மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.64
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.64.1
राजोपरिचरो नाम धर्मनित्यो महीपतिः ।
बभूव मृगयाशीलः शश्वत्स्वाध्यायवाञ्छुचिः ॥ १.६४.१ ॥
உபரிசரன் என்ற பெயருடைய அரசன், தர்மத்தில் எப்போதும் நிலைத்தவன், பூமியின் தலைவன். அவன் வேட்டையில் ஆர்வமுள்ளவனாக இருந்தான்; எப்போதும் வேதபாராயணத்தில் ஈடுபட்டு தூய்மையானவனாக இருந்தான்.
1.64.2
स चेदिविषयं रम्यं वसुः पौरवनन्दनः ।
इन्द्रोपदेशाज्जग्राह रमणीयं महीपतिः ॥ १.६४.२ ॥
பௌரவ குலத்தின் மகிழ்ச்சியான வசு, இந்திரனின் உபதேசத்தால், அந்த இனிய சேதி நாட்டை எடுத்துக்கொண்டான்; அந்த மனோகரமான நிலத்தை பூமியின் அதிபதி கைப்பற்றினான்.
1.64.3
तमाश्रमे न्यस्तशस्त्रं निवसन्तं तपोनिधिम् ।
देवाः शक्रपुरोगा वै राजानमुपतस्थिरे ॥ १.६४.३ ॥
ஆசிரமத்தில் ஆயுதங்களை வைத்துவிட்டு தவத்தின் பொக்கிஷமாக வாழ்ந்துகொண்டிருந்த அந்த அரசனிடம், சக்கரனை முன்னிட்டுக்கொண்டு தேவர்கள் வந்து நின்றனர்.
1.64.4
इन्द्रत्वमर्हो राजायं तपसेत्यनुचिन्त्य वै ।
तं सान्त्वेन नृपं साक्षात्तपसः संन्यवर्तयन् ॥ १.६४.४ ॥
'இந்த அரசன் தவத்தால் இந்திரபதவிக்குத் தகுதியானவன்' என்று எண்ணி, அவர்கள் இனிய வார்த்தைகளால் அந்த அரசனை நேரடியாகத் தவத்திலிருந்து திருப்பினர்.
1.64.5
न संकीर्येत धर्मोऽयं पृथिव्यां पृथिवीपते ।
त्वया हि धर्मो विधृतः कृत्स्नं धारयते जगत् ॥ १.६४.५ ॥
பூமியின் தலைவனே, பூமியில் இந்தத் தர்மம் கலங்கி அழியக்கூடாது; ஏனெனில் உன்னால் தர்மம் தாங்கப்பட்டுள்ளது, அதுவே முழு உலகையும் தாங்குகிறது.
1.64.6
देवानहं पालयिता पालय त्वं हि मानुषान् ।
लोके धर्मं पालय त्वं नित्ययुक्तः समाहितः।
धर्मयुक्तस्ततो लोकान्पुण्यान्प्राप्स्यसि शाश्वतान् ॥ १.६४.६ ॥
நான் தேவர்களைக் காப்பவன்; நீ மனிதர்களைக் காப்பாற்று. உலகில் தர்மத்தைக் காத்திடு, எப்போதும் ஈடுபட்டு ஒருமனதுடன். தர்மத்துடன் இருந்தால், புண்ணியமான நித்திய உலகங்களை நீ அடைவாய்.
1.64.7
दिविष्ठस्य भुविष्ठस्त्वं सखाभूतो मम प्रियः ।
ऊधः पृथिव्या यो देशस्तमावस नराधिप ॥ १.६४.७ ॥
நீ விண்ணில் வசிப்பவனுக்கு மண்ணில் வசிப்பவனாகி, எனக்கு அன்பான நண்பனாவாய். பூமியின் மடியான அந்தப் பகுதியில் வாழ்வாயாக, மன்னா.
1.64.8
पशव्यश्चैव पुण्यश्च प्रभूतधनधान्यवान् ।
स्वारक्ष्यश्चैव सौम्यश्च भोग्यैर्भूमिगुणैर्युतः ॥ १.६४.८ ॥
இது கால்நடைகள் நிறைந்த, புண்ணியமான, மிகுந்த செல்வமும் தானியமும் உடைய, எளிதில் காக்கக்கூடிய, இனிமையான, நிலத்தின் இன்ப வளங்களால் நிறைந்த நாடு.
1.64.9
अर्थवानेष देशो हि धनरत्नादिभिर्युतः ।
वसुपूर्णा च वसुधा वस चेदिषु चेदिप ॥ १.६४.९ ॥
இந்த நாடு உண்மையிலேயே பயனுள்ளது; செல்வம், ரத்தினங்கள் முதலியவற்றால் நிறைந்தது. பூமி செல்வத்தால் நிரம்பியது; சேதிகளின் நாட்டில் வாழ்வாயாக.
1.64.10
धर्मशीला जनपदाः सुसंतोषाश्च साधवः ।
न च मिथ्या प्रलापोऽत्र स्वैरेष्वपि कुतोऽन्यथा ॥ १.६४.१० ॥
இங்குள்ள நாடுகள் அறநெறியில் நிலைத்தவை; நல்லோர் மிக்க திருப்தியுடையவர்கள். இங்கு தம்மவர்களிடையேயும் பொய்ப்பேச்சு இல்லை; இல்லையெனில் எப்படி இருக்கும்?
1.64.11
न च पित्रा विभज्यन्ते पुत्रा गुरुहिते रताः ।
युञ्जते धुरि नो गाश्च कृशान्संधुक्षयन्ति च ॥ १.६४.११ ॥
தந்தையால் புதல்வர்கள் பங்கிடப்படுவதில்லை; அவர்கள் பெரியோர்களின் நலனில் ஈடுபட்டவர்கள். அவர்கள் எம் பசுக்களை நுகத்தில் பூட்டுகிறார்கள்; மெலிந்த பசுக்களையும் வளர்த்துத் தூண்டுகிறார்கள்.
1.64.12
सर्वे वर्णाः स्वधर्मस्थाः सदा चेदिषु मानद ।
न तेऽस्त्यविदितं किंचित्त्रिषु लोकेषु यद्भवेत् ॥ १.६४.१२ ॥
சேதி நாட்டில் எல்லா வருணத்தாரும் எப்போதும் தம் தம் கடமையில் நிலைத்துள்ளனர். ஓ மானதா, மூவுலகிலும் நிகழக்கூடியது எதுவும் உனக்குத் தெரியாததில்லை.
1.64.13
दैवोपभोग्यं दिव्यं त्वामाकाशे स्फाटिकं महत् ।
आकाशगं त्वां मद्दत्तं विमानमुपपत्स्यते ॥ १.६४.१३ ॥
தேவர்கள் அனுபவிக்கத் தகுந்த, தெய்வீகமான, ஆகாயத்தில் உள்ள பெரிய பளிங்கு விமானம்; நான் உனக்கு அளிக்கும் அது ஆகாயத்தில் பயணிக்கும் விமானமாக உனக்கு வந்து சேரும்.
1.64.14
त्वमेकः सर्वमर्त्येषु विमानवरमास्थितः ।
चरिष्यस्युपरिस्थो हि देवो विग्रहवानिव ॥ १.६४.१४ ॥
எல்லா மனிதர்களிலும் நீ மட்டுமே சிறந்த விமானத்தில் ஏறி, மேலே நின்று உருவெடுத்த தேவனைப் போல் உலவுவாய்.
1.64.15
ददामि ते वैजयन्तीं मालामम्लानपङ्कजाम् ।
धारयिष्यति सङ्ग्रामे या त्वां शस्त्रैरविक्षतम् ॥ १.६४.१५ ॥
வாடாத தாமரைகளால் ஆன வைஜயந்தி மாலையை உனக்குத் தருகிறேன்; அது போரில் ஆயுதங்களால் உன்னைக் காயமின்றிக் காக்கும்.
1.64.16
लक्षणं चैतदेवेह भविता ते नराधिप ।
इन्द्रमालेति विख्यातं धन्यमप्रतिमं महत् ॥ १.६४.१६ ॥
ஆண்டவனே, இதுவே உனக்கு அடையாளமாக இருக்கும்; இது 'இந்திரமாலை' என்று புகழ் பெற்ற, மங்களமான, ஒப்பற்ற, மேன்மையான மாலையாகும்.
1.64.17
यष्टिं च वैणवीं तस्मै ददौ वृत्रनिषूदनः ।
इष्टप्रदानमुद्दिश्य शिष्टानां प्रतिपालिनीम् ॥ १.६४.१७ ॥
விருத்திரனை அழித்த இந்திரன் அவனுக்கு ஒரு மூங்கில் கோலைக் கொடுத்தான்; அது விரும்பியதைத் தருவதற்கும், நல்லோரைக் காப்பதற்குமாக இருந்தது.
1.64.18
एवं संसान्त्व्य नृपतिं तपसः संन्यवर्तयत् ।
प्रययौ दैवतैः सार्धं कृत्वा कार्यं दिवौकसाम् ॥ १.६४.१८ ॥
இவ்வாறு அரசனைத் தேற்றி, தவத்திலிருந்து அவனைத் திருப்பிய இந்திரன், தேவர்களின் காரியத்தை முடித்து தேவர்களோடு சென்றான்.
1.64.19
ततस्तु राजा चेदीनामिन्द्राभरणभूषितः ।
इन्द्रदत्तं विमानं तदास्थाय प्रययौ पुरीम् ॥ १.६४.१९ ॥
பின்பு சேதிகளின் அரசன், இந்திரன் அளித்த அணிகலன்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, இந்திரன் அளித்த அந்த விமானத்தில் ஏறி நகரத்திற்குச் சென்றான்.
1.64.20
तस्याः शक्रस्य पूजार्थं भूमौ भूमिपतिस्तदा ।
प्रवेशं कारयामास सर्वोत्सववरं तदा ॥ १.६४.२० ॥
அப்பொழுது நிலத்தின் அதிபதி, இந்திரனின் வழிபாட்டிற்காக, நிலத்தில் எல்லா விழாக்களிலும் சிறந்த நுழைவு விழாவை நடத்தச் செய்தான்.
