மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.62.1
कथितं वै समासेन त्वया सर्वं द्विजोत्तम ।
महाभारतमाख्यानं कुरूणां चरितं महत् ॥ १.६२.१ ॥
இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவரே, குருக்களின் மகத்தான வரலாறாகிய மகாபாரத ஆக்யானத்தை நீ சுருக்கமாக முழுவதும் கூறிவிட்டாய்.
1.62.2
कथां त्वनघ चित्रार्थां कथयस्व तपोधन ।
विस्तरश्रवणे जातं कौतूहलमतीव मे ॥ १.६२.२ ॥
குற்றமற்றவரே, தவச் செல்வரே, அர்த்தம் நிறைந்த அந்தக் கதையைச் சொல்லுங்கள்; விரிவாகக் கேட்க எனக்கு மிகுந்த ஆர்வம் எழுந்துள்ளது.
1.62.3
स भवान्विस्तरेणेमां पुनराख्यातुमर्हति ।
न हि तृप्यामि पूर्वेषां शृण्वानश्चरितं महत् ॥ १.६२.३ ॥
ஆகவே நீங்களே இதை விரிவாக மீண்டும் சொல்லத் தகுந்தவர்; முன்னோர்களின் மகத்தான வரலாற்றைக் கேட்டு நான் திருப்தியடையவில்லை.
1.62.4
न तत्कारणमल्पं वै धर्मज्ञा यत्र पाण्डवाः ।
अवध्यान्सर्वशो जघ्नुः प्रशस्यन्ते च मानवैः ॥ १.६२.४ ॥
தர்மத்தை அறிந்த பாண்டவர்கள் கொல்லப்படக்கூடாதவர்களை முற்றிலும் கொன்றனர்; அதற்குக் காரணம் சிறியதல்ல; மனிதர்கள் அவர்களைப் புகழ்கின்றனர்.
1.62.5
किमर्थं ते नरव्याघ्राः शक्ताः सन्तो ह्यनागसः ।
प्रयुज्यमानान्संक्लेशान्क्षान्तवन्तो दुरात्मनाम् ॥ १.६२.५ ॥
மனிதர்களில் புலிகளான பாண்டவர்களே, வல்லமையும் குற்றமின்மையும் இருந்தும், தீயவர்களால் சுமத்தப்பட்ட துன்பங்களை எதற்காகப் பொறுத்துக்கொண்டீர்கள்?
1.62.6
कथं नागायुतप्राणो बाहुशाली वृकोदरः ।
परिक्लिश्यन्नपि क्रोधं धृतवान्वै द्विजोत्तम ॥ १.६२.६ ॥
இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவரே, பத்தாயிரம் யானைகளின் உயிர்வலிமை கொண்ட, தோள்வலிமை மிக்க வ்ருகோதரன் (பீமன்) துன்புறுத்தப்பட்டும் கோபத்தை எப்படி அடக்கினான்?
1.62.7
कथं सा द्रौपदी कृष्णा क्लिश्यमाना दुरात्मभिः ।
शक्ता सती धार्तराष्ट्रान्नादहत्क्रोधचक्षुषा ॥ १.६२.७ ॥
தீய மனமுடையவர்களால் துன்புறுத்தப்பட்ட அந்த கிருஷ்ணை திரௌபதி, ஆற்றல் பெற்ற சதியாக இருந்தும், கோபக் கண்ணால் துரியோதனின் ஆட்களை எரித்துவிடவில்லையா?
1.62.8
कथं व्यसनिनं द्यूते पार्थौ माद्रीसुतौ तदा ।
अन्वयुस्ते नरव्याघ्रा बाध्यमाना दुरात्मभिः ॥ १.६२.८ ॥
சூதாட்டத்தில் துன்பத்தில் வீழ்ந்த பிருதையின் மகன்களும் மாத்ரியின் மகன்களும், அந்த மனிதப் புலிகள், தீயவர்களால் துன்புறுத்தப்பட்டபோது எவ்வாறு அவர்களைப் பின்தொடர்ந்தனர்?
