Mahābhārata · Adhyāya 1.64
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.64.1
राजोपरिचरो नाम धर्मनित्यो महीपतिः ।
बभूव मृगयाशीलः शश्वत्स्वाध्यायवाञ्छुचिः ॥ १.६४.१ ॥
Es gab einen König namens Uparicara, beständig im Dharma, Herr der Erde. Er liebte die Jagd und war stets dem Studium des Veda ergeben, rein.
1.64.2
स चेदिविषयं रम्यं वसुः पौरवनन्दनः ।
इन्द्रोपदेशाज्जग्राह रमणीयं महीपतिः ॥ १.६४.२ ॥
Vasu, die Freude des Paurava-Geschlechts, übernahm auf Indras Anweisung jenes liebliche Land der Cedi, dieses erfreuliche Reich, als Herr der Erde.
1.64.3
तमाश्रमे न्यस्तशस्त्रं निवसन्तं तपोनिधिम् ।
देवाः शक्रपुरोगा वै राजानमुपतस्थिरे ॥ १.६४.३ ॥
Zu jenem König, der in seiner Einsiedelei wohnte, die Waffen abgelegt, ein Schatz der Askese, kamen wahrlich die Götter unter Śakra und traten vor ihn.
1.64.4
इन्द्रत्वमर्हो राजायं तपसेत्यनुचिन्त्य वै ।
तं सान्त्वेन नृपं साक्षात्तपसः संन्यवर्तयन् ॥ १.६४.४ ॥
Sie erwogen: 'Dieser König ist durch Askese des Indra-Ranges würdig', und wahrlich, mit versöhnlichen Worten wandten sie jenen König direkt von seiner Askese ab.
1.64.5
न संकीर्येत धर्मोऽयं पृथिव्यां पृथिवीपते ।
त्वया हि धर्मो विधृतः कृत्स्नं धारयते जगत् ॥ १.६४.५ ॥
O Herr der Erde, möge dieser Dharma auf der Erde nicht verwirrt werden; denn durch dich wurde der Dharma aufrechterhalten, und er trägt die ganze Welt.
1.64.6
देवानहं पालयिता पालय त्वं हि मानुषान् ।
लोके धर्मं पालय त्वं नित्ययुक्तः समाहितः।
धर्मयुक्तस्ततो लोकान्पुण्यान्प्राप्स्यसि शाश्वतान् ॥ १.६४.६ ॥
Ich bin der Beschützer der Götter; du beschütze die Menschen. Schütze den Dharma in der Welt, stets hingegeben und gesammelt. Mit dem Dharma verbunden, wirst du dann verdienstvolle, ewige Welten erlangen.
1.64.7
दिविष्ठस्य भुविष्ठस्त्वं सखाभूतो मम प्रियः ।
ऊधः पृथिव्या यो देशस्तमावस नराधिप ॥ १.६४.७ ॥
Der du mein lieber Freund auf Erden bist, dem Himmelsbewohner, wohne, o Herr der Menschen, in jener Gegend, die das Euter der Erde ist.
1.64.8
पशव्यश्चैव पुण्यश्च प्रभूतधनधान्यवान् ।
स्वारक्ष्यश्चैव सौम्यश्च भोग्यैर्भूमिगुणैर्युतः ॥ १.६४.८ ॥
Dieses Land ist reich an Vieh, glückverheißend, reich an Reichtum und Getreide, leicht zu schützen, mild und mit den genießbaren Eigenschaften des Bodens ausgestattet.
1.64.9
अर्थवानेष देशो हि धनरत्नादिभिर्युतः ।
वसुपूर्णा च वसुधा वस चेदिषु चेदिप ॥ १.६४.९ ॥
Diese Gegend ist wahrlich wertvoll, reich an Reichtum, Juwelen und dergleichen. Die Erde ist voller Schätze; wohne im Land der Cedi.
1.64.10
धर्मशीला जनपदाः सुसंतोषाश्च साधवः ।
न च मिथ्या प्रलापोऽत्र स्वैरेष्वपि कुतोऽन्यथा ॥ १.६४.१० ॥
Die Völker dieses Landes sind dem Dharma ergeben, und die Rechtschaffenen sind sehr zufrieden. Hier gibt es kein falsches Geschwätz, selbst nicht unter den Seinen; wie sonst wäre es?
1.64.11
न च पित्रा विभज्यन्ते पुत्रा गुरुहिते रताः ।
युञ्जते धुरि नो गाश्च कृशान्संधुक्षयन्ति च ॥ १.६४.११ ॥
Die Söhne werden vom Vater nicht getrennt; sie erfreuen sich am Wohl ihrer Ältesten. Sie spannen unser Vieh vor die Pflugdeichsel und nähren und stärken selbst die mageren Kühe.
1.64.12
सर्वे वर्णाः स्वधर्मस्थाः सदा चेदिषु मानद ।
न तेऽस्त्यविदितं किंचित्त्रिषु लोकेषु यद्भवेत् ॥ १.६४.१२ ॥
Im Land der Cedi verharren alle Stände stets in ihrer eigenen Pflicht. O Spender der Ehre, nichts, was in den drei Welten geschehen könnte, ist dir unbekannt.
1.64.13
दैवोपभोग्यं दिव्यं त्वामाकाशे स्फाटिकं महत् ।
आकाशगं त्वां मद्दत्तं विमानमुपपत्स्यते ॥ १.६४.१३ ॥
Der große himmlische Kristallwagen, der den Göttern zum Genuss dient und am Himmel steht – der Himmelswagen, den ich dir gebe, wird dein sein.
1.64.14
त्वमेकः सर्वमर्त्येषु विमानवरमास्थितः ।
चरिष्यस्युपरिस्थो हि देवो विग्रहवानिव ॥ १.६४.१४ ॥
Du allein unter allen Sterblichen wirst, auf dem besten Wagen fahrend, oben einherziehen wie ein Gott in verkörperter Gestalt.
1.64.15
ददामि ते वैजयन्तीं मालामम्लानपङ्कजाम् ।
धारयिष्यति सङ्ग्रामे या त्वां शस्त्रैरविक्षतम् ॥ १.६४.१५ ॥
Ich gebe dir die Vaijayantī-Girlande aus nie welkenden Lotussen; sie wird dich im Kampf tragen und dich unverletzt von Waffen halten.
1.64.16
लक्षणं चैतदेवेह भविता ते नराधिप ।
इन्द्रमालेति विख्यातं धन्यमप्रतिमं महत् ॥ १.६४.१६ ॥
Dies wird hier dein Zeichen sein, o Herr der Menschen: die Girlande, berühmt als Indras Girlande, gesegnet, unvergleichlich und groß.
1.64.17
यष्टिं च वैणवीं तस्मै ददौ वृत्रनिषूदनः ।
इष्टप्रदानमुद्दिश्य शिष्टानां प्रतिपालिनीम् ॥ १.६४.१७ ॥
Indra, der Vṛtra-Töter, gab ihm einen Bambusstab, bestimmt, Gewünschtes zu gewähren und die Rechtschaffenen zu schützen.
1.64.18
एवं संसान्त्व्य नृपतिं तपसः संन्यवर्तयत् ।
प्रययौ दैवतैः सार्धं कृत्वा कार्यं दिवौकसाम् ॥ १.६४.१८ ॥
So tröstete er den König, wandte ihn von der Askese ab, vollendete das Werk der Himmlischen und zog mit den Göttern davon.
1.64.19
ततस्तु राजा चेदीनामिन्द्राभरणभूषितः ।
इन्द्रदत्तं विमानं तदास्थाय प्रययौ पुरीम् ॥ १.६४.१९ ॥
Dann bestieg der König der Cedi, mit Schmuck Indras geschmückt, das von Indra gegebene himmlische Wagen und fuhr zur Stadt.
1.64.20
तस्याः शक्रस्य पूजार्थं भूमौ भूमिपतिस्तदा ।
प्रवेशं कारयामास सर्वोत्सववरं तदा ॥ १.६४.२० ॥
Da ließ der Herr der Erde zur Verehrung Śakras auf dem Boden einen Einzugszug abhalten, das beste aller Feste.
1.64.21
मार्गशीर्षे महाराज पूर्वपक्षे महामखम् ।
ततःप्रभृति चाद्यापि यष्टेः क्षितिपसत्तमैः ॥ १.६४.२१ ॥
O großer König, in der hellen Hälfte des Monats Mārgaśīrṣa wurde dieses große Opfer dargebracht; von da an bis heute haben es die besten Herrscher vollzogen.