1.64.21
मार्गशीर्षे महाराज पूर्वपक्षे महामखम् ।
ततःप्रभृति चाद्यापि यष्टेः क्षितिपसत्तमैः ॥ १.६४.२१ ॥
மாமன்னனே, மார்கசீர்ஷ மாதத்தின் வளர்பிறையில் அது பெரும் யாகமாக நடைபெற்றது; அன்று முதல் இன்றுவரை சிறந்த அரசர்களால் அது செய்யப்படுகிறது.
1.64.22
प्रवेशः क्रियते राजन्यथा तेन प्रवर्तितः ।
अपरेद्युस्ततस्तस्याः क्रियतेऽत्युच्छ्रयो नृपैः ॥ १.६४.२२ ॥
அரசே, அவன் தொடங்கிய முறைப்படியே நுழைவு விழா நடத்தப்படுகிறது; பின்னர் அடுத்த நாள் அரசர்களால் அதன் உயரமான கொடியேற்றம் செய்யப்படுகிறது.
1.64.23
अलङ्कृताया पिटकैर्गन्धमाल्यैश्च भूषणैः ।
माल्यदामपरिक्षिप्तां द्वात्रिंशत्किष्कुसंमिताम् ॥ १.६४.२३ ॥
கூடைகளாலும், நறுமணம் மற்றும் மாலைகளாலும், அணிகலன்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட அதை, மாலைச் சரங்களால் சூழப்பட்டு, முப்பத்திரண்டு கிஷ்குகள் அளவுடையதாக (அமைப்பர்).
1.64.24
उद्धृत्य पिटके चापि द्वादशारत्निकोच्छ्रये ।
महारजनवासांसि परिक्षिप्य ध्वजोत्तमम् ॥ १.६४.२४ ॥
பன்னிரண்டு அரத்னி உயரமுள்ள கூடையில் அதை உயர்த்தி, சிறந்த வண்ணத் துணிகளால் சுற்றி, உயர்ந்த கொடி (ஏற்றப்படுகிறது).
1.64.25
वासोभिरन्नपानैश्च पूजितैर्ब्राह्मणर्षभैः ।
पुण्याहं वाचयित्वाथ ध्वज उच्छ्रियते तदा ॥ १.६४.२५ ॥
ஆடைகளாலும் உணவு பானங்களாலும் கௌரவிக்கப்பட்ட சிறந்த பிராமணர்களைக் கொண்டு புண்யாக வாசனம் செய்வித்த பின், அப்போது கொடி உயர்த்தப்படுகிறது.
1.64.26
शङ्खभेरीमृदङ्गैश्च संनादः क्रियते तदा ।
भगवान्पूज्यते चात्र यष्टिरूपेण वासवः ॥ १.६४.२६ ॥
அப்போது சங்கம், பேரி, மிருதங்கம் ஆகியவற்றின் ஒலி எழுப்பப்படுகிறது; இங்கு கம்பு வடிவில் பகவான் வாசவன் வழிபடப்படுகிறார்.
1.64.27
स्वयमेव गृहीतेन वसोः प्रीत्या महात्मनः ।
माणिभद्रादयो यक्षाः पूज्यन्ते दैवतैः सह ॥ १.६४.२७ ॥
மகாத்மாவாகிய வசுவின் அன்பால் தானாகவே ஏற்கப்பட்டதால், மணிபத்ரர் முதலான யக்ஷர்கள் தேவர்களுடன் வழிபடப்படுகின்றனர்.
1.64.28
नानाविधानि दानानि दत्त्वार्थिभ्यः सुहृज्जनैः ।
अलङ्कृत्वा माल्यदामैर्वस्त्रैर्नानाविधैस्तथा ॥ १.६४.२८ ॥
யாசிப்போருக்குப் பலவகைத் தானங்களைக் கொடுத்து, நண்பர்களும் உறவினர்களும் மாலைகளாலும் பலவகை ஆடைகளாலும் அலங்கரித்துக் கொண்டனர்.
1.64.29
दृतिभिः सजलैः सर्वैः क्रीडित्वा नृपशासनात् ।
सभाजयित्वा राजानं कृत्वा नर्माश्रयाः कथाः ॥ १.६४.२९ ॥
அரசனின் கட்டளைப்படி அனைவரும் நீர் நிரம்பிய தோல் பைகளால் விளையாடினர்; அரசனைக் கௌரவித்து, நகைச்சுவைக் கதைகளைச் சொன்னார்கள்.
1.64.30
रमन्ते नागराः सर्वे तथा जानपदैः सह ।
सूताश्च मागधाश्चैव रमन्ते नटनर्तकाः ॥ १.६४.३० ॥
நகரவாசிகள் அனைவரும் கிராம மக்களுடன் மகிழ்கின்றனர்; சூதர்களும் மாகதர்களும், நடிகர்களும் நர்த்தகர்களும் களிக்கின்றனர்.
1.64.31
प्रीत्या तु नृपशार्दूल सर्वे चक्रुर्महोत्सवम् ।
सान्तःपुरः सहामात्यः सर्वाभरणभूषितः ॥ १.६४.३१ ॥
மன்னர்களில் புலியே, மகிழ்ச்சியுடன் அனைவரும் பெரும் விழாவைக் கொண்டாடினர்; அந்தःபுரத்தாரும் அமைச்சர்களும் சேர்ந்து, எல்லா அணிகளாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு.
1.64.32
महारजनवासांसि वसित्वा चेदिराट् तदा ।
जातिहिङ्गुलकेनाक्तः सदारो मुमुदे तदा ॥ १.६४.३२ ॥
அப்போது சேதிராஜன் பெரிய சிவப்பு ஆடைகளை அணிந்து, ஜாதிஹிங்குலக் பூச்சுடன், மனைவியருடன் அப்போது மகிழ்ந்தான்.
1.64.33
एवं जानपदाः सर्वे चक्रुरिन्द्रमहं वसुः ।
यथा चेदिपतिः प्रीतश्चकारेन्द्रमहं वसुः ॥ १.६४.३३ ॥
இவ்வாறு நாட்டுமக்கள் அனைவரும் இந்திர விழாவைக் கொண்டாடினர்; வசு, சேதியரசன் மகிழ்வுடன் இந்திரவிழாவைச் செய்தது போல.
1.64.34
एतां पूजां महेन्द्रस्तु दृष्ट्वा वसुकृतां शुभाम् ।
हरिभिर्वाजिभिर्युक्तमन्तरिक्षगतं रथम् ॥ १.६४.३४ ॥
வசுவால் செய்யப்பட்ட இந்த மங்கலமான பூஜையை மகேந்திரன் பார்த்து, அந்தரிக்ஷத்தில் செல்லும், ஹரி குதிரைகள் பூட்டிய ரதத்தில்.
1.64.35
आस्थाय सह शच्या च वृतो ह्यप्सरसां गणैः ।
वसुना राजमुख्येन समागम्याब्रवीद्वचः ॥ १.६४.३५ ॥
சசியுடன் ஏறி, அப்சரஸ்களின் கூட்டங்களால் சூழப்பட்டு, அரசர்களில் முதல்வனான வசுவிடம் வந்து அவர் சொன்னார்.
1.64.36
ये पूजयिष्यन्ति च मुदा यथा चेदिपतिर्नृपः ।
कारयिष्यन्ति च मुदा यथा चेदिपतिर्नृपः ॥ १.६४.३६ ॥
சேதியரசன் மன்னன் செய்தது போல் மகிழ்வுடன் வழிபடுவோர், சேதியரசன் மன்னன் செய்வித்தது போல் மகிழ்வுடன் செய்விப்போர்.
1.64.37
तेषां श्रीर्विजयश्चैव सराष्ट्राणां भविष्यति ।
तथा स्फीतो जनपदो मुदितश्च भविष्यति ॥ १.६४.३७ ॥
அவர்களுக்கு செல்வமும் வெற்றியும் அவர்களின் நாடுகளோடு உண்டாகும். அதுபோல் நாடு செழித்து மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கும்.
1.64.38
निरीतिकानि सस्यानि भवन्ति बहुधा नृप ।
राक्षसाश्च पिशाचाश्च न लुम्पन्ते कथंचन ॥ १.६४.३८ ॥
அரசே, பயிர்கள் பலவகையிலும் துன்பமின்றி விளையும். அரக்கர்களும் பிசாசுகளும் எவ்வகையிலும் அவற்றைத் தீண்டமாட்டார்கள்.
1.64.39
एवं महात्मना तेन महेन्द्रेण नराधिप ।
वसुः प्रीत्या मघवता महाराजोऽभिसत्कृतः।
एवं कृत्वा महेन्द्रस्तु जगाम स्वं निवेशनम् ॥ १.६४.३९ ॥
அரசே, அந்த மகாத்மாவான மகேந்திரனால், மகவான் அன்புடன் மகாராஜா வசுவை கௌரவித்தான். இவ்வாறு செய்துவிட்டு மகேந்திரன் தன் இருப்பிடம் சென்றான்.
1.64.40
उत्सवं कारयिष्यन्ति सदा शक्रस्य ये नराः ।
भूमिरत्नादिभिर्दानैस्तथा पूज्या भवन्ति ते।
वरदानमहायज्ञैस्तथा शक्रोत्सवेन च ॥ १.६४.४० ॥
எவர்கள் எப்போதும் சக்கரனின் விழாவை நடத்துவார்களோ, அவர்கள் நிலம், ரத்தினம் முதலிய தானங்களாலும், வரதானம் தரும் பெரும் யாகங்களாலும், சக்கர விழாவாலும் பூஜிக்கத்தக்கவர்கள் ஆவார்கள்.
1.64.41
संपूजितो मघवता वसुश्चेदीश्वरो नृपः ।
पालयामास धर्मेण चेदिस्थः पृथिवीमिमाम् ॥ १.६४.४१ ॥
மகவானால் நன்கு கௌரவிக்கப்பட்ட சேதிநாட்டு அரசன் வசு, சேதியில் இருந்து கொண்டு இந்தப் பூமியை தர்மத்தால் ஆண்டான்.
1.64.42
इन्द्रपीत्या चेदिपतिश्चकारेन्द्रमहं वसुः ।
पुत्राश्चास्य महावीर्याः पञ्चासन्नमितौजसः ॥ १.६४.४२ ॥
இந்திரனின் அன்பால் சேதிநாட்டு அரசன் வசு இந்திரவிழாவைச் செய்தான். அவனுக்கு அளவற்ற ஆற்றல் கொண்ட, பெரும் வீரியமுள்ள ஐந்து மகன்கள் இருந்தனர்.