1.62.9
कथं धर्मभृतां श्रेष्ठः सुतो धर्मस्य धर्मवित् ।
अनर्हः परमं क्लेशं सोढवान्स युधिष्ठिरः ॥ १.६२.९ ॥
தருமத்தைத் தாங்குவோரில் சிறந்தவரும், தருமனின் மகனும், தருமத்தை அறிந்தவருமான அந்த யுதிஷ்டிரர், தகுதியில்லாதவராக இருந்தும் அந்தப் பெரும் துயரை எவ்வாறு தாங்கினார்?
1.62.10
कथं च बहुलाः सेनाः पाण्डवः कृष्णसारथिः ।
अस्यन्नेकोऽनयत्सर्वाः पितृलोकं धनंजयः ॥ १.६२.१० ॥
கிருஷ்ணர் தேரோட்டியாக இருந்த பாண்டவன் தனஞ்சயன், தனியாக அம்புகளை எய்து பெரும் படைகள் அனைத்தையும் பிதுர்லோகத்திற்கு எவ்வாறு அனுப்பினான்?
1.62.11
एतदाचक्ष्व मे सर्वं यथावृत्तं तपोधन ।
यद्यच्च कृतवन्तस्ते तत्रतत्र महारथाः ॥ १.६२.११ ॥
தவச்செல்வரே, இவை அனைத்தையும், நடந்தபடியே எனக்குச் சொல்லுங்கள்; அங்கங்கே அந்த மகாரதர்கள் செய்தவை அனைத்தையும்.
1.62.12
क्षणं कुरु महाराज विपुलोऽयमनुक्रमः ।
पुण्याख्यानस्य वक्तव्यः कृष्णद्वैपायनेरितः ॥ १.६२.१२ ॥
மகாராஜனே, ஒரு கணம் கவனியுங்கள். கிருஷ்ண துவைபாயனரால் சொல்லப்பட்ட இந்த புண்ணிய கதையின் விரிவான வரிசை இப்போது சொல்லப்பட வேண்டும்.
1.62.13
महर्षेः सर्वलोकेषु पूजितस्य महात्मनः ।
प्रवक्ष्यामि मतं कृत्स्नं व्यासस्यामिततेजसः ॥ १.६२.१३ ॥
எல்லா உலகங்களிலும் போற்றப்படும் அந்த மகரிஷியும் மகாத்மாவுமான, அளவற்ற தேஜஸ் கொண்ட வியாசரின் முழு கருத்தை நான் கூறுவேன்.
1.62.14
इदं शतसहस्रं हि श्लोकानां पुण्यकर्मणाम् ।
सत्यवत्यात्मजेनेह व्याख्यातममितौजसा ॥ १.६२.१४ ॥
சத்யவதியின் மகனும் அளவற்ற ஓஜஸ் கொண்டவருமான வியாசர் இங்கே புண்ணியச் செயல்கள் பற்றிய இந்த நூறாயிரம் ஸ்லோகங்களை விரித்துரைத்தார்.
1.62.15
उपाख्यानैः सह ज्ञेयं श्राव्यं भारतमुत्तमम् ।
संक्षेपेण तु वक्ष्यामि सर्वमेतन्नराधिप ॥ १.६२.१५ ॥
உபாக்கியானங்களுடன் கூடிய இந்த உயர்ந்த பாரதம் அறிந்து ஓதத்தக்கது. ஓ மன்னா, நான் இவை அனைத்தையும் சுருக்கமாகக் கூறுவேன்.
1.62.16
अध्यायानां सहस्रे द्वे पर्वणां शतमेव च ।
श्लोकानां तु सहस्राणि नवतिश्च दशैव च।
ततोऽष्टादशभिः पर्वैः संगृहीतं महर्षिणा ॥ १.६२.१६ ॥
இரண்டாயிரம் அத்தியாயங்களும், நூறு பர்வங்களும், தொண்ணூற்றாயிரம் பத்து ஸ்லோகங்களும் உள்ளன. பின்னர் பதினெட்டுப் பர்வங்களாக மகரிஷியால் தொகுக்கப்பட்டது.
