା ମହାନ ସ୍ୱସ୍ତ୍ୟୟନ।
1.62.24
महिषीयुवराजाभ्यां श्रोतव्यं बहुशस्तथा ।
वीरं जनयते पुत्रं कन्यां वा राज्यभागिनीम् ॥ १.६२.२४ ॥
ମହିଷୀ ଓ ଯୁବରାଜ ଏହା ବାରମ୍ବାର ଶୁଣିବା ଉଚିତ। ସେମାନେ ବୀର ପୁତ୍ର କିମ୍ବା ରାଜ୍ୟଭାଗିନୀ କନ୍ୟାକୁ ଜନ୍ମ ଦିଅନ୍ତି।
1.62.25
धर्मशास्त्रमिदं पुण्यमर्थशास्त्रमिदं परम् ।
मोक्षशास्त्रमिदं प्रोक्तं व्यासेनामितबुद्धिना ॥ १.६२.२५ ॥
ଏହା ପୁଣ୍ୟ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର, ଏହା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅର୍ଥଶାସ୍ତ୍ର। ଅମିତବୁଦ୍ଧି ବ୍ୟାସଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହା ମୋକ୍ଷଶାସ୍ତ୍ର ବୋଲି କଥିତ ହୋଇଛି।
1.62.26
धर्मे चार्थे च कामे च मोक्षे च भरतर्षभ ।
यदिहास्ति तदन्यत्र यन्नेहास्ति न कुत्रचित्।
इदं हि ब्राह्मणैर्लोके आख्यातं ब्राह्मणेष्विह ॥ १.६२.२६ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷରେ ଯାହା ଏଠାରେ ଅଛି ତାହା ଅନ୍ୟତ୍ର ଅଛି; ଯାହା ଏଠାରେ ନାହିଁ ତାହା କେଉଁଠି ନାହିଁ। ଜଗତରେ ଏହା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏଠାରେ କଥିତ ହୋଇଛି।
1.62.27
संप्रत्याचक्षते चेदं तथा श्रोष्यन्ति चापरे ।
पुत्राः शुश्रूषवः सन्ति प्रेष्याश्च प्रियकारिणः ॥ १.६२.२७ ॥
ବର୍ତ୍ତମାନ ଲୋକେ ଏହା ପାଠ କରନ୍ତି, ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଶୁଣିବେ। ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ପୁତ୍ର ଏବଂ ପ୍ରିୟ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ସେବକମାନେ ଅଛନ୍ତି।
1.62.28
भरतानां महज्जन्म शृण्वतामनसूयताम् ।
नास्ति व्याधिभयं तेषां परलोकभयं कुतः ॥ १.६२.२८ ॥
ଈର୍ଷାହୀନ ଭାବେ ଭରତମାନଙ୍କର ମହାନ ଜନ୍ମବୃତ୍ତାନ୍ତ ଶୁଣନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ, ସେମାନଙ୍କର ରୋଗଭୟ ନାହିଁ; ପରଲୋକଭୟ କେଉଁଠୁ ଆସିବ?
1.62.29
शरीरेण कृतं पापं वाचा च मनसैव च ।
सर्वं संत्यजति क्षिप्रं य इदं शृणुयान्नरः ॥ १.६२.२९ ॥
ଶରୀର, ବାଣୀ ଓ ମନ ଦ୍ୱାରା କୃତ ସମସ୍ତ ପାପ ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ଏହା ଶୁଣେ, ସେ ଶୀଘ୍ର ତ୍ୟାଗ କରେ।
1.62.30
धन्यं यशस्यमायुष्यं पुण्यं स्वर्ग्यं तथैव च ।
कृष्णद्वैपायनेनेदं कृतं पुण्यचिकीर्षुणा ॥ १.६२.३० ॥
ଏହା ଧନ୍ୟ, ଯଶଦାୟକ, ଆୟୁଷ୍ୟ, ପୁଣ୍ୟ ଓ ସ୍ୱର୍ଗଦାୟକ; ପୁଣ୍ୟ କରିବାର ଇଚ୍ଛାରେ କୃଷ୍ଣଦ୍ୱୈପାୟନ ଏହା ରଚନା କଲେ।
1.62.31
कीर्तिं प्रथयता लोके पाण्डवानां महात्मनाम् ।
अन्येषां क्षत्रियाणां च भूरिद्रविणतेजसाम् ॥ १.६२.३१ ॥
ଜଗତରେ ମହାତ୍ମା ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଏବଂ ପ୍ରଚୁର ଧନ ଓ ତେଜସମ୍ପନ୍ନ ଅନ୍ୟ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ କୀର୍ତ୍ତି ପ୍ରଚାର କରି।
