మహాభారతం · అధ్యాయం 1.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.62.1
कथितं वै समासेन त्वया सर्वं द्विजोत्तम ।
महाभारतमाख्यानं कुरूणां चरितं महत् ॥ १.६२.१ ॥
ద్విజోత్తమా, కురువంశీయుల మహత్తర చరితమైన మహాభారత కథను నీవు సంక్షేపంగా పూర్తిగా చెప్పావు.
1.62.2
कथां त्वनघ चित्रार्थां कथयस्व तपोधन ।
विस्तरश्रवणे जातं कौतूहलमतीव मे ॥ १.६२.२ ॥
నిర్దోషా, తపోధనా, విచిత్రార్థాలతో కూడిన ఆ కథను చెప్పుము; విస్తారంగా వినాలనే కుతూహలం నాలో అతిశయంగా కలిగింది.
1.62.3
स भवान्विस्तरेणेमां पुनराख्यातुमर्हति ।
न हि तृप्यामि पूर्वेषां शृण्वानश्चरितं महत् ॥ १.६२.३ ॥
కావున మీరే దీనిని విస్తారంగా మళ్ళీ చెప్పుటకు తగినవారు; పూర్వుల మహత్తర చరితలు వింటూ నేను తృప్తి చెందను.
1.62.4
न तत्कारणमल्पं वै धर्मज्ञा यत्र पाण्डवाः ।
अवध्यान्सर्वशो जघ्नुः प्रशस्यन्ते च मानवैः ॥ १.६२.४ ॥
ధర్మజ్ఞులైన పాండవులు వధింపరాని వారిని పూర్తిగా సంహరించారు; దానికి కారణం చిన్నది కాదు; మానవులు వారిని ప్రశంసిస్తారు.
1.62.5
किमर्थं ते नरव्याघ्राः शक्ताः सन्तो ह्यनागसः ।
प्रयुज्यमानान्संक्लेशान्क्षान्तवन्तो दुरात्मनाम् ॥ १.६२.५ ॥
నరవ్యాఘ్రులారా, సమర్థులు, నిర్దోషులై ఉండి కూడా దుర్మార్గులు కలిగించిన క్లేశాలను మీరు ఎందుకు సహించారు?
1.62.6
कथं नागायुतप्राणो बाहुशाली वृकोदरः ।
परिक्लिश्यन्नपि क्रोधं धृतवान्वै द्विजोत्तम ॥ १.६२.६ ॥
ద్విజోత్తమా, పదివేల ఏనుగుల ప్రాణబలం కలిగిన బాహుశాలి వృకోదరుడు (భీముడు) క్లేశపడినప్పటికీ కోపాన్ని ఎలా ధరించాడు?
1.62.7
कथं सा द्रौपदी कृष्णा क्लिश्यमाना दुरात्मभिः ।
शक्ता सती धार्तराष्ट्रान्नादहत्क्रोधचक्षुषा ॥ १.६२.७ ॥
దురాత్ములచే హింసించబడిన ఆ కృష్ణ ద్రౌపది, శక్తిమంతురాలైన సతి అయినప్పటికీ, కోపదృష్టితో ధృతరాష్ట్ర పుత్రులను ఎందుకు దహించలేదు?
1.62.8
कथं व्यसनिनं द्यूते पार्थौ माद्रीसुतौ तदा ।
अन्वयुस्ते नरव्याघ्रा बाध्यमाना दुरात्मभिः ॥ १.६२.८ ॥
జూదంలో కష్టాల్లో పడిన పృథ కుమారులు, మాద్రి కుమారులు, ఆ నరవ్యాఘ్రులు, దురాత్ముల చేత బాధింపబడుతూ అప్పుడు వారిని ఎలా అనుసరించారు?
1.62.9
कथं धर्मभृतां श्रेष्ठः सुतो धर्मस्य धर्मवित् ।
अनर्हः परमं क्लेशं सोढवान्स युधिष्ठिरः ॥ १.६२.९ ॥
ధర్మధారులలో శ్రేష్ఠుడు, ధర్మపుత్రుడు, ధర్మజ్ఞుడు అయిన ఆ యుధిష్ఠిరుడు, అర్హుడు కాకపోయినా, ఆ పరమ క్లేశాన్ని ఎలా సహించాడు?
