Mahābhārata · Adhyāya 1.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.69.1
त्वत्तः श्रुतमिदं ब्रह्मन्देवदानवरक्षसाम् ।
अंशावतरणं सम्यग्गन्धर्वाप्सरसां तथा ॥ १.६९.१ ॥
O Brāhmaṇa, ich habe von dir vollständig vernommen, wie die Anteile der Götter, Dānavas, Rākṣasas, Gandharvas und Apsarasen herabgestiegen sind.
1.69.2
इमं तु भूय इच्छामि कुरूणां वंशमादितः ।
कथ्यमानं त्वया विप्र विप्रर्षिगणसन्निधौ ॥ १.६९.२ ॥
Doch, o Brāhmaṇa, wünsche ich, dass du die Linie der Kurus von Anfang an noch einmal erzählst, in Gegenwart der Versammlung der brahmanischen Weisen.
1.69.3
धर्मार्थकामसहितं राजर्षीणां प्रकीर्तितम् ।
पवित्रं कीर्त्यमानं मे निबोधेदं मनीषिणाम् ॥ १.६९.३ ॥
Diese heilige Erzählung, von königlichen Weisen verkündet und mit Dharma, Reichtum und Begehren verbunden, trage ich nun vor; o Weise, hört zu.
1.69.4
प्रजापतेस्तु दक्षस्य मनोर्वैवस्वतस्य च ।
भरतस्य कुरोः पूरोराजमीढस्य चानघ ॥ १.६९.४ ॥
O Makelloser, die Linien von Prajāpati, Dakṣa, Manu, Vaivasvata, Bharata, Kuru, Pūru und Rājamīḍha.
1.69.5
यादवानामिमं वंशं कौरवाणां च सर्वशः ।
तथैव भरतानां च पुण्यं स्वस्त्ययनं महत् ॥ १.६९.५ ॥
Diese Linie der Yādavas, die ganze Linie der Kauravas und ebenso die der Bharatas sind heilig und eine große Quelle des Wohlergehens.
1.69.6
धन्यं यशस्यमायुष्यं कीर्तयिष्यामि तेऽनघ ।
तेजोभिरुदिताः सर्वे महर्षिसमतेजसः ॥ १.६९.६ ॥
O Makelloser, ich werde dir diese Linie erzählen, die Wohlstand, Ruhm und langes Leben bringt; sie alle entstanden durch ihren Glanz, gleich an Strahlkraft den großen Weisen.
1.69.7
दश प्राचेतसः पुत्राः सन्तः पुण्यजनाः स्मृताः ।
मुखजेनाग्निना यैस्ते पूर्वं दग्धा महौजसः ॥ १.६९.७ ॥
Die zehn Söhne des Pracetas, als Puṇyajanas erinnert, wurden einst vom Feuer verbrannt, das aus dem Mund geboren war – jene von großer Kraft.
1.69.8
तेभ्यः प्राचेतसो जज्ञे दक्षो दक्षादिमाः प्रजाः ।
संभूताः पुरुषव्याघ्र स हि लोकपितामहः ॥ १.६९.८ ॥
Von ihnen wurde durch Pracetas Dakṣa geboren; von Dakṣa entstanden diese Geschöpfe. Tiger unter den Menschen, er ist fürwahr der Großvater der Welten.
1.69.9
वीरिण्या सह सङ्गम्य दक्षः प्राचेतसो मुनिः ।
आत्मतुल्यानजनयत्सहस्रं संशितव्रतान् ॥ १.६९.९ ॥
Nachdem sich der Weise Dakṣa, Sohn des Pracetas, mit Vīriṇī vereinigt hatte, zeugte er tausend ihm gleiche Söhne mit strengen Gelübden.
1.69.10
सहस्रसङ्ख्यानसंभूतान्दक्षपुत्रांश्च नारदः ।
मोक्षमध्यापयामास साङ्ख्यज्ञानमनुत्तमम् ॥ १.६९.१० ॥
Nārada lehrte jene Tausende von Söhnen Dakṣas die Befreiung und das höchste Wissen des Sāṅkhya.
