Mahābhārata · Adhyāya 1.70
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.70.1
ययातिः पूर्वजोऽस्माकं दशमो यः प्रजापतेः ।
कथं स शुक्रतनयां लेभे परमदुर्लभाम् ॥ १.७०.१ ॥
Wie gewann Yayāti, unser Ahnherr, der zehnte nach Prajāpati, die Tochter Śukras, die schwer zu gewinnen war?
1.70.2
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं विस्तरेण तपोधन ।
आनुपूर्व्या च मे शंस राज्ञो वंशकरान्पृथक् ॥ १.७०.२ ॥
O Schatz der Askese, ich wünsche dies ausführlich zu hören. Nenne mir der Reihe nach, einzeln, die Begründer der königlichen Geschlechter.
1.70.3
ययातिरासीन्नृपतिर्देवराजसमद्युतिः ।
तं शुक्रवृषपर्वाणौ वव्राते वै यथा पुरा ॥ १.७०.३ ॥
Es war ein König namens Yayāti, strahlend wie der Herr der Götter. Śukra und Vṛṣaparvan erwählten ihn zu ihrem, wie sie es schon früher getan hatten.
1.70.4
तत्तेऽहं संप्रवक्ष्यामि पृच्छते जनमेजय ।
देवयान्याश्च संयोगं ययातेर्नाहुषस्य च ॥ १.७०.४ ॥
O Janamejaya, dir, der du fragst, werde ich alles erzählen: die Vereinigung von Devayānī und Yayāti, dem Sohn Nahuṣas.
1.70.5
सुराणामसुराणां च समजायत वै मिथः ।
ऐश्वर्यं प्रति संघर्षस्त्रैलोक्ये सचराचरे ॥ १.७०.५ ॥
Zwischen Göttern und Dämonen entbrannte ein gegenseitiger Streit um die Herrschaft über die drei Welten, die bewegten und die unbewegten.
1.70.6
जिगीषया ततो देवा वव्रिरेऽङ्गिरसं मुनिम् ।
पौरोहित्येन याज्यार्थे काव्यं तूशनसं परे ॥ १.७०.६ ॥
Da wählten die Götter, begierig zu siegen, den Weisen Aṅgiras zum Priester des Opfers; die anderen wählten Kāvya Uśanas.
1.70.7
ब्राह्मणौ तावुभौ नित्यमन्योन्यस्पर्धिनौ भृशम् ।
तत्र देवा निजघ्नुर्यान्दानवान्युधि संगतान् ॥ १.७०.७ ॥
Diese beiden Brahmanen waren stets heftig Rivalen einander. Dort erschlugen die Götter die Dānavas, die sich im Kampf versammelt hatten.
1.70.8
तान्पुनर्जीवयामास काव्यो विद्याबलाश्रयात् ।
ततस्ते पुनरुत्थाय योधयांचक्रिरे सुरान् ॥ १.७०.८ ॥
Gestützt auf die Macht seines Wissens erweckte Kāvya (Śukra) sie wieder zum Leben. Dann erhoben sie sich erneut und kämpften gegen die Götter.
1.70.9
असुरास्तु निजघ्नुर्यान्सुरान्समरमूर्धनि ।
न तान्सञ्जीवयामास बृहस्पतिरुदारधीः ॥ १.७०.९ ॥
Doch die Götter, die die Asuras an der Front der Schlacht erschlugen, konnte Bṛhaspati von edlem Sinn nicht wieder zum Leben erwecken.
1.70.10
न हि वेद स तां विद्यां यां काव्योवेत्ति वीर्यवान् ।
सञ्जीविनीं ततो देवा विषादमगमन्परम् ॥ १.७०.१० ॥
Bṛhaspati kannte jene Wissenschaft der Sañjīvinī nicht, die der mächtige Kāvya (Śukra) kannte. Da verfielen die Götter in tiefe Verzweiflung.
1.70.11
ते तु देवा भयोद्विग्नाः काव्यादुशनसस्तदा ।
ऊचुः कचमुपागम्य ज्येष्ठं पुत्रं बृहस्पतेः ॥ १.७०.११ ॥
Da wandten sich die von Furcht erregten Götter von Kāvya, dem Sohn des Uśanas, ab, traten zu Kaca, dem ältesten Sohn Bṛhaspatis, und sprachen.
