مهابهاراتا · أدهيايا 1.64
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.64.1
राजोपरिचरो नाम धर्मनित्यो महीपतिः ।
बभूव मृगयाशीलः शश्वत्स्वाध्यायवाञ्छुचिः ॥ १.६४.१ ॥
كان هناك ملك اسمه أوباريتشارا، ثابت دائما على الدارما، سيد الأرض. كان مولعا بالصيد، وكان دائم الانكباب على تلاوة الفيدا، طاهرا.
1.64.2
स चेदिविषयं रम्यं वसुः पौरवनन्दनः ।
इन्द्रोपदेशाज्जग्राह रमणीयं महीपतिः ॥ १.६४.२ ॥
فاسو، فرحة سلالة باورافا، أخذ بتوجيه من إندرا تلك الأرض الجميلة لتشيدي، تلك المملكة البهيجة، بوصفه سيد الأرض.
1.64.3
तमाश्रमे न्यस्तशस्त्रं निवसन्तं तपोनिधिम् ।
देवाः शक्रपुरोगा वै राजानमुपतस्थिरे ॥ १.६४.३ ॥
إلى ذلك الملك الساكن في ناسكه بعد أن وضع سلاحه، كنز الزهد، جاءت الآلهة بقيادة شakra ووقفت أمامه حقا.
1.64.4
इन्द्रत्वमर्हो राजायं तपसेत्यनुचिन्त्य वै ।
तं सान्त्वेन नृपं साक्षात्तपसः संन्यवर्तयन् ॥ १.६४.४ ॥
فكروا: «هذا الملك، بالزهد، جدير بمقام إندرا»، فصرفوا ذلك الملك حقا عن زهده بكلمات مطمئنة.
1.64.5
न संकीर्येत धर्मोऽयं पृथिव्यां पृथिवीपते ।
त्वया हि धर्मो विधृतः कृत्स्नं धारयते जगत् ॥ १.६४.५ ॥
يا سيد الأرض، لا يختلط هذا الدارما على الأرض؛ فبك قد حُفظ الدارما، وهو يحفظ العالم كله.
1.64.6
देवानहं पालयिता पालय त्वं हि मानुषान् ।
लोके धर्मं पालय त्वं नित्ययुक्तः समाहितः।
धर्मयुक्तस्ततो लोकान्पुण्यान्प्राप्स्यसि शाश्वतान् ॥ १.६४.६ ॥
أنا حامي الآلهة، وأنت احم البشر. احفظ الدارما في العالم، دائما مخلصا وثابت النفس. متحليا بالدارما، ستبلغ عندها عوالم مباركة أبدية.
1.64.7
दिविष्ठस्य भुविष्ठस्त्वं सखाभूतो मम प्रियः ।
ऊधः पृथिव्या यो देशस्तमावस नराधिप ॥ १.६४.७ ॥
أنت الذي صرت صديقي الحبيب، أنا الساكن في السماء، فاسكن على الأرض. اسكن أيها سيد البشر في تلك البقعة التي هي ضرع الأرض.
1.64.8
पशव्यश्चैव पुण्यश्च प्रभूतधनधान्यवान् ।
स्वारक्ष्यश्चैव सौम्यश्च भोग्यैर्भूमिगुणैर्युतः ॥ १.६४.८ ॥
هذه البلاد غنية بالماشية، مباركة، وافرة الثروة والحبوب، سهلة الحماية، لطيفة، وتتمتع بصفات الأرض الطيبة المستحبة.
1.64.9
अर्थवानेष देशो हि धनरत्नादिभिर्युतः ।
वसुपूर्णा च वसुधा वस चेदिषु चेदिप ॥ १.६४.९ ॥
هذه المنطقة ذات قيمة حقيقية، غنية بالثروة والجواهر وما شابهها. الأرض مليئة بالكنوز؛ فاسكن في بلاد التشيديين.
1.64.10
धर्मशीला जनपदाः सुसंतोषाश्च साधवः ।
न च मिथ्या प्रलापोऽत्र स्वैरेष्वपि कुतोऽन्यथा ॥ १.६४.१० ॥
شعوب هذه البلاد متمسكة بالدارما، والصالحون في غاية الرضا. وليس هنا لغو كاذب حتى بين الأهل؛ وإلا فكيف يكون ذلك؟
1.64.11
न च पित्रा विभज्यन्ते पुत्रा गुरुहिते रताः ।
युञ्जते धुरि नो गाश्च कृशान्संधुक्षयन्ति च ॥ १.६४.११ ॥
لا يُقسَّم الأبناء بأبيهم؛ بل يسعدون بخير الكبار. يربطون ماشيتنا بنير المحراث، ويغذّون البقرات الهزيلة ويقوّونها.
1.64.12
सर्वे वर्णाः स्वधर्मस्थाः सदा चेदिषु मानद ।
न तेऽस्त्यविदितं किंचित्त्रिषु लोकेषु यद्भवेत् ॥ १.६४.१२ ॥
في بلاد التشيديين تثبت جميع الطبقات دائمًا في واجبها الخاص. يا واهب الكرامة، ليس شيء مما قد يحدث في العوالم الثلاثة مجهولًا لديك.
1.64.13
दैवोपभोग्यं दिव्यं त्वामाकाशे स्फाटिकं महत् ।
आकाशगं त्वां मद्दत्तं विमानमुपपत्स्यते ॥ १.६४.१३ ॥
المركبة السماوية البلورية العظيمة، الجديرة بتمتع الآلهة، التي في السماء — ستصير لك المركبة الجوّالة في السماء التي أعطيتها لك.
1.64.14
त्वमेकः सर्वमर्त्येषु विमानवरमास्थितः ।
चरिष्यस्युपरिस्थो हि देवो विग्रहवानिव ॥ १.६४.१४ ॥
أنت وحدك بين جميع الفانين، راكبًا أفضل المركبات، ستجوب الأعالي كإله متجسد.
1.64.15
ददामि ते वैजयन्तीं मालामम्लानपङ्कजाम् ।
धारयिष्यति सङ्ग्रामे या त्वां शस्त्रैरविक्षतम् ॥ १.६४.१५ ॥
أهديك إكليل فيجايانتي من اللوتس الذي لا يذبل؛ ستلبسه في الحرب فيحفظك من السلاح سليماً من الجراح.
1.64.16
लक्षणं चैतदेवेह भविता ते नराधिप ।
इन्द्रमालेति विख्यातं धन्यमप्रतिमं महत् ॥ १.६४.१६ ॥
وستكون هذه علامتك هنا، يا سيد الرجال: الإكليل المشهور باسم إكليل إندرا، المبارك، الذي لا مثيل له، العظيم.
1.64.17
यष्टिं च वैणवीं तस्मै ददौ वृत्रनिषूदनः ।
इष्टप्रदानमुद्दिश्य शिष्टानां प्रतिपालिनीम् ॥ १.६४.१७ ॥
وهب إندرا، قاتل فريترا، له عصًا من الخيزران، مُعدّة لإعطاء ما يُشتهى ولحماية الأخيار.
1.64.18
एवं संसान्त्व्य नृपतिं तपसः संन्यवर्तयत् ।
प्रययौ दैवतैः सार्धं कृत्वा कार्यं दिवौकसाम् ॥ १.६४.१८ ॥
وبعد أن واسى الملك وصرفه عن التقشف، وأنجز مهمة الآلهة، مضى إندرا مع الآلهة.
1.64.19
ततस्तु राजा चेदीनामिन्द्राभरणभूषितः ।
इन्द्रदत्तं विमानं तदास्थाय प्रययौ पुरीम् ॥ १.६४.१९ ॥
ثم مضى ملك التشيدي، متزيّناً بحلي إندرا، وصعد المركبة السماوية التي وهبها إندرا، نحو المدينة.
1.64.20
तस्याः शक्रस्य पूजार्थं भूमौ भूमिपतिस्तदा ।
प्रवेशं कारयामास सर्वोत्सववरं तदा ॥ १.६४.२० ॥
ثم أمر سيد الأرض، تكريماً لشكرا، بإقامة موكب الدخول على الأرض، وهو أفضل الأعياد كلها.
1.64.21
मार्गशीर्षे महाराज पूर्वपक्षे महामखम् ।
ततःप्रभृति चाद्यापि यष्टेः क्षितिपसत्तमैः ॥ १.६४.२१ ॥
أيها الملك العظيم، في النصف المضيء من شهر مارغاشيرشا أُقيمت هذه القربان العظيم؛ ومنذ ذلك الحين وحتى اليوم يقيمه أفضل الملوك.