1.62.10
कथं च बहुलाः सेनाः पाण्डवः कृष्णसारथिः ।
अस्यन्नेकोऽनयत्सर्वाः पितृलोकं धनंजयः ॥ १.६२.१० ॥
కృష్ణుడు సారథిగా ఉన్న పాండవుడు ధనంజయుడు, ఒంటరిగా బాణాలు వేస్తూ, ఎన్నో సేనలన్నింటినీ పితృలోకానికి ఎలా పంపాడు?
1.62.11
एतदाचक्ष्व मे सर्वं यथावृत्तं तपोधन ।
यद्यच्च कृतवन्तस्ते तत्रतत्र महारथाः ॥ १.६२.११ ॥
ఓ తపోధనా, ఇదంతా జరిగినట్లే నాకు చెప్పు; అక్కడక్కడ ఆ మహారథులు చేసినదంతా కూడా.
1.62.12
क्षणं कुरु महाराज विपुलोऽयमनुक्रमः ।
पुण्याख्यानस्य वक्तव्यः कृष्णद्वैपायनेरितः ॥ १.६२.१२ ॥
మహారాజా, ఒక్క క్షణం శ్రద్ధ వహించు. కృష్ణద్వైపాయనుడు చెప్పిన ఈ పుణ్య ఆఖ్యానం యొక్క విస్తారమైన క్రమాన్ని ఇప్పుడు చెప్పాలి.
1.62.13
महर्षेः सर्वलोकेषु पूजितस्य महात्मनः ।
प्रवक्ष्यामि मतं कृत्स्नं व्यासस्यामिततेजसः ॥ १.६२.१३ ॥
సర్వలోకాలలోనూ పూజింపబడే ఆ మహర్షి, మహాత్ముడు, అమిత తేజోవంతుడు అయిన వ్యాసుని సంపూర్ణ మతాన్ని నేను చెబుతాను.
1.62.14
इदं शतसहस्रं हि श्लोकानां पुण्यकर्मणाम् ।
सत्यवत्यात्मजेनेह व्याख्यातममितौजसा ॥ १.६२.१४ ॥
సత్యవతి కుమారుడు, అమిత ఓజస్సు గల వ్యాసుడు ఇక్కడ పుణ్యకర్మల గురించిన ఈ లక్ష శ్లోకాలను వివరించాడు.
1.62.15
उपाख्यानैः सह ज्ञेयं श्राव्यं भारतमुत्तमम् ।
संक्षेपेण तु वक्ष्यामि सर्वमेतन्नराधिप ॥ १.६२.१५ ॥
ఉపాఖ్యానాలతో కూడిన ఈ ఉత్తమ భారతం తెలుసుకొని వినిపించదగినది. ఓ నరాధిపా, దీన్నంతటినీ సంక్షేపంగా చెబుతాను.
1.62.16
अध्यायानां सहस्रे द्वे पर्वणां शतमेव च ।
श्लोकानां तु सहस्राणि नवतिश्च दशैव च।
ततोऽष्टादशभिः पर्वैः संगृहीतं महर्षिणा ॥ १.६२.१६ ॥
రెండు వేల అధ్యాయాలు, నూరు పర్వాలు, తొంభై వేల పది శ్లోకాలు ఉన్నాయి. తరువాత పద్దెనిమిది పర్వాలుగా మహర్షి దీన్ని సంకలనం చేశాడు.
1.62.17
य इदं श्रावयेद्विद्वान्ये चेदं शृणुयुर्नराः ।
ते ब्रह्मणः स्थानमेत्य प्राप्नुयुर्देवतुल्यताम् ॥ १.६२.१७ ॥
ఈ గ్రంథాన్ని వినిపించే విద్వాంసుడు, విని వినే మానవులు బ్రహ్మ లోకాన్ని చేరి దేవతలతో సమానమైన స్థితిని పొందుతారు.
1.62.18
इदं हि वेदैः समितं पवित्रमपि चोत्तमम् ।
श्राव्याणामुत्तमं चेदं पुराणमृषिसंस्तुतम् ॥ १.६२.१८ ॥
ఇది వేదాలతో సమానమైనది, పవిత్రమైనది, ఉత్తమమైనది. వినిపించదగిన వాటిలో ఇదే ఉత్తమమైనది; ఈ పురాణం ఋషులచే స్తుతించబడింది.
1.62.19
अस्मिन्नर्थश्च कामश्च निखिलेनोपदेक्ष्यते ।
इतिहासे महापुण्ये बुद्धिश्च परिनैष्ठिकी ॥ १.६२.१९ ॥
ఈ అత్యంత పవిత్రమైన ఇతిహాసంలో అర్థమూ కామమూ పూర్తిగా ఉపదేశించబడతాయి; పరమ నిష్ఠతో కూడిన బుద్ధి కూడా.
