மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.69.1
त्वत्तः श्रुतमिदं ब्रह्मन्देवदानवरक्षसाम् ।
अंशावतरणं सम्यग्गन्धर्वाप्सरसां तथा ॥ १.६९.१ ॥
பிராமணரே, தேவர்கள், தானவர்கள், ராட்சசர்கள், கந்தர்வர்கள் மற்றும் அப்சரஸ்களின் அம்சங்களின் அவதரிப்பை நான் உம்மிடமிருந்து முழுமையாகக் கேட்டேன்.
1.69.2
इमं तु भूय इच्छामि कुरूणां वंशमादितः ।
कथ्यमानं त्वया विप्र विप्रर्षिगणसन्निधौ ॥ १.६९.२ ॥
ஆனால் பிராமணரே, பிராமண முனிவர்களின் சபையில் நீர் குருக்களின் இந்த வம்சத்தை முதலிலிருந்து மீண்டும் சொல்லக் விரும்புகிறேன்.
1.69.3
धर्मार्थकामसहितं राजर्षीणां प्रकीर्तितम् ।
पवित्रं कीर्त्यमानं मे निबोधेदं मनीषिणाम् ॥ १.६९.३ ॥
தர்மம், அர்த்தம், காமம் ஆகியவற்றுடன் கூடிய, ராஜரிஷிகளால் புகழப்பட்ட இந்தப் புனிதமான வரலாற்றை, ஞானிகளே, நான் சொல்லும்போது கேளுங்கள்.
1.69.4
प्रजापतेस्तु दक्षस्य मनोर्वैवस्वतस्य च ।
भरतस्य कुरोः पूरोराजमीढस्य चानघ ॥ १.६९.४ ॥
பாவமற்றவரே, பிரஜாபதி, தக்ஷன், மனு, வைவஸ்வதர், பரதன், குரு, பூரு மற்றும் ராஜமீடன் ஆகியோரின் வம்சம்.
1.69.5
यादवानामिमं वंशं कौरवाणां च सर्वशः ।
तथैव भरतानां च पुण्यं स्वस्त्ययनं महत् ॥ १.६९.५ ॥
யாதவர்களின் இந்த வம்சம், கௌரவர்களின் முழு வம்சம், பரதர்களின் வம்சமும் ஆகிய இவை புனிதமும் பெரும் மங்களமும் தருபவை.
1.69.6
धन्यं यशस्यमायुष्यं कीर्तयिष्यामि तेऽनघ ।
तेजोभिरुदिताः सर्वे महर्षिसमतेजसः ॥ १.६९.६ ॥
பாவமற்றவரே, செல்வம், புகழ், நீண்ட ஆயுள் தரும் இந்த வரலாற்றை நான் உமக்குச் சொல்வேன்; மகரிஷிகளுக்கு நிகரான ஒளியுடன் அவர்கள் அனைவரும் தங்கள் ஒளியால் தோன்றினர்.
1.69.7
दश प्राचेतसः पुत्राः सन्तः पुण्यजनाः स्मृताः ।
मुखजेनाग्निना यैस्ते पूर्वं दग्धा महौजसः ॥ १.६९.७ ॥
பிரசேதஸின் பத்துப் புதல்வர்கள் புண்யஜனர் என்று நினைவுகூரப்பட்டனர்; முகத்திலிருந்து தோன்றிய அக்னியால் அந்த மகாதேஜஸ்விகள் முன்பு எரிக்கப்பட்டனர்.
1.69.8
तेभ्यः प्राचेतसो जज्ञे दक्षो दक्षादिमाः प्रजाः ।
संभूताः पुरुषव्याघ्र स हि लोकपितामहः ॥ १.६९.८ ॥
அவர்களிடமிருந்து பிரசேதஸ் வழியாக தக்ஷன் பிறந்தான்; தக்ஷனிடமிருந்து இந்தப் பிரஜைகள் தோன்றினர். புருஷவ்யாக்ரனே, அவனே உலகங்களின் பிதாமகன்.
1.69.9
वीरिण्या सह सङ्गम्य दक्षः प्राचेतसो मुनिः ।
आत्मतुल्यानजनयत्सहस्रं संशितव्रतान् ॥ १.६९.९ ॥
வீரிணியுடன் சேர்ந்து பிரசேதஸின் புதல்வன் முனி தக்ஷன் தனக்குச் சமமான, கடுநோன்பு கொண்ட ஆயிரம் புதல்வர்களைப் பெற்றான்.