1.62.17
य इदं श्रावयेद्विद्वान्ये चेदं शृणुयुर्नराः ।
ते ब्रह्मणः स्थानमेत्य प्राप्नुयुर्देवतुल्यताम् ॥ १.६२.१७ ॥
இதை ஓதுவிக்கும் அறிஞரும், இதைக் கேட்கும் மனிதர்களும் பிரம்மாவின் உலகை அடைந்து தேவர்களுக்கு நிகரான நிலையைப் பெறுவர்.
1.62.18
इदं हि वेदैः समितं पवित्रमपि चोत्तमम् ।
श्राव्याणामुत्तमं चेदं पुराणमृषिसंस्तुतम् ॥ १.६२.१८ ॥
இது வேதங்களுக்கு நிகரானது, தூய்மையானது, உயர்ந்தது. ஓதத்தக்கவற்றுள் இதுவே சிறந்தது; இந்தப் புராணம் ரிஷிகளால் போற்றப்பட்டது.
1.62.19
अस्मिन्नर्थश्च कामश्च निखिलेनोपदेक्ष्यते ।
इतिहासे महापुण्ये बुद्धिश्च परिनैष्ठिकी ॥ १.६२.१९ ॥
இந்த மிகப் புனிதமான இதிகாசத்தில் பொருளும் காமமும் முழுமையாக உபதேசிக்கப்படும்; இறுதி நிலையான அறிவும் உண்டு.
1.62.20
अक्षुद्रान्दानशीलांश्च सत्यशीलाननास्तिकान् ।
कार्ष्णं वेदमिमं विद्वाञ्छ्रावयित्वाऽर्थमश्नुते ॥ १.६२.२० ॥
உயர்ந்த மனமும், தான குணமும், சத்திய குணமும், நம்பிக்கையும் உடையவர்களுக்கு இந்த கிருஷ்ண வேதத்தை ஓதிக் கேட்கச் செய்யும் அறிஞன் பயனை அடைகிறான்.
1.62.21
भ्रूणहत्याकृतं चापि पापं जह्यादसंशयम् ।
इतिहासमिमं श्रुत्वा पुरुषोऽपि सुदारुणः ॥ १.६२.२१ ॥
கருக்கொலையால் உண்டான பாவத்தையும், மிகக் கொடியவனாயினும் ஒருவன், இந்த இதிகாசத்தைக் கேட்டு அந்தப் பாவத்தை சந்தேகமின்றி விட்டுவிடுவான்.
1.62.22
मुच्यते सर्वपापेभ्यो राहुणा चन्द्रमा यथा ।
जयो नामेतिहासोऽयं श्रोतव्यो विजिगीषुणा ॥ १.६२.२२ ॥
ராகுவிடமிருந்து சந்திரன் விடுபடுவது போல, எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் ஒருவன் விடுபடுகிறான். 'ஜய' என்ற பெயருள்ள இந்த இதிகாசத்தை வெற்றி விரும்புபவன் கேட்க வேண்டும்.
1.62.23
महीं विजयते राजा शत्रूंश्चापि पराजयेत् ।
इदं पुंसवनं श्रेष्ठमिदं स्वस्त्ययनं महत् ॥ १.६२.२३ ॥
அரசன் பூமியை வெல்கிறான்; பகைவர்களையும் தோற்கடிக்கிறான். இது சிறந்த பும்ஸவனம்; இது மகத்தான ஸ்வஸ்த்யயனம்.
1.62.24
महिषीयुवराजाभ्यां श्रोतव्यं बहुशस्तथा ।
वीरं जनयते पुत्रं कन्यां वा राज्यभागिनीम् ॥ १.६२.२४ ॥
அரசியும் இளவரசனும் இதை பலமுறை கேட்க வேண்டும். அவர்கள் வீரனான மகனையோ, அல்லது அரசுரிமையில் பங்குகொள்ளும் மகளையோ பெறுவார்கள்.
