Mahābhārata · Adhyāya 1.64
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.64.1
राजोपरिचरो नाम धर्मनित्यो महीपतिः ।
बभूव मृगयाशीलः शश्वत्स्वाध्यायवाञ्छुचिः ॥ १.६४.१ ॥
Havia um rei chamado Uparicara, sempre firme no dharma, senhor da terra. Era apaixonado pela caça e, sempre dedicado à recitação dos Vedas, era puro.
1.64.2
स चेदिविषयं रम्यं वसुः पौरवनन्दनः ।
इन्द्रोपदेशाज्जग्राह रमणीयं महीपतिः ॥ १.६४.२ ॥
Vasu, alegria da linhagem dos Paurava, por instrução de Indra tomou posse daquela terra deliciosa dos Cedi, aquele reino agradável, como senhor da terra.
1.64.3
तमाश्रमे न्यस्तशस्त्रं निवसन्तं तपोनिधिम् ।
देवाः शक्रपुरोगा वै राजानमुपतस्थिरे ॥ १.६४.३ ॥
Diante daquele rei, que habitava em seu eremitério com as armas depostas, tesouro de ascese, vieram de fato os deuses liderados por Śakra e se puseram diante dele.
1.64.4
इन्द्रत्वमर्हो राजायं तपसेत्यनुचिन्त्य वै ।
तं सान्त्वेन नृपं साक्षात्तपसः संन्यवर्तयन् ॥ १.६४.४ ॥
Pensando: 'Este rei, pela ascese, é digno do posto de Indra', de fato o afastaram da sua ascese com palavras conciliadoras.
1.64.5
न संकीर्येत धर्मोऽयं पृथिव्यां पृथिवीपते ।
त्वया हि धर्मो विधृतः कृत्स्नं धारयते जगत् ॥ १.६४.५ ॥
Ó senhor da terra, que este dharma não se confunda na terra; pois por ti o dharma foi sustentado, e ele sustenta o mundo inteiro.
1.64.6
देवानहं पालयिता पालय त्वं हि मानुषान् ।
लोके धर्मं पालय त्वं नित्ययुक्तः समाहितः।
धर्मयुक्तस्ततो लोकान्पुण्यान्प्राप्स्यसि शाश्वतान् ॥ १.६४.६ ॥
Eu sou o protetor dos deuses; tu protege os seres humanos. Protege o dharma no mundo, sempre dedicado e recolhido. Dotado de dharma, alcançarás então mundos meritórios e eternos.
1.64.7
दिविष्ठस्य भुविष्ठस्त्वं सखाभूतो मम प्रियः ।
ऊधः पृथिव्या यो देशस्तमावस नराधिप ॥ १.६४.७ ॥
Sendo meu querido amigo, eu que habito nos céus, habitarás na terra. Habita, ó senhor dos homens, naquela região que é o úbere da terra.
1.64.8
पशव्यश्चैव पुण्यश्च प्रभूतधनधान्यवान् ।
स्वारक्ष्यश्चैव सौम्यश्च भोग्यैर्भूमिगुणैर्युतः ॥ १.६४.८ ॥
Esta região é rica em gado, propícia, abundante em riquezas e grãos, fácil de proteger, amena e dotada das qualidades agradáveis da terra.
1.64.9
अर्थवानेष देशो हि धनरत्नादिभिर्युतः ।
वसुपूर्णा च वसुधा वस चेदिषु चेदिप ॥ १.६४.९ ॥
Esta região é verdadeiramente valiosa, dotada de riquezas, joias e similares. A terra está cheia de tesouros; habita na terra dos Cedis.
1.64.10
धर्मशीला जनपदाः सुसंतोषाश्च साधवः ।
न च मिथ्या प्रलापोऽत्र स्वैरेष्वपि कुतोऽन्यथा ॥ १.६४.१० ॥
Os povos desta terra são devotos do dharma, e os virtuosos estão muito contentes. Aqui não há palavreado falso nem mesmo entre os seus; caso contrário, como seria?
1.64.11
न च पित्रा विभज्यन्ते पुत्रा गुरुहिते रताः ।
युञ्जते धुरि नो गाश्च कृशान्संधुक्षयन्ति च ॥ १.६४.११ ॥
Os filhos não são divididos pelo pai; deleitam-se no bem-estar dos mais velhos. Atrelam nosso gado ao timão do arado, e alimentam e revigoram até as vacas magras.
1.64.12
सर्वे वर्णाः स्वधर्मस्थाः सदा चेदिषु मानद ।
न तेऽस्त्यविदितं किंचित्त्रिषु लोकेषु यद्भवेत् ॥ १.६४.१२ ॥
Na terra dos Cedis, todas as ordens sociais permanecem sempre em seu próprio dever. Ó doador de honra, nada do que possa acontecer nos três mundos é desconhecido para ti.
1.64.13
दैवोपभोग्यं दिव्यं त्वामाकाशे स्फाटिकं महत् ।
आकाशगं त्वां मद्दत्तं विमानमुपपत्स्यते ॥ १.६४.१३ ॥
O grande carro celeste de cristal, digno do deleite dos deuses, que está no céu: o carro que percorre o céu, dado por mim, será teu.
1.64.14
त्वमेकः सर्वमर्त्येषु विमानवरमास्थितः ।
चरिष्यस्युपरिस्थो हि देवो विग्रहवानिव ॥ १.६४.१४ ॥
Tu, sozinho entre todos os mortais, montado no melhor carro, andarás no alto como um deus em forma corpórea.
1.64.15
ददामि ते वैजयन्तीं मालामम्लानपङ्कजाम् ।
धारयिष्यति सङ्ग्रामे या त्वां शस्त्रैरविक्षतम् ॥ १.६४.१५ ॥
Dou-te a guirlanda Vaijayantī de lótus que não murcham; ela te manterá ileso das armas na batalha.
1.64.16
लक्षणं चैतदेवेह भविता ते नराधिप ।
इन्द्रमालेति विख्यातं धन्यमप्रतिमं महत् ॥ १.६४.१६ ॥
Este será o teu sinal aqui, ó senhor dos homens: a guirlanda renomada como guirlanda de Indra, bendita, incomparável e grande.
1.64.17
यष्टिं च वैणवीं तस्मै ददौ वृत्रनिषूदनः ।
इष्टप्रदानमुद्दिश्य शिष्टानां प्रतिपालिनीम् ॥ १.६४.१७ ॥
Indra, matador de Vṛtra, deu-lhe uma vara de bambu, destinada a conceder o desejado e a proteger os virtuosos.
1.64.18
एवं संसान्त्व्य नृपतिं तपसः संन्यवर्तयत् ।
प्रययौ दैवतैः सार्धं कृत्वा कार्यं दिवौकसाम् ॥ १.६४.१८ ॥
Assim, tendo consolado o rei e o afastado da austeridade, e tendo cumprido a tarefa dos deuses, Indra partiu junto com os deuses.
1.64.19
ततस्तु राजा चेदीनामिन्द्राभरणभूषितः ।
इन्द्रदत्तं विमानं तदास्थाय प्रययौ पुरीम् ॥ १.६४.१९ ॥
Então o rei dos Cedis, adornado com as joias de Indra, subiu no veículo celeste dado por Indra e partiu para a cidade.
1.64.20
तस्याः शक्रस्य पूजार्थं भूमौ भूमिपतिस्तदा ।
प्रवेशं कारयामास सर्वोत्सववरं तदा ॥ १.६४.२० ॥
Então o senhor da terra, para honrar Śakra, mandou realizar no chão uma procissão de entrada, a melhor de todas as festas.
1.64.21
मार्गशीर्षे महाराज पूर्वपक्षे महामखम् ।
ततःप्रभृति चाद्यापि यष्टेः क्षितिपसत्तमैः ॥ १.६४.२१ ॥
Ó grande rei, na quinzena clara do mês de Mārgaśīrṣa, este grande sacrifício foi celebrado; desde então até hoje, os melhores soberanos o realizam.
