മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.62.1
कथितं वै समासेन त्वया सर्वं द्विजोत्तम ।
महाभारतमाख्यानं कुरूणां चरितं महत् ॥ १.६२.१ ॥
ദ്വിജോത്തമാ, കൗരവരുടെ മഹത്തായ ചരിതമായ മഹാഭാരത ആഖ്യാനം നീ സംക്ഷേപത്തിൽ പൂർണ്ണമായി പറഞ്ഞു.
1.62.2
कथां त्वनघ चित्रार्थां कथयस्व तपोधन ।
विस्तरश्रवणे जातं कौतूहलमतीव मे ॥ १.६२.२ ॥
നിർദോഷനേ, തപോധനനേ, വിചിത്രാർത്ഥങ്ങളുള്ള ആ കഥ പറയൂ; വിസ്തരിച്ചു കേൾക്കാൻ എനിക്ക് അത്യധികം കൗതുകം ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു.
1.62.3
स भवान्विस्तरेणेमां पुनराख्यातुमर्हति ।
न हि तृप्यामि पूर्वेषां शृण्वानश्चरितं महत् ॥ १.६२.३ ॥
അതിനാൽ നിങ്ങളാണ് ഇത് വിസ്തരിച്ച് വീണ്ടും പറയാൻ യോഗ്യൻ; പൂർവികരുടെ മഹത്തായ ചരിതങ്ങൾ കേട്ടിട്ടും ഞാൻ തൃപ്തനാകുന്നില്ല.
1.62.4
न तत्कारणमल्पं वै धर्मज्ञा यत्र पाण्डवाः ।
अवध्यान्सर्वशो जघ्नुः प्रशस्यन्ते च मानवैः ॥ १.६२.४ ॥
ധർമ്മജ്ഞരായ പാണ്ഡവർ വധിക്കപ്പെടരുതാത്തവരെ പൂർണ്ണമായി വധിച്ചു; അതിന് കാരണം ചെറുതല്ല; മനുഷ്യർ അവരെ പ്രശംസിക്കുന്നു.
1.62.5
किमर्थं ते नरव्याघ्राः शक्ताः सन्तो ह्यनागसः ।
प्रयुज्यमानान्संक्लेशान्क्षान्तवन्तो दुरात्मनाम् ॥ १.६२.५ ॥
നരവ്യാഘ്രന്മാരേ, സമർത്ഥരും നിരപരാധികളുമായിരുന്നിട്ടും ദുരാത്മാക്കൾ ഏല്പിച്ച ക്ലേശങ്ങൾ നിങ്ങൾ എന്തിന് സഹിച്ചു?
1.62.6
कथं नागायुतप्राणो बाहुशाली वृकोदरः ।
परिक्लिश्यन्नपि क्रोधं धृतवान्वै द्विजोत्तम ॥ १.६२.६ ॥
ദ്വിജോത്തമാ, പതിനായിരം ആനകളുടെ പ്രാണബലമുള്ള, ബാഹുശാലിയായ വൃകോദരൻ (ഭീമൻ) ക്ലേശിക്കപ്പെട്ടിട്ടും കോപത്തെ എങ്ങനെ അടക്കി?
1.62.7
कथं सा द्रौपदी कृष्णा क्लिश्यमाना दुरात्मभिः ।
शक्ता सती धार्तराष्ट्रान्नादहत्क्रोधचक्षुषा ॥ १.६२.७ ॥
ദുരാത്മാക്കളാൽ പീഡിക്കപ്പെട്ട ആ കൃഷ്ണ ദ്രൗപദി, ശക്തയായ സതിയായിരുന്നിട്ടും, ക്രോധദൃഷ്ടിയാൽ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരെ ദഹിപ്പിച്ചില്ലയോ?
1.62.8
कथं व्यसनिनं द्यूते पार्थौ माद्रीसुतौ तदा ।
अन्वयुस्ते नरव्याघ्रा बाध्यमाना दुरात्मभिः ॥ १.६२.८ ॥
ചൂതിൽ ദുരിതത്തിലായ പൃഥയുടെ പുത്രന്മാരും മാദ്രിയുടെ പുത്രന്മാരുമായ ആ നരവ്യാഘ്രന്മാർ, ദുരാത്മാക്കളാൽ പീഡിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ അന്ന് എങ്ങനെ അവരെ പിന്തുടർന്നു?