1.64.43
नानाराज्येषु च सुतान्स सम्राडभ्यषेचयत् ।
महारथो मागधानां विश्रुतो यो बृहद्रथः ॥ १.६४.४३ ॥
பல்வேறு அரசுகளில் அந்த சம்ராட் தன் மகன்களுக்கு முடிசூட்டினான். மாகதர்களின் மகாரதனான, புகழ்பெற்ற பிருஹத்ரதன்.
1.64.44
प्रत्यग्रहः कुशाम्बश्च यमाहुर्मणिवाहनम् ।
मत्सिल्लश्च यदुश्चैव राजन्यश्चापराजितः ॥ १.६४.४४ ॥
பிரத்யக்ரகன், குசாம்பன், மணிவாகனன் என்று அழைக்கப்படுபவன், மத்சில்லன், யது, அஜேயனான ராஜன்யன்.
1.64.45
एते तस्य सुता राजन्राजर्षेर्भूरितेजसः ।
न्यवेशयन्नामभिः स्वैस्ते देशांश्च पुराणि च ॥ १.६४.४५ ॥
அரசே, இவர்கள் அந்த மகா தேஜஸ் கொண்ட ராஜரிஷியின் புதல்வர்கள். அவர்கள் தங்கள் பெயரால் நாடுகளையும் நகரங்களையும் நிலைநாட்டினர்.
1.64.46
वासवाः पञ्च राजानः पृथग्वंशाश्च शास्वताः ।
वसन्तमिन्द्रप्रासादे आकाशे स्फाटिके च तम् ॥ १.६४.४६ ॥
வசுவின் வழிவந்த ஐந்து அரசர்கள், தனித்தனி வம்சங்களையும் நிலைத்த பெருமையையும் உடையவர்கள். இந்திரனின் மாளிகையில், ஆகாயத்தில், படிக ஸ்படிகமாலான அந்த அரண்மனையில் அவனுடன் தங்கியிருந்தனர்.
1.64.47
उपतस्थुर्महात्मानं गन्धर्वाप्सरसो नृपम् ।
राजोपरिचरेत्येवं नाम तस्याथ विश्रुतम् ॥ १.६४.४७ ॥
கந்தர்வர்களும் அப்ஸரசுகளும் அந்த மகாத்மா அரசனுக்குப் பணிவிடை செய்தனர். இவ்வாறு அவனது பெயர் 'ராஜா உபரிசரன்' என்று புகழ்பெற்றது.
1.64.48
पुरोपवाहिनीं तस्य नदीं शुक्तमतीं गिरिः ।
अरौत्सीच्चेतनायुक्तः कामात्कोलाहलः किल ॥ १.६४.४८ ॥
அவனது நகரத்தின் முன்னே ஓடும் சுக்திமதி நதியை, உணர்வுள்ள மலையான கோலாஹலன் காமத்தால் தடுத்தான் என்பர்.
1.64.49
गिरिं कोलाहलं तं तु पदा वसुरताडयत् ।
निश्चक्राम ततस्तेन प्रहारविवरेण सा ॥ १.६४.४९ ॥
வசு அந்த கோலாஹல மலையைக் காலால் உதைத்தான்; அப்போது அந்த அடியால் உண்டான துளை வழியாக அவள் வெளிப்பட்டாள்.
1.64.50
तस्यां नद्यां स जनयन्मिथुनं पर्वतः स्वयम् ।
तस्माद्विमोक्षणात्प्रीता नदी राज्ञे न्यवेदयत् ॥ १.६४.५० ॥
அந்த ஆற்றில் மலையே தானே இரட்டையர்களை உருவாக்கியது; அந்த விடுதலையால் மகிழ்ந்த ஆறு அரசனிடம் தெரிவித்தது.
1.64.51
महिषी भविता कन्या पुमान्सेनापतिर्भवेत् ।
शुक्तिमत्या वचःश्रुत्वा दृष्ट्वा तौ राजसत्तमः ॥ १.६४.५१ ॥
"மகள் அரசியாவாள்; ஆண் படைத்தலைவனாவான்" என்று சுக்திமதியின் சொற்களைக் கேட்டு, அவ்விருவரையும் கண்டு, அந்த மன்னர்களில் சிறந்தவன் (மகிழ்ந்தான்).
1.64.52
यः पुमानभवत्तत्र तं स राजर्षिसत्तमः ।
वसुर्वसुप्रदश्चक्रे सेनापतिमरिन्दमः ॥ १.६४.५२ ॥
அங்கே இருந்த ஆண் குழந்தையை, அந்த மன்னரிஷிகளில் சிறந்தவனும் செல்வம் அளிப்பவனும் பகைவரை அடக்குபவனுமான வசு, படைத்தலைவனாக்கினான்.
1.64.53
चकार पत्नीं कन्यां तु तथा तां गिरिकां नृपः ।
वसोः पत्नी तु गिरिका कामकालं न्यवेदयत् ॥ १.६४.५३ ॥
அரசன் அந்தக் கன்னி கிரிகையை மனைவியாக்கிக் கொண்டான். வசுவின் மனைவி கிரிகை பின்னர் தன் காமகாலத்தை (ருதுகாலத்தை) தெரிவித்தாள்.
1.64.54
ऋतुकालमनुप्राप्ता स्नाता पुंसवने शुचिः ।
तदहः पितरश्चैनपूचुर्जहि मृगानिति ॥ १.६४.५४ ॥
ருதுகாலம் வந்தடைந்து, நீராடி, புருஷ-சடங்கிற்குத் தூய்மையாக இருந்தவளிடம், அந்த நாளில் பித்ருக்கள் அவளிடம், "மான்களைக் கொல்" என்றனர்.
1.64.55
तं राजसत्तमं प्रीतास्तदा मतिमतां वरः ।
स पितॄणां नियोगेन तामतिक्रम्य पार्थिवः ॥ १.६४.५५ ॥
முன்னோர்களின் ஆணையால் அந்த அரசன் அவளைக் கடந்து சென்றான்; அப்போது மதியுடையோரில் சிறந்த அவனை மகிழ்ந்த(வர்கள்)…
1.64.56
चकार मृगयां कामी गिरिकामेव संस्मरन् ।
अतीव रूपसंपन्नां साक्षाच्छ्रियमिवापराम् ॥ १.६४.५६ ॥
காமத்தால் நிறைந்த அவன் அந்த மலைமகளையே நினைத்துக்கொண்டு வேட்டையாடினான்; அவள் மிக அழகுடையவள், மற்றொரு நேரடி திருமகள் போல்.
1.64.57
अशोकैश्चम्पकैश्चूतैरनेकैरतिमुक्तकैः ।
पुन्नागैः कर्णिकारैश्च बकुलैर्दिव्यपाटलैः ॥ १.६४.५७ ॥
அசோகம், சம்பகம், மாமரங்கள், பல அதிமுக்தகம், புன்னாகம், கர்ணிகாரம், மகிழம், திவ்ய பாடலம் ஆகியவற்றால்…
1.64.58
पनसैर्नारिकेलैश्च चन्दनैश्चार्जुनैस्तथा ।
एतै रम्यैर्महावृक्षैः पुण्यैः स्वादुफलैर्युतम् ॥ १.६४.५८ ॥
பலா, தென்னை, சந்தனம், அர்ஜுன மரங்களுடன், இந்த அழகிய பெருமரங்களுடன், தூய்மையான இனிய கனிகளுடன் கூடிய…
1.64.59
कोकिलाकुलसन्नादं मत्तभ्रमरनादितम् ।
वसन्तकाले तत्पश्यन्वनं चैत्ररथोपमम् ॥ १.६४.५९ ॥
வசந்த காலத்தில் குயில்களின் ஒலி நிறைந்ததும், மதுவுண்ட வண்டுகளின் ரீங்காரம் ஒலிப்பதுமான, சைத்திரரத வனத்தைப் போன்ற அந்தக் காட்டை அவன் கண்டான்.
1.64.60
मन्मथाभिपरीतात्मा नापश्यद्गिरिकां तदा ।
अपश्यन्कामसंतप्तश्चरमाणो यदृच्छया ॥ १.६४.६० ॥
மன்மதனால் வென்றெடுக்கப்பட்ட மனமுடையவனாக அவன் அப்போது அந்த மலைமகளைக் காணவில்லை; காமத்தால் வருந்தி, தற்செயலாக அலைந்து திரிந்தபடி, அவன் காணவில்லை.
1.64.61
पुष्पसंछन्नशाखाग्रं पल्लवैरुपशोभितम् ।
अशोकस्तबकैश्छन्नं रमणीयमपश्यत ॥ १.६४.६१ ॥
பூக்களால் மூடப்பட்ட கிளை நுனிகளையும், தளிர்களால் அழகுற்றதையும், அசோகக் கொத்துகளால் மூடப்பட்டதையும் ஒரு இனிய இடத்தை அவன் கண்டான்.
1.64.62
अधस्यात्तस्य छायायां सुखासीनो नराधिपः ।
मधुगन्धैश्च संयुक्तं पुष्पगन्धमनोहरम् ॥ १.६४.६२ ॥
அதன் நிழலில் இன்பமாக அமர்ந்திருந்த அரசன், தேனின் வாசனையும் மலர் மணமும் நிறைந்த அந்த மனோகர இடத்தைக் கண்டான்.
1.64.63
वायुना प्रेर्यमाणस्तु धूम्राय मुदमन्वगात् ।
भार्यां चिन्तयमानस्य मन्मथाग्निरवर्धत।
तस्य रेतः प्रचस्कन्द चरतो गहने वने ॥ १.६४.६३ ॥
காற்றால் தூண்டப்பட்டவனாய் அவன் தூம்ராவின் இன்பத்தை நாடினான்; மனைவியை நினைத்துக்கொண்டிருக்கையில் அவனது காமாக்னி வளர்ந்தது. அடர்ந்த காட்டில் திரிகையில் அவனது விந்து வெளிப்பட்டது.
1.64.64
स्कन्नमात्रं च तद्रेतो वृक्षपत्रेण भूमिपः ।
प्रतिजग्राह मिथ्या मे न पतेद्रेत इत्युत ॥ १.६४.६४ ॥
விழுந்த உடனே அந்த விந்துவை அரசன் ஒரு மரத்து இலையில் ஏந்திக்கொண்டான்; 'என் விந்து வீணாக விழக்கூடாது' என்று நினைத்து.
