Mahābhārata · Adhyāya 1.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.62.1
कथितं वै समासेन त्वया सर्वं द्विजोत्तम ।
महाभारतमाख्यानं कुरूणां चरितं महत् ॥ १.६२.१ ॥
Ó melhor dos dvija, contaste tudo em resumo: a grande narrativa do Mahābhārata, os grandes feitos dos Kurus.
1.62.2
कथां त्वनघ चित्रार्थां कथयस्व तपोधन ।
विस्तरश्रवणे जातं कौतूहलमतीव मे ॥ १.६२.२ ॥
Ó sem falta, rico em ascese, conta aquela história rica em sentido; a minha curiosidade de a ouvir em detalhe despertou intensamente.
1.62.3
स भवान्विस्तरेणेमां पुनराख्यातुमर्हति ।
न हि तृप्यामि पूर्वेषां शृण्वानश्चरितं महत् ॥ १.६२.३ ॥
Portanto, és tu quem deve contá-lo de novo em detalhe; não me canso de ouvir os grandes feitos dos meus antepassados.
1.62.4
न तत्कारणमल्पं वै धर्मज्ञा यत्र पाण्डवाः ।
अवध्यान्सर्वशो जघ्नुः प्रशस्यन्ते च मानवैः ॥ १.६२.४ ॥
Os Pāṇḍava, conhecedores do dharma, mataram por completo os que não deveriam ser mortos; a razão disso não é pequena, e os homens os louvam.
1.62.5
किमर्थं ते नरव्याघ्राः शक्ताः सन्तो ह्यनागसः ।
प्रयुज्यमानान्संक्लेशान्क्षान्तवन्तो दुरात्मनाम् ॥ १.६२.५ ॥
Ó tigres entre os homens, sendo capazes e inocentes, por que suportastes as aflições que os malvados vos infligiram?
1.62.6
कथं नागायुतप्राणो बाहुशाली वृकोदरः ।
परिक्लिश्यन्नपि क्रोधं धृतवान्वै द्विजोत्तम ॥ १.६२.६ ॥
Ó melhor dos dvija, como pôde Vṛkodara, de braços fortes e com a vida de dez mil elefantes, conter a ira apesar de atormentado?
1.62.7
कथं सा द्रौपदी कृष्णा क्लिश्यमाना दुरात्मभिः ।
शक्ता सती धार्तराष्ट्रान्नादहत्क्रोधचक्षुषा ॥ १.६२.७ ॥
Como é que Draupadī, a escura, atormentada pelos de mente perversa, sendo poderosa e casta, não queimou os filhos de Dhṛtarāṣṭra com seu olhar iracundo?
1.62.8
कथं व्यसनिनं द्यूते पार्थौ माद्रीसुतौ तदा ।
अन्वयुस्ते नरव्याघ्रा बाध्यमाना दुरात्मभिः ॥ १.६२.८ ॥
Como os filhos de Pṛthā e os filhos de Mādrī, esses tigres entre os homens, afligidos pela desgraça no jogo de dados e oprimidos pelos de mente perversa, então os seguiram?
1.62.9
कथं धर्मभृतां श्रेष्ठः सुतो धर्मस्य धर्मवित् ।
अनर्हः परमं क्लेशं सोढवान्स युधिष्ठिरः ॥ १.६२.९ ॥
Como Yudhiṣṭhira, o melhor dos que sustentam o dharma, filho de Dharma, conhecedor do dharma, suportou aquela suprema aflição, ele que não a merecia?
1.62.10
कथं च बहुलाः सेनाः पाण्डवः कृष्णसारथिः ।
अस्यन्नेकोऽनयत्सर्वाः पितृलोकं धनंजयः ॥ १.६२.१० ॥
Como Dhanaṃjaya, o Pāṇḍava cujo auriga era Kṛṣṇa, sozinho lançando flechas, enviou todos aqueles numerosos exércitos ao mundo dos ancestrais?
1.62.11
एतदाचक्ष्व मे सर्वं यथावृत्तं तपोधन ।
यद्यच्च कृतवन्तस्ते तत्रतत्र महारथाः ॥ १.६२.११ ॥
Ó tesouro de austeridade, conta-me tudo isto como aconteceu, e o que fizeram aqui e ali aqueles grandes guerreiros de carro.