1.64.22
प्रवेशः क्रियते राजन्यथा तेन प्रवर्तितः ।
अपरेद्युस्ततस्तस्याः क्रियतेऽत्युच्छ्रयो नृपैः ॥ १.६४.२२ ॥
O König, der Einzugszug wird so gehalten, wie er ihn eingeführt hat; dann am folgenden Tag erheben die Könige seine hohe Fahne.
1.64.23
अलङ्कृताया पिटकैर्गन्धमाल्यैश्च भूषणैः ।
माल्यदामपरिक्षिप्तां द्वात्रिंशत्किष्कुसंमिताम् ॥ १.६४.२३ ॥
Mit Körben, Düften, Girlanden und Schmuck geschmückt und von Girlandenschnüren umgeben, wird es zweiunddreißig Kiṣkus hoch gemacht.
1.64.24
उद्धृत्य पिटके चापि द्वादशारत्निकोच्छ्रये ।
महारजनवासांसि परिक्षिप्य ध्वजोत्तमम् ॥ १.६४.२४ ॥
Es wird in einem Korb von zwölf Aratni Höhe emporgehoben und mit großen bunten Tüchern umwickelt, und die vortreffliche Fahne wird gehisst.
1.64.25
वासोभिरन्नपानैश्च पूजितैर्ब्राह्मणर्षभैः ।
पुण्याहं वाचयित्वाथ ध्वज उच्छ्रियते तदा ॥ १.६४.२५ ॥
Nachdem man das puṇyāha durch die besten Brahmanen rezitieren ließ, die mit Gewändern, Speise und Trank geehrt wurden, wird dann das Banner erhoben.
1.64.26
शङ्खभेरीमृदङ्गैश्च संनादः क्रियते तदा ।
भगवान्पूज्यते चात्र यष्टिरूपेण वासवः ॥ १.६४.२६ ॥
Dann wird ein Schall mit Muscheln, Kesseltrommeln und Trommeln erzeugt, und hier wird der erhabene Vāsava in Gestalt eines Stabes verehrt.
1.64.27
स्वयमेव गृहीतेन वसोः प्रीत्या महात्मनः ।
माणिभद्रादयो यक्षाः पूज्यन्ते दैवतैः सह ॥ १.६४.२७ ॥
Durch die Zuneigung des großherzigen Vasu von selbst ergriffen, werden die Yakṣas wie Maṇibhadra zusammen mit den Göttern verehrt.
1.64.28
नानाविधानि दानानि दत्त्वार्थिभ्यः सुहृज्जनैः ।
अलङ्कृत्वा माल्यदामैर्वस्त्रैर्नानाविधैस्तथा ॥ १.६४.२८ ॥
Nachdem sie den Bittstellern vielerlei Gaben gegeben hatten, schmückten sich die Freunde mit Girlanden und Gewändern verschiedenster Art.
1.64.29
दृतिभिः सजलैः सर्वैः क्रीडित्वा नृपशासनात् ।
सभाजयित्वा राजानं कृत्वा नर्माश्रयाः कथाः ॥ १.६४.२९ ॥
Auf Befehl des Königs spielten alle mit wassergefüllten Schläuchen, ehrten den König und erzählten scherzhafte Geschichten.
1.64.30
रमन्ते नागराः सर्वे तथा जानपदैः सह ।
सूताश्च मागधाश्चैव रमन्ते नटनर्तकाः ॥ १.६४.३० ॥
Alle Stadtbewohner erfreuen sich zusammen mit den Landleuten; auch die Barden und Lobsänger, Schauspieler und Tänzer vergnügen sich.
1.64.31
प्रीत्या तु नृपशार्दूल सर्वे चक्रुर्महोत्सवम् ।
सान्तःपुरः सहामात्यः सर्वाभरणभूषितः ॥ १.६४.३१ ॥
O Tiger unter den Königen, alle feierten mit Freude ein großes Fest, zusammen mit den Frauengemächern und den Ministern, geschmückt mit allen Ornamenten.
1.64.32
महारजनवासांसि वसित्वा चेदिराट् तदा ।
जातिहिङ्गुलकेनाक्तः सदारो मुमुदे तदा ॥ १.६४.३२ ॥
Da freute sich der König der Cedis, in große rote Gewänder gekleidet und mit Jāti-Hiṅgula gesalbt, zusammen mit seinen Gemahlinnen.
1.64.33
एवं जानपदाः सर्वे चक्रुरिन्द्रमहं वसुः ।
यथा चेदिपतिः प्रीतश्चकारेन्द्रमहं वसुः ॥ १.६४.३३ ॥
So feierten alle Landbewohner das Indra-Fest, wie der erfreute Herr der Cedis, Vasu, das Indra-Fest gefeiert hatte.
1.64.34
एतां पूजां महेन्द्रस्तु दृष्ट्वा वसुकृतां शुभाम् ।
हरिभिर्वाजिभिर्युक्तमन्तरिक्षगतं रथम् ॥ १.६४.३४ ॥
Der große Indra, der diese von Vasu dargebrachte glückliche Verehrung sah, auf einem Wagen mit falben Rossen, der durch die Luft fuhr.
1.64.35
आस्थाय सह शच्या च वृतो ह्यप्सरसां गणैः ।
वसुना राजमुख्येन समागम्याब्रवीद्वचः ॥ १.६४.३५ ॥
Auf den Wagen gestiegen zusammen mit Śacī und umgeben von Scharen der Apsaras, trat er zu Vasu, dem ersten der Könige, und sprach diese Worte.
1.64.36
ये पूजयिष्यन्ति च मुदा यथा चेदिपतिर्नृपः ।
कारयिष्यन्ति च मुदा यथा चेदिपतिर्नृपः ॥ १.६४.३६ ॥
Diejenigen, die mit Freude verehren werden, wie es der König, Herr der Cedis, tat, und diejenigen, die es mit Freude veranlassen werden, wie es der König, Herr der Cedis, veranlasste.
1.64.37
तेषां श्रीर्विजयश्चैव सराष्ट्राणां भविष्यति ।
तथा स्फीतो जनपदो मुदितश्च भविष्यति ॥ १.६४.३७ ॥
Ihnen wird Glanz und Sieg zuteil werden samt ihren Reichen; und so wird das Land blühend und froh sein.
1.64.38
निरीतिकानि सस्यानि भवन्ति बहुधा नृप ।
राक्षसाश्च पिशाचाश्च न लुम्पन्ते कथंचन ॥ १.६४.३८ ॥
O König, die Saaten werden auf vielfache Weise frei von Unheil sein, und Rākṣasas und Piśācas werden sie keinesfalls schädigen.
1.64.39
एवं महात्मना तेन महेन्द्रेण नराधिप ।
वसुः प्रीत्या मघवता महाराजोऽभिसत्कृतः।
एवं कृत्वा महेन्द्रस्तु जगाम स्वं निवेशनम् ॥ १.६४.३९ ॥
O Herr der Menschen, so ehrte der hochherzige Mahendra aus Zuneigung durch Maghavan den großen König Vasu. Nachdem er dies getan hatte, ging Mahendra zu seiner Wohnstatt.
1.64.40
उत्सवं कारयिष्यन्ति सदा शक्रस्य ये नराः ।
भूमिरत्नादिभिर्दानैस्तथा पूज्या भवन्ति ते।
वरदानमहायज्ञैस्तथा शक्रोत्सवेन च ॥ १.६४.४० ॥
Die Menschen, die stets das Fest Śakras veranstalten, werden durch Gaben von Land, Juwelen und dergleichen, durch große Opfer, die Segen gewähren, und durch das Śakra-Fest verehrungswürdig sein.
1.64.41
संपूजितो मघवता वसुश्चेदीश्वरो नृपः ।
पालयामास धर्मेण चेदिस्थः पृथिवीमिमाम् ॥ १.६४.४१ ॥
Von Maghavan wohl geehrt, regierte Vasu, der König und Herr der Cedi, in Cedi weilend, diese Erde gerecht.
1.64.42
इन्द्रपीत्या चेदिपतिश्चकारेन्द्रमहं वसुः ।
पुत्राश्चास्य महावीर्याः पञ्चासन्नमितौजसः ॥ १.६४.४२ ॥
Aus Zuneigung zu Indra veranstaltete Vasu, der Herr der Cedi, das Fest Indras. Er hatte fünf Söhne von großer Tapferkeit und unermesslicher Kraft.