1.69.10
सहस्रसङ्ख्यानसंभूतान्दक्षपुत्रांश्च नारदः ।
मोक्षमध्यापयामास साङ्ख्यज्ञानमनुत्तमम् ॥ १.६९.१० ॥
நாரதர் தக்ஷனின் அந்த ஆயிரக்கணக்கான புதல்வர்களுக்கு மோக்ஷத்தையும் சாங்கிய ஞானத்தின் மேலான அறிவையும் போதித்தார்.
1.69.11
नाशार्थं योजयामास दिगन्तज्ञानकर्मसु ।
ततः पञ्चाशतं कन्या पुत्रिका अभिसन्दधे।
प्रजापतिः प्रजा दक्षः सिसृक्षुर्जनमेजय ॥ १.६९.११ ॥
அவன் அவர்களை அழிவுக்காக, திசைகளின் எல்லை வரையிலான ஞானத்திலும் கர்மத்திலும் ஈடுபடுத்தினான். பின்னர் பிரஜாபதி தக்ஷன், ஜனமேஜயா, பிரஜைகளைப் படைக்க விரும்பி ஐம்பது கன்னிகைகளை, புத்ரிகைகளை உருவாக்கினான்.
1.69.12
ददौ दश स धर्माय कश्यपाय त्रयोदश ।
कालस्य नयने युक्ताः सप्तविंशतिमिन्दवे ॥ १.६९.१२ ॥
அவன் பத்தைத் தர்மனுக்கும், பதின்மூன்றை காசியபருக்கும் கொடுத்தான். காலத்தின் வழிகாட்டிகளாக அமைந்த இருபத்தேழை சந்திரனுக்குக் கொடுத்தான்.
1.69.13
त्रयोदशानां पत्नीनां या तु दाक्षायणी वरा ।
मारीचः कश्यपस्त्वस्यामादित्यान्समजीजनत् ॥ १.६९.१३ ॥
பதின்மூன்று மனைவியரில் தக்ஷனின் மகளான அந்தச் சிறந்தவளிடம் மரீசியின் மகன் கஶ்யபர் ஆதித்யர்களைப் பெற்றார்.
1.69.14
इन्द्रादीन्वीर्यसंपन्नान्विवस्वन्तमथापि च ।
विवस्वतः सुतो जज्ञे यमो वैवस्वतः प्रभुः ॥ १.६९.१४ ॥
இந்திரன் முதலிய வீரியம் நிறைந்தவர்களையும், விவஸ்வானையும் அவர் பெற்றார்; விவஸ்வானின் மகனாகிய ஆற்றல்மிக்க யமன் வைவஸ்வதன் பிறந்தான்.
1.69.15
मार्ताण्डस्य यमी चापि सुता राजन्नजायत ।
मार्तण्डस्य मनुर्धीमानजायत सुतः प्रभुः ॥ १.६९.१५ ॥
அரசே, மார்த்தாண்டனின் மகள் யமியும் பிறந்தாள்; மார்த்தாண்டனின் அறிவுள்ள, ஆற்றல்மிக்க மகனாகிய மனு பிறந்தான்.
1.69.16
धर्मात्मा स मनुर्धीमान्यत्र वंशः प्रतिष्ठितः ।
मनोर्वंशो मानवानां ततोऽयं प्रथितोऽभवत् ॥ १.६९.१६ ॥
அந்த தர்மாத்மாவும் அறிவுள்ளவருமான மனுவிடமிருந்து வம்சம் நிலைபெற்றது; மனுவின் வம்சம் மானவர்களின் வம்சம் என்று அதுவே பிரபலமாயிற்று.
1.69.17
ब्रह्मक्षत्रादयस्तस्मान्मनोर्जातास्तु मानवाः ।
ततोऽभवन्महाराज ब्रह्म क्षत्रेण सङ्गतम् ॥ १.६९.१७ ॥
மனுவிடமிருந்து பிராமணர், க்ஷத்திரியர் முதலிய மானவர்கள் பிறந்தனர்; பின்னர், மகாராஜனே, பிரம்மம் க்ஷத்திரத்துடன் சேர்ந்தது.