1.64.22
प्रवेशः क्रियते राजन्यथा तेन प्रवर्तितः ।
अपरेद्युस्ततस्तस्याः क्रियतेऽत्युच्छ्रयो नृपैः ॥ १.६४.२२ ॥
أيها الملك، يُقام موكب الدخول كما أسّسه؛ ثم في اليوم التالي يرفع الملوك رايته العالية.
1.64.23
अलङ्कृताया पिटकैर्गन्धमाल्यैश्च भूषणैः ।
माल्यदामपरिक्षिप्तां द्वात्रिंशत्किष्कुसंमिताम् ॥ १.६४.२३ ॥
مزيّنة بالسلال والعطور والأكاليل والحلي، ومحاطة بخيوط من الأكاليل، وتُصنع بارتفاع اثنين وثلاثين كيشكو.
1.64.24
उद्धृत्य पिटके चापि द्वादशारत्निकोच्छ्रये ।
महारजनवासांसि परिक्षिप्य ध्वजोत्तमम् ॥ १.६४.२४ ॥
يُرفع في سلّة ارتفاعها اثنا عشر أراتنيّ، ويُلَفّ بأقمشة ملوّنة عظيمة، فيُرفع الراية الفاخرة.
1.64.25
वासोभिरन्नपानैश्च पूजितैर्ब्राह्मणर्षभैः ।
पुण्याहं वाचयित्वाथ ध्वज उच्छ्रियते तदा ॥ १.६४.२५ ॥
بعد أن يُتلى الدعاء الميمون بواسطة أفضل البراهمة المكرَّمين بالثياب والطعام والشراب، يُرفع الراية حينئذ.
1.64.26
शङ्खभेरीमृदङ्गैश्च संनादः क्रियते तदा ।
भगवान्पूज्यते चात्र यष्टिरूपेण वासवः ॥ १.६४.२६ ॥
ثم يُحدث صوت عالٍ بالأصداف والطبول، وهنا يُعبد المبارك فاسافا في هيئة عصا.
1.64.27
स्वयमेव गृहीतेन वसोः प्रीत्या महात्मनः ।
माणिभद्रादयो यक्षाः पूज्यन्ते दैवतैः सह ॥ १.६४.२७ ॥
وقد أخذه بنفسه بمحبة الفاسو العظيم النفس، فيُعبد ماني بهادرا وغيره من اليكشا مع الآلهة.
1.64.28
नानाविधानि दानानि दत्त्वार्थिभ्यः सुहृज्जनैः ।
अलङ्कृत्वा माल्यदामैर्वस्त्रैर्नानाविधैस्तथा ॥ १.६४.२८ ॥
بعد أن أعطى المحتاجين أنواعًا شتى من الهبات، تزيّن الأصدقاء والأقارب بالأكاليل والثياب من أنواع شتى.
1.64.29
दृतिभिः सजलैः सर्वैः क्रीडित्वा नृपशासनात् ।
सभाजयित्वा राजानं कृत्वा नर्माश्रयाः कथाः ॥ १.६४.२९ ॥
بأمر الملك لعب الجميع بالقرب المملوءة بالماء، وأكرموا الملك، وقصّوا حكايات مليئة بالمزاح.
1.64.30
रमन्ते नागराः सर्वे तथा जानपदैः सह ।
सूताश्च मागधाश्चैव रमन्ते नटनर्तकाः ॥ १.६४.३० ॥
يلهو جميع أهل المدينة مع أهل الريف؛ ويفرح أيضًا السوتا والماغادا والممثلون والراقصون.
1.64.31
प्रीत्या तु नृपशार्दूल सर्वे चक्रुर्महोत्सवम् ।
सान्तःपुरः सहामात्यः सर्वाभरणभूषितः ॥ १.६४.३१ ॥
يا نمر الملوك، أقام الجميع بفرح احتفالاً عظيماً، مع الحرم والوزراء، متزينين بكل الحلي.
1.64.32
महारजनवासांसि वसित्वा चेदिराट् तदा ।
जातिहिङ्गुलकेनाक्तः सदारो मुमुदे तदा ॥ १.६४.३२ ॥
عندها تزيّن ملك التشيدي بثياب حمراء فاخرة ومسوحاً بجاتي هينغولا، وابتهج مع زوجاته.
1.64.33
एवं जानपदाः सर्वे चक्रुरिन्द्रमहं वसुः ।
यथा चेदिपतिः प्रीतश्चकारेन्द्रमहं वसुः ॥ १.६४.३३ ॥
وهكذا أقام جميع أهل البلاد احتفال إندرا، كما أقامه ملك التشيدي فاسو مسروراً.
1.64.34
एतां पूजां महेन्द्रस्तु दृष्ट्वा वसुकृतां शुभाम् ।
हरिभिर्वाजिभिर्युक्तमन्तरिक्षगतं रथम् ॥ १.६४.३४ ॥
فلما رأى المهندرا هذه العبادة المباركة التي أقامها فاسو، على مركبة تجرها خيول صفراء تسير في السماء.
1.64.35
आस्थाय सह शच्या च वृतो ह्यप्सरसां गणैः ।
वसुना राजमुख्येन समागम्याब्रवीद्वचः ॥ १.६४.३५ ॥
صعد مركبه مع شاشي، محاطاً بجماعات الأبسراس، فجاء إلى فاسو، أفضل الملوك، وقال هذه الكلمات.
1.64.36
ये पूजयिष्यन्ति च मुदा यथा चेदिपतिर्नृपः ।
कारयिष्यन्ति च मुदा यथा चेदिपतिर्नृपः ॥ १.६४.३६ ॥
الذين سيعبدون بفرح كما فعل ملك التشيدي، والذين سيجعلون ذلك يُقام بفرح كما أقام ملك التشيدي.
1.64.37
तेषां श्रीर्विजयश्चैव सराष्ट्राणां भविष्यति ।
तथा स्फीतो जनपदो मुदितश्च भविष्यति ॥ १.६४.३७ ॥
سيكون لهم الازدهار والنصر مع ممالكهم، وهكذا تزدهر البلاد وتفرح.
1.64.38
निरीतिकानि सस्यानि भवन्ति बहुधा नृप ।
राक्षसाश्च पिशाचाश्च न लुम्पन्ते कथंचन ॥ १.६४.३८ ॥
أيها الملك، ستكون المحاصيل في أمان من الكوارث من وجوه كثيرة، ولن يضرّها الراكشاسا ولا البيشاتشا بأي حال.
1.64.39
एवं महात्मना तेन महेन्द्रेण नराधिप ।
वसुः प्रीत्या मघवता महाराजोऽभिसत्कृतः।
एवं कृत्वा महेन्द्रस्तु जगाम स्वं निवेशनम् ॥ १.६४.३९ ॥
أيها سيد البشر، هكذا أكرم المهاتما ماهيندرا، بمحبة، الملك العظيم فاسو من خلال ماغافان. وبعد أن فعل ذلك، مضى ماهيندرا إلى مسكنه.
1.64.40
उत्सवं कारयिष्यन्ति सदा शक्रस्य ये नराः ।
भूमिरत्नादिभिर्दानैस्तथा पूज्या भवन्ति ते।
वरदानमहायज्ञैस्तथा शक्रोत्सवेन च ॥ १.६४.४० ॥
الرجال الذين يقيمون دائماً احتفال شاكرا سيصبحون جديرين بالتبجيل بالهبات من الأرض والجواهر وما شابه، وبالقرابين الكبرى المانحة للنعم، وباحتفال شاكرا.
1.64.41
संपूजितो मघवता वसुश्चेदीश्वरो नृपः ।
पालयामास धर्मेण चेदिस्थः पृथिवीमिमाम् ॥ १.६४.४१ ॥
كرّم ماغافان الملك فاسو، سيد تشيدي، فأقام في تشيدي وحكم هذه الأرض بالدارما.
1.64.42
इन्द्रपीत्या चेदिपतिश्चकारेन्द्रमहं वसुः ।
पुत्राश्चास्य महावीर्याः पञ्चासन्नमितौजसः ॥ १.६४.४२ ॥
بدافع المحبة لإندرا، أقام فاسو، سيد تشيدي، احتفال إندرا. وكان له خمسة أبناء ذوو بأس عظيم وقوة لا تُقاس.
