Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

มหาภารตะ · อัธยายะ 1.62

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

1.62.1

कथितं वै समासेन त्वया सर्वं द्विजोत्तम ।
महाभारतमाख्यानं कुरूणां चरितं महत् ॥ १.६२.१ ॥

ข้าแต่ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ทวิชาติ ท่านได้เล่าทั้งหมดไว้โดยย่อแล้ว คือมหาภารตะอันเป็นเรื่องราวใหญ่ของการกระทำอันยิ่งใหญ่ของเหล่ากุรุ

1.62.2

कथां त्वनघ चित्रार्थां कथयस्व तपोधन ।
विस्तरश्रवणे जातं कौतूहलमतीव मे ॥ १.६२.२ ॥

ข้าแต่ผู้ปราศจากโทษ ผู้มีตบะอันมั่งคั่ง ขอท่านโปรดเล่าเรื่องราวอันเต็มด้วยความหมายนั้นเถิด ความอยากฟังโดยพิสดารของข้าพเจ้าได้ก่อตัวขึ้นอย่างยิ่ง

1.62.3

स भवान्विस्तरेणेमां पुनराख्यातुमर्हति ।
न हि तृप्यामि पूर्वेषां शृण्वानश्चरितं महत् ॥ १.६२.३ ॥

เพราะฉะนั้น ท่านนั่นแหละควรเล่าเรื่องนี้อีกครั้งโดยพิสดาร ข้าพเจ้ายังไม่อิ่มเมื่อได้ฟังการกระทำอันยิ่งใหญ่ของบรรพบุรุษของข้าพเจ้า

1.62.4

न तत्कारणमल्पं वै धर्मज्ञा यत्र पाण्डवाः ।
अवध्यान्सर्वशो जघ्नुः प्रशस्यन्ते च मानवैः ॥ १.६२.४ ॥

เหตุผลในเรื่องนี้ไม่ใช่เล็กน้อยเลย เพราะเหล่าปาณฑพผู้รู้ธรรมได้สังหารผู้ที่ไม่ควรถูกฆ่าไปจนสิ้น และมนุษย์ทั้งหลายก็สรรเสริญเรื่องนี้

1.62.5

किमर्थं ते नरव्याघ्राः शक्ताः सन्तो ह्यनागसः ।
प्रयुज्यमानान्संक्लेशान्क्षान्तवन्तो दुरात्मनाम् ॥ १.६२.५ ॥

ข้าแต่เสือในหมู่มนุษย์ เหตุใดพวกท่านผู้มีกำลังและปราศจากความผิด จึงอดทนต่อความทุกข์ที่คนชั่วร้ายกระทำแก่ท่าน

1.62.6

कथं नागायुतप्राणो बाहुशाली वृकोदरः ।
परिक्लिश्यन्नपि क्रोधं धृतवान्वै द्विजोत्तम ॥ १.६२.६ ॥

ข้าแต่ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ทวิชาติ วฤโกทระผู้มีแขนแข็งแรงและมีพลังชีวิตเท่าช้างหมื่นตัว เหตุใดจึงกลั้นความโกรธไว้ได้ แม้จะถูกทรมานอยู่

1.62.7

कथं सा द्रौपदी कृष्णा क्लिश्यमाना दुरात्मभिः ।
शक्ता सती धार्तराष्ट्रान्नादहत्क्रोधचक्षुषा ॥ १.६२.७ ॥

เหตุใดนางเทราปทีผู้มีผิวคล้ำและเป็นสตรีผู้ทรงศีล แม้จะถูกคนชั่วร้ายทรมาน และมีกำลังอยู่ จึงไม่เผาเหล่าโอรสของธฤตราษฎร์ด้วยดวงตาแห่งความโกรธ

1.62.8

कथं व्यसनिनं द्यूते पार्थौ माद्रीसुतौ तदा ।
अन्वयुस्ते नरव्याघ्रा बाध्यमाना दुरात्मभिः ॥ १.६२.८ ॥