1.62.9
कथं धर्मभृतां श्रेष्ठः सुतो धर्मस्य धर्मवित् ।
अनर्हः परमं क्लेशं सोढवान्स युधिष्ठिरः ॥ १.६२.९ ॥
ധർമ്മം ധരിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനും ധർമ്മത്തിന്റെ പുത്രനും ധർമ്മജ്ഞനുമായ ആ യുധിഷ്ഠിരൻ, അർഹനല്ലാതിരുന്നിട്ടും, ആ പരമ ക്ലേശം എങ്ങനെ സഹിച്ചു?
1.62.10
कथं च बहुलाः सेनाः पाण्डवः कृष्णसारथिः ।
अस्यन्नेकोऽनयत्सर्वाः पितृलोकं धनंजयः ॥ १.६२.१० ॥
കൃഷ്ണൻ സാരഥിയായ പാണ്ഡവൻ ധനഞ്ജയൻ, ഒറ്റയ്ക്ക് അമ്പുകളെയ്ത് എല്ലാ വലിയ സേനകളെയും പിതൃലോകത്തേക്ക് എങ്ങനെ അയച്ചു?
1.62.11
एतदाचक्ष्व मे सर्वं यथावृत्तं तपोधन ।
यद्यच्च कृतवन्तस्ते तत्रतत्र महारथाः ॥ १.६२.११ ॥
തപോധനാ, ഇതെല്ലാം നടന്നതുപോലെ എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരിക; അവിടവിടെ ആ മഹാരഥന്മാർ ചെയ്തതെല്ലാം.
1.62.12
क्षणं कुरु महाराज विपुलोऽयमनुक्रमः ।
पुण्याख्यानस्य वक्तव्यः कृष्णद्वैपायनेरितः ॥ १.६२.१२ ॥
മഹാരാജാവേ, ഒരു നിമിഷം ശ്രദ്ധിക്കുക. കൃഷ്ണദ്വൈപായനൻ പറഞ്ഞ ഈ പുണ്യാഖ്യാനത്തിന്റെ വിപുലമായ ക്രമം ഇപ്പോൾ പറയേണ്ടതാണ്.
1.62.13
महर्षेः सर्वलोकेषु पूजितस्य महात्मनः ।
प्रवक्ष्यामि मतं कृत्स्नं व्यासस्यामिततेजसः ॥ १.६२.१३ ॥
എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും പൂജിതനായ ആ മഹർഷിയും മഹാത്മാവും അമിത തേജസ്സുള്ളവനുമായ വ്യാസന്റെ സമ്പൂർണ്ണ മതം ഞാൻ പറയാം.
1.62.14
इदं शतसहस्रं हि श्लोकानां पुण्यकर्मणाम् ।
सत्यवत्यात्मजेनेह व्याख्यातममितौजसा ॥ १.६२.१४ ॥
സത്യവതിയുടെ പുത്രനും അമിത ഓജസ്സുള്ളവനുമായ വ്യാസൻ ഇവിടെ പുണ്യകർമങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ ലക്ഷം ശ്ലോകങ്ങൾ വ്യാഖ്യാനിച്ചു.
1.62.15
उपाख्यानैः सह ज्ञेयं श्राव्यं भारतमुत्तमम् ।
संक्षेपेण तु वक्ष्यामि सर्वमेतन्नराधिप ॥ १.६२.१५ ॥
ഉപാഖ്യാനങ്ങളോടുകൂടിയ ഈ ഉത്തമ ഭാരതം അറിയേണ്ടതും ശ്രവിപ്പിക്കേണ്ടതുമാണ്. ഹേ നരാധിപാ, ഇതെല്ലാം ഞാൻ സംക്ഷേപത്തിൽ പറയാം.
1.62.16
अध्यायानां सहस्रे द्वे पर्वणां शतमेव च ।
श्लोकानां तु सहस्राणि नवतिश्च दशैव च।
ततोऽष्टादशभिः पर्वैः संगृहीतं महर्षिणा ॥ १.६२.१६ ॥
രണ്ടായിരം അധ്യായങ്ങളും നൂറ് പർവങ്ങളും തൊണ്ണൂറായിരത്തി പത്ത് ശ്ലോകങ്ങളും ഉണ്ട്. പിന്നീട് പതിനെട്ട് പർവങ്ങളായി മഹർഷി ഇതിനെ സംഗ്രഹിച്ചു.