1.62.20
अक्षुद्रान्दानशीलांश्च सत्यशीलाननास्तिकान् ।
कार्ष्णं वेदमिमं विद्वाञ्छ्रावयित्वाऽर्थमश्नुते ॥ १.६२.२० ॥
ఉదారులైన, దానశీలురైన, సత్యశీలురైన, ఆస్తికులైన శ్రోతలకు ఈ కృష్ణ-వేదాన్ని వినిపించిన విద్వాంసుడు ఫలాన్ని పొందుతాడు.
1.62.21
भ्रूणहत्याकृतं चापि पापं जह्यादसंशयम् ।
इतिहासमिमं श्रुत्वा पुरुषोऽपि सुदारुणः ॥ १.६२.२१ ॥
భ్రూణహత్యవల్ల కలిగిన పాపాన్ని, అత్యంత క్రూరుడైన పురుషుడైనా, ఈ ఇతిహాసాన్ని విని నిస్సందేహంగా విడిచిపెడతాడు.
1.62.22
मुच्यते सर्वपापेभ्यो राहुणा चन्द्रमा यथा ।
जयो नामेतिहासोऽयं श्रोतव्यो विजिगीषुणा ॥ १.६२.२२ ॥
రాహువు నుండి చంద్రుడు విడుదలవుతున్నట్లు, సర్వ పాపాల నుండి ఒకడు విముక్తుడవుతాడు. 'జయ' అనే ఈ ఇతిహాసాన్ని విజయాభిలాషి తప్పక వినాలి.
1.62.23
महीं विजयते राजा शत्रूंश्चापि पराजयेत् ।
इदं पुंसवनं श्रेष्ठमिदं स्वस्त्ययनं महत् ॥ १.६२.२३ ॥
రాజు భూమిని జయిస్తాడు, శత్రువులను కూడా ఓడిస్తాడు. ఇది శ్రేష్ఠమైన పుంసవనం; ఇది మహత్తరమైన స్వస్త్యయనం.
1.62.24
महिषीयुवराजाभ्यां श्रोतव्यं बहुशस्तथा ।
वीरं जनयते पुत्रं कन्यां वा राज्यभागिनीम् ॥ १.६२.२४ ॥
పట్టమహిషి, యువరాజు దీన్ని అనేకసార్లు వినాలి. వారు వీరుడైన కుమారుని, లేదా రాజ్యభాగం పొందే కుమార్తెను పొందుతారు.
1.62.25
धर्मशास्त्रमिदं पुण्यमर्थशास्त्रमिदं परम् ।
मोक्षशास्त्रमिदं प्रोक्तं व्यासेनामितबुद्धिना ॥ १.६२.२५ ॥
ఇది పుణ్యమైన ధర్మశాస్త్రం, ఇది శ్రేష్ఠమైన అర్థశాస్త్రం. అమిత బుద్ధిగల వ్యాసునిచే ఇది మోక్షశాస్త్రమని చెప్పబడింది.
1.62.26
धर्मे चार्थे च कामे च मोक्षे च भरतर्षभ ।
यदिहास्ति तदन्यत्र यन्नेहास्ति न कुत्रचित्।
इदं हि ब्राह्मणैर्लोके आख्यातं ब्राह्मणेष्विह ॥ १.६२.२६ ॥
భరతశ్రేష్ఠా, ధర్మంలో, అర్థంలో, కామంలో, మోక్షంలో ఇక్కడ ఉన్నదే ఇతరత్రా ఉంది; ఇక్కడ లేనిది ఎక్కడా లేదు. లోకంలో ఇది బ్రాహ్మణులచే బ్రాహ్మణుల మధ్య ఇక్కడ చెప్పబడింది.
1.62.27
संप्रत्याचक्षते चेदं तथा श्रोष्यन्ति चापरे ।
पुत्राः शुश्रूषवः सन्ति प्रेष्याश्च प्रियकारिणः ॥ १.६२.२७ ॥
ఇప్పుడు దీనిని వారు వినిపిస్తున్నారు, ఇతరులు కూడా వింటారు. వినాలనుకునే కుమారులు, ప్రియకార్యం చేసే సేవకులు ఉన్నారు.