1.64.22
प्रवेशः क्रियते राजन्यथा तेन प्रवर्तितः ।
अपरेद्युस्ततस्तस्याः क्रियतेऽत्युच्छ्रयो नृपैः ॥ १.६४.२२ ॥
Ó rei, a procissão de entrada é realizada tal como ele a instituiu; depois, no dia seguinte, os reis erguem seu alto estandarte.
1.64.23
अलङ्कृताया पिटकैर्गन्धमाल्यैश्च भूषणैः ।
माल्यदामपरिक्षिप्तां द्वात्रिंशत्किष्कुसंमिताम् ॥ १.६४.२३ ॥
Adornado com cestos, perfumes, guirlandas e joias, e cercado de cordões de guirlandas, é feito com trinta e dois kiṣkus de altura.
1.64.24
उद्धृत्य पिटके चापि द्वादशारत्निकोच्छ्रये ।
महारजनवासांसि परिक्षिप्य ध्वजोत्तमम् ॥ १.६४.२४ ॥
Erguendo-o numa cesta de doze aratnis de altura e envolvendo-o em grandes tecidos coloridos, iça-se o excelente estandarte.
1.64.25
वासोभिरन्नपानैश्च पूजितैर्ब्राह्मणर्षभैः ।
पुण्याहं वाचयित्वाथ ध्वज उच्छ्रियते तदा ॥ १.६४.२५ ॥
Após fazer recitar o puṇyāha pelos melhores brâmanes, honrados com vestes e comida e bebida, então se ergue o estandarte.
1.64.26
शङ्खभेरीमृदङ्गैश्च संनादः क्रियते तदा ।
भगवान्पूज्यते चात्र यष्टिरूपेण वासवः ॥ १.६४.२६ ॥
Então faz-se um grande estrondo com conchas, tímpanos e tambores, e aqui o venerável Vāsava é adorado na forma de um bastão.
1.64.27
स्वयमेव गृहीतेन वसोः प्रीत्या महात्मनः ।
माणिभद्रादयो यक्षाः पूज्यन्ते दैवतैः सह ॥ १.६४.२७ ॥
Tomado por si mesmo pelo afeto do magnânimo Vasu, os yakṣas, a começar por Maṇibhadra, são honrados juntamente com os deuses.
1.64.28
नानाविधानि दानानि दत्त्वार्थिभ्यः सुहृज्जनैः ।
अलङ्कृत्वा माल्यदामैर्वस्त्रैर्नानाविधैस्तथा ॥ १.६४.२८ ॥
Tendo dado diversos presentes aos suplicantes, os amigos e parentes adornaram-se com guirlandas e vestes de muitos tipos.
1.64.29
दृतिभिः सजलैः सर्वैः क्रीडित्वा नृपशासनात् ।
सभाजयित्वा राजानं कृत्वा नर्माश्रयाः कथाः ॥ १.६४.२९ ॥
Por ordem do rei, todos brincaram com odres cheios de água, honraram o rei e contaram histórias cheias de gracejos.
1.64.30
रमन्ते नागराः सर्वे तथा जानपदैः सह ।
सूताश्च मागधाश्चैव रमन्ते नटनर्तकाः ॥ १.६४.३० ॥
Todos os habitantes da cidade se deleitam junto com os do campo; também se regozijam os sūtas e mágadhas, os atores e dançarinos.
1.64.31
प्रीत्या तु नृपशार्दूल सर्वे चक्रुर्महोत्सवम् ।
सान्तःपुरः सहामात्यः सर्वाभरणभूषितः ॥ १.६४.३१ ॥
Ó tigre entre os reis, todos com alegria celebraram uma grande festa, juntamente com o harém e os ministros, adornados com todas as jóias.
1.64.32
महारजनवासांसि वसित्वा चेदिराट् तदा ।
जातिहिङ्गुलकेनाक्तः सदारो मुमुदे तदा ॥ १.६४.३२ ॥
Então o rei dos Cedis, vestido com grandes vestes vermelhas e ungido com jāti-hiṅgula, alegrou-se junto com suas esposas.
1.64.33
एवं जानपदाः सर्वे चक्रुरिन्द्रमहं वसुः ।
यथा चेदिपतिः प्रीतश्चकारेन्द्रमहं वसुः ॥ १.६४.३३ ॥
Assim todos os habitantes das províncias celebraram a festa de Indra, como o senhor dos Cedis, Vasu, satisfeito, celebrara a festa de Indra.
1.64.34
एतां पूजां महेन्द्रस्तु दृष्ट्वा वसुकृतां शुभाम् ।
हरिभिर्वाजिभिर्युक्तमन्तरिक्षगतं रथम् ॥ १.६४.३४ ॥
O grande Indra, tendo visto esta veneração feita por Vasu, num carro atrelado a cavalos fulvos que se movia pelo céu.
1.64.35
आस्थाय सह शच्या च वृतो ह्यप्सरसां गणैः ।
वसुना राजमुख्येन समागम्याब्रवीद्वचः ॥ १.६४.३५ ॥
Subindo ao carro com Śacī e cercado por grupos de apsaras, aproximou-se de Vasu, o primeiro dos reis, e proferiu estas palavras.
1.64.36
ये पूजयिष्यन्ति च मुदा यथा चेदिपतिर्नृपः ।
कारयिष्यन्ति च मुदा यथा चेदिपतिर्नृपः ॥ १.६४.३६ ॥
Os que adorarem com alegria, como fez o rei, senhor dos Cedis, e os que mandarem fazê-lo com alegria, como fez o rei, senhor dos Cedis.
1.64.37
तेषां श्रीर्विजयश्चैव सराष्ट्राणां भविष्यति ।
तथा स्फीतो जनपदो मुदितश्च भविष्यति ॥ १.६४.३७ ॥
Para eles haverá prosperidade e vitória, juntamente com seus reinos; e assim a região será próspera e alegre.
1.64.38
निरीतिकानि सस्यानि भवन्ति बहुधा नृप ।
राक्षसाश्च पिशाचाश्च न लुम्पन्ते कथंचन ॥ १.६४.३८ ॥
Ó rei, as colheitas estarão livres de calamidades de muitas formas, e os rākṣasas e piśācas de modo algum as prejudicarão.
1.64.39
एवं महात्मना तेन महेन्द्रेण नराधिप ।
वसुः प्रीत्या मघवता महाराजोऽभिसत्कृतः।
एवं कृत्वा महेन्द्रस्तु जगाम स्वं निवेशनम् ॥ १.६४.३९ ॥
Ó senhor dos homens, assim o magnânimo Mahendra, com afeto, honrou o grande rei Vasu por meio de Maghavan. Tendo feito isso, Mahendra foi à sua morada.
1.64.40
उत्सवं कारयिष्यन्ति सदा शक्रस्य ये नराः ।
भूमिरत्नादिभिर्दानैस्तथा पूज्या भवन्ति ते।
वरदानमहायज्ञैस्तथा शक्रोत्सवेन च ॥ १.६४.४० ॥
Os homens que sempre realizarem a festa de Śakra serão dignos de honra por meio de doações de terras, joias e semelhantes, por grandes sacrifícios que concedem bênçãos e pela festa de Śakra.
1.64.41
संपूजितो मघवता वसुश्चेदीश्वरो नृपः ।
पालयामास धर्मेण चेदिस्थः पृथिवीमिमाम् ॥ १.६४.४१ ॥
Bem honrado por Maghavan, Vasu, rei e senhor de Cedi, residindo em Cedi, governou esta terra com retidão.
1.64.42
इन्द्रपीत्या चेदिपतिश्चकारेन्द्रमहं वसुः ।
पुत्राश्चास्य महावीर्याः पञ्चासन्नमितौजसः ॥ १.६४.४२ ॥
Por afeição a Indra, Vasu, senhor de Cedi, celebrou a festa de Indra. Teve cinco filhos, de grande valor e força imensurável.