1.69.11
नाशार्थं योजयामास दिगन्तज्ञानकर्मसु ।
ततः पञ्चाशतं कन्या पुत्रिका अभिसन्दधे।
प्रजापतिः प्रजा दक्षः सिसृक्षुर्जनमेजय ॥ १.६९.११ ॥
Er setzte sie zu ihrem Untergang ein, zu Wissen und Taten bis an die Enden der Himmelsrichtungen. Dann zeugte Dakṣa, Herr der Geschöpfe, der Nachkommen erschaffen wollte, o Janamejaya, fünfzig Töchter.
1.69.12
ददौ दश स धर्माय कश्यपाय त्रयोदश ।
कालस्य नयने युक्ताः सप्तविंशतिमिन्दवे ॥ १.६९.१२ ॥
Zehn gab er Dharma, dreizehn Kaśyapa; die siebenundzwanzig, als Augen der Zeit verbunden, gab er dem Mond.
1.69.13
त्रयोदशानां पत्नीनां या तु दाक्षायणी वरा ।
मारीचः कश्यपस्त्वस्यामादित्यान्समजीजनत् ॥ १.६९.१३ ॥
Von den dreizehn Gattinnen gebar die vortreffliche Tochter Dakṣas dem Kaśyapa, Sohn Marīcis, die Ādityas.
1.69.14
इन्द्रादीन्वीर्यसंपन्नान्विवस्वन्तमथापि च ।
विवस्वतः सुतो जज्ञे यमो वैवस्वतः प्रभुः ॥ १.६९.१४ ॥
Er zeugte Indra und die anderen, an Tapferkeit reichen, und auch Vivasvat; und Yama Vaivasvata, der Herr, wurde als Sohn des Vivasvat geboren.
1.69.15
मार्ताण्डस्य यमी चापि सुता राजन्नजायत ।
मार्तण्डस्य मनुर्धीमानजायत सुतः प्रभुः ॥ १.६९.१५ ॥
O König, auch Yamī, die Tochter des Mārtāṇḍa, wurde geboren; und Manu, der weise Herr, Sohn des Mārtāṇḍa, wurde geboren.
1.69.16
धर्मात्मा स मनुर्धीमान्यत्र वंशः प्रतिष्ठितः ।
मनोर्वंशो मानवानां ततोऽयं प्रथितोऽभवत् ॥ १.६९.१६ ॥
Jener rechtschaffene und weise Manu, durch den die Linie begründet wurde; das Geschlecht des Manu wurde von da an als das Geschlecht der Menschen berühmt.
1.69.17
ब्रह्मक्षत्रादयस्तस्मान्मनोर्जातास्तु मानवाः ।
ततोऽभवन्महाराज ब्रह्म क्षत्रेण सङ्गतम् ॥ १.६९.१७ ॥
Von Manu wurden die Menschen geboren, Brahmanen, Kṣatriyas und die übrigen; dann, o großer König, verband sich die brahmanische Macht mit der kriegerischen.
1.69.18
ब्राह्मणा मानवास्तेषां साङ्गं वेदमदारयन् ।
वेनं धृष्णुं नरिष्यन्तं नाभागेक्ष्वाकुमेव च ॥ १.६९.१८ ॥
Unter ihnen teilten die Brahmanen des menschlichen Geschlechts den Veda samt seinen Gliedern; ebenso Vena, Dhṛṣṇu, Nariṣyanta, Nābhāga und Ikṣvāku.
1.69.19
कारूषमथ शर्यातिं तथा चैवाष्टमीमिलाम् ।
पृष्टध्रं नवमं प्राहुः क्षत्रधर्मपरायणम् ॥ १.६९.१९ ॥
Kārūṣa, dann Śaryāti, ebenso der achte Ilā, und der neunte Pṛṣṭadhra, dem Pflicht des Kriegers ergeben — so sagt man.
1.69.20
नाभागारिष्टदशमान्मनोः पुत्रान्प्रचक्षते ।
पञ्चाशत्तु मनोः पुत्रास्तथैवान्येऽभवन्क्षितौ ॥ १.६९.२० ॥
Nābhāga und Ariṣṭa, der zehnte, werden als Söhne Manus gezählt. Manu hatte fünfzig Söhne, und auch andere entstanden ebenso auf der Erde.