1.62.32
सर्वविद्यावदातानां लोके प्रथितकर्मणाम् ।
य इदं मानवो लोके पुण्यार्थे ब्राह्मणाञ्छुचीन् ॥ १.६२.३२ ॥
ସମସ୍ତ ବିଦ୍ୟାରେ ପବିତ୍ର ଓ ଜଗତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କର୍ମ କରିଥିବାଙ୍କ କୀର୍ତ୍ତି ପ୍ରଚାର କରି; ଜଗତରେ ପୁଣ୍ୟ ପାଇଁ ଯେ ମାନବ ଶୁଚି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ…
1.62.33
श्रावयेत महापुण्यं तस्य धर्मः सनातनः ।
कुरूणां प्रथितं वंशं कीर्तयन्सततं शुचिः ॥ १.६२.३३ ॥
ଯିଏ ଏହି ମହାପୁଣ୍ୟ ଶୁଣାଏ, ତାର ଧର୍ମ ସନାତନ; ଯିଏ ଶୁଚି ହୋଇ ସଦା ପ୍ରସିଦ୍ଧ କୁରୁବଂଶ କୀର୍ତ୍ତନ କରେ।
1.62.34
वंशमाप्नोति विपुलं लोके पूज्यतमो भवेत् ।
योऽधीते भारतं पुम्यं ब्राह्मणो नियतव्रतः ॥ १.६२.३४ ॥
ନିୟମବ୍ରତଧାରୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯିଏ ପୁଣ୍ୟମୟ ଭାରତ ପଢ଼େ, ସେ ବିପୁଳ ବଂଶ ପାଏ ଏବଂ ଜଗତରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୂଜ୍ୟ ହୁଏ।
1.62.35
चतुरो वार्षिकान्मासान्सर्वपापैः प्रमुच्यते ।
विज्ञेयः स च वेदानां पारगो भारतं पठन् ॥ १.६२.३५ ॥
ଚାରି ବର୍ଷା ମାସ (ଯିଏ ଏହା ପଢ଼େ) ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ; ଭାରତ ପଢ଼ୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ବେଦରେ ପାରଙ୍ଗତ ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ।
1.62.36
देवा राजर्षयो ह्यत्र पुण्या ब्रह्मर्षयस्तथा ।
कीर्त्यन्ते धूतपाप्मानः कीर्त्यते केशवस्तथा ॥ १.६२.३६ ॥
ଏଠାରେ ଦେବତା, ରାଜର୍ଷି ଓ ପୁଣ୍ୟବାନ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନେ କୀର୍ତ୍ତିତ ହୁଅନ୍ତି; ଯାଙ୍କ ପାପ ଧୋଇ ଯାଇଛି ସେମାନେ କୀର୍ତ୍ତିତ ହୁଅନ୍ତି; କେଶବ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି କୀର୍ତ୍ତିତ ହୁଅନ୍ତି।
1.62.37
भगवांश्चापि देवेशो यत्र देवी च कीर्त्यते ।
अनेकजननो यत्र कार्तिकेयस्य संभवः ॥ १.६२.३७ ॥
ଯେଉଁଠାରେ ଭଗବାନ ଦେବେଶ ଓ ଦେବୀ କୀର୍ତ୍ତିତ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁଠାରେ ଅନେକ ଜନ୍ମର କାର୍ତ୍ତିକେୟଙ୍କ ଜନ୍ମ କୀର୍ତ୍ତିତ ହୁଏ।
1.62.38
ब्राह्मणानां गवां चैव माहात्म्यं यत्र कीर्त्यते ।
सर्वश्रुतिसमूहोऽयं श्रोतव्यो धर्मबुद्धिभिः ॥ १.६२.३८ ॥
ଯେଉଁଠାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଗାଈଙ୍କ ମହିମା କୀର୍ତ୍ତିତ ହୁଏ, ଏହି ସମଗ୍ର ଶ୍ରୁତି-ସମୂହ ଧର୍ମବୁଦ୍ଧିସମ୍ପନ୍ନ ଲୋକେ ଶୁଣିବା ଉଚିତ।
1.62.39
य इदं श्रावयेद्विद्वान्ब्राह्मणानिह पर्वसु ।
धूतपाप्मा जितस्वर्गो ब्रह्म गच्छति शाश्वतम् ॥ १.६२.३९ ॥
