مهابهاراتا · أدهيايا 1.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.69.1
त्वत्तः श्रुतमिदं ब्रह्मन्देवदानवरक्षसाम् ।
अंशावतरणं सम्यग्गन्धर्वाप्सरसां तथा ॥ १.६९.१ ॥
أيها البراهمن، لقد سمعتُ منك تمامًا عن نزول أجزاء الآلهة والدانافا والراكشاسا والغاندهارفا والأبساراس.
1.69.2
इमं तु भूय इच्छामि कुरूणां वंशमादितः ।
कथ्यमानं त्वया विप्र विप्रर्षिगणसन्निधौ ॥ १.६९.२ ॥
لكن أيها البراهمن، أرغب أن تروي لي من جديد من البداية نسب الكوروس في حضور جمع الحكماء البراهمة.
1.69.3
धर्मार्थकामसहितं राजर्षीणां प्रकीर्तितम् ।
पवित्रं कीर्त्यमानं मे निबोधेदं मनीषिणाम् ॥ १.६९.३ ॥
هذه الحكاية المقدسة، التي أعلنها الحكماء الملكيون وجمعت الدهارما والثروة والرغبة، أتلوها الآن؛ أيها الحكماء، اسمعوا.
1.69.4
प्रजापतेस्तु दक्षस्य मनोर्वैवस्वतस्य च ।
भरतस्य कुरोः पूरोराजमीढस्य चानघ ॥ १.६९.४ ॥
أيها الطاهر، أنساب براجابتي ودكشا ومانو وفايفاسفاتا وبهارتا وكورو وبورو وراجاميدها.
1.69.5
यादवानामिमं वंशं कौरवाणां च सर्वशः ।
तथैव भरतानां च पुण्यं स्वस्त्ययनं महत् ॥ १.६९.५ ॥
هذا نسب اليادافا، والنسب الكامل للكوراڤا، وكذلك نسب البهاراتا، وهي مقدسة وعظيمة النفع والسلامة.
1.69.6
धन्यं यशस्यमायुष्यं कीर्तयिष्यामि तेऽनघ ।
तेजोभिरुदिताः सर्वे महर्षिसमतेजसः ॥ १.६९.६ ॥
أيها الطاهر، سأروي لك هذا النسب الذي يجلب الرخاء والشهرة وطول العمر؛ وقد ظهروا جميعًا بنورهم مساوين في البهاء للحكماء العظام.
1.69.7
दश प्राचेतसः पुत्राः सन्तः पुण्यजनाः स्मृताः ।
मुखजेनाग्निना यैस्ते पूर्वं दग्धा महौजसः ॥ १.६९.७ ॥
أبناء براتشيتاس العشرة، المذكورون باسم بونياجانا، أُحرقوا قديماً بالنار المولودة من الفم، أولئك ذوو القوة العظيمة.
1.69.8
तेभ्यः प्राचेतसो जज्ञे दक्षो दक्षादिमाः प्रजाः ।
संभूताः पुरुषव्याघ्र स हि लोकपितामहः ॥ १.६९.८ ॥
ومن أولئك، عن طريق براتشيتاس، وُلد داكشا؛ ومن داكشا نشأت هذه الخلائق. يا نمر الرجال، هو حقاً جد العوالم.
1.69.9
वीरिण्या सह सङ्गम्य दक्षः प्राचेतसो मुनिः ।
आत्मतुल्यानजनयत्सहस्रं संशितव्रतान् ॥ १.६९.९ ॥
اتحد براهمي الحكيم داكشا، ابن براتشيتاس، بفيرينى فأنجب ألف ابن يماثله، راسخين في نذورهم.
1.69.10
सहस्रसङ्ख्यानसंभूतान्दक्षपुत्रांश्च नारदः ।
मोक्षमध्यापयामास साङ्ख्यज्ञानमनुत्तमम् ॥ १.६९.१० ॥
علّم ناراداً أولئك الآلاف من أبناء داكشا التحرر والمعرفة السامية للسانخيا.