1.64.43
नानाराज्येषु च सुतान्स सम्राडभ्यषेचयत् ।
महारथो मागधानां विश्रुतो यो बृहद्रथः ॥ १.६४.४३ ॥
Em vários reinos, aquele imperador ungiu seus filhos; Bṛhadratha, grande guerreiro dos Māgadhas, era renomado.
1.64.44
प्रत्यग्रहः कुशाम्बश्च यमाहुर्मणिवाहनम् ।
मत्सिल्लश्च यदुश्चैव राजन्यश्चापराजितः ॥ १.६४.४४ ॥
Pratyagraha e Kuśāmba, aquele a quem chamam Maṇivāhana, Matsilla e Yadu, e o invicto Rājanya.
1.64.45
एते तस्य सुता राजन्राजर्षेर्भूरितेजसः ।
न्यवेशयन्नामभिः स्वैस्ते देशांश्च पुराणि च ॥ १.६४.४५ ॥
Estes, ó rei, foram os filhos daquele rei-sábio de grande esplendor. Com seus próprios nomes estabeleceram terras e cidades.
1.64.46
वासवाः पञ्च राजानः पृथग्वंशाश्च शास्वताः ।
वसन्तमिन्द्रप्रासादे आकाशे स्फाटिके च तम् ॥ १.६४.४६ ॥
Os cinco reis da linhagem de Vasu, de linhagens distintas e eternas, habitavam com ele no palácio de Indra, no céu, na mansão de cristal.
1.64.47
उपतस्थुर्महात्मानं गन्धर्वाप्सरसो नृपम् ।
राजोपरिचरेत्येवं नाम तस्याथ विश्रुतम् ॥ १.६४.४७ ॥
Gandharvas e apsaras serviam aquele rei de grande alma; assim seu nome tornou-se famoso como rei Uparicara.
1.64.48
पुरोपवाहिनीं तस्य नदीं शुक्तमतीं गिरिः ।
अरौत्सीच्चेतनायुक्तः कामात्कोलाहलः किल ॥ १.६४.४८ ॥
O rio Śuktimatī, que corria diante de sua cidade, foi obstruído pela montanha Kolāhala, dotada de consciência, por desejo.
1.64.49
गिरिं कोलाहलं तं तु पदा वसुरताडयत् ।
निश्चक्राम ततस्तेन प्रहारविवरेण सा ॥ १.६४.४९ ॥
Vasu golpeou com o pé aquela montanha Kolāhala, e pela abertura causada pelo golpe ela saiu.
1.64.50
तस्यां नद्यां स जनयन्मिथुनं पर्वतः स्वयम् ।
तस्माद्विमोक्षणात्प्रीता नदी राज्ञे न्यवेदयत् ॥ १.६४.५० ॥
Naquele rio a própria montanha gerou um par de gêmeos; satisfeita com aquela libertação, o rio informou o rei.
1.64.51
महिषी भविता कन्या पुमान्सेनापतिर्भवेत् ।
शुक्तिमत्या वचःश्रुत्वा दृष्ट्वा तौ राजसत्तमः ॥ १.६४.५१ ॥
"A menina será a rainha principal, e o menino se tornará comandante do exército." Tendo ouvido as palavras de Śuktimatī e visto aqueles dois, aquele melhor dos reis (ficou satisfeito).
1.64.52
यः पुमानभवत्तत्र तं स राजर्षिसत्तमः ।
वसुर्वसुप्रदश्चक्रे सेनापतिमरिन्दमः ॥ १.६४.५२ ॥
O menino que nasceu ali, aquele melhor dos sábios reais, Vasu, doador de riquezas e subjugador de inimigos, fez comandante do exército.
1.64.53
चकार पत्नीं कन्यां तु तथा तां गिरिकां नृपः ।
वसोः पत्नी तु गिरिका कामकालं न्यवेदयत् ॥ १.६४.५३ ॥
O rei tomou aquela jovem Girikā como esposa. Então Girikā, esposa de Vasu, comunicou-lhe o tempo de seu desejo (seu período).
1.64.54
ऋतुकालमनुप्राप्ता स्नाता पुंसवने शुचिः ।
तदहः पितरश्चैनपूचुर्जहि मृगानिति ॥ १.६४.५४ ॥
Ao chegar seu período, banhada e pura para o rito de gerar um filho varão, naquele dia os antepassados lhe disseram: "Mata os veados."
1.64.55
तं राजसत्तमं प्रीतास्तदा मतिमतां वरः ।
स पितॄणां नियोगेन तामतिक्रम्य पार्थिवः ॥ १.६४.५५ ॥
Por ordem dos ancestrais, o rei a deixou para trás; então, satisfeitos, os melhores dos sábios, aquele melhor dos reis…
1.64.56
चकार मृगयां कामी गिरिकामेव संस्मरन् ।
अतीव रूपसंपन्नां साक्षाच्छ्रियमिवापराम् ॥ १.६४.५६ ॥
Desejoso, lembrando apenas daquela filha da montanha, ele foi caçar; ela era extremamente bela, como outra Śrī em pessoa.
1.64.57
अशोकैश्चम्पकैश्चूतैरनेकैरतिमुक्तकैः ।
पुन्नागैः कर्णिकारैश्च बकुलैर्दिव्यपाटलैः ॥ १.६४.५७ ॥
Com árvores aśoka, campaka e mangueiras, muitas atimuktaka, punnāga, karṇikāra, bakula e pāṭala divinas…
1.64.58
पनसैर्नारिकेलैश्च चन्दनैश्चार्जुनैस्तथा ।
एतै रम्यैर्महावृक्षैः पुण्यैः स्वादुफलैर्युतम् ॥ १.६४.५८ ॥
Com jaqueiras, coqueiros, sândalos e arjunas, com estas belas grandes árvores, rico em frutos puros e doces…
1.64.59
कोकिलाकुलसन्नादं मत्तभ्रमरनादितम् ।
वसन्तकाले तत्पश्यन्वनं चैत्ररथोपमम् ॥ १.६४.५९ ॥
Contemplando aquela floresta, cheia do canto dos cucos e ressoando com o zumbido de abelhas embriagadas na primavera, semelhante ao bosque de Caitraratha…
1.64.60
मन्मथाभिपरीतात्मा नापश्यद्गिरिकां तदा ।
अपश्यन्कामसंतप्तश्चरमाणो यदृच्छया ॥ १.६४.६० ॥
Com o espírito dominado por Manmatha, ele não viu então a filha da montanha; atormentado pelo desejo, vagando ao acaso, não a via.
1.64.61
पुष्पसंछन्नशाखाग्रं पल्लवैरुपशोभितम् ।
अशोकस्तबकैश्छन्नं रमणीयमपश्यत ॥ १.६४.६१ ॥
Viu um lugar encantador, com as pontas dos ramos cobertas de flores, adornado com brotos e coberto de cachos de flores de aśoka.
1.64.62
अधस्यात्तस्य छायायां सुखासीनो नराधिपः ।
मधुगन्धैश्च संयुक्तं पुष्पगन्धमनोहरम् ॥ १.६४.६२ ॥
O rei, sentado confortavelmente à sombra por baixo, viu aquele lugar encantador com o aroma do mel e a fragrância das flores.
1.64.63
वायुना प्रेर्यमाणस्तु धूम्राय मुदमन्वगात् ।
भार्यां चिन्तयमानस्य मन्मथाग्निरवर्धत।
तस्य रेतः प्रचस्कन्द चरतो गहने वने ॥ १.६४.६३ ॥
Movido pelo vento, entregou-se ao prazer com Dhūmrā; enquanto pensava na esposa, o fogo do amor cresceu nele. Enquanto vagava pela floresta densa, sua semente se derramou.
1.64.64
स्कन्नमात्रं च तद्रेतो वृक्षपत्रेण भूमिपः ।
प्रतिजग्राह मिथ्या मे न पतेद्रेत इत्युत ॥ १.६४.६४ ॥
Assim que caiu, o rei recolheu aquela semente numa folha de árvore, pensando: 'Que minha semente não caia em vão.'