1.62.17
य इदं श्रावयेद्विद्वान्ये चेदं शृणुयुर्नराः ।
ते ब्रह्मणः स्थानमेत्य प्राप्नुयुर्देवतुल्यताम् ॥ १.६२.१७ ॥
ഇത് വായിപ്പിക്കുന്ന പണ്ഡിതനും ഇത് കേൾക്കുന്ന മനുഷ്യരും ബ്രഹ്മലോകത്തെത്തി ദേവതുല്യത നേടുന്നു.
1.62.18
इदं हि वेदैः समितं पवित्रमपि चोत्तमम् ।
श्राव्याणामुत्तमं चेदं पुराणमृषिसंस्तुतम् ॥ १.६२.१८ ॥
ഇത് വേദങ്ങൾക്ക് തുല്യമാണ്, പവിത്രവും ഉത്തമവുമാണ്. ശ്രവിക്കേണ്ടവയിൽ ഇതാണ് ഉത്തമം; ഈ പുരാണം ഋഷിമാർ സ്തുതിച്ചതാണ്.
1.62.19
अस्मिन्नर्थश्च कामश्च निखिलेनोपदेक्ष्यते ।
इतिहासे महापुण्ये बुद्धिश्च परिनैष्ठिकी ॥ १.६२.१९ ॥
ഈ അത്യന്തം പുണ്യമായ ഇതിഹാസത്തിൽ അർത്ഥവും കാമവും പൂർണ്ണമായി ഉപദേശിക്കപ്പെടും; പരമനിഷ്ഠയുള്ള ബുദ്ധിയും.
1.62.20
अक्षुद्रान्दानशीलांश्च सत्यशीलाननास्तिकान् ।
कार्ष्णं वेदमिमं विद्वाञ्छ्रावयित्वाऽर्थमश्नुते ॥ १.६२.२० ॥
ഔദാര്യവും ദാനശീലവും സത്യശീലവും വിശ്വാസവുമുള്ളവരെ ഈ കൃഷ്ണവേദം കേൾപ്പിക്കുന്ന പണ്ഡിതൻ ഫലം നേടുന്നു.
1.62.21
भ्रूणहत्याकृतं चापि पापं जह्यादसंशयम् ।
इतिहासमिमं श्रुत्वा पुरुषोऽपि सुदारुणः ॥ १.६२.२१ ॥
ഭ്രൂണഹത്യയാൽ ഉണ്ടായ പാപത്തെയും, അത്യന്തം ക്രൂരനായ മനുഷ്യനും ഈ ഇതിഹാസം കേട്ടാൽ സംശയമില്ലാതെ ആ പാപം ഉപേക്ഷിക്കും.
1.62.22
मुच्यते सर्वपापेभ्यो राहुणा चन्द्रमा यथा ।
जयो नामेतिहासोऽयं श्रोतव्यो विजिगीषुणा ॥ १.६२.२२ ॥
രാഹുവിൽ നിന്ന് ചന്ദ്രൻ മോചിതനാകുന്നതുപോലെ, ഒരാൾ സകല പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനാകുന്നു. 'ജയം' എന്ന ഈ ഇതിഹാസം വിജയമാഗ്രഹിക്കുന്നവൻ കേൾക്കണം.
1.62.23
महीं विजयते राजा शत्रूंश्चापि पराजयेत् ।
इदं पुंसवनं श्रेष्ठमिदं स्वस्त्ययनं महत् ॥ १.६२.२३ ॥
രാജാവ് ഭൂമിയെ ജയിക്കുന്നു; ശത്രുക്കളെയും പരാജയപ്പെടുത്തുന്നു. ഇത് ശ്രേഷ്ഠമായ പുംസവനം; ഇത് മഹത്തായ സ്വസ്ത്യയനം.
1.62.24
महिषीयुवराजाभ्यां श्रोतव्यं बहुशस्तथा ।
वीरं जनयते पुत्रं कन्यां वा राज्यभागिनीम् ॥ १.६२.२४ ॥
മഹിഷിയും യുവരാജാവും ഇത് പലവട്ടം കേൾക്കണം. അവർ വീരനായ പുത്രനെയോ, രാജ്യാവകാശിനിയായ പുത്രിയെയോ പ്രസവിക്കും.
