ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.70
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.70.1
ययातिः पूर्वजोऽस्माकं दशमो यः प्रजापतेः ।
कथं स शुक्रतनयां लेभे परमदुर्लभाम् ॥ १.७०.१ ॥
ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಹತ್ತನೆಯ ತಲೆಮಾರಿನ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜ ಯಯಾತಿ, ಶುಕ್ರನ ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭ ಮಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆದನು?
1.70.2
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं विस्तरेण तपोधन ।
आनुपूर्व्या च मे शंस राज्ञो वंशकरान्पृथक् ॥ १.७०.२ ॥
ತಪೋಧನನೇ, ಇದನ್ನು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಕೇಳಲು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ರಾಜವಂಶಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದವರನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ, ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ನನಗೆ ಹೇಳಿ.
1.70.3
ययातिरासीन्नृपतिर्देवराजसमद्युतिः ।
तं शुक्रवृषपर्वाणौ वव्राते वै यथा पुरा ॥ १.७०.३ ॥
ಯಯಾತಿ ಎಂಬ ರಾಜನು ದೇವೇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಮಾನ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳವನಾಗಿದ್ದನು. ಹಿಂದಿನಂತೆಯೇ ಶುಕ್ರ ಮತ್ತು ವೃಷಪರ್ವರು ಅವನನ್ನು ತಮ್ಮವನೆಂದು ಆರಿಸಿಕೊಂಡರು.
1.70.4
तत्तेऽहं संप्रवक्ष्यामि पृच्छते जनमेजय ।
देवयान्याश्च संयोगं ययातेर्नाहुषस्य च ॥ १.७०.४ ॥
ಜನಮೇಜಯನೇ, ಕೇಳುತ್ತಿರುವ ನಿನಗೆ ಅದನ್ನು ನಾನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ — ದೇವಯಾನಿ ಮತ್ತು ನಹುಷನ ಮಗ ಯಯಾತಿಯ ಸಂಯೋಗವನ್ನು.
1.70.5
सुराणामसुराणां च समजायत वै मिथः ।
ऐश्वर्यं प्रति संघर्षस्त्रैलोक्ये सचराचरे ॥ १.७०.५ ॥
ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರ ನಡುವೆ ಚರಾಚರ ಸಹಿತ ತ್ರಿಲೋಕದ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಸಂಘರ್ಷ ಉಂಟಾಯಿತು.
1.70.6
जिगीषया ततो देवा वव्रिरेऽङ्गिरसं मुनिम् ।
पौरोहित्येन याज्यार्थे काव्यं तूशनसं परे ॥ १.७०.६ ॥
ಆಗ ಗೆಲ್ಲುವ ಆಸೆಯಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಪುರೋಹಿತನಾಗಿ ಅಂಗಿರಸ ಮುನಿಯನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡರು; ಇತರರು ಕಾವ್ಯನಾದ ಉಶನಸ್ಸನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡರು.
1.70.7
ब्राह्मणौ तावुभौ नित्यमन्योन्यस्पर्धिनौ भृशम् ।
तत्र देवा निजघ्नुर्यान्दानवान्युधि संगतान् ॥ १.७०.७ ॥
ಆ ಇಬ್ಬರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಸದಾ ಪರಸ್ಪರ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದ ದಾನವರನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಸಂಹರಿಸಿದರು.
1.70.8
तान्पुनर्जीवयामास काव्यो विद्याबलाश्रयात् ।
ततस्ते पुनरुत्थाय योधयांचक्रिरे सुरान् ॥ १.७०.८ ॥
ವಿದ್ಯೆಯ ಬಲವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಕಾವ್ಯ (ಶುಕ್ರ) ಅವರನ್ನು ಪುನಃ ಜೀವಂತಗೊಳಿಸಿದನು. ಆಗ ಅವರು ಮತ್ತೆ ಎದ್ದು ದೇವತೆಗಳೊಡನೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರು.
1.70.9
असुरास्तु निजघ्नुर्यान्सुरान्समरमूर्धनि ।
न तान्सञ्जीवयामास बृहस्पतिरुदारधीः ॥ १.७०.९ ॥
ಯುದ್ಧದ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ಅಸುರರು ಕೊಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಉದಾರಬುದ್ಧಿಯ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಪುನಃ ಜೀವಂತಗೊಳಿಸಲಾರದೆ ಹೋದನು.
1.70.10
न हि वेद स तां विद्यां यां काव्योवेत्ति वीर्यवान् ।
सञ्जीविनीं ततो देवा विषादमगमन्परम् ॥ १.७०.१० ॥
ಬಲಶಾಲಿ ಕಾವ್ಯ (ಶುಕ್ರ) ತಿಳಿದಿದ್ದ ಸಂಜೀವಿನೀ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಬೃಹಸ್ಪತಿ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಅತ್ಯಂತ ವಿಷಾದಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದರು.
1.70.11
ते तु देवा भयोद्विग्नाः काव्यादुशनसस्तदा ।
ऊचुः कचमुपागम्य ज्येष्ठं पुत्रं बृहस्पतेः ॥ १.७०.११ ॥
ಆಗ ಭಯದಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟ ದೇವತೆಗಳು ಉಶನಸ್ (ಶುಕ್ರ) ಪುತ್ರ ಕಾವ್ಯರಿಂದ ಹೊರಟು, ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಪುತ್ರ ಕಚನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಹೇಳಿದರು.