1.64.43
नानाराज्येषु च सुतान्स सम्राडभ्यषेचयत् ।
महारथो मागधानां विश्रुतो यो बृहद्रथः ॥ १.६४.४३ ॥
في ممالك شتى مسح ذلك الإمبراطور أبناءه ملوكًا، وكان بريهادراتha المحارب العظيم للماغадها الذائع الصيت.
1.64.44
प्रत्यग्रहः कुशाम्बश्च यमाहुर्मणिवाहनम् ।
मत्सिल्लश्च यदुश्चैव राजन्यश्चापराजितः ॥ १.६४.४४ ॥
براتياغراها وكوشامبا، الذي يسمونه مانيفاهانا، ومتسيلا ويادو، والراجانيا الذي لم يُقهر.
1.64.45
एते तस्य सुता राजन्राजर्षेर्भूरितेजसः ।
न्यवेशयन्नामभिः स्वैस्ते देशांश्च पुराणि च ॥ १.६४.४५ ॥
هؤلاء، أيها الملك، هم أبناء ذلك الحكيم الملكي عظيم البهاء. وبأسمائهم أنشأوا البلاد والمدن.
1.64.46
वासवाः पञ्च राजानः पृथग्वंशाश्च शास्वताः ।
वसन्तमिन्द्रप्रासादे आकाशे स्फाटिके च तम् ॥ १.६४.४६ ॥
الملوك الخمسة من نسل فاسو، ذوو الأنساب المتفرقة والخالدون، كانوا يقيمون معه في قصر إندرا، في السماء، في القصر البلوري.
1.64.47
उपतस्थुर्महात्मानं गन्धर्वाप्सरसो नृपम् ।
राजोपरिचरेत्येवं नाम तस्याथ विश्रुतम् ॥ १.६४.४७ ॥
كان الغاندهارفا والأبساراس يخدمون ذلك الملك عظيم النفس؛ فاشتهر اسمه بالملك أوباريتشارا.
1.64.48
पुरोपवाहिनीं तस्य नदीं शुक्तमतीं गिरिः ।
अरौत्सीच्चेतनायुक्तः कामात्कोलाहलः किल ॥ १.६४.४८ ॥
كان نهر شوكتيماتي الجاري أمام مدينته قد سدّه الجبل كولاهالا، ذو الوعي، بدافع الشهوة.
1.64.49
गिरिं कोलाहलं तं तु पदा वसुरताडयत् ।
निश्चक्राम ततस्तेन प्रहारविवरेण सा ॥ १.६४.४९ ॥
ضرب فاسو ذلك الجبل كولاهالا بقدمه، فخرجت منه النهر من الفتحة التي أحدثتها الضربة.
1.64.50
तस्यां नद्यां स जनयन्मिथुनं पर्वतः स्वयम् ।
तस्माद्विमोक्षणात्प्रीता नदी राज्ञे न्यवेदयत् ॥ १.६४.५० ॥
في ذلك النهر أنجب الجبل بنفسه توأمين؛ وسرّ النهر بذلك الخلاص، فأبلغ الملك.
1.64.51
महिषी भविता कन्या पुमान्सेनापतिर्भवेत् ।
शुक्तिमत्या वचःश्रुत्वा दृष्ट्वा तौ राजसत्तमः ॥ १.६४.५१ ॥
"ستكون الفتاة الملكة الكبرى، وسيصبح الفتى قائد الجيش." وبعد أن سمع ذلك الملك الأفضل كلام شُكتيماتي ورأى الاثنين، سُرّ.
1.64.52
यः पुमानभवत्तत्र तं स राजर्षिसत्तमः ।
वसुर्वसुप्रदश्चक्रे सेनापतिमरिन्दमः ॥ १.६४.५२ ॥
والصبي الذي وُلد هناك جعله قائدًا للجيش ذلك الأفضل بين حكماء الملوك، فاسو، واهب الثروة، قاهر الأعداء.
1.64.53
चकार पत्नीं कन्यां तु तथा तां गिरिकां नृपः ।
वसोः पत्नी तु गिरिका कामकालं न्यवेदयत् ॥ १.६४.५३ ॥
وجعل الملك تلك الفتاة جِريكا زوجةً له. ثم أخبرته جِريكا، زوجة فاسو، بوقت رغبتها (فترة طمثها).
1.64.54
ऋतुकालमनुप्राप्ता स्नाता पुंसवने शुचिः ।
तदहः पितरश्चैनपूचुर्जहि मृगानिति ॥ १.६४.५४ ॥
ولما بلغت وقت طمثها، واغتسلت وتطهّرت لطقس إنجاب الذكر، قال لها الأجداد في ذلك اليوم: "اقتلي الغزلان."
1.64.55
तं राजसत्तमं प्रीतास्तदा मतिमतां वरः ।
स पितॄणां नियोगेन तामतिक्रम्य पार्थिवः ॥ १.६४.५५ ॥
بأمر الأسلاف تجاوزها الملك؛ عندئذ، مسرورين، أفضل الحكماء ذلك الملك الأفضل…
1.64.56
चकार मृगयां कामी गिरिकामेव संस्मरन् ।
अतीव रूपसंपन्नां साक्षाच्छ्रियमिवापराम् ॥ १.६४.५६ ॥
وقد أخذه الشوق، يتذكر تلك ابنة الجبل وحدها، فخرج للصيد؛ وكانت في غاية الجمال، كأنها شري أخرى بعينها.
1.64.57
अशोकैश्चम्पकैश्चूतैरनेकैरतिमुक्तकैः ।
पुन्नागैः कर्णिकारैश्च बकुलैर्दिव्यपाटलैः ॥ १.६४.५७ ॥
بأشجار الأشوكا والشمبكا والمانجو، وأنواع كثيرة من الأتيمكتكا، والبونّاغا والكرنيكارا والباكولا والباتالا الإلهية…
1.64.58
पनसैर्नारिकेलैश्च चन्दनैश्चार्जुनैस्तथा ।
एतै रम्यैर्महावृक्षैः पुण्यैः स्वादुफलैर्युतम् ॥ १.६४.५८ ॥
بأشجار الجاك وجوز الهند والصندل والأرجونا، وبهذه الأشجار الكبيرة البهية، عامرةً بثمار طيبة حلوة…
1.64.59
कोकिलाकुलसन्नादं मत्तभ्रमरनादितम् ।
वसन्तकाले तत्पश्यन्वनं चैत्ररथोपमम् ॥ १.६४.५९ ॥
وهو ينظر إلى تلك الغابة، المفعمة بأصوات الوقواق ويتردد فيها طنين النحل المخمور في فصل الربيع، شبيهةً بغابة تشايتراراثا…
1.64.60
मन्मथाभिपरीतात्मा नापश्यद्गिरिकां तदा ।
अपश्यन्कामसंतप्तश्चरमाणो यदृच्छया ॥ १.६४.६० ॥
وقد استولى الحب على نفسه، فلم ير تلك ابنة الجبل حينذاك؛ وقد أحرقه الشوق، وهو يتجول عشوائياً، فلم يرها.
1.64.61
पुष्पसंछन्नशाखाग्रं पल्लवैरुपशोभितम् ।
अशोकस्तबकैश्छन्नं रमणीयमपश्यत ॥ १.६४.६१ ॥
رأى مكانًا جميلًا، أطراف أغصانه مغطاة بالأزهار، مزينة بالبراعم، ومكللة بعناقيد زهر الأشوكا.
1.64.62
अधस्यात्तस्य छायायां सुखासीनो नराधिपः ।
मधुगन्धैश्च संयुक्तं पुष्पगन्धमनोहरम् ॥ १.६४.६२ ॥
جلس الملك مرتاحًا في ظلها، فرأى ذلك المكان الساحر بعبق العسل وعطر الأزهار.
1.64.63
वायुना प्रेर्यमाणस्तु धूम्राय मुदमन्वगात् ।
भार्यां चिन्तयमानस्य मन्मथाग्निरवर्धत।
तस्य रेतः प्रचस्कन्द चरतो गहने वने ॥ १.६४.६३ ॥
دفعته الريح، فانغمس في اللذة مع دهومرا؛ وبينما كان يفكر في زوجته اشتعلت في داخله نار الشهوة. وبينما كان يتجول في الغابة الكثيفة سقط منه المني.