1.64.43
नानाराज्येषु च सुतान्स सम्राडभ्यषेचयत् ।
महारथो मागधानां विश्रुतो यो बृहद्रथः ॥ १.६४.४३ ॥
In verschiedenen Reichen salbte jener Kaiser seine Söhne; Bṛhadratha, der große Streitwagenkämpfer der Māgadhas, war berühmt.
1.64.44
प्रत्यग्रहः कुशाम्बश्च यमाहुर्मणिवाहनम् ।
मत्सिल्लश्च यदुश्चैव राजन्यश्चापराजितः ॥ १.६४.४४ ॥
Pratyagraha und Kuśāmba, den man Maṇivāhana nennt, Matsilla und Yadu, und der unbesiegte Rājanya.
1.64.45
एते तस्य सुता राजन्राजर्षेर्भूरितेजसः ।
न्यवेशयन्नामभिः स्वैस्ते देशांश्च पुराणि च ॥ १.६४.४५ ॥
Diese, o König, waren die Söhne jenes königlichen Weisen von großer Strahlkraft. Nach ihren eigenen Namen gründeten sie Länder und Städte.
1.64.46
वासवाः पञ्च राजानः पृथग्वंशाश्च शास्वताः ।
वसन्तमिन्द्रप्रासादे आकाशे स्फाटिके च तम् ॥ १.६४.४६ ॥
Die fünf Könige aus Vasus Geschlecht, mit getrennten und ewigen Linien, wohnten mit ihm im Palast Indras, am Himmel, im kristallenen Haus.
1.64.47
उपतस्थुर्महात्मानं गन्धर्वाप्सरसो नृपम् ।
राजोपरिचरेत्येवं नाम तस्याथ विश्रुतम् ॥ १.६४.४७ ॥
Gandharvas und Apsaras dienten jenem großherzigen König; so wurde sein Name als König Uparicara berühmt.
1.64.48
पुरोपवाहिनीं तस्य नदीं शुक्तमतीं गिरिः ।
अरौत्सीच्चेतनायुक्तः कामात्कोलाहलः किल ॥ १.६४.४८ ॥
Der Fluss Śuktimatī, der an seiner Stadt vorbeifloss, wurde vom Berg Kolāhala, der Bewusstsein besaß, aus Begierde aufgehalten.
1.64.49
गिरिं कोलाहलं तं तु पदा वसुरताडयत् ।
निश्चक्राम ततस्तेन प्रहारविवरेण सा ॥ १.६४.४९ ॥
Vasu stieß mit dem Fuß gegen jenen Berg Kolāhala, und durch die Öffnung, die der Schlag schuf, trat sie hervor.
1.64.50
तस्यां नद्यां स जनयन्मिथुनं पर्वतः स्वयम् ।
तस्माद्विमोक्षणात्प्रीता नदी राज्ञे न्यवेदयत् ॥ १.६४.५० ॥
In jenem Fluss erzeugte der Berg selbst ein Zwillingspaar; erfreut über diese Befreiung meldete der Fluss es dem König.
1.64.51
महिषी भविता कन्या पुमान्सेनापतिर्भवेत् ।
शुक्तिमत्या वचःश्रुत्वा दृष्ट्वा तौ राजसत्तमः ॥ १.६४.५१ ॥
»Das Mädchen wird die Hauptkönigin sein, und der Knabe wird Heerführer werden.« Nachdem jener beste der Könige die Worte der Śuktimatī gehört und die beiden gesehen hatte, (war er erfreut).
1.64.52
यः पुमानभवत्तत्र तं स राजर्षिसत्तमः ।
वसुर्वसुप्रदश्चक्रे सेनापतिमरिन्दमः ॥ १.६४.५२ ॥
Den Knaben, der dort entstanden war, machte jener beste der königlichen Weisen, Vasu, der Reichtum schenkt und die Feinde bezwingt, zum Heerführer.
1.64.53
चकार पत्नीं कन्यां तु तथा तां गिरिकां नृपः ।
वसोः पत्नी तु गिरिका कामकालं न्यवेदयत् ॥ १.६४.५३ ॥
Den Mädchen Girikā machte der König zu seiner Gemahlin. Da meldete Girikā, Vasus Gemahlin, ihm die Zeit ihres Verlangens (ihre Zeit).
1.64.54
ऋतुकालमनुप्राप्ता स्नाता पुंसवने शुचिः ।
तदहः पितरश्चैनपूचुर्जहि मृगानिति ॥ १.६४.५४ ॥
Als ihre Zeit gekommen war, gebadet und rein für das Ritual der Knabenzeugung, sprachen die Ahnen an jenem Tag zu ihr: »Töte die Hirsche.«
1.64.55
तं राजसत्तमं प्रीतास्तदा मतिमतां वरः ।
स पितॄणां नियोगेन तामतिक्रम्य पार्थिवः ॥ १.६४.५५ ॥
Auf Geheiß der Ahnen ließ der König sie hinter sich; da waren die Besten unter den Weisen über jenen besten der Könige erfreut…
1.64.56
चकार मृगयां कामी गिरिकामेव संस्मरन् ।
अतीव रूपसंपन्नां साक्षाच्छ्रियमिवापराम् ॥ १.६४.५६ ॥
Begehrend und nur an jene Bergtochter denkend, ging er auf die Jagd; sie war überaus schön, gleichsam eine leibhaftige zweite Śrī.
1.64.57
अशोकैश्चम्पकैश्चूतैरनेकैरतिमुक्तकैः ।
पुन्नागैः कर्णिकारैश्च बकुलैर्दिव्यपाटलैः ॥ १.६४.५७ ॥
Mit Aśoka-, Campaka- und Mangobäumen, mit vielen Atimuktaka, mit Punnāga-, Karṇikāra-, Bakula- und göttlichen Pāṭala-Bäumen…
1.64.58
पनसैर्नारिकेलैश्च चन्दनैश्चार्जुनैस्तथा ।
एतै रम्यैर्महावृक्षैः पुण्यैः स्वादुफलैर्युतम् ॥ १.६४.५८ ॥
Mit Jackfruchtbäumen, Kokospalmen, Sandelbäumen und Arjuna-Bäumen, mit diesen lieblichen großen Bäumen, reich an reinen, süßfruchtigen…
1.64.59
कोकिलाकुलसन्नादं मत्तभ्रमरनादितम् ।
वसन्तकाले तत्पश्यन्वनं चैत्ररथोपमम् ॥ १.६४.५९ ॥
Während er jenen Wald betrachtete, der im Frühling vom Ruf der Kuckucke widerhallte und vom Summen berauschter Bienen erfüllt war, dem Hain Caitraratha gleich…
1.64.60
मन्मथाभिपरीतात्मा नापश्यद्गिरिकां तदा ।
अपश्यन्कामसंतप्तश्चरमाणो यदृच्छया ॥ १.६४.६० ॥
Von Manmatha überwältigt, sah er die Bergtochter damals nicht; von Begierde gequält und ziellos umherirrend, erblickte er sie nicht.
1.64.61
पुष्पसंछन्नशाखाग्रं पल्लवैरुपशोभितम् ।
अशोकस्तबकैश्छन्नं रमणीयमपश्यत ॥ १.६४.६१ ॥
Er sah einen reizenden Ort, dessen Zweigspitzen mit Blüten bedeckt, mit Sprossen geschmückt und von Büscheln der Aśoka-Blüten überdeckt waren.
1.64.62
अधस्यात्तस्य छायायां सुखासीनो नराधिपः ।
मधुगन्धैश्च संयुक्तं पुष्पगन्धमनोहरम् ॥ १.६४.६२ ॥
Der König, bequem im Schatten darunter sitzend, sah jenen Ort, reizvoll durch den Duft des Honigs und den Blütenduft.
1.64.63
वायुना प्रेर्यमाणस्तु धूम्राय मुदमन्वगात् ।
भार्यां चिन्तयमानस्य मन्मथाग्निरवर्धत।
तस्य रेतः प्रचस्कन्द चरतो गहने वने ॥ १.६४.६३ ॥
Vom Wind getrieben, gab er sich dem Vergnügen mit Dhūmrā hin; während er an seine Gattin dachte, wuchs das Feuer der Liebe in ihm. Als er im dichten Wald umherstreifte, fiel sein Same hervor.
1.64.64
स्कन्नमात्रं च तद्रेतो वृक्षपत्रेण भूमिपः ।
प्रतिजग्राह मिथ्या मे न पतेद्रेत इत्युत ॥ १.६४.६४ ॥
Sobald es hinabfiel, fing der König den Samen in einem Baumblatt auf und dachte: „Mein Same möge nicht vergeblich fallen."