1.62.12
क्षणं कुरु महाराज विपुलोऽयमनुक्रमः ।
पुण्याख्यानस्य वक्तव्यः कृष्णद्वैपायनेरितः ॥ १.६२.१२ ॥
Ó grande rei, presta atenção por um momento. Esta vasta sequência pertence à narrativa sagrada, como recitada por Kṛṣṇa Dvaipāyana, e deve agora ser contada.
1.62.13
महर्षेः सर्वलोकेषु पूजितस्य महात्मनः ।
प्रवक्ष्यामि मतं कृत्स्नं व्यासस्यामिततेजसः ॥ १.६२.१३ ॥
Proclamarei o ensinamento completo de Vyāsa, o grande vidente, honrado em todos os mundos, o magnânimo de esplendor imensurável.
1.62.14
इदं शतसहस्रं हि श्लोकानां पुण्यकर्मणाम् ।
सत्यवत्यात्मजेनेह व्याख्यातममितौजसा ॥ १.६२.१४ ॥
Aqui o filho de Satyavatī, Vyāsa de vigor imensurável, expôs estes cem mil versos sobre ações meritórias.
1.62.15
उपाख्यानैः सह ज्ञेयं श्राव्यं भारतमुत्तमम् ।
संक्षेपेण तु वक्ष्यामि सर्वमेतन्नराधिप ॥ १.६२.१५ ॥
Este excelente Bhārata, com seus episódios, deve ser conhecido e recitado. Ó senhor dos homens, contarei tudo isso em resumo.
1.62.16
अध्यायानां सहस्रे द्वे पर्वणां शतमेव च ।
श्लोकानां तु सहस्राणि नवतिश्च दशैव च।
ततोऽष्टादशभिः पर्वैः संगृहीतं महर्षिणा ॥ १.६२.१६ ॥
Há dois mil capítulos, cem livros e noventa mil e dez versos. Depois, em dezoito livros, foi compilado pelo grande vidente.
1.62.17
य इदं श्रावयेद्विद्वान्ये चेदं शृणुयुर्नराः ।
ते ब्रह्मणः स्थानमेत्य प्राप्नुयुर्देवतुल्यताम् ॥ १.६२.१७ ॥
O sábio que o recita e os homens que o ouvem alcançam a morada de Brahmā e obtêm um estado igual ao dos deuses.
1.62.18
इदं हि वेदैः समितं पवित्रमपि चोत्तमम् ।
श्राव्याणामुत्तमं चेदं पुराणमृषिसंस्तुतम् ॥ १.६२.१८ ॥
Isto é, de fato, puro e supremo, igual aos Vedas. Entre as coisas a serem recitadas, esta é a melhor; este Purāṇa é louvado pelos videntes.
1.62.19
अस्मिन्नर्थश्च कामश्च निखिलेनोपदेक्ष्यते ।
इतिहासे महापुण्ये बुद्धिश्च परिनैष्ठिकी ॥ १.६२.१९ ॥
Nesta história sacratíssima serão ensinados por completo o artha e o kāma, e também o intelecto firmado na suprema constância.
1.62.20
अक्षुद्रान्दानशीलांश्च सत्यशीलाननास्तिकान् ।
कार्ष्णं वेदमिमं विद्वाञ्छ्रावयित्वाऽर्थमश्नुते ॥ १.६२.२० ॥
O sábio que recita este Veda de Kṛṣṇa a ouvintes nobres, generosos, veraces e crentes alcança o seu fruto.
1.62.21
भ्रूणहत्याकृतं चापि पापं जह्यादसंशयम् ।
इतिहासमिमं श्रुत्वा पुरुषोऽपि सुदारुणः ॥ १.६२.२१ ॥
Até o pecado nascido da morte de um embrião, e até um homem muito cruel, sem dúvida abandona esse pecado ao ouvir esta história.
1.62.22
मुच्यते सर्वपापेभ्यो राहुणा चन्द्रमा यथा ।
जयो नामेतिहासोऽयं श्रोतव्यो विजिगीषुणा ॥ १.६२.२२ ॥
Assim como a lua é libertada de Rāhu, assim se liberta alguém de todos os pecados. Esta história chamada Jaya deve ser ouvida por quem deseja a vitória.
