Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 1.63

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

1.63.1

पूरोर्वंशमहं धन्यं राज्ञाममिततेजसाम् ।
प्रवक्ष्यामि पितॄणां ते तेषां नामानि मे शृमु ॥ १.६३.१ ॥

ଅମିତ ତେଜସ୍ୱୀ ରାଜାମାନଙ୍କର, ପୂରୁଙ୍କ ପୁଣ୍ୟ ବଂଶ ଏବଂ ତୁମ ପିତୃପୁରୁଷମାନଙ୍କର ମୁଁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି। ସେମାନଙ୍କ ନାମ ମୋ ଠାରୁ ଶୁଣ।

1.63.2

अव्यक्तप्रभवो ब्रह्मा शाश्वतो नित्य अव्ययः ।
तस्मान्मरीचिः संजज्ञे दक्षश्चैव प्रजापतिः ॥ १.६३.२ ॥

ଅବ୍ୟକ୍ତରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ବ୍ରହ୍ମା, ଯିଏ ଶାଶ୍ୱତ, ନିତ୍ୟ ଓ ଅବ୍ୟୟ। ତାଙ୍କଠାରୁ ମରୀଚି ଜନ୍ମିଲେ; ଦକ୍ଷ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଜାପତି ହେଲେ।

1.63.3

अङ्गुष्ठाद्दक्षमसृजच्चक्षुर्भ्यां च मरीचिनम् ।
मरीचेः कश्यपः पुत्रो दक्षस्य दुहिताऽऽदितिः ॥ १.६३.३ ॥

ସେ ଅଙ୍ଗୁଠାରୁ ଦକ୍ଷଙ୍କୁ ଏବଂ ଦୁଇ ଚକ୍ଷୁରୁ ମରୀଚିଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ମରୀଚିଙ୍କ ପୁତ୍ର କଶ୍ୟପ; ଦକ୍ଷଙ୍କ କନ୍ୟା ଅଦିତି।

1.63.4

अदित्यां कश्यपाद्विवस्थान् ।
विवस्वतो मनुर्मनोरिला ॥ १.६३.४ ॥

କଶ୍ୟପଙ୍କଠାରୁ ଅଦିତିଙ୍କଠାରେ ବିବସ୍ୱାନ ଜନ୍ମିଲେ। ବିବସ୍ୱାନଙ୍କଠାରୁ ମନୁ; ମନୁଙ୍କଠାରୁ ଇଳା।

1.63.5

इलायाः पुरूरवाः ।
पुरूरवस आयुः।
आयुषो नहुषः ।
नहुषस्य ययातिः ॥ १.६३.५ ॥

ଇଳାଙ୍କଠାରୁ ପୁରୂରବା। ପୁରୂରବାଙ୍କଠାରୁ ଆୟୁ। ଆୟୁଙ୍କଠାରୁ ନହୁଷ। ନହୁଷଙ୍କଠାରୁ ଯଯାତି।

1.63.6

ययातेर्द्वे भार्ये बभूवतुः ।
उशनसो दुहिता देवयानी वृषपर्वणश्च दुहिता शर्मिष्ठा नाम ॥ १.६३.६ ॥

ଯଯାତିଙ୍କର ଦୁଇ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଥିଲେ: ଉଶନସଙ୍କ କନ୍ୟା ଦେବଯାନୀ, ଏବଂ ବୃଷପର୍ବାଙ୍କ କନ୍ୟା, ଯାହାର ନାମ ଶର୍ମିଷ୍ଠା।

1.63.7

तत्रानुवंशो भवति ।
यदुं च तुर्वसुं चैव देवयानी व्यजायत।
द्रुह्यं चानुं च पूरुं च शर्मिष्ठा वार्षपर्वणी ॥ १.६३.७ ॥

ଏଠାରେ ବଂଶାବଳୀ ଏହିପରି। ଦେବଯାନୀ ଯଦୁ ଓ ତୁର୍ବସୁଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ବୃଷପର୍ବାଙ୍କ କନ୍ୟା ଶର୍ମିଷ୍ଠା ଦ୍ରୁହ୍ୟୁ, ଅନୁ ଓ ପୂରୁଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।

1.63.8

तत्र यदोर्यादवाः ।
पूरोः पौरवाः।
पूरोर्भार्या कौसल्या बभूव ।
तस्यामस्य जज्ञे जनमेजयः ॥ १.६३.८ ॥

ସେଠାରେ ଯଦୁଙ୍କ ବଂଶଧର ଯାଦବ ଓ ପୂରୁଙ୍କ ବଂଶଧର ପୌରବ। ପୂରୁଙ୍କ ପତ୍ନୀ କୌସଲ୍ୟା ହେଲେ; ତାଙ୍କଠାରୁ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଜନମେଜୟ ଜନ୍ମିଲେ।

1.63.9

स त्रीन्हयमेधानाजहार ।
विश्वजिता चेष्ट्वा वनं प्रविवेश ॥ १.६३.९ ॥

ସେ ତିନୋଟି ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କଲେ; ବିଶ୍ୱଜିତ୍ ଯଜ୍ଞ କରି ସେ ବନକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।

1.63.10

जनमेजयस्तु सुनन्दां नामोपयेमे मागधीं ।
तस्यामस्य जज्ञे प्राचीन्वान् ॥ १.६३.१० ॥

ଜନମେଜୟ ସୁନନ୍ଦା ନାମକ ମାଗଧୀ ନାରୀକୁ ବିବାହ କଲେ; ତାଙ୍କଠାରୁ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ପ୍ରାଚୀନ୍ୱାନ ଜନ୍ମିଲେ।

1.63.11

यः प्राचीं दिशं जिगाय ।
यावत्सूर्यादयात् तत्तस्य प्राचीनत्वम् ॥ १.६३.११ ॥

ଯିଏ ପୂର୍ବ ଦିଗ ଜିତିଲେ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଉଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କ ପ୍ରାଚୀନତ୍ୱ।