1.70.12
भजमानान्भजस्वास्मान्कुरु नः साह्यमुत्तमम् ।
या सा विद्या निवसति ब्राह्मणेऽमिततेजसि ॥ १.७०.१२ ॥
Nimm uns, die dir dienen, in deine Gunst auf und leiste uns die höchste Hilfe. Jenes Wissen, das im Brahmanen von grenzenloser Herrlichkeit wohnt — gewähre es uns.
1.70.13
शुक्रे तामाहर क्षिप्रं भागभाङ्गो भविष्यसि ।
वृषपर्वसमीपे हि शक्यो द्रष्टुं त्वया द्विजः ॥ १.७०.१३ ॥
Bringe jenes Wissen schnell von Śukra, dann wirst du am Anteil teilhaben. Nahe bei Vṛṣaparvan kannst du jenen Zweimalgeborenen wahrlich sehen.
1.70.14
रक्षते दानवांस्तत्र न स रक्षत्यदानवान् ।
तमाराधयितुं शक्तो भवान्पूर्ववयाः कविम् ॥ १.७०.१४ ॥
Dort schützt er die Dānavas, nicht die Nicht-Dānavas. Du, in jungen Jahren, vermagst jenen Seher zu besänftigen.
1.70.15
देवयानीं च दयितां सुतां तस्य महात्मनः ।
त्वमाराधयितुं शक्तो नान्यः कश्चन विद्यते ॥ १.७०.१५ ॥
Du allein vermagst Devayānī, die geliebte Tochter jenes großen Geistes, zu besänftigen; ein anderer ist nicht zu finden.
1.70.16
शीलदाक्षिण्यमाधुर्यैराचारेण दमेन च ।
देवयान्यां हि तुष्टायां विद्यां तां प्राप्स्यसि ध्रुवम् ॥ १.७०.१६ ॥
Durch Wohlverhalten, Zuvorkommenheit, Sanftheit, rechten Wandel und Selbstbeherrschung wirst du, wenn Devayānī zufrieden ist, jenes Wissen gewiss erlangen.
1.70.17
तथेत्युक्त्वा ततः प्रायाद्बृहस्पतिसुतः कचः ।
तदाऽभिपूजितो देवैः समीपे वृषपर्वणः ॥ १.७०.१७ ॥
Mit den Worten »So sei es« brach Kaca, der Sohn Bṛhaspatis, auf; von den Göttern geehrt, ging er zu Vṛṣaparvan.
1.70.18
स गत्वा त्वरितो राजन्देवैः संप्रेषितः कचः ।
असुरेन्द्रपुरे शुक्रं दृष्ट्वा वाक्यमुवाच ह ॥ १.७०.१८ ॥
O König, Kaca, von den Göttern gesandt, ging eilends in die Stadt des Asura-Herrn, sah Śukra und sprach diese Worte.
1.70.19
ऋषेरङ्गिरसः पौत्रं पुत्रं साक्षाद्बृहस्पतेः ।
नाम्ना कच इति ख्यातं शिष्यं गृह्णात् मां भवान् ॥ १.७०.१९ ॥
"Enkel des Weisen Aṅgiras, Sohn Bṛhaspatis selbst, bekannt unter dem Namen Kaca: Nimm mich als deinen Schüler an."
1.70.20
ब्रह्मचर्यं चरिष्यामि त्वय्यहं परमं गुरौ ।
अनुमन्यस्व मां ब्रह्मन्सहस्रं परिवत्सरान् ॥ १.७०.२० ॥
"O Brahmane, unter dir werde ich das höchste Brahmacharya üben; gewähre mir deine Zustimmung für tausend Jahre."
1.70.21
कच सुस्वागतं तेऽस्तु प्रतिगृह्णामि ते वचः ।
अर्चयिष्येऽहमर्च्यं त्वामर्चितोऽस्तु बृहस्पतिः ॥ १.७०.२१ ॥
"Kaca, willkommen sei dir; ich nehme deine Worte an. Ich werde dich ehren, denn du bist der Ehre würdig; möge auch Bṛhaspati geehrt sein."