1.69.21
अन्योन्यभेदात्ते सर्वे विनेशुरिति नः श्रुतम् ।
पुरूरवास्ततो विद्वानिलायां समपद्यत ॥ १.६९.२१ ॥
Durch gegenseitige Zwietracht gingen sie alle zugrunde, so haben wir gehört. Dann wurde der weise Purūravas von Ilā geboren.
1.69.22
सा वै तस्याभवन्माता पिता चैवेति नः श्रुतम् ।
त्रयोदश समुद्रस्य द्वीपानश्नन्पुरूरवाः ॥ १.६९.२२ ॥
Sie war wahrlich seine Mutter und sein Vater, so haben wir gehört. Purūravas genoss die dreizehn Inseln des Ozeans.
1.69.23
अमानुषैर्वृतः सत्वैर्मानुषः सन्महायशाः ।
विप्रैः स विग्रहं चक्रे वीर्योन्मत्तः पुरूरवाः ॥ १.६९.२३ ॥
Obwohl ein Mensch, umgeben von nichtmenschlichen Wesen, führte der hochberühmte Purūravas, trunken vom Stolz seiner Macht, Streit gegen die Brahmanen.
1.69.24
जहार च स विप्राणां रत्नान्युत्क्रोशतामपि ।
सनत्कुमारस्तं राजन्ब्रह्मलोकादुपेत्य ह ॥ १.६९.२४ ॥
Er raubte die Juwelen der Brahmanen, während sie schrien. Da, o König, kam Sanatkumāra aus der Welt Brahmās herab und trat zu ihm.
1.69.25
अनुदर्शं ततश्चक्रे प्रत्यगृह्णान्न चाप्यसौ ।
ततो महर्षिभिः क्रुद्धैः सद्यः शप्तो व्यनश्यत ॥ १.६९.२५ ॥
Dann betrachtete er sie der Reihe nach, nahm aber keines an. Da verfluchten ihn die großen Weisen, voller Zorn, sogleich, und er ging zugrunde.
1.69.26
लोभान्वितो बलमदान्नष्टसंज्ञो नराधिपः ।
स हि गन्धर्वलोकस्थानुर्वश्या सहितो विराट् ॥ १.६९.२६ ॥
Jener König, von Gier erfüllt und vom Rausch der Kraft um seinen Verstand gebracht, der in der Welt der Gandharvas zusammen mit Urvaśī weilte: jener Herrscher Virāj.
1.69.27
आनिनाय क्रियार्थेऽग्नीन्यथावद्विहितांस्त्रिधा ।
षट् सुता जज्ञिरे चैलादायुर्धीमानमावसुः ॥ १.६९.२७ ॥
Für das Opfer brachte er die Feuer ordnungsgemäß herbei, dreifach, wie vorgeschrieben. Sechs Söhne wurden ihm geboren: Āyu, der Sohn Ilās, der weise Amāvasu und andere.
1.69.28
दृढायुश्च वनायुश्च शतायुश्चोर्वशीसुताः ।
नहुषं वृद्धशर्माणं रजिं गयमनेनसम् ॥ १.६९.२८ ॥
Dṛḍhāyu, Vanāyu und Śatāyu waren die Söhne Urvaśīs; und Nahuṣa, Vṛddhaśarman, Raji, Gaya und Anenas.
1.69.29
स्वर्भानवी सुतानेतानायोः पुत्रान्प्रचक्षते ।
आयुषो नहुषः पुत्रो धीमान्सत्यपराक्रमः ॥ १.६९.२९ ॥
Diese Söhne der Tochter des Svarbhānu werden Söhne Āyus genannt. Der Sohn Āyus war Nahuṣa, weise und von wahrer Tapferkeit.
1.69.30
राज्यं शशास सुमहद्धर्मेण पृथिवीपते ।
पितॄन्देवानृषीन्विप्रान्गन्धर्वोरगराक्षसान् ॥ १.६९.३० ॥
O Herr der Erde, er regierte ein weites Reich gerecht, über die Ahnen, Götter, Weisen, Brahmanen, Gandharvas, Schlangen und Rākṣasas.