1.63.12

प्राचीन्वांस्तु खल्वाश्मकीमुपयेमे यादवीम् ।
तस्यामस्य जज्ञे शस्यातिः ॥ १.६३.१२ ॥

ପ୍ରାଚୀନ୍ୱାନ ଆଶ୍ମକୀ ଓ ଯାଦବୀ ନାରୀକୁ ବିବାହ କଲେ; ତାଙ୍କଠାରୁ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶସ୍ୟାତି ଜନ୍ମିଲେ।

1.63.13

शय्यातिस्तु त्रिशङ्कोर्दुहितरं वराङ्गीं नामोपयेमे तस्यामस्य जज्ञेऽहंयातिः ॥ १.६३.१३ ॥

ଶୟ୍ୟାତି ତ୍ରିଶଙ୍କୁଙ୍କ କନ୍ୟା, ସୁନ୍ଦର ଅଙ୍ଗବିଶିଷ୍ଟା ବରାଙ୍ଗୀଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ଅହଂଯାତି ଜନ୍ମିଲେ।

1.63.14

अहंयातिस्तु खलु कृतवीर्यदुहितरं भानुमतीं नामोपयेमे ।
तस्यामस्य जज्ञे सार्वभौमः ॥ १.६३.१४ ॥

ଅହଂଯାତି କୃତବୀର୍ଯ୍ୟଙ୍କ କନ୍ୟା ଭାନୁମତୀଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ସାର୍ବଭୌମ ଜନ୍ମିଲେ।

1.63.15

सार्वभौमस्तु खलु जित्वाऽऽजहार कैकयीं सुन्दरां नाम तामुपयेमे ।
तस्यामस्य जज्ञे जयत्सेनः ॥ १.६३.१५ ॥

ସାର୍ବଭୌମ ଜୟ କରି କୈକେୟୀ ନାମକ ସୁନ୍ଦରୀଙ୍କୁ ଆଣି ବିବାହ କଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ଜୟତ୍ସେନ ଜନ୍ମିଲେ।

1.63.16

जयत्सेनस्तु खलु वैदर्भीमुपयेमे सुश्रवां नाम ।
तस्यामस्य जज्ञेऽपराचीनः ॥ १.६३.१६ ॥

ଜୟତ୍ସେନ ବୈଦର୍ଭୀ ସୁଶ୍ରବାଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ଅପରାଚୀନ ଜନ୍ମିଲେ।

1.63.17

अपराचीनस्तु खलु वैदर्भीमपरामुपयेमे मर्यादां नाम ।
तस्यामस्य जज्ञेऽरिहः ॥ १.६३.१७ ॥

ଅପରାଚୀନ ଆଉ ଜଣେ ବୈଦର୍ଭୀ ମର୍ଯ୍ୟାଦାଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ଅରିହ ଜନ୍ମିଲେ।

1.63.18

अरिहः खल्वाङ्गीमुपेयेमे ।
तस्यामस्य जज्ञे महाभौमः ॥ १.६३.१८ ॥

ଅରିହ ଆଙ୍ଗୀଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ମହାଭୌମ ଜନ୍ମିଲେ।

1.63.19

महाभौमस्तु खलु प्रसेनजिद्दुहितरमुपयेमे सुयज्ञां नाम ।
तस्यामस्य जज्ञे अयुतानायी ॥ १.६३.१९ ॥

ମହାଭୌମ ପ୍ରସେନଜିତଙ୍କ କନ୍ୟା ସୁଯଜ୍ଞା ନାମକ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅଯୁତାନାୟୀ ଜନ୍ମିଲେ।

1.63.20

यः पुरुषमेधे पुरुषाणामयुतमानयत्तत्तस्यायुतानायित्वम् ॥ १.६३.२० ॥

ଯେ ପୁରୁଷମେଧ ଯଜ୍ଞରେ ଦଶ ହଜାର ପୁରୁଷ ଆଣିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ସେହି କାରଣରୁ ଅଯୁତାନାୟିତ୍ୱ ନାମ ହେଲା।

1.63.21

अयुतानायी तु खलु पृथुश्रवसो दुहितरमुपयेमे भासां नाम ।
तस्यामस्य जज्ञेऽक्रोधनः ॥ १.६३.२१ ॥

ଅଯୁତାନାୟୀ ପୃଥୁଶ୍ରବସଙ୍କ କନ୍ୟା ଭାସା ନାମକ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ଅକ୍ରୋଧନ ଜନ୍ମିଲେ।

1.63.22

अक्रोधनस्तु खलु कालिङ्गीं कण्डूं नामोपयेमे ।
तस्यामस्य जज्ञे देवातिथिः ॥ १.६३.२२ ॥

ଅକ୍ରୋଧନ କଳିଙ୍ଗ ଦେଶର କନ୍ୟା କଣ୍ଡୁ ନାମକ ନାରୀଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ଦେବାତିଥି ଜନ୍ମିଲେ।

1.63.23

देवातिथिस्तु खलु वैदर्भीमुपयेमे मर्यादां नाम तस्यामस्य जज्ञे ऋचः ॥ १.६३.२३ ॥

ଦେବାତିଥି ବୈଦର୍ଭୀ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ନାମକ ନାରୀଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ଋଚ ଜନ୍ମିଲେ।

1.63.24

ऋचस्तु खलु वामदेव्यामङ्गराजकन्यायामृक्षं पुत्रमजीजनत् ॥ १.६३.२४ ॥

ଋଚ ଅଙ୍ଗରାଜଙ୍କ କନ୍ୟା ବାମଦେବୀଙ୍କଠାରେ ଋକ୍ଷ ନାମକ ପୁତ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।

1.63.25

ऋक्षस्तु खलु तक्षकदुहितरं ज्वलन्तीं नामोपयेमे ।
तस्यामन्त्यनारमुत्पादयामास ॥ १.६३.२५ ॥