1.64.65
अङ्गुलीयेन शुक्लस्य रक्षां च विदधे नृपः ।
अशोकस्तबकै रक्तैः पल्लवैश्चाप्यबन्धयत् ॥ १.६४.६५ ॥
O rei protegeu aquela semente com seu anel e a amarrou com cachos vermelhos de flores de aśoka e com brotos.
1.64.66
इदं मिथ्या परिस्कन्नं रेतो मे न भवेदिति ।
ऋतुश्च तस्याः पत्न्या मे न मोघः स्यादिति प्रभुः ॥ १.६४.६६ ॥
'Que esta minha semente não seja derramada em vão, e que o tempo fértil de minha esposa não seja infrutífero', pensou o senhor.
1.64.67
संचिन्त्यैवं तदा राजा विचार्य च पुनःपुनः ।
अमोघत्वं च विज्ञाय रेतसो राजसत्तमः ॥ १.६४.६७ ॥
Tendo refletido assim e considerado repetidamente, o rei, o melhor dos reis, compreendeu que a semente não seria infrutífera.
1.64.68
शुक्रप्रस्थापने कालं महिष्या प्रसमीक्ष्य वै ।
अभिमन्त्र्याथ तच्छुक्रमारात्तिष्ठन्तमाशुगम् ॥ १.६४.६८ ॥
Tendo observado bem o tempo da rainha e depois consagrado a semente com um mantra, viu o veloz falcão que estava de pé à distância.
1.64.69
सूक्ष्मधर्मार्थतत्त्वज्ञो गत्वा श्येनं ततोऽब्रवीत् ।
मत्प्रियार्थमिदं सौम्य शुक्रं मम गृहं नय ॥ १.६४.६९ ॥
O rei, que conhecia as sutis verdades do dharma e do artha, foi até o falcão e disse: "Gentil amigo, pelo bem da minha amada, leve esta semente para a minha casa."
1.64.70
गिरिकायाः प्रयच्छाशु तस्या ह्यार्तवमद्य वै ।
गृहीत्वा तत्तदा श्येनस्तूर्णमुत्पत्य वेगवान् ॥ १.६४.७० ॥
"Dê-a depressa a Girikā, pois hoje é para o seu tempo." Tomando-a, o veloz falcão ergueu-se de imediato.
1.64.71
जवं परममास्थाय प्रदुद्राव विहंगमः ।
तमपश्यदथायान्तं श्येनं श्येनस्तथाऽपरः ॥ १.६४.७१ ॥
Assumindo a máxima velocidade, a ave disparou. Então viu o falcão que se aproximava, e o outro falcão também o viu.
1.64.72
अभ्यद्रवच्च तं सद्यो दृष्ट्वैवामिषशङ्कया ।
तुण्डयुद्धमथाकाशे तावुभौ संप्रचक्रतुः ॥ १.६४.७२ ॥
Ao vê-lo, suspeitando de carne, o outro lançou-se de imediato sobre ele, e no céu os dois começaram uma luta de bicadas.
1.64.73
युद्ध्यतोरपतद्रेतस्तच्चापि यमुनाम्भसि ।
तत्राद्रिकेति विख्याता ब्रह्मशापाद्वराप्सरा ॥ १.६४.७३ ॥
Enquanto lutavam, a semente caiu nas águas do Yamunā. Ali, por uma maldição brâmane, estava a famosa apsará chamada Adrikā.
1.64.74
मीनभावमनुप्राप्ता बभूव यमुनाचरी ।
श्येनपादपरिभ्रष्टं तद्वीर्यमथ वासवम् ॥ १.६४.७४ ॥
Tomando a forma de peixe, tornou-se aquela que percorria o Yamunā; aquela semente de Vasu, caída da garra do falcão.
1.64.75
जग्राह तरसोपेत्य साऽद्रिका मत्स्यरूपिणी ।
कदाचिदपि मत्सीं तां बबन्धुर्मत्स्यजीविनः ॥ १.६४.७५ ॥
Adrikā, em forma de peixe, aproximou-se rapidamente e apanhou-o. Certa vez, pescadores capturaram aquela peixe fêmea.
1.64.76
मासे च दशमे प्राप्ते तदा भरतसत्तम ।
उज्जह्रुरुदरात्तस्याः स्त्रीं पुमांसं च मानुषौ ॥ १.६४.७६ ॥
Ó melhor dos Bharatas, quando chegou o décimo mês, de seu ventre tiraram dois seres humanos, uma mulher e um homem.
1.64.77
आश्चर्यभूतं तद्गत्वा राज्ञेऽथ प्रत्यवेदयन् ।
काये मत्स्या इमौ राजन्संभूतौ मानुषाविति ॥ १.६४.७७ ॥
Foram ao rei e relataram aquele prodígio: «Ó rei, do corpo de um peixe nasceram estes dois seres humanos.»
1.64.78
तयोः पुमांसं जग्राह राजोपरिचरस्तदा ।
स मत्स्यो नाम राजासीद्धार्मिकः सत्यसङ्गरः ॥ १.६४.७८ ॥
Dos dois, o rei Uparicara tomou então o homem. Aquele rei justo, firme em seu voto de verdade, tornou-se conhecido pelo nome de Matsya.
1.64.79
साऽप्सरा मुक्तशापा च क्षणेन समपद्यत ।
या पुरोक्ता भगवता तिर्यग्योनिगता शुभा ॥ १.६४.७९ ॥
Libertada da maldição, aquela apsarā recuperou a sua forma num instante — a auspiciosa que o Bem-aventurado dissera ter entrado em nascimento animal.
1.64.80
मानुषौ जनयित्वा त्वं शापमोक्षमवाप्स्यसि ।
ततः साजनयित्वा तौ विशस्ता मत्स्यघातिभिः ॥ १.६४.८० ॥
Tendo dado à luz dois filhos humanos, obterás a libertação da maldição. Então, tendo-os gerado, ela foi abatida pelos pescadores.
1.64.81
संत्यज्य मत्स्यरूपं सा दिव्यं रूपमवाप्य च ।
सिद्धर्षिचारणपथं जगामाथ वराप्सराः ॥ १.६४.८१ ॥
Abandonando a forma de peixe e obtendo uma forma divina, aquela excelente apsarā partiu pelo caminho dos siddhas, sábios e cāraṇas.
1.64.82
सा कन्या दुहिता तस्या मत्स्या मत्स्यसगन्धिनी ।
राज्ञा दत्ता च दाशाय कन्येयं ते भवत्विति ॥ १.६४.८२ ॥
Aquela donzela era sua filha, nascida de um peixe, com cheiro de peixe. O rei a deu ao pescador, dizendo: «Que esta donzela seja tua».
1.64.83
रूपसत्वसमायुक्ता सर्वैः समुदिता गुणैः ।
सा तु सत्यवती नाम मत्स्यघात्यभिसंश्रयात् ॥ १.६४.८३ ॥
Dotada de beleza e bondade, possuidora de todas as qualidades, foi chamada Satyavatī por morar sob a proteção do pescador.
1.64.84
आसीत्सा मत्स्यगन्धैव कंचित्कालं शुचिस्मिता ।
शुश्रूषार्थं पितुर्नावं वाहयन्तीं जले च ताम् ॥ १.६४.८४ ॥
Durante algum tempo permaneceu com cheiro de peixe, de sorriso puro; e, para servir o pai, conduzia um barco sobre a água.
1.64.85
तीर्थयात्रां परिक्रामन्नपश्यद्वै पराशरः ।
अतीव रूपसंपन्नां सिद्धानामपि काङ्क्षिताम् ॥ १.६४.८५ ॥
Vagueando em peregrinação, Parāśara viu de fato uma mulher de extraordinária beleza, desejada até pelos perfeitos.