1.64.65
अङ्गुलीयेन शुक्लस्य रक्षां च विदधे नृपः ।
अशोकस्तबकै रक्तैः पल्लवैश्चाप्यबन्धयत् ॥ १.६४.६५ ॥
அரசன் அந்த சுக்கிலத்தை மோதிரத்தால் காத்தான்; சிவந்த அசோகக் கொத்துகளாலும் தளிர்களாலும் அதைக் கட்டினான்.
1.64.66
इदं मिथ्या परिस्कन्नं रेतो मे न भवेदिति ।
ऋतुश्च तस्याः पत्न्या मे न मोघः स्यादिति प्रभुः ॥ १.६४.६६ ॥
'இந்த என் விந்து வீணாகச் சிந்தியதாக ஆகக்கூடாது; என் மனைவிக்கான அந்த ருதுகாலமும் பயனற்றதாக ஆகக்கூடாது' என்று அந்த அரசப் பெருமான் நினைத்தான்.
1.64.67
संचिन्त्यैवं तदा राजा विचार्य च पुनःपुनः ।
अमोघत्वं च विज्ञाय रेतसो राजसत्तमः ॥ १.६४.६७ ॥
இவ்வாறு சிந்தித்து, அரசன் பலமுறை ஆராய்ந்து, விந்து வீணாகாது என்பதை அறிந்தான்; அவ் அரசர்களில் சிறந்தவன் (மனம் தெளிந்தான்).
1.64.68
शुक्रप्रस्थापने कालं महिष्या प्रसमीक्ष्य वै ।
अभिमन्त्र्याथ तच्छुक्रमारात्तिष्ठन्तमाशुगम् ॥ १.६४.६८ ॥
அரசியின் காலத்தை நன்கு கவனித்து, பின்னர் அந்த விந்தை மந்திரத்தால் அபிமந்திரித்து, தொலைவில் நின்ற அந்த வேகமான (பருந்தை) (கண்டான்).
1.64.69
सूक्ष्मधर्मार्थतत्त्वज्ञो गत्वा श्येनं ततोऽब्रवीत् ।
मत्प्रियार्थमिदं सौम्य शुक्रं मम गृहं नय ॥ १.६४.६९ ॥
நுட்பமான தர்மம் மற்றும் அர்த்தத்தின் உண்மையை அறிந்தவன், பருந்தினிடம் சென்று கூறினான்: "நண்பனே, என் நலனுக்காக இந்த விந்தை என் வீட்டிற்கு எடுத்துச் செல்."
1.64.70
गिरिकायाः प्रयच्छाशु तस्या ह्यार्तवमद्य वै ।
गृहीत्वा तत्तदा श्येनस्तूर्णमुत्पत्य वेगवान् ॥ १.६४.७० ॥
"கிரிகைக்கு உடனே கொடு, ஏனெனில் இன்று அவளுடைய ருதுவுக்குரியது இது." அதை எடுத்துக்கொண்டு, அப்போது வேகமான பருந்து விரைவாக மேலெழுந்தது.
1.64.71
जवं परममास्थाय प्रदुद्राव विहंगमः ।
तमपश्यदथायान्तं श्येनं श्येनस्तथाऽपरः ॥ १.६४.७१ ॥
மிகுந்த வேகத்தைக் கொண்டு அந்தப் பறவை பறந்தது. அப்போது அது வருகின்ற அந்தப் பருந்தைக் கண்டது; மற்றொரு பருந்தும் அவ்வாறே (கண்டது).
1.64.72
अभ्यद्रवच्च तं सद्यो दृष्ट्वैवामिषशङ्कया ।
तुण्डयुद्धमथाकाशे तावुभौ संप्रचक्रतुः ॥ १.६४.७२ ॥
இறைச்சி என்ற ஐயத்தால் அதைக் கண்டதும், மற்றொன்று உடனே அதன் மீது பாய்ந்தது. பின்னர் வானில் அவ்விரண்டும் அலகால் சண்டையிட்டன.
1.64.73
युद्ध्यतोरपतद्रेतस्तच्चापि यमुनाम्भसि ।
तत्राद्रिकेति विख्याता ब्रह्मशापाद्वराप्सरा ॥ १.६४.७३ ॥
போரிட்டுக் கொண்டிருந்த அவ்விருவரின் விந்து யமுனையின் நீரில் விழுந்தது. அங்கு பிரம்மசாபத்தால் அத்ரிகா என்ற புகழ்பெற்ற சிறந்த அப்சரஸ் இருந்தாள்.
1.64.74
मीनभावमनुप्राप्ता बभूव यमुनाचरी ।
श्येनपादपरिभ्रष्टं तद्वीर्यमथ वासवम् ॥ १.६४.७४ ॥
மீன் வடிவை அடைந்து அவள் யமுனையில் சஞ்சரிப்பவளானாள். பருந்தின் நகத்திலிருந்து விழுந்த வசுவின் அந்த விந்துவை.
1.64.75
जग्राह तरसोपेत्य साऽद्रिका मत्स्यरूपिणी ।
कदाचिदपि मत्सीं तां बबन्धुर्मत्स्यजीविनः ॥ १.६४.७५ ॥
மீன் வடிவிலிருந்த அத்ரிகா அதை விரைவாக அணுகிப் பற்றிக்கொண்டாள். ஒருமுறை மீன்பிடிப்போர் அந்த பெண் மீனைப் பிடித்தனர்.
1.64.76
मासे च दशमे प्राप्ते तदा भरतसत्तम ।
उज्जह्रुरुदरात्तस्याः स्त्रीं पुमांसं च मानुषौ ॥ १.६४.७६ ॥
பத்தாம் மாதம் வந்தபோது, பரதர்களில் சிறந்தவரே, அவளது வயிற்றிலிருந்து ஒரு பெண்ணும் ஒரு ஆணுமான இரண்டு மனிதர்களை வெளியே எடுத்தனர்.
1.64.77
आश्चर्यभूतं तद्गत्वा राज्ञेऽथ प्रत्यवेदयन् ।
काये मत्स्या इमौ राजन्संभूतौ मानुषाविति ॥ १.६४.७७ ॥
அந்த அதிசயத்தை அரசனிடம் சென்று அவர்கள் அறிவித்தனர். அரசே, மீனின் உடலிலிருந்து இவ்விரு மனிதர்கள் பிறந்திருக்கிறார்கள் என்று.
1.64.78
तयोः पुमांसं जग्राह राजोपरिचरस्तदा ।
स मत्स्यो नाम राजासीद्धार्मिकः सत्यसङ्गरः ॥ १.६४.७८ ॥
அவ்விருவரில் ஆணை அப்போது அரசன் உபரிசரன் எடுத்துக்கொண்டான். அவன் தர்மநெறியும் சத்தியப் பிரதிக்ஞையும் உடைய மத்ஸ்யன் என்ற பெயருள்ள அரசனாயிருந்தான்.
1.64.79
साऽप्सरा मुक्तशापा च क्षणेन समपद्यत ।
या पुरोक्ता भगवता तिर्यग्योनिगता शुभा ॥ १.६४.७९ ॥
சாபத்திலிருந்து விடுபட்ட அந்த அப்சரஸ் ஒரு கணத்தில் தன் நிலையை அடைந்தாள்; முன்பு பகவான் விலங்கு பிறப்பில் சென்ற சுபையானவள் என்று கூறியவள் அவளே.
1.64.80
मानुषौ जनयित्वा त्वं शापमोक्षमवाप्स्यसि ।
ततः साजनयित्वा तौ विशस्ता मत्स्यघातिभिः ॥ १.६४.८० ॥
இரு மனித குழந்தைகளைப் பெற்ற பின் நீ சாபவிமோசனம் பெறுவாய். பின்னர் அவள் அவர்களைப் பெற்று மீனவர்களால் கொல்லப்பட்டாள்.
1.64.81
संत्यज्य मत्स्यरूपं सा दिव्यं रूपमवाप्य च ।
सिद्धर्षिचारणपथं जगामाथ वराप्सराः ॥ १.६४.८१ ॥
மீன் உருவத்தைத் துறந்து தெய்வீக உருவத்தைப் பெற்ற அந்த சிறந்த அப்சரஸ் சித்தர், ரிஷி, சாரணர் வழியில் சென்றாள்.
1.64.82
सा कन्या दुहिता तस्या मत्स्या मत्स्यसगन्धिनी ।
राज्ञा दत्ता च दाशाय कन्येयं ते भवत्विति ॥ १.६४.८२ ॥
அவள் அந்தப் பெண்; அவளது மகள், மீனில் பிறந்தவள், மீன் மணம் கொண்டவள். அரசன் அவளை மீனவனுக்கு, 'இந்தக் கன்னி உனதாகட்டும்' என்று கொடுத்தான்.
1.64.83
रूपसत्वसमायुक्ता सर्वैः समुदिता गुणैः ।
सा तु सत्यवती नाम मत्स्यघात्यभिसंश्रयात् ॥ १.६४.८३ ॥
அழகும் நற்குணமும் கொண்டவளும், எல்லா நற்பண்புகளாலும் நிறைந்தவளுமான அவள், மீனவன் ஆதரவில் இருந்ததால் சத்தியவதி என்ற பெயர் பெற்றாள்.
1.64.84
आसीत्सा मत्स्यगन्धैव कंचित्कालं शुचिस्मिता ।
शुश्रूषार्थं पितुर्नावं वाहयन्तीं जले च ताम् ॥ १.६४.८४ ॥
சில காலம் அவள் மீன் மணத்துடனே இருந்தாள்; தூய புன்னகை கொண்டவள். தந்தையின் பணிவிடைக்காக அவள் நீரில் படகு ஓட்டினாள்.
1.64.85
तीर्थयात्रां परिक्रामन्नपश्यद्वै पराशरः ।
अतीव रूपसंपन्नां सिद्धानामपि काङ्क्षिताम् ॥ १.६४.८५ ॥
தீர்த்த யாத்திரை செய்து சுற்றித் திரிந்த பராசரர் உண்மையில் மிகவும் அழகு நிறைந்த, சித்தர்களும் விரும்பும் ஒரு பெண்ணைக் கண்டார்.