1.62.23
महीं विजयते राजा शत्रूंश्चापि पराजयेत् ।
इदं पुंसवनं श्रेष्ठमिदं स्वस्त्ययनं महत् ॥ १.६२.२३ ॥
Um rei conquista a terra e também derrota os seus inimigos. Este é o melhor rito puṃsavana; este é o grande svastyayana.
1.62.24
महिषीयुवराजाभ्यां श्रोतव्यं बहुशस्तथा ।
वीरं जनयते पुत्रं कन्यां वा राज्यभागिनीम् ॥ १.६२.२४ ॥
A rainha principal e o príncipe herdeiro devem ouvir isto muitas vezes. Eles geram um filho heroico ou uma filha que partilhará o reino.
1.62.25
धर्मशास्त्रमिदं पुण्यमर्थशास्त्रमिदं परम् ।
मोक्षशास्त्रमिदं प्रोक्तं व्यासेनामितबुद्धिना ॥ १.६२.२५ ॥
Este é o sagrado tratado do dharma, este é o supremo tratado do artha; foi declarado também o tratado do mokṣa por Vyāsa, de intelecto ilimitado.
1.62.26
धर्मे चार्थे च कामे च मोक्षे च भरतर्षभ ।
यदिहास्ति तदन्यत्र यन्नेहास्ति न कुत्रचित्।
इदं हि ब्राह्मणैर्लोके आख्यातं ब्राह्मणेष्विह ॥ १.६२.२६ ॥
Ó touro dos Bharatas, o que existe aqui em dharma, artha, kāma e mokṣa existe em outro lugar; o que aqui não existe não existe em lugar nenhum. No mundo, isto foi relatado aqui por brâmanes entre brâmanes.
1.62.27
संप्रत्याचक्षते चेदं तथा श्रोष्यन्ति चापरे ।
पुत्राः शुश्रूषवः सन्ति प्रेष्याश्च प्रियकारिणः ॥ १.६२.२७ ॥
Agora as pessoas recitam isto, e outros também o ouvirão. Há filhos ansiosos por ouvir e servos que fazem o que agrada.
1.62.28
भरतानां महज्जन्म शृण्वतामनसूयताम् ।
नास्ति व्याधिभयं तेषां परलोकभयं कुतः ॥ १.६२.२८ ॥
Para aqueles que ouvem sem inveja o grande nascimento dos Bharatas não há temor à doença; de onde viria o temor ao outro mundo?
1.62.29
शरीरेण कृतं पापं वाचा च मनसैव च ।
सर्वं संत्यजति क्षिप्रं य इदं शृणुयान्नरः ॥ १.६२.२९ ॥
Todo pecado cometido pelo corpo, pela fala ou pela mente, o homem que ouve isto abandona-o rapidamente.
1.62.30
धन्यं यशस्यमायुष्यं पुण्यं स्वर्ग्यं तथैव च ।
कृष्णद्वैपायनेनेदं कृतं पुण्यचिकीर्षुणा ॥ १.६२.३० ॥
Isto é auspicioso, traz fama, longa vida, mérito e céu; foi composto por Kṛṣṇa Dvaipāyana, desejando realizar o meritório.
1.62.31
कीर्तिं प्रथयता लोके पाण्डवानां महात्मनाम् ।
अन्येषां क्षत्रियाणां च भूरिद्रविणतेजसाम् ॥ १.६२.३१ ॥
Espalhando no mundo a fama dos magnânimos Pāṇḍavas e de outros kṣatriyas de grande riqueza e esplendor.
1.62.32
सर्वविद्यावदातानां लोके प्रथितकर्मणाम् ।
य इदं मानवो लोके पुण्यार्थे ब्राह्मणाञ्छुचीन् ॥ १.६२.३२ ॥
Espalhando a fama dos que foram purificados por todo saber e são renomados por suas obras; quem, neste mundo, pelo mérito, os brâmanes puros…
1.62.33
श्रावयेत महापुण्यं तस्य धर्मः सनातनः ।
कुरूणां प्रथितं वंशं कीर्तयन्सततं शुचिः ॥ १.६२.३३ ॥
Para quem faz ouvir este grande mérito, seu dharma é eterno; quem, puro, recita constantemente a linhagem renomada dos Kurus.