1.64.86
दृष्ट्वैव स च तां धीमांश्चकमे चारुहासिनीम् ।
दिव्यां तां वासवीं कन्यां रम्भोरूं मुनिपुङ्गवः ॥ १.६४.८६ ॥
Aquele sábio, o melhor dos munis, assim que a viu desejou aquela de sorriso encantador: a divina donzela, filha de Vasu, de coxas como o tronco da bananeira.
1.64.87
संभवं चिन्तयित्वा तां ज्ञात्वा प्रोवाच शक्तिजः ।
क्व कर्णधारो नौर्येन नीयते ब्रूहि भामिनि ॥ १.६४.८७ ॥
Ponderando a possibilidade e sabendo quem ela era, o filho de Śakti disse: "Ó senhora, onde está o timoneiro por quem este barco é conduzido? Diga-me."
1.64.88
अनपत्यस्य दाशस्य सुता तत्प्रियकाम्यया ।
सहस्रजनसंपन्ना नौर्मया वाह्यते द्विज ॥ १.६४.८८ ॥
"Ó duas vezes nascido, sou a filha do pescador Dāśa, que não tem filhos; desejando agradá-lo, conduzo esta barca capaz de levar mil pessoas."
1.64.89
शोभनं वासवि शुभे किं चिरायसि वाह्यताम् ।
कलशं भविता भद्रे सहस्रार्धेन संमितम् ॥ १.६४.८९ ॥
"Muito bem, ó filha de Vasu, ó venturosa! Por que demoras? Que a barca siga. Ó boa senhora, haverá um cântaro medido em meio milhar."
1.64.90
अहं शेषो भिविष्यामि नीयतामचिरेण वै ।
मत्स्यगन्धा तथेत्युक्त्वा नावं वाहयतां जले ॥ १.६४.९० ॥
"Eu serei o restante; que seja levado depressa." Dizendo "Assim seja", Matsyagandhā fez a barca avançar sobre a água.
1.64.91
वीक्षमाणं मुनिं दृष्ट्वा प्रोवाचेदं वचस्तदा ।
मत्स्यगन्धेति मामाहुर्दाशराजसुतां जनाः ॥ १.६४.९१ ॥
Vendo o sábio a observá-la, ela então disse estas palavras: "As pessoas me chamam de Matsyagandhā, a filha do rei dos pescadores."
1.64.92
जन्म शोकाभितप्तायाः कथं ज्ञास्यसि कथ्यताम् ।
दिव्यज्ञानेन दृष्टं हि दृष्टमात्रेण ते वपुः ॥ १.६४.९२ ॥
"Como conhecerás o meu nascimento, eu atormentada pela dor? Diz-me. Pelo conhecimento divino, tu o viste apenas ao olhar o teu corpo."
1.64.93
प्रणयग्रहणार्थाय वक्ष्येव वासवि तच्छृणु ।
बर्हिषद इति ख्याताः पितरः सोमपास्तुते ॥ १.६४.९३ ॥
"Para conquistar o teu afeto, eu te direi, ó Vāsavī; ouve. São os antepassados famosos como os Barhiṣads, bebedores de soma."
1.64.94
तेषां त्वं मानसी कन्या अच्छोदा नाम विश्रुता ।
अच्छोदं नाम तद्दिव्यं सरो यस्मात्समुत्थितम् ॥ १.६४.९४ ॥
"Tu és a filha deles nascida da mente, renomada com o nome de Acchodā. Aquele lago divino chama-se Acchoda, pois dele surgiu."
1.64.95
त्वया न दृष्टपूर्वास्तु पितरस्ते कदाचन ।
संभूता मनसा तेषां पितॄन्स्वान्नाभिजानती ॥ १.६४.९५ ॥
"Nunca tinhas visto aqueles antepassados antes. Embora nascida da mente deles, não conhecias os teus próprios antepassados."
1.64.96
सा त्वन्यं पितरं वव्रे स्वानतिक्रम्य तान्पितॄन् ।
नाम्ना वसुरिति ख्यातं मनुपुत्रं दिवि स्थितम् ॥ १.६४.९६ ॥
"Mas ela passou por cima dos seus próprios antepassados e escolheu outro pai: Vasu de nome, filho de Manu, que habita o céu."
1.64.97
अद्रिकाऽप्सरसा युक्तं विमाने दिवि विष्ठितम् ।
सा तेन व्यभिचारेण मनसा कामचारिणी ॥ १.६४.९७ ॥
Adrikā, uma apsaras, estava com ele, sentado em um carro celestial no céu. Por aquela união adúltera tornou-se aquela que se move à vontade, segundo seu desejo.
1.64.98
पितरं प्रार्थयित्वाऽन्यं योगाद्भष्टा पपात सा ।
अपश्यत्पतमाना सा विमानत्रयमन्तिकात् ॥ १.६४.९८ ॥
Tendo desejado outro marido, caiu, afastada de seu poder de yoga. Ao cair, viu por perto três carros celestiais.
1.64.99
त्रसरेणुप्रमाणांस्तांस्तत्रापश्यत्स्वकान्पितॄन् ।
सुसूक्ष्मानपरिव्यक्तानङ्गैरङ्गेष्विवाहितान् ॥ १.६४.९९ ॥
Ali viu seus próprios antepassados, sutis como grãos de poeira, indistintos, seus membros como que encaixados nos membros uns dos outros.
1.64.100
तातेति तानुवाचार्ता पतन्ती सा ह्यधोमुखी ।
तैरुक्ता सा तु माभैषीस्तेन सा संस्थिता दिवि ॥ १.६४.१०० ॥
Aflita, caindo de cabeça para baixo, falou-lhes: 'Ó pai!' Eles disseram: 'Não temas', e por isso permaneceu estabelecida no céu.
1.64.101
ततः प्रसादयामास स्वान्पितॄन्दीनया गिरा ।
तामूचुः पितरः कन्यां भ्रैष्टश्वर्यां व्यतिक्रमात् ॥ १.६४.१०१ ॥
Então apaziguou seus próprios antepassados com voz piedosa. Os antepassados falaram àquela donzela, que perdera seu poder por causa de sua transgressão.
1.64.102
भ्रष्टैश्वर्या स्वदोषेण पतसि त्वं शुचिस्मिते ।
यैरारभन्ते कर्माणि शरीरैरिह देवताः ॥ १.६४.१०२ ॥
'Ó tu, de sorriso puro, por tua própria falta tu caís, tendo perdido teu poder. Pelos corpos com os quais aqui os deuses realizam seus ritos, tu caís.'
1.64.103
तैरेव तत्कर्मफलं प्राप्नुवन्ति स्म देवताः ।
मनुष्यास्त्वन्यदेहेन शुभाशुभमिति स्थितिः ॥ १.६४.१०३ ॥
Com esses mesmos corpos os deuses obtinham o fruto de suas ações; mas os homens, em outro corpo, recebem o bem e o mal: tal é a ordem estabelecida.
1.64.104
सद्यः फलन्ति कर्माणि देवत्वे प्रेत्य मानुषे ।
तस्मात्त्वं पतसे पुत्रि प्रेत्यत्वं प्राप्स्यसे फलम् ॥ १.६४.१०४ ॥
Na condição divina, as ações dão fruto de imediato; no nascimento humano, após a morte. Por isso, filha, você cai; após a morte obterá seu fruto.
1.64.105
पितृहीना तु कन्या त्वं वसोर्हि त्वं सुता मता ।
मत्स्ययोनौ समुत्पन्ना सुताराज्ञो भविष्यसि ॥ १.६४.१०५ ॥
Você é uma donzela sem pai, mas é considerada filha de Vasu. Nascida do ventre de um peixe, tornar-se-á filha de um rei.
1.64.106
अद्रिका मत्स्यरूपाऽभूद्गङ्गायमनुसङ्गमे ।
पराशरस्य दायादं त्वं पुत्रं जनयिष्यसि ॥ १.६४.१०६ ॥
Adrikā tornou-se peixe na confluência do Gaṅgā e do Yamunā. Você dará à luz um filho, herdeiro de Parāśara.