เหตุใดโอรสของปฤถาและโอรสของมาทรี ผู้เป็นเสือในหมู่มนุษย์ ซึ่งถูกความวิบัติจากการเล่นพนันทอดลูกเต๋าเล่นงาน และถูกคนชั่วร้ายกดขี่ จึงตามพวกเขาไปในครั้งนั้น

1.62.9

कथं धर्मभृतां श्रेष्ठः सुतो धर्मस्य धर्मवित् ।
अनर्हः परमं क्लेशं सोढवान्स युधिष्ठिरः ॥ १.६२.९ ॥

เหตุใดยุธิษฐิระ ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ผู้ทรงธรรม โอรสของพระธรรม ผู้รู้ธรรม จึงอดทนต่อความทุกข์อันสูงสุดนั้นได้ ทั้งที่ไม่สมควรได้รับเลย

1.62.10

कथं च बहुलाः सेनाः पाण्डवः कृष्णसारथिः ।
अस्यन्नेकोऽनयत्सर्वाः पितृलोकं धनंजयः ॥ १.६२.१० ॥

เหตุใดธนัญชัยแห่งปาณฑพ ผู้มีกฤษณะเป็นสารถี เพียงลำพังยิงธนูอยู่ จึงส่งกองทัพใหญ่ทั้งปวงนั้นไปยังโลกของบรรพบุรุษได้

1.62.11

एतदाचक्ष्व मे सर्वं यथावृत्तं तपोधन ।
यद्यच्च कृतवन्तस्ते तत्रतत्र महारथाः ॥ १.६२.११ ॥

ข้าแต่ผู้มีตบะอันมั่งคั่ง ขอท่านโปรดเล่าเรื่องทั้งหมดนี้ให้ข้าพเจ้าฟังตามที่เกิดขึ้นจริง และสิ่งที่เหล่ามหารถผู้ยิ่งใหญ่เหล่านั้นได้กระทำไว้ในแต่ละที่

1.62.12

क्षणं कुरु महाराज विपुलोऽयमनुक्रमः ।
पुण्याख्यानस्य वक्तव्यः कृष्णद्वैपायनेरितः ॥ १.६२.१२ ॥

ข้าแต่มหาราชา ขอทรงตั้งพระทัยฟังสักครู่ ลำดับเรื่องอันกว้างใหญ่นี้เป็นของเรื่องศักดิ์สิทธิ์ที่กฤษณไทวปายนได้ขับเล่าไว้ และบัดนี้ต้องถูกเล่าต่อไป

1.62.13

महर्षेः सर्वलोकेषु पूजितस्य महात्मनः ।
प्रवक्ष्यामि मतं कृत्स्नं व्यासस्यामिततेजसः ॥ १.६२.१३ ॥

ข้าพเจ้าจะกล่าวคำสอนทั้งหมดของวยาส มหาฤๅษีผู้ได้รับการยกย่องในทุกโลก ผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่และมีรัศมีอันหาประมาณมิได้

1.62.14

इदं शतसहस्रं हि श्लोकानां पुण्यकर्मणाम् ।
सत्यवत्यात्मजेनेह व्याख्यातममितौजसा ॥ १.६२.१४ ॥

ที่นี่ โอรสของสัตยวดี วยาสผู้มีพลังอันหาประมาณมิได้ ได้กล่าวไว้ซึ่งหนึ่งแสนโศลกนี้เกี่ยวกับกรรมอันเป็นบุญ

1.62.15

उपाख्यानैः सह ज्ञेयं श्राव्यं भारतमुत्तमम् ।
संक्षेपेण तु वक्ष्यामि सर्वमेतन्नराधिप ॥ १.६२.१५ ॥

มหาภารตะอันประเสริฐนี้พร้อมกับอุปาขยานทั้งหลาย ควรได้รับการรู้และนำมาสวดฟัง ข้าแต่จอมมนุษย์ ข้าพเจ้าจะเล่าทั้งหมดนี้โดยย่อ

1.62.16

अध्यायानां सहस्रे द्वे पर्वणां शतमेव च ।
श्लोकानां तु सहस्राणि नवतिश्च दशैव च।
ततोऽष्टादशभिः पर्वैः संगृहीतं महर्षिणा ॥ १.६२.१६ ॥