1.70.22
कचस्तु तं तथेत्युक्त्वा प्रतिजग्राह तद्व्रतम् ।
आदिष्टं कविपुत्रेण शुक्रेणोशनसा स्वयम् ॥ १.७०.२२ ॥
Kaca sprach: »So sei es«, und nahm jenes Gelübde an, das Śukra, der Sohn des Kavi, Uśanas selbst, ihm auferlegt hatte.
1.70.23
व्रतस्य प्राप्तकालं स यथोक्तं प्रत्यगृह्णत ।
आराधयन्नुपाध्यायं देवयानीं च भारत ॥ १.७०.२३ ॥
O Bhārata, als die rechte Zeit für das Gelübde gekommen war, nahm er es an, wie es vorgeschrieben war, und diente sowohl dem Lehrer als auch Devayānī.
1.70.24
नित्यमाराधयिष्यंस्तां युवा यौवनगां मुनिः ।
गायन्नृत्यन्वादयंश्च देवयानीमतोषयत् ॥ १.७०.२४ ॥
Der junge Weise, stets bestrebt, ihr zu dienen, erfreute die jugendlich blühende Devayānī durch Singen, Tanzen und das Spielen von Instrumenten.
1.70.25
स शीलयन्देवयानीं कन्यां संप्राप्तयौवनाम् ।
पुष्पैः फलैः प्रेषणैश्च तोषयामास भारत ॥ १.७०.२५ ॥
Die Jungfrau Devayānī, die das Jugendalter erreicht hatte, bediente er und erfreute sie mit Blumen, Früchten und Diensten, o Bhārata.
1.70.26
देवयान्यपि तं विप्रं नियमव्रतधारिणम् ।
गायन्ती च ललन्ती च रहः पर्यचरत्तथा ॥ १.७०.२६ ॥
Auch Devayānī diente jenem Brahmanen, der Regeln und Gelübde hielt, singend und spielend, im Verborgenen ebenso.
1.70.27
गायन्तं चैव शुल्कं च दातारं प्रियवादिनम् ।
नार्यो नरं कामयन्ते रूपिणं स्रग्विणं तथा ॥ १.७०.२७ ॥
Frauen begehren einen Mann, der singt, schenkt, freundlich spricht, schön ist und Girlanden trägt.
1.70.28
पञ्चवर्षशतान्येवं कचस्य चरतो व्रतम् ।
तत्रातीयुरथो बुद्ध्वा दानवास्तं ततः कचम् ॥ १.७०.२८ ॥
So vergingen dort fünfhundert Jahre, während Kaca das Gelübde hielt. Da erfuhren es die Dānavas und gingen gegen Kaca vor.
1.70.29
गा रक्षन्तं वने दृष्ट्वा रहस्येकममर्षिताः ।
जघ्नुर्बृहस्पतेर्द्वेषाद्विद्यारक्षार्थमेव च ॥ १.७०.२९ ॥
Als sie ihn allein an einem abgelegenen Ort im Wald beim Hüten der Kühe sahen, erschlugen sie ihn zornig aus Hass gegen Bṛhaspati und zum Schutz des Wissens.
1.70.30
हत्वा शालावृकेभ्यश्च प्रायच्छँल्लवशः कृतम् ।
ततो गावो निवृत्तास्ता अगोपाः स्वं निवेशनम् ॥ १.७०.३० ॥
Nachdem sie ihn erschlagen hatten, zerstückelten sie ihn und gaben die Stücke den Schakalen. Dann kehrten die Kühe ohne Hirten in ihren Pferch zurück.
1.70.31
सा दृष्ट्वा रहिता गाश्च कचेनाभ्यागता वनात् ।
उवाच वचनं काले देवयान्यथ भारत ॥ १.७०.३१ ॥
Als Devayānī die Kühe ohne Kaca aus dem Wald zurückkehren sah, sprach sie zur rechten Zeit diese Worte, o Nachkomme Bharatas.