1.62.25
धर्मशास्त्रमिदं पुण्यमर्थशास्त्रमिदं परम् ।
मोक्षशास्त्रमिदं प्रोक्तं व्यासेनामितबुद्धिना ॥ १.६२.२५ ॥
இது புண்ணியமான தர்மசாஸ்திரம்; இது சிறந்த அர்த்தசாஸ்திரம். இது மோக்ஷசாஸ்திரமும் என்று அமித புத்தியுடைய வியாசரால் சொல்லப்பட்டது.
1.62.26
धर्मे चार्थे च कामे च मोक्षे च भरतर्षभ ।
यदिहास्ति तदन्यत्र यन्नेहास्ति न कुत्रचित्।
इदं हि ब्राह्मणैर्लोके आख्यातं ब्राह्मणेष्विह ॥ १.६२.२६ ॥
பரதரில் சிறந்தவனே, தர்மத்திலும் அர்த்தத்திலும் காமத்திலும் மோக்ஷத்திலும் இங்கு எது உள்ளதோ அதுவே பிறிடத்திலும் உள்ளது; இங்கு இல்லாதது எங்கும் இல்லை. உலகில் இது அந்தணர்களால் அந்தணர்களிடையே இங்கு சொல்லப்பட்டுள்ளது.
1.62.27
संप्रत्याचक्षते चेदं तथा श्रोष्यन्ति चापरे ।
पुत्राः शुश्रूषवः सन्ति प्रेष्याश्च प्रियकारिणः ॥ १.६२.२७ ॥
இப்போது இதை மக்கள் ஓதுகின்றனர்; பிறரும் இதைக் கேட்பர். கேட்க விரும்பும் புதல்வர்களும், இனிய செயல் செய்யும் ஏவல்களும் உள்ளனர்.
1.62.28
भरतानां महज्जन्म शृण्वतामनसूयताम् ।
नास्ति व्याधिभयं तेषां परलोकभयं कुतः ॥ १.६२.२८ ॥
பொறாமையற்று பரதர்களின் பெரிய பிறப்பு வரலாற்றைக் கேட்பவர்களுக்கு நோய் பயம் இல்லை; மறுவுலக பயம் எங்கிருந்து வரும்?
1.62.29
शरीरेण कृतं पापं वाचा च मनसैव च ।
सर्वं संत्यजति क्षिप्रं य इदं शृणुयान्नरः ॥ १.६२.२९ ॥
உடலாலும், வாக்காலும், மனத்தாலும் செய்யப்பட்ட பாவம் அனைத்தையும், இதைக் கேட்கும் மனிதன் விரைவில் விட்டுவிடுவான்.
1.62.30
धन्यं यशस्यमायुष्यं पुण्यं स्वर्ग्यं तथैव च ।
कृष्णद्वैपायनेनेदं कृतं पुण्यचिकीर्षुणा ॥ १.६२.३० ॥
இது செல்வம் தருவது, புகழ் தருவது, ஆயுள் தருவது, புண்ணியமானது, சொர்க்கம் தருவது; புண்ணியம் செய்ய விரும்பிய கிருஷ்ணத்வைபாயனரால் இது இயற்றப்பட்டது.
1.62.31
कीर्तिं प्रथयता लोके पाण्डवानां महात्मनाम् ।
अन्येषां क्षत्रियाणां च भूरिद्रविणतेजसाम् ॥ १.६२.३१ ॥
உலகில் மகாத்மாக்களான பாண்டவர்களின் புகழையும், பெரும் செல்வமும் தேஜஸும் கொண்ட பிற க்ஷத்திரியர்களின் புகழையும் பரப்பியவாறு.