1.69.18
ब्राह्मणा मानवास्तेषां साङ्गं वेदमदारयन् ।
वेनं धृष्णुं नरिष्यन्तं नाभागेक्ष्वाकुमेव च ॥ १.६९.१८ ॥
அவர்களில் மானவ பிராமணர்கள் அங்கங்களுடன் கூடிய வேதத்தைப் பிரித்தனர்; வேனன், த்ருஷ்ணு, நரிஷ்யந்தன், நாபாகன், இக்ஷ்வாகு ஆகியோரையும்.
1.69.19
कारूषमथ शर्यातिं तथा चैवाष्टमीमिलाम् ।
पृष्टध्रं नवमं प्राहुः क्षत्रधर्मपरायणम् ॥ १.६९.१९ ॥
காரூஷன், பின்னர் சர்யாதி, அவ்வாறே எட்டாமவனாக இளை, ஒன்பதாமவனாக க்ஷத்ரதர்மத்தில் ஈடுபட்ட பிருஷ்ட்ரதனை என்று கூறுவர்.
1.69.20
नाभागारिष्टदशमान्मनोः पुत्रान्प्रचक्षते ।
पञ्चाशत्तु मनोः पुत्रास्तथैवान्येऽभवन्क्षितौ ॥ १.६९.२० ॥
நாபாகனும் அரிஷ்டனும் பத்தாமவர்; மனுவின் மகன்கள் என்று அவர்கள் கூறுவர். மனுவுக்கு ஐம்பது மகன்கள் இருந்தனர், மற்றவர்களும் அவ்வாறே பூமியில் பிறந்தனர்.
1.69.21
अन्योन्यभेदात्ते सर्वे विनेशुरिति नः श्रुतम् ।
पुरूरवास्ततो विद्वानिलायां समपद्यत ॥ १.६९.२१ ॥
பரஸ்பரப் பிளவால் அவர்கள் அனைவரும் அழிந்தனர் என்று நாங்கள் கேட்டோம். பின்னர் அறிவுடைய புரூரவஸ் இளையிடமிருந்து பிறந்தான்.
1.69.22
सा वै तस्याभवन्माता पिता चैवेति नः श्रुतम् ।
त्रयोदश समुद्रस्य द्वीपानश्नन्पुरूरवाः ॥ १.६९.२२ ॥
அவளே அவனுக்குத் தாயும் தந்தையுமானாள் என்று நாங்கள் கேட்டோம். புரூரவஸ் கடலின் பதின்மூன்று தீவுகளை அனுபவித்தான்.
1.69.23
अमानुषैर्वृतः सत्वैर्मानुषः सन्महायशाः ।
विप्रैः स विग्रहं चक्रे वीर्योन्मत्तः पुरूरवाः ॥ १.६९.२३ ॥
அமானுடர்களான உயிரினங்களால் சூழப்பட்டிருந்தும், மனிதனாக இருந்த மகாயசஸ்வியான புரூரவஸ், தன் வீரியத்தால் மதம் கொண்டு பிராமணர்களுடன் பகை கொண்டான்.
1.69.24
जहार च स विप्राणां रत्नान्युत्क्रोशतामपि ।
सनत्कुमारस्तं राजन्ब्रह्मलोकादुपेत्य ह ॥ १.६९.२४ ॥
அவன் பிராமணர்கள் அழுது கொண்டிருக்கையிலும் அவர்களின் ரத்தினங்களைக் கவர்ந்தான். அரசே, அப்போது சனத்குமாரர் பிரம்மலோகத்திலிருந்து வந்து அவனை அணுகினார்.
1.69.25
अनुदर्शं ततश्चक्रे प्रत्यगृह्णान्न चाप्यसौ ।
ततो महर्षिभिः क्रुद्धैः सद्यः शप्तो व्यनश्यत ॥ १.६९.२५ ॥
பின்னர் அவன் ஒவ்வொன்றாகப் பார்த்தான்; ஆனால் அவற்றை ஏற்கவில்லை. அப்போது கோபங்கொண்ட மகாமுனிவர்கள் அவனை உடனே சபித்தனர், அவன் அழிந்தான்.