1.64.64
स्कन्नमात्रं च तद्रेतो वृक्षपत्रेण भूमिपः ।
प्रतिजग्राह मिथ्या मे न पतेद्रेत इत्युत ॥ १.६४.६४ ॥
وما إن سقط حتى التقط الملك تلك النطفة بورقة شجر، قائلًا في نفسه: «لا تسقط نطفتي عبثًا».
1.64.65
अङ्गुलीयेन शुक्लस्य रक्षां च विदधे नृपः ।
अशोकस्तबकै रक्तैः पल्लवैश्चाप्यबन्धयत् ॥ १.६४.६५ ॥
حمى الملك تلك النطفة البيضاء بخاتمه، وربطها بعناقيد حمراء من زهر الأشوكا وبالبراعم.
1.64.66
इदं मिथ्या परिस्कन्नं रेतो मे न भवेदिति ।
ऋतुश्च तस्याः पत्न्या मे न मोघः स्यादिति प्रभुः ॥ १.६४.६६ ॥
«لا تُسكب نطفتي هذه عبثًا، ولا تكون فترة خصوبة زوجتي عقيمة»، هكذا فكر ذلك الملك السيد.
1.64.67
संचिन्त्यैवं तदा राजा विचार्य च पुनःपुनः ।
अमोघत्वं च विज्ञाय रेतसो राजसत्तमः ॥ १.६४.६७ ॥
فكّر الملك في ذلك هكذا، وتدبّره مراراً وتكراراً، ففهم أن النطفة لن تذهب سدى، وهو أفضل الملوك.
1.64.68
शुक्रप्रस्थापने कालं महिष्या प्रसमीक्ष्य वै ।
अभिमन्त्र्याथ तच्छुक्रमारात्तिष्ठन्तमाशुगम् ॥ १.६४.६८ ॥
بعد أن راقب الملك وقت الملكة بعناية، وبارك النطفة بتعويذة، رأى الصقر السريع واقفاً من بعيد.
1.64.69
सूक्ष्मधर्मार्थतत्त्वज्ञो गत्वा श्येनं ततोऽब्रवीत् ।
मत्प्रियार्थमिदं सौम्य शुक्रं मम गृहं नय ॥ १.६४.६९ ॥
ذهب الملك، العارف بخفايا الدارما والأرثا، إلى الصقر وقال: "أيها الودود، من أجل حبيبتي، احمل هذه النطفة إلى بيتي."
1.64.70
गिरिकायाः प्रयच्छाशु तस्या ह्यार्तवमद्य वै ।
गृहीत्वा तत्तदा श्येनस्तूर्णमुत्पत्य वेगवान् ॥ १.६४.७० ॥
"أعطِها سريعاً لجيريكا، فاليوم هو وقتها." فأخذها الصقر السريع وطار على الفور.
1.64.71
जवं परममास्थाय प्रदुद्राव विहंगमः ।
तमपश्यदथायान्तं श्येनं श्येनस्तथाऽपरः ॥ १.६४.७१ ॥
اتخذ الطائر أقصى سرعته وانطلق مسرعاً. ثم رأى الصقر القادم، ورآه الصقر الآخر كذلك.
1.64.72
अभ्यद्रवच्च तं सद्यो दृष्ट्वैवामिषशङ्कया ।
तुण्डयुद्धमथाकाशे तावुभौ संप्रचक्रतुः ॥ १.६४.७२ ॥
فلما رآه، وظنّه لحماً، انقضّ عليه الآخر في الحال، وبدأ الاثنان قتالاً بالمناقير في السماء.
1.64.73
युद्ध्यतोरपतद्रेतस्तच्चापि यमुनाम्भसि ।
तत्राद्रिकेति विख्याता ब्रह्मशापाद्वराप्सरा ॥ १.६४.७३ ॥
وبينما كانا يتقاتلان سقط المنيّ في مياه اليامونا. وهناك، بلعنة برهمن، كانت الحورية السماوية المشهورة المسماة أدريكا.
1.64.74
मीनभावमनुप्राप्ता बभूव यमुनाचरी ।
श्येनपादपरिभ्रष्टं तद्वीर्यमथ वासवम् ॥ १.६४.७४ ॥
فاتخذت هيئة سمكة وصارت تجوب اليامونا، تلك النطفة من فاسو التي سقطت من مخلب الصقر.
1.64.75
जग्राह तरसोपेत्य साऽद्रिका मत्स्यरूपिणी ।
कदाचिदपि मत्सीं तां बबन्धुर्मत्स्यजीविनः ॥ १.६४.७५ ॥
فاقتربت أدريكا في هيئة السمكة بسرعة وابتلعته. ذات مرة، اصطاد الصيادون تلك السمكة الأنثى.
1.64.76
मासे च दशमे प्राप्ते तदा भरतसत्तम ।
उज्जह्रुरुदरात्तस्याः स्त्रीं पुमांसं च मानुषौ ॥ १.६४.७६ ॥
يا خير البهاراتا، لما بلغ الشهر العاشر، أخرجوا من بطنها اثنين من البشر، امرأة ورجلاً.
1.64.77
आश्चर्यभूतं तद्गत्वा राज्ञेऽथ प्रत्यवेदयन् ।
काये मत्स्या इमौ राजन्संभूतौ मानुषाविति ॥ १.६४.७७ ॥
فذهبوا إلى الملك وأخبروه بتلك العجيبة: «أيها الملك، من جسم سمكة وُلد هذان الإنسانان».
1.64.78
तयोः पुमांसं जग्राह राजोपरिचरस्तदा ।
स मत्स्यो नाम राजासीद्धार्मिकः सत्यसङ्गरः ॥ १.६४.७८ ॥
ومن الاثنين، أخذ الملك أوبارِچارا الرجل حينئذٍ. وذاع ذلك الملك العادل الثابت على عهد الصدق باسم ماتسيا.
1.64.79
साऽप्सरा मुक्तशापा च क्षणेन समपद्यत ।
या पुरोक्ता भगवता तिर्यग्योनिगता शुभा ॥ १.६४.७९ ॥
تحررت تلك الأبسارا من لعنتها فاستعادت هيئتها في لحظة، وهي الميمونة التي قال عنها المبارك من قبل إنها دخلت في ولادة حيوانية.
1.64.80
मानुषौ जनयित्वा त्वं शापमोक्षमवाप्स्यसि ।
ततः साजनयित्वा तौ विशस्ता मत्स्यघातिभिः ॥ १.६४.८० ॥
بعد أن تلدي طفلين بشريين ستنالين الخلاص من اللعنة. ثم بعد أن ولدتهما قُتلت على يد الصيادين.
1.64.81
संत्यज्य मत्स्यरूपं सा दिव्यं रूपमवाप्य च ।
सिद्धर्षिचारणपथं जगामाथ वराप्सराः ॥ १.६४.८१ ॥
تخلّت عن هيئة السمكة ونالت هيئة إلهية، ثم مضت تلك الأبسارا الفاضلة في طريق السيدهات والرشيين والتشارانا.
1.64.82
सा कन्या दुहिता तस्या मत्स्या मत्स्यसगन्धिनी ।
राज्ञा दत्ता च दाशाय कन्येयं ते भवत्विति ॥ १.६४.८२ ॥
تلك الفتاة كانت ابنتها، وُلدت من سمكة، ذات رائحة سمك. فأعطاها الملك للصياد قائلاً: «لتكن هذه الفتاة لك».
1.64.83
रूपसत्वसमायुक्ता सर्वैः समुदिता गुणैः ।
सा तु सत्यवती नाम मत्स्यघात्यभिसंश्रयात् ॥ १.६४.८३ ॥
كانت ذات جمال وصلاح، جامعةً لكل الفضائل، وسُمّيت ساتياوتي لأنها كانت تعيش في كنف الصياد.
1.64.84
आसीत्सा मत्स्यगन्धैव कंचित्कालं शुचिस्मिता ।
शुश्रूषार्थं पितुर्नावं वाहयन्तीं जले च ताम् ॥ १.६४.८४ ॥
وبقيت لبعض الوقت ذات رائحة سمك، طاهرة الابتسامة؛ وكانت تقود قاربًا على الماء لخدمة أبيها.
1.64.85
तीर्थयात्रां परिक्रामन्नपश्यद्वै पराशरः ।
अतीव रूपसंपन्नां सिद्धानामपि काङ्क्षिताम् ॥ १.६४.८५ ॥
وبينما كان بارāśara يطوف في الحج إلى المواضع المقدسة، رأى حقًا امرأة بالغة الجمال، يشتهيها حتى الكاملون.