1.64.86
दृष्ट्वैव स च तां धीमांश्चकमे चारुहासिनीम् ।
दिव्यां तां वासवीं कन्यां रम्भोरूं मुनिपुङ्गवः ॥ १.६४.८६ ॥
அறிவுள்ள அம்முனிவர்களில் சிறந்தவர் அந்த அழகிய புன்னகை கொண்டவளைக் கண்டவுடனே விரும்பினார் — வசுவின் அந்த தெய்வீகக் கன்னியை, வாழைத்தண்டு போன்ற தொடைகள் கொண்டவளை.
1.64.87
संभवं चिन्तयित्वा तां ज्ञात्वा प्रोवाच शक्तिजः ।
क्व कर्णधारो नौर्येन नीयते ब्रूहि भामिनि ॥ १.६४.८७ ॥
அவளைப் பற்றிச் சிந்தித்து, அவள் யாரென அறிந்த சக்தியின் மகன் கூறினார் — "அழகியே, இந்தப் படகை ஓட்டும் மாலுமி எங்கே? சொல்லு."
1.64.88
अनपत्यस्य दाशस्य सुता तत्प्रियकाम्यया ।
सहस्रजनसंपन्ना नौर्मया वाह्यते द्विज ॥ १.६४.८८ ॥
"இருபிறப்பாளரே, மகப்பேறு இல்லாத தாசனின் மகள் நான்; அவருக்கு விருப்பமானதை விரும்பி, ஆயிரம் பேரைச் சுமக்கும் இந்தப் படகை நான் ஓட்டுகிறேன்."
1.64.89
शोभनं वासवि शुभे किं चिरायसि वाह्यताम् ।
कलशं भविता भद्रे सहस्रार्धेन संमितम् ॥ १.६४.८९ ॥
"வாசவியே, நல்லவளே, இது அழகானது; ஏன் தாமதிக்கிறாய்? படகை ஓட்டு. பத்ரையே, ஆயிரத்தில் பாதியளவான குடம் இது ஆகும்."
1.64.90
अहं शेषो भिविष्यामि नीयतामचिरेण वै ।
मत्स्यगन्धा तथेत्युक्त्वा नावं वाहयतां जले ॥ १.६४.९० ॥
"நான் எஞ்சியவனாவேன்; விரைவில் இதைக் கொண்டு செல்லட்டும்." "அப்படியே ஆகட்டும்" என்று சொல்லி மத்ஸ்யகந்தா படகை நீரில் ஓட்டினாள்.
1.64.91
वीक्षमाणं मुनिं दृष्ट्वा प्रोवाचेदं वचस्तदा ।
मत्स्यगन्धेति मामाहुर्दाशराजसुतां जनाः ॥ १.६४.९१ ॥
முனிவரைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த அவள் அப்போது இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னாள். மக்கள் என்னை மத்ஸ்யகந்தா என்றும், தாசராஜனின் மகள் என்றும் அழைக்கிறார்கள்.
1.64.92
जन्म शोकाभितप्तायाः कथं ज्ञास्यसि कथ्यताम् ।
दिव्यज्ञानेन दृष्टं हि दृष्टमात्रेण ते वपुः ॥ १.६४.९२ ॥
துயரால் வாடும் என் பிறப்பை நீ எப்படி அறிவாய்? சொல். தெய்வீக ஞானத்தால், உன் உடலைப் பார்த்த மாத்திரத்திலேயே நீ அறிகிறாய்.
1.64.93
प्रणयग्रहणार्थाय वक्ष्येव वासवि तच्छृणु ।
बर्हिषद इति ख्याताः पितरः सोमपास्तुते ॥ १.६४.९३ ॥
உன் அன்பைப் பெறுவதற்காகவே சொல்கிறேன், வாசவி, அதைக் கேள். பர்ஹிஷதர் என்று புகழ்பெற்ற சோமம் அருந்தும் பித்ருக்கள் அவர்கள்.
1.64.94
तेषां त्वं मानसी कन्या अच्छोदा नाम विश्रुता ।
अच्छोदं नाम तद्दिव्यं सरो यस्मात्समुत्थितम् ॥ १.६४.९४ ॥
அவர்களின் நீ மனதில் பிறந்த மகள், அச்சோதா என்ற பெயரால் புகழ்பெற்றவள். அந்தத் தெய்வீக ஏரி அச்சோதம் என்று பெயர் பெற்றது, அதிலிருந்து அது எழுந்ததால்.
1.64.95
त्वया न दृष्टपूर्वास्तु पितरस्ते कदाचन ।
संभूता मनसा तेषां पितॄन्स्वान्नाभिजानती ॥ १.६४.९५ ॥
நீ அந்தப் பித்ருக்களை முன்பொருபோதும் பார்த்ததில்லை. மனத்தால் அவர்களிடமிருந்து பிறந்தவளாயினும், உன் சொந்தப் பித்ருக்களை நீ அறியாதிருந்தாய்.
1.64.96
सा त्वन्यं पितरं वव्रे स्वानतिक्रम्य तान्पितॄन् ।
नाम्ना वसुरिति ख्यातं मनुपुत्रं दिवि स्थितम् ॥ १.६४.९६ ॥
ஆனால் அவள் தன் அந்தப் பித்ருக்களைக் கடந்து, வேறொரு தந்தையைத் தேர்ந்தெடுத்தாள். வசு என்று பெயர் பெற்ற, வானுலகில் வசிக்கும் மனுவின் மகனை.
1.64.97
अद्रिकाऽप्सरसा युक्तं विमाने दिवि विष्ठितम् ।
सा तेन व्यभिचारेण मनसा कामचारिणी ॥ १.६४.९७ ॥
ஆத்ரிகை என்ற அப்சரஸ், தேவலோகத்தில் ஒரு விமானத்தில் அமர்ந்திருந்தவனுடன் இருந்தாள். அந்த வ்யபிசாரத்தால், மனத்தால் விருப்பப்படி சஞ்சரிப்பவளானாள்.
1.64.98
पितरं प्रार्थयित्वाऽन्यं योगाद्भष्टा पपात सा ।
अपश्यत्पतमाना सा विमानत्रयमन्तिकात् ॥ १.६४.९८ ॥
வேறொரு கணவனை விரும்பி, யோக நிலையிலிருந்து வீழ்ந்து அவள் விழுந்தாள். விழுந்துகொண்டிருக்கையில் அருகில் மூன்று விமானங்களைக் கண்டாள்.
1.64.99
त्रसरेणुप्रमाणांस्तांस्तत्रापश्यत्स्वकान्पितॄन् ।
सुसूक्ष्मानपरिव्यक्तानङ्गैरङ्गेष्विवाहितान् ॥ १.६४.९९ ॥
அங்கே அவள் தன் முன்னோர்களை தூசித் துகள் அளவு மிகச்சூக்ஷ்மமாகவும் தெளிவற்றவர்களாகவும் கண்டாள்; அவர்களின் அங்கங்கள் ஒன்றுக்கொன்று அங்கங்களில் பொருந்தியிருப்பது போல்.
1.64.100
तातेति तानुवाचार्ता पतन्ती सा ह्यधोमुखी ।
तैरुक्ता सा तु माभैषीस्तेन सा संस्थिता दिवि ॥ १.६४.१०० ॥
'தாதா' என்று துயருடன் தலைகீழாக விழுந்துகொண்டிருந்த அவள் அவர்களிடம் கூறினாள். அவர்கள் 'நீ அஞ்சாதே' என்றனர்; அதனால் அவள் தேவலோகத்தில் நிலைபெற்றாள்.
1.64.101
ततः प्रसादयामास स्वान्पितॄन्दीनया गिरा ।
तामूचुः पितरः कन्यां भ्रैष्टश्वर्यां व्यतिक्रमात् ॥ १.६४.१०१ ॥
பின்னர் அவள் தன் முன்னோர்களை தாழ்ந்த குரலால் சமாதானப்படுத்தினாள். வரம்பு மீறியதால் தன் ஐஸ்வர்யத்தை இழந்த அந்தக் கன்னிகையிடம் முன்னோர்கள் கூறினர்.
1.64.102
भ्रष्टैश्वर्या स्वदोषेण पतसि त्वं शुचिस्मिते ।
यैरारभन्ते कर्माणि शरीरैरिह देवताः ॥ १.६४.१०२ ॥
'தூய புன்னகையுடையவளே! உன் சொந்தத் தவறால் ஐஸ்வர்யம் இழந்து நீ வீழ்கிறாய். எந்த உடல்களால் தேவர்கள் இங்கு கர்மங்களைத் தொடங்குகிறார்களோ, அவற்றாலேயே நீ வீழ்கிறாய்.'
1.64.103
तैरेव तत्कर्मफलं प्राप्नुवन्ति स्म देवताः ।
मनुष्यास्त्वन्यदेहेन शुभाशुभमिति स्थितिः ॥ १.६४.१०३ ॥
தேவர்கள் அந்தத் தேகங்களாலேயே தம் கர்மபலனை அடைகின்றனர்; மனிதர்களோ வேறு தேகத்தால் நன்மை தீமையை அடைகின்றனர். இதுவே நியதி.
1.64.104
सद्यः फलन्ति कर्माणि देवत्वे प्रेत्य मानुषे ।
तस्मात्त्वं पतसे पुत्रि प्रेत्यत्वं प्राप्स्यसे फलम् ॥ १.६४.१०४ ॥
தேவநிலையில் கர்மங்களின் பலன் உடனே பலிக்கும்; மனிதப் பிறப்பிலோ மரணத்துக்குப் பின் பலிக்கும். ஆகவே மகளே, நீ வீழ்கிறாய்; மரணத்திற்குப் பின் உன் பலனை அடைவாய்.
1.64.105
पितृहीना तु कन्या त्वं वसोर्हि त्वं सुता मता ।
मत्स्ययोनौ समुत्पन्ना सुताराज्ञो भविष्यसि ॥ १.६४.१०५ ॥
நீ தந்தையற்ற கன்னிகை; ஆயினும் நீ வசுவின் மகளாகக் கருதப்படுகிறாய். மீன் கருவிலிருந்து பிறந்து நீ அரசனின் மகளாவாய்.