1.64.107
यो वेदमेकं ब्रह्मर्षिश्चतुर्धा विबजिष्यति ।
महाभिषक्सुतस्यैव शन्तनोः कीर्तिवर्धनम् ॥ १.६४.१०७ ॥
O brahmarṣi que dividirá o único Veda em quatro aumentará a fama de Śantanu, filho de Mahābhiṣaj.
1.64.108
ज्येष्ठं चित्राङ्गदं वीरं चित्रवीरं च विश्रुतम् ।
एतान्सूत्वा सुपुत्रांस्त्वं पुनरेव गमिष्यसि ॥ १.६४.१०८ ॥
Tendo dado à luz estes bons filhos — o mais velho, o herói Citrāṅgada, e o renomado Citravīrya —, você voltará novamente.
1.64.109
व्यतिक्रमात्पितॄणां च प्राप्स्यसे जन्म कुत्सितम् ।
अस्यैव राज्ञस्त्वं कन्या ह्यद्रिकायां भविष्यसि ॥ १.६४.१०९ ॥
Pela transgressão contra os antepassados obterás um nascimento vil; como filha deste mesmo rei nascerás do ventre de Adrikā.
1.64.110
अष्टाविंशे भवित्री त्वं द्वापरे मत्स्ययोनिजा ।
एवमुक्ता पुरा तैस्त्वं जाता सत्यवती शुभा ॥ १.६४.११० ॥
No vigésimo oitavo Dvāpara nascerás de um ventre de peixe; assim te disseram outrora, e assim nasceu a auspiciosa Satyavatī.
1.64.111
अद्रिकेत्यभिविख्याता ब्रह्मशापाद्वराप्सरा ।
मीनभावमनुप्राप्ता त्वं जनित्वा गता दिवम् ॥ १.६४.१११ ॥
Aquela excelente apsaras, renomada como Adrikā, pela maldição de um brâmane passou ao estado de peixe; tendo dado à luz, foste para o céu.
1.64.112
तस्यां जातासि सा कन्या राज्ञो वीर्येण चैवहि ।
तस्माद्वासवि भद्रं ते याचे वंशकरं सुतम् ॥ १.६४.११२ ॥
Dela, pela semente do rei, nasceste como donzela; por isso, ó Vāsavī, que o bem te acompanhe — peço um filho que faça prosperar a linhagem.
1.64.113
संगमं मम कल्याणि कुरुष्वेत्यभ्यभाषत ॥ १.६४.११३ ॥
«Ó auspiciosa, une-te a mim», assim lhe falou.
1.64.114
विस्मयाविष्टसर्वाङ्गी जातिस्मरणतां गता ।
साब्रवीत्पश्य भगवन्परपारे स्थितानृषीन् ॥ १.६४.११४ ॥
Com todo o corpo tomado de espanto, recordando o seu nascimento, disse: «Olha, ó venerável, os sábios que estão na margem oposta.»
1.64.115
आवयोर्दृष्टयोरेभिः कथं नु स्यात्समागमः ।
एवं तयोक्तो भगवान्नीहारमसृजत्प्रभुः ॥ १.६४.११५ ॥
Como poderia dar-se o nosso encontro se estes nos virem? Assim interpelado, o venerável senhor criou uma névoa.
1.64.116
येन देशः स सर्वस्तु तमोभूत इवाभवत् ।
दृष्ट्वा सृष्टं तु नीहारं ततस्तं परमर्षिणा ॥ १.६४.११६ ॥
Por isso toda a região ficou como que escura. Então o grande sábio viu a névoa que fora criada.
1.64.117
विस्मिता साभवत्कन्या व्रीडिता च तपस्विनी ।
विद्धि मां भगवन्कन्यां सदा पितृवशानुगाम् ॥ १.६४.११७ ॥
A donzela ficou surpresa e envergonhada. A asceta disse: "Sabei, venerável, que sou uma donzela que sempre segue a vontade do pai."
1.64.118
त्वत्संयोगाच्च दुष्येत कन्याभावो ममाऽनघ ।
कन्यात्वे दूषिते वापि कथं शक्ष्ये द्विजोत्तम ॥ १.६४.११८ ॥
Pela união contigo, minha condição de donzela seria maculada, ó sem mácula. Maculada a minha donzelice, como poderia eu suportar, ó melhor dos duas-vezes-nascidos?
1.64.119
गृह गन्तुमुषे चाहं धीमन्न स्थातुमुत्सहे ।
एतत्संचिन्त्य भगवन्विधत्स्व यदनन्तरम् ॥ १.६४.११९ ॥
Desejo ir para casa, ó sábio, e não tenho coragem de ficar aqui. Considerando isto, venerável, faze o que se deve seguir.
1.64.120
एवमुक्तवतीं तीं तु प्रीतिमानुषिसत्तमः ।
उवाच मत्प्रियं कृत्वा कन्यैव त्वं भविष्यति ॥ १.६४.१२० ॥
Quando ela assim falou, o melhor dos sábios, satisfeito, disse-lhe: "Tendo feito o meu agrado, permanecerás donzela."
1.64.121
वृणीष्व च वरं भीरुं यं त्वमिच्छसि भामिनि ।
वृथा हि न प्रसादो मे भूतपूर्वः शुचिस्मिते ॥ १.६४.१२१ ॥
Escolhe uma dádiva, tímida, a que desejares, ó bela mulher. Pois o meu favor nunca antes foi em vão, ó tu de sorriso puro.
1.64.122
एवमुक्ता वरं वव्रे गात्रसौगन्ध्यमुत्तमम् ।
सचास्यै भगवान्प्रादान्मनः काङ्क्षितं प्रभुः ॥ १.६४.१२२ ॥
Assim interpelada, escolheu como dádiva o supremo perfume do seu corpo. E o bem-aventurado senhor concedeu-lhe o que a sua mente desejava.
1.64.123
ततो लब्धवरा प्रीता स्त्रीभावगुणभूषिता ।
जगाम सह संसर्गमृषिणाऽद्भुतकर्मणा ॥ १.६४.१२३ ॥
Então, tendo obtido a dádiva e satisfeita, adornada com as qualidades da feminilidade, foi unir-se ao sábio de feitos maravilhosos.
1.64.124
तस्यास्तु योजनाद्गन्धमाजिघ्रन्त नरा भुवि ॥ १.६४.१२४ ॥
Os homens na terra sentiam o seu perfume a uma yojana de distância.
1.64.125
तस्या योजनगन्धेति ततो नामापरं स्मृतम् ।
इति सत्यवती हृष्टा लब्ध्वा वरमनुत्तमम् ॥ १.६४.१२५ ॥
Então lembrou-se para ela outro nome: Yojanagandhā. Assim Satyavatī, feliz por ter obtido o supremo dom,
1.64.126
पराशरेण संयुक्ता सद्यो गर्भं सुषाव सा ।
जज्ञे च यमुनाद्वीपे पाराशर्यः स वीर्यवान् ॥ १.६४.१२६ ॥
Unida a Parāśara, concebeu imediatamente e deu à luz; e numa ilha do Yamunā nasceu aquele poderoso filho de Parāśara.
1.64.127
स मातरमनुज्ञाप्य तपस्येव मनो दधे ।
स्मृतोऽहं दर्शयिष्यामि कृत्येष्विति च सोऽब्रवीत् ॥ १.६४.१२७ ॥
Tendo pedido licença à mãe, fixou a mente apenas na austeridade e disse: «Quando me lembrares nos momentos de necessidade, eu me mostrarei».
1.64.128
एवं द्वैपायनो जज्ञे सत्यवत्यां पराशरात् ।
न्यस्तोद्वीपे यद्बालस्तस्माद्द्वैपायनःस्मृतः ॥ १.६४.१२८ ॥
Assim Dvaipāyana nasceu de Parāśara em Satyavatī; por ter sido deixado numa ilha, foi lembrado como Dvaipāyana.