1.70.32
आहुतं चाग्निहोत्रं ते सूर्यश्चास्तं गतः प्रभो ।
अगोपाश्चागता गावः कचस्तात न दृश्यते ॥ १.७०.३२ ॥
Herr, dein Feueropfer ist vollbracht und die Sonne ist untergegangen. Die Kühe sind ohne Hirten zurückgekehrt, Lieber, und Kaca ist nicht zu sehen.
1.70.33
व्यक्तं हतो मृतो वापि कचस्तात भविष्यति ।
तं विना न च जीवेयमिति सत्यं ब्रवीमि ते ॥ १.७०.३३ ॥
Gewiss ist Kaca erschlagen worden oder gestorben, Lieber. Ohne ihn kann ich nicht leben; das sage ich dir in Wahrheit.
1.70.34
अयमेहीति संशब्द्य मृतं संजीवयाम्यहम् ।
ततः संजीविनीं विद्यां प्रयुज्य कचमाह्वयत् ॥ १.७०.३४ ॥
Indem ich rufe: »Komm hierher!«, erwecke ich den Toten. Dann rief er, das Wissen der Sañjīvinī anwendend, Kaca herbei.
1.70.35
भित्त्वा भित्त्वा शरीराणि वृकाणां स विनिर्गतः ।
आहूतः प्रादुरभवत्कचो हृष्टोऽथ विद्यया ॥ १.७०.३५ ॥
Die Leiber der Wölfe zerreißend, kam er hervor. Herbeigerufen erschien Kaca freudig durch die Kraft des Wissens.
1.70.36
कस्माच्चिरायितोऽसीति पृष्टस्तामाह भार्गवीम् ।
समिधश्च कुशादीनि काष्ठभारं च भामिनि ॥ १.७०.३६ ॥
Auf die Frage: »Warum bist du so spät?«, antwortete er der Tochter Bhṛgus: »O Schöne, ich trug Brennholz, Kuśa-Gras und andere Dinge sowie eine Last Holz.«
1.70.37
गृहीत्वा श्रमभारार्तो वटवृक्षं समाश्रितः ।
गावश्च सहिताः सर्वा वृक्षच्छायामुपाश्रिताः ॥ १.७०.३७ ॥
Vom Ermüden der Last erschöpft, nahm ich das Holz und suchte Zuflucht unter einem Banyanbaum. Alle Kühe zusammen fanden ebenfalls Schutz im Schatten des Baumes.
1.70.38
असुरास्तत्र मां दृष्ट्वा कस्त्वमित्यभ्यचोदयन् ।
बृहस्पतिसुतश्चाहं कच इत्यभिविश्रुतः ॥ १.७०.३८ ॥
Dort fragten mich die Asuras, als sie mich sahen, eindringlich: »Wer bist du?« Ich sagte: »Ich bin Kaca, der berühmte Sohn Bṛhaspatis.«
1.70.39
इत्युक्तमात्रे मां हत्वा पेषीकृत्वा तु दानवाः ।
दत्त्वा शालावृकेभ्यस्तु सुखं जग्मुः स्वमालयं ॥ १.७०.३९ ॥
Kaum hatte ich das gesagt, töteten mich die Dānavas, zermalmten mich zu Stücken, gaben mich den Schakalen und gingen fröhlich in ihre Wohnung zurück.
1.70.40
आहूतो विद्यया भद्रे भार्गवेण महात्मना ।
त्वत्समीपमिहायातः कथंचित्प्राप्तजीवितः ॥ १.७०.४० ॥
O glückverheißende Dame, von dem großherzigen Bhārgava (Śukra) durch sein Wissen gerufen, bin ich hierher zu dir gekommen, da ich das Leben irgendwie wiedererlangt habe.