1.62.32
सर्वविद्यावदातानां लोके प्रथितकर्मणाम् ।
य इदं मानवो लोके पुण्यार्थे ब्राह्मणाञ्छुचीन् ॥ १.६२.३२ ॥
எல்லா வித்தைகளாலும் தூய்மை பெற்றவர்களும் உலகில் புகழ்பெற்ற செயல்களைச் செய்தவர்களுமானோரின் புகழைப் பரப்பி; இந்த உலகில் புண்ணியத்திற்காக தூய பிராமணர்களை…
1.62.33
श्रावयेत महापुण्यं तस्य धर्मः सनातनः ।
कुरूणां प्रथितं वंशं कीर्तयन्सततं शुचिः ॥ १.६२.३३ ॥
பெரும் புண்ணியத்தை இவ்வாறு கேட்கச் செய்பவனுக்கு அவனது தர்மம் நித்தியமானது. தூய்மையுடன் எப்போதும் புகழ்பெற்ற குரு வம்சத்தைப் பாடுபவனுக்கு.
1.62.34
वंशमाप्नोति विपुलं लोके पूज्यतमो भवेत् ।
योऽधीते भारतं पुम्यं ब्राह्मणो नियतव्रतः ॥ १.६२.३४ ॥
நியம விரதமுடைய பிராமணன் புண்ணியமான பாரதத்தை ஓதுவானானால், அவன் பெரும் வம்சத்தை அடைகிறான்; உலகில் மிகவும் போற்றத்தக்கவனாவான்.
1.62.35
चतुरो वार्षिकान्मासान्सर्वपापैः प्रमुच्यते ।
विज्ञेयः स च वेदानां पारगो भारतं पठन् ॥ १.६२.३५ ॥
நான்கு மழைக்கால மாதங்கள் (இதை ஓதுபவன்) எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறான். பாரதத்தை ஓதுபவன் வேதங்களில் தேர்ச்சி பெற்றவனாக அறியப்படுவான்.
1.62.36
देवा राजर्षयो ह्यत्र पुण्या ब्रह्मर्षयस्तथा ।
कीर्त्यन्ते धूतपाप्मानः कीर्त्यते केशवस्तथा ॥ १.६२.३६ ॥
இங்கு தேவர்களும், ராஜரிஷிகளும், புண்ணியமுள்ள பிரம்மரிஷிகளும் கீர்த்திக்கப்படுகிறார்கள்; பாவங்கள் உதிர்ந்தவர்கள் கீர்த்திக்கப்படுகிறார்கள்; கேசவனும் அவ்வாறே கீர்த்திக்கப்படுகிறார்.
1.62.37
भगवांश्चापि देवेशो यत्र देवी च कीर्त्यते ।
अनेकजननो यत्र कार्तिकेयस्य संभवः ॥ १.६२.३७ ॥
பகவானாகிய தேவேசனும், தேவியும் எங்கே புகழப்படுகின்றனரோ, எங்கே பல பிறவிகளுடைய கார்த்திகேயனின் பிறப்பு போற்றப்படுகிறதோ அங்கே.
1.62.38
ब्राह्मणानां गवां चैव माहात्म्यं यत्र कीर्त्यते ।
सर्वश्रुतिसमूहोऽयं श्रोतव्यो धर्मबुद्धिभिः ॥ १.६२.३८ ॥
பிராமணர்கள், பசுக்கள் ஆகியோரின் மகிமை எங்கே போற்றப்படுகிறதோ, இந்த முழு வேத-தொகுப்பும் தர்ம புத்தி உடையவர்களால் கேட்கப்பட வேண்டும்.
1.62.39
य इदं श्रावयेद्विद्वान्ब्राह्मणानिह पर्वसु ।
धूतपाप्मा जितस्वर्गो ब्रह्म गच्छति शाश्वतम् ॥ १.६२.३९ ॥
இங்கே பண்டிகை நாட்களில் பிராமணர்களுக்கு இதைக் கேட்பிக்கும் அறிஞன், பாவம் நீங்கி, சுவர்க்கத்தை வென்று, நித்திய பிரம்மத்தை அடைகிறான்.