1.62.28
भरतानां महज्जन्म शृण्वतामनसूयताम् ।
नास्ति व्याधिभयं तेषां परलोकभयं कुतः ॥ १.६२.२८ ॥
అసూయ లేకుండా భరతుల మహోత్కృష్ట వంశకథను వినేవారికి వ్యాధి భయం లేదు; పరలోక భయం ఎక్కడినుండి వస్తుంది?
1.62.29
शरीरेण कृतं पापं वाचा च मनसैव च ।
सर्वं संत्यजति क्षिप्रं य इदं शृणुयान्नरः ॥ १.६२.२९ ॥
శరీరంతో, వాక్కుతో, మనస్సుతో చేసిన పాపాన్నంతటినీ ఇది వినే మనిషి త్వరగా విడిచిపెడతాడు.
1.62.30
धन्यं यशस्यमायुष्यं पुण्यं स्वर्ग्यं तथैव च ।
कृष्णद्वैपायनेनेदं कृतं पुण्यचिकीर्षुणा ॥ १.६२.३० ॥
ఇది ధన్యమైనది, యశస్సును, ఆయుస్సును, పుణ్యాన్ని, స్వర్గాన్ని ఇచ్చేది; పుణ్యం చేయాలనే కోరికతో కృష్ణద్వైపాయనుడు దీనిని రచించాడు.
1.62.31
कीर्तिं प्रथयता लोके पाण्डवानां महात्मनाम् ।
अन्येषां क्षत्रियाणां च भूरिद्रविणतेजसाम् ॥ १.६२.३१ ॥
లోకంలో మహాత్ములైన పాండవుల కీర్తిని, అధిక ధనం మరియు తేజస్సు కలిగిన ఇతర క్షత్రియుల కీర్తిని వ్యాపింపజేస్తూ.
1.62.32
सर्वविद्यावदातानां लोके प्रथितकर्मणाम् ।
य इदं मानवो लोके पुण्यार्थे ब्राह्मणाञ्छुचीन् ॥ १.६२.३२ ॥
అన్ని విద్యలచే పవిత్రులైన, లోకంలో ప్రసిద్ధ కర్మలు చేసిన వారి కీర్తిని వ్యాపింపజేస్తూ; లోకంలో పుణ్యం కోసం ఈ పవిత్ర బ్రాహ్మణులను…
1.62.33
श्रावयेत महापुण्यं तस्य धर्मः सनातनः ।
कुरूणां प्रथितं वंशं कीर्तयन्सततं शुचिः ॥ १.६२.३३ ॥
ఈ మహాపుణ్యాన్ని వినిపించేవాడికి అతని ధర్మం సనాతనం. శుచిగా ఎల్లప్పుడూ ప్రసిద్ధ కురువంశాన్ని కీర్తించేవాడికి.
1.62.34
वंशमाप्नोति विपुलं लोके पूज्यतमो भवेत् ।
योऽधीते भारतं पुम्यं ब्राह्मणो नियतव्रतः ॥ १.६२.३४ ॥
నియమ వ్రతం కలిగిన బ్రాహ్మణుడు పుణ్యమైన భారతాన్ని చదివితే, అతను విపుల వంశాన్ని పొంది లోకంలో అత్యంత పూజ్యుడవుతాడు.
1.62.35
चतुरो वार्षिकान्मासान्सर्वपापैः प्रमुच्यते ।
विज्ञेयः स च वेदानां पारगो भारतं पठन् ॥ १.६२.३५ ॥
నాలుగు వర్షాకాల మాసాలు (దీన్ని చదివేవాడు) అన్ని పాపాల నుండి విముక్తుడవుతాడు. భారతాన్ని చదివేవాడు వేదాలలో పారంగతుడని తెలుసుకోవాలి.
1.62.36
देवा राजर्षयो ह्यत्र पुण्या ब्रह्मर्षयस्तथा ।
कीर्त्यन्ते धूतपाप्मानः कीर्त्यते केशवस्तथा ॥ १.६२.३६ ॥
ఇక్కడ దేవతలు, రాజర్షులు, పుణ్యులైన బ్రహ్మర్షులు కీర్తించబడతారు; పాపాలు తొలగినవారు కీర్తించబడతారు; కేశవుడు కూడా అలాగే కీర్తించబడతాడు.
1.62.37
भगवांश्चापि देवेशो यत्र देवी च कीर्त्यते ।
अनेकजननो यत्र कार्तिकेयस्य संभवः ॥ १.६२.३७ ॥
భగవంతుడైన దేవేశుడు, దేవి ఎక్కడ కీర్తించబడతారో, అనేక జన్మలు గల కార్తికేయుని జననం ఎక్కడ కీర్తించబడుతుందో.