1.64.129
पादापसारिणं धर्मं स तु विद्वान्युगे युगे ।
आयुः शक्तिं च मर्त्यानां युगावस्थामवेक्ष्यच ॥ १.६४.१२९ ॥
Sabendo que o dharma perde um pé em cada era, considerou a duração da vida e a força dos mortais e o estado da época.
1.64.130
ब्रह्मणो ब्राह्मणानां च तथानुग्रहकाङ्क्षया ।
विव्यास वेदान्यस्मत्स तस्माद्व्यास इति स्मृतः ॥ १.६४.१३० ॥
Por desejo de favorecer Brahmā e os brâmanes, dividiu os Vedas; por isso foi lembrado como Vyāsa.
1.64.131
वेदानध्यापयामास महाभारतपञ्चमान् ।
सुमन्तुं जैमिनिं पैलं शुकं चैव स्वमात्मजम् ॥ १.६४.१३१ ॥
Tomando o Mahābhārata como quinto Veda, ensinou os Vedas a Sumantu, Jaimini, Paila e ao seu próprio filho Śuka.
1.64.132
प्रभुर्वरिष्ठो वरदो वैशंपायनमेव च ।
संहितास्तैः पृथक्त्वेन भारतस्य प्रकाशिताः ॥ १.६४.१३२ ॥
Aquele poderoso, excelentíssimo e doador de bênçãos também ensinou Vaiśampāyana; por meio deles as recensões do Bhārata foram divulgadas separadamente.
1.64.133
तथा भीष्मः शान्तनवो गङ्गायाममितद्युतिः ।
वसुवीर्यात्समभवन्महावीर्यो महायशाः ॥ १.६४.१३३ ॥
Assim também Bhīṣma, filho de Śantanu, de brilho imensurável, nasceu de Gaṅgā pelo vigor de Vasu; era de grande valor e grande renome.
1.64.134
वैदार्थविच्च भगवानृषिर्विप्रो महायशाः ।
शूले प्रोतः पुराणर्षिरचोरश्चोरशङ्कया ॥ १.६४.१३४ ॥
O venerável sábio, conhecedor do sentido dos Vedas, brâmane de grande renome, o antigo sábio, foi empalado numa estaca, suspeito de ser ladrão, embora não o fosse.
1.64.135
अणीमाण्डव्य इत्येवं विख्यातः स महायशाः ।
स धर्ममाहूय पुरा महर्षिरिदमुक्तवान् ॥ १.६४.१३५ ॥
Aquele de grande fama, assim renomeado como Aṇīmāṇḍavya, outrora chamou Dharma e lhe disse isto.
1.64.136
इषीकया मया बाल्याद्विद्धा ह्येका शकुन्तिका ।
तत्किल्बिषं स्मरे धर्म नान्यत्पापमहं स्मरे ॥ १.६४.१३६ ॥
Na infância, atravessei com um caniço um pequeno pássaro; essa falta eu recordo, ó Dharma. Não recordo nenhum outro pecado.
1.64.137
तन्मे सहस्रममितं कस्मान्नेहाजयत्तपः ।
गरीयान्ब्राह्मणवधः सर्वभूतवधाद्यतः ॥ १.६४.१३७ ॥
Então por que minha austeridade imensurável de mil anos não venceu aqui? Pois matar um brâmane pesa mais do que matar todos os seres.
1.64.138
तस्मात्त्वं किल्बिषादस्माच्छूद्रयोनौ जनिष्यसि ।
तेन शापेन धर्मोऽपि शूद्रयोनावजायत ॥ १.६४.१३८ ॥
Portanto, por causa desta falta, nascerás em ventre de śūdra. Por aquela maldição, também Dharma nasceu em ventre de śūdra.
1.64.139
विद्वान्विदुररूपेण धार्मिकः किल्बिषात्ततः ।
संजयो मुनिकल्पस्तु जज्ञे सूतो गवल्गणात् ॥ १.६४.१३९ ॥
O sábio e justo nasceu na forma de Vidura; depois, por aquela falta, Sañjaya, semelhante a um sábio, nasceu de Gavalgaṇa como cocheiro.
1.64.140
सूर्याच्च कुन्तिकन्यायां जज्ञे कर्णो महाबलः ।
सहजं कवचं बिभ्रत्कुण्डलोद्योतिताननः ॥ १.६४.१४० ॥
De Sūrya, na donzela Kuntī, nasceu o poderoso Karṇa, que trazia sua armadura natural, com o rosto iluminado pelos brincos.
1.64.141
अनुग्रहार्थं लोकानां विष्णुर्लोकनमस्कृतः ।
वसुदेवात्तु देवक्यां प्रादुर्भूतो महायशाः ॥ १.६४.१४१ ॥
Pela graça dos mundos, Viṣṇu, venerado pelos mundos, de grande glória, apareceu de Vasudeva em Devakī.
1.64.142
अनादिनिधनो देवः स कर्ता जगतः प्रभुः ।
अव्यक्तमक्षरं ब्रह्म प्रधानं त्रिगुणात्मकम् ॥ १.६४.१४२ ॥
Aquele deus, sem começo nem fim, é o criador e senhor do mundo; é o não manifesto, o Brahman imperecível, a matéria primordial feita dos três guṇas.
1.64.143
आत्मानमव्ययं चैव प्रकृतिं प्रभवं प्रभुम् ।
पुरुषं विश्वकर्माणं सत्वयोगं ध्रुवाक्षरम् ॥ १.६४.१४३ ॥
Ele é o Eu imperecível, a natureza, a origem, o senhor; o Puruṣa, criador de todas as obras, unido à sattva, o imperecível estável.
1.64.144
अनन्तमचलं देवं हंसं नारायणं प्रभुम् ।
धातारमजमव्यक्तं यमाहुः परमव्ययम् ॥ १.६४.१४४ ॥
O infinito, deus imóvel, o cisne, Nārāyaṇa, o senhor, o sustentador, o não nascido, o não manifesto — a ele chamam o supremo, o imperecível.
1.64.145
कैवल्यं निर्गुणं विश्वमनादिमजमव्ययम् ।
पुरुषः स विभुः कर्ता सर्वभूतपितामहः ॥ १.६४.१४५ ॥
Ele é Kaivalya, sem qualidades, o universo, sem começo, não nascido e imperecível. Ele é o Puruṣa, onipresente, o criador, o avô de todos os seres.
1.64.146
धर्मसंस्थापनार्थाय प्रजज्ञेऽन्धकवृष्णिषु ।
अस्त्रज्ञौ तु महावीर्यौ सर्वशास्त्रविशारदौ ॥ १.६४.१४६ ॥
Para estabelecer o dharma, nasceram entre os Andhaka e os Vṛṣṇi: ambos conhecedores das armas, de grande valor e versados em todas as escrituras.
1.64.147
सात्यकिः कृतवर्मा च नारायणमनुव्रतौ ।
सत्यकाद्धृदिकाच्चैव जज्ञातेऽस्त्रविशारदौ ॥ १.६४.१४७ ॥
Sātyaki e Kṛtavarman, devotos de Nārāyaṇa, nasceram de Satyaka e Hṛdika; ambos eram hábeis nas armas.
1.64.148
भरद्वाजस्य च स्कन्नं द्रोण्यां शुक्रमवर्धत ।
सहर्षेरुग्रतपसस्तस्माद्द्रोणो व्यजायत ॥ १.६४.१४८ ॥
A semente de Bharadvāja caiu numa droṇī e cresceu; daquele sábio de feroz austeridade nasceu Droṇa.
1.64.149
गौतमान्मिथुनं जज्ञे शरस्तम्बाच्छरद्वतः ।
अश्वत्थाम्नश्च जननी कृपश्चैव महाबलः ॥ १.६४.१४९ ॥
De Gautama nasceu um par de gêmeos; de um tufo de canas, Śaradvat. Também nasceram a mãe de Aśvatthāman e o poderoso Kṛpa.