1.69.11
नाशार्थं योजयामास दिगन्तज्ञानकर्मसु ।
ततः पञ्चाशतं कन्या पुत्रिका अभिसन्दधे।
प्रजापतिः प्रजा दक्षः सिसृक्षुर्जनमेजय ॥ १.६९.११ ॥
وجّههم إلى الهلاك، إلى المعرفة والأعمال التي تبلغ أطراف الجهات. ثم أنجب داكشا، سيد الخلائق، راغباً في خلق الذرية، يا جانامجايا، خمسين ابنة.
1.69.12
ददौ दश स धर्माय कश्यपाय त्रयोदश ।
कालस्य नयने युक्ताः सप्तविंशतिमिन्दवे ॥ १.६९.१२ ॥
أعطى عشرة لدارما، وثلاثة عشر لكاشيابا؛ والسبعة والعشرين، المرتبطة كعيون للزمان، أعطاها للقمر.
1.69.13
त्रयोदशानां पत्नीनां या तु दाक्षायणी वरा ।
मारीचः कश्यपस्त्वस्यामादित्यान्समजीजनत् ॥ १.६९.१३ ॥
من بين الزوجات الثلاث عشرة، ولدت ابنة داكشا الفاضلة من كشيapa ابن مريشي الآديتيا.
1.69.14
इन्द्रादीन्वीर्यसंपन्नान्विवस्वन्तमथापि च ।
विवस्वतः सुतो जज्ञे यमो वैवस्वतः प्रभुः ॥ १.६९.१४ ॥
وأنجب إندرا وغيره من ذوي البأس، وكذلك فيفاسفات؛ وولد من فيفاسفات الرب ياما فايفاسفاتا.
1.69.15
मार्ताण्डस्य यमी चापि सुता राजन्नजायत ।
मार्तण्डस्य मनुर्धीमानजायत सुतः प्रभुः ॥ १.६९.१५ ॥
وولدت أيضًا يامي، ابنة مارتاندا، أيها الملك؛ وولد مانو الحكيم، الرب، ابن مارتاندا.
1.69.16
धर्मात्मा स मनुर्धीमान्यत्र वंशः प्रतिष्ठितः ।
मनोर्वंशो मानवानां ततोऽयं प्रथितोऽभवत् ॥ १.६९.१६ ॥
ذلك مانو الصالح الحكيم، الذي به قامت السلالة؛ فصارت سلالة مانو مشهورة منذ ذلك الحين باسم سلالة البشر.
1.69.17
ब्रह्मक्षत्रादयस्तस्मान्मनोर्जातास्तु मानवाः ।
ततोऽभवन्महाराज ब्रह्म क्षत्रेण सङ्गतम् ॥ १.६९.१७ ॥
من مانو وُلد البشر، من البراهمة والكشاتريا وغيرهم؛ ثم، أيها الملك العظيم، اتحدت قوة البراهمة مع قوة المحاربين.
1.69.18
ब्राह्मणा मानवास्तेषां साङ्गं वेदमदारयन् ।
वेनं धृष्णुं नरिष्यन्तं नाभागेक्ष्वाकुमेव च ॥ १.६९.१८ ॥
من بينهم قسم براهمة النسل البشري الفيدا مع أطرافها؛ وكذلك فينا ودريشنو ونريشيانتا ونابهاغا وإكشفاكو.
1.69.19
कारूषमथ शर्यातिं तथा चैवाष्टमीमिलाम् ।
पृष्टध्रं नवमं प्राहुः क्षत्रधर्मपरायणम् ॥ १.६९.१९ ॥
كارُوشَ، ثم شَرْيَاتي، وكذلك الثامن إيلا، والتاسع بْرِشْتَدْهْرَ المنكبّ على واجب المحارب، هكذا يقولون.
1.69.20
नाभागारिष्टदशमान्मनोः पुत्रान्प्रचक्षते ।
पञ्चाशत्तु मनोः पुत्रास्तथैवान्येऽभवन्क्षितौ ॥ १.६९.२० ॥
نابهاغا وأريشتا، العاشر، يُعدّان من أبناء مانو. وكان لمانو خمسون ابنًا، وغيرهم ولدوا كذلك على الأرض.