1.70.12
भजमानान्भजस्वास्मान्कुरु नः साह्यमुत्तमम् ।
या सा विद्या निवसति ब्राह्मणेऽमिततेजसि ॥ १.७०.१२ ॥
ನಿನ್ನನ್ನು ಭಜಿಸುವ ನಮ್ಮನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸು; ನಮಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಹಾಯ ಮಾಡು. ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಆ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು (ನಮಗೆ ನೀಡು).
1.70.13
शुक्रे तामाहर क्षिप्रं भागभाङ्गो भविष्यसि ।
वृषपर्वसमीपे हि शक्यो द्रष्टुं त्वया द्विजः ॥ १.७०.१३ ॥
ಶುಕ್ರನಿಂದ ಆ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಬೇಗನೆ ತಂದುಕೊ; ಆಗ ನೀನು ಭಾಗದ ಪಾಲುದಾರನಾಗುವೆ. ವೃಷಪರ್ವನ ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ಆ ದ್ವಿಜನನ್ನು ನೀನು ನೋಡಬಲ್ಲೆ.
1.70.14
रक्षते दानवांस्तत्र न स रक्षत्यदानवान् ।
तमाराधयितुं शक्तो भवान्पूर्ववयाः कविम् ॥ १.७०.१४ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ದಾನವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ; ದಾನವರಲ್ಲದವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಯೌವನದಲ್ಲಿರುವ ನೀನು ಆ ಕವಿಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ಶಕ್ತನು.
1.70.15
देवयानीं च दयितां सुतां तस्य महात्मनः ।
त्वमाराधयितुं शक्तो नान्यः कश्चन विद्यते ॥ १.७०.१५ ॥
ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಪ್ರಿಯ ಪುತ್ರಿ ದೇವಯಾನಿಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ನೀನೇ ಶಕ್ತನು; ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.
1.70.16
शीलदाक्षिण्यमाधुर्यैराचारेण दमेन च ।
देवयान्यां हि तुष्टायां विद्यां तां प्राप्स्यसि ध्रुवम् ॥ १.७०.१६ ॥
ಶೀಲ, ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯ, ಮಾಧುರ್ಯ, ಸದಾಚಾರ ಮತ್ತು ಸಂಯಮದಿಂದ ದೇವಯಾನಿ ಸಂತುಷ್ಟಳಾದರೆ ಆ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ನೀನು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಪಡೆಯುವೆ.
1.70.17
तथेत्युक्त्वा ततः प्रायाद्बृहस्पतिसुतः कचः ।
तदाऽभिपूजितो देवैः समीपे वृषपर्वणः ॥ १.७०.१७ ॥
'ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಪುತ್ರ ಕಚನು ಹೊರಟನು; ಆಗ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ವೃಷಪರ್ವನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು.
1.70.18
स गत्वा त्वरितो राजन्देवैः संप्रेषितः कचः ।
असुरेन्द्रपुरे शुक्रं दृष्ट्वा वाक्यमुवाच ह ॥ १.७०.१८ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕಚನು ಬೇಗನೆ ಹೋಗಿ ಅಸುರೇಂದ್ರನ ನಗರದಲ್ಲಿ ಶುಕ್ರನನ್ನು ಕಂಡು ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
1.70.19
ऋषेरङ्गिरसः पौत्रं पुत्रं साक्षाद्बृहस्पतेः ।
नाम्ना कच इति ख्यातं शिष्यं गृह्णात् मां भवान् ॥ १.७०.१९ ॥
"ಋಷಿ ಅಂಗಿರಸನ ಮೊಮ್ಮಗ, ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಪುತ್ರ, ಕಚ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ನನ್ನನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯನನ್ನಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ."
1.70.20
ब्रह्मचर्यं चरिष्यामि त्वय्यहं परमं गुरौ ।
अनुमन्यस्व मां ब्रह्मन्सहस्रं परिवत्सरान् ॥ १.७०.२० ॥
"ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ನಾನು ಪರಮ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅದಕ್ಕೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡಿ."
1.70.21
कच सुस्वागतं तेऽस्तु प्रतिगृह्णामि ते वचः ।
अर्चयिष्येऽहमर्च्यं त्वामर्चितोऽस्तु बृहस्पतिः ॥ १.७०.२१ ॥
"ಕಚ, ನಿನಗೆ ಸುಸ್ವಾಗತ; ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ಗೌರವಾರ್ಹನಾದ್ದರಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಬೃಹಸ್ಪತಿಗೂ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಲಿ."
1.70.22
कचस्तु तं तथेत्युक्त्वा प्रतिजग्राह तद्व्रतम् ।
आदिष्टं कविपुत्रेण शुक्रेणोशनसा स्वयम् ॥ १.७०.२२ ॥
ಕಚನು "ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಕವಿಯ ಪುತ್ರ ಶುಕ್ರ ಉಶನಸ್ ಸ್ವತಃ ಉಪದೇಶಿಸಿದ ಆ ವ್ರತವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.
1.70.23
व्रतस्य प्राप्तकालं स यथोक्तं प्रत्यगृह्णत ।
आराधयन्नुपाध्यायं देवयानीं च भारत ॥ १.७०.२३ ॥
ಭಾರತ, ಅವನು ವ್ರತದ ಕಾಲ ಬಂದಾಗ, ಹೇಳಿದಂತೆ ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಉಪಾಧ್ಯಾಯನನ್ನೂ ದೇವಯಾನಿಯನ್ನೂ ಆರಾಧಿಸಿದನು.