1.69.31
नहुषः पालयामास ब्रह्मक्षत्रमथो विशः ।
स हत्वा दस्युसंघातानृषीन्करमदापयत् ॥ १.६९.३१ ॥
Nahuṣa beschützte Brahmanen, Krieger und das Volk. Nachdem er Räuberbanden erschlagen hatte, ließ er die Weisen Tribut zahlen.
1.69.32
पशुवच्चैव तान्पृष्ठे वाहयामास वीर्यवान् ।
कारयामास चेन्द्रत्वमभिभूय दिवौकसः ॥ १.६९.३२ ॥
Der mächtige Nahuṣa ließ sie ihn wie Lasttiere auf dem Rücken tragen. Nachdem er die Himmelsbewohner überwältigt hatte, ließ er sie die Aufgaben der Herrschaft Indras verrichten.
1.69.33
तेजसा तपसा चैव विक्रमेणौजसा तथा ।
विश्लिष्टो नहुषः शप्तः सद्यो ह्यजगरोऽभवत्।
यतिं ययातिं संयातिमायातिमयतिं ध्रुवम् ॥ १.६९.३३ ॥
Nahuṣa, seiner Glanz, Askese, Tapferkeit und Kraft verlustig, wurde verflucht und wurde sogleich zur Riesenschlange. Yati, Yayāti, Saṃyāti, Āyāti, Ayati und Dhruva.
1.69.34
नहुषो जनयामास षट् सुतान्प्रियवादिनः ।
यतिस्तु योगमास्थाय ब्रह्मीभूतोऽभवन्मुनिः ॥ १.६९.३४ ॥
Nahuṣa zeugte sechs Söhne, die liebevoll sprachen. Yati jedoch ergab sich dem Yoga und wurde ein mit Brahman vereinter Weiser.
1.69.35
ययातिर्नाहुषः सम्राडासीत्सत्यपराक्रमः ।
स पालयामास महीमीजे च बहुभिर्मखैः ॥ १.६९.३५ ॥
Yayāti, Sohn des Nahuṣa, war ein Kaiser von wahrhafter Tapferkeit. Er beschützte die Erde und verehrte mit vielen Opfern.
1.69.36
अतिभक्त्या पितॄनर्चन्देवांश्च प्रयतः सदा ।
अन्वगृह्णात्प्रजाः सर्वा ययातिरपराजितः ॥ १.६९.३६ ॥
Yayāti, der Unbesiegte, stets selbstbeherrscht und mit großer Hingabe Ahnen und Götter ehrend, erwies allen seinen Untertanen Gunst.
1.69.37
तस्य पुत्रा महेष्वासाः सर्वैः समुदिता गुणैः ।
देवयान्यां महाराज शर्मिष्ठायां च जज्ञिरे ॥ १.६९.३७ ॥
Seine Söhne, große Bogenschützen, mit allen Tugenden begabt, wurden von Devayānī und Śarmiṣṭhā geboren, o großer König.
1.69.38
देवयान्यामजायेतां यदुस्तुर्वसुरेव च ।
द्रुह्युश्चानुश्च पूरुश्च शर्मिष्ठायां च जज्ञिरे ॥ १.६९.३८ ॥
Von Devayānī wurden Yadu und Turvasu geboren; von Śarmiṣṭhā wurden Druhyu, Anu und Pūru geboren.
1.69.39
स शाश्वतीः समा राजन्प्रजा धर्मेण पालयन् ।
जरामार्च्छन्महाघोरां नाहुषो रूपनाशिनीम् ॥ १.६९.३९ ॥
O König, der Sohn des Nahuṣa beschützte seine Untertanen viele Jahre lang rechtschaffen, doch dann überkam ihn das schreckliche Alter, die Zerstörerin der Schönheit.
1.69.40
जराऽभिभूतः पुत्रान्स राजा वचनमब्रवीत् ।
यदुं पूरुं तुर्वसुं च द्रुह्युं चानुं च भारत ॥ १.६९.४० ॥
Von dem Alter überwältigt, sprach der König diese Worte zu seinen Söhnen Yadu, Pūru, Turvasu, Druhyu und Anu, o Bhārata.