1.69.21
अन्योन्यभेदात्ते सर्वे विनेशुरिति नः श्रुतम् ।
पुरूरवास्ततो विद्वानिलायां समपद्यत ॥ १.६९.२१ ॥
بسبب الخلاف فيما بينهم هلكوا جميعًا، هكذا سمعنا. ثم وُلد الحكيم بورورافاس من إيلا.
1.69.22
सा वै तस्याभवन्माता पिता चैवेति नः श्रुतम् ।
त्रयोदश समुद्रस्य द्वीपानश्नन्पुरूरवाः ॥ १.६९.२२ ॥
وهي بالفعل كانت أمه وأباه، هكذا سمعنا. وقد تمتع بورورافاس بالجزر الثلاث عشرة في البحر.
1.69.23
अमानुषैर्वृतः सत्वैर्मानुषः सन्महायशाः ।
विप्रैः स विग्रहं चक्रे वीर्योन्मत्तः पुरूरवाः ॥ १.६९.२३ ॥
كان بورورافاس إنسانًا محاطًا بكائنات غير بشرية، عظيم الشهرة، فأسكره الزهو بالقوة فأثار النزاع مع البراهمة.
1.69.24
जहार च स विप्राणां रत्नान्युत्क्रोशतामपि ।
सनत्कुमारस्तं राजन्ब्रह्मलोकादुपेत्य ह ॥ १.६९.२४ ॥
وكان ينتزع جواهر البراهمة وهم يصرخون. فيا أيها الملك، جاء سنت كوماراً من عالم براهما وتوجّه إليه.
1.69.25
अनुदर्शं ततश्चक्रे प्रत्यगृह्णान्न चाप्यसौ ।
ततो महर्षिभिः क्रुद्धैः सद्यः शप्तो व्यनश्यत ॥ १.६९.२५ ॥
ثم نظر إليها واحدةً تلو الأخرى، لكنه لم يقبل شيئًا منها. فلعنه كبار الحكماء الغاضبون في الحال، فهلك.
1.69.26
लोभान्वितो बलमदान्नष्टसंज्ञो नराधिपः ।
स हि गन्धर्वलोकस्थानुर्वश्या सहितो विराट् ॥ १.६९.२६ ॥
ذلك الملك المملوء طمعًا، الذي فقد وعيه بسكر القوة، المقيم في عالم الغاندهاروا مع أورفاشي — ذلك السيد فيراج.
1.69.27
आनिनाय क्रियार्थेऽग्नीन्यथावद्विहितांस्त्रिधा ।
षट् सुता जज्ञिरे चैलादायुर्धीमानमावसुः ॥ १.६९.२७ ॥
جاء بالنيران لأجل الشعيرة كما هي مقررة ثلاثية على الوجه الصحيح. وولد له ستة أبناء: آيو ابن إيلا، والحكيم أماوسو وغيرهم.
1.69.28
दृढायुश्च वनायुश्च शतायुश्चोर्वशीसुताः ।
नहुषं वृद्धशर्माणं रजिं गयमनेनसम् ॥ १.६९.२८ ॥
دريدهايو وفانايو وشاتايو كانوا أبناء أورفاشي؛ وكذلك ناهوشا وفريدهاشارمان وراجي وغايا وأنيناس.
1.69.29
स्वर्भानवी सुतानेतानायोः पुत्रान्प्रचक्षते ।
आयुषो नहुषः पुत्रो धीमान्सत्यपराक्रमः ॥ १.६९.२९ ॥
هؤلاء الأبناء لابنة سفاربهانو يُدعون أبناء آيو. وابن آيو كان ناهوشا، الحكيم ذو البأس الصادق.
1.69.30
राज्यं शशास सुमहद्धर्मेण पृथिवीपते ।
पितॄन्देवानृषीन्विप्रान्गन्धर्वोरगराक्षसान् ॥ १.६९.३० ॥
أيها سيد الأرض، حكم مملكة واسعة بالدهرما، على الأجداد والآلهة والحكماء والبراهمة والغاندهاروا والثعابين والراكشاسا.