1.62.25
धर्मशास्त्रमिदं पुण्यमर्थशास्त्रमिदं परम् ।
मोक्षशास्त्रमिदं प्रोक्तं व्यासेनामितबुद्धिना ॥ १.६२.२५ ॥
ഇത് പുണ്യമായ ധർമ്മശാസ്ത്രം, ഇത് ശ്രേഷ്ഠമായ അർത്ഥശാസ്ത്രം. അമിത ബുദ്ധിയുള്ള വ്യാസൻ ഇത് മോക്ഷശാസ്ത്രമെന്നും പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
1.62.26
धर्मे चार्थे च कामे च मोक्षे च भरतर्षभ ।
यदिहास्ति तदन्यत्र यन्नेहास्ति न कुत्रचित्।
इदं हि ब्राह्मणैर्लोके आख्यातं ब्राह्मणेष्विह ॥ १.६२.२६ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ധർമ്മത്തിലും അർത്ഥത്തിലും കാമത്തിലും മോക്ഷത്തിലും ഇവിടെയുള്ളത് മറ്റിടത്തുമുണ്ട്; ഇവിടെയില്ലാത്തത് ഒരിടത്തും ഇല്ല. ലോകത്തിൽ ഇത് ബ്രാഹ്മണർ ബ്രാഹ്മണരുടെ ഇടയിൽ ഇവിടെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
1.62.27
संप्रत्याचक्षते चेदं तथा श्रोष्यन्ति चापरे ।
पुत्राः शुश्रूषवः सन्ति प्रेष्याश्च प्रियकारिणः ॥ १.६२.२७ ॥
ഇപ്പോൾ ആളുകൾ ഇത് ചൊല്ലുന്നു; മറ്റുള്ളവരും ഇത് കേൾക്കും. കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന പുത്രന്മാരും പ്രിയം ചെയ്യുന്ന ഭൃത്യന്മാരുമുണ്ട്.
1.62.28
भरतानां महज्जन्म शृण्वतामनसूयताम् ।
नास्ति व्याधिभयं तेषां परलोकभयं कुतः ॥ १.६२.२८ ॥
അസൂയയില്ലാതെ ഭരതന്മാരുടെ മഹത്തായ വംശചരിത്രം കേൾക്കുന്നവർക്ക് രോഗഭയമില്ല; പരലോകഭയം എവിടെനിന്ന്?
1.62.29
शरीरेण कृतं पापं वाचा च मनसैव च ।
सर्वं संत्यजति क्षिप्रं य इदं शृणुयान्नरः ॥ १.६२.२९ ॥
ശരീരം, വാക്ക്, മനസ്സ് എന്നിവയാൽ ചെയ്ത പാപമെല്ലാം ഇത് കേൾക്കുന്ന മനുഷ്യൻ വേഗം ഉപേക്ഷിക്കുന്നു.
1.62.30
धन्यं यशस्यमायुष्यं पुण्यं स्वर्ग्यं तथैव च ।
कृष्णद्वैपायनेनेदं कृतं पुण्यचिकीर्षुणा ॥ १.६२.३० ॥
ഇത് ധന്യവും യശസ്സും ആയുസ്സും പുണ്യവും സ്വർഗ്ഗവും നൽകുന്നതാണ്; പുണ്യം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ച കൃഷ്ണദ്വൈപായനൻ ഇത് രചിച്ചു.
1.62.31
कीर्तिं प्रथयता लोके पाण्डवानां महात्मनाम् ।
अन्येषां क्षत्रियाणां च भूरिद्रविणतेजसाम् ॥ १.६२.३१ ॥
ലോകത്തിൽ മഹാത്മാക്കളായ പാണ്ഡവരുടെയും മഹാധനവും തേജസ്സും ഉള്ള മറ്റു ക്ഷത്രിയരുടെയും കീർത്തി പ്രചരിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്.