1.70.24
नित्यमाराधयिष्यंस्तां युवा यौवनगां मुनिः ।
गायन्नृत्यन्वादयंश्च देवयानीमतोषयत् ॥ १.७०.२४ ॥
ಯುವ ಮುನಿಯು ಅವಳಿಗೆ ನಿತ್ಯವೂ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಬಯಸಿ, ಹಾಡಿ, ನರ್ತಿಸಿ, ವಾದ್ಯ ನುಡಿಸಿ, ಯೌವನವತಿಯಾದ ದೇವಯಾನಿಯನ್ನು ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸಿದನು.
1.70.25
स शीलयन्देवयानीं कन्यां संप्राप्तयौवनाम् ।
पुष्पैः फलैः प्रेषणैश्च तोषयामास भारत ॥ १.७०.२५ ॥
ಯೌವನ ಪ್ರಾಪ್ತಳಾದ ಕನ್ಯೆ ದೇವಯಾನಿಯನ್ನು ಅವನು ಸೇವೆಯಿಂದ ಪೋಷಿಸಿ, ಹೂವು, ಹಣ್ಣು ಮತ್ತು ಕೆಲಸಗಳಿಂದ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು, ಓ ಭಾರತ.
1.70.26
देवयान्यपि तं विप्रं नियमव्रतधारिणम् ।
गायन्ती च ललन्ती च रहः पर्यचरत्तथा ॥ १.७०.२६ ॥
ದೇವಯಾನಿಯೂ ನಿಯಮ-ವ್ರತಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ, ಆಡುತ್ತಾ, ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಹಾಗೆಯೇ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದಳು.
1.70.27
गायन्तं चैव शुल्कं च दातारं प्रियवादिनम् ।
नार्यो नरं कामयन्ते रूपिणं स्रग्विणं तथा ॥ १.७०.२७ ॥
ಹಾಡುವವನನ್ನು, ಸಂಭಾವನೆ ನೀಡುವವನನ್ನು, ಪ್ರಿಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವವನನ್ನು, ರೂಪವಂತನನ್ನು, ಹೂಮಾಲೆ ಧರಿಸಿದವನನ್ನು ಸ್ತ್ರೀಯರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.
1.70.28
पञ्चवर्षशतान्येवं कचस्य चरतो व्रतम् ।
तत्रातीयुरथो बुद्ध्वा दानवास्तं ततः कचम् ॥ १.७०.२८ ॥
ಹೀಗೆ ಕಚನ ವ್ರತ ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಐದುನೂರು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದವು. ಆಗ ದಾನವರು ಅದನ್ನು ತಿಳಿದು ಆ ಕಚನನ್ನು...
1.70.29
गा रक्षन्तं वने दृष्ट्वा रहस्येकममर्षिताः ।
जघ्नुर्बृहस्पतेर्द्वेषाद्विद्यारक्षार्थमेव च ॥ १.७०.२९ ॥
ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹಸುಗಳನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೇ ಕಂಡು, ಕೋಪಗೊಂಡ ಅವರು ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಮೇಲಿನ ದ್ವೇಷದಿಂದ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯೆಯ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿಯೇ ಅವನನ್ನು ಕೊಂದರು.
1.70.30
हत्वा शालावृकेभ्यश्च प्रायच्छँल्लवशः कृतम् ।
ततो गावो निवृत्तास्ता अगोपाः स्वं निवेशनम् ॥ १.७०.३० ॥
ಅವನನ್ನು ಕೊಂದು ತುಂಡು ತುಂಡಾಗಿ ನರಿಗಳಿಗೆ ಹಾಕಿದರು. ಆಗ ಹಸುಗಳು ಕುರುಬನಿಲ್ಲದೆ ತಮ್ಮ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದವು.
1.70.31
सा दृष्ट्वा रहिता गाश्च कचेनाभ्यागता वनात् ।
उवाच वचनं काले देवयान्यथ भारत ॥ १.७०.३१ ॥
ಕಚನಿಲ್ಲದೆ ಕಾಡಿನಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿದ ಹಸುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಭಾರತ, ದೇವಯಾನಿ ಆಗ ಸಮಯೋಚಿತವಾಗಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.
1.70.32
आहुतं चाग्निहोत्रं ते सूर्यश्चास्तं गतः प्रभो ।
अगोपाश्चागता गावः कचस्तात न दृश्यते ॥ १.७०.३२ ॥
ಪ್ರಭು, ನಿಮ್ಮ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ ಮುಗಿಯಿತು, ಸೂರ್ಯ ಅಸ್ತಂಗತನಾದ. ದನಗಾಹಿಗಳಿಲ್ಲದೆ ಹಸುಗಳು ಹಿಂದಿರುಗಿವೆ; ಪ್ರಿಯನೇ, ಕಚ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.
1.70.33
व्यक्तं हतो मृतो वापि कचस्तात भविष्यति ।
तं विना न च जीवेयमिति सत्यं ब्रवीमि ते ॥ १.७०.३३ ॥
ಕಚ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ ಅಥವಾ ಸತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಪ್ರಿಯನೇ. ಅವನಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ಬದುಕುವುದಿಲ್ಲ; ಇದು ನಿನಗೆ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
1.70.34
अयमेहीति संशब्द्य मृतं संजीवयाम्यहम् ।
ततः संजीविनीं विद्यां प्रयुज्य कचमाह्वयत् ॥ १.७०.३४ ॥
'ಇಲ್ಲಿ ಬಾ' ಎಂದು ಕರೆದು, ಸತ್ತವನನ್ನು ನಾನು ಜೀವಂತಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ. ಆಗ ಸಂಜೀವಿನೀ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿ ಕಚನನ್ನು ಕರೆದನು.