1.62.34
वंशमाप्नोति विपुलं लोके पूज्यतमो भवेत् ।
योऽधीते भारतं पुम्यं ब्राह्मणो नियतव्रतः ॥ १.६२.३४ ॥
O brâmane firme em seus votos que estuda o meritório Bhārata obtém uma linhagem vasta e torna-se o mais venerado do mundo.
1.62.35
चतुरो वार्षिकान्मासान्सर्वपापैः प्रमुच्यते ।
विज्ञेयः स च वेदानां पारगो भारतं पठन् ॥ १.६२.३५ ॥
Durante quatro meses da estação das chuvas (quem o recita) fica livre de todos os pecados; e quem recita o Bhārata deve ser reconhecido como mestre dos Vedas.
1.62.36
देवा राजर्षयो ह्यत्र पुण्या ब्रह्मर्षयस्तथा ।
कीर्त्यन्ते धूतपाप्मानः कीर्त्यते केशवस्तथा ॥ १.६२.३६ ॥
Aqui são celebrados os deuses, os reis-sábios e os brahmarshis meritórios; são celebrados os de pecados sacudidos; e Keśava igualmente é celebrado.
1.62.37
भगवांश्चापि देवेशो यत्र देवी च कीर्त्यते ।
अनेकजननो यत्र कार्तिकेयस्य संभवः ॥ १.६२.३७ ॥
Onde são louvados o bem-aventurado senhor dos deuses e a deusa, e onde se narra o nascimento de Kārttikeya, de muitos nascimentos.
1.62.38
ब्राह्मणानां गवां चैव माहात्म्यं यत्र कीर्त्यते ।
सर्वश्रुतिसमूहोऽयं श्रोतव्यो धर्मबुद्धिभिः ॥ १.६२.३८ ॥
Onde se louva a grandeza dos brâmanes e das vacas, este conjunto completo do saber sagrado deve ser ouvido por quem tem mente reta.
1.62.39
य इदं श्रावयेद्विद्वान्ब्राह्मणानिह पर्वसु ।
धूतपाप्मा जितस्वर्गो ब्रह्म गच्छति शाश्वतम् ॥ १.६२.३९ ॥
O sábio que recita isto aos brâmanes aqui nos dias festivos, com os pecados sacudidos e o céu conquistado, vai ao Brahman eterno.
1.62.40
श्रावयेद्ब्राह्मणाञ्श्राद्धे यश्चेमं पादमन्ततः ।
अक्षय्यं तस्य तच्छ्राद्धमुपावर्तेत्पितॄनिह ॥ १.६२.४० ॥
Quem, no śrāddha, faz os brâmanes ouvirem este pāda até o fim, seu śrāddha torna-se imperecível, e os antepassados daqui retornam a ele.
1.62.41
अह्ना यदेनः क्रियते इन्द्रियैर्मनसाऽपि वा ।
ज्ञानादज्ञानतो वापि प्रकरोति नरश्च यत् ॥ १.६२.४१ ॥
Qualquer pecado cometido de dia pelos sentidos ou pela mente, e o que o homem faz, sabendo ou não sabendo.
1.62.42
तन्महाभारताख्यानं श्रुत्वैव प्रविलीयते ।
भरतानां महज्जन्म महाभारतमुच्यते ॥ १.६२.४२ ॥
Ao ouvir aquela narrativa do Mahābhārata, os pecados se dissolvem; o grande nascimento dos Bharatas é o que se chama Mahābhārata.
1.62.43
निरुक्तमस्य यो वेद सर्वपापैः प्रमुच्यते ।
भरतानां महज्जन्म महाभारतमुच्यते ॥ १.६२.४३ ॥
Quem conhece a etimologia disto é libertado de todos os pecados. A grande história do nascimento dos Bharatas é chamada Mahābhārata.
1.62.44
महतो ह्येनसो मर्त्यान्मोचयेदनुकीर्तितः ।
त्रिभिर्वर्षैर्महाभागः कृष्णद्वैपायनोऽब्रवीत् ॥ १.६२.४४ ॥
Quando recitada, liberta os mortais até de grande pecado. O venturoso Kṛṣṇa Dvaipāyana (Vyāsa) disse que a compôs em três anos.