มีสองพันบท หนึ่งร้อยปรวะ และโศลกเก้าหมื่นหนึ่งพันสิบบท จากนั้นมหาฤๅษีได้รวบรวมไว้ในสิบแปดปรวะ

1.62.17

य इदं श्रावयेद्विद्वान्ये चेदं शृणुयुर्नराः ।
ते ब्रह्मणः स्थानमेत्य प्राप्नुयुर्देवतुल्यताम् ॥ १.६२.१७ ॥

ผู้มีปัญญาคนใดสวดเรื่องนี้ และมนุษย์ทั้งหลายที่ได้ฟังเรื่องนี้ ย่อมไปถึงที่อยู่ของพระพรหมและบรรลุความเสมอด้วยเทพเจ้า

1.62.18

इदं हि वेदैः समितं पवित्रमपि चोत्तमम् ।
श्राव्याणामुत्तमं चेदं पुराणमृषिसंस्तुतम् ॥ १.६२.१८ ॥

เรื่องนี้เป็นของบริสุทธิ์และประเสริฐสุด เทียบเท่าพระเวท และในบรรดาสิ่งที่ควรสวดฟัง เรื่องนี้ประเสริฐที่สุด ปุราณะนี้ได้รับการสรรเสริญจากฤๅษี

1.62.19

अस्मिन्नर्थश्च कामश्च निखिलेनोपदेक्ष्यते ।
इतिहासे महापुण्ये बुद्धिश्च परिनैष्ठिकी ॥ १.६२.१९ ॥

ในเรื่องนี้ ประโยชน์และความปรารถนาจะถูกสอนอย่างครบถ้วน ทั้งปัญญาอันเป็นเลิศในความมั่นคงแน่วแน่ ในอิติหาสอันศักดิ์สิทธิ์ยิ่งนี้

1.62.20

अक्षुद्रान्दानशीलांश्च सत्यशीलाननास्तिकान् ।
कार्ष्णं वेदमिमं विद्वाञ्छ्रावयित्वाऽर्थमश्नुते ॥ १.६२.२० ॥

ผู้รู้คนใดสวดเวทแห่งกฤษณะนี้ให้แก่ผู้ฟังที่มีจิตใจสูงส่ง มีใจบริจาค มีศีลสัตย์ และมีศรัทธา ย่อมได้รับประโยชน์จากเรื่องนี้

1.62.21

भ्रूणहत्याकृतं चापि पापं जह्यादसंशयम् ।
इतिहासमिमं श्रुत्वा पुरुषोऽपि सुदारुणः ॥ १.६२.२१ ॥

แม้บาปที่เกิดจากการฆ่าทารกในครรภ์ ก็จะละได้โดยไม่ต้องสงสัย และแม้แต่ชายที่โหดร้ายยิ่ง เมื่อได้ฟังประวัติเรื่องนี้ ก็ย่อมละบาปนั้นได้

1.62.22

मुच्यते सर्वपापेभ्यो राहुणा चन्द्रमा यथा ।
जयो नामेतिहासोऽयं श्रोतव्यो विजिगीषुणा ॥ १.६२.२२ ॥

เหมือนดวงจันทร์พ้นจากราหู ฉันใด คนก็พ้นจากบาปทั้งปวงฉันนั้น ประวัติเรื่องนี้ชื่อชัยะ ผู้ปรารถนาชัยชนะควรฟัง

1.62.23

महीं विजयते राजा शत्रूंश्चापि पराजयेत् ।
इदं पुंसवनं श्रेष्ठमिदं स्वस्त्ययनं महत् ॥ १.६२.२३ ॥

พระราชาย่อมชนะแผ่นดิน และย่อมเอาชนะศัตรูได้ นี่คือพิธีปุํสวนะอันประเสริฐ นี่คือสวัสตยยนะอันยิ่งใหญ่

1.62.24

महिषीयुवराजाभ्यां श्रोतव्यं बहुशस्तथा ।
वीरं जनयते पुत्रं कन्यां वा राज्यभागिनीम् ॥ १.६२.२४ ॥