1.64.86
दृष्ट्वैव स च तां धीमांश्चकमे चारुहासिनीम् ।
दिव्यां तां वासवीं कन्यां रम्भोरूं मुनिपुङ्गवः ॥ १.६४.८६ ॥
فلما رآها ذلك الحكيم، أفضل الزهاد، اشتهاها في الحال — تلك الفتاة الإلهية ابنة واسو، ذات الفخذين كجذع الموز، الحسناء الباسمة.
1.64.87
संभवं चिन्तयित्वा तां ज्ञात्वा प्रोवाच शक्तिजः ।
क्व कर्णधारो नौर्येन नीयते ब्रूहि भामिनि ॥ १.६४.८७ ॥
ففكّر في الأمر، ولما عرف من هي، قال ابن شاكتي: «أيتها الحسناء، أين الملاح الذي تُسيَّر به هذه السفينة؟ أخبريني.»
1.64.88
अनपत्यस्य दाशस्य सुता तत्प्रियकाम्यया ।
सहस्रजनसंपन्ना नौर्मया वाह्यते द्विज ॥ १.६४.८८ ॥
«أيها المولود مرتين، أنا ابنة الصياد داشا الذي لا ولد له؛ وإرضاءً لمحبوبه أقود هذه السفينة القادرة على حمل ألف إنسان.»
1.64.89
शोभनं वासवि शुभे किं चिरायसि वाह्यताम् ।
कलशं भविता भद्रे सहस्रार्धेन संमितम् ॥ १.६४.८९ ॥
«حسنٌ ذلك، يا ابنة واسو، يا مباركة! لماذا تتأخرين؟ دعي السفينة تسير. أيتها الكريمة، سيكون هناك إناء بمقدار نصف الألف.»
1.64.90
अहं शेषो भिविष्यामि नीयतामचिरेण वै ।
मत्स्यगन्धा तथेत्युक्त्वा नावं वाहयतां जले ॥ १.६४.९० ॥
«سأكون الفاضل؛ فليُسَّر بها سريعًا.» فقالت «ليكن كذلك»، وسيّرت الصيادة السفينة على الماء.
1.64.91
वीक्षमाणं मुनिं दृष्ट्वा प्रोवाचेदं वचस्तदा ।
मत्स्यगन्धेति मामाहुर्दाशराजसुतां जनाः ॥ १.६४.९१ ॥
رأت الحكيم يتأملها، فقالت حينئذ هذه الكلمات: «يدعوني الناس ماتسيагاندها، ابنة ملك الصيادين.»
1.64.92
जन्म शोकाभितप्तायाः कथं ज्ञास्यसि कथ्यताम् ।
दिव्यज्ञानेन दृष्टं हि दृष्टमात्रेण ते वपुः ॥ १.६४.९२ ॥
«كيف ستعرف مولدي، وأنا المعذّبة بالحزن؟ قل. بالعلم الإلهي، رأيته لمجرد النظر إلى جسدك.»
1.64.93
प्रणयग्रहणार्थाय वक्ष्येव वासवि तच्छृणु ।
बर्हिषद इति ख्याताः पितरः सोमपास्तुते ॥ १.६४.९३ ॥
«من أجل أن أكسب مودتك، سأخبرك، يا فاسافي؛ فاستمعي. إنهم الأجداد المشهورون باسم البارهيشادا، شاربو السوما.»
1.64.94
तेषां त्वं मानसी कन्या अच्छोदा नाम विश्रुता ।
अच्छोदं नाम तद्दिव्यं सरो यस्मात्समुत्थितम् ॥ १.६४.९४ ॥
«أنتِ ابنتهم المولودة من الذهن، المشهورة باسم أتشودا. تلك البحيرة الإلهية تُسمى أتشودا، لأنها نشأت منها.»
1.64.95
त्वया न दृष्टपूर्वास्तु पितरस्ते कदाचन ।
संभूता मनसा तेषां पितॄन्स्वान्नाभिजानती ॥ १.६४.९५ ॥
«لم تكوني قد رأيتِ أولئك الأجداد من قبل. ومع أنكِ مولودة من ذهنهم، لم تكوني تعرفين أجدادكِ.»
1.64.96
सा त्वन्यं पितरं वव्रे स्वानतिक्रम्य तान्पितॄन् ।
नाम्ना वसुरिति ख्यातं मनुपुत्रं दिवि स्थितम् ॥ १.६४.९६ ॥
«لكنها تجاوزت أجدادها الخاصين واختارت أبًا آخر: واسو بالاسم، ابن مانو، الساكن في السماء.»
1.64.97
अद्रिकाऽप्सरसा युक्तं विमाने दिवि विष्ठितम् ।
सा तेन व्यभिचारेण मनसा कामचारिणी ॥ १.६४.९७ ॥
كانت معه الأبسرا أدريكا، جالسًا في عربة سماوية في السماء. وبذلك الزنا صارت تتجول حسب هواها بحسب ما تشتهيه نفسها.
1.64.98
पितरं प्रार्थयित्वाऽन्यं योगाद्भष्टा पपात सा ।
अपश्यत्पतमाना सा विमानत्रयमन्तिकात् ॥ १.६४.९८ ॥
لما اشتهت زوجًا آخر، سقطت متساقطة من قوتها اليوغية. وفي سقوطها رأت بالقرب منها ثلاث عربات سماوية.
1.64.99
त्रसरेणुप्रमाणांस्तांस्तत्रापश्यत्स्वकान्पितॄन् ।
सुसूक्ष्मानपरिव्यक्तानङ्गैरङ्गेष्विवाहितान् ॥ १.६४.९९ ॥
هناك رأت أجدادها، دقيقين كذرات الغبار، غير واضحين، وكأن أطرافهم مدمجة في أطراف بعضهم.
1.64.100
तातेति तानुवाचार्ता पतन्ती सा ह्यधोमुखी ।
तैरुक्ता सा तु माभैषीस्तेन सा संस्थिता दिवि ॥ १.६४.१०० ॥
وهي متألمة تسقط منكسة الرأس، قالت لهم: «يا أبتِ!» فقالوا لها: «لا تخافي»، وبذلك بقيت ثابتة في السماء.
1.64.101
ततः प्रसादयामास स्वान्पितॄन्दीनया गिरा ।
तामूचुः पितरः कन्यां भ्रैष्टश्वर्यां व्यतिक्रमात् ॥ १.६४.१०१ ॥
ثم استرضت أجدادها بصوت باكٍ. فقال الأجداد لتلك الفتاة التي فقدت قدرتها بسبب تجاوزها الحد.
1.64.102
भ्रष्टैश्वर्या स्वदोषेण पतसि त्वं शुचिस्मिते ।
यैरारभन्ते कर्माणि शरीरैरिह देवताः ॥ १.६४.१०२ ॥
«يا ذات الابتسامة الطاهرة، بسبب ذنبك أنت تسقطين، وقد فقدت قدرتك. بالأجساد التي بها تبدأ الآلهة هنا أعمالها الطقسية، أنت تسقطين.»
1.64.103
तैरेव तत्कर्मफलं प्राप्नुवन्ति स्म देवताः ।
मनुष्यास्त्वन्यदेहेन शुभाशुभमिति स्थितिः ॥ १.६४.१०३ ॥
بتلك الأجساد نفسها كانت الآلهة تنال ثمرة أعمالها، أما البشر فبجسد آخر ينالون الخير والشر، هذا هو النظام القائم.
1.64.104
सद्यः फलन्ति कर्माणि देवत्वे प्रेत्य मानुषे ।
तस्मात्त्वं पतसे पुत्रि प्रेत्यत्वं प्राप्स्यसे फलम् ॥ १.६४.१०४ ॥
في حال الآلهة تثمر الأعمال في الحال، وفي الولادة البشرية تثمر بعد الموت. لذلك يا ابنتي، أنتِ تسقطين؛ وبعد الموت ستنالين ثمرتك.
1.64.105
पितृहीना तु कन्या त्वं वसोर्हि त्वं सुता मता ।
मत्स्ययोनौ समुत्पन्ना सुताराज्ञो भविष्यसि ॥ १.६४.१०५ ॥
أنتِ فتاة بلا أب، ومع ذلك تُعدّين ابنة فاسو. ستولدين من بطن سمكة، وتصبحين ابنة ملك.