1.70.35
भित्त्वा भित्त्वा शरीराणि वृकाणां स विनिर्गतः ।
आहूतः प्रादुरभवत्कचो हृष्टोऽथ विद्यया ॥ १.७०.३५ ॥
ತೋಳಗಳ ದೇಹಗಳನ್ನು ಸೀಳಿಕೊಂಡು ಅವನು ಹೊರಬಂದನು. ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಕಚನು ವಿದ್ಯೆಯ ಬಲದಿಂದ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.
1.70.36
कस्माच्चिरायितोऽसीति पृष्टस्तामाह भार्गवीम् ।
समिधश्च कुशादीनि काष्ठभारं च भामिनि ॥ १.७०.३६ ॥
'ಏಕೆ ತಡವಾಗಿ ಬಂದೆ?' ಎಂದು ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಅವನು ಭಾರ್ಗವಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಸುಂದರಿ, ಸಮಿತ್ತುಗಳು, ಕುಶ ಮೊದಲಾದವು ಮತ್ತು ಕಟ್ಟಿಗೆಯ ಹೊರೆಯನ್ನು ತರುತ್ತಿದ್ದೆ.'
1.70.37
गृहीत्वा श्रमभारार्तो वटवृक्षं समाश्रितः ।
गावश्च सहिताः सर्वा वृक्षच्छायामुपाश्रिताः ॥ १.७०.३७ ॥
ಹೊರೆಯ ಶ್ರಮದಿಂದ ಬಳಲಿ ನಾನು ಕಟ್ಟಿಗೆಯ ಹೊರೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಆಲದ ಮರವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದೆ. ಎಲ್ಲಾ ಹಸುಗಳೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಆ ಮರದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದವು.
1.70.38
असुरास्तत्र मां दृष्ट्वा कस्त्वमित्यभ्यचोदयन् ।
बृहस्पतिसुतश्चाहं कच इत्यभिविश्रुतः ॥ १.७०.३८ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಅಸುರರು ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡು "ನೀನು ಯಾರು?" ಎಂದು ಒತ್ತಾಯದಿಂದ ಕೇಳಿದರು. "ನಾನು ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಮಗ ಕಚ, ಪ್ರಸಿದ್ಧನು" ಎಂದೆ.
1.70.39
इत्युक्तमात्रे मां हत्वा पेषीकृत्वा तु दानवाः ।
दत्त्वा शालावृकेभ्यस्तु सुखं जग्मुः स्वमालयं ॥ १.७०.३९ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ದಾನವರು ನನ್ನನ್ನು ಕೊಂದು, ಪುಡಿ ಪುಡಿ ಮಾಡಿ, ನರಿಗಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಸುಖವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಹೋದರು.
1.70.40
आहूतो विद्यया भद्रे भार्गवेण महात्मना ।
त्वत्समीपमिहायातः कथंचित्प्राप्तजीवितः ॥ १.७०.४० ॥
ಓ ಮಂಗಳೆಯೇ, ಮಹಾತ್ಮ ಭಾರ್ಗವ (ಶುಕ್ರ) ವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಕರೆದನು; ಹೇಗೋ ಮತ್ತೆ ಜೀವ ಪಡೆದು ಇಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಬಳಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.
1.70.41
हतोऽहमिति चाचख्यौ पृष्टो ब्राह्मणकन्यया ।
स पुनर्देवयान्योक्तः पुष्पाण्याहर मे द्विज ॥ १.७०.४१ ॥
"ನಾನು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟೆನು" ಎಂದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಕನ್ಯೆ ಕೇಳಿದಾಗ ಅವನು ಹೇಳಿದನು. ನಂತರ ದೇವಯಾನಿ ಅವನಿಗೆ, "ಓ ದ್ವಿಜನೇ, ನನಗಾಗಿ ಹೂವುಗಳನ್ನು ತಂದುಕೊಡು" ಎಂದಳು.
1.70.42
वनं ययौ कचो विप्रो ददृशुर्दानवाश्च तम् ।
पुनस्तं पेषयित्वा तु समुद्राम्भस्यमिश्रयन् ॥ १.७०.४२ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಕಚನು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋದನು; ದಾನವರು ಅವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕಂಡರು. ನಂತರ ಅವನನ್ನು ಪುಡಿಮಾಡಿ ಸಮುದ್ರದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬೆರೆಸಿದರು.
1.70.43
चिरं गतं पुनः कन्या पित्रे तं संन्यवेदयत् ।
विप्रेण पुनराहूतो विद्यया गुरुदेहजः।
पुनरावृत्य तद्वृत्तं न्यवेदयत तद्यथा ॥ १.७०.४३ ॥
ಬಹಳ ಹೊತ್ತಿನ ನಂತರ ಕನ್ಯೆ ಮತ್ತೆ ಹೋಗಿ ಆ ವಿಷಯವನ್ನು ತಂದೆಗೆ ತಿಳಿಸಿದಳು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಂದ ವಿದ್ಯೆಯ ಮೂಲಕ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಗುರುದೇಹಜನು ಹಿಂತಿರುಗಿ ನಡೆದ ಘಟನೆಯನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದನು.