พระมเหสีเอกและมกุฎราชกุมารควรฟังเรื่องนี้หลายครั้ง เขาจะให้กำเนิดบุตรผู้กล้าหาญ หรือธิดาที่จะได้มีส่วนในราชอาณาจักร

1.62.25

धर्मशास्त्रमिदं पुण्यमर्थशास्त्रमिदं परम् ।
मोक्षशास्त्रमिदं प्रोक्तं व्यासेनामितबुद्धिना ॥ १.६२.२५ ॥

นี่คือคัมภีร์ธรรมอันศักดิ์สิทธิ์ นี่คือคัมภีร์อรรถอันสูงสุด และนี่คือคัมภีร์โมกษะ ท่านวยาสผู้มีปัญญาไร้ขอบเขตได้ประกาศไว้

1.62.26

धर्मे चार्थे च कामे च मोक्षे च भरतर्षभ ।
यदिहास्ति तदन्यत्र यन्नेहास्ति न कुत्रचित्।
इदं हि ब्राह्मणैर्लोके आख्यातं ब्राह्मणेष्विह ॥ १.६२.२६ ॥

ข้าแต่ผู้เป็นยอดแห่งภรตะ สิ่งใดที่มีอยู่ในธรรม อรรถ กามะ และโมกษะ สิ่งนั้นมีอยู่ที่อื่นด้วย สิ่งใดที่ไม่มีที่นี่ สิ่งนั้นก็ไม่มีที่ไหนเลย เรื่องนี้พราหมณ์ได้เล่าไว้ในโลก ในหมู่พราหมณ์ที่นี่

1.62.27

संप्रत्याचक्षते चेदं तथा श्रोष्यन्ति चापरे ।
पुत्राः शुश्रूषवः सन्ति प्रेष्याश्च प्रियकारिणः ॥ १.६२.२७ ॥

บัดนี้ผู้คนกำลังสวดเรื่องนี้ และผู้อื่นจะฟังด้วย มีบุตรที่ปรารถนาจะฟัง และมีผู้รับใช้ที่ทำในสิ่งที่เป็นที่พอใจ

1.62.28

भरतानां महज्जन्म शृण्वतामनसूयताम् ।
नास्ति व्याधिभयं तेषां परलोकभयं कुतः ॥ १.६२.२८ ॥

สำหรับผู้ที่ฟังกำเนิดอันยิ่งใหญ่ของภรตะโดยไม่อิจฉาริษยา ย่อมไม่มีความกลัวต่อโรค จะมีความกลัวต่อโลกหน้าได้อย่างไร

1.62.29

शरीरेण कृतं पापं वाचा च मनसैव च ।
सर्वं संत्यजति क्षिप्रं य इदं शृणुयान्नरः ॥ १.६२.२९ ॥

บาปใดที่ทำด้วยกาย วาจา หรือใจ ผู้ชายที่ฟังเรื่องนี้ย่อมละทิ้งบาปทั้งหมดนั้นได้อย่างรวดเร็ว

1.62.30

धन्यं यशस्यमायुष्यं पुण्यं स्वर्ग्यं तथैव च ।
कृष्णद्वैपायनेनेदं कृतं पुण्यचिकीर्षुणा ॥ १.६२.३० ॥

เรื่องนี้เป็นมงคล นำมาซึ่งเกียรติยศ อายุยืน บุญ และสวรรค์ เรื่องนี้กฤษณะไทวปายนะได้แต่งขึ้น ด้วยความปรารถนาจะทำในสิ่งที่เป็นบุญ

1.62.31

कीर्तिं प्रथयता लोके पाण्डवानां महात्मनाम् ।
अन्येषां क्षत्रियाणां च भूरिद्रविणतेजसाम् ॥ १.६२.३१ ॥

ท่านได้เผยแพร่เกียรติยศของบรรดาปาณฑพผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ และของกษัตริย์อื่น ๆ ที่มั่งคั่งด้วยทรัพย์และมีรัศมีในโลก