1.64.106
अद्रिका मत्स्यरूपाऽभूद्गङ्गायमनुसङ्गमे ।
पराशरस्य दायादं त्वं पुत्रं जनयिष्यसि ॥ १.६४.१०६ ॥
அத்ரிகா மீன் வடிவில் கங்கை-யமுனை சங்கமத்தில் இருந்தாள். நீ பராசரனின் வாரிசான மகனைப் பெறுவாய்.
1.64.107
यो वेदमेकं ब्रह्मर्षिश्चतुर्धा विबजिष्यति ।
महाभिषक्सुतस्यैव शन्तनोः कीर्तिवर्धनम् ॥ १.६४.१०७ ॥
ஒரே வேதத்தை நான்காகப் பிரிப்பவரான பிரம்மரிஷி, மகாபிஷக்கின் மகனான சந்தனுவின் புகழை வளர்ப்பார்.
1.64.108
ज्येष्ठं चित्राङ्गदं वीरं चित्रवीरं च विश्रुतम् ।
एतान्सूत्वा सुपुत्रांस्त्वं पुनरेव गमिष्यसि ॥ १.६४.१०८ ॥
மூத்த வீரன் சித்திராங்கதனையும், புகழ்பெற்ற சித்திரவீரியனையும் பெற்றெடுத்த பின், நீ மீண்டும் செல்வாய்.
1.64.109
व्यतिक्रमात्पितॄणां च प्राप्स्यसे जन्म कुत्सितम् ।
अस्यैव राज्ञस्त्वं कन्या ह्यद्रिकायां भविष्यसि ॥ १.६४.१०९ ॥
முன்னோர்களை மீறியதால் நீ இழிவான பிறவியை அடைவாய். இந்த அரசனின் மகளாக, அத்ரிகையின் வயிற்றில் நீ பிறப்பாய்.
1.64.110
अष्टाविंशे भवित्री त्वं द्वापरे मत्स्ययोनिजा ।
एवमुक्ता पुरा तैस्त्वं जाता सत्यवती शुभा ॥ १.६४.११० ॥
இருபத்தெட்டாவது துவாபர யுகத்தில் நீ மீன் யோனியில் பிறப்பாய். முன்பு அவர்களால் இவ்வாறு கூறப்பட்டபடியே, மங்கலமான சத்யவதி பிறந்தாள்.
1.64.111
अद्रिकेत्यभिविख्याता ब्रह्मशापाद्वराप्सरा ।
मीनभावमनुप्राप्ता त्वं जनित्वा गता दिवम् ॥ १.६४.१११ ॥
அத்ரிகா என்று புகழ்பெற்ற அந்தச் சிறந்த அப்சரஸ், பிரம்மரிஷியின் சாபத்தால் மீன் நிலையை அடைந்தாள். பிரசவித்த பின் நீ சொர்க்கம் சென்றாய்.
1.64.112
तस्यां जातासि सा कन्या राज्ञो वीर्येण चैवहि ।
तस्माद्वासवि भद्रं ते याचे वंशकरं सुतम् ॥ १.६४.११२ ॥
அவளிடமிருந்தே நீ அரசனின் வீரியத்தால் கன்னியாகப் பிறந்திருக்கிறாய். ஆகவே, வாசவியே, உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; வம்சத்தை விளங்கச் செய்யும் மகனை நான் வேண்டுகிறேன்.
1.64.113
संगमं मम कल्याणि कुरुष्वेत्यभ्यभाषत ॥ १.६४.११३ ॥
கல்யாணீ, என்னுடன் கூடு — என்று அவன் அவளிடம் கூறினான்.
1.64.114
विस्मयाविष्टसर्वाङ्गी जातिस्मरणतां गता ।
साब्रवीत्पश्य भगवन्परपारे स्थितानृषीन् ॥ १.६४.११४ ॥
வியப்பால் அவளது அங்கங்கள் அனைத்தும் நிரம்ப, தன் பிறப்பை நினைவு கூர்ந்தவளாய் அவள் சொன்னாள் — "பகவனே, அக்கரையில் நிற்கும் முனிவர்களைப் பாருங்கள்."
1.64.115
आवयोर्दृष्टयोरेभिः कथं नु स्यात्समागमः ।
एवं तयोक्तो भगवान्नीहारमसृजत्प्रभुः ॥ १.६४.११५ ॥
நாம் இருவரும் இவர்களால் காணப்பட்டால் சந்திப்பு எவ்வாறு நிகழும்? இவ்வாறு அவளால் சொல்லப்பட்ட பகவான் பிரபு மூடுபனியை உண்டாக்கினார்.
1.64.116
येन देशः स सर्वस्तु तमोभूत इवाभवत् ।
दृष्ट्वा सृष्टं तु नीहारं ततस्तं परमर्षिणा ॥ १.६४.११६ ॥
அதனால் அந்தப் பிரதேசம் முழுவதும் இருளடைந்தது போல் ஆயிற்று. படைக்கப்பட்ட அந்த மூடுபனியைப் பெரும் ரிஷி கண்டார்.
1.64.117
विस्मिता साभवत्कन्या व्रीडिता च तपस्विनी ।
विद्धि मां भगवन्कन्यां सदा पितृवशानुगाम् ॥ १.६४.११७ ॥
அந்தக் கன்னி வியப்படைந்தாள்; நாணமும் கொண்டாள். தவம் செய்யும் அவள், "பகவானே, என்னைக் கன்னி என்றும் தந்தையின் சொல்லுக்கு எப்போதும் கீழ்ப்படிபவள் என்றும் அறிவீராக" என்றாள்.
1.64.118
त्वत्संयोगाच्च दुष्येत कन्याभावो ममाऽनघ ।
कन्यात्वे दूषिते वापि कथं शक्ष्ये द्विजोत्तम ॥ १.६४.११८ ॥
உம்முடன் சேர்வதால் என் கன்னித்தன்மை கெடும், பாவமற்றவரே. கன்னித்தன்மை கெட்டபின் நான் எவ்வாறு வாழ்வேன், இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவரே?
1.64.119
गृह गन्तुमुषे चाहं धीमन्न स्थातुमुत्सहे ।
एतत्संचिन्त्य भगवन्विधत्स्व यदनन्तरम् ॥ १.६४.११९ ॥
நான் வீட்டிற்குச் செல்ல விரும்புகிறேன்; ஞானியே, இங்கு தங்கும் துணிவு எனக்கில்லை. இதை எண்ணி, பகவானே, அடுத்து என்ன செய்ய வேண்டுமோ அதைச் செய்யுங்கள்.
1.64.120
एवमुक्तवतीं तीं तु प्रीतिमानुषिसत्तमः ।
उवाच मत्प्रियं कृत्वा कन्यैव त्वं भविष्यति ॥ १.६४.१२० ॥
அவள் இவ்வாறு சொன்னதும், மகிழ்ச்சியடைந்த ரிஷிகளில் சிறந்தவர் அவளிடம் கூறினார்: "எனக்கு விருப்பமானதைச் செய்த பின்னும், நீ கன்னியாகவே இருப்பாய்."
1.64.121
वृणीष्व च वरं भीरुं यं त्वमिच्छसि भामिनि ।
वृथा हि न प्रसादो मे भूतपूर्वः शुचिस्मिते ॥ १.६४.१२१ ॥
அழகியே, அஞ்சும் பெண்ணே, நீ விரும்பும் வரத்தைத் தேர்ந்தெடு. தூய புன்னகை கொண்டவளே, என் அருள் முன்பு ஒருபோதும் வீணானதில்லை.
1.64.122
एवमुक्ता वरं वव्रे गात्रसौगन्ध्यमुत्तमम् ।
सचास्यै भगवान्प्रादान्मनः काङ्क्षितं प्रभुः ॥ १.६४.१२२ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டதும் அவள் உடலின் உயர்ந்த நறுமணத்தை வரமாகத் தேர்ந்தாள். அந்த வல்லமை மிக்க பகவான் அவளுக்கு அவள் விரும்பியதை அளித்தார்.
1.64.123
ततो लब्धवरा प्रीता स्त्रीभावगुणभूषिता ।
जगाम सह संसर्गमृषिणाऽद्भुतकर्मणा ॥ १.६४.१२३ ॥
பின்னர் வரம் பெற்று மகிழ்ந்த அவள், பெண்மையின் நற்குணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவளாய், அற்புதச் செயல்கள் புரியும் முனிவருடன் கூடினாள்.
1.64.124
तस्यास्तु योजनाद्गन्धमाजिघ्रन्त नरा भुवि ॥ १.६४.१२४ ॥
அவளுடைய நறுமணத்தை ஒரு யோசனை தூரத்திலிருந்தும் பூமியின் மனிதர்கள் நுகர்ந்தனர்.
1.64.125
तस्या योजनगन्धेति ततो नामापरं स्मृतम् ।
इति सत्यवती हृष्टा लब्ध्वा वरमनुत्तमम् ॥ १.६४.१२५ ॥
அதன்பின் அவளுக்கு 'யோஜனகந்தா' என்ற மற்றொரு பெயர் நினைவுகூரப்பட்டது. இவ்வாறு சத்தியவதி மிக உயர்ந்த வரம் பெற்று மகிழ்ந்தாள்.
1.64.126
पराशरेण संयुक्ता सद्यो गर्भं सुषाव सा ।
जज्ञे च यमुनाद्वीपे पाराशर्यः स वीर्यवान् ॥ १.६४.१२६ ॥
பராசரருடன் கூடிய அவள் உடனடியாகக் கருவுற்று பெற்றெடுத்தாள். யமுனைத் தீவில் பராசரரின் அந்த வலிமைமிக்க மகன் பிறந்தான்.
1.64.127
स मातरमनुज्ञाप्य तपस्येव मनो दधे ।
स्मृतोऽहं दर्शयिष्यामि कृत्येष्विति च सोऽब्रवीत् ॥ १.६४.१२७ ॥
அவர் தாயிடம் அனுமதி பெற்று தவத்திலேயே மனதை நிலைநிறுத்தினார்; தேவைப்படும் சமயங்களில் நினைத்தால் தாம் தோன்றுவேன் என்றும் கூறினார்.
1.64.128
एवं द्वैपायनो जज्ञे सत्यवत्यां पराशरात् ।
न्यस्तोद्वीपे यद्बालस्तस्माद्द्वैपायनःस्मृतः ॥ १.६४.१२८ ॥
இவ்வாறு பராசரரால் சத்யவதியிடம் துவைபாயனர் பிறந்தார்; தீவில் கைவிடப்பட்ட குழந்தையாதலால் அவர் துவைபாயனர் என்று அழைக்கப்பட்டார்.