1.62.32
सर्वविद्यावदातानां लोके प्रथितकर्मणाम् ।
य इदं मानवो लोके पुण्यार्थे ब्राह्मणाञ्छुचीन् ॥ १.६२.३२ ॥
സർവവിദ്യകളാൽ ശുദ്ധരായവരും ലോകത്തിൽ പ്രസിദ്ധകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തവരുമായവരുടെ കീർത്തി പ്രചരിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്; ലോകത്തിൽ പുണ്യത്തിനായി ശുദ്ധരായ ബ്രാഹ്മണരെ…
1.62.33
श्रावयेत महापुण्यं तस्य धर्मः सनातनः ।
कुरूणां प्रथितं वंशं कीर्तयन्सततं शुचिः ॥ १.६२.३३ ॥
ഈ മഹാപുണ്യം കേൾപ്പിക്കുന്നവന് അവന്റെ ധർമ്മം സനാതനമാണ്. ശുചിയായി എപ്പോഴും പ്രസിദ്ധമായ കുരുവംശത്തെ കീർത്തിക്കുന്നവന്.
1.62.34
वंशमाप्नोति विपुलं लोके पूज्यतमो भवेत् ।
योऽधीते भारतं पुम्यं ब्राह्मणो नियतव्रतः ॥ १.६२.३४ ॥
നിയതവ്രതനായ ബ്രാഹ്മണൻ പുണ്യമായ ഭാരതം പഠിക്കുന്നവൻ വിപുലമായ വംശം നേടുന്നു; ലോകത്തിൽ അത്യധികം പൂജനീയനായിത്തീരുന്നു.
1.62.35
चतुरो वार्षिकान्मासान्सर्वपापैः प्रमुच्यते ।
विज्ञेयः स च वेदानां पारगो भारतं पठन् ॥ १.६२.३५ ॥
നാല് വർഷകാലമാസങ്ങൾ (ഇത് പഠിക്കുന്നവൻ) എല്ലാ പാപങ്ങളിൽനിന്നും മുക്തനാകുന്നു. ഭാരതം പഠിക്കുന്നവൻ വേദങ്ങളിൽ പാരംഗതനെന്ന് അറിയപ്പെടേണ്ടവനാണ്.
1.62.36
देवा राजर्षयो ह्यत्र पुण्या ब्रह्मर्षयस्तथा ।
कीर्त्यन्ते धूतपाप्मानः कीर्त्यते केशवस्तथा ॥ १.६२.३६ ॥
ഇവിടെ ദേവന്മാരും രാജർഷികളും പുണ്യരായ ബ്രഹ്മർഷികളും കീർത്തിക്കപ്പെടുന്നു; പാപം കുടഞ്ഞുകളഞ്ഞവർ കീർത്തിക്കപ്പെടുന്നു; കേശവനും അതുപോലെ കീർത്തിക്കപ്പെടുന്നു.
1.62.37
भगवांश्चापि देवेशो यत्र देवी च कीर्त्यते ।
अनेकजननो यत्र कार्तिकेयस्य संभवः ॥ १.६२.३७ ॥
ഭഗവാനായ ദേവേശനും ദേവിയും എവിടെ കീർത്തിക്കപ്പെടുന്നുവോ, അനേകജന്മങ്ങളുള്ള കാർത്തികേയന്റെ ജനനം എവിടെ പറയപ്പെടുന്നുവോ അവിടെ.
1.62.38
ब्राह्मणानां गवां चैव माहात्म्यं यत्र कीर्त्यते ।
सर्वश्रुतिसमूहोऽयं श्रोतव्यो धर्मबुद्धिभिः ॥ १.६२.३८ ॥
ബ്രാഹ്മണരുടെയും പശുക്കളുടെയും മഹിമ എവിടെ കീർത്തിക്കപ്പെടുന്നുവോ, ഈ സർവ്വശ്രുതിസമൂഹം ധർമബുദ്ധിയുള്ളവർ കേൾക്കണം.
1.62.39
य इदं श्रावयेद्विद्वान्ब्राह्मणानिह पर्वसु ।
धूतपाप्मा जितस्वर्गो ब्रह्म गच्छति शाश्वतम् ॥ १.६२.३९ ॥
ഇവിടെ പർവദിവസങ്ങളിൽ ബ്രാഹ്മണരെ ഇത് കേൾപ്പിക്കുന്ന വിദ്വാൻ, പാപം കഴുകി, സ്വർഗം നേടി, ശാശ്വതമായ ബ്രഹ്മത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു.