1.62.32

सर्वविद्यावदातानां लोके प्रथितकर्मणाम् ।
य इदं मानवो लोके पुण्यार्थे ब्राह्मणाञ्छुचीन् ॥ १.६२.३२ ॥

ท่านเผยแพร่เกียรติของผู้ที่บริสุทธิ์ด้วยความรู้ทั้งปวงและมีชื่อเสียงจากการกระทำของตน ผู้ใดในโลกนี้ เพื่อความบุญ ให้พราหมณ์ผู้บริสุทธิ์…

1.62.33

श्रावयेत महापुण्यं तस्य धर्मः सनातनः ।
कुरूणां प्रथितं वंशं कीर्तयन्सततं शुचिः ॥ १.६२.३३ ॥

ผู้ที่ให้มหาบุญนี้ได้รับการสดับฟัง ธรรมของเขาย่อมนิรันดร ผู้ที่บริสุทธิ์และสวดวงศ์อันมีชื่อเสียงของเหล่ากุรุอยู่เสมอ

1.62.34

वंशमाप्नोति विपुलं लोके पूज्यतमो भवेत् ।
योऽधीते भारतं पुम्यं ब्राह्मणो नियतव्रतः ॥ १.६२.३४ ॥

พราหมณ์ผู้มั่นคงในวัตรที่ศึกษาคัมภีร์ภารตะอันเป็นบุญ ย่อมได้วงศ์ตระกูลอันไพศาล และได้เป็นผู้ที่ควรเคารพสูงสุดในโลก

1.62.35

चतुरो वार्षिकान्मासान्सर्वपापैः प्रमुच्यते ।
विज्ञेयः स च वेदानां पारगो भारतं पठन् ॥ १.६२.३५ ॥

ผู้นั้นย่อมพ้นจากบาปทั้งปวงตลอดสี่เดือนฤดูฝน และผู้ที่สวดคัมภีร์ภารตะควรได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้จบเวททั้งปวง

1.62.36

देवा राजर्षयो ह्यत्र पुण्या ब्रह्मर्षयस्तथा ।
कीर्त्यन्ते धूतपाप्मानः कीर्त्यते केशवस्तथा ॥ १.६२.३६ ॥

ที่นี่มีการกล่าวถึงเทพ ราชฤๅษี และพรหมฤๅษีผู้มีบุญ ผู้ที่บาปถูกสลัดออกไปแล้วก็ได้รับการกล่าวถึง และพระเกศวะก็ได้รับการกล่าวถึงเช่นกัน

1.62.37

भगवांश्चापि देवेशो यत्र देवी च कीर्त्यते ।
अनेकजननो यत्र कार्तिकेयस्य संभवः ॥ १.६२.३७ ॥

ที่ซึ่งพระผู้เป็นเจ้าผู้เป็นใหญ่แห่งเทพและเทวีได้รับการสรรเสริญ และที่ซึ่งการกำเนิดของการติเกยะผู้มีการเกิดหลายครั้งได้รับการเล่าถึง

1.62.38

ब्राह्मणानां गवां चैव माहात्म्यं यत्र कीर्त्यते ।
सर्वश्रुतिसमूहोऽयं श्रोतव्यो धर्मबुद्धिभिः ॥ १.६२.३८ ॥

ที่ซึ่งความยิ่งใหญ่ของพราหมณ์และโคได้รับการสรรเสริญ คัมภีร์ทั้งหมดนี้ควรได้รับการฟังโดยผู้มีจิตใจชอบธรรม

1.62.39

य इदं श्रावयेद्विद्वान्ब्राह्मणानिह पर्वसु ।
धूतपाप्मा जितस्वर्गो ब्रह्म गच्छति शाश्वतम् ॥ १.६२.३९ ॥

ผู้มีปัญญาที่สวดเรื่องนี้ให้พราหมณ์ฟังในวันเทศกาล บาปของเขาถูกสลัดออกไป ได้สวรรค์ และย่อมไปสู่พรหมันอันนิรันดร