1.64.106
अद्रिका मत्स्यरूपाऽभूद्गङ्गायमनुसङ्गमे ।
पराशरस्य दायादं त्वं पुत्रं जनयिष्यसि ॥ १.६४.१०६ ॥
صارت أدريكا سمكة عند ملتقى الغانغا واليامونا. ستلدين ابنًا وارثًا لباراشارا.
1.64.107
यो वेदमेकं ब्रह्मर्षिश्चतुर्धा विबजिष्यति ।
महाभिषक्सुतस्यैव शन्तनोः कीर्तिवर्धनम् ॥ १.६४.१०७ ॥
إن الحكيم البراهمي الذي يقسم الفيدا الواحدة إلى أربعة سيزيد من مجد شانتانو ابن ماهابهيشاجا.
1.64.108
ज्येष्ठं चित्राङ्गदं वीरं चित्रवीरं च विश्रुतम् ।
एतान्सूत्वा सुपुत्रांस्त्वं पुनरेव गमिष्यसि ॥ १.६४.१०८ ॥
بعد أن تلدين هؤلاء الأبناء الصالحين — الأكبر، البطل تشيتراندادا، والمشهور تشيترافيريا — ستعودين مجددًا.
1.64.109
व्यतिक्रमात्पितॄणां च प्राप्स्यसे जन्म कुत्सितम् ।
अस्यैव राज्ञस्त्वं कन्या ह्यद्रिकायां भविष्यसि ॥ १.६४.१०९ ॥
بسبب تجاوزك للأجداد ستنال ولادة مُخزِية؛ ابنةً لهذا الملك نفسه ستولدين من رحم أدريكا.
1.64.110
अष्टाविंशे भवित्री त्वं द्वापरे मत्स्ययोनिजा ।
एवमुक्ता पुरा तैस्त्वं जाता सत्यवती शुभा ॥ १.६४.११० ॥
في الدواپارا الثامنة والعشرين ستولدين من رحم سمكة؛ هكذا قيل لكِ من قبل، وهكذا وُلدت ساتياڤاتي المباركة.
1.64.111
अद्रिकेत्यभिविख्याता ब्रह्मशापाद्वराप्सरा ।
मीनभावमनुप्राप्ता त्वं जनित्वा गता दिवम् ॥ १.६४.१११ ॥
تلك الأبسرا الفاضلة المشهورة باسم أدريكا، بلعنة البراهمي، صارت في هيئة السمكة؛ وبعد أن ولدتِ مضيتِ إلى السماء.
1.64.112
तस्यां जातासि सा कन्या राज्ञो वीर्येण चैवहि ।
तस्माद्वासवि भद्रं ते याचे वंशकरं सुतम् ॥ १.६४.११२ ॥
منها، وبذرِ الملك، وُلدتِ عذراء؛ فلتكن لكِ البركة يا فاسافي — إني أطلب ابنًا يحفظ النسل.
1.64.113
संगमं मम कल्याणि कुरुष्वेत्यभ्यभाषत ॥ १.६४.११३ ॥
«يا كلْيانِي، اتّحدي بي» — هكذا خاطبها.
1.64.114
विस्मयाविष्टसर्वाङ्गी जातिस्मरणतां गता ।
साब्रवीत्पश्य भगवन्परपारे स्थितानृषीन् ॥ १.६४.११४ ॥
عمّ العجبُ جميعَ أعضائها، فاستعادت ذكرى ولادتها، وقالت: «انظر أيها الجليل إلى الرشيين الواقفين على الضفة الأخرى.»
1.64.115
आवयोर्दृष्टयोरेभिः कथं नु स्यात्समागमः ।
एवं तयोक्तो भगवान्नीहारमसृजत्प्रभुः ॥ १.६४.११५ ॥
كيف يكون لقاؤنا إن رآنا هؤلاء؟ فلما قالت له ذلك، أنشأ الربّ الجليل ضبابًا.
1.64.116
येन देशः स सर्वस्तु तमोभूत इवाभवत् ।
दृष्ट्वा सृष्टं तु नीहारं ततस्तं परमर्षिणा ॥ १.६४.११६ ॥
فصارت تلك الناحية كلها كأنها غدت ظلامًا. فرأى الحكيم الأعظم ذلك الضباب المخلوق.
1.64.117
विस्मिता साभवत्कन्या व्रीडिता च तपस्विनी ।
विद्धि मां भगवन्कन्यां सदा पितृवशानुगाम् ॥ १.६४.११७ ॥
دهشت تلك الفتاة وخجلت. فقالت العابدة: «اعلم أيها المبجل أنني فتاة تتبع دائمًا إرادة أبيها.»
1.64.118
त्वत्संयोगाच्च दुष्येत कन्याभावो ममाऽनघ ।
कन्यात्वे दूषिते वापि कथं शक्ष्ये द्विजोत्तम ॥ १.६४.११८ ॥
بوصالك يتدنس بكارتي، أيها الطاهر. وإذا تدنست بكارتي فكيف أستطيع البقاء، أيها الأفضل بين المولودين مرتين؟
1.64.119
गृह गन्तुमुषे चाहं धीमन्न स्थातुमुत्सहे ।
एतत्संचिन्त्य भगवन्विधत्स्व यदनन्तरम् ॥ १.६४.११९ ॥
أريد أن أعود إلى البيت، أيها الحكيم، ولا أقوى على البقاء هنا. فتأمل هذا، أيها المبجل، ثم افعل ما يجب بعده.
1.64.120
एवमुक्तवतीं तीं तु प्रीतिमानुषिसत्तमः ।
उवाच मत्प्रियं कृत्वा कन्यैव त्वं भविष्यति ॥ १.६४.१२० ॥
فلما قالت ذلك، قال لها أفضل الحكماء وقد سرّه ذلك: «بعد أن تفعلي ما أحبه، ستبقين عذراء.»
1.64.121
वृणीष्व च वरं भीरुं यं त्वमिच्छसि भामिनि ।
वृथा हि न प्रसादो मे भूतपूर्वः शुचिस्मिते ॥ १.६४.१२१ ॥
اختاري نعمةً يا خائفة، أيَّ ما تشائين يا جميلة الأنثى، فإن نعمتي لم تذهب سدى من قبل، يا ذات الابتسامة النقية.
1.64.122
एवमुक्ता वरं वव्रे गात्रसौगन्ध्यमुत्तमम् ।
सचास्यै भगवान्प्रादान्मनः काङ्क्षितं प्रभुः ॥ १.६४.१२२ ॥
وهكذا خوطبت فاختارت نعمة أطيب عطر لجسدها، فمنحها السيد المبارك ما اشتهته نفسها.
1.64.123
ततो लब्धवरा प्रीता स्त्रीभावगुणभूषिता ।
जगाम सह संसर्गमृषिणाऽद्भुतकर्मणा ॥ १.६४.१२३ ॥
ثم إنها، لما نالت النعمة وفرحت، وقد تزينت بصفات الأنوثة، مضت إلى الاتصال بالحكيم ذي الأفعال العجيبة.
1.64.124
तस्यास्तु योजनाद्गन्धमाजिघ्रन्त नरा भुवि ॥ १.६४.१२४ ॥
كان الناس على الأرض يشمّون عطرها من مسافة يوجانة.
1.64.125
तस्या योजनगन्धेति ततो नामापरं स्मृतम् ।
इति सत्यवती हृष्टा लब्ध्वा वरमनुत्तमम् ॥ १.६४.१२५ ॥
ثم ذُكر لها اسم آخر: يوجناغاندهَا. وهكذا فرحت ساتيافاتي إذ نالت النعمة الفضلى،
1.64.126
पराशरेण संयुक्ता सद्यो गर्भं सुषाव सा ।
जज्ञे च यमुनाद्वीपे पाराशर्यः स वीर्यवान् ॥ १.६४.१२६ ॥
اتحدت ببارَاشارا فحملت في الحال ووضعت، وعلى جزيرة في نهر الياموناء وُلد ذلك الابن القوي لبارَاشارا.
1.64.127
स मातरमनुज्ञाप्य तपस्येव मनो दधे ।
स्मृतोऽहं दर्शयिष्यामि कृत्येष्विति च सोऽब्रवीत् ॥ १.६४.१२७ ॥
استأذن أمه، ثم وجّه قلبه إلى التقشف وحده، وقال: «متى ذكرتماني في أوقات الحاجة، ظهرتُ لكما».