1.62.40
श्रावयेद्ब्राह्मणाञ्श्राद्धे यश्चेमं पादमन्ततः ।
अक्षय्यं तस्य तच्छ्राद्धमुपावर्तेत्पितॄनिह ॥ १.६२.४० ॥
சிராத்தத்தில் பிராமணர்களுக்கு இதன் கடைசிப் பாதத்தையாவது கேட்பிப்பவனின் அந்த சிராத்தம் அழியாததாகும்; இங்குள்ள பித்ருக்கள் அவனிடம் திரும்புவர்.
1.62.41
अह्ना यदेनः क्रियते इन्द्रियैर्मनसाऽपि वा ।
ज्ञानादज्ञानतो वापि प्रकरोति नरश्च यत् ॥ १.६२.४१ ॥
பகலில் புலன்களாலோ மனத்தாலோ செய்யப்படும் பாவமும், அறிந்தோ அறியாமலோ மனிதன் செய்யும் எதுவும்—.
1.62.42
तन्महाभारताख्यानं श्रुत्वैव प्रविलीयते ।
भरतानां महज्जन्म महाभारतमुच्यते ॥ १.६२.४२ ॥
மகாபாரதக் கதையைக் கேட்டவுடனே அந்தப் பாவங்கள் கரைந்து போகின்றன; பரதர்களின் மாபெரும் பிறப்பே மகாபாரதம் என்று சொல்லப்படுகிறது.
1.62.43
निरुक्तमस्य यो वेद सर्वपापैः प्रमुच्यते ।
भरतानां महज्जन्म महाभारतमुच्यते ॥ १.६२.४३ ॥
இதன் விளக்கத்தை அறிபவன் அனைத்துப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறான். பரதர்களின் மகத்தான பிறப்பே 'மகாபாரதம்' எனப்படுகிறது.
1.62.44
महतो ह्येनसो मर्त्यान्मोचयेदनुकीर्तितः ।
त्रिभिर्वर्षैर्महाभागः कृष्णद्वैपायनोऽब्रवीत् ॥ १.६२.४४ ॥
இது உரைக்கப்படும்போது மனிதர்களை மகா பாவத்திலிருந்தும் விடுவிக்கும். மகாபாகியரான கிருஷ்ணத்வைபாயனர் (வியாசர்) மூன்று ஆண்டுகளில் இதை இயற்றியதாகக் கூறினார்.
1.62.45
नित्योत्थितः शुचिः शक्तो महाभारतमादितः ।
तपोनियममास्थाय कृतमेतन्महर्षिणा ॥ १.६२.४५ ॥
எப்போதும் விழிப்புடனும் தூய்மையுடனும் ஆற்றலுடனும் இருந்த அந்த மகரிஷி தவத்தையும் நியமத்தையும் மேற்கொண்டு, ஆரம்பம் முதல் இந்த மகாபாரதத்தை இயற்றினார்.
1.62.46
तस्मान्नियमसंयुक्तैः श्रोतव्यं ब्राह्मणैरिदम् ।
कृष्णप्रोक्तामिमां पुण्यां भारतीमुत्तमां कथाम् ॥ १.६२.४६ ॥
ஆகவே, நியமங்களுடன் கூடிய பிராமணர்கள் கிருஷ்ணரால் உரைக்கப்பட்ட இந்தத் தூய்மையான, உயர்ந்த பாரதக் கதையைக் கேட்க வேண்டும்.
1.62.47
श्रावयिष्यन्ति ये विप्रा ये च श्रोष्यन्ति मानवाः ।
सर्वथा वर्तमाना वै न ते शोच्याः कृताकृतैः ॥ १.६२.४७ ॥
இதைச் சொல்லும் பிராமணர்களும், கேட்கும் மனிதர்களும், எல்லா வகையிலும் நடந்துகொள்பவர்கள், செய்ததும் செய்யாததும் பற்றி வருந்துவதற்குரியவர்கள் அல்லர்.