1.64.129
पादापसारिणं धर्मं स तु विद्वान्युगे युगे ।
आयुः शक्तिं च मर्त्यानां युगावस्थामवेक्ष्यच ॥ १.६४.१२९ ॥
ஒவ்வொரு யுகத்திலும் தருமத்தின் ஒரு கால் குறைந்து போவதை அவர் அறிந்திருந்தார்; மனிதர்களின் ஆயுள், வலிமை மற்றும் யுகத்தின் நிலையையும் கருத்தில் கொண்டார்.
1.64.130
ब्रह्मणो ब्राह्मणानां च तथानुग्रहकाङ्क्षया ।
विव्यास वेदान्यस्मत्स तस्माद्व्यास इति स्मृतः ॥ १.६४.१३० ॥
பிரம்மாவிற்கும் பிராமணர்களுக்கும் அருள் செய்யும் விருப்பத்தால் அவர் வேதங்களைப் பகுத்தார்; ஆகையால் அவர் வியாசர் என்று நினைவுகூரப்பட்டார்.
1.64.131
वेदानध्यापयामास महाभारतपञ्चमान् ।
सुमन्तुं जैमिनिं पैलं शुकं चैव स्वमात्मजम् ॥ १.६४.१३१ ॥
மகாபாரதத்தை ஐந்தாவது வேதமாகக் கொண்டு வேதங்களைக் கற்பித்தார்; சுமந்து, ஜைமினி, பைலர் மற்றும் தம் மகன் சுகர் ஆகியோருக்கு.
1.64.132
प्रभुर्वरिष्ठो वरदो वैशंपायनमेव च ।
संहितास्तैः पृथक्त्वेन भारतस्य प्रकाशिताः ॥ १.६४.१३२ ॥
வல்லமை மிக்க, சிறந்த, வரமளிக்கும் அவர் வைசம்பாயனருக்கும் கற்பித்தார்; அவர்களால் பாரதத்தின் சம்ஹிதைகள் தனித்தனியாக வெளியிடப்பட்டன.
1.64.133
तथा भीष्मः शान्तनवो गङ्गायाममितद्युतिः ।
वसुवीर्यात्समभवन्महावीर्यो महायशाः ॥ १.६४.१३३ ॥
அதுபோல் சாந்தனுவின் மகனான பீஷ்மர், அளவற்ற ஒளி கொண்டவர், கங்கையிடம் வசுவின் வீரியத்தால் பிறந்தார்; அவர் மாபெரும் வீரரும் மாபெரும் புகழுடையவருமாவார்.
1.64.134
वैदार्थविच्च भगवानृषिर्विप्रो महायशाः ।
शूले प्रोतः पुराणर्षिरचोरश्चोरशङ्कया ॥ १.६४.१३४ ॥
வேதப் பொருளை அறிந்த, பகவானும் ரிஷியுமான, மாபெரும் புகழுடைய பிராமணரான அந்தப் பழைய ரிஷி, திருடன் அல்லாதிருந்தும் திருட்டுச் சந்தேகத்தால் கழுமரத்தில் ஏற்றப்பட்டார்.
1.64.135
अणीमाण्डव्य इत्येवं विख्यातः स महायशाः ।
स धर्ममाहूय पुरा महर्षिरिदमुक्तवान् ॥ १.६४.१३५ ॥
அணீமாண்டவ்யர் என்று இவ்வாறு புகழ்பெற்ற அந்த மாபெரும் புகழுடையவர், முன்பு தர்மனை அழைத்து இவ்வாறு கூறினார்.
1.64.136
इषीकया मया बाल्याद्विद्धा ह्येका शकुन्तिका ।
तत्किल्बिषं स्मरे धर्म नान्यत्पापमहं स्मरे ॥ १.६४.१३६ ॥
சிறுவயதில் நான் ஒரு நாணலால் ஒரு சிறு பறவையைக் குத்தினேன்; அந்தக் குற்றத்தையே நினைவுகூர்கிறேன், தர்மனே. அதைத் தவிர வேறு பாவத்தை நான் நினைவில் கொள்ளவில்லை.
1.64.137
तन्मे सहस्रममितं कस्मान्नेहाजयत्तपः ।
गरीयान्ब्राह्मणवधः सर्वभूतवधाद्यतः ॥ १.६४.१३७ ॥
அப்படியானால் என் அளவற்ற ஆயிரம் ஆண்டுத் தவம் இங்கு ஏன் வெல்லவில்லை? ஏனெனில் பிராமணக் கொலை எல்லா உயிர்களையும் கொல்வதைவிடக் கனமானது.
1.64.138
तस्मात्त्वं किल्बिषादस्माच्छूद्रयोनौ जनिष्यसि ।
तेन शापेन धर्मोऽपि शूद्रयोनावजायत ॥ १.६४.१३८ ॥
ஆகவே, இந்தக் குற்றத்தால் நீ சூத்திரப் பிறவியில் பிறப்பாய். அந்தச் சாபத்தால் தர்மனும் சூத்திரப் பிறவியில் பிறந்தார்.
1.64.139
विद्वान्विदुररूपेण धार्मिकः किल्बिषात्ततः ।
संजयो मुनिकल्पस्तु जज्ञे सूतो गवल्गणात् ॥ १.६४.१३९ ॥
விதுர வடிவில் அறிவுடையவரும் தர்மசீலருமானவர்; பின்பு அந்தக் குற்றத்தினால் முனிக்கு ஒத்தவரான சஞ்சயர் கவல்கணனிடமிருந்து சூதராகப் பிறந்தார்.
1.64.140
सूर्याच्च कुन्तिकन्यायां जज्ञे कर्णो महाबलः ।
सहजं कवचं बिभ्रत्कुण्डलोद्योतिताननः ॥ १.६४.१४० ॥
சூரியனிடமிருந்து கன்னிப் பெண்ணான குந்தியிடம் மகாபலசாலியான கர்ணன் பிறந்தார்; இயல்பான கவசத்தை அணிந்தவர், குண்டலங்களால் ஒளிர்ந்த முகத்தினர்.
1.64.141
अनुग्रहार्थं लोकानां विष्णुर्लोकनमस्कृतः ।
वसुदेवात्तु देवक्यां प्रादुर्भूतो महायशाः ॥ १.६४.१४१ ॥
உலகங்களுக்கு அருள்புரிய, உலகங்களால் வணங்கப்படும் விஷ்ணு, மகாயசஸ்வியான அவர், வசுதேவரிடமிருந்து தேவகியில் தோன்றினார்.
1.64.142
अनादिनिधनो देवः स कर्ता जगतः प्रभुः ।
अव्यक्तमक्षरं ब्रह्म प्रधानं त्रिगुणात्मकम् ॥ १.६४.१४२ ॥
தொடக்கமும் முடிவும் இல்லாத அந்தத் தேவன், உலகைப் படைப்பவனும் தலைவனும்; அவ்யக்தமும் அழியாத பிரம்மமும், முதன்மைப் பொருளும், முக்குணங்களின் வடிவுமானவன்.
1.64.143
आत्मानमव्ययं चैव प्रकृतिं प्रभवं प्रभुम् ।
पुरुषं विश्वकर्माणं सत्वयोगं ध्रुवाक्षरम् ॥ १.६४.१४३ ॥
அவர் அழிவற்ற ஆத்மா, பிரகிருதி, தோற்றத்தின் மூலம், தலைவன்; புருஷன், உலகச் செயல்களைச் செய்பவன், சத்துவத்துடன் இணைந்தவன், நிலையான அழியாதவன்.
1.64.144
अनन्तमचलं देवं हंसं नारायणं प्रभुम् ।
धातारमजमव्यक्तं यमाहुः परमव्ययम् ॥ १.६४.१४४ ॥
அனந்தனும், அசலனும், தேவனும், ஹம்சனும், நாராயணனும், தலைவனும், தாதாவும், பிறப்பற்றவனும், அவ்யக்தனுமான அவரை, பரமனும் அழியாதவனும் என்று அழைக்கின்றனர்.
1.64.145
कैवल्यं निर्गुणं विश्वमनादिमजमव्ययम् ।
पुरुषः स विभुः कर्ता सर्वभूतपितामहः ॥ १.६४.१४५ ॥
அவர் கைவல்யம், நிர்குணம், விஸ்வம், அநாதி, அஜன்மா, அவ்யயம். அவர் புருஷன், விபு, கர்த்தா, எல்லா உயிர்களுக்கும் பிதாமகர்.
1.64.146
धर्मसंस्थापनार्थाय प्रजज्ञेऽन्धकवृष्णिषु ।
अस्त्रज्ञौ तु महावीर्यौ सर्वशास्त्रविशारदौ ॥ १.६४.१४६ ॥
தர்மத்தை நிலைநாட்டுவதற்காக அந்தகர், விருஷ்ணிகளிடையே அவர்கள் பிறந்தனர். ஆயுதங்களை அறிந்தவர்களும், பெரும் வீரமுடையவர்களும், எல்லா சாஸ்திரங்களிலும் வல்லவர்களுமான அவ்விருவரும்.
1.64.147
सात्यकिः कृतवर्मा च नारायणमनुव्रतौ ।
सत्यकाद्धृदिकाच्चैव जज्ञातेऽस्त्रविशारदौ ॥ १.६४.१४७ ॥
சாத்யகியும் கிருதவர்மனும், நாராயணரைப் பின்பற்றுபவர்களாக, சத்யகரிலிருந்தும் ஹிருதிகரிலிருந்தும் பிறந்தனர். அவ்விருவரும் ஆயுதவித்தையில் வல்லவர்கள்.
1.64.148
भरद्वाजस्य च स्कन्नं द्रोण्यां शुक्रमवर्धत ।
सहर्षेरुग्रतपसस्तस्माद्द्रोणो व्यजायत ॥ १.६४.१४८ ॥
பரத்வாஜரின் விந்து ஒரு திரோணியில் விழுந்து வளர்ந்தது. கடுந்தவம் புரிந்த அந்த முனிவரிடமிருந்து துரோணர் பிறந்தார்.