1.62.38
ब्राह्मणानां गवां चैव माहात्म्यं यत्र कीर्त्यते ।
सर्वश्रुतिसमूहोऽयं श्रोतव्यो धर्मबुद्धिभिः ॥ १.६२.३८ ॥
బ్రాహ్మణులు, గోవుల మహిమ ఎక్కడ కీర్తించబడుతుందో, ఈ మొత్తం శ్రుతి-సమూహాన్ని ధర్మబుద్ధి గలవారు వినాలి.
1.62.39
य इदं श्रावयेद्विद्वान्ब्राह्मणानिह पर्वसु ।
धूतपाप्मा जितस्वर्गो ब्रह्म गच्छति शाश्वतम् ॥ १.६२.३९ ॥
ఇక్కడ పర్వదినాలలో బ్రాహ్మణులకు దీనిని వినిపించే విద్వాంసుడు, పాపాలు తొలగి, స్వర్గాన్ని జయించి, శాశ్వత బ్రహ్మాన్ని చేరుతాడు.
1.62.40
श्रावयेद्ब्राह्मणाञ्श्राद्धे यश्चेमं पादमन्ततः ।
अक्षय्यं तस्य तच्छ्राद्धमुपावर्तेत्पितॄनिह ॥ १.६२.४० ॥
శ్రాద్ధంలో బ్రాహ్మణులకు ఈ పాదాన్ని చివరి వరకు వినిపించేవాడి ఆ శ్రాద్ధం అక్షయమవుతుంది; ఇక్కడి పితృదేవతలు అతనివద్దకు తిరిగి వస్తారు.
1.62.41
अह्ना यदेनः क्रियते इन्द्रियैर्मनसाऽपि वा ।
ज्ञानादज्ञानतो वापि प्रकरोति नरश्च यत् ॥ १.६२.४१ ॥
పగటిపూట ఇంద్రియాల ద్వారా లేక మనసు ద్వారా చేయబడే పాపం, జ్ఞానంతోనో అజ్ఞానంతోనో మనిషి చేసేది—.
1.62.42
तन्महाभारताख्यानं श्रुत्वैव प्रविलीयते ।
भरतानां महज्जन्म महाभारतमुच्यते ॥ १.६२.४२ ॥
ఆ మహాభారత కథను విన్నంతనే (పాపాలు) కరిగిపోతాయి; భరతవంశ మహా జన్మమే మహాభారతం అని చెప్పబడుతుంది.
1.62.43
निरुक्तमस्य यो वेद सर्वपापैः प्रमुच्यते ।
भरतानां महज्जन्म महाभारतमुच्यते ॥ १.६२.४३ ॥
దీని నిరుక్తిని తెలిసినవాడు సకల పాపాల నుండి విముక్తుడవుతాడు. భరతుల మహత్తర జన్మవృత్తాంతమే 'మహాభారతం' అని చెప్పబడుతుంది.
1.62.44
महतो ह्येनसो मर्त्यान्मोचयेदनुकीर्तितः ।
त्रिभिर्वर्षैर्महाभागः कृष्णद्वैपायनोऽब्रवीत् ॥ १.६२.४४ ॥
దీనిని పఠించినప్పుడు మానవులను గొప్ప పాపం నుండి కూడా విడిపిస్తుంది. మహాభాగుడైన కృష్ణద్వైపాయనుడు (వ్యాసుడు) మూడు సంవత్సరాలలో దీనిని రచించినట్లు చెప్పాడు.
1.62.45
नित्योत्थितः शुचिः शक्तो महाभारतमादितः ।
तपोनियममास्थाय कृतमेतन्महर्षिणा ॥ १.६२.४५ ॥
ఎల్లప్పుడూ జాగరూకుడు, శుచి, సమర్థుడైన ఆ మహర్షి తపస్సు, నియమాలను అవలంబించి ఆది నుండి ఈ మహాభారతాన్ని రచించాడు.
1.62.46
तस्मान्नियमसंयुक्तैः श्रोतव्यं ब्राह्मणैरिदम् ।
कृष्णप्रोक्तामिमां पुण्यां भारतीमुत्तमां कथाम् ॥ १.६२.४६ ॥
కాబట్టి నియమాలతో కూడిన బ్రాహ్మణులు కృష్ణుడు చెప్పిన ఈ పవిత్రమైన, ఉత్తమమైన భారత కథను వినాలి.