1.62.40

श्रावयेद्ब्राह्मणाञ्श्राद्धे यश्चेमं पादमन्ततः ।
अक्षय्यं तस्य तच्छ्राद्धमुपावर्तेत्पितॄनिह ॥ १.६२.४० ॥

ผู้ใดให้พราหมณ์ฟังบทนี้ในพิธีศราทธะ จนจบบท ศราทธะของเขาย่อมไม่มีวันเสื่อม และบรรพบุรุษจะกลับมาหาเขาที่นี่

1.62.41

अह्ना यदेनः क्रियते इन्द्रियैर्मनसाऽपि वा ।
ज्ञानादज्ञानतो वापि प्रकरोति नरश्च यत् ॥ १.६२.४१ ॥

ไม่ว่าบาปใดที่กระทำในเวลากลางวันด้วยอินทรีย์หรือด้วยใจ และไม่ว่าสิ่งใดที่มนุษย์ทำไป ทั้งโดยรู้และโดยไม่รู้

1.62.42

तन्महाभारताख्यानं श्रुत्वैव प्रविलीयते ।
भरतानां महज्जन्म महाभारतमुच्यते ॥ १.६२.४२ ॥

เมื่อได้ฟังเรื่องมหาภารตะนั้น บาปทั้งหลายก็สลายไป การกำเนิดอันยิ่งใหญ่ของพวกภรตะนั่นแหละเรียกว่ามหาภารตะ

1.62.43

निरुक्तमस्य यो वेद सर्वपापैः प्रमुच्यते ।
भरतानां महज्जन्म महाभारतमुच्यते ॥ १.६२.४३ ॥

ผู้ใดรู้ความหมายที่มาของคำนี้ ย่อมพ้นจากบาปทั้งปวง เรื่องราวการกำเนิดอันยิ่งใหญ่ของพวกภรตะเรียกว่ามหาภารตะ

1.62.44

महतो ह्येनसो मर्त्यान्मोचयेदनुकीर्तितः ।
त्रिभिर्वर्षैर्महाभागः कृष्णद्वैपायनोऽब्रवीत् ॥ १.६२.४४ ॥

เมื่อมีการสวดเรื่องนี้ ย่อมปลดปล่อยมนุษย์แม้จากบาปใหญ่ ท่านกฤษณะไทปายนะผู้มีโชคยิ่ง หรือที่เรียกว่าวยาสะ กล่าวว่าท่านแต่งเรื่องนี้ในเวลาสามปี

1.62.45

नित्योत्थितः शुचिः शक्तो महाभारतमादितः ।
तपोनियममास्थाय कृतमेतन्महर्षिणा ॥ १.६२.४५ ॥

ฤๅษีผู้ยิ่งใหญ่นั้น ตื่นตัวอยู่เสมอ บริสุทธิ์ และมีความสามารถ ได้บำเพ็ญตบะและการควบคุมตน แล้วแต่งมหาภารตะเรื่องนี้ตั้งแต่ต้น

1.62.46

तस्मान्नियमसंयुक्तैः श्रोतव्यं ब्राह्मणैरिदम् ।
कृष्णप्रोक्तामिमां पुण्यां भारतीमुत्तमां कथाम् ॥ १.६२.४६ ॥

เพราะฉะนั้น พราหมณ์ผู้ถือวินัยควรฟังเรื่องนี้ คือเรื่องราวอันศักดิ์สิทธิ์และสูงสุดของพวกภารตะ ดังที่พระกฤษณะตรัสไว้

1.62.47

श्रावयिष्यन्ति ये विप्रा ये च श्रोष्यन्ति मानवाः ।
सर्वथा वर्तमाना वै न ते शोच्याः कृताकृतैः ॥ १.६२.४७ ॥

พราหมณ์ทั้งหลายที่จะสวดเรื่องนี้ และมนุษย์ที่จะฟัง ผู้ประพฤติชอบในทุกทาง ย่อมไม่ควรแก่การโศกเศร้าเพราะสิ่งที่ตนได้ทำหรือไม่ได้ทำ