1.64.149
गौतमान्मिथुनं जज्ञे शरस्तम्बाच्छरद्वतः ।
अश्वत्थाम्नश्च जननी कृपश्चैव महाबलः ॥ १.६४.१४९ ॥
கௌதமரிடமிருந்து ஓர் இரட்டை பிறந்தது; சரஸ்தம்பத்திலிருந்து சரத்வான். அஸ்வத்தாமாவின் தாயும், மகாபலசாலியான கிருபரும் பிறந்தனர்.
1.64.150
अश्वत्थामा ततो जज्ञे द्रोणादेव महाबलः ।
तथैव धृष्टद्युम्नोऽपि साक्षादग्निसमद्युतिः ॥ १.६४.१५० ॥
பின்னர் துரோணரிடமிருந்தே மகாபலசாலியான அஸ்வத்தாமா பிறந்தார். அதுபோலவே, நேரில் அக்னியைப் போன்ற ஒளியுடைய திருஷ்டத்யும்னனும் பிறந்தார்.
1.64.151
वैताने कर्मणि तते पावकात्समजायत ।
वीरो द्रोणविनाशाय धनुरादाय वीर्यवान् ॥ १.६४.१५१ ॥
விரிவாக நடைபெற்ற வைதான யாகத்தில் நெருப்பிலிருந்து துரோணரின் அழிவுக்காக வில்லை ஏந்தியவாறு வீரியவான் ஆன அந்த வீரன் பிறந்தான்.
1.64.152
तथैव वेद्यां कृष्णापि जज्ञे तेजस्विनी शुभा ।
विभ्राजमाना वपुषा बिभ्रती रूपमुत्तमम् ॥ १.६४.१५२ ॥
அதுபோலவே பலிபீடத்திலிருந்து கிருஷ்ணையும் பிறந்தாள்; அவள் ஒளிமிக்கவளும் மங்கலமானவளும், உடலால் பிரகாசித்தவளும், உயர்ந்த அழகைத் தாங்கியவளுமாவாள்.
1.64.153
प्रह्रादशिष्यो नग्नजित्सुबलश्चाभवत्ततः ।
तस्य प्रजा धर्महन्त्री जज्ञे देवप्रकोपनात् ॥ १.६४.१५३ ॥
பின்னர் பிரஹ்லாதனின் சீடர்களாகிய நக்னஜித்தும் சுபலனும் ஆனார்கள்; தேவர்களை கோபமூட்டியதால் அவர்களின் மக்கள் தர்மத்தை அழிப்பவராகப் பிறந்தனர்.
1.64.154
गान्धारराजपुत्रोऽभूच्छकुनिः सौबलस्तथा ।
दुर्योधनस्य जननी जज्ञातेऽर्थविशारदौ ॥ १.६४.१५४ ॥
காந்தார அரசனின் மகனாக சகுனி ஆனான், அவன் சுபலனின் வழித்தோன்றல்; துரியோதனனின் தாயும் அவனும், இருவரும் பொருளியலில் வல்லவர்களாகப் பிறந்தனர்.
1.64.155
कृष्णद्वैपायनाज्जज्ञे धृतराष्ट्रो जनेश्वरः ।
क्षेत्रे विचित्रवीर्यस्य पाण्डुश्चैव महाबलः ॥ १.६४.१५५ ॥
கிருஷ்ணத்வைபாயனரிடமிருந்து மன்னன் திருதராஷ்டிரன் பிறந்தான்; விசித்திரவீரியனின் வயிற்றில் வலிமை மிக்க பாண்டுவும் பிறந்தான்.
1.64.156
धर्मार्थकुशलो धीमान्मेधावी धूतकल्मषः ।
विदुरः शूद्रयोनौ तु जज्ञे द्वैपायनादपि ॥ १.६४.१५६ ॥
அறமும் பொருளும் அறிந்தவனும், அறிவாளியும், நினைவாற்றல் மிக்கவனும், குற்றமற்றவனுமான விதுரன் சூத்திரப் பெண்ணின் வயிற்றில், ஆனாலும் துவைபாயனரிடமிருந்தும் பிறந்தான்.
1.64.157
पाण्डोस्तु जज्ञिरे पञ्च पुत्रा देवसमाः पृथक् ।
द्वयोः स्त्रियोर्गुणज्येष्ठस्तेषामासीद्युधिष्ठिरः ॥ १.६४.१५७ ॥
பாண்டுவுக்கு தேவர்களுக்கு ஒத்த ஐந்து புதல்வர்கள் பிறந்தனர். இருவர் மனைவியரிடமிருந்து பிறந்த அவர்களுள், குணத்தில் மூத்தவர் யுதிஷ்டிரர் ஆவார்.
1.64.158
धर्माद्युधिष्ठिरो जज्ञे मारुताच्च वृकोदरः ।
इन्द्राद्धनंजयः श्रीमान्सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ १.६४.१५८ ॥
தர்மதேவனால் யுதிஷ்டிரரும், வாயுவால் வ்ருகோதரனும் (பீமன்), இந்திரனால் பெருமைமிக்க தனஞ்சயனும் (அர்ஜுனன்) பிறந்தனர்; அவர் அனைத்து ஆயுததாரிகளுள் சிறந்தவர்.
1.64.159
जज्ञाते रूपसंपन्नावश्विभ्यां च यमावपि ।
नकुलः सहदेवश्च गुरुशुश्रूषणे रतौ ॥ १.६४.१५९ ॥
அஸ்வினி தேவர்களால் அழகிய இரட்டையர்களான நகுலனும் சகதேவனும் பிறந்தனர்; இருவரும் பெரியோரை வணங்கி சேவை செய்வதில் ஈடுபட்டிருந்தனர்.
1.64.160
तथा पुत्रशतं जज्ञे धृतराष्ट्रस्य धीमतः ।
दुर्योधनप्रभृतयो युयुत्सुः करणस्तथा ॥ १.६४.१६० ॥
அதுபோலவே அறிவுள்ள திருதராஷ்டிரனுக்கு துரியோதனன் முதலான நூறு புதல்வர்கள் பிறந்தனர்; யுயுத்ஸுவும் கரணனும் கூட.
1.64.161
ततो दुःशासनश्चैव दुःसहश्चापि भारत ।
दुर्मर्षणो विकर्णश्च चित्रसेनो विविंशतिः ॥ १.६४.१६१ ॥
பின்னர் துச்சாசனன், துஸ்ஸஹன், ஓ பாரதா, துர்மர்ஷணன், விகர்ணன், சித்திரசேனன், விவிம்சதி ஆகியோரும்.
1.64.162
जयः सत्यव्रतश्चैव पुरुमित्रश्च भारत ।
वैश्यापुत्रो युयुत्सुश्च एकादश महारथाः ॥ १.६४.१६२ ॥
ஜயன், சத்தியவிரதன், புருமித்ரன், ஓ பாரதா, வைசிய மகனான யுயுத்ஸு — இவர்கள் பதினொரு மகாரதர்கள்.
1.64.163
अभिमन्युः सुभद्रायामर्जुनादभ्यजायत ।
स्वस्रीयो वासुदेवस्य पौत्रः पाण्डोर्महात्मनः ॥ १.६४.१६३ ॥
அபிமன்யு சுபத்திரையிடம் அர்ஜுனனால் பிறந்தான். அவன் வாசுதேவனின் சகோதரி மகன்; மகாத்மா பாண்டுவின் பேரன்.
1.64.164
पाण्डवेभ्यो हि पाञ्चाल्यां द्रौपद्यां पञ्च जज्ञिरे ।
कुमारा रूपसंपन्नाः सर्वशास्त्रविशारदाः ॥ १.६४.१६४ ॥
பாண்டவர்களுக்கு பாஞ்சால இளவரசி திரௌபதியிடம் ஐந்து மகன்கள் பிறந்தனர். அவர்கள் அழகுடையவர்களும் எல்லா சாத்திரங்களிலும் வல்லவர்களுமான இளவரசர்கள்.
1.64.165
प्रतिविन्ध्यो युधिष्ठिरात्सुतसोमो वृकोदरात् ।
अर्जुनाच्छ्रुतकीर्तिस्तु शतानीकस्तु नाकुलिः ॥ १.६४.१६५ ॥
யுதிஷ்டிரனிடமிருந்து பிரதிவிந்தியன்; வ்ருகோதரனிடமிருந்து சுதசோமன்; அர்ஜுனனிடமிருந்து சுருதகீர்த்தி; நகுலனிடமிருந்து சதானீகன்.
1.64.166
तथैव सहदेवाच्च श्रुतसेनः प्रतापवान् ।
हिडिम्बायां च भीमेन वने जज्ञे घटोत्कचः ॥ १.६४.१६६ ॥
அதேபோல சகதேவனிடமிருந்து வலிமைமிக்க சுருதசேனன்; காட்டில் பீமனால் ஹிடிம்பையிடம் கடோத்கசன் பிறந்தான்.
1.64.167
शिखण्डी द्रुपदाज्जज्ञे कन्या पुत्रत्वभागता ।
यां यक्षः पुरुषं चक्रे स्थूमः प्रियचिकीर्षया ॥ १.६४.१६७ ॥
துருபதனிடமிருந்து சிகண்டி பிறந்தான்; அவள் ஒரு பெண், ஆனால் மகனின் நிலையை அடைந்தவள். அவளை யட்சன் ஸ்தூமன் நன்மை செய்யும் விருப்பத்தால் ஆணாக்கினான்.
1.64.168
कुरूणां विग्रहे तस्मिन्समागच्छन्बहून्यथ ।
राज्ञां शतसहस्राणि योत्स्यमानानि संयुगे ॥ १.६४.१६८ ॥
அந்தக் குருக்களின் பூசலில் பல அரசர்கள் கூடினர்; போரில் போரிடவிருந்த லட்சக்கணக்கான அரசர்கள்.
1.64.169
तेषामपरिमेयानां नामधेयानि सर्वशः ।
न शक्यानि समाख्यातुं वर्षाणामयुतैरपि।
एते तु कीर्तिता मुख्या यैराख्यानमिदं ततम् ॥ १.६४.१६९ ॥
அளவிட முடியாத அவர்களின் பெயர்களை அனைத்தையும் பல பத்தாயிரம் ஆண்டுகளிலும் கூற இயலாது. ஆனால் இவையே முதன்மையானவை என்று கூறப்பட்டுள்ளன; இவற்றால் இக்கதை விரிவாகக் சொல்லப்பட்டது.