1.64.65
अङ्गुलीयेन शुक्लस्य रक्षां च विदधे नृपः ।
अशोकस्तबकै रक्तैः पल्लवैश्चाप्यबन्धयत् ॥ १.६४.६५ ॥
Der König schützte jenen weißen Samen mit seinem Ring und band ihn mit roten Büscheln der Aśoka-Blüten und mit Sprossen ein.
1.64.66
इदं मिथ्या परिस्कन्नं रेतो मे न भवेदिति ।
ऋतुश्च तस्याः पत्न्या मे न मोघः स्यादिति प्रभुः ॥ १.६४.६६ ॥
„Möge dieser mein Same nicht vergeblich verschüttet sein, und die fruchtbare Zeit meiner Gattin nicht fruchtlos bleiben", dachte der Herrscher.
1.64.67
संचिन्त्यैवं तदा राजा विचार्य च पुनःपुनः ।
अमोघत्वं च विज्ञाय रेतसो राजसत्तमः ॥ १.६४.६७ ॥
Nachdem er so nachgedacht und immer wieder erwogen hatte, erkannte der König, der beste der Könige, dass der Same nicht vergeblich sein werde.
1.64.68
शुक्रप्रस्थापने कालं महिष्या प्रसमीक्ष्य वै ।
अभिमन्त्र्याथ तच्छुक्रमारात्तिष्ठन्तमाशुगम् ॥ १.६४.६८ ॥
Nachdem er den Zeitpunkt der Königin genau beobachtet und den Samen mit einem Mantra geweiht hatte, sah er den schnellen Falken, der in der Ferne stand.
1.64.69
सूक्ष्मधर्मार्थतत्त्वज्ञो गत्वा श्येनं ततोऽब्रवीत् ।
मत्प्रियार्थमिदं सौम्य शुक्रं मम गृहं नय ॥ १.६४.६९ ॥
Der König, der die feinen Wahrheiten von Dharma und Artha kannte, ging zum Falken und sprach: "Sanfter Freund, um meiner Geliebten willen, bringe diesen Samen in mein Haus."
1.64.70
गिरिकायाः प्रयच्छाशु तस्या ह्यार्तवमद्य वै ।
गृहीत्वा तत्तदा श्येनस्तूर्णमुत्पत्य वेगवान् ॥ १.६४.७० ॥
"Gib es Girikā schnell, denn heute ist es für ihre Zeit." Es nehmend, erhob sich der schnelle Falke sogleich in die Lüfte.
1.64.71
जवं परममास्थाय प्रदुद्राव विहंगमः ।
तमपश्यदथायान्तं श्येनं श्येनस्तथाऽपरः ॥ १.६४.७१ ॥
Mit höchster Geschwindigkeit schoss der Vogel davon. Da sah er den herannahenden Falken, und ebenso sah ihn der andere Falke.
1.64.72
अभ्यद्रवच्च तं सद्यो दृष्ट्वैवामिषशङ्कया ।
तुण्डयुद्धमथाकाशे तावुभौ संप्रचक्रतुः ॥ १.६४.७२ ॥
Als er ihn sah und Fleisch vermutete, stürzte sich der andere sogleich auf ihn, und am Himmel begannen die beiden einen Schnabelkampf.
1.64.73
युद्ध्यतोरपतद्रेतस्तच्चापि यमुनाम्भसि ।
तत्राद्रिकेति विख्याता ब्रह्मशापाद्वराप्सरा ॥ १.६४.७३ ॥
Während sie kämpften, fiel der Samen in die Wasser der Yamunā. Dort war, durch den Fluch eines Brahmanen, die berühmte Apsaras namens Adrikā.
1.64.74
मीनभावमनुप्राप्ता बभूव यमुनाचरी ।
श्येनपादपरिभ्रष्टं तद्वीर्यमथ वासवम् ॥ १.६४.७४ ॥
In Gestalt eines Fisches wurde sie zur Durchstreiferin der Yamunā; jener Same des Vasu, vom Klauenfuß des Falken gefallen.
1.64.75
जग्राह तरसोपेत्य साऽद्रिका मत्स्यरूपिणी ।
कदाचिदपि मत्सीं तां बबन्धुर्मत्स्यजीविनः ॥ १.६४.७५ ॥
Adrikā, in Fischgestalt, näherte sich rasch und ergriff ihn. Einmal fingen Fischer jene Fischweibchen.
1.64.76
मासे च दशमे प्राप्ते तदा भरतसत्तम ।
उज्जह्रुरुदरात्तस्याः स्त्रीं पुमांसं च मानुषौ ॥ १.६४.७६ ॥
O Bester der Bharatas, als der zehnte Monat gekommen war, zogen sie aus ihrem Leib zwei Menschen hervor, eine Frau und einen Mann.
1.64.77
आश्चर्यभूतं तद्गत्वा राज्ञेऽथ प्रत्यवेदयन् ।
काये मत्स्या इमौ राजन्संभूतौ मानुषाविति ॥ १.६४.७७ ॥
Sie gingen zum König und meldeten dieses Wunder: »O König, aus dem Leib eines Fisches sind diese beiden Menschen geboren worden.«
1.64.78
तयोः पुमांसं जग्राह राजोपरिचरस्तदा ।
स मत्स्यो नाम राजासीद्धार्मिकः सत्यसङ्गरः ॥ १.६४.७८ ॥
Von den beiden nahm der König Uparicara damals den Mann an sich. Jener gerechte König, fest in seinem Wahrheitsgelübde, wurde unter dem Namen Matsya bekannt.
1.64.79
साऽप्सरा मुक्तशापा च क्षणेन समपद्यत ।
या पुरोक्ता भगवता तिर्यग्योनिगता शुभा ॥ १.६४.७९ ॥
Von ihrem Fluch befreit, gewann jene Apsaras in einem Augenblick ihre Gestalt zurück — die Glückverheißende, die der Erhabene zuvor als in tierische Geburt gegangen bezeichnet hatte.
1.64.80
मानुषौ जनयित्वा त्वं शापमोक्षमवाप्स्यसि ।
ततः साजनयित्वा तौ विशस्ता मत्स्यघातिभिः ॥ १.६४.८० ॥
Nachdem du zwei menschliche Kinder geboren hast, wirst du die Befreiung vom Fluch erlangen. Danach, nachdem sie sie geboren hatte, wurde sie von den Fischern erschlagen.
1.64.81
संत्यज्य मत्स्यरूपं सा दिव्यं रूपमवाप्य च ।
सिद्धर्षिचारणपथं जगामाथ वराप्सराः ॥ १.६४.८१ ॥
Ihre Fischgestalt ablegend und eine göttliche Gestalt erlangend, ging jene vortreffliche Apsaras den Weg der Siddhas, Weisen und Cāraṇas.
1.64.82
सा कन्या दुहिता तस्या मत्स्या मत्स्यसगन्धिनी ।
राज्ञा दत्ता च दाशाय कन्येयं ते भवत्विति ॥ १.६४.८२ ॥
Jene Jungfrau war ihre Tochter — von einem Fisch geboren, nach Fisch riechend. Der König gab sie dem Fischer mit den Worten: »Diese Jungfrau sei dein.«
1.64.83
रूपसत्वसमायुक्ता सर्वैः समुदिता गुणैः ।
सा तु सत्यवती नाम मत्स्यघात्यभिसंश्रयात् ॥ १.६४.८३ ॥
Mit Schönheit und Tugend begabt und mit allen Vorzügen ausgestattet, wurde sie wegen ihres Aufenthalts beim Fischer Satyavatī genannt.
1.64.84
आसीत्सा मत्स्यगन्धैव कंचित्कालं शुचिस्मिता ।
शुश्रूषार्थं पितुर्नावं वाहयन्तीं जले च ताम् ॥ १.६४.८४ ॥
Eine Zeitlang blieb sie nach Fisch riechend, mit reinem Lächeln; und um dem Vater zu dienen, steuerte sie ein Boot auf dem Wasser.
1.64.85
तीर्थयात्रां परिक्रामन्नपश्यद्वै पराशरः ।
अतीव रूपसंपन्नां सिद्धानामपि काङ्क्षिताम् ॥ १.६४.८५ ॥
Auf Pilgerfahrt umherwandernd, sah Parāśara wahrlich eine Frau von außerordentlicher Schönheit, die selbst von den Vollendeten begehrt wurde.
1.64.86
दृष्ट्वैव स च तां धीमांश्चकमे चारुहासिनीम् ।
दिव्यां तां वासवीं कन्यां रम्भोरूं मुनिपुङ्गवः ॥ १.६४.८६ ॥
Der weise Herrlichste unter den Weisen begehrte sie, sobald er die anmutig Lächelnde sah: die göttliche Jungfrau, Tochter des Vasu, mit Schenkeln wie der Bananenstamm.