1.62.48

नरेण धर्मकामेन सर्वः श्रोतव्य इत्यपि ।
निखिलेनेतिहासोऽयं ततः सिद्धिमवाप्नुयात् ॥ १.६२.४८ ॥

มนุษย์ผู้ปรารถนาธรรม ควรฟังประวัติเรื่องนี้ทั้งหมดโดยครบถ้วน เมื่อทำเช่นนั้นเขาก็อาจบรรลุความสำเร็จ

1.62.49

न तां स्वर्गगतिं प्राप्य तुष्टिं प्राप्नोति मानवः ।
यां श्रुत्वैवं महापुण्यमितिहासमुपाश्नुते ॥ १.६२.४९ ॥

มนุษย์ที่ไปถึงภาวะแห่งการขึ้นสวรรค์แล้ว ย่อมไม่ได้รับความพอใจเช่นที่ได้รับเมื่อฟังประวัติอันมีบุญยิ่งเรื่องนี้ในลักษณะนี้

1.62.50

शृण्वञ्श्राद्धः पुण्यशीलः श्रावयंश्चेदमद्भुतम् ।
नरः फलमवाप्नोति राजसूयाश्वमेधयोः ॥ १.६२.५० ॥

ผู้ที่ฟังด้วยศรัทธา มีจิตใจเป็นกุศล และยังให้ผู้อื่นได้ฟังเรื่องอัศจรรย์นี้ ย่อมได้ผลของพิธีราชสูยะและอัศวเมธ

1.62.51

यथा समुद्रो भगवान्यथा मेरुर्महागिरिः ।
उभौ ख्यातौ रत्ननिधी तथा भारतमुच्यते ॥ १.६२.५१ ॥

เหมือนดังมหาสมุทรอันศักดิ์สิทธิ์และภูเขาเมรุอันยิ่งใหญ่ ที่ต่างเป็นที่รู้จักในฐานะคลังแก้วมณี ฉันใด เรื่องนี้ก็เรียกว่าภารตะฉันนั้น

1.62.52

इदं हि वेदैः समितं पवित्रमषि चोत्तमम् ।
श्राव्यं श्रुतिसुखं चैव पावनं शीलवर्धनम् ॥ १.६२.५२ ॥

เรื่องนี้เทียบได้กับพระเวท บริสุทธิ์และประเสริฐสุด ควรแก่การฟัง เป็นที่รื่นหูและชำระให้บริสุทธิ์ และยังเพิ่มพูนศีลธรรม

1.62.53

य इदं भारतं राजन्वाचकाय प्रयच्छति ।
तेन सर्वा मही दत्ता भवेत्सागरमेखला ॥ १.६२.५३ ॥

ข้าแต่พระราชา ผู้ใดถวายภารตะเรื่องนี้แก่ผู้สวด ก็เหมือนได้ถวายแผ่นดินทั้งผืนที่มีมหาสมุทรเป็นเข็มขัดแล้ว

1.62.54

पारिक्षित कथां दिव्यां पुण्याय विजयाय च ।
कथ्यमानां मया कृत्स्नां शृणु हर्षकरीमिमाम् ॥ १.६२.५४ ॥

ข้าแต่ผู้สืบเชื้อสายของปริกษิต เรื่องราวอันทิพย์ที่ข้าได้เล่าทั้งหมดนี้ ให้บุญและชัยชนะ จงฟังเรื่องอันให้ความยินดีนี้เถิด

1.62.55

त्रिभिर्वर्षैः सदोत्थायी कृष्णद्वैपायनो मुनिः ।
महाभारतमाख्यानं कृतवानिदमद्भुतम् ॥ १.६२.५५ ॥

ฤๅษีกฤษณะไทปายนะ ผู้ตื่นตัวแต่เช้าเสมอ ได้แต่งเรื่องมหาภารตะอันอัศจรรย์นี้ในเวลาสามปี

1.62.56

शृणु कीर्तयतस्तन्म इतिहासं पुरातनम् ॥ १.६२.५६ ॥

จงฟังประวัติโบราณนี้ขณะที่ข้าเล่าเถิด