ଋକ୍ଷ ତକ୍ଷକଙ୍କ କନ୍ୟା ଜ୍ୱଳନ୍ତୀ ନାମକ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ସେ ଅନ୍ତ୍ୟନରଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।

1.63.26

अन्त्यनारस्तु खलु सरस्वत्यां द्वादशवार्षिकं सत्रमाजहार ।
तमुदवसाने सरस्वत्यभिगम्य भर्तारं वरयामास ॥ १.६३.२६ ॥

ଅନ୍ତ୍ୟନର ସରସ୍ୱତୀ ତୀରରେ ବାର ବର୍ଷର ସତ୍ର କଲେ। ତାହା ସମାପ୍ତ ହେଲେ ସରସ୍ୱତୀ ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାମୀରୂପେ ବରଣ କଲେ।

1.63.27

तस्यां पुत्रं जनयामास त्रस्नुं नाम ।
अत्रानुवंशो भवति ॥ १.६३.२७ ॥

ତାଙ୍କଠାରୁ ସେ ତ୍ରସ୍ନୁ ନାମକ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ଏଠାରେ ବଂଶାବଳୀ ଏହିପରି।

1.63.28

त्रस्नुं सरस्वती पुत्रमन्त्यनारादजीजनत् ।
इलिलं जनयामास कालिन्द्यांत्रस्नुरात्मजम् ॥ १.६३.२८ ॥

ସରସ୍ୱତୀ ଅନ୍ତ୍ୟନରଙ୍କଠାରୁ ତ୍ରସ୍ନୁଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ତ୍ରସ୍ନୁ କାଳିନ୍ଦୀଙ୍କଠାରୁ ନିଜ ପୁତ୍ର ଇଲିଲଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।

1.63.29

इलिलस्तु रथन्तर्यां दुष्यन्तादीन्पञ्च पुत्रानजीजनत् ॥ १.६३.२९ ॥

ଇଲିଲ ରଥନ୍ତରୀଙ୍କଠାରୁ ଦୁଷ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଭୃତି ପାଞ୍ଚ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।

1.63.30

दुष्यन्तस्तु लाक्षीं नाम भागीरथीमुपयेमे तस्यामस्य जज्ञे जनमेजयः ॥ १.६३.३० ॥

ଦୁଷ୍ୟନ୍ତ ଭାଗୀରଥୀ ଲାକ୍ଷୀ ନାମକ ଜଣେ ନାରୀଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଜନମେଜୟ ଜନ୍ମିଲେ।

1.63.31

सएव दुष्यन्तो विश्वामित्रदुहितरं शकुन्तलां नामोपयेमे ।
तस्यामस्य जज्ञे भरतः ॥ १.६३.३१ ॥

ସେହି ଦୁଷ୍ୟନ୍ତ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ କନ୍ୟା ଶକୁନ୍ତଳା ନାମକ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ଏହାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭରତ ଜନ୍ମ ହେଲା।

1.63.32

तत्रेमौ श्लोकौ भवतः ।
माता भस्त्रा पितुः पुत्रो यस्माज्जातः स एव सः।
भरस्व पुत्रं दौष्यन्तिं सत्यमाह शकुन्तला ॥ १.६३.३२ ॥

ଏଠାରେ ଏହି ଦୁଇଟି ଶ୍ଲୋକ ଅଛି। ମାତା ଯେପରି ଜାତାର ଭସ୍ତ୍ରା (ଧକଧକି) ପରି; ପୁତ୍ର ପିତାଙ୍କଠାରୁ ଜନ୍ମ ହେତୁ ସେ ହିଁ ସେ। ଦୁଷ୍ୟନ୍ତଙ୍କ ପୁତ୍ରକୁ ପୋଷଣ କର — ଶକୁନ୍ତଳା ସତ୍ୟ କହିଲେ।

1.63.33

रेतोधाः पुत्र उन्नयति नरदेव यमक्षयात् ।
त्वं चास्य धाता गर्भस्य सत्यमाह शकुन्तला ॥ १.६३.३३ ॥

ରେତସ୍ଧାରୀ ପିତା ହିଁ ପୁତ୍ରକୁ ଯମଲୋକ ବିନାଶରୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତି। ହେ ନରଦେବ, ଏହି ଗର୍ଭର ଧାରକ ତୁମେ — ଶକୁନ୍ତଳା ସତ୍ୟ କହିଲେ।

1.63.34

ततोऽस्य भरतत्वम् ।
भरतस्तु खलु काशेयीं सार्वसेनीमुपयेमे सुनन्दां नाम।
तस्यामस्य जज्ञे भुमन्युः ॥ १.६३.३४ ॥

ତା'ପରେ ଏହାଙ୍କର ନାମ ଭରତ ହେଲା। ଭରତ କାଶୀର ସାର୍ବସେନୀ ସୁନନ୍ଦା ନାମକ ରାଜକନ୍ୟାଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ଏହାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭୁମନ୍ୟୁ ଜନ୍ମ ହେଲା।

1.63.35

भुमन्युस्तु खलु दाशार्हीमुपयेमे सुवर्णां नाम ।
तस्यामस्य जज्ञे सुहोत्रः ॥ १.६३.३५ ॥

ଭୁମନ୍ୟୁ ଦାଶାର୍ହୀ ସୁବର୍ଣ୍ଣା ନାମକ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ଏହାଙ୍କ ପୁତ୍ର ସୁହୋତ୍ର ଜନ୍ମ ହେଲା।

1.63.36

सुहोत्रस्तु खल्वैक्ष्वाकीमुपयेमे जयन्तीं नाम ।
तस्यामस्य जज्ञे हस्ती।
य इदं पुरं निर्मापयामास ॥ १.६३.३६ ॥

ସୁହୋତ୍ର ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ଜୟନ୍ତୀ ନାମକ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ଏହାଙ୍କ ପୁତ୍ର ହସ୍ତୀ ଜନ୍ମ ହେଲା, ଯିଏ ଏହି ନଗର ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ।