1.70.41
हतोऽहमिति चाचख्यौ पृष्टो ब्राह्मणकन्यया ।
स पुनर्देवयान्योक्तः पुष्पाण्याहर मे द्विज ॥ १.७०.४१ ॥
Als die brahmanische Jungfrau fragte, sagte er: »Ich wurde getötet.« Dann sagte Devayānī erneut zu ihm: »O Zweimalgeborener, bring mir Blumen.«
1.70.42
वनं ययौ कचो विप्रो ददृशुर्दानवाश्च तम् ।
पुनस्तं पेषयित्वा तु समुद्राम्भस्यमिश्रयन् ॥ १.७०.४२ ॥
Der Brahmane Kaca ging in den Wald, und die Dānavas sahen ihn wieder. Dann zermalmten sie ihn und vermischten ihn mit dem Wasser des Ozeans.
1.70.43
चिरं गतं पुनः कन्या पित्रे तं संन्यवेदयत् ।
विप्रेण पुनराहूतो विद्यया गुरुदेहजः।
पुनरावृत्य तद्वृत्तं न्यवेदयत तद्यथा ॥ १.७०.४३ ॥
Nach langer Zeit ging das Mädchen wieder hin und berichtete es ihrem Vater. Vom Brahmanen durch die Vidyā erneut gerufen, kehrte der aus dem Körper des Lehrers Geborene zurück und erzählte das Geschehene genau so, wie es sich zugetragen hatte.
1.70.44
ततस्तृतीयं हत्वा तं दग्ध्वा कृत्वा च चूर्णशः ।
प्रायच्छन्ब्राह्मणायैव सुरायामसुरास्तथा ॥ १.७०.४४ ॥
Dann töteten die Asuras ihn zum dritten Mal, verbrannten ihn, zerrieben ihn zu Pulver, mischten es in Wein und gaben es dem Brahmanen zu trinken.
1.70.45
अपिबत्सुरया सार्धं कचभस्म भृगूद्वहः ।
सा सायन्तनवेलायामगोपा गाः समागताः ॥ १.७०.४५ ॥
Der Bhṛgu-Abkömmling (Śukra) trank Kacas Asche zusammen mit dem Wein. Dann kamen zur Abendzeit die Kühe zusammen mit den Hirten heim.
1.70.46
देवयानी शङ्कमाना दृष्ट्वा पितरमब्रवीत् ।
पुष्पाहारः प्रेषणकृत्कचस्तात न दृश्यते ॥ १.७०.४६ ॥
Devayānī sah ihren Vater voller Furcht an und sprach: "Vater, Kaca, der die Blumen holt und die Aufträge erledigt, ist nicht zu sehen."
1.70.47
व्यक्तं हतो मृतो वापि कचस्तात भविष्यति ।
तं विना न च जीवेयं कचं सत्यं ब्रवीमि ते ॥ १.७०.४७ ॥
Vater, Kaca ist sicherlich erschlagen worden oder gestorben. Ohne ihn werde ich nicht leben; ich sage dir die Wahrheit.
1.70.48
श्रुत्वा पुत्रीवचः काव्यो मन्त्रेणाहूतवान्कचम् ।
ज्ञात्वा बहिष्ठमज्ञात्वा स्वकुक्षिस्थं कचं नृप ॥ १.७०.४८ ॥
Als er die Worte seiner Tochter hörte, rief Kāvya (Śukra) Kaca durch ein Mantra herbei. O König, er wusste, dass Kaca draußen war, wusste aber nicht, dass Kaca in seinem eigenen Leib weilte.
1.70.49
बृहस्पतेः सुतः पुत्रि कचः प्रेतगतिं गतः ।
विद्यया जीवितोऽप्येवं हन्यते करवाम किम् ॥ १.७०.४९ ॥
O Tochter, Kaca, der Sohn Bṛhaspatis, ist den Weg der Toten gegangen. Obwohl er durch Wissen ins Leben zurückgeholt wurde, wird er so wieder erschlagen. Was sollen wir tun?
1.70.50
मैवं शुचो मा रुद देवयानि ।
न त्वादृशी मर्त्यमनुप्रशोचते।
यस्यास्तव ब्रह्म च ब्राह्मणाश्च ।
सेन्द्रा देवा वसवोऽथाश्विनौ च ॥ १.७०.५० ॥
O Devayānī, betrübe dich nicht so, weine nicht. Eine Frau wie du klagt nicht um einen Sterblichen, du, der das heilige Wissen, die Brahmanen, die Götter mit Indra, die Vasus und die Aśvins gehören.