1.64.87
संभवं चिन्तयित्वा तां ज्ञात्वा प्रोवाच शक्तिजः ।
क्व कर्णधारो नौर्येन नीयते ब्रूहि भामिनि ॥ १.६४.८७ ॥
Nachdem er die Möglichkeit bedacht und sie erkannt hatte, sprach der Sohn der Śakti: »O Dame, wo ist der Steuermann, durch den dieses Boot gelenkt wird? Sag es mir.«
1.64.88
अनपत्यस्य दाशस्य सुता तत्प्रियकाम्यया ।
सहस्रजनसंपन्ना नौर्मया वाह्यते द्विज ॥ १.६४.८८ ॥
"O Zweimalgeborener, ich bin die Tochter des kinderlosen Fischers Dāśa; aus Wunsch, ihm zu gefallen, lenke ich dieses Boot, das tausend Menschen tragen kann."
1.64.89
शोभनं वासवि शुभे किं चिरायसि वाह्यताम् ।
कलशं भविता भद्रे सहस्रार्धेन संमितम् ॥ १.६४.८९ ॥
"Gut so, o Tochter des Vasu, o Glückliche! Warum zögerst du? Lass das Boot weiterfahren. O gute Dame, es wird ein Krug vom Maß von fünfhundert sein."
1.64.90
अहं शेषो भिविष्यामि नीयतामचिरेण वै ।
मत्स्यगन्धा तथेत्युक्त्वा नावं वाहयतां जले ॥ १.६४.९० ॥
"Ich werde der Rest sein; möge es schnell fortgetragen werden." Mit den Worten »So sei es« ließ Matsyagandhā das Boot auf dem Wasser vorwärtsgleiten.
1.64.91
वीक्षमाणं मुनिं दृष्ट्वा प्रोवाचेदं वचस्तदा ।
मत्स्यगन्धेति मामाहुर्दाशराजसुतां जनाः ॥ १.६४.९१ ॥
Als sie den Weisen betrachten sah, sprach sie da diese Worte: „Die Leute nennen mich Matsyagandhā, die Tochter des Fürsten der Fischer.“
1.64.92
जन्म शोकाभितप्तायाः कथं ज्ञास्यसि कथ्यताम् ।
दिव्यज्ञानेन दृष्टं हि दृष्टमात्रेण ते वपुः ॥ १.६४.९२ ॥
„Wie wirst du meine Geburt erkennen, da ich vom Kummer gequält bin? Sprich! Durch göttliches Wissen hast du es allein durch den Anblick deines Körpers gesehen.“
1.64.93
प्रणयग्रहणार्थाय वक्ष्येव वासवि तच्छृणु ।
बर्हिषद इति ख्याताः पितरः सोमपास्तुते ॥ १.६४.९३ ॥
„Um deine Zuneigung zu gewinnen, werde ich es dir sagen, o Vāsavī; höre zu. Es sind die Ahnen, berühmt als die Barhiṣads, Trinker des Soma.“
1.64.94
तेषां त्वं मानसी कन्या अच्छोदा नाम विश्रुता ।
अच्छोदं नाम तद्दिव्यं सरो यस्मात्समुत्थितम् ॥ १.६४.९४ ॥
„Du bist ihre aus dem Geist geborene Tochter, berühmt unter dem Namen Acchodā. Jener göttliche See heißt Acchoda, denn aus ihm ist er entstanden.“
1.64.95
त्वया न दृष्टपूर्वास्तु पितरस्ते कदाचन ।
संभूता मनसा तेषां पितॄन्स्वान्नाभिजानती ॥ १.६४.९५ ॥
„Jene Ahnen hattest du noch nie gesehen. Obwohl aus ihrem Geist geboren, kanntest du deine eigenen Ahnen nicht.“
1.64.96
सा त्वन्यं पितरं वव्रे स्वानतिक्रम्य तान्पितॄन् ।
नाम्ना वसुरिति ख्यातं मनुपुत्रं दिवि स्थितम् ॥ १.६४.९६ ॥
„Sie aber überging ihre eigenen Ahnen und wählte einen anderen Vater: Vasu mit Namen, den Sohn Manus, der im Himmel wohnt.“
1.64.97
अद्रिकाऽप्सरसा युक्तं विमाने दिवि विष्ठितम् ।
सा तेन व्यभिचारेण मनसा कामचारिणी ॥ १.६४.९७ ॥
Adrikā, eine Apsaras, war bei ihm, der in einem himmlischen Wagen im Himmel saß. Durch jene ehebrecherische Verbindung wurde sie eine, die nach ihrem Wunsch umherzieht.
1.64.98
पितरं प्रार्थयित्वाऽन्यं योगाद्भष्टा पपात सा ।
अपश्यत्पतमाना सा विमानत्रयमन्तिकात् ॥ १.६४.९८ ॥
Nachdem sie einen anderen Gatten begehrt hatte, fiel sie, von ihrer Yoga-Kraft abgefallen. Im Fallen sah sie in der Nähe drei himmlische Wagen.
1.64.99
त्रसरेणुप्रमाणांस्तांस्तत्रापश्यत्स्वकान्पितॄन् ।
सुसूक्ष्मानपरिव्यक्तानङ्गैरङ्गेष्विवाहितान् ॥ १.६४.९९ ॥
Dort sah sie ihre eigenen Ahnen, fein wie Staubkörnchen, undeutlich, ihre Glieder wie in die Glieder der anderen eingefügt.
1.64.100
तातेति तानुवाचार्ता पतन्ती सा ह्यधोमुखी ।
तैरुक्ता सा तु माभैषीस्तेन सा संस्थिता दिवि ॥ १.६४.१०० ॥
Verzweifelt, mit dem Kopf nach unten fallend, rief sie ihnen zu: »O Vater!« Sie sprachen: »Fürchte dich nicht«, und dadurch blieb sie im Himmel bestehen.
1.64.101
ततः प्रसादयामास स्वान्पितॄन्दीनया गिरा ।
तामूचुः पितरः कन्यां भ्रैष्टश्वर्यां व्यतिक्रमात् ॥ १.६४.१०१ ॥
Dann besänftigte sie ihre eigenen Ahnen mit kläglicher Stimme. Die Ahnen sprachen zu jener Jungfrau, die durch ihre Übertretung ihre Macht verloren hatte.
1.64.102
भ्रष्टैश्वर्या स्वदोषेण पतसि त्वं शुचिस्मिते ।
यैरारभन्ते कर्माणि शरीरैरिह देवताः ॥ १.६४.१०२ ॥
»O du Reinlächelnde, durch deine eigene Schuld fällst du, deiner Macht beraubt. Durch jene Körper, mit denen die Götter hier ihre Riten vollziehen, fällst du.«
1.64.103
तैरेव तत्कर्मफलं प्राप्नुवन्ति स्म देवताः ।
मनुष्यास्त्वन्यदेहेन शुभाशुभमिति स्थितिः ॥ १.६४.१०३ ॥
Mit eben diesen Körpern erlangten die Götter die Frucht ihrer Taten; die Menschen aber empfangen in einem anderen Körper Gutes und Böses – so ist die Ordnung.
1.64.104
सद्यः फलन्ति कर्माणि देवत्वे प्रेत्य मानुषे ।
तस्मात्त्वं पतसे पुत्रि प्रेत्यत्वं प्राप्स्यसे फलम् ॥ १.६४.१०४ ॥
Im Zustand der Götter reifen die Taten sogleich; in der menschlichen Geburt nach dem Tod. Darum, Tochter, fällst du; nach dem Tod wirst du deine Frucht empfangen.
1.64.105
पितृहीना तु कन्या त्वं वसोर्हि त्वं सुता मता ।
मत्स्ययोनौ समुत्पन्ना सुताराज्ञो भविष्यसि ॥ १.६४.१०५ ॥
Du bist eine vaterlose Jungfrau, doch gilt du als Tochter Vasus. Aus einem Fischleib geboren, wirst du die Tochter eines Königs sein.
1.64.106
अद्रिका मत्स्यरूपाऽभूद्गङ्गायमनुसङ्गमे ।
पराशरस्य दायादं त्वं पुत्रं जनयिष्यसि ॥ १.६४.१०६ ॥
Adrikā wurde am Zusammenfluss von Gaṅgā und Yamunā zu einem Fisch. Du wirst einen Sohn gebären, den Erben Parāśaras.