ଯେଉଁ ବିଦ୍ୱାନ ଏଠାରେ ପର୍ବ ଦିନରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଏହା ଶୁଣାଏ, ସେ ପାପମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସ୍ୱର୍ଗ ଜିତି, ଶାଶ୍ୱତ ବ୍ରହ୍ମକୁ ଯାଏ।
1.62.40
श्रावयेद्ब्राह्मणाञ्श्राद्धे यश्चेमं पादमन्ततः ।
अक्षय्यं तस्य तच्छ्राद्धमुपावर्तेत्पितॄनिह ॥ १.६२.४० ॥
ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଏହି ପାଦ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୁଣାଏ, ତାହାର ସେହି ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଅକ୍ଷୟ ହୁଏ; ଏଠାକାର ପିତୃଗଣ ତାହା ନିକଟକୁ ଫେରନ୍ତି।
1.62.41
अह्ना यदेनः क्रियते इन्द्रियैर्मनसाऽपि वा ।
ज्ञानादज्ञानतो वापि प्रकरोति नरश्च यत् ॥ १.६२.४१ ॥
ଦିନରେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ କିମ୍ବା ମନ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ପାପ କରାଯାଏ, ଜ୍ଞାନରେ କିମ୍ବା ଅଜ୍ଞାନରେ ମଣିଷ ଯାହା କରେ—।
1.62.42
तन्महाभारताख्यानं श्रुत्वैव प्रविलीयते ।
भरतानां महज्जन्म महाभारतमुच्यते ॥ १.६२.४२ ॥
ସେହି ମହାଭାରତ ଆଖ୍ୟାନ ଶୁଣିଲେ ହିଁ (ପାପ) ବିଲୀନ ହୁଏ; ଭରତବଂଶର ମହାନ ଜନ୍ମ ହିଁ ମହାଭାରତ କୁହାଯାଏ।
1.62.43
निरुक्तमस्य यो वेद सर्वपापैः प्रमुच्यते ।
भरतानां महज्जन्म महाभारतमुच्यते ॥ १.६२.४३ ॥
ଏହାର ନିରୁକ୍ତି ଯିଏ ଜାଣେ, ସେ ସର୍ବ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ। ଭରତବଂଶର ମହାନ୍ ଜନ୍ମବୃତ୍ତାନ୍ତ ହିଁ 'ମହାଭାରତ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
1.62.44
महतो ह्येनसो मर्त्यान्मोचयेदनुकीर्तितः ।
त्रिभिर्वर्षैर्महाभागः कृष्णद्वैपायनोऽब्रवीत् ॥ १.६२.४४ ॥
ଏହାକୁ ପାଠ କଲେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମହାପାପରୁ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ମହାଭାଗ କୃଷ୍ଣଦ୍ୱୈପାୟନ (ବ୍ୟାସ) ତିନି ବର୍ଷରେ ଏହା ରଚନା କଲେ ବୋଲି କହିଲେ।
1.62.45
नित्योत्थितः शुचिः शक्तो महाभारतमादितः ।
तपोनियममास्थाय कृतमेतन्महर्षिणा ॥ १.६२.४५ ॥
ସଦା ସଜାଗ, ଶୁଚି ଓ ସମର୍ଥ ସେହି ମହର୍ଷି ତପ ଓ ନିୟମ ଗ୍ରହଣ କରି ଆଦିରୁ ଏହି ମହାଭାରତ ରଚନା କଲେ।
1.62.46
तस्मान्नियमसंयुक्तैः श्रोतव्यं ब्राह्मणैरिदम् ।
कृष्णप्रोक्तामिमां पुण्यां भारतीमुत्तमां कथाम् ॥ १.६२.४६ ॥
ତେଣୁ ନିୟମଯୁକ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ କଥିତ ଏହି ପବିତ୍ର, ଉତ୍ତମ ଭାରତକଥା ଶୁଣିବା ଉଚିତ।
1.62.47
श्रावयिष्यन्ति ये विप्रा ये च श्रोष्यन्ति मानवाः ।
सर्वथा वर्तमाना वै न ते शोच्याः कृताकृतैः ॥ १.६२.४७ ॥
ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏହା ଶୁଣାଇବେ ଏବଂ ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଶୁଣିବେ, ସେମାନେ ସର୍ବଥା ଆଚରଣଶୀଳ; କୃତ ଓ ଅକୃତ କର୍ମ ପାଇଁ ସେମାନେ ଶୋଚନୀୟ ନୁହନ୍ତି।