1.70.44
ततस्तृतीयं हत्वा तं दग्ध्वा कृत्वा च चूर्णशः ।
प्रायच्छन्ब्राह्मणायैव सुरायामसुरास्तथा ॥ १.७०.४४ ॥
ನಂತರ ಅಸುರರು ಅವನನ್ನು ಮೂರನೆಯ ಬಾರಿ ಕೊಂದು, ಸುಟ್ಟು, ಪುಡಿಮಾಡಿ, ಸುರೆಯಲ್ಲಿ ಬೆರೆಸಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೇ ಕುಡಿಸಿದರು.
1.70.45
अपिबत्सुरया सार्धं कचभस्म भृगूद्वहः ।
सा सायन्तनवेलायामगोपा गाः समागताः ॥ १.७०.४५ ॥
ಭೃಗುವಂಶದವನು (ಶುಕ್ರ) ಸುರೆಯೊಂದಿಗೆ ಕಚನ ಭಸ್ಮವನ್ನು ಕುಡಿದನು. ಆಗ ಸಂಜೆಯ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹಸುಗಳು ಮತ್ತು ಗೊಲ್ಲರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಬಂದರು.
1.70.46
देवयानी शङ्कमाना दृष्ट्वा पितरमब्रवीत् ।
पुष्पाहारः प्रेषणकृत्कचस्तात न दृश्यते ॥ १.७०.४६ ॥
ದೇವಯಾನಿ ಶಂಕೆಯಿಂದ ತಂದೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಹೇಳಿದಳು: "ತಂದೆಯೇ, ಹೂವು ತರುವ, ಸೇವೆ ಮಾಡುವ ಕಚನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ."
1.70.47
व्यक्तं हतो मृतो वापि कचस्तात भविष्यति ।
तं विना न च जीवेयं कचं सत्यं ब्रवीमि ते ॥ १.७०.४७ ॥
ತಂದೆಯೇ, ಕಚನು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಸತ್ತಿರಬಹುದು. ಅವನಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ಬದುಕುವುದಿಲ್ಲ; ಇದನ್ನು ನಿನಗೆ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
1.70.48
श्रुत्वा पुत्रीवचः काव्यो मन्त्रेणाहूतवान्कचम् ।
ज्ञात्वा बहिष्ठमज्ञात्वा स्वकुक्षिस्थं कचं नृप ॥ १.७०.४८ ॥
ಮಗಳ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಕಾವ್ಯ (ಶುಕ್ರ) ಮಂತ್ರದಿಂದ ಕಚನನ್ನು ಕರೆದನು. ಓ ರಾಜನೇ, ಕಚನು ಹೊರಗಿದ್ದಾನೆಂದು ಅವನು ತಿಳಿದನು; ಆದರೆ ತನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೇ ಇರುವನೆಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ.
1.70.49
बृहस्पतेः सुतः पुत्रि कचः प्रेतगतिं गतः ।
विद्यया जीवितोऽप्येवं हन्यते करवाम किम् ॥ १.७०.४९ ॥
ಮಗಳೇ, ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಮಗ ಕಚನು ಮರಣದ ಹಾದಿಯನ್ನು ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ. ವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ಜೀವ ಪಡೆದರೂ ಹೀಗೆ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ನಾವೇನು ಮಾಡೋಣ?
1.70.50
मैवं शुचो मा रुद देवयानि ।
न त्वादृशी मर्त्यमनुप्रशोचते।
यस्यास्तव ब्रह्म च ब्राह्मणाश्च ।
सेन्द्रा देवा वसवोऽथाश्विनौ च ॥ १.७०.५० ॥
ದೇವಯಾನಿ, ಹೀಗೆ ದುಃಖಿಸಬೇಡ, ಅಳಬೇಡ. ನಿನ್ನಂತಹ ಸ್ತ್ರೀ ಮರ್ತ್ಯನಿಗಾಗಿ ಶೋಕಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ವೇದ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು, ವಸುಗಳು ಮತ್ತು ಅಶ್ವಿನಿಯರು ನಿನ್ನವರಾಗಿರುವಾಗ...
1.70.51
सुरद्विषश्चैव जगच्च सर्व-
मुपस्थाने सन्नमन्ति प्रभावात्।
अशक्योऽसौ जीवयितुं द्विजातिः ।
संजीवितो वध्यते चैव भूयः ॥ १.७०.५१ ॥
ದೇವತೆಗಳ ವೈರಿಗಳೂ ಇಡೀ ಜಗತ್ತೂ (ಬ್ರಹ್ಮನ) ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ತಲೆಬಾಗುತ್ತವೆ. ಈ ದ್ವಿಜನನ್ನು ಜೀವಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಜೀವಿಸಿದರೂ ಮತ್ತೆ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
1.70.52
यस्याङ्गिरा वृद्धतमः पितामहो ।
बृहस्पतिश्चापि पिता तपोनिधिः।
ऋषेः पुत्रं तमथो वापि पौत्रं ।
कथं न शोचेयमहं न रुद्याम् ॥ १.७०.५२ ॥
ವೃದ್ಧತಮ ಅಂಗಿರಸರು ಅಜ್ಜ, ತಪೋನಿಧಿ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ತಂದೆಯಾದ ಋಷಿಯ ಮಗನನ್ನು, ಅಥವಾ ಮೊಮ್ಮಗನನ್ನು, ನಾನು ಹೇಗೆ ಶೋಕಿಸದೆ, ಅಳದೆ ಇರಲಿ?