1.62.47
श्रावयिष्यन्ति ये विप्रा ये च श्रोष्यन्ति मानवाः ।
सर्वथा वर्तमाना वै न ते शोच्याः कृताकृतैः ॥ १.६२.४७ ॥
దీనిని వినిపించే బ్రాహ్మణులు, వినే మానవులు, అన్ని విధాలుగా ప్రవర్తించేవారు, చేసినవి చేయనివాటి కోసం శోకించవలసినవారు కారు.
1.62.48
नरेण धर्मकामेन सर्वः श्रोतव्य इत्यपि ।
निखिलेनेतिहासोऽयं ततः सिद्धिमवाप्नुयात् ॥ १.६२.४८ ॥
ధర్మాన్ని కోరే మనిషి ఈ ఇతిహాసాన్ని పూర్తిగా వినాలి; దాని వల్ల అతడు సిద్ధిని పొందగలడు.
1.62.49
न तां स्वर्गगतिं प्राप्य तुष्टिं प्राप्नोति मानवः ।
यां श्रुत्वैवं महापुण्यमितिहासमुपाश्नुते ॥ १.६२.४९ ॥
స్వర్గగతిని పొందినా మానవుడు పొందని తృప్తిని, ఈ మహాపుణ్య ఇతిహాసాన్ని ఈ విధంగా విన్నవాడు పొందుతాడు.
1.62.50
शृण्वञ्श्राद्धः पुण्यशीलः श्रावयंश्चेदमद्भुतम् ।
नरः फलमवाप्नोति राजसूयाश्वमेधयोः ॥ १.६२.५० ॥
శ్రద్ధతో, పుణ్యశీలంతో ఈ అద్భుత కథను వినేవాడు, వినిపించేవాడు రాజసూయ, అశ్వమేధ యాగాల ఫలాన్ని పొందుతాడు.
1.62.51
यथा समुद्रो भगवान्यथा मेरुर्महागिरिः ।
उभौ ख्यातौ रत्ननिधी तथा भारतमुच्यते ॥ १.६२.५१ ॥
భగవంతుడైన సముద్రమూ, మహాగిరి మేరువూ రత్నాల నిధులుగా ప్రసిద్ధమైనట్లే, దీనిని భారతం అంటారు.
1.62.52
इदं हि वेदैः समितं पवित्रमषि चोत्तमम् ।
श्राव्यं श्रुतिसुखं चैव पावनं शीलवर्धनम् ॥ १.६२.५२ ॥
ఇది వేదాలతో సమానమైనది, పవిత్రమైనది, ఉత్తమమైనది; వినదగినది, చెవులకు ఇంపైనది, పావనమైనది, శీలాన్ని వృద్ధి చేసేది.
1.62.53
य इदं भारतं राजन्वाचकाय प्रयच्छति ।
तेन सर्वा मही दत्ता भवेत्सागरमेखला ॥ १.६२.५३ ॥
ఓ రాజా, ఈ భారతాన్ని వాచకునికి దానం చేసేవాడు, సముద్రమేఖలగా ఉన్న సమస్త భూమినీ దానం చేసినట్లే.
1.62.54
पारिक्षित कथां दिव्यां पुण्याय विजयाय च ।
कथ्यमानां मया कृत्स्नां शृणु हर्षकरीमिमाम् ॥ १.६२.५४ ॥
పారీక్షిత వంశజా, నేను పూర్తిగా చెబుతున్న ఈ దివ్య కథ పుణ్యాన్ని, విజయాన్ని ఇచ్చేది; ఆనందాన్నిచ్చే ఈ కథను విను.
1.62.55
त्रिभिर्वर्षैः सदोत्थायी कृष्णद्वैपायनो मुनिः ।
महाभारतमाख्यानं कृतवानिदमद्भुतम् ॥ १.६२.५५ ॥
ఎల్లప్పుడూ ప్రాతఃకాలంలో లేచే మునీంద్రుడు కృష్ణద్వైపాయనుడు మూడు సంవత్సరాలలో ఈ అద్భుతమైన మహాభారత ఆఖ్యానాన్ని రచించాడు.
1.62.56
शृणु कीर्तयतस्तन्म इतिहासं पुरातनम् ॥ १.६२.५६ ॥
నేను చెప్పే ఈ పురాతన ఇతిహాసాన్ని వినుము.