1.69.31
नहुषः पालयामास ब्रह्मक्षत्रमथो विशः ।
स हत्वा दस्युसंघातानृषीन्करमदापयत् ॥ १.६९.३१ ॥
حمى نَهُشا البراهمةَ والمحاربين وعامةَ الناس. وبعد أن قتل عصابات اللصوص، جعل الحكماءَ يدفعون الجزية.
1.69.32
पशुवच्चैव तान्पृष्ठे वाहयामास वीर्यवान् ।
कारयामास चेन्द्रत्वमभिभूय दिवौकसः ॥ १.६९.३२ ॥
جعلهم نَهُشا القوي يحملونه على ظهورهم كالدواب. وبعد أن قهر سكانَ السماء، أجبرهم على أداء مهام سيادة إندرا.
1.69.33
तेजसा तपसा चैव विक्रमेणौजसा तथा ।
विश्लिष्टो नहुषः शप्तः सद्यो ह्यजगरोऽभवत्।
यतिं ययातिं संयातिमायातिमयतिं ध्रुवम् ॥ १.६९.३३ ॥
سقط نَهُشا من بهائه وتقشفه وشجاعته وقوته، فلُعن وصار في الحال أفعى ضخمة. يَتي، ياياتي، سَمياتي، آياتي، أياتي، ودهروفا.
1.69.34
नहुषो जनयामास षट् सुतान्प्रियवादिनः ।
यतिस्तु योगमास्थाय ब्रह्मीभूतोऽभवन्मुनिः ॥ १.६९.३४ ॥
أنجب نَهُشا ستة أبناء يتكلمون بلطف. أما يَتي فقد اتخذ اليوغا وصار حكيماً متحداً بالبراهمان.
1.69.35
ययातिर्नाहुषः सम्राडासीत्सत्यपराक्रमः ।
स पालयामास महीमीजे च बहुभिर्मखैः ॥ १.६९.३५ ॥
كان ياياتي، ابن نَهُشا، إمبراطوراً صادق البأس. حمى الأرض وعبد بكثير من القرابين.
1.69.36
अतिभक्त्या पितॄनर्चन्देवांश्च प्रयतः सदा ।
अन्वगृह्णात्प्रजाः सर्वा ययातिरपराजितः ॥ १.६९.३६ ॥
ياياتي الذي لم يُقهر، كان دائماً ضابطاً لنفسه، يكرم الأسلاف والآلهة بتقوى شديدة، فأنعم على جميع رعيته.
1.69.37
तस्य पुत्रा महेष्वासाः सर्वैः समुदिता गुणैः ।
देवयान्यां महाराज शर्मिष्ठायां च जज्ञिरे ॥ १.६९.३७ ॥
وُلِد أبناؤه، وهم رماةٌ عظام جامعون لكل الفضائل، من ديفياني وشارميشتها، أيها الملك العظيم.
1.69.38
देवयान्यामजायेतां यदुस्तुर्वसुरेव च ।
द्रुह्युश्चानुश्च पूरुश्च शर्मिष्ठायां च जज्ञिरे ॥ १.६९.३८ ॥
وُلِد من ديفياني ياذو وتوروسو، ومن شارميشتها وُلِد درُهيو وأنو وبورو.
1.69.39
स शाश्वतीः समा राजन्प्रजा धर्मेण पालयन् ।
जरामार्च्छन्महाघोरां नाहुषो रूपनाशिनीम् ॥ १.६९.३९ ॥
أيها الملك، حكم ابن نهوشا رعيته بالدهرما سنين لا تُحصى، ثم أدركه الشيخوخة الرهيبة، مُفنية الجمال.
1.69.40
जराऽभिभूतः पुत्रान्स राजा वचनमब्रवीत् ।
यदुं पूरुं तुर्वसुं च द्रुह्युं चानुं च भारत ॥ १.६९.४० ॥
فقال الملك، وقد غلبته الشيخوخة، هذه الكلمات لأبنائه: ياذو وبورو وتوروسو ودرُهيو وأنو، يا بهاراتا.