1.70.53
स ब्रह्मचारी च तपोधनश्च ।
सदोत्थितः कर्मसु चैव दक्षः।
कचस्य मार्गं प्रतिपत्स्ये न भोक्ष्ये ।
प्रियो हि मे तात कचोऽभिरूपः ॥ १.७०.५३ ॥
ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ, ತಪೋಧನ, ಸದಾ ಸಿದ್ಧ, ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ದಕ್ಷ. ನಾನು ಕಚನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವೆ, ಊಟ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ತಂದೆ, ಕಚನು ನನಗೆ ಪ್ರಿಯನು, ಸುಂದರನು.
1.70.54
कं ब्रह्महत्या न दहेदपीन्द्रम् ॥ १.७०.५४ ॥
ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ ಯಾರನ್ನು ಸುಡುವುದಿಲ್ಲ? ಇಂದ್ರನನ್ನೂ ಕೂಡ.
1.70.55
संचोदितो देवयान्या महर्षिः पुनराह्वयत् ।
संरम्भेणैव काव्यो हि बृहस्पतिसुतं कचम् ॥ १.७०.५५ ॥
ದೇವಯಾನಿಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾದ ಮಹರ್ಷಿ ಕಾವ್ಯರು ಕೋಪದಿಂದ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಪುತ್ರ ಕಚನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕರೆದರು.
1.70.56
कचोऽपि राजन्स महानुभावो ।
विद्याबलाल्लब्धमतिर्महात्मा।
गुरोर्हि भीतो विद्यया चोपहूतः ।
शनैर्वाक्यं जठरे व्याजहार ॥ १.७०.५६ ॥
ಅರಸನೇ, ಆ ಮಹಾನುಭಾವ ಕಚನೂ ವಿದ್ಯಾಬಲದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಸ್ಥಿರಗೊಂಡು, ಗುರುವಿಗೆ ಭಯಪಟ್ಟು, ವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗಿಂದ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.
1.70.57
प्रसीद भगवन्मह्यं कचोऽहमभिवादये ।
यथा बहुमतः पुत्रस्तथा मन्यतु मां भवान् ॥ १.७०.५७ ॥
ಭಗವನ್, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನರಾಗಿ; ನಾನು ಕಚನು, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಪ್ರಿಯ ಪುತ್ರನನ್ನು ಹೇಗೆ ಗೌರವಿಸುವಿರೋ ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನನ್ನೂ ಭಾವಿಸಿರಿ.
1.70.58
तमब्रवीत्केन पथोपनीत-
स्त्वं चोदरे तिष्ठसि ब्रूहि विप्र।
अस्मिन्मुहूर्ते ह्यसुरान्विनाश्य ।
गच्छामि देवानहमद्य विप्र ॥ १.७०.५८ ॥
ಅವರು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: ವಿಪ್ರನೇ, ಯಾವ ದಾರಿಯಿಂದ ನೀನು ತರಲ್ಪಟ್ಟೆ? ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಇರುವೆ? ಹೇಳು. ಈ ಕ್ಷಣವೇ ಅಸುರರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ, ಇಂದು ನಾನು ದೇವತೆಗಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.
1.70.59
तव प्रसादान्न जहाति मां स्मृतिः ।
स्मरामि सर्वं यच्च यथा च वृत्तम्।
नत्वेवं स्यात्तपसः संक्षयो मे ।
ततः क्लेशं घोरमिमं सहामि ॥ १.७०.५९ ॥
ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಸ್ಮೃತಿ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ; ನಡೆದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ, ಹೇಗೆ ನಡೆಯಿತೆಂಬುದನ್ನೂ ನಾನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ನನ್ನ ತಪಸ್ಸು ಹೀಗೆ ಕ್ಷಯವಾಗಬಾರದು; ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಘೋರ ಕ್ಲೇಶವನ್ನು ನಾನು ಸಹಿಸುತ್ತೇನೆ.
1.70.60
असुरैः सुरायां भवतोऽस्मि दत्तो ।
हत्वा दग्ध्वा चूर्णयित्वा च काव्य।
ब्राह्मीं मायां चासुरीं विप्र मायां ।
त्वयि स्थिते कथमेवातिवर्तेत् ॥ १.७०.६० ॥
ಅಸುರರು ಸುರೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ನಿಮಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಕೊಂದು, ಸುಟ್ಟು, ಪುಡಿಮಾಡಿದರೂ, ಓ ಕಾವ್ಯ, ವಿಪ್ರ, ಬ್ರಾಹ್ಮೀ ಮಾಯೆ ಮತ್ತು ಆಸುರೀ ಮಾಯೆ — ನೀವಿರುವಾಗ ಇದನ್ನು ಹೇಗೆ ದಾಟಬಹುದು?
1.70.61
किं ते प्रियं करवाण्यद्य वत्से ।
वधेन मे जीवितं स्यात्कचस्य।
नान्यत्र कुक्षेर्मम भेदनेन ।
दृश्येत्कचो मद्गतो देवयानि ॥ १.७०.६१ ॥
ಮಗಳೇ, ಇಂದು ನಿನಗೆ ಏನು ಪ್ರಿಯವಾದದ್ದನ್ನು ಮಾಡಲಿ? ನನ್ನ ವಧೆಯಿಂದಲೇ ಕಚನಿಗೆ ಜೀವ ಬರಬೇಕು. ನನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಸೀಳುವುದಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ದಾರಿಯಿಲ್ಲ; ಓ ದೇವಯಾನೀ, ಕಚನು ನನ್ನೊಳಗೆ ಕಾಣುವನು.