1.64.107
यो वेदमेकं ब्रह्मर्षिश्चतुर्धा विबजिष्यति ।
महाभिषक्सुतस्यैव शन्तनोः कीर्तिवर्धनम् ॥ १.६४.१०७ ॥
Der Brahmarṣi, der den einen Veda vierfach teilen wird, wird den Ruhm Śantanus, des Sohnes Mahābhiṣajs, mehren.
1.64.108
ज्येष्ठं चित्राङ्गदं वीरं चित्रवीरं च विश्रुतम् ।
एतान्सूत्वा सुपुत्रांस्त्वं पुनरेव गमिष्यसि ॥ १.६४.१०८ ॥
Nachdem du diese guten Söhne geboren hast — den ältesten, den Helden Citrāṅgada, und den berühmten Citravīrya —, wirst du wieder zurückkehren.
1.64.109
व्यतिक्रमात्पितॄणां च प्राप्स्यसे जन्म कुत्सितम् ।
अस्यैव राज्ञस्त्वं कन्या ह्यद्रिकायां भविष्यसि ॥ १.६४.१०९ ॥
Durch die Übertretung gegenüber den Ahnen wirst du eine niedrige Geburt erlangen; als Tochter eben dieses Königs wirst du aus Adrikā geboren werden.
1.64.110
अष्टाविंशे भवित्री त्वं द्वापरे मत्स्ययोनिजा ।
एवमुक्ता पुरा तैस्त्वं जाता सत्यवती शुभा ॥ १.६४.११० ॥
Im achtundzwanzigsten Dvāpara wirst du aus einem Fischschoß geboren; so hatte man dir es einst gesagt, und so wurde die glückverheißende Satyavatī geboren.
1.64.111
अद्रिकेत्यभिविख्याता ब्रह्मशापाद्वराप्सरा ।
मीनभावमनुप्राप्ता त्वं जनित्वा गता दिवम् ॥ १.६४.१११ ॥
Jene vortreffliche Apsaras, berühmt als Adrikā, geriet durch den Fluch eines Brahmanen in den Zustand eines Fisches; nachdem du geboren hattest, gingst du zum Himmel.
1.64.112
तस्यां जातासि सा कन्या राज्ञो वीर्येण चैवहि ।
तस्माद्वासवि भद्रं ते याचे वंशकरं सुतम् ॥ १.६४.११२ ॥
Aus ihr, durch den Samen des Königs, bist du als Jungfrau geboren; darum, o Vāsavī, möge es dir wohlergehen — ich bitte um einen Sohn, der die Linie fortführt.
1.64.113
संगमं मम कल्याणि कुरुष्वेत्यभ्यभाषत ॥ १.६४.११३ ॥
»O Glückverheißende, vereinige dich mit mir«, so sprach er zu ihr.
1.64.114
विस्मयाविष्टसर्वाङ्गी जातिस्मरणतां गता ।
साब्रवीत्पश्य भगवन्परपारे स्थितानृषीन् ॥ १.६४.११४ ॥
Am ganzen Körper von Staunen ergriffen, sich ihrer Geburt erinnernd, sprach sie: »Sieh, o Verehrter, die Weisen, die am anderen Ufer stehen.«
1.64.115
आवयोर्दृष्टयोरेभिः कथं नु स्यात्समागमः ।
एवं तयोक्तो भगवान्नीहारमसृजत्प्रभुः ॥ १.६४.११५ ॥
Wie könnte unsere Begegnung stattfinden, wenn diese uns beide sehen? So angesprochen erschuf der erhabene Herr einen Nebel.
1.64.116
येन देशः स सर्वस्तु तमोभूत इवाभवत् ।
दृष्ट्वा सृष्टं तु नीहारं ततस्तं परमर्षिणा ॥ १.६४.११६ ॥
Dadurch wurde die ganze Gegend wie finster. Da sah der große Weise den erschaffenen Nebel.
1.64.117
विस्मिता साभवत्कन्या व्रीडिता च तपस्विनी ।
विद्धि मां भगवन्कन्यां सदा पितृवशानुगाम् ॥ १.६४.११७ ॥
Das Mädchen war verwundert und verlegen. Die Asketin sprach: »Wisse, Ehrwürdiger, dass ich eine Jungfrau bin, die stets dem Willen ihres Vaters folgt.«
1.64.118
त्वत्संयोगाच्च दुष्येत कन्याभावो ममाऽनघ ।
कन्यात्वे दूषिते वापि कथं शक्ष्ये द्विजोत्तम ॥ १.६४.११८ ॥
Durch Verbindung mit dir würde mein Jungfrauenstand befleckt, o Makelloser. Wenn mein Jungfrauenstand befleckt ist, wie könnte ich bestehen, bester der Zweimalgeborenen?
1.64.119
गृह गन्तुमुषे चाहं धीमन्न स्थातुमुत्सहे ।
एतत्संचिन्त्य भगवन्विधत्स्व यदनन्तरम् ॥ १.६४.११९ ॥
Ich möchte nach Hause gehen, o Weiser, und ich wage nicht zu bleiben. Dies bedenkend, Ehrwürdiger, tue, was danach geschehen soll.
1.64.120
एवमुक्तवतीं तीं तु प्रीतिमानुषिसत्तमः ।
उवाच मत्प्रियं कृत्वा कन्यैव त्वं भविष्यति ॥ १.६४.१२० ॥
Als sie so gesprochen hatte, sprach der beste der Weisen erfreut zu ihr: »Nachdem du mir einen lieben Dienst erwiesen hast, wirst du doch Jungfrau bleiben.«
1.64.121
वृणीष्व च वरं भीरुं यं त्वमिच्छसि भामिनि ।
वृथा हि न प्रसादो मे भूतपूर्वः शुचिस्मिते ॥ १.६४.१२१ ॥
Wähle eine Gabe, Furchtsame, welche du begehrst, o schöne Frau. Denn meine Gunst ist noch nie vergeblich gewesen, o du mit reinem Lächeln.
1.64.122
एवमुक्ता वरं वव्रे गात्रसौगन्ध्यमुत्तमम् ।
सचास्यै भगवान्प्रादान्मनः काङ्क्षितं प्रभुः ॥ १.६४.१२२ ॥
So angesprochen wählte sie als Gabe den höchsten Duft ihres Körpers. Und der erhabene Herr gewährte ihr, was ihr Herz begehrte.
1.64.123
ततो लब्धवरा प्रीता स्त्रीभावगुणभूषिता ।
जगाम सह संसर्गमृषिणाऽद्भुतकर्मणा ॥ १.६४.१२३ ॥
Dann ging sie, nachdem sie die Gabe erhalten hatte und erfreut war, geschmückt mit den Vorzügen der Weiblichkeit, zur Vereinigung mit dem Weisen von wunderbaren Taten.
1.64.124
तस्यास्तु योजनाद्गन्धमाजिघ्रन्त नरा भुवि ॥ १.६४.१२४ ॥
Die Menschen auf der Erde rochen ihren Duft aus einer Yojana Entfernung.
1.64.125
तस्या योजनगन्धेति ततो नामापरं स्मृतम् ।
इति सत्यवती हृष्टा लब्ध्वा वरमनुत्तमम् ॥ १.६४.१२५ ॥
Dann wurde ihr ein weiterer Name zugesprochen: Yojanagandhā. So wurde Satyavatī, erfreut über die höchste Gabe erlangt zu haben,
1.64.126
पराशरेण संयुक्ता सद्यो गर्भं सुषाव सा ।
जज्ञे च यमुनाद्वीपे पाराशर्यः स वीर्यवान् ॥ १.६४.१२६ ॥
Mit Parāśara vereint, empfing sie sogleich und gebar; und auf einer Insel der Yamunā wurde jener mächtige Sohn Parāśaras geboren.
1.64.127
स मातरमनुज्ञाप्य तपस्येव मनो दधे ।
स्मृतोऽहं दर्शयिष्यामि कृत्येष्विति च सोऽब्रवीत् ॥ १.६४.१२७ ॥
Nachdem er sich von seiner Mutter verabschiedet hatte, richtete er seinen Geist allein auf Askese und sprach: »Wenn du in Zeiten der Not an mich denkst, werde ich mich zeigen.«
1.64.128
एवं द्वैपायनो जज्ञे सत्यवत्यां पराशरात् ।
न्यस्तोद्वीपे यद्बालस्तस्माद्द्वैपायनःस्मृतः ॥ १.६४.१२८ ॥
So wurde Dvaipāyana von Parāśara mit Satyavatī geboren; weil das Kind auf einer Insel ausgesetzt wurde, wurde er Dvaipāyana genannt.