1.69.41
यौवनेन चरन्कामान्युवा युवतिभिः सह ।
बिहर्तुमहमिच्छामि साह्यं कुरुत पुत्रकाः ॥ १.६९.४१ ॥
أريد أن أتمتع بملذاتي بالشباب، وأن ألهو شابًا مع الشابات. يا أبنائي، أعينوني.
1.69.42
तं पुत्रो दैवयानेयः पूर्वजो वाक्यमब्रवीत् ।
किं कार्यं भवतः कार्यमस्माकं यौवनेन ते ॥ १.६९.४२ ॥
فقال له الابن الأكبر لديفياني: "ما شأنك؟ وما نفعُ شبابك لنا؟"
1.69.43
ययातिरब्रवीत्तं वै जरा मे प्रतिगृह्यताम् ।
यौवनेन त्वदीयेन चरेयं विषयानहम् ॥ १.६९.४३ ॥
قال له ياياتي: «خذ شيخوختي، وبشبابك أتمتع بملذات الحياة.»
1.69.44
यजतो दीर्घसत्रैर्मे शापाच्चोशनसो मुनेः ।
कामार्थः परिहीणोऽयं तप्येयं तेन पुत्रकाः ॥ १.६९.४४ ॥
«لقد أنقص لعنة الحكيم أُشَنَس من إشباع رغباتي، وأنا أقيم طقوس القرابين الطويلة؛ لذلك يا أبنائي، أنا متألم.»
1.69.45
मामकेन शरीरेण राज्यमेकः प्रशास्तु वः ।
अहं तन्वाऽभिनवया युवा काममवाप्नुयाम् ॥ १.६९.४५ ॥
«بجسدي هذا، ليحكم أحدكم وحده المملكة؛ وأنا، بجسد جديد، شاباً، أنال رغباتي.»
1.69.46
ते न तस्य प्रत्यगृह्णन्यदुप्रभृतयो जराम् ।
तमब्रवीत्ततः पूरुः कनीयान्सत्यविक्रमः ॥ १.६९.४६ ॥
لم يقبل يدو ومن معه شيخوخته؛ فقال له بورو، الأصغر، صاحب البأس الحق.
1.69.47
राजंश्चराभिनवया तन्वा यौवनगोचरः ।
अहं जरां समादाय राज्ये स्थास्यामि तेज्ञया ॥ १.६९.४७ ॥
«أيها الملك، فلتتمتع بالشباب بجسدك الجديد؛ وبأمرك سأحمل شيخوختك وأبقى في المملكة.»
1.69.48
एवमुक्तः स राजर्षिस्तपोवीर्यसमाश्रयात् ।
संचारयामास जरां तदा पुत्रे महात्मनि ॥ १.६९.४८ ॥
فلما خوطب بذلك، اعتمد ذلك الملك الحكيم على قوة زهده، فنقل في الحال شيخوخته إلى الابن عظيم النفس.
1.69.49
पौरवेणाथ वयसा राजा यौवनमास्थितः ।
यायातेनापि वयसा राज्यं पूरुरकारयत् ॥ १.६९.४९ ॥
ثم أخذ الملك الشباب من البوروي، وأجرى يايارتي أيضاً في شيخوخته حكم المملكة عن طريق بورو.
1.69.50
ततो वर्षसहस्राणि ययातिरपराजितः ।
स्थितः स नृपशार्दूलः शार्दूलसमविक्रमः ॥ १.६९.५० ॥
ثم بقي يايارتي، الذي لا يُقهر، آلاف السنين — ذلك النمر بين الملوك، الذي كانت شجاعته كشجاعة النمر.
1.69.51
ययातिरपि पत्नीभ्यां दीर्घकालं विहृत्य च ।
विश्वाच्या सहितो रेमे पुनश्चैत्ररथे वने ॥ १.६९.५१ ॥
ثم تمتع يايارتي أيضاً بصحبة زوجتيه زمناً طويلاً، ثم مع فيشفاتشي مرة أخرى، فسرّ في غابة تشايتراراثا.