1.70.62
द्वौ मां शोकावग्निकल्पौ दहेतां ।
कचस्य नाशस्तव चैवोपघातः।
कचस्य नाशे मम शर्म नास्ति ।
तवोपघाते जीवितुं नास्मि शक्ता ॥ १.७०.६२ ॥
ಎರಡು ದುಃಖಗಳು ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ಸುಡುತ್ತವೆ — ಕಚನ ನಾಶ ಮತ್ತು ನಿಮಗಾಗುವ ಹಾನಿ. ಕಚನ ನಾಶದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸುಖವಿಲ್ಲ; ನಿಮಗೆ ಹಾನಿಯಾದರೆ ನಾನು ಬದುಕಲಾರೆ.
1.70.63
संसिद्धरूपोऽसि बृहस्पतेः सुत ।
यत्त्वां भक्तं भजते देवयानी।
विद्यामिमां प्राप्नुहि जीवनीं त्वं ।
न चेदिन्द्रः कचरूपी त्वमद्य ॥ १.७०.६३ ॥
ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಮಗನೇ, ನೀನು ಸಂಪೂರ್ಣ ರೂಪವುಳ್ಳವನು; ದೇವಯಾನಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಈ ಜೀವದಾಯಕ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಪಡೆ — ಇಂದು ಕಚರೂಪಿಯಾದ ನೀನು ಇಂದ್ರನಲ್ಲದಿದ್ದರೆ.
1.70.64
न निवर्तेत्पुनर्जीवन्कश्चिदन्यो ममोदरात् ।
ब्राह्मणं वर्जयित्वैकं तस्माद्विद्यामवाप्नुहि ॥ १.७०.६४ ॥
ನನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಜೀವಂತವಾಗಿ ಹಿಂತಿರುಗಲಾರರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಪಡೆ.
1.70.65
पुत्रो भूत्वा भावय भावितो मा-
मस्मद्देहादुपनिष्क्रम्य तात।
समीक्षेथा धर्मवतीमवेक्षां ।
गुरोः सकाशात्प्राप्य विद्यां सविद्यः ॥ १.७०.६५ ॥
ಮಗನಾಗಿ, ನಮ್ಮ ದೇಹದಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ನನ್ನನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸು, ಮಗುವೇ. ಧರ್ಮಯುಕ್ತ ವಿಚಾರವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸು; ಗುರುವಿನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಪಡೆದು ವಿದ್ಯಾವಂತನಾಗು.
1.70.66
गुरोः सकाशात्समवाप्य विद्यां ।
भित्त्वा कुक्षिं निर्विचक्राम विप्रः।
कचोऽभिरूपस्तत्क्षणाद्ब्राह्मणस्य ।
शुक्लात्यये पौर्णमास्यामिवेन्दुः ॥ १.७०.६६ ॥
ಗುರುವಿನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪಡೆದು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಸೀಳಿ, ಸುಂದರ ಕಚನು ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಹೊರಬಂದನು; ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ದಿನ ಚಂದ್ರನು ಹೊರಹೊಮ್ಮುವಂತೆ.
1.70.67
दृष्ट्वा च तं पतितं ब्रह्मराशि-
मुत्थापयामास मृतं कचोऽपि।
विद्यां सिद्धां तामवाप्याभिवाद्य ।
ततः कचस्तं गुरुमित्युवाच ॥ १.७०.६७ ॥
ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ದೇಹವನ್ನು ನೋಡಿ, ಸತ್ತ ಗುರುವನ್ನೂ ಕಚನು ಎಬ್ಬಿಸಿದನು. ನಂತರ ಆ ಸಿದ್ಧ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಪಡೆದು, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಕಚನು ಆ ಗುರುವಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
1.70.68
यः श्रोत्रयोरमृतं सन्निषिञ्चे-
द्विद्यामविद्यस्य यथा त्वमार्यः।
तं मन्येऽहं पितरं मातरं च ।
तस्मै न द्रुह्येत्कृतमस्य जानन् ॥ १.७०.६८ ॥
ಆರ್ಯನೇ, ಅಜ್ಞಾನಿಯಾದ ನನ್ನ ಕಿವಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಮೃತರೂಪ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಯಾರು ಸುರಿಯುತ್ತಾರೋ, ಅವರನ್ನು ನಾನು ತಂದೆ-ತಾಯಿ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅವರ ಉಪಕಾರವನ್ನು ತಿಳಿದು ಅವರಿಗೆ ದ್ರೋಹ ಮಾಡಬಾರದು.