1.69.26
लोभान्वितो बलमदान्नष्टसंज्ञो नराधिपः ।
स हि गन्धर्वलोकस्थानुर्वश्या सहितो विराट् ॥ १.६९.२६ ॥
பேராசையால் நிறைந்தவனும், பலத்தின் மதத்தால் நினைவு இழந்தவனுமான அந்த மன்னன் — கந்தர்வ உலகில் வசித்த உர்வசியுடன் கூடிய, ஒளிமிக்க விராட்.
1.69.27
आनिनाय क्रियार्थेऽग्नीन्यथावद्विहितांस्त्रिधा ।
षट् सुता जज्ञिरे चैलादायुर्धीमानमावसुः ॥ १.६९.२७ ॥
சடங்கிற்காக, விதிப்படி கூறப்பட்ட மூன்று வகை அக்னிகளை அவன் முறையாகக் கொண்டுவந்தான். அவனுக்கு ஆறு புதல்வர்கள் பிறந்தனர் — ஐலபுத்திரன் ஆயு, புத்திமான் அமாவசு.
1.69.28
दृढायुश्च वनायुश्च शतायुश्चोर्वशीसुताः ।
नहुषं वृद्धशर्माणं रजिं गयमनेनसम् ॥ १.६९.२८ ॥
திருடாயு, வனாயு, சதாயு — இவர்கள் உர்வசியின் புதல்வர்கள்; நகுஷன், விருத்தசர்மன், ரஜி, கயன், அனேனசன்.
1.69.29
स्वर्भानवी सुतानेतानायोः पुत्रान्प्रचक्षते ।
आयुषो नहुषः पुत्रो धीमान्सत्यपराक्रमः ॥ १.६९.२९ ॥
ஸ்வர்பானுவின் மகளின் இந்த புதல்வர்கள் — இவர்கள் ஆயுவின் புதல்வர்கள் எனப்படுவர். ஆயுவின் மகன் நகுஷன், புத்திமான், சத்திய பராக்கிரமி.
1.69.30
राज्यं शशास सुमहद्धर्मेण पृथिवीपते ।
पितॄन्देवानृषीन्विप्रान्गन्धर्वोरगराक्षसान् ॥ १.६९.३० ॥
பூமிபதியே, அவன் தர்மத்தால் பெரிய இராச்சியத்தை ஆண்டான் — பித்ருக்கள், தேவர்கள், ரிஷிகள், பிராமணர்கள், கந்தர்வர்கள், நாகர்கள், ராட்சசர்கள் ஆகியோரையும்.
1.69.31
नहुषः पालयामास ब्रह्मक्षत्रमथो विशः ।
स हत्वा दस्युसंघातानृषीन्करमदापयत् ॥ १.६९.३१ ॥
நகுஷன் பிராமணர்களையும் க்ஷத்திரியர்களையும் வைசியர்களையும் காத்தான். அவன் கொள்ளைக்காரக் கூட்டங்களைக் கொன்று, முனிவர்களைக் கப்பம் செலுத்தச் செய்தான்.
1.69.32
पशुवच्चैव तान्पृष्ठे वाहयामास वीर्यवान् ।
कारयामास चेन्द्रत्वमभिभूय दिवौकसः ॥ १.६९.३२ ॥
வலிமைமிக்க நகுஷன் அவர்களைக் கால்நடைகளைப் போல் தன் முதுகில் சுமக்கச் செய்தான். தேவர்களை வென்று அவர்களைக் இந்திரப் பதவியின் பணிகளைச் செய்யவைத்தான்.
1.69.33
तेजसा तपसा चैव विक्रमेणौजसा तथा ।
विश्लिष्टो नहुषः शप्तः सद्यो ह्यजगरोऽभवत्।
यतिं ययातिं संयातिमायातिमयतिं ध्रुवम् ॥ १.६९.३३ ॥
தேஜஸ், தவம், வீரம், ஓஜஸ் ஆகியவற்றிலிருந்து வீழ்ந்த நகுஷன் சபிக்கப்பட்டு உடனே மலைப்பாம்பானான். யதி, யயாதி, சம்யாதி, ஆயாதி, அயதி, துருவன்.
1.69.34
नहुषो जनयामास षट् सुतान्प्रियवादिनः ।
यतिस्तु योगमास्थाय ब्रह्मीभूतोऽभवन्मुनिः ॥ १.६९.३४ ॥
நகுஷன் இனிய பேச்சுடைய ஆறு மகன்களைப் பெற்றான். யதியோ யோகத்தை மேற்கொண்டு பிரம்மத்துடன் ஒன்றான முனிவரானான்.