1.63.37

तस्माद्धास्तिनपुरत्वम् ।
हस्ती खलु त्रैगर्तीमुपयेमे यशोदां नाम तस्यामस्य जज्ञे विकुञ्जतः ॥ १.६३.३७ ॥

ସେଥିପାଇଁ ଏହାର ନାମ ହସ୍ତିନାପୁର ହେଲା। ହସ୍ତୀ ତ୍ରୈଗର୍ତୀ ଯଶୋଦା ନାମକ ନାରୀକୁ ବିବାହ କଲେ; ତାଙ୍କଠାରୁ ବିକୁଞ୍ଜତ ଜନ୍ମିଲେ।

1.63.38

विकुञ्जनस्तु खलु दाशार्हीमुपयेमे सुन्दरां नाम ।
तस्यामस्य जज्ञेऽजमीढः ॥ १.६३.३८ ॥

ବିକୁଞ୍ଜନ ଦାଶାର୍ହୀ ସୁନ୍ଦରା ନାମକ ନାରୀକୁ ବିବାହ କଲେ; ତାଙ୍କଠାରୁ ଅଜମୀଢ ଜନ୍ମିଲେ।

1.63.39

अजमीढस्य तु चतुर्विंशतिपुत्रशतं बभूव ।
कैकय्यां नागायां गान्धार्यां विमलायामृक्षायामिति ॥ १.६३.३९ ॥

ଅଜମୀଢଙ୍କର ଏକଶହ ଚବିଶ ପୁତ୍ର ଥିଲେ; କୈକୟୀ, ନାଗା, ଗାନ୍ଧାରୀ, ବିମଳା ଓ ଋକ୍ଷା ନାମକ ପତ୍ନୀମାନଙ୍କଠାରୁ ସେମାନେ ଜନ୍ମିଥିଲେ।

1.63.40

पृथग्वंशकर्तारो नृपतयः ।
तत्र अजमीढादृक्षायां संवरणो जज्ञे स वंशकरः ॥ १.६३.४० ॥

ସେମାନେ ପୃଥକ୍ ବଂଶର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ରାଜା ଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଜମୀଢଙ୍କଠାରୁ ଋକ୍ଷାରେ ସଂବରଣ ଜନ୍ମିଲେ; ସେ ହିଁ ବଂଶ ଚଳାଇଥିଲେ।

1.63.41

सवरणस्तु वैवस्वतीं तपतीं नामोपयेमे ।
तस्यामस्य जज्ञे कुरुः ॥ १.६३.४१ ॥

ସଂବରଣ ବୈବସ୍ୱତୀ ତପତୀ ନାମକ ନାରୀକୁ ବିବାହ କଲେ; ତାଙ୍କଠାରୁ କୁରୁ ଜନ୍ମିଲେ।

1.63.42

कुरुस्तु खलु दाशार्हीमुपयेमे शुभाङ्गीं नाम ।
तस्यामस्य जज्ञे विदूरथः ॥ १.६३.४२ ॥

କୁରୁ ଦାଶାର୍ହୀ ଶୁଭାଙ୍ଗୀ ନାମକ ନାରୀକୁ ବିବାହ କଲେ; ତାଙ୍କଠାରୁ ବିଦୂରଥ ଜନ୍ମିଲେ।

1.63.43

विदूरथस्तु खलु मागधीमुपयेमे संप्रियां नाम ।
तस्यामस्य जज्ञेऽनश्वान् ॥ १.६३.४३ ॥

ବିଦୂରଥ ମାଗଧୀ ସ୍ତ୍ରୀ, ସଂପ୍ରିୟା ନାମକୁ, ବିବାହ କଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ତାଙ୍କର ଅନଶ୍ୱାନ ଜନ୍ମିଲେ।

1.63.44

अनश्वांस्तु खलु मागधीमुपयेमेऽमृतां नाम ।
तस्यामस्य जज्ञे परिक्षित् ॥ १.६३.४४ ॥

ଅନଶ୍ୱାନ ମାଗଧୀ ସ୍ତ୍ରୀ, ଅମୃତା ନାମକୁ, ବିବାହ କଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ପରୀକ୍ଷିତ ଜନ୍ମିଲେ।

1.63.45

परिक्षित्खलु बाहुकामुपयेमे सुवेषां नाम ।
तस्यामस्य जज्ञे भीमसेनः ॥ १.६३.४५ ॥

ପରୀକ୍ଷିତ ବାହୁକା ନାମକ, ସୁବେଷା ନାମକୁ ସ୍ତ୍ରୀ, ବିବାହ କଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ଭୀମସେନ ଜନ୍ମିଲେ।

1.63.46

भीमसेनस्तु खलु कैकयीमुपयेमे सुकुमारीं नाम ।
तस्यामस्य जज्ञे परिश्रवाः ॥ १.६३.४६ ॥

ଭୀମସେନ କୈକେୟୀ ସ୍ତ୍ରୀ, ସୁକୁମାରୀ ନାମକୁ, ବିବାହ କଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ପରିଶ୍ରବା ଜନ୍ମିଲେ।

1.63.47

यमाहुः प्रतीप इति ।
प्रतीपस्तु खलु शैब्यामुपयेमे सुनन्दीं नाम।
तस्यां त्रीन्पुत्रानुत्पादयामास देवापिं शन्तनुं बाह्लीकं चेति ॥ १.६३.४७ ॥

ଏହାଙ୍କୁ ପ୍ରତୀପ କୁହାଯାଏ — ପ୍ରତୀପ ଶୈବ୍ୟା ସ୍ତ୍ରୀ, ସୁନନ୍ଦୀ ନାମକୁ, ବିବାହ କଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ସେ ତିନି ପୁତ୍ର ଉତ୍ପାଦନ କଲେ: ଦେବାପି, ଶନ୍ତନୁ ଓ ବାହ୍ଲୀକ।