1.69.41
यौवनेन चरन्कामान्युवा युवतिभिः सह ।
बिहर्तुमहमिच्छामि साह्यं कुरुत पुत्रकाः ॥ १.६९.४१ ॥
Ich wünsche, mit der Jugend meine Vergnügen zu genießen und mich als junger Mann mit jungen Frauen zu vergnügen. Söhne, helft mir.
1.69.42
तं पुत्रो दैवयानेयः पूर्वजो वाक्यमब्रवीत् ।
किं कार्यं भवतः कार्यमस्माकं यौवनेन ते ॥ १.६९.४२ ॥
Da sprach der älteste Sohn Devayānīs zu ihm: "Was ist deine Aufgabe? Was nützt uns deine Jugend?"
1.69.43
ययातिरब्रवीत्तं वै जरा मे प्रतिगृह्यताम् ।
यौवनेन त्वदीयेन चरेयं विषयानहम् ॥ १.६९.४३ ॥
Yayāti sprach zu ihm: »Nimm mein Alter an; mit deiner Jugend werde ich die Freuden genießen.«
1.69.44
यजतो दीर्घसत्रैर्मे शापाच्चोशनसो मुनेः ।
कामार्थः परिहीणोऽयं तप्येयं तेन पुत्रकाः ॥ १.६९.४४ ॥
»Während ich lange Opfersitzungen vollzog, wurde durch den Fluch des Weisen Uśanas meine Erfüllung der Begierden geschmälert; darum, meine Söhne, leide ich.«
1.69.45
मामकेन शरीरेण राज्यमेकः प्रशास्तु वः ।
अहं तन्वाऽभिनवया युवा काममवाप्नुयाम् ॥ १.६९.४५ ॥
»Mit diesem meinem Körper möge einer von euch allein das Reich regieren; und ich, mit einem neuen Körper, jung, werde meine Begierden erlangen.«
1.69.46
ते न तस्य प्रत्यगृह्णन्यदुप्रभृतयो जराम् ।
तमब्रवीत्ततः पूरुः कनीयान्सत्यविक्रमः ॥ १.६९.४६ ॥
Yadu und die anderen nahmen sein Alter nicht an; da sprach Pūru, der jüngste, von wahrhaftiger Tapferkeit, zu ihm.
1.69.47
राजंश्चराभिनवया तन्वा यौवनगोचरः ।
अहं जरां समादाय राज्ये स्थास्यामि तेज्ञया ॥ १.६९.४७ ॥
»O König, genieße die Jugend mit deinem neuen Körper; auf deinen Befehl will ich dein Alter nehmen und im Reich bleiben.«
1.69.48
एवमुक्तः स राजर्षिस्तपोवीर्यसमाश्रयात् ।
संचारयामास जरां तदा पुत्रे महात्मनि ॥ १.६९.४८ ॥
So angesprochen übertrug jener königliche Weise, sich auf die Kraft seiner Askese stützend, in eben jenem Augenblick sein Alter auf den großherzigen Sohn.
1.69.49
पौरवेणाथ वयसा राजा यौवनमास्थितः ।
यायातेनापि वयसा राज्यं पूरुरकारयत् ॥ १.६९.४९ ॥
Da nahm der König die Jugend vom Paurava an; auch Yayāti ließ in seinem Alter das Reich durch Pūru regieren.
1.69.50
ततो वर्षसहस्राणि ययातिरपराजितः ।
स्थितः स नृपशार्दूलः शार्दूलसमविक्रमः ॥ १.६९.५० ॥
Dann verblieb Yayāti, unbesiegt, tausende Jahre lang — jener Tiger unter den Königen, dessen Tapferkeit der eines Tigers glich.
1.69.51
ययातिरपि पत्नीभ्यां दीर्घकालं विहृत्य च ।
विश्वाच्या सहितो रेमे पुनश्चैत्ररथे वने ॥ १.६९.५१ ॥
Auch Yayāti, nachdem er lange mit seinen beiden Frauen geweilt hatte, ergötzte sich mit Viśvācī wieder im Caitraratha-Wald.
1.69.52
नाध्यगच्छत्तदा तृप्तिं कामानां स महायशाः ।
अवेत्य मनसा राजन्निमां गाथां तदा जगौ ॥ १.६९.५२ ॥
Jener Ruhmreiche fand damals keine Befriedigung in den Begierden; o König, dies in seinem Geist erkennend, sang er da diese Strophe.
1.69.53
न जातु कामः कामानामुपभोगेन शाम्यति ।
इविषा कृष्णवर्त्मेव भूय एवाभिवर्धते ॥ १.६९.५३ ॥
Das Begehren wird niemals durch den Genuss der Begierden gestillt; wie das Feuer durch Schmalz, so wächst es nur noch mehr.
1.69.54
यत्पृथिव्यां व्रीहियवं हिरण्यं पशवः स्त्रियः ।
नालमेकस्य तत्सर्वमिति मत्वा शमं व्रजेत् ॥ १.६९.५४ ॥
Alles, was an Reis, Gerste, Gold, Vieh und Frauen auf der Erde ist, reicht nicht einmal für einen einzigen; so denkend soll man Frieden erlangen.
1.69.55
यदा न कुरुते पापं सर्वभूतेषु कर्हिचित् ।
कर्मणा मनसा वाचा ब्रह्म संपद्यते तदा ॥ १.६९.५५ ॥
Wenn jemand niemals durch Tat, Gedanke oder Rede einem Wesen Böses antut, dann erlangt er Brahman.
1.69.56
न बिभेति यदा चायं यदा चास्मान्न बिभ्यति ।
यदा नेच्छति न द्वेष्टि ब्रह्म संपद्यते तदा ॥ १.६९.५६ ॥
Wenn er nicht fürchtet und andere ihn nicht fürchten, wenn er weder begehrt noch hasst, dann erlangt er Brahman.
1.69.57
इत्यवेक्ष्य महाप्राज्ञः कामानां फल्गुतां नृप ।
समाधाय मनो बुद्ध्या प्रत्यगृह्णाज्जरां सुतात् ॥ १.६९.५७ ॥
So, o König, erkannte der sehr Weise die Nichtigkeit der Begierden, sammelte seinen Geist durch die Einsicht und nahm das Alter von seinem Sohn zurück.
1.69.58
ततो वर्षसहस्रान्ते ययातिरपराजितः ।
दत्वा च यौवनं राजा पूरुं राज्येऽभिषिच्य च।
अतृप्त एव कामानां पूरुं पुत्रमुवाच ह ॥ १.६९.५८ ॥
Dann, nach tausend Jahren, gab der unbesiegte König Yayāti die Jugend zurück, salbte Pūru im Königreich und sprach, noch unbefriedigt in seinen Begierden, zu seinem Sohn Pūru.
1.69.59
त्वया दायादवानस्मि त्वं मे वंशकरः सुतः ।
पौरवो वंश इति ते ख्यातिं लोके गमिष्यति ॥ १.६९.५९ ॥
Durch dich habe ich einen Erben; du bist der Sohn, der meine Linie fortsetzt. Sie wird als Paurava-Geschlecht bekannt sein, und dein Ruhm wird in der Welt verbreitet werden.
1.69.60
ततः स नृपशार्दूल पूरुं राज्येऽभिषिच्य च ।
ततः सुचरितं कृत्वा भृगुतुङ्गे महातपाः ॥ १.६९.६० ॥
Dann machte dieser Tiger unter den Königen, nachdem er Pūru im Königreich gesalbt und ein tugendhaftes Leben geführt hatte, auf dem Gipfel des Bhṛgu große Askese.
1.69.61
कालेन महता पश्चात्कालधर्ममुपेयिवान् ।
कारयित्वा त्वनशनं सदारः स्वर्गमाप्तवान् ॥ १.६९.६१ ॥
Nach langer Zeit erreichte er das Gesetz des Todes; nachdem er gefastet hatte, gelangte er mit seiner Gattin in den Himmel.