1.62.40
श्रावयेद्ब्राह्मणाञ्श्राद्धे यश्चेमं पादमन्ततः ।
अक्षय्यं तस्य तच्छ्राद्धमुपावर्तेत्पितॄनिह ॥ १.६२.४० ॥
ശ്രാദ്ധത്തിൽ ബ്രാഹ്മണരെ ഈ പാദം അവസാനം വരെ കേൾപ്പിക്കുന്നവന്റെ ആ ശ്രാദ്ധം അക്ഷയമാകും; ഇവിടത്തെ പിതൃക്കൾ അവനിലേക്ക് തിരിച്ചുവരും.
1.62.41
अह्ना यदेनः क्रियते इन्द्रियैर्मनसाऽपि वा ।
ज्ञानादज्ञानतो वापि प्रकरोति नरश्च यत् ॥ १.६२.४१ ॥
പകൽ ഇന്ദ്രിയങ്ങളാലോ മനസ്സാലോ ചെയ്യപ്പെടുന്ന പാപം, അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ മനുഷ്യൻ ചെയ്യുന്നതെന്തും—.
1.62.42
तन्महाभारताख्यानं श्रुत्वैव प्रविलीयते ।
भरतानां महज्जन्म महाभारतमुच्यते ॥ १.६२.४२ ॥
ആ മഹാഭാരതകഥ കേട്ടാലുടൻ (പാപങ്ങൾ) ലയിച്ചുപോകുന്നു; ഭരതവംശത്തിന്റെ മഹത്തായ ജന്മമാണ് മഹാഭാരതം എന്നു പറയപ്പെടുന്നത്.
1.62.43
निरुक्तमस्य यो वेद सर्वपापैः प्रमुच्यते ।
भरतानां महज्जन्म महाभारतमुच्यते ॥ १.६२.४३ ॥
ഇതിന്റെ നിരുക്തി അറിയുന്നവൻ സർവ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മുക്തനാകുന്നു. ഭരതവംശത്തിന്റെ മഹത്തായ ജന്മവൃത്താന്തമാണ് 'മഹാഭാരതം' എന്ന് പറയപ്പെടുന്നത്.
1.62.44
महतो ह्येनसो मर्त्यान्मोचयेदनुकीर्तितः ।
त्रिभिर्वर्षैर्महाभागः कृष्णद्वैपायनोऽब्रवीत् ॥ १.६२.४४ ॥
ഇത് പാരായണം ചെയ്യപ്പെടുമ്പോൾ മനുഷ്യരെ മഹാപാപത്തിൽ നിന്നും മോചിപ്പിക്കുന്നു. മഹാഭാഗനായ കൃഷ്ണദ്വൈപായനൻ (വ്യാസൻ) മൂന്ന് വർഷം കൊണ്ട് ഇത് രചിച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞു.
1.62.45
नित्योत्थितः शुचिः शक्तो महाभारतमादितः ।
तपोनियममास्थाय कृतमेतन्महर्षिणा ॥ १.६२.४५ ॥
എപ്പോഴും ഉണർന്നിരിക്കുന്നവനും ശുചിയും ശക്തനുമായ ആ മഹർഷി തപസ്സും നിയമവും സ്വീകരിച്ച് ആദി മുതൽ ഈ മഹാഭാരതം രചിച്ചു.
1.62.46
तस्मान्नियमसंयुक्तैः श्रोतव्यं ब्राह्मणैरिदम् ।
कृष्णप्रोक्तामिमां पुण्यां भारतीमुत्तमां कथाम् ॥ १.६२.४६ ॥
അതിനാൽ നിയമങ്ങളോടു കൂടിയ ബ്രാഹ്മണർ കൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞ ഈ പുണ്യവും ഉത്തമവുമായ ഭാരതകഥ ശ്രവിക്കണം.
1.62.47
श्रावयिष्यन्ति ये विप्रा ये च श्रोष्यन्ति मानवाः ।
सर्वथा वर्तमाना वै न ते शोच्याः कृताकृतैः ॥ १.६२.४७ ॥
ഇത് ശ്രവിപ്പിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണരും ശ്രവിക്കുന്ന മനുഷ്യരും എല്ലാ വിധത്തിലും ജീവിക്കുന്നവരാണ്; ചെയ്തതും ചെയ്യാത്തതുമായ കാര്യങ്ങളിൽ അവർ ദുഃഖിക്കേണ്ടവരല്ല.