1.63.48

देवापिस्तु खलु बाल एवारण्यं प्रविवेश ।
शन्तनुस्तु महीपालोऽभवत् ॥ १.६३.४८ ॥

ଦେବାପି ବାଳକ ଥାଇ ହିଁ ଅରଣ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଶନ୍ତନୁ ମହୀପାଳ, ଅର୍ଥାତ୍ ରାଜା ହେଲେ।

1.63.49

तत्र श्लोको भवति ।
यं यं कराभ्यां स्पृशति जीर्णं स सुखमश्नुते।
पुनर्युवा च भवति तस्मात्तं शन्तनुं विदुः ॥ १.६३.४९ ॥

ଏଠାରେ ଏକ ଶ୍ଲୋକ ଅଛି: ଯାହାକୁ ସେ ନିଜ ହାତରେ ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତି, ବୃଦ୍ଧ ମଧ୍ୟ ସୁଖ ପାଏ ଏବଂ ପୁଣି ଯୁବକ ହୁଏ; ସେଥିପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଶନ୍ତନୁ ବୋଲି ଜାଣନ୍ତି।

1.63.50

तदस्य शन्तनुत्वं ।
शन्तनुस्तु खलु गङ्गां भागीरथीमुपयेमे तस्यामस्य जज्ञे देवव्रतः।
यमाहुर्भीष्म इति ॥ १.६३.५० ॥

ଏହା ତାଙ୍କର ଶନ୍ତନୁତ୍ୱ। ଶନ୍ତନୁ ଭାଗୀରଥୀ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ; ତାଙ୍କଠାରୁ ଦେବବ୍ରତ ଜନ୍ମିଲେ, ଯାହାଙ୍କୁ ଲୋକେ ଭୀଷ୍ମ କହନ୍ତି।

1.63.51

भीष्मस्तु खलु पितुः प्रियचिकीर्षया सत्यवतीमानयामास मातरं ।
यामाहुः कालीति ॥ १.६३.५१ ॥

ଭୀଷ୍ମ ପିତାଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବାର ଇଚ୍ଛାରେ ସତ୍ୟବତୀଙ୍କୁ ମାତା ରୂପେ ଆଣିଲେ; ଯାହାଙ୍କୁ ଲୋକେ କାଳୀ କହନ୍ତି।

1.63.52

तस्यां पूर्वं पुराशरात्कन्यागर्भो द्वैपायनः ।
तस्यामेव शन्तनोर्द्वौ पुत्रौ बभूवतुः चित्राङ्गदो विचित्रवीर्यश्च ॥ १.६३.५२ ॥

ତାଙ୍କଠାରୁ ପୂର୍ବରୁ ପରାଶରଙ୍କଠାରୁ କନ୍ୟାଗର୍ଭରେ ଦ୍ୱୈପାୟନ ଜନ୍ମିଥିଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ହିଁ ଶନ୍ତନୁଙ୍କର ଦୁଇ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଲେ: ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦ ଓ ବିଚିତ୍ରବୀର୍ଯ୍ୟ।

1.63.53

चित्राङ्गदस्तु प्राप्तराज्य एव गन्धर्वेण निहृतः ।
ततो विचित्रवीर्यो राजा बभूव ॥ १.६३.५३ ॥

ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦ ରାଜ୍ୟ ପାଇବା ମାତ୍ରେ ଜଣେ ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିହତ ହେଲେ। ତା'ପରେ ବିଚିତ୍ରବୀର୍ଯ୍ୟ ରାଜା ହେଲେ।

1.63.54

विचित्रवीर्यस्तु खलुकाशिराजस्य सुते अम्बिकाम्बालिके उदवहत् ।
विचित्रवीर्योऽनुत्पन्नापत्य एव विदेहत्वं प्राप्तः ॥ १.६३.५४ ॥

ବିଚିତ୍ରବୀର୍ଯ୍ୟ କାଶୀରାଜଙ୍କ ଦୁଇ କନ୍ୟା ଅମ୍ବିକା ଓ ଅମ୍ବାଳିକାଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ। ସନ୍ତାନ ନ ହୋଇ ବିଚିତ୍ରବୀର୍ଯ୍ୟ ବିଦେହତ୍ୱ (ମୃତ୍ୟୁ) ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।

1.63.55

ततः सत्यवती चिन्तयामास कथं नु खलु शन्तनोः पिण्डविच्छेदो न स्यादिति ॥ १.६३.५५ ॥

ତା'ପରେ ସତ୍ୟବତୀ ଭାବିଲେ, ଶନ୍ତନୁଙ୍କ ପିଣ୍ଡ-ବିଚ୍ଛେଦ କିପରି ନ ହେବ?

1.63.56

साथ द्वैपायनं चिन्तयामास सोऽग्रतः स्थितः किं करवाणीति ।
तं सत्यवत्युवाच भ्राता तेऽनपत्य एव स्वर्गतः तस्यार्थेऽपत्यमुत्पादयेति ॥ १.६३.५६ ॥

ସେ ଦ୍ୱୈପାୟନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଭାବିଲେ; ସେ ସାମନାରେ ଠିଆ ହୋଇ ପଚାରିଲେ, 'ମୁଁ କ'ଣ କରିବି?' ସତ୍ୟବତୀ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ତୁମ ଭାଇ ସନ୍ତାନହୀନ ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗ ଗଲେ; ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପନ୍ନ କର।'

1.63.57

स परमित्युवाच स तत्र त्रीन्पुत्रानुत्पादयामास धृतराष्ट्रं पाण्डुं विदुरं चेति ॥ १.६३.५७ ॥

ସେ କହିଲେ, 'ଠିକ୍।' ସେଠାରେ ସେ ତିନି ପୁତ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ: ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର, ପାଣ୍ଡୁ ଓ ବିଦୁର।