1.64.129
पादापसारिणं धर्मं स तु विद्वान्युगे युगे ।
आयुः शक्तिं च मर्त्यानां युगावस्थामवेक्ष्यच ॥ १.६४.१२९ ॥
Da er wusste, dass das Dharma in jedem Zeitalter einen Fuß verliert, bedachte er die Lebensdauer und Kraft der Sterblichen und den Zustand des Zeitalters.
1.64.130
ब्रह्मणो ब्राह्मणानां च तथानुग्रहकाङ्क्षया ।
विव्यास वेदान्यस्मत्स तस्माद्व्यास इति स्मृतः ॥ १.६४.१३० ॥
Aus dem Wunsch heraus, Brahmā und den Brahmanen Gnade zu erweisen, ordnete er die Veden; deshalb wurde er Vyāsa genannt.
1.64.131
वेदानध्यापयामास महाभारतपञ्चमान् ।
सुमन्तुं जैमिनिं पैलं शुकं चैव स्वमात्मजम् ॥ १.६४.१३१ ॥
Das Mahābhārata als fünften Veda betrachtend, lehrte er die Veden Sumantu, Jaimini, Paila und seinen eigenen Sohn Śuka.
1.64.132
प्रभुर्वरिष्ठो वरदो वैशंपायनमेव च ।
संहितास्तैः पृथक्त्वेन भारतस्य प्रकाशिताः ॥ १.६४.१३२ ॥
Dieser mächtige, hervorragende und gnadenspendende Lehrer unterwies auch Vaiśampāyana; durch sie wurden die Rezensionen des Bhārata getrennt bekannt gemacht.
1.64.133
तथा भीष्मः शान्तनवो गङ्गायाममितद्युतिः ।
वसुवीर्यात्समभवन्महावीर्यो महायशाः ॥ १.६४.१३३ ॥
Ebenso wurde Bhīṣma, der Sohn Śantanus von unermesslichem Glanz, aus der Kraft des Vasu von Gaṅgā geboren; er war von großer Tapferkeit und großem Ruhm.
1.64.134
वैदार्थविच्च भगवानृषिर्विप्रो महायशाः ।
शूले प्रोतः पुराणर्षिरचोरश्चोरशङ्कया ॥ १.६४.१३४ ॥
Der ehrwürdige Weise, Kenner der Bedeutung der Veden, ein Brahmane von großem Ruhm, der uralte Seher, wurde auf einen Pfahl gespießt, im Verdacht des Diebstahls, obwohl er kein Dieb war.
1.64.135
अणीमाण्डव्य इत्येवं विख्यातः स महायशाः ।
स धर्ममाहूय पुरा महर्षिरिदमुक्तवान् ॥ १.६४.१३५ ॥
Jener hochberühmte, so als Aṇīmāṇḍavya bekannt, rief einst Dharma und sprach diese Worte.
1.64.136
इषीकया मया बाल्याद्विद्धा ह्येका शकुन्तिका ।
तत्किल्बिषं स्मरे धर्म नान्यत्पापमहं स्मरे ॥ १.६४.१३६ ॥
In meiner Kindheit durchbohrte ich mit einem Schilfrohr einen kleinen Vogel; diese Schuld erinnere ich, o Dharma. Eine andere Sünde erinnere ich nicht.
1.64.137
तन्मे सहस्रममितं कस्मान्नेहाजयत्तपः ।
गरीयान्ब्राह्मणवधः सर्वभूतवधाद्यतः ॥ १.६४.१३७ ॥
Warum hat dann meine unermessliche tausendjährige Askese hier nicht gesiegt? Denn die Tötung eines Brahmanen wiegt schwerer als die Tötung aller Wesen.
1.64.138
तस्मात्त्वं किल्बिषादस्माच्छूद्रयोनौ जनिष्यसि ।
तेन शापेन धर्मोऽपि शूद्रयोनावजायत ॥ १.६४.१३८ ॥
Darum wirst du wegen dieser Schuld in einem Śūdra-Schoß geboren werden. Durch jenen Fluch wurde auch Dharma in einem Śūdra-Schoß geboren.
1.64.139
विद्वान्विदुररूपेण धार्मिकः किल्बिषात्ततः ।
संजयो मुनिकल्पस्तु जज्ञे सूतो गवल्गणात् ॥ १.६४.१३९ ॥
Der Gelehrte und Rechtschaffene wurde in Gestalt Viduras geboren; dann, durch jene Schuld, wurde Sañjaya, einem Weisen gleich, als Wagenlenker von Gavalgaṇa geboren.
1.64.140
सूर्याच्च कुन्तिकन्यायां जज्ञे कर्णो महाबलः ।
सहजं कवचं बिभ्रत्कुण्डलोद्योतिताननः ॥ १.६४.१४० ॥
Von Sūrya wurde in der Jungfrau Kuntī der mächtige Karṇa geboren, der seine angeborene Rüstung trug, sein Antlitz von den Ohrringen erhellt.
1.64.141
अनुग्रहार्थं लोकानां विष्णुर्लोकनमस्कृतः ।
वसुदेवात्तु देवक्यां प्रादुर्भूतो महायशाः ॥ १.६४.१४१ ॥
Zur Gnade der Welten erschien Viṣṇu, von den Welten verehrt, von großem Ruhm, aus Vasudeva in Devakī.
1.64.142
अनादिनिधनो देवः स कर्ता जगतः प्रभुः ।
अव्यक्तमक्षरं ब्रह्म प्रधानं त्रिगुणात्मकम् ॥ १.६४.१४२ ॥
Jener Gott, ohne Anfang und Ende, ist der Schöpfer und Herr der Welt; er ist das Unmanifeste, das unvergängliche Brahman, die Urmaterie aus den drei guṇas.
1.64.143
आत्मानमव्ययं चैव प्रकृतिं प्रभवं प्रभुम् ।
पुरुषं विश्वकर्माणं सत्वयोगं ध्रुवाक्षरम् ॥ १.६४.१४३ ॥
Er ist das unvergängliche Selbst, die Natur, der Ursprung, der Herr; der Puruṣa, Urheber aller Werke, mit sattva verbunden, das beständige Unvergängliche.
1.64.144
अनन्तमचलं देवं हंसं नारायणं प्रभुम् ।
धातारमजमव्यक्तं यमाहुः परमव्ययम् ॥ १.६४.१४४ ॥
Den Unendlichen, unbewegten Gott, den Schwan, Nārāyaṇa, den Herrn, den Erhalter, den Ungeborenen, das Unmanifeste — ihn nennt man den Höchsten, den Unvergänglichen.
1.64.145
कैवल्यं निर्गुणं विश्वमनादिमजमव्ययम् ।
पुरुषः स विभुः कर्ता सर्वभूतपितामहः ॥ १.६४.१४५ ॥
Er ist Kaivalya, ohne Eigenschaften, das Weltall, ohne Anfang, ungeboren und unvergänglich. Er ist der Puruṣa, allgegenwärtig, der Schöpfer, der Urahn aller Wesen.
1.64.146
धर्मसंस्थापनार्थाय प्रजज्ञेऽन्धकवृष्णिषु ।
अस्त्रज्ञौ तु महावीर्यौ सर्वशास्त्रविशारदौ ॥ १.६४.१४६ ॥
Zur Festigung des Dharma wurden sie unter den Andhakas und Vṛṣṇis geboren: beide Kenner der Waffen, von großer Tapferkeit und bewandert in allen Schriften.
1.64.147
सात्यकिः कृतवर्मा च नारायणमनुव्रतौ ।
सत्यकाद्धृदिकाच्चैव जज्ञातेऽस्त्रविशारदौ ॥ १.६४.१४७ ॥
Sātyaki und Kṛtavarman, Nārāyaṇas Gefolgsleute, wurden von Satyaka und Hṛdika geboren; beide waren kundig im Waffenkampf.
1.64.148
भरद्वाजस्य च स्कन्नं द्रोण्यां शुक्रमवर्धत ।
सहर्षेरुग्रतपसस्तस्माद्द्रोणो व्यजायत ॥ १.६४.१४८ ॥
Der Samen Bharadvājas fiel in eine droṇī und wuchs; von jenem Weisen von gewaltiger Askese wurde Droṇa geboren.
1.64.149
गौतमान्मिथुनं जज्ञे शरस्तम्बाच्छरद्वतः ।
अश्वत्थाम्नश्च जननी कृपश्चैव महाबलः ॥ १.६४.१४९ ॥
Von Gautama wurde ein Zwillingspaar geboren; aus einem Schilfbüschel Śaradvat. Auch Aśvatthāmans Mutter und der mächtige Kṛpa wurden geboren.