1.69.35
ययातिर्नाहुषः सम्राडासीत्सत्यपराक्रमः ।
स पालयामास महीमीजे च बहुभिर्मखैः ॥ १.६९.३५ ॥
நகுஷனின் மகனான யயாதி உண்மையான வீரமுடைய சக்கரவர்த்தியாக இருந்தான். அவன் பூமியைக் காத்து, பல யாகங்களால் வழிபட்டான்.
1.69.36
अतिभक्त्या पितॄनर्चन्देवांश्च प्रयतः सदा ।
अन्वगृह्णात्प्रजाः सर्वा ययातिरपराजितः ॥ १.६९.३६ ॥
மிகுந்த பக்தியுடன் முன்னோர்களையும் தேவர்களையும் எப்போதும் கட்டுப்பாட்டுடன் வணங்கி, வெல்லப்படாத யயாதி எல்லா குடிமக்களுக்கும் அருள் புரிந்தான்.
1.69.37
तस्य पुत्रा महेष्वासाः सर्वैः समुदिता गुणैः ।
देवयान्यां महाराज शर्मिष्ठायां च जज्ञिरे ॥ १.६९.३७ ॥
அவனுடைய மகத்தான வில்வீரரான புதல்வர்கள் அனைத்து நற்குணங்களாலும் நிறைந்திருந்தனர். ஓ மகாராஜா, தேவயானியாலும் சர்மிஷ்டையாலும் அவர்கள் பிறந்தனர்.
1.69.38
देवयान्यामजायेतां यदुस्तुर्वसुरेव च ।
द्रुह्युश्चानुश्च पूरुश्च शर्मिष्ठायां च जज्ञिरे ॥ १.६९.३८ ॥
தேவயானியிடமிருந்து யது, துர்வசு ஆகியோர் பிறந்தனர்; சர்மிஷ்டையிடமிருந்து துருஹ்யு, அனு, பூரு ஆகியோர் பிறந்தனர்.
1.69.39
स शाश्वतीः समा राजन्प्रजा धर्मेण पालयन् ।
जरामार्च्छन्महाघोरां नाहुषो रूपनाशिनीम् ॥ १.६९.३९ ॥
ஓ அரசனே, அந்த நாகுஷன் நீண்ட ஆண்டுகள் தர்மப்படி குடிமக்களைப் பாதுகாத்து ஆட்சி செய்தான்; பின்னர் அழகை அழிக்கும் கொடிய முதுமை அவனை அடைந்தது.
1.69.40
जराऽभिभूतः पुत्रान्स राजा वचनमब्रवीत् ।
यदुं पूरुं तुर्वसुं च द्रुह्युं चानुं च भारत ॥ १.६९.४० ॥
முதுமையால் சூழப்பட்ட அந்த அரசன் தன் புதல்வர்களிடம் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான் — யது, பூரு, துர்வசு, துருஹ்யு, அனு ஆகியோரிடம். ஓ பாரதா!
1.69.41
यौवनेन चरन्कामान्युवा युवतिभिः सह ।
बिहर्तुमहमिच्छामि साह्यं कुरुत पुत्रकाः ॥ १.६९.४१ ॥
இளமையுடன் இன்பங்களை அனுபவித்து, இளம் பெண்களுடன் நான் மீண்டும் இளைஞனாக மகிழ்ந்திருக்க விரும்புகிறேன். புதல்வர்களே, எனக்கு உதவுங்கள்.
1.69.42
तं पुत्रो दैवयानेयः पूर्वजो वाक्यमब्रवीत् ।
किं कार्यं भवतः कार्यमस्माकं यौवनेन ते ॥ १.६९.४२ ॥
அப்போது தேவயானியின் மூத்த புதல்வன் அவனிடம் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான்: "உங்களுக்கு என்ன வேண்டும்? உங்கள் இளமையால் எங்களுக்கு என்ன பயன்?"
1.69.43
ययातिरब्रवीत्तं वै जरा मे प्रतिगृह्यताम् ।
यौवनेन त्वदीयेन चरेयं विषयानहम् ॥ १.६९.४३ ॥
யயாதி அவனிடம் கூறினார்: "என் முதுமையை ஏற்றுக்கொள்; உன் இளமையால் நான் இன்பங்களை அனுபவிப்பேன்."