1.64.128
एवं द्वैपायनो जज्ञे सत्यवत्यां पराशरात् ।
न्यस्तोद्वीपे यद्बालस्तस्माद्द्वैपायनःस्मृतः ॥ १.६४.१२८ ॥
وهكذا وُلد دفايبايانا من باراشارا في ساتيافاتي؛ ولأن الطفل تُرك في جزيرة، عُرف باسم دفايبايانا.
1.64.129
पादापसारिणं धर्मं स तु विद्वान्युगे युगे ।
आयुः शक्तिं च मर्त्यानां युगावस्थामवेक्ष्यच ॥ १.६४.१२९ ॥
وإذ كان يعلم أن الدارما تفقد قدماً في كل عصر، نظر في عمر الفانين وقوتهم وحال العصر.
1.64.130
ब्रह्मणो ब्राह्मणानां च तथानुग्रहकाङ्क्षया ।
विव्यास वेदान्यस्मत्स तस्माद्व्यास इति स्मृतः ॥ १.६४.१३० ॥
وبدافع الرغبة في إسداء النعمة إلى براهما والبراهمة، رتّب الفيدات؛ ولذلك عُرف باسم فياسا.
1.64.131
वेदानध्यापयामास महाभारतपञ्चमान् ।
सुमन्तुं जैमिनिं पैलं शुकं चैव स्वमात्मजम् ॥ १.६४.१३१ ॥
وجعل المهابهاراتا الفيدا الخامس، فعلّم الفيدات سومانتو وجيمني وبايلا وابنه شوكا.
1.64.132
प्रभुर्वरिष्ठो वरदो वैशंपायनमेव च ।
संहितास्तैः पृथक्त्वेन भारतस्य प्रकाशिताः ॥ १.६४.१३२ ॥
وعلّم ذلك الجليل الأفضل المانح للنعم فايشامباياناً أيضاً؛ وبهم أُشهرت نسخ البهاراتا منفصلةً.
1.64.133
तथा भीष्मः शान्तनवो गङ्गायाममितद्युतिः ।
वसुवीर्यात्समभवन्महावीर्यो महायशाः ॥ १.६४.१३३ ॥
وكذلك وُلد بِيشْما ابن شانتانو، ذو الضياء اللامتناهي، من الغانغا بقوّة الفاسو؛ وكان عظيم البأس عظيم الذكر.
1.64.134
वैदार्थविच्च भगवानृषिर्विप्रो महायशाः ।
शूले प्रोतः पुराणर्षिरचोरश्चोरशङ्कया ॥ १.६४.१३४ ॥
وقد غُرز الحكيم الجليل، العالم بمعنى الفيدا، البراهمي عظيم الذكر، الحكيم القديم، على وتد، متهماً بالسرقة مع أنه لم يكن لصاً.
1.64.135
अणीमाण्डव्य इत्येवं विख्यातः स महायशाः ।
स धर्ममाहूय पुरा महर्षिरिदमुक्तवान् ॥ १.६४.१३५ ॥
ذلك الجليل ذو الذكر العظيم، المشهور هكذا باسم أنيمانداڤيا، دعا الدارما في القديم وقال هذا.
1.64.136
इषीकया मया बाल्याद्विद्धा ह्येका शकुन्तिका ।
तत्किल्बिषं स्मरे धर्म नान्यत्पापमहं स्मरे ॥ १.६४.१३६ ॥
في صباي طعنتُ طائراً صغيراً بقصبة؛ تلك الزلة أذكرها يا دارما، ولا أذكر ذنباً غيرها.
1.64.137
तन्मे सहस्रममितं कस्मान्नेहाजयत्तपः ।
गरीयान्ब्राह्मणवधः सर्वभूतवधाद्यतः ॥ १.६४.१३७ ॥
فلماذا لم تنتصر إذن تقشفي الذي لا يُحصى، ألف سنة، هنا؟ لأن قتل البراهمي أثقل من قتل جميع الكائنات.
1.64.138
तस्मात्त्वं किल्बिषादस्माच्छूद्रयोनौ जनिष्यसि ।
तेन शापेन धर्मोऽपि शूद्रयोनावजायत ॥ १.६४.१३८ ॥
فلذلك بسبب هذه الزلة ستولد في رحم شودرا. وبتلك اللعنة وُلد الدارما أيضاً في رحم شودرا.
1.64.139
विद्वान्विदुररूपेण धार्मिकः किल्बिषात्ततः ।
संजयो मुनिकल्पस्तु जज्ञे सूतो गवल्गणात् ॥ १.६४.१३९ ॥
وُلد الحكيم الصالح بهيئة فيدورا؛ ثم بسبب تلك الخطيئة وُلد سانجايا، شبيهاً بالحكيم، من غافالغانا سائقاً (سوتاً).
1.64.140
सूर्याच्च कुन्तिकन्यायां जज्ञे कर्णो महाबलः ।
सहजं कवचं बिभ्रत्कुण्डलोद्योतिताननः ॥ १.६४.१४० ॥
من سوريا، في الفتاة كونتي، وُلد كارنا الجبار، حاملاً درعه الفطري، ووجهه مضيء بالأقراط.
1.64.141
अनुग्रहार्थं लोकानां विष्णुर्लोकनमस्कृतः ।
वसुदेवात्तु देवक्यां प्रादुर्भूतो महायशाः ॥ १.६४.१४१ ॥
لأجل نعمة العوالم، ظهر فيشنو، المُكرَّم من العوالم، ذو الشهرة العظيمة، من فاسوديفا في ديفاكي.
1.64.142
अनादिनिधनो देवः स कर्ता जगतः प्रभुः ।
अव्यक्तमक्षरं ब्रह्म प्रधानं त्रिगुणात्मकम् ॥ १.६४.१४२ ॥
ذلك الإله الذي لا بداية له ولا نهاية، هو خالق العالم وربّه؛ هو غير المتجلّي، البراهمن الذي لا يفنى، المادة الأولى المؤلفة من الغونات الثلاث.
1.64.143
आत्मानमव्ययं चैव प्रकृतिं प्रभवं प्रभुम् ।
पुरुषं विश्वकर्माणं सत्वयोगं ध्रुवाक्षरम् ॥ १.६४.१४३ ॥
هو الذات الذي لا يزول، والطبيعة، ومصدر النشأة، والربّ؛ البوروشا، فاعل كل الأعمال، المتحد بالساتفا، الثابت الذي لا يفنى.
1.64.144
अनन्तमचलं देवं हंसं नारायणं प्रभुम् ।
धातारमजमव्यक्तं यमाहुः परमव्ययम् ॥ १.६४.१४४ ॥
اللامتناهي، الإله الثابت، الأوزّ، ناراياna، الربّ، المُمسِك، غير المولود، غير المتجلّي — يسمّونه الأعلى، الذي لا يفنى.
1.64.145
कैवल्यं निर्गुणं विश्वमनादिमजमव्ययम् ।
पुरुषः स विभुः कर्ता सर्वभूतपितामहः ॥ १.६४.१४५ ॥
هو الكيفالية، المجرد من الصفات، الكون، بلا بداية، غير المولود والأبدي. هو البوروشا، المحيط بكل شيء، الخالق، جد جميع الكائنات.
1.64.146
धर्मसंस्थापनार्थाय प्रजज्ञेऽन्धकवृष्णिषु ।
अस्त्रज्ञौ तु महावीर्यौ सर्वशास्त्रविशारदौ ॥ १.६४.१४६ ॥
لإقامة الدارما وُلدا بين الأندهكا والفرشني، كلاهما عالم بالأسلحة، عظيم البأس، ماهر في جميع الكتب المقدسة.
1.64.147
सात्यकिः कृतवर्मा च नारायणमनुव्रतौ ।
सत्यकाद्धृदिकाच्चैव जज्ञातेऽस्त्रविशारदौ ॥ १.६४.१४७ ॥
ساتياكي وكريتافارمان، المخلصان لناراياna، وُلدا من ساتياكا وهريديكا؛ وكلاهما ماهر في فنون السلاح.
1.64.148
भरद्वाजस्य च स्कन्नं द्रोण्यां शुक्रमवर्धत ।
सहर्षेरुग्रतपसस्तस्माद्द्रोणो व्यजायत ॥ १.६४.१४८ ॥
سقط منيّ بهاراداجا في وعاء (دروني) فنما؛ ومن ذلك الحكيم شديد التقشف وُلد درونا.