1.62.48
नरेण धर्मकामेन सर्वः श्रोतव्य इत्यपि ।
निखिलेनेतिहासोऽयं ततः सिद्धिमवाप्नुयात् ॥ १.६२.४८ ॥
ധർമ്മം ആഗ്രഹിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ ഈ ഇതിഹാസം മുഴുവനായി ശ്രവിക്കണം; അതിലൂടെ അവൻ സിദ്ധി നേടും.
1.62.49
न तां स्वर्गगतिं प्राप्य तुष्टिं प्राप्नोति मानवः ।
यां श्रुत्वैवं महापुण्यमितिहासमुपाश्नुते ॥ १.६२.४९ ॥
സ്വർഗ്ഗഗതി നേടിയാലും മനുഷ്യൻ നേടാത്ത സംതൃപ്തി, ഈ മഹാപുണ്യേതിഹാസം ഇങ്ങനെ കേൾക്കുന്നവൻ നേടുന്നു.
1.62.50
शृण्वञ्श्राद्धः पुण्यशीलः श्रावयंश्चेदमद्भुतम् ।
नरः फलमवाप्नोति राजसूयाश्वमेधयोः ॥ १.६२.५० ॥
ശ്രദ്ധയോടെ, പുണ്യശീലനായി ഈ അത്ഭുതകഥ കേൾക്കുന്നവനും കേൾപ്പിക്കുന്നവനും രാജസൂയ, അശ്വമേധ യാഗങ്ങളുടെ ഫലം നേടുന്നു.
1.62.51
यथा समुद्रो भगवान्यथा मेरुर्महागिरिः ।
उभौ ख्यातौ रत्ननिधी तथा भारतमुच्यते ॥ १.६२.५१ ॥
ഭഗവാനായ സമുദ്രവും മഹാപർവ്വതമായ മേരുവും രത്നനിധികളായി പ്രസിദ്ധമായതുപോലെ ഇതിനെ ഭാരതം എന്നു പറയുന്നു.
1.62.52
इदं हि वेदैः समितं पवित्रमषि चोत्तमम् ।
श्राव्यं श्रुतिसुखं चैव पावनं शीलवर्धनम् ॥ १.६२.५२ ॥
ഇത് വേദങ്ങൾക്ക് തുല്യമാണ്, പവിത്രവും ഉത്തമവുമാണ്; കേൾക്കേണ്ടതും ചെവിക്ക് സുഖകരവും പാവനവും സദാചാരം വർധിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്.
1.62.53
य इदं भारतं राजन्वाचकाय प्रयच्छति ।
तेन सर्वा मही दत्ता भवेत्सागरमेखला ॥ १.६२.५३ ॥
രാജാവേ, ഈ ഭാരതത്തെ വാചകന് ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ സമുദ്രമേഖലയായ സമസ്ത ഭൂമിയും ദാനം ചെയ്തതായി ഭവിക്കും.
1.62.54
पारिक्षित कथां दिव्यां पुण्याय विजयाय च ।
कथ्यमानां मया कृत्स्नां शृणु हर्षकरीमिमाम् ॥ १.६२.५४ ॥
പാരീക്ഷിതാ, ഞാൻ പൂർണ്ണമായി പറയുന്ന ഈ ദിവ്യകഥ പുണ്യവും വിജയവും നൽകുന്നതാണ്; സന്തോഷം നൽകുന്ന ഇത് കേൾക്കുക.
1.62.55
त्रिभिर्वर्षैः सदोत्थायी कृष्णद्वैपायनो मुनिः ।
महाभारतमाख्यानं कृतवानिदमद्भुतम् ॥ १.६२.५५ ॥
എപ്പോഴും പുലർച്ചെ എഴുന്നേൽക്കുന്ന മുനി കൃഷ്ണദ്വൈപായനൻ മൂന്നു വർഷംകൊണ്ട് ഈ അദ്ഭുതകരമായ മഹാഭാരത ആഖ്യാനം രചിച്ചു.
1.62.56
शृणु कीर्तयतस्तन्म इतिहासं पुरातनम् ॥ १.६२.५६ ॥
ഞാൻ കീർത്തിക്കുന്ന ഈ പുരാതന ഇതിഹാസം കേൾക്കുക.