1.63.58

धृतराष्ट्रात्पुत्रशतं बभूव गान्धार्यां वरदानाद्द्वैपायनस्य तेषां च ।
धार्तराष्ट्राणां चत्वारः प्रधानाः दुर्योधनो दुश्शासनो विकर्णश्चित्रसेनश्चेति ॥ १.६३.५८ ॥

ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କଠାରୁ ଗାନ୍ଧାରୀରେ ଦ୍ୱୈପାୟନଙ୍କ ବରରୁ ଶହେ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଲେ। ଧାର୍ତ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ ଚାରିଜଣ: ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ, ଦୁଃଶାସନ, ବିକର୍ଣ୍ଣ ଓ ଚିତ୍ରସେନ।

1.63.59

पाण्डोस्तु कुन्ती माद्रीति स्त्रीरत्ने बभूवतुः ।
स मृगयां चरन्मैथुनगतमृषिं मृगचारिणं बाणेन जघान ॥ १.६३.५९ ॥

ପାଣ୍ଡୁଙ୍କର କୁନ୍ତୀ ଓ ମାଦ୍ରୀ ନାମକ ଦୁଇ ସ୍ତ୍ରୀରତ୍ନ ଥିଲେ। ସେ ଶିକାର କରୁ କରୁ, ମୈଥୁନରେ ଲିପ୍ତ ମୃଗରୂପୀ ଋଷିଙ୍କୁ ବାଣରେ ମାରିଲେ।

1.63.60

स बाणविद्ध उवाच पाण्डुम् ।
अत्र श्लोको भवति ॥ १.६३.६० ॥

ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ ସେ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କୁ କହିଲେ। ଏ ବିଷୟରେ ଏକ ଶ୍ଳୋକ ଅଛି।

1.63.61

योऽकृतार्थं हि मां ग्रूर बाणेनाघ्ना मृगव्रतम् ।
त्वामप्येतादृशो भावः क्षिप्रमेवागमिष्यति ॥ १.६३.६१ ॥

ମୃଗବ୍ରତ ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିବା ମୋତେ ବାଣରେ ମାରିଥିବା ତୁମକୁ ମଧ୍ୟ ଶୀଘ୍ର ଏପରି ଦଶା ଆସିବ।

1.63.62

इति मृगव्रतचारिणा ऋषिणा शप्तः ।
स विषण्णरूपः पाण्डुस्तं शापं परिहरन्नोपसर्पति भार्ये ॥ १.६३.६२ ॥

ମୃଗବ୍ରତଧାରୀ ଋଷି ଏପରି ଅଭିଶାପ ଦେବାରୁ ବିଷଣ୍ଣ ପାଣ୍ଡୁ ସେହି ଅଭିଶାପ ଏଡ଼ାଇବା ପାଇଁ ପତ୍ନୀମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଉ ନଥିଲେ।

1.63.63

कदाचित्स आह ।
स्वचापल्यादिदं प्राप्तवानहम्।
पुराणेषु पठ्यमानं शृणोमि नानपत्यस्य लोकाः सन्तीति ॥ १.६३.६३ ॥

ଥରେ ସେ କହିଲେ: ନିଜ ଚପଳତା ଯୋଗୁଁ ମୋତେ ଏହି ଦଶା ଆସିଛି। ପୁରାଣରେ ପଢ଼ାଯାଉଥିବା କଥା ମୁଁ ଶୁଣେ, ନିଃସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଲୋକ ନାହିଁ।

1.63.64

सा त्वं मदर्थे पुत्रानुत्पादयेति कुन्तीमुवाच ॥ १.६३.६४ ॥

"ତୁମେ ମୋ ପାଇଁ ପୁତ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ କର" ଏହା କହି ସେ କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ କହିଲେ।

1.63.65

सा कुन्ती पुत्रानुत्पादयामास धर्माद्युधिष्ठिरं मारुताद्भीमसेनमिन्द्रादर्जुनमिति ।
स हृष्टरूपः पाण्डुरुवाच।
इयं ते सपत्नी भवति माद्र्यनपत्या व्रीडिता साध्वी अस्यामपत्यमुत्पाद्यतामिति ॥ १.६३.६५ ॥

କୁନ୍ତୀ ଧର୍ମରୁ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ବାୟୁରୁ ଭୀମସେନ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରରୁ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ତେବେ ହୃଷ୍ଟରୂପ ପାଣ୍ଡୁ କହିଲେ: ଏହି ମାଦ୍ରୀ ତୁମର ସପତ୍ନୀ; ନିଃସନ୍ତାନା, ଲଜ୍ଜିତା, ସାଧ୍ୱୀ; ଏଥିରେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉ।

1.63.66

सा कुन्ती तस्यै माद्र्यै तथेति व्रतमादिदेश ।
ततस्तस्यां नकुलसहदेवौ यमावश्विभ्यां जज्ञाते ॥ १.६३.६६ ॥

କୁନ୍ତୀ "ସେହିପରି ହେଉ" ବୋଲି ମାଦ୍ରୀଙ୍କୁ ବ୍ରତ ଉପଦେଶ ଦେଲେ। ତା'ପରେ ତାଙ୍କଠାରୁ ଅଶ୍ୱିନୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନକୁଳ ଓ ସହଦେବ ନାମକ ଯମଜ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଲେ।

1.63.67

माद्रीं तु खलु स्वलङ्कृतां दृष्ट्वा पाण्डुर्भावं चक्रे ।
स तां प्राप्यैव विदेहत्वं प्राप्तः ॥ १.६३.६७ ॥

ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ସଜ୍ଜିତା ମାଦ୍ରୀଙ୍କୁ ଦେଖି ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ମନରେ ଇଚ୍ଛା ଜାଗିଲା। ତାଙ୍କୁ ପାଇବା ମାତ୍ରେ ସେ ଦେହରହିତ ଅବସ୍ଥା ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।

1.63.68

ततस्तेन सह चितामन्वारुरोह माद्री ।
कुन्तीं चोवाच यमयोरार्ययाऽप्रमत्तया भवितव्यमिति ॥ १.६३.६८ ॥