1.64.149
गौतमान्मिथुनं जज्ञे शरस्तम्बाच्छरद्वतः ।
अश्वत्थाम्नश्च जननी कृपश्चैव महाबलः ॥ १.६४.१४९ ॥
ومن غوتاما وُلد توأمان؛ ومن كومة القصب وُلد شارادفات. وولدت أم أشفاتهامان وكذلك كريبا القوي.
1.64.150
अश्वत्थामा ततो जज्ञे द्रोणादेव महाबलः ।
तथैव धृष्टद्युम्नोऽपि साक्षादग्निसमद्युतिः ॥ १.६४.१५० ॥
ثم وُلد أشفاتهامان القوي من درونا؛ وكذلك وُلد دريشتادياومنا، متلألئاً كالنار نفسها.
1.64.151
वैताने कर्मणि तते पावकात्समजायत ।
वीरो द्रोणविनाशाय धनुरादाय वीर्यवान् ॥ १.६४.१५१ ॥
وُلد من النار في طقس الفيتانا الذي كان يُقام على نطاق واسع بطلٌ قوي، أخذ قوسه لإهلاك درونا.
1.64.152
तथैव वेद्यां कृष्णापि जज्ञे तेजस्विनी शुभा ।
विभ्राजमाना वपुषा बिभ्रती रूपमुत्तमम् ॥ १.६४.१५२ ॥
وبالمثل وُلدت كريشنا من المذبح، مشرقةً ومباركةً، متألقةً في جسدها، حاملةً جمالًا سامياً.
1.64.153
प्रह्रादशिष्यो नग्नजित्सुबलश्चाभवत्ततः ।
तस्य प्रजा धर्महन्त्री जज्ञे देवप्रकोपनात् ॥ १.६४.१५३ ॥
ثم صار ناغناجيت وسوبالا تلميذين لبرهلاد؛ وبسبب إغضاب الآلهة وُلد نسلهما مدمّرًا للدارما.
1.64.154
गान्धारराजपुत्रोऽभूच्छकुनिः सौबलस्तथा ।
दुर्योधनस्य जननी जज्ञातेऽर्थविशारदौ ॥ १.६४.१५४ ॥
وصار شاكوني ابن ملك غاندهارا، من نسل سوبالا؛ وقد وُلدت أم دوريودانا وشاكوني، وكلاهما بارعان في شؤون الثروة.
1.64.155
कृष्णद्वैपायनाज्जज्ञे धृतराष्ट्रो जनेश्वरः ।
क्षेत्रे विचित्रवीर्यस्य पाण्डुश्चैव महाबलः ॥ १.६४.१५५ ॥
من كريشنا-دفايبايانا وُلد دريتاراشترا سيد البشر؛ وفي حقل فيتشيتراويريا وُلد أيضًا باندو القوي.
1.64.156
धर्मार्थकुशलो धीमान्मेधावी धूतकल्मषः ।
विदुरः शूद्रयोनौ तु जज्ञे द्वैपायनादपि ॥ १.६४.१५६ ॥
وُلد فيدورا، البارع في الدارما والثروة، الحكيم العاقل النقي من كل دنس، من رحم شودرا، لكنه وُلد أيضًا من دفايبايانا.
1.64.157
पाण्डोस्तु जज्ञिरे पञ्च पुत्रा देवसमाः पृथक् ।
द्वयोः स्त्रियोर्गुणज्येष्ठस्तेषामासीद्युधिष्ठिरः ॥ १.६४.१५७ ॥
وُلد لِبانڈو خمسة أبناء يُضاهون الآلهة، من زوجتيه. وكان أكبرهم فضلاً يُدعى يُدهِشْثِرا.
1.64.158
धर्माद्युधिष्ठिरो जज्ञे मारुताच्च वृकोदरः ।
इन्द्राद्धनंजयः श्रीमान्सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ १.६४.१५८ ॥
وُلد يُدهِشْثِرا من ضرمَ، وبهيما (فريكودارا) من فايو، وداناناجايا (أرجونا) الجليل من إندرا، وهو أفضل حاملي السلاح جميعاً.
1.64.159
जज्ञाते रूपसंपन्नावश्विभ्यां च यमावपि ।
नकुलः सहदेवश्च गुरुशुश्रूषणे रतौ ॥ १.६४.१५९ ॥
وُلد من الأشفينيين التوأمان الوسيمان ناكولا وسهاديفا، وكلاهما مكرّس لخدمة كبار السن.
1.64.160
तथा पुत्रशतं जज्ञे धृतराष्ट्रस्य धीमतः ।
दुर्योधनप्रभृतयो युयुत्सुः करणस्तथा ॥ १.६४.१६० ॥
وكذلك وُلد لدهريتاراشترا الحكيم مئة ابن، يتقدمهم دورْيودهانا، ومنهم يُويُتسو وكارانا.
1.64.161
ततो दुःशासनश्चैव दुःसहश्चापि भारत ।
दुर्मर्षणो विकर्णश्च चित्रसेनो विविंशतिः ॥ १.६४.१६१ ॥
ثم دُهشاسانا، ودُسّاها، يا بهاراتا، ودورمارشانا، وفيكارنا، وتشيتراسينا، وفيفيمشاتي أيضاً.
1.64.162
जयः सत्यव्रतश्चैव पुरुमित्रश्च भारत ।
वैश्यापुत्रो युयुत्सुश्च एकादश महारथाः ॥ १.६४.१६२ ॥
جايا وساتيافراتا وبوروميترا، يا بهاراتا، ويُويُتسو ابن امرأة الفايشيا: هؤلاء هم الرُّماة العظام الأحد عشر على العربات.
1.64.163
अभिमन्युः सुभद्रायामर्जुनादभ्यजायत ।
स्वस्रीयो वासुदेवस्य पौत्रः पाण्डोर्महात्मनः ॥ १.६४.१६३ ॥
وُلد أبهيمانيو من أرجونا ومن سوبهادرا. كان ابن أخت فاسوديفا وحفيد بانْدو العظيم النفس.
1.64.164
पाण्डवेभ्यो हि पाञ्चाल्यां द्रौपद्यां पञ्च जज्ञिरे ।
कुमारा रूपसंपन्नाः सर्वशास्त्रविशारदाः ॥ १.६४.१६४ ॥
وُلد للبانداڤا من دراوبادي ابنة بانتشالا خمسة أبناء، أمراء وسيمون متمرسون في جميع العلوم.
1.64.165
प्रतिविन्ध्यो युधिष्ठिरात्सुतसोमो वृकोदरात् ।
अर्जुनाच्छ्रुतकीर्तिस्तु शतानीकस्तु नाकुलिः ॥ १.६४.१६५ ॥
من يودهيشتيرا وُلد براتيفيندهيا، ومن فرِكودارا (بهيما) سوتاسوما، ومن أرجونا شروتاكيرتي، ومن ناكولا شاتانيكا.
1.64.166
तथैव सहदेवाच्च श्रुतसेनः प्रतापवान् ।
हिडिम्बायां च भीमेन वने जज्ञे घटोत्कचः ॥ १.६४.१६६ ॥
وكذلك من ساهاديفا وُلد شروتاسينا العظيم، وفي الغابة وُلد من بهيما ومن هيدمبا غاتوتكاتشا.
1.64.167
शिखण्डी द्रुपदाज्जज्ञे कन्या पुत्रत्वभागता ।
यां यक्षः पुरुषं चक्रे स्थूमः प्रियचिकीर्षया ॥ १.६४.१६७ ॥
وُلد من دروبادا شيخندي، وكانت ابنة اتخذت مكانة الابن، وقد جعلها اليكشا ستهومة رجلاً رغبة في إسعادها.
1.64.168
कुरूणां विग्रहे तस्मिन्समागच्छन्बहून्यथ ।
राज्ञां शतसहस्राणि योत्स्यमानानि संयुगे ॥ १.६४.१६८ ॥
في ذلك النزاع بين الكوروس اجتمع كثيرون، مئات الآلاف من الملوك، على وشك القتال في المعركة.
1.64.169
तेषामपरिमेयानां नामधेयानि सर्वशः ।
न शक्यानि समाख्यातुं वर्षाणामयुतैरपि।
एते तु कीर्तिता मुख्या यैराख्यानमिदं ततम् ॥ १.६४.१६९ ॥
لا يمكن إحصاء أسماء أولئك غير المحصيين كلها، ولو في عشرات الألوف من السنين. غير أن هؤلاء الأعيان قد ذُكروا، وبهم بُسطت هذه الحكاية.