1.62.48
नरेण धर्मकामेन सर्वः श्रोतव्य इत्यपि ।
निखिलेनेतिहासोऽयं ततः सिद्धिमवाप्नुयात् ॥ १.६२.४८ ॥
தர்மத்தை விரும்பும் மனிதன் இந்த இதிகாசம் முழுவதையும் முழுமையாகக் கேட்க வேண்டும்; அதனால் அவன் சித்தியை அடையலாம்.
1.62.49
न तां स्वर्गगतिं प्राप्य तुष्टिं प्राप्नोति मानवः ।
यां श्रुत्वैवं महापुण्यमितिहासमुपाश्नुते ॥ १.६२.४९ ॥
சொர்க்கத்தை அடைந்தாலும் மனிதன் அடையாத மனநிறைவை, இந்த மகாபுண்ணிய இதிகாசத்தை இவ்வாறு கேட்பதால் அடைகிறான்.
1.62.50
शृण्वञ्श्राद्धः पुण्यशीलः श्रावयंश्चेदमद्भुतम् ।
नरः फलमवाप्नोति राजसूयाश्वमेधयोः ॥ १.६२.५० ॥
நம்பிக்கையுடனும் புண்ணிய குணத்துடனும் இந்த அற்புதக் கதையைக் கேட்பவனும் கேட்பிப்பவனும் ராஜசூய, அஸ்வமேத யாகங்களின் பலனை அடைகிறான்.
1.62.51
यथा समुद्रो भगवान्यथा मेरुर्महागिरिः ।
उभौ ख्यातौ रत्ननिधी तथा भारतमुच्यते ॥ १.६२.५१ ॥
புனித சமுத்திரமும், மகாமேரு மலையும் இரண்டும் ரத்தினங்களின் கருவூலங்களாகப் புகழ்பெற்றவை; அவ்வாறே இது பாரதம் எனப்படுகிறது.
1.62.52
इदं हि वेदैः समितं पवित्रमषि चोत्तमम् ।
श्राव्यं श्रुतिसुखं चैव पावनं शीलवर्धनम् ॥ १.६२.५२ ॥
இது வேதங்களுக்கு நிகரானது, தூய்மையானது, உயர்ந்தது; கேட்கத்தக்கது, செவிக்கு இனியது, புனிதமானது, நற்குணத்தை வளர்ப்பது.
1.62.53
य इदं भारतं राजन्वाचकाय प्रयच्छति ।
तेन सर्वा मही दत्ता भवेत्सागरमेखला ॥ १.६२.५३ ॥
ராஜனே, இந்த பாரதத்தை வாசகருக்குத் தானம் செய்பவன், கடலால் சூழப்பட்ட முழு பூமியையும் தானம் செய்ததாகும்.
1.62.54
पारिक्षित कथां दिव्यां पुण्याय विजयाय च ।
कथ्यमानां मया कृत्स्नां शृणु हर्षकरीमिमाम् ॥ १.६२.५४ ॥
பரீக்ஷித் வம்சத்தவனே, நான் முழுமையாகச் சொல்லும் இந்த தெய்வீகக் கதை புண்ணியத்தையும் வெற்றியையும் தருவது; மகிழ்ச்சியளிக்கும் இதனைக் கேள்.
1.62.55
त्रिभिर्वर्षैः सदोत्थायी कृष्णद्वैपायनो मुनिः ।
महाभारतमाख्यानं कृतवानिदमद्भुतम् ॥ १.६२.५५ ॥
எப்போதும் அதிகாலையில் எழுந்திருக்கும் முனிவர் கிருஷ்ண துவைபாயனர் மூன்று ஆண்டுகளில் இந்த அற்புதமான மகாபாரத ஆக்கியானத்தை இயற்றினார்.
1.62.56
शृणु कीर्तयतस्तन्म इतिहासं पुरातनम् ॥ १.६२.५६ ॥
நான் கூறும் இந்தப் பழங்கால இதிகாசத்தைக் கேள்.