1.62.48
नरेण धर्मकामेन सर्वः श्रोतव्य इत्यपि ।
निखिलेनेतिहासोऽयं ततः सिद्धिमवाप्नुयात् ॥ १.६२.४८ ॥
ଧର୍ମ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ମନୁଷ୍ୟ ଏହି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଇତିହାସ ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ଶୁଣିବା ଉଚିତ; ତଦ୍ୱାରା ସେ ସିଦ୍ଧି ପାଇପାରିବ।
1.62.49
न तां स्वर्गगतिं प्राप्य तुष्टिं प्राप्नोति मानवः ।
यां श्रुत्वैवं महापुण्यमितिहासमुपाश्नुते ॥ १.६२.४९ ॥
ସ୍ବର୍ଗଗତି ପାଇଲେ ମଧ୍ୟ ମନୁଷ୍ୟ ଯେଉଁ ସନ୍ତୋଷ ପାଏ ନାହିଁ, ଏହି ମହାପୁଣ୍ୟ ଇତିହାସ ଏପରି ଶୁଣିଲେ ସେ ତାହା ପାଏ।
1.62.50
शृण्वञ्श्राद्धः पुण्यशीलः श्रावयंश्चेदमद्भुतम् ।
नरः फलमवाप्नोति राजसूयाश्वमेधयोः ॥ १.६२.५० ॥
ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ, ପୁଣ୍ୟଶୀଳ ହୋଇ ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ କଥା ଶୁଣୁଥିବା ଏବଂ ଶୁଣାଉଥିବା ମନୁଷ୍ୟ ରାଜସୂୟ ଓ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ।
1.62.51
यथा समुद्रो भगवान्यथा मेरुर्महागिरिः ।
उभौ ख्यातौ रत्ननिधी तथा भारतमुच्यते ॥ १.६२.५१ ॥
ଭଗବାନ ସମୁଦ୍ର ଓ ମହାଗିରି ମେରୁ ଯେପରି ରତ୍ନର ଭଣ୍ଡାର ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେପରି ଏହାକୁ ଭାରତ କୁହାଯାଏ।
1.62.52
इदं हि वेदैः समितं पवित्रमषि चोत्तमम् ।
श्राव्यं श्रुतिसुखं चैव पावनं शीलवर्धनम् ॥ १.६२.५२ ॥
ଏହା ବେଦ ସମାନ, ପବିତ୍ର ଓ ଉତ୍ତମ; ଶୁଣିବା ଯୋଗ୍ୟ, କର୍ଣ୍ଣସୁଖକର, ପାବନ ଏବଂ ଶୀଳ ବୃଦ୍ଧିକାରୀ।
1.62.53
य इदं भारतं राजन्वाचकाय प्रयच्छति ।
तेन सर्वा मही दत्ता भवेत्सागरमेखला ॥ १.६२.५३ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଯେ ଏହି ଭାରତକୁ ବାଚକଙ୍କୁ ଦାନ କରେ, ସେ ସମୁଦ୍ରମେଖଳା ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଦାନ କରିଛି ବୋଲି ହୁଏ।
1.62.54
पारिक्षित कथां दिव्यां पुण्याय विजयाय च ।
कथ्यमानां मया कृत्स्नां शृणु हर्षकरीमिमाम् ॥ १.६२.५४ ॥
ହେ ପରୀକ୍ଷିତ ବଂଶଜ, ମୋ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କୁହାଯାଉଥିବା ଏହି ଦିବ୍ୟ କଥା ପୁଣ୍ୟ ଓ ବିଜୟ ଦେଉଥିବା; ଏହି ହର୍ଷଦାୟିନୀ କଥା ଶୁଣ।
1.62.55
त्रिभिर्वर्षैः सदोत्थायी कृष्णद्वैपायनो मुनिः ।
महाभारतमाख्यानं कृतवानिदमद्भुतम् ॥ १.६२.५५ ॥
ସର୍ବଦା ପ୍ରଭାତରେ ଉଠୁଥିବା ମୁନି କୃଷ୍ଣଦ୍ୱୈପାୟନ ତିନି ବର୍ଷରେ ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ମହାଭାରତ ଆଖ୍ୟାନ ରଚନା କଲେ।
1.62.56
शृणु कीर्तयतस्तन्म इतिहासं पुरातनम् ॥ १.६२.५६ ॥
ମୁଁ କହୁଥିବା ଏହି ପ୍ରାଚୀନ ଇତିହାସ ଶୁଣ।