ତା'ପରେ ମାଦ୍ରୀ ତାଙ୍କ ସହିତ ଚିତାରେ ଆରୋହଣ କଲେ। କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ ସେ କହିଲେ, 'ଆର୍ଯ୍ୟେ, ଯମଳ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ସାବଧାନ ରହିବା ଉଚିତ।'

1.63.69

ततः पञ्चपाण्डवान्सह कुन्त्या हास्तिनपुरं नयन्ति स्म तपस्विनः ॥ १.६३.६९ ॥

ତା'ପରେ ତପସ୍ୱୀମାନେ ପାଞ୍ଚ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ କୁନ୍ତୀଙ୍କ ସହିତ ହସ୍ତିନାପୁର ନେଇଗଲେ।

1.63.70

तत्र भीष्माय धृतराष्ट्रविदुरयोः पाण्डोः स्वर्गगमनं याथातथ्यं निवेदयन्तिस्म तपस्विनः ॥ १.६३.७० ॥

ସେଠାରେ ତପସ୍ୱୀମାନେ ଭୀଷ୍ମ, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଓ ବିଦୁରଙ୍କୁ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ସ୍ୱର୍ଗଗମନର ସତ୍ୟ ସମାଚାର ଜଣାଇଲେ।

1.63.71

पाण्डवान्सह कुन्त्या जतुगृहे दाहयितुकामो धृतराष्ट्रात्मजोऽभूत् ॥ १.६३.७१ ॥

ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ କୁନ୍ତୀ ସହିତ ଲାକ୍ଷାଗୃହରେ ଦଗ୍ଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ହେଲେ।

1.63.72

तांश्च विदुरो मोक्षयामास ।
ततो भीमो हिडिम्बं हत्वा पुत्रमुत्पादयामास हिडिम्बायां घटोत्कचं नाम ॥ १.६३.७२ ॥

ବିଦୁର ସେମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କଲେ। ତା'ପରେ ଭୀମ ହିଡିମ୍ବକୁ ବଧ କରି ହିଡିମ୍ବାଠାରେ ଘଟୋତ୍କଚ ନାମକ ପୁତ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।

1.63.73

ततश्चैकचक्रां जग्मुः कुशलिनः ।
ततः पाञ्चालविषयं गत्वा स्वयंवरे द्रौपदीं लब्ध्वाऽर्धराज्यं प्राप्येन्द्रप्रस्थनिवासिनस्तस्यां पुत्रानुत्पादयामासुर्द्रौपद्याम् ॥ १.६३.७३ ॥

ତା'ପରେ ସେମାନେ କୁଶଳରେ ଏକଚକ୍ରା ଗଲେ। ପରେ ପାଞ୍ଚାଳ ଦେଶକୁ ଯାଇ ସ୍ୱୟଂବରରେ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ଜିତି, ଅଧା ରାଜ୍ୟ ପାଇ, ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥରେ ରହି ତାଙ୍କଠାରୁ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।

1.63.74

श्रुतसेनं सहदेव इति ॥ १.६३.७४ ॥

ସହଦେବଙ୍କଠାରୁ ଜାତ ଶ୍ରୁତସେନ।

1.63.75

शैव्यस्य कन्यां देवकीं नामोपयेमे युधिष्ठिरः ।
तस्यां पुत्रं जनयामास यौधेयं नाम ॥ १.६३.७५ ॥

ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଶୈବ୍ୟଙ୍କ କନ୍ୟା ଦେବକୀ ନାମକ ନାରୀଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ସେ ଯୌଧେୟ ନାମକ ପୁତ୍ରର ଜନ୍ମ ଦେଲେ।

1.63.76

भीमसेनस्तु वाराणस्यां काशिराजकन्यां जलन्धरां नामोपयेमे स्वयंवरस्थां ।
तस्यामस्य जज्ञे शर्वत्रातः ॥ १.६३.७६ ॥

ଭୀମସେନ ବାରାଣସୀରେ ସ୍ୱୟଂବରରେ ଉପସ୍ଥିତ କାଶୀରାଜଙ୍କ କନ୍ୟା ଜଳନ୍ଧରା ନାମକ ନାରୀଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ତାଙ୍କର ସର୍ବତ୍ରାତ ନାମକ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଲା।

1.63.77

अर्जुनस्तु खलु द्वारवतीं गत्वा भगवतो वासुदेवस्य भगिनीं सुभद्रां नामोदवहद्भार्यां ।
तस्यामभिमन्युं नाम पुत्रं जनयामास ॥ १.६३.७७ ॥

ଅର୍ଜୁନ ଦ୍ୱାରକା ଯାଇ ଭଗବାନ ବାସୁଦେବଙ୍କ ଭଉଣୀ ସୁଭଦ୍ରା ନାମକ ନାରୀଙ୍କୁ ପତ୍ନୀ ରୂପେ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ସେ ଅଭିମନ୍ୟୁ ନାମକ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ଦେଲେ।

1.63.78

नकुलस्तु खलु चैद्यां रेणुमतीं नामोदवहत् ।
तस्यां पुत्रं जनयामास निरमित्रं नाम ॥ १.६३.७८ ॥

ନକୁଳ ଚୈଦ୍ୟଙ୍କ କନ୍ୟା ରେଣୁମତୀ ନାମକ ନାରୀଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ସେ ନିରମିତ୍ର ନାମକ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ଦେଲେ।

1.63.79

सहदेवस्तु खलु माद्रीमेव स्वयंवरे विजयां नामोदवहद्भार्याम् ।
तस्यां पुत्रं जनयामास सुहोत्रं नाम ॥ १.६३.७९ ॥

ସହଦେବ ସ୍ୱୟଂବରରେ ମାଦ୍ରୀଙ୍କ କନ୍ୟା ବିଜୟା ନାମକ ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ସେ ସୁହୋତ୍ର ନାମକ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମାଇଲେ।