1.62.45
नित्योत्थितः शुचिः शक्तो महाभारतमादितः ।
तपोनियममास्थाय कृतमेतन्महर्षिणा ॥ १.६२.४५ ॥
Aquele grande sábio, sempre vigilante, puro e capaz, assumiu a austeridade e a disciplina e compôs este Mahābhārata desde o início.
1.62.46
तस्मान्नियमसंयुक्तैः श्रोतव्यं ब्राह्मणैरिदम् ।
कृष्णप्रोक्तामिमां पुण्यां भारतीमुत्तमां कथाम् ॥ १.६२.४६ ॥
Portanto, os brâmanes que observam a disciplina devem ouvir esta história sagrada e suprema dos Bhāratas, como contada por Kṛṣṇa.
1.62.47
श्रावयिष्यन्ति ये विप्रा ये च श्रोष्यन्ति मानवाः ।
सर्वथा वर्तमाना वै न ते शोच्याः कृताकृतैः ॥ १.६२.४७ ॥
Os brâmanes que a recitarem e os homens que a ouvirem, conduzindo-se bem em tudo, não devem ser lamentados pelo que fizeram ou deixaram de fazer.
1.62.48
नरेण धर्मकामेन सर्वः श्रोतव्य इत्यपि ।
निखिलेनेतिहासोऽयं ततः सिद्धिमवाप्नुयात् ॥ १.६२.४८ ॥
O homem que deseja o dharma deve ouvir esta história inteira, na íntegra; assim pode alcançar a perfeição.
1.62.49
न तां स्वर्गगतिं प्राप्य तुष्टिं प्राप्नोति मानवः ।
यां श्रुत्वैवं महापुण्यमितिहासमुपाश्नुते ॥ १.६२.४९ ॥
Tendo alcançado o estado de ir ao céu, o homem não obtém a satisfação que obtém ao ouvir assim esta história de grande mérito.
1.62.50
शृण्वञ्श्राद्धः पुण्यशीलः श्रावयंश्चेदमद्भुतम् ।
नरः फलमवाप्नोति राजसूयाश्वमेधयोः ॥ १.६२.५० ॥
O homem que, cheio de fé e de caráter meritório, ouve e também faz ouvir esta história maravilhosa obtém o fruto dos sacrifícios Rājasūya e Aśvamedha.
1.62.51
यथा समुद्रो भगवान्यथा मेरुर्महागिरिः ।
उभौ ख्यातौ रत्ननिधी तथा भारतमुच्यते ॥ १.६२.५१ ॥
Assim como o venerável oceano e a grande montanha Meru são ambos renomados como tesouros de joias, assim isto é chamado Bhārata.
1.62.52
इदं हि वेदैः समितं पवित्रमषि चोत्तमम् ।
श्राव्यं श्रुतिसुखं चैव पावनं शीलवर्धनम् ॥ १.६२.५२ ॥
Isto, de fato, é comparável aos Vedas, puro e supremo; é digno de ser ouvido, agradável ao ouvido, purificador e aumenta a virtude.
1.62.53
य इदं भारतं राजन्वाचकाय प्रयच्छति ।
तेन सर्वा मही दत्ता भवेत्सागरमेखला ॥ १.६२.५३ ॥
Ó rei, quem dá este Bhārata a um recitador, é como se tivesse dado toda a terra cingida pelo oceano.
1.62.54
पारिक्षित कथां दिव्यां पुण्याय विजयाय च ।
कथ्यमानां मया कृत्स्नां शृणु हर्षकरीमिमाम् ॥ १.६२.५४ ॥
Ó descendente de Parīkṣit, esta história divina, contada por mim em sua totalidade, traz mérito e vitória; ouve esta história que dá alegria.
1.62.55
त्रिभिर्वर्षैः सदोत्थायी कृष्णद्वैपायनो मुनिः ।
महाभारतमाख्यानं कृतवानिदमद्भुतम् ॥ १.६२.५५ ॥
O sábio Kṛṣṇa Dvaipāyana, que sempre se levantava cedo, compôs em três anos esta narrativa maravilhosa do Mahābhārata.
1.62.56
शृणु कीर्तयतस्तन्म इतिहासं पुरातनम् ॥ १.६२.५६ ॥
Ouve esta história antiga enquanto a recito.