1.69.44
यजतो दीर्घसत्रैर्मे शापाच्चोशनसो मुनेः ।
कामार्थः परिहीणोऽयं तप्येयं तेन पुत्रकाः ॥ १.६९.४४ ॥
"நீண்ட யாகச் சத்திரங்களைச் செய்த என் மீது முனிவர் உசனஸின் சாபத்தால் என் ஆசைகளின் நிறைவு குறைந்தது; அதனால், மகன்களே, நான் துன்புறுகிறேன்."
1.69.45
मामकेन शरीरेण राज्यमेकः प्रशास्तु वः ।
अहं तन्वाऽभिनवया युवा काममवाप्नुयाम् ॥ १.६९.४५ ॥
"என் இந்த உடலுடன் உங்களில் ஒருவன் மட்டும் அரசாளட்டும்; நான் புதிய உடலுடன் இளைஞனாகி என் ஆசைகளை அடைவேன்."
1.69.46
ते न तस्य प्रत्यगृह्णन्यदुप्रभृतयो जराम् ।
तमब्रवीत्ततः पूरुः कनीयान्सत्यविक्रमः ॥ १.६९.४६ ॥
யது முதலானவர்கள் அவனுடைய முதுமையை ஏற்கவில்லை; அப்போது உண்மையான வீரமுள்ள இளையவன் பூரு அவனிடம் கூறினான்.
1.69.47
राजंश्चराभिनवया तन्वा यौवनगोचरः ।
अहं जरां समादाय राज्ये स्थास्यामि तेज्ञया ॥ १.६९.४७ ॥
"அரசே, புதிய உடலுடன் இளமையை அனுபவியுங்கள்; உங்கள் கட்டளைப்படி நான் உங்கள் முதுமையை ஏற்று அரசில் நிலைத்திருப்பேன்."
1.69.48
एवमुक्तः स राजर्षिस्तपोवीर्यसमाश्रयात् ।
संचारयामास जरां तदा पुत्रे महात्मनि ॥ १.६९.४८ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டதும் அந்த ராஜரிஷி தன் தவ வலிமையை நம்பி, அப்போதே மகாத்மாவான மகனுக்கு தன் முதுமையைக் கடத்தினார்.
1.69.49
पौरवेणाथ वयसा राजा यौवनमास्थितः ।
यायातेनापि वयसा राज्यं पूरुरकारयत् ॥ १.६९.४९ ॥
பின்னர் அரசன் பௌரவனிடமிருந்து இளமையை ஏற்றான்; யயாதியும் தன் வயதால் ஆட்சியைப் பூரு மூலம் நடத்தினான்.
1.69.50
ततो वर्षसहस्राणि ययातिरपराजितः ।
स्थितः स नृपशार्दूलः शार्दूलसमविक्रमः ॥ १.६९.५० ॥
பின்னர் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் தோல்வியறியாத யயாதி நிலைத்திருந்தான்; அந்த அரசர்களில் புலி, புலியைப் போன்ற வீரம் கொண்டவன்.
1.69.51
ययातिरपि पत्नीभ्यां दीर्घकालं विहृत्य च ।
विश्वाच्या सहितो रेमे पुनश्चैत्ररथे वने ॥ १.६९.५१ ॥
யயாதியும் தன் இரு மனைவியருடன் நீண்ட காலம் இன்புற்று, விஶ்வாசியுடன் மீண்டும் சைத்ரரத வனத்தில் மகிழ்ந்தான்.
1.69.52
नाध्यगच्छत्तदा तृप्तिं कामानां स महायशाः ।
अवेत्य मनसा राजन्निमां गाथां तदा जगौ ॥ १.६९.५२ ॥
அந்த மகாயசஸ்வியான அவன் அப்போது ஆசைகளால் நிறைவு பெறவில்லை; அரசே, மனதில் இதை உணர்ந்து அப்போது இந்தப் பாடலைப் பாடினான்.
1.69.53
न जातु कामः कामानामुपभोगेन शाम्यति ।
इविषा कृष्णवर्त्मेव भूय एवाभिवर्धते ॥ १.६९.५३ ॥
ஆசை ஒருபோதும் ஆசைகளின் அனுபவத்தால் தணிவதில்லை; நெய்யால் நெருப்பு போல அது மேலும் வளர்கிறது.