1.70.51
सुरद्विषश्चैव जगच्च सर्व-
मुपस्थाने सन्नमन्ति प्रभावात्।
अशक्योऽसौ जीवयितुं द्विजातिः ।
संजीवितो वध्यते चैव भूयः ॥ १.७०.५१ ॥
Selbst die Feinde der Götter und die ganze Welt verneigen sich im Dienst durch die Macht Brahmans. Dieser Zweimalgeborene kann nicht ins Leben zurückgeholt werden; wieder belebt, wird er erneut erschlagen.
1.70.52
यस्याङ्गिरा वृद्धतमः पितामहो ।
बृहस्पतिश्चापि पिता तपोनिधिः।
ऋषेः पुत्रं तमथो वापि पौत्रं ।
कथं न शोचेयमहं न रुद्याम् ॥ १.७०.५२ ॥
Dessen ältester Großvater Aṅgiras und dessen Vater Bṛhaspati, der Schatz der Askese, ist – wie sollte ich nicht trauern und nicht weinen um den Sohn oder Enkel dieses Weisen?
1.70.53
स ब्रह्मचारी च तपोधनश्च ।
सदोत्थितः कर्मसु चैव दक्षः।
कचस्य मार्गं प्रतिपत्स्ये न भोक्ष्ये ।
प्रियो हि मे तात कचोऽभिरूपः ॥ १.७०.५३ ॥
Er ist ein zölibatärer Schüler, reich an Askese, stets bereit und geschickt in seinen Pflichten. Ich werde Kacas Weg folgen und nicht essen; denn Kaca ist mir lieb, Vater, und schön.
1.70.54
कं ब्रह्महत्या न दहेदपीन्द्रम् ॥ १.७०.५४ ॥
Wen würde die Sünde der Brahmanentötung nicht verbrennen, nicht einmal Indra?
1.70.55
संचोदितो देवयान्या महर्षिः पुनराह्वयत् ।
संरम्भेणैव काव्यो हि बृहस्पतिसुतं कचम् ॥ १.७०.५५ ॥
Von Devayānī angetrieben, rief der große Weise Kāvya im Zorn den Sohn Bṛhaspatis, Kaca, erneut.
1.70.56
कचोऽपि राजन्स महानुभावो ।
विद्याबलाल्लब्धमतिर्महात्मा।
गुरोर्हि भीतो विद्यया चोपहूतः ।
शनैर्वाक्यं जठरे व्याजहार ॥ १.७०.५६ ॥
O König, auch jener großmütige Kaca, der durch die Kraft seines Wissens wieder zu Sinnen kam, aus Furcht vor seinem Lehrer und durch sein Wissen gerufen, sprach langsam aus dem Inneren des Leibes.
1.70.57
प्रसीद भगवन्मह्यं कचोऽहमभिवादये ।
यथा बहुमतः पुत्रस्तथा मन्यतु मां भवान् ॥ १.७०.५७ ॥
Sei mir gnädig, Verehrter; ich, Kaca, verneige mich vor dir. So wie ein geschätzter Sohn geachtet wird, so mögest du auch mich achten.
1.70.58
तमब्रवीत्केन पथोपनीत-
स्त्वं चोदरे तिष्ठसि ब्रूहि विप्र।
अस्मिन्मुहूर्ते ह्यसुरान्विनाश्य ।
गच्छामि देवानहमद्य विप्र ॥ १.७०.५८ ॥
Er sprach zu ihm: O Brahmane, auf welchem Weg wurdest du hergebracht, und wie verweilst du im Bauch? Sag es. In diesem Augenblick werde ich, nachdem ich die Asuras vernichtet habe, heute zu den Göttern gehen.
1.70.59
तव प्रसादान्न जहाति मां स्मृतिः ।
स्मरामि सर्वं यच्च यथा च वृत्तम्।
नत्वेवं स्यात्तपसः संक्षयो मे ।
ततः क्लेशं घोरमिमं सहामि ॥ १.७०.५९ ॥
Durch deine Gnade verlässt mich die Erinnerung nicht; ich erinnere mich an alles, was geschah und wie es geschah. Doch möge meine Askese nicht auf diese Weise verloren gehen; darum ertrage ich dieses furchtbare Leid.