1.64.150
अश्वत्थामा ततो जज्ञे द्रोणादेव महाबलः ।
तथैव धृष्टद्युम्नोऽपि साक्षादग्निसमद्युतिः ॥ १.६४.१५० ॥
Dann wurde aus Droṇa der mächtige Aśvatthāman geboren; ebenso wurde Dhṛṣṭadyumna geboren, strahlend wie das Feuer selbst.
1.64.151
वैताने कर्मणि तते पावकात्समजायत ।
वीरो द्रोणविनाशाय धनुरादाय वीर्यवान् ॥ १.६४.१५१ ॥
Im Vaitāna-Opfer, das in großem Stil vollzogen wurde, wurde aus dem Feuer ein Held geboren, der, den Bogen ergreifend zur Vernichtung Droṇas, mächtig war.
1.64.152
तथैव वेद्यां कृष्णापि जज्ञे तेजस्विनी शुभा ।
विभ्राजमाना वपुषा बिभ्रती रूपमुत्तमम् ॥ १.६४.१५२ ॥
Ebenso wurde Kṛṣṇā vom Altar geboren, strahlend und verheißungsvoll, leuchtend im Körper, eine höchste Schönheit tragend.
1.64.153
प्रह्रादशिष्यो नग्नजित्सुबलश्चाभवत्ततः ।
तस्य प्रजा धर्महन्त्री जज्ञे देवप्रकोपनात् ॥ १.६४.१५३ ॥
Dann wurden Nagnajit und Subala Schüler Prahlādas; durch die Erzürnung der Götter wurde ihre Nachkommenschaft geboren, eine Zerstörerin des Dharma.
1.64.154
गान्धारराजपुत्रोऽभूच्छकुनिः सौबलस्तथा ।
दुर्योधनस्य जननी जज्ञातेऽर्थविशारदौ ॥ १.६४.१५४ ॥
Śakuni, der Sohn des Königs von Gandhāra, ein Nachkomme Subalas, entstand; und Duryodhanas Mutter sowie Śakuni wurden beide geboren, kundig in den Angelegenheiten des Reichtums.
1.64.155
कृष्णद्वैपायनाज्जज्ञे धृतराष्ट्रो जनेश्वरः ।
क्षेत्रे विचित्रवीर्यस्य पाण्डुश्चैव महाबलः ॥ १.६४.१५५ ॥
Von Kṛṣṇa-Dvaipāyana wurde Dhṛtarāṣṭra geboren, der Herr der Menschen; und im Feld Vicitravīryas wurde ebenfalls der mächtige Pāṇḍu geboren.
1.64.156
धर्मार्थकुशलो धीमान्मेधावी धूतकल्मषः ।
विदुरः शूद्रयोनौ तु जज्ञे द्वैपायनादपि ॥ १.६४.१५६ ॥
Vidura, kundig in Dharma und Reichtum, weise, verständig, ohne Makel, wurde aus einem śūdra-Schoß geboren, doch auch von Dvaipāyana.
1.64.157
पाण्डोस्तु जज्ञिरे पञ्च पुत्रा देवसमाः पृथक् ।
द्वयोः स्त्रियोर्गुणज्येष्ठस्तेषामासीद्युधिष्ठिरः ॥ १.६४.१५७ ॥
Pāṇḍu hatte fünf Söhne, den Göttern gleich, geboren von seinen zwei Frauen. Unter ihnen war der an Tugend älteste Yudhiṣṭhira.
1.64.158
धर्माद्युधिष्ठिरो जज्ञे मारुताच्च वृकोदरः ।
इन्द्राद्धनंजयः श्रीमान्सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ १.६४.१५८ ॥
Von Dharma wurde Yudhiṣṭhira geboren, von Vāyu Vṛkodara (Bhīma), und von Indra der glanzvolle Dhanaṃjaya (Arjuna), der beste aller Waffenträger.
1.64.159
जज्ञाते रूपसंपन्नावश्विभ्यां च यमावपि ।
नकुलः सहदेवश्च गुरुशुश्रूषणे रतौ ॥ १.६४.१५९ ॥
Von den Aśvin wurden die schönen Zwillinge Nakula und Sahadeva geboren, beide dem Dienst an den Älteren ergeben.
1.64.160
तथा पुत्रशतं जज्ञे धृतराष्ट्रस्य धीमतः ।
दुर्योधनप्रभृतयो युयुत्सुः करणस्तथा ॥ १.६४.१६० ॥
Ebenso hatte der weise Dhṛtarāṣṭra hundert Söhne, angeführt von Duryodhana, darunter Yuyutsu und Karaṇa.
1.64.161
ततो दुःशासनश्चैव दुःसहश्चापि भारत ।
दुर्मर्षणो विकर्णश्च चित्रसेनो विविंशतिः ॥ १.६४.१६१ ॥
Dann Duḥśāsana, Duḥsaha, o Bhārata, Durmarṣaṇa, Vikarṇa, Citrasena und auch Vivaṃśati.
1.64.162
जयः सत्यव्रतश्चैव पुरुमित्रश्च भारत ।
वैश्यापुत्रो युयुत्सुश्च एकादश महारथाः ॥ १.६४.१६२ ॥
Jaya, Satyavrata, Purumitra, o Bhārata, und Yuyutsu, Sohn einer Vaiśya-Frau – dies waren die elf großen Wagenkrieger.
1.64.163
अभिमन्युः सुभद्रायामर्जुनादभ्यजायत ।
स्वस्रीयो वासुदेवस्य पौत्रः पाण्डोर्महात्मनः ॥ १.६४.१६३ ॥
Abhimanyu wurde von Arjuna mit Subhadrā geboren. Er war der Schwestersohn Vāsudevas und der Enkel des großherzigen Pāṇḍu.
1.64.164
पाण्डवेभ्यो हि पाञ्चाल्यां द्रौपद्यां पञ्च जज्ञिरे ।
कुमारा रूपसंपन्नाः सर्वशास्त्रविशारदाः ॥ १.६४.१६४ ॥
Den Pāṇḍava wurden durch Draupadī, die Tochter der Pāñcāla, fünf Söhne geboren: schöne Prinzen, bewandert in allen Wissenschaften.
1.64.165
प्रतिविन्ध्यो युधिष्ठिरात्सुतसोमो वृकोदरात् ।
अर्जुनाच्छ्रुतकीर्तिस्तु शतानीकस्तु नाकुलिः ॥ १.६४.१६५ ॥
Von Yudhiṣṭhira wurde Pratividhya geboren, von Vṛkodara Sutasoma, von Arjuna Śrutakīrti und von Nakula Śatānīka.
1.64.166
तथैव सहदेवाच्च श्रुतसेनः प्रतापवान् ।
हिडिम्बायां च भीमेन वने जज्ञे घटोत्कचः ॥ १.६४.१६६ ॥
Ebenso wurde von Sahadeva der mächtige Śrutasena geboren; und im Wald wurde von Bhīma mit Hiḍimbā Ghaṭotkaca geboren.
1.64.167
शिखण्डी द्रुपदाज्जज्ञे कन्या पुत्रत्वभागता ।
यां यक्षः पुरुषं चक्रे स्थूमः प्रियचिकीर्षया ॥ १.६४.१६७ ॥
Von Drupada wurde Śikhaṇḍī geboren, eine Tochter, die die Stellung eines Sohnes angenommen hatte; sie wurde vom Yaksha Sthūma aus dem Wunsch heraus, ihr Gutes zu tun, zum Mann gemacht.
1.64.168
कुरूणां विग्रहे तस्मिन्समागच्छन्बहून्यथ ।
राज्ञां शतसहस्राणि योत्स्यमानानि संयुगे ॥ १.६४.१६८ ॥
In jenem Streit der Kurus versammelten sich viele, Hunderttausende von Königen, die im Kampf zu kämpfen bereit waren.
1.64.169
तेषामपरिमेयानां नामधेयानि सर्वशः ।
न शक्यानि समाख्यातुं वर्षाणामयुतैरपि।
एते तु कीर्तिता मुख्या यैराख्यानमिदं ततम् ॥ १.६४.१६९ ॥
Die Namen jener unermesslichen Menschen können nicht alle aufgezählt werden, selbst nicht in Zehntausenden von Jahren. Doch diese Hauptpersonen wurden genannt, durch die diese Erzählung ausführlich entfaltet wurde.