1.69.54
यत्पृथिव्यां व्रीहियवं हिरण्यं पशवः स्त्रियः ।
नालमेकस्य तत्सर्वमिति मत्वा शमं व्रजेत् ॥ १.६९.५४ ॥
பூமியில் உள்ள நெல், வாற்கோதுமை, பொன், கால்நடைகள், பெண்கள் ஆகிய அனைத்தும் ஒருவனுக்குப் போதாது — இவ்வாறு எண்ணி அமைதி அடைய வேண்டும்.
1.69.55
यदा न कुरुते पापं सर्वभूतेषु कर्हिचित् ।
कर्मणा मनसा वाचा ब्रह्म संपद्यते तदा ॥ १.६९.५५ ॥
எப்பொழுது ஒருவன் செயலாலும் மனத்தாலும் சொல்லாலும் எந்த உயிரினத்திடத்திலும் ஒருபோதும் பாவம் செய்யவில்லையோ, அப்பொழுது அவன் பிரம்மத்தை அடைகிறான்.
1.69.56
न बिभेति यदा चायं यदा चास्मान्न बिभ्यति ।
यदा नेच्छति न द्वेष्टि ब्रह्म संपद्यते तदा ॥ १.६९.५६ ॥
எப்பொழுது அவன் யாருக்கும் அஞ்சுவதில்லையோ, யாரும் அவனுக்கு அஞ்சுவதில்லையோ, எப்பொழுது அவன் விரும்புவதுமில்லை வெறுப்பதுமில்லையோ, அப்பொழுது அவன் பிரம்மத்தை அடைகிறான்.
1.69.57
इत्यवेक्ष्य महाप्राज्ञः कामानां फल्गुतां नृप ।
समाधाय मनो बुद्ध्या प्रत्यगृह्णाज्जरां सुतात् ॥ १.६९.५७ ॥
அரசே, இவ்வாறு காமங்களின் பயனின்மையை அறிந்து, அந்த மகாஞானி மனத்தை அறிவால் ஒருமுகப்படுத்தி, மகனிடமிருந்து பெற்ற முதுமையை மீண்டும் ஏற்றுக்கொண்டான்.
1.69.58
ततो वर्षसहस्रान्ते ययातिरपराजितः ।
दत्वा च यौवनं राजा पूरुं राज्येऽभिषिच्य च।
अतृप्त एव कामानां पूरुं पुत्रमुवाच ह ॥ १.६९.५८ ॥
பின்னர் ஆயிரம் ஆண்டுகள் கழிந்தபின், வெல்லப்படாத அரசன் யயாதி இளமையைத் திருப்பித் தந்து, பூருவை அரசில் முடிசூட்டி, காமங்களில் நிறைவடையாதவனாக மகன் பூருவிடம் கூறினான்.
1.69.59
त्वया दायादवानस्मि त्वं मे वंशकरः सुतः ।
पौरवो वंश इति ते ख्यातिं लोके गमिष्यति ॥ १.६९.५९ ॥
உன்னால் நான் வாரிசுள்ளவனானேன்; நீ என் வம்சத்தை உருவாக்கும் மகன். "பௌரவ வம்சம்" என்று உன் புகழ் உலகில் பரவும்.
1.69.60
ततः स नृपशार्दूल पूरुं राज्येऽभिषिच्य च ।
ततः सुचरितं कृत्वा भृगुतुङ्गे महातपाः ॥ १.६९.६० ॥
பின்னர் அந்த அரசர்களில் புலியாகிய யயாதி, பூருவை அரசில் முடிசூட்டி, பின்னர் நல்லொழுக்கமான வாழ்வை நடத்தி, பிருகுவின் சிகரத்தில் மகாதபஸ்வியானான்.
1.69.61
कालेन महता पश्चात्कालधर्ममुपेयिवान् ।
कारयित्वा त्वनशनं सदारः स्वर्गमाप्तवान् ॥ १.६९.६१ ॥
நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகு அவர் காலதர்மத்தை அடைந்தார்; உபவாசம் இருந்து மனைவியுடன் சொர்க்கத்தை அடைந்தார்.