1.63.80

भीमसेनश्च पूर्वमेव हिडिम्बायां राक्षस्यां पुत्रमुत्पादयामास घटोत्कचं नाम ।
अर्जुनस्तु नागकन्यायामुलूप्यामिरावन्तं नाम पुत्रं जनयामास ॥ १.६३.८० ॥

ଭୀମସେନ ପୂର୍ବରୁ ରାକ୍ଷସୀ ହିଡିମ୍ବାଠାରୁ ଘଟୋତ୍କଚ ନାମକ ପୁତ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲେ। ଅର୍ଜୁନ ନାଗକନ୍ୟା ଉଲୂପୀଠାରୁ ଇରାବାନ ନାମକ ପୁତ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।

1.63.81

ततो मणलूरुपतिकन्यायां चित्राङ्गदायामर्जुनः पुत्रमुत्पादयामास बभ्रुवाहनं नाम ।
एते त्रयोदश पुत्राः पाण्डवानाम् ॥ १.६३.८१ ॥

ଏହାପରେ ମଣଲୂର ରାଜାଙ୍କ କନ୍ୟା ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦାଠାରୁ ଅର୍ଜୁନ ବଭ୍ରୁବାହନ ନାମକ ପୁତ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ଏମାନେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ତେର ପୁତ୍ର।

1.63.82

विराटस्य दुहितरमुत्तरां नामाभिमन्युरुपेयेमे ।
तस्यामस्य परासुर्गर्भोऽजायत ॥ १.६३.८२ ॥

ଅଭିମନ୍ୟୁ ବିରାଟଙ୍କ କନ୍ୟା ଉତ୍ତରାଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ। ତାଙ୍କଠାରେ ତାଙ୍କ ଗର୍ଭ ପ୍ରାଣହୀନ ହୋଇ ଜନ୍ମିଲା।

1.63.83

तमुत्सङ्गे प्रतिजग्राह पृथा नियोगात्पुरुषोत्तमस्य ।
षाण्मासिकं गर्भमहं जीवयामि पादस्पर्शादिति वासुदेव उवाच ॥ १.६३.८३ ॥

ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କ ଆଦେଶରେ ପୃଥା ତାହାକୁ ନିଜ କୋଳରେ ଗ୍ରହଣ କଲେ। "ଛଅ ମାସର ଏହି ଗର୍ଭକୁ ମୁଁ ମୋ ପାଦ-ସ୍ପର୍ଶରେ ଜୀବିତ କରିବି", ଏହା ବାସୁଦେବ କହିଲେ।

1.63.84

अहं जीवयामि कुमारमनन्तवीर्यं जात एवायमजायत ।
अभिमन्योः सत्येन चेयं पृथिवी धारयत्विति वासुदेवस्य पादस्पर्शात्सजीवोऽजायत।
नाम तस्याकरोत्सुभद्रा ॥ १.६३.८४ ॥

ଅନନ୍ତବୀର୍ଯ୍ୟ ଏହି କୁମାରକୁ ମୁଁ ଜୀବିତ କରିବି। ଜନ୍ମ ହେବା ମାତ୍ରେ ଏ ଜନ୍ମିଲା। ଅଭିମନ୍ୟୁର ସତ୍ୟ ଏବଂ ଏହି ପୃଥିବୀ ଏହାକୁ ଧାରଣ କରୁ ବୋଲି ବାସୁଦେବଙ୍କ ପାଦସ୍ପର୍ଶରେ ସେ ଜୀବିତ ହୋଇ ଜନ୍ମିଲା। ସୁଭଦ୍ରା ତାହାର ନାମ ରଖିଲେ।

1.63.85

परिक्षीणे कुले जात उत्तरायां परंतपः ।
परिक्षिदभवत्तस्मात्सौभद्रात्तु यशस्विनः ॥ १.६३.८५ ॥

କୁଳ ପ୍ରାୟ ନଷ୍ଟ ହେବା ସମୟରେ ଉତ୍ତରାଠାରୁ ଶତ୍ରୁତାପକ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଲା। ତେଣୁ ଯଶସ୍ୱୀ ସୌଭଦ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରରୁ ସେ ପରୀକ୍ଷିତ ହେଲା।

1.63.86

परीक्षित्तु खलु भद्रवतीं नामोपयेमे ।
तस्यां तत्र भवाञ्जनमेजयः ॥ १.६३.८६ ॥

ପରୀକ୍ଷିତ ନିଶ୍ଚୟ ଭଦ୍ରବତୀ ନାମ୍ନୀ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ସେଠାରେ ପୂଜ୍ୟ ଜନମେଜୟ ଜନ୍ମିଲେ।

1.63.87

जनमेजयात्तु भवतः खलु वपुष्टमायां पुत्रौ द्वौ शतानीकः शङ्कुकर्णश्च ॥ १.६३.८७ ॥

ଜନମେଜୟଙ୍କଠାରୁ, ନିଶ୍ଚୟ, ଆପଣଙ୍କ ବପୁଷ୍ଟମାଠାରେ ଦୁଇ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଲେ — ଶତାନୀକ ଓ ଶଙ୍କୁକର୍ଣ୍ଣ।

1.63.88

शतानीकस्तु खलु वैदेहीमुपयेमे ।
तस्यामस्य जज्ञे पुत्रोऽश्वमेधदत्तः ॥ १.६३.८८ ॥

ଶତାନୀକ ନିଶ୍ଚୟ ବୈଦେହୀଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅଶ୍ୱମେଧଦତ୍ତ ଜନ୍ମିଲେ।

1.63.89

इत्येष पूरोर्वंशस्तु पाण्डवानां च कीर्तितः ।
पूरोर्वंशमिमं श्रुत्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १.६३.८९ ॥

ଏହିପରି ପୂରୁବଂଶ ଓ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ବଂଶ କୀର୍ତ୍ତିତ ହେଲା। ପୂରୁଙ୍କ ଏହି ବଂଶ ଶୁଣିଲେ ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।