1.64.150
अश्वत्थामा ततो जज्ञे द्रोणादेव महाबलः ।
तथैव धृष्टद्युम्नोऽपि साक्षादग्निसमद्युतिः ॥ १.६४.१५० ॥
Depois, de Droṇa nasceu o poderoso Aśvatthāman; igualmente nasceu Dhṛṣṭadyumna, radiante como o próprio fogo.
1.64.151
वैताने कर्मणि तते पावकात्समजायत ।
वीरो द्रोणविनाशाय धनुरादाय वीर्यवान् ॥ १.६४.१५१ ॥
No rito Vaitāna, que se realizava em grande escala, do fogo nasceu um herói que, tomando seu arco para a destruição de Droṇa, era poderoso.
1.64.152
तथैव वेद्यां कृष्णापि जज्ञे तेजस्विनी शुभा ।
विभ्राजमाना वपुषा बिभ्रती रूपमुत्तमम् ॥ १.६४.१५२ ॥
Da mesma forma nasceu Kṛṣṇā do altar, radiante e auspiciosa, resplandecente no corpo, portando uma beleza suprema.
1.64.153
प्रह्रादशिष्यो नग्नजित्सुबलश्चाभवत्ततः ।
तस्य प्रजा धर्महन्त्री जज्ञे देवप्रकोपनात् ॥ १.६४.१५३ ॥
Então Nagnajit e Subala tornaram-se discípulos de Prahlāda; por provocarem os deuses, nasceu sua descendência, destruidora do dharma.
1.64.154
गान्धारराजपुत्रोऽभूच्छकुनिः सौबलस्तथा ।
दुर्योधनस्य जननी जज्ञातेऽर्थविशारदौ ॥ १.६४.१५४ ॥
Śakuni, filho do rei de Gandhāra, descendente de Subala, surgiu; e a mãe de Duryodhana e Śakuni nasceram, ambos hábeis nos assuntos da riqueza.
1.64.155
कृष्णद्वैपायनाज्जज्ञे धृतराष्ट्रो जनेश्वरः ।
क्षेत्रे विचित्रवीर्यस्य पाण्डुश्चैव महाबलः ॥ १.६४.१५५ ॥
De Kṛṣṇa-Dvaipāyana nasceu Dhṛtarāṣṭra, senhor dos homens; e no campo de Vicitravīrya nasceu também o poderoso Pāṇḍu.
1.64.156
धर्मार्थकुशलो धीमान्मेधावी धूतकल्मषः ।
विदुरः शूद्रयोनौ तु जज्ञे द्वैपायनादपि ॥ १.६४.१५६ ॥
Vidura, hábil em dharma e riqueza, sábio, inteligente, livre de mácula, nasceu de um ventre śūdra, mas também de Dvaipāyana.
1.64.157
पाण्डोस्तु जज्ञिरे पञ्च पुत्रा देवसमाः पृथक् ।
द्वयोः स्त्रियोर्गुणज्येष्ठस्तेषामासीद्युधिष्ठिरः ॥ १.६४.१५७ ॥
Pāṇḍu teve cinco filhos, iguais aos deuses, nascidos de suas duas esposas. Entre eles, o mais velho em virtude era Yudhiṣṭhira.
1.64.158
धर्माद्युधिष्ठिरो जज्ञे मारुताच्च वृकोदरः ।
इन्द्राद्धनंजयः श्रीमान्सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ १.६४.१५८ ॥
De Dharma nasceu Yudhiṣṭhira, de Vāyu nasceu Vṛkodara (Bhīma), e de Indra o glorioso Dhanaṃjaya (Arjuna), o melhor de todos os portadores de armas.
1.64.159
जज्ञाते रूपसंपन्नावश्विभ्यां च यमावपि ।
नकुलः सहदेवश्च गुरुशुश्रूषणे रतौ ॥ १.६४.१५९ ॥
Dos Aśvin nasceram os gêmeos belos Nakula e Sahadeva, ambos devotados ao serviço dos mais velhos.
1.64.160
तथा पुत्रशतं जज्ञे धृतराष्ट्रस्य धीमतः ।
दुर्योधनप्रभृतयो युयुत्सुः करणस्तथा ॥ १.६४.१६० ॥
Da mesma forma, o sábio Dhṛtarāṣṭra teve cem filhos, liderados por Duryodhana, incluindo Yuyutsu e Karaṇa.
1.64.161
ततो दुःशासनश्चैव दुःसहश्चापि भारत ।
दुर्मर्षणो विकर्णश्च चित्रसेनो विविंशतिः ॥ १.६४.१६१ ॥
Depois Duḥśāsana, Duḥsaha, ó Bhārata, Durmarṣaṇa, Vikarṇa, Citrasena e também Vivaṃśati.
1.64.162
जयः सत्यव्रतश्चैव पुरुमित्रश्च भारत ।
वैश्यापुत्रो युयुत्सुश्च एकादश महारथाः ॥ १.६४.१६२ ॥
Jaya, Satyavrata, Purumitra, ó Bhārata, e Yuyutsu, filho de uma mulher vaiśya: estes foram os onze grandes guerreiros de carruagem.
1.64.163
अभिमन्युः सुभद्रायामर्जुनादभ्यजायत ।
स्वस्रीयो वासुदेवस्य पौत्रः पाण्डोर्महात्मनः ॥ १.६४.१६३ ॥
Abhimanyu nasceu de Arjuna com Subhadrā. Era filho da irmã de Vāsudeva e neto do magnânimo Pāṇḍu.
1.64.164
पाण्डवेभ्यो हि पाञ्चाल्यां द्रौपद्यां पञ्च जज्ञिरे ।
कुमारा रूपसंपन्नाः सर्वशास्त्रविशारदाः ॥ १.६४.१६४ ॥
Dos Pāṇḍavas, por meio de Draupadī, filha de Pāñcāla, nasceram cinco filhos: príncipes belos e versados em todas as ciências.
1.64.165
प्रतिविन्ध्यो युधिष्ठिरात्सुतसोमो वृकोदरात् ।
अर्जुनाच्छ्रुतकीर्तिस्तु शतानीकस्तु नाकुलिः ॥ १.६४.१६५ ॥
De Yudhiṣṭhira nasceu Pratividhya, de Vṛkodara Sutasoma, de Arjuna Śrutakīrti e de Nakula Śatānīka.
1.64.166
तथैव सहदेवाच्च श्रुतसेनः प्रतापवान् ।
हिडिम्बायां च भीमेन वने जज्ञे घटोत्कचः ॥ १.६४.१६६ ॥
Igualmente, de Sahadeva nasceu o poderoso Śrutasena; e na floresta, de Bhīma com Hiḍimbā, nasceu Ghaṭotkaca.
1.64.167
शिखण्डी द्रुपदाज्जज्ञे कन्या पुत्रत्वभागता ।
यां यक्षः पुरुषं चक्रे स्थूमः प्रियचिकीर्षया ॥ १.६४.१६७ ॥
De Drupada nasceu Śikhaṇḍī, uma filha que assumira a condição de filho, a quem o yakṣa Sthūma tornou homem por desejo de lhe fazer bem.
1.64.168
कुरूणां विग्रहे तस्मिन्समागच्छन्बहून्यथ ।
राज्ञां शतसहस्राणि योत्स्यमानानि संयुगे ॥ १.६४.१६८ ॥
Naquele conflito dos Kurus reuniram-se muitos, centenas de milhares de reis, prestes a combater na batalha.
1.64.169
तेषामपरिमेयानां नामधेयानि सर्वशः ।
न शक्यानि समाख्यातुं वर्षाणामयुतैरपि।
एते तु कीर्तिता मुख्या यैराख्यानमिदं ततम् ॥ १.६४.१६९ ॥
Os nomes daqueles inumeráveis não podem ser todos enumerados, nem em dezenas de milhares de anos. Mas estes principais foram recitados, e por meio deles esta narrativa foi desenvolvida.