1.69.52
नाध्यगच्छत्तदा तृप्तिं कामानां स महायशाः ।
अवेत्य मनसा राजन्निमां गाथां तदा जगौ ॥ १.६९.५२ ॥
لم يجد ذلك العظيم الشهرة حينئذ إشباعاً في الرغبات؛ أيها الملك، إذ أدرك هذا في نفسه، غنّى حينها هذه الغاثا.
1.69.53
न जातु कामः कामानामुपभोगेन शाम्यति ।
इविषा कृष्णवर्त्मेव भूय एवाभिवर्धते ॥ १.६९.५३ ॥
لا تهدأ الرغبة أبداً بالتمتع بالرغبات؛ كالنار بالسمن، إنها تزداد أكثر فأكثر.
1.69.54
यत्पृथिव्यां व्रीहियवं हिरण्यं पशवः स्त्रियः ।
नालमेकस्य तत्सर्वमिति मत्वा शमं व्रजेत् ॥ १.६९.५४ ॥
كل ما على الأرض من أرز وشعير وذهب ومواشٍ ونساء لا يكفي واحداً؛ وبهذا التفكير ينبغي للمرء أن ينال السكينة.
1.69.55
यदा न कुरुते पापं सर्वभूतेषु कर्हिचित् ।
कर्मणा मनसा वाचा ब्रह्म संपद्यते तदा ॥ १.६९.५५ ॥
عندما لا يرتكب الإنسان أبدًا شرًّا تجاه أي كائن بفعله أو فكره أو قوله، فحينئذٍ يبلغ البراهمن.
1.69.56
न बिभेति यदा चायं यदा चास्मान्न बिभ्यति ।
यदा नेच्छति न द्वेष्टि ब्रह्म संपद्यते तदा ॥ १.६९.५६ ॥
عندما لا يخاف هو، ولا يخافه الآخرون، وعندما لا يشتهي ولا يكره، فحينئذٍ يبلغ البراهمن.
1.69.57
इत्यवेक्ष्य महाप्राज्ञः कामानां फल्गुतां नृप ।
समाधाय मनो बुद्ध्या प्रत्यगृह्णाज्जरां सुतात् ॥ १.६९.५७ ॥
هكذا أيها الملك، إذ أدرك ذلك الحكيم العظيم تفاهة الشهوات، وجمع عقله بالفهم، واسترد الشيخوخة من ابنه.
1.69.58
ततो वर्षसहस्रान्ते ययातिरपराजितः ।
दत्वा च यौवनं राजा पूरुं राज्येऽभिषिच्य च।
अतृप्त एव कामानां पूरुं पुत्रमुवाच ह ॥ १.६९.५८ ॥
ثم بعد ألف عام، رد الملك الذي لا يُقهر ياياتي الشباب، وأجلس بورو على المملكة، وهو ما يزال غير مشبع من الشهوات، فقال لابنه بورو.
1.69.59
त्वया दायादवानस्मि त्वं मे वंशकरः सुतः ।
पौरवो वंश इति ते ख्यातिं लोके गमिष्यति ॥ १.६९.५९ ॥
بك صار لي وارث؛ أنت الابن الذي يحفظ نسلي. سيُعرف هذا النسل بنسل البورافا، وسيذيع صيتك في العالم.
1.69.60
ततः स नृपशार्दूल पूरुं राज्येऽभिषिच्य च ।
ततः सुचरितं कृत्वा भृगुतुङ्गे महातपाः ॥ १.६९.६० ॥
ثم ذلك النمر بين الملوك، بعد أن أجلس بورو على المملكة وعاش حياة حسنة السلوك، صار زاهدًا عظيمًا على قمة بهريغو.
1.69.61
कालेन महता पश्चात्कालधर्ममुपेयिवान् ।
कारयित्वा त्वनशनं सदारः स्वर्गमाप्तवान् ॥ १.६९.६१ ॥
بعد زمن طويل بلغ قانون الموت، وبعد أن أمر بالصيام بلغ الجنة مع زوجته.