1.70.69
ऋतस्य दातारमनुत्तमस्य ।
निधिं निधीनामपि लब्धविद्याः।
ये नाद्रियन्ते गुरुमर्चनीयं ।
पापाँल्लोकांस्ते व्रजन्त्यप्रतिष्ठाः ॥ १.७०.६९ ॥
ಸತ್ಯದ ಉತ್ತಮ ದಾತನೂ, ನಿಧಿಗಳಿಗೂ ನಿಧಿಯೂ ಆದ, ಪೂಜನೀಯ ಗುರುವನ್ನು ವಿದ್ಯೆ ಪಡೆದವರು ಗೌರವಿಸದಿದ್ದರೆ, ಅವರು ನೆಲೆಯಿಲ್ಲದವರಾಗಿ ಪಾಪ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
1.70.70
सुरापानाद्वञ्चनां प्राप्य विद्वा-
न्संज्ञानाशं चैव महातिघोरम्।
दृष्ट्वा कचं चापि तथाभिरूपं ।
पीतं तदा सुरया मोहितेन ॥ १.७०.७० ॥
ಮದ್ಯಪಾನದಿಂದ ವಂಚನೆಗೊಳಗಾದ ವಿದ್ವಾಂಸನು ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರವಾದ ಪ್ರಜ್ಞಾನಾಶವನ್ನು ಪಡೆದನು; ಸುಂದರನಾದ ಕಚನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗಲೂ, ಆಗ ಮದ್ಯದಿಂದ ಮೋಹಿತನಾಗಿ ಅದನ್ನು ಕುಡಿದನು.
1.70.71
समन्युरुत्थाय महानुभाव-
स्तदोशना विप्रहितं चिकीर्षुः।
सुरापानं प्रति संजातमन्युः ।
काव्यः स्वयं वाक्यमिदं जगाद ॥ १.७०.७१ ॥
ಮಹಾಪ್ರಭಾವಿ ಉಶನನು ಕೋಪದಿಂದ ಎದ್ದು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ; ಮದ್ಯಪಾನದ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಂಡು, ಕಾವ್ಯನು ತಾನೇ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನುಡಿದನು.
1.70.72
यो ब्राह्मणोऽद्यप्रभृतीह कश्चि-
न्मोहात्सुरां पास्यति मन्दबुद्धिः।
अपेतधर्मा ब्र्हमहा चैव स स्या-
दस्मिंल्लोके गर्हितः स्यात्परे च ॥ १.७०.७२ ॥
ಇಂದಿನಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾದರೂ ಮೋಹದಿಂದ ಮಂದಬುದ್ಧಿಯಾಗಿ ಸುರೆಯನ್ನು ಕುಡಿದರೆ, ಅವನು ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟನೂ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದವನೂ ಆಗುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ನಿಂದಿತನಾಗುವನು.
1.70.73
मया चैतां विप्रधर्मोक्तिसीमां ।
मर्यादां वै स्थापितां सर्वलोके।
सन्तो विप्राः शुश्रुवांसो गुरूणां ।
देवा लोकाश्चोपशृण्वन्तु सर्वे ॥ १.७०.७३ ॥
ನಾನು ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಧರ್ಮ ಘೋಷಣೆಯ ಗಡಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಮರ್ಯಾದೆಯಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಸಜ್ಜನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಗುರುಗಳ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದವರು, ದೇವತೆಗಳು, ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳು ಇದನ್ನು ಕೇಳಲಿ.
1.70.74
इतीदमुक्त्वा स महानुभाव-
स्तपोनिधीनां निधिरप्रमेयः।
तान्दानवान्दैवविमूढबुद्धी-
निदं समाहूय वचोऽभ्युवाच ॥ १.७०.७४ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ತಪೋನಿಧಿಗಳ ಅಪ್ರಮೇಯ ನಿಧಿಯಾದ ಆ ಮಹಾನುಭಾವನು, ದೈವದಿಂದ ಮೋಹಿತ ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳ ಆ ದಾನವರನ್ನು ಕರೆದು ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
1.70.75
आचक्षे वो दानवा बालिशाः स्थ ।
सिद्धः कचो वत्स्यति मत्सकाशे।
सञ्जीविनीं प्राप्य विद्यां महात्मा ।
तुल्यप्रभावो ब्राह्मणो ब्रह्मभूतः ॥ १.७०.७५ ॥
ದಾನವರೇ, ನೀವು ಮೂಢರು; ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಸಿದ್ಧನಾದ ಕಚನು ನನ್ನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವನು. ಸಂಜೀವಿನೀ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಪಡೆದು, ನನ್ನಂತೆಯೇ ಪ್ರಭಾವವುಳ್ಳ ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪನಾಗುವನು.
1.70.76
योऽकार्षीद्दुष्करं कर्म देवानां कारणात्कचः ।
न तत्किर्तिर्जरां गच्छेद्याज्ञीयश्च भविष्यति ॥ १.७०.७६ ॥
ದೇವತೆಗಳಿಗಾಗಿ ಕಚನು ದುಷ್ಕರ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದನು; ಅವನ ಕೀರ್ತಿ ಎಂದಿಗೂ ಕ್ಷೀಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಅವನು ಯಜ್ಞಾರ್ಹನೂ ಆಗುವನು.
1.70.77
एतावदुक्त्वा वचनं विरराम स भार्गवः ।
दानवा विस्मयाविष्टाः प्रययुः स्वं निवेशनम् ॥ १.७०.७७ ॥
ಇಷ್ಟನ್ನು ಹೇಳಿ ಆ ಭಾರ್ಗವನು ಮೌನವಾದನು. ವಿಸ್ಮಯದಿಂದ ತುಂಬಿದ ದಾನವರು ತಮ್ಮ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಹೊರಟುಹೋದರು.
1.70.78
गुरोरुष्य सकाशे तु दश वर्षशतानि सः ।
अनुज्ञातः कचो गन्तुमियेष त्रिदशालयम् ॥ १.७०.७८ ॥
ಗುರುವಿನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ವಾಸಿಸಿ, ಗುರುವಿನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ಕಚನು ದೇವಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಬಯಸಿದನು.