Mahābhārata · Adhyāya 1.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.69.1
त्वत्तः श्रुतमिदं ब्रह्मन्देवदानवरक्षसाम् ।
अंशावतरणं सम्यग्गन्धर्वाप्सरसां तथा ॥ १.६९.१ ॥
Ó brâmane, ouvi de ti completamente a descida das porções dos deuses, dānavas, rākṣasas, gandharvas e apsarases.
1.69.2
इमं तु भूय इच्छामि कुरूणां वंशमादितः ।
कथ्यमानं त्वया विप्र विप्रर्षिगणसन्निधौ ॥ १.६९.२ ॥
Mas, ó brâmane, desejo que de novo contes desde o início a linhagem dos Kurus, na presença da assembleia dos sábios brâmanes.
1.69.3
धर्मार्थकामसहितं राजर्षीणां प्रकीर्तितम् ।
पवित्रं कीर्त्यमानं मे निबोधेदं मनीषिणाम् ॥ १.६९.३ ॥
Este relato sagrado, proclamado pelos sábios reais e unido ao dharma, à riqueza e ao desejo, recito-o agora; ó sábios, escutai.
1.69.4
प्रजापतेस्तु दक्षस्य मनोर्वैवस्वतस्य च ।
भरतस्य कुरोः पूरोराजमीढस्य चानघ ॥ १.६९.४ ॥
Ó sem mácula, as linhagens de Prajāpati, Dakṣa, Manu, Vaivasvata, Bharata, Kuru, Pūru e Rājamīḍha.
1.69.5
यादवानामिमं वंशं कौरवाणां च सर्वशः ।
तथैव भरतानां च पुण्यं स्वस्त्ययनं महत् ॥ १.६९.५ ॥
Esta linhagem dos Yādavas, a linhagem inteira dos Kauravas e também a dos Bharatas, é sagrada e grande fonte de bem-estar.
1.69.6
धन्यं यशस्यमायुष्यं कीर्तयिष्यामि तेऽनघ ।
तेजोभिरुदिताः सर्वे महर्षिसमतेजसः ॥ १.६९.६ ॥
Ó sem mácula, narrar-te-ei esta linhagem que traz prosperidade, fama e longa vida; todos eles surgiram pelo seu esplendor, iguais em brilho aos grandes sábios.
1.69.7
दश प्राचेतसः पुत्राः सन्तः पुण्यजनाः स्मृताः ।
मुखजेनाग्निना यैस्ते पूर्वं दग्धा महौजसः ॥ १.६९.७ ॥
Os dez filhos de Pracetas, lembrados como os Puṇyajanas, foram outrora queimados pelo fogo nascido da boca, aqueles de grande poder.
1.69.8
तेभ्यः प्राचेतसो जज्ञे दक्षो दक्षादिमाः प्रजाः ।
संभूताः पुरुषव्याघ्र स हि लोकपितामहः ॥ १.६९.८ ॥
Deles, por meio de Pracetas, nasceu Dakṣa; de Dakṣa surgiram estas criaturas. Tigre entre os homens, ele é de fato o avô dos mundos.
1.69.9
वीरिण्या सह सङ्गम्य दक्षः प्राचेतसो मुनिः ।
आत्मतुल्यानजनयत्सहस्रं संशितव्रतान् ॥ १.६९.९ ॥
Unido a Vīriṇī, o sábio Dakṣa, filho de Pracetas, gerou mil filhos iguais a si, de votos firmes.
1.69.10
सहस्रसङ्ख्यानसंभूतान्दक्षपुत्रांश्च नारदः ।
मोक्षमध्यापयामास साङ्ख्यज्ञानमनुत्तमम् ॥ १.६९.१० ॥
Nārada ensinou àqueles milhares de filhos de Dakṣa a libertação e o conhecimento supremo do Sāṅkhya.
1.69.11
नाशार्थं योजयामास दिगन्तज्ञानकर्मसु ।
ततः पञ्चाशतं कन्या पुत्रिका अभिसन्दधे।
प्रजापतिः प्रजा दक्षः सिसृक्षुर्जनमेजय ॥ १.६९.११ ॥
Ele os dedicou à própria destruição, ao conhecimento e às obras que alcançam os confins das direções. Então Dakṣa, senhor das criaturas, desejando criar descendência, ó Janamejaya, gerou cinquenta filhas.
1.69.12
ददौ दश स धर्माय कश्यपाय त्रयोदश ।
कालस्य नयने युक्ताः सप्तविंशतिमिन्दवे ॥ १.६९.१२ ॥
Deu dez a Dharma e treze a Kaśyapa; as vinte e sete, unidas como os olhos do Tempo, deu à Lua.
1.69.13
त्रयोदशानां पत्नीनां या तु दाक्षायणी वरा ।
मारीचः कश्यपस्त्वस्यामादित्यान्समजीजनत् ॥ १.६९.१३ ॥
Entre as treze esposas, a excelente filha de Dakṣa deu à luz, com Kaśyapa, filho de Marīci, os Ādityas.
1.69.14
इन्द्रादीन्वीर्यसंपन्नान्विवस्वन्तमथापि च ।
विवस्वतः सुतो जज्ञे यमो वैवस्वतः प्रभुः ॥ १.६९.१४ ॥
Gerou Indra e os demais, dotados de valor, e também Vivasvat; e nasceu Yama Vaivasvata, o senhor, filho de Vivasvat.
1.69.15
मार्ताण्डस्य यमी चापि सुता राजन्नजायत ।
मार्तण्डस्य मनुर्धीमानजायत सुतः प्रभुः ॥ १.६९.१५ ॥
Ó rei, também nasceu Yamī, filha de Mārtāṇḍa; e nasceu Manu, o sábio senhor, filho de Mārtāṇḍa.
1.69.16
धर्मात्मा स मनुर्धीमान्यत्र वंशः प्रतिष्ठितः ।
मनोर्वंशो मानवानां ततोऽयं प्रथितोऽभवत् ॥ १.६९.१६ ॥
Aquele Manu justo e sábio, por quem se estabeleceu a linhagem; a linhagem de Manu tornou-se famosa como a linhagem dos homens desde então.
1.69.17
ब्रह्मक्षत्रादयस्तस्मान्मनोर्जातास्तु मानवाः ।
ततोऽभवन्महाराज ब्रह्म क्षत्रेण सङ्गतम् ॥ १.६९.१७ ॥
De Manu nasceram os homens, brâmanes, kṣatriyas e os demais; então, ó grande rei, o poder brâmane uniu-se ao poder guerreiro.
1.69.18
ब्राह्मणा मानवास्तेषां साङ्गं वेदमदारयन् ।
वेनं धृष्णुं नरिष्यन्तं नाभागेक्ष्वाकुमेव च ॥ १.६९.१८ ॥
Entre eles, os brâmanes da linhagem humana dividiram o Veda com seus membros; e também Vena, Dhṛṣṇu, Nariṣyanta, Nābhāga e Ikṣvāku.
1.69.19
कारूषमथ शर्यातिं तथा चैवाष्टमीमिलाम् ।
पृष्टध्रं नवमं प्राहुः क्षत्रधर्मपरायणम् ॥ १.६९.१९ ॥
Kārūṣa, depois Śaryāti, igualmente o oitavo Ilā, e o nono Pṛṣṭadhra, devotado ao dever do guerreiro, dizem eles.
1.69.20
नाभागारिष्टदशमान्मनोः पुत्रान्प्रचक्षते ।
पञ्चाशत्तु मनोः पुत्रास्तथैवान्येऽभवन्क्षितौ ॥ १.६९.२० ॥
Nābhāga e Ariṣṭa, o décimo, são contados como filhos de Manu. Manu teve cinquenta filhos, e outros igualmente surgiram na terra.
1.69.21
अन्योन्यभेदात्ते सर्वे विनेशुरिति नः श्रुतम् ।
पुरूरवास्ततो विद्वानिलायां समपद्यत ॥ १.६९.२१ ॥
Pela discórdia mútua todos eles perecerem, assim ouvimos. Então o sábio Purūravas nasceu de Ilā.
1.69.22
सा वै तस्याभवन्माता पिता चैवेति नः श्रुतम् ।
त्रयोदश समुद्रस्य द्वीपानश्नन्पुरूरवाः ॥ १.६९.२२ ॥
Ela foi de fato sua mãe e seu pai, assim ouvimos. Purūravas desfrutou das treze ilhas do oceano.
1.69.23
अमानुषैर्वृतः सत्वैर्मानुषः सन्महायशाः ।
विप्रैः स विग्रहं चक्रे वीर्योन्मत्तः पुरूरवाः ॥ १.६९.२३ ॥
Sendo humano, cercado de seres não humanos, o de grande fama Purūravas, embriagado pelo orgulho de seu poder, travou conflito com os brâmanes.
1.69.24
जहार च स विप्राणां रत्नान्युत्क्रोशतामपि ।
सनत्कुमारस्तं राजन्ब्रह्मलोकादुपेत्य ह ॥ १.६९.२४ ॥
Ele arrebatou as joias dos brâmanes enquanto eles clamavam. Então, ó rei, Sanatkumāra desceu do mundo de Brahmā e se aproximou dele.
1.69.25
अनुदर्शं ततश्चक्रे प्रत्यगृह्णान्न चाप्यसौ ।
ततो महर्षिभिः क्रुद्धैः सद्यः शप्तो व्यनश्यत ॥ १.६९.२५ ॥
Então ele os examinou um a um, mas não aceitou nenhum. Então os grandes sábios, irados, amaldiçoaram-no imediatamente, e ele pereceu.
1.69.26
लोभान्वितो बलमदान्नष्टसंज्ञो नराधिपः ।
स हि गन्धर्वलोकस्थानुर्वश्या सहितो विराट् ॥ १.६९.२६ ॥
Aquele rei, cheio de cobiça e com a mente perdida na embriaguez da força, que habitava o mundo dos gandharvas com Urvaśī: aquele soberano Virāj.
1.69.27
आनिनाय क्रियार्थेऽग्नीन्यथावद्विहितांस्त्रिधा ।
षट् सुता जज्ञिरे चैलादायुर्धीमानमावसुः ॥ १.६९.२७ ॥
Para o rito, trouxe devidamente os fogos, triplos conforme prescrito. Nasceram-lhe seis filhos: Āyu, filho de Ilā, o sábio Amāvasu e outros.
1.69.28
दृढायुश्च वनायुश्च शतायुश्चोर्वशीसुताः ।
नहुषं वृद्धशर्माणं रजिं गयमनेनसम् ॥ १.६९.२८ ॥
Dṛḍhāyu, Vanāyu e Śatāyu foram os filhos de Urvaśī; e Nahuṣa, Vṛddhaśarman, Raji, Gaya e Anenas.
1.69.29
स्वर्भानवी सुतानेतानायोः पुत्रान्प्रचक्षते ।
आयुषो नहुषः पुत्रो धीमान्सत्यपराक्रमः ॥ १.६९.२९ ॥
Estes filhos da filha de Svarbhānu são chamados filhos de Āyu. O filho de Āyu foi Nahuṣa, sábio e de verdadeiro valor.
1.69.30
राज्यं शशास सुमहद्धर्मेण पृथिवीपते ।
पितॄन्देवानृषीन्विप्रान्गन्धर्वोरगराक्षसान् ॥ १.६९.३० ॥
Ó senhor da terra, ele governou um vasto reino com retidão, sobre os antepassados, os deuses, os sábios, os brâmanes, os gandharvas, as serpentes e os rākṣasas.
1.69.31
नहुषः पालयामास ब्रह्मक्षत्रमथो विशः ।
स हत्वा दस्युसंघातानृषीन्करमदापयत् ॥ १.६९.३१ ॥
Nahuṣa protegeu os brâmanes, os guerreiros e o povo comum. Tendo matado bandos de salteadores, fez os sábios pagarem tributo.
1.69.32
पशुवच्चैव तान्पृष्ठे वाहयामास वीर्यवान् ।
कारयामास चेन्द्रत्वमभिभूय दिवौकसः ॥ १.६९.३२ ॥
O poderoso Nahuṣa os fez carregá-lo nas costas como animais. Tendo subjugado os habitantes do céu, fez com que cumprissem as funções da soberania de Indra.
1.69.33
तेजसा तपसा चैव विक्रमेणौजसा तथा ।
विश्लिष्टो नहुषः शप्तः सद्यो ह्यजगरोऽभवत्।
यतिं ययातिं संयातिमायातिमयतिं ध्रुवम् ॥ १.६९.३३ ॥
Nahuṣa, decaído de seu esplendor, austeridade, valor e vigor, foi amaldiçoado e imediatamente tornou-se uma píton. Yati, Yayāti, Saṃyāti, Āyāti, Ayati e Dhruva.
1.69.34
नहुषो जनयामास षट् सुतान्प्रियवादिनः ।
यतिस्तु योगमास्थाय ब्रह्मीभूतोऽभवन्मुनिः ॥ १.६९.३४ ॥
Nahuṣa gerou seis filhos de fala agradável. Yati, porém, abraçou o yoga e tornou-se um sábio unido a Brahman.
1.69.35
ययातिर्नाहुषः सम्राडासीत्सत्यपराक्रमः ।
स पालयामास महीमीजे च बहुभिर्मखैः ॥ १.६९.३५ ॥
Yayāti, filho de Nahuṣa, foi um imperador de verdadeiro valor. Protegeu a terra e cultuou com muitos sacrifícios.
1.69.36
अतिभक्त्या पितॄनर्चन्देवांश्च प्रयतः सदा ।
अन्वगृह्णात्प्रजाः सर्वा ययातिरपराजितः ॥ १.६९.३६ ॥
Yayāti, o invicto, sempre contido e honrando com grande devoção os antepassados e os deuses, favoreceu todos os seus súditos.
1.69.37
तस्य पुत्रा महेष्वासाः सर्वैः समुदिता गुणैः ।
देवयान्यां महाराज शर्मिष्ठायां च जज्ञिरे ॥ १.६९.३७ ॥
Seus filhos, grandes arqueiros dotados de todas as virtudes, nasceram de Devayānī e Śarmiṣṭhā, ó grande rei.
1.69.38
देवयान्यामजायेतां यदुस्तुर्वसुरेव च ।
द्रुह्युश्चानुश्च पूरुश्च शर्मिष्ठायां च जज्ञिरे ॥ १.६९.३८ ॥
De Devayānī nasceram Yadu e Turvasu; de Śarmiṣṭhā nasceram Druhyu, Anu e Pūru.
1.69.39
स शाश्वतीः समा राजन्प्रजा धर्मेण पालयन् ।
जरामार्च्छन्महाघोरां नाहुषो रूपनाशिनीम् ॥ १.६९.३९ ॥
Ó rei, o filho de Nahuṣa protegeu seus súditos com retidão por inúmeros anos, mas então foi alcançado pela terrível velhice, destruidora da beleza.
1.69.40
जराऽभिभूतः पुत्रान्स राजा वचनमब्रवीत् ।
यदुं पूरुं तुर्वसुं च द्रुह्युं चानुं च भारत ॥ १.६९.४० ॥
Abatido pela velhice, o rei disse estas palavras a seus filhos Yadu, Pūru, Turvasu, Druhyu e Anu, ó Bhārata.
1.69.41
यौवनेन चरन्कामान्युवा युवतिभिः सह ।
बिहर्तुमहमिच्छामि साह्यं कुरुत पुत्रकाः ॥ १.६९.४१ ॥
Desejo, com a juventude, desfrutar dos meus prazeres e divertir-me como jovem com mulheres jovens. Filhos, ajudai-me.
1.69.42
तं पुत्रो दैवयानेयः पूर्वजो वाक्यमब्रवीत् ।
किं कार्यं भवतः कार्यमस्माकं यौवनेन ते ॥ १.६९.४२ ॥
Então o filho mais velho de Devayānī lhe disse: "Qual é a sua tarefa? De que nos serve a sua juventude?"
1.69.43
ययातिरब्रवीत्तं वै जरा मे प्रतिगृह्यताम् ।
यौवनेन त्वदीयेन चरेयं विषयानहम् ॥ १.६९.४३ ॥
Yayāti disse-lhe: "Aceita a minha velhice; com a tua juventude desfrutarei dos prazeres."
1.69.44
यजतो दीर्घसत्रैर्मे शापाच्चोशनसो मुनेः ।
कामार्थः परिहीणोऽयं तप्येयं तेन पुत्रकाः ॥ १.६९.४४ ॥
"Enquanto realizava longas sessões de sacrifício, a maldição do sábio Uśanas diminuiu a realização dos meus desejos; por isso, meus filhos, sofro."
1.69.45
मामकेन शरीरेण राज्यमेकः प्रशास्तु वः ।
अहं तन्वाऽभिनवया युवा काममवाप्नुयाम् ॥ १.६९.४५ ॥
"Com este meu corpo, que um só de vós governe o reino; e eu, com um corpo novo e jovem, alcançarei os meus desejos."
1.69.46
ते न तस्य प्रत्यगृह्णन्यदुप्रभृतयो जराम् ।
तमब्रवीत्ततः पूरुः कनीयान्सत्यविक्रमः ॥ १.६९.४६ ॥
Yadu e os outros não aceitaram a sua velhice; então Pūru, o mais novo, de verdadeiro valor, falou-lhe.
1.69.47
राजंश्चराभिनवया तन्वा यौवनगोचरः ।
अहं जरां समादाय राज्ये स्थास्यामि तेज्ञया ॥ १.६९.४७ ॥
"Ó rei, desfruta da juventude com o teu corpo novo; por tua ordem tomarei a tua velhice e permanecerei no reino."
1.69.48
एवमुक्तः स राजर्षिस्तपोवीर्यसमाश्रयात् ।
संचारयामास जरां तदा पुत्रे महात्मनि ॥ १.६९.४८ ॥
Assim interpelado, aquele rei-sábio, confiando no poder das suas austeridades, transferiu naquele mesmo momento a sua velhice para o filho de grande alma.
1.69.49
पौरवेणाथ वयसा राजा यौवनमास्थितः ।
यायातेनापि वयसा राज्यं पूरुरकारयत् ॥ १.६९.४९ ॥
Então o rei tomou a juventude do Paurava; e Yayāti também, em sua velhice, fez o reino ser governado por Pūru.
1.69.50
ततो वर्षसहस्राणि ययातिरपराजितः ।
स्थितः स नृपशार्दूलः शार्दूलसमविक्रमः ॥ १.६९.५० ॥
Então, por milhares de anos, Yayāti, invicto, permaneceu — aquele tigre entre os reis, cujo valor era igual ao de um tigre.
1.69.51
ययातिरपि पत्नीभ्यां दीर्घकालं विहृत्य च ।
विश्वाच्या सहितो रेमे पुनश्चैत्ररथे वने ॥ १.६९.५१ ॥
Yayāti também, após deleitar-se longamente com suas duas esposas, e de novo com Viśvācī, deliciou-se na floresta de Caitraratha.
1.69.52
नाध्यगच्छत्तदा तृप्तिं कामानां स महायशाः ।
अवेत्य मनसा राजन्निमां गाथां तदा जगौ ॥ १.६९.५२ ॥
Aquele de grande fama não encontrou então saciedade nos desejos; ó rei, compreendendo isto em sua mente, cantou então esta gāthā.
1.69.53
न जातु कामः कामानामुपभोगेन शाम्यति ।
इविषा कृष्णवर्त्मेव भूय एवाभिवर्धते ॥ १.६९.५३ ॥
O desejo nunca se apazigua com o gozo dos desejos; como o fogo com manteiga clarificada, apenas cresce mais.
1.69.54
यत्पृथिव्यां व्रीहियवं हिरण्यं पशवः स्त्रियः ।
नालमेकस्य तत्सर्वमिति मत्वा शमं व्रजेत् ॥ १.६९.५४ ॥
Tudo o que há na terra de arroz, cevada, ouro, gado e mulheres não basta para um só; pensando assim, deve-se alcançar a paz.
1.69.55
यदा न कुरुते पापं सर्वभूतेषु कर्हिचित् ।
कर्मणा मनसा वाचा ब्रह्म संपद्यते तदा ॥ १.६९.५५ ॥
Quando alguém nunca faz mal a qualquer ser por ação, mente ou palavra, então alcança Brahman.
1.69.56
न बिभेति यदा चायं यदा चास्मान्न बिभ्यति ।
यदा नेच्छति न द्वेष्टि ब्रह्म संपद्यते तदा ॥ १.६९.५६ ॥
Quando ele não teme, e quando os outros não o temem, quando não deseja nem odeia, então alcança Brahman.
1.69.57
इत्यवेक्ष्य महाप्राज्ञः कामानां फल्गुतां नृप ।
समाधाय मनो बुद्ध्या प्रत्यगृह्णाज्जरां सुतात् ॥ १.६९.५७ ॥
Assim, ó rei, o muito sábio, percebendo a vaidade dos desejos, acalmou a mente pelo intelecto e retomou a velhice do filho.
1.69.58
ततो वर्षसहस्रान्ते ययातिरपराजितः ।
दत्वा च यौवनं राजा पूरुं राज्येऽभिषिच्य च।
अतृप्त एव कामानां पूरुं पुत्रमुवाच ह ॥ १.६९.५८ ॥
Então, ao fim de mil anos, o rei invicto Yayāti devolveu a juventude, consagrou Pūru no reino e, ainda insatisfeito em seus desejos, falou ao filho Pūru.
1.69.59
त्वया दायादवानस्मि त्वं मे वंशकरः सुतः ।
पौरवो वंश इति ते ख्यातिं लोके गमिष्यति ॥ १.६९.५९ ॥
Por ti tenho um herdeiro; tu és o filho que perpetuará a minha linhagem. Ela será conhecida como a linhagem paurava, e a tua fama se espalhará pelo mundo.
1.69.60
ततः स नृपशार्दूल पूरुं राज्येऽभिषिच्य च ।
ततः सुचरितं कृत्वा भृगुतुङ्गे महातपाः ॥ १.६९.६० ॥
Então aquele tigre entre os reis, tendo consagrado Pūru no reino e levado uma vida virtuosa, tornou-se um grande asceta no cume de Bhṛgu.
1.69.61
कालेन महता पश्चात्कालधर्ममुपेयिवान् ।
कारयित्वा त्वनशनं सदारः स्वर्गमाप्तवान् ॥ १.६९.६१ ॥
Após muito tempo alcançou a lei da morte e, tendo feito jejum, alcançou o céu junto com sua esposa.