1.70.60
असुरैः सुरायां भवतोऽस्मि दत्तो ।
हत्वा दग्ध्वा चूर्णयित्वा च काव्य।
ब्राह्मीं मायां चासुरीं विप्र मायां ।
त्वयि स्थिते कथमेवातिवर्तेत् ॥ १.७०.६० ॥
Die Asuras haben mich dir im Wein übergeben. Selbst getötet, verbrannt und zu Pulver zermahlen, o Kāvya, o Brahmane, wie könnte man die brahmische Māyā und die dämonische Māyā überwinden, solange du da bist?
1.70.61
किं ते प्रियं करवाण्यद्य वत्से ।
वधेन मे जीवितं स्यात्कचस्य।
नान्यत्र कुक्षेर्मम भेदनेन ।
दृश्येत्कचो मद्गतो देवयानि ॥ १.७०.६१ ॥
Kind, was soll ich heute Liebes für dich tun? Nur durch meinen Tod käme Kachas Leben zurück. Es gibt keinen anderen Weg, als meinen Bauch zu spalten; o Devayānī, Kacha wird in mir gesehen werden.
1.70.62
द्वौ मां शोकावग्निकल्पौ दहेतां ।
कचस्य नाशस्तव चैवोपघातः।
कचस्य नाशे मम शर्म नास्ति ।
तवोपघाते जीवितुं नास्मि शक्ता ॥ १.७०.६२ ॥
Zwei Kummer, wie Feuer, würden mich verbrennen: Kachas Vernichtung und dein Schaden. In Kachas Vernichtung finde ich keinen Trost; wenn dir Schaden zugefügt wird, kann ich nicht leben.
1.70.63
संसिद्धरूपोऽसि बृहस्पतेः सुत ।
यत्त्वां भक्तं भजते देवयानी।
विद्यामिमां प्राप्नुहि जीवनीं त्वं ।
न चेदिन्द्रः कचरूपी त्वमद्य ॥ १.७०.६३ ॥
Sohn des Bṛhaspati, du bist vollkommen in deiner Gestalt, denn Devayānī, hingebungsvoll, liebt dich. Erlange dieses lebensspendende Wissen, es sei denn, du in Kachas Gestalt bist heute Indra.
1.70.64
न निवर्तेत्पुनर्जीवन्कश्चिदन्यो ममोदरात् ।
ब्राह्मणं वर्जयित्वैकं तस्माद्विद्यामवाप्नुहि ॥ १.७०.६४ ॥
Niemand sonst könnte lebend aus meinem Bauch zurückkehren, außer einem Brahmanen. Daher erlange dieses Wissen.
1.70.65
पुत्रो भूत्वा भावय भावितो मा-
मस्मद्देहादुपनिष्क्रम्य तात।
समीक्षेथा धर्मवतीमवेक्षां ।
गुरोः सकाशात्प्राप्य विद्यां सविद्यः ॥ १.७०.६५ ॥
Werde mein Sohn, tritt aus unserem Körper hervor und lass mich entstehen, mein Lieber. Bedenke es mit rechtschaffenem Sinn und werde, nachdem du das Wissen vom Lehrer empfangen hast, ein Wissender.
1.70.66
गुरोः सकाशात्समवाप्य विद्यां ।
भित्त्वा कुक्षिं निर्विचक्राम विप्रः।
कचोऽभिरूपस्तत्क्षणाद्ब्राह्मणस्य ।
शुक्लात्यये पौर्णमास्यामिवेन्दुः ॥ १.७०.६६ ॥
Nachdem er das Wissen vom Lehrer vollständig empfangen hatte, spaltete der schöne Kaca im selben Augenblick den Bauch des Brahmanen und trat hervor, wie der Mond am Vollmondtag am Ende der hellen Monatshälfte.
1.70.67
दृष्ट्वा च तं पतितं ब्रह्मराशि-
मुत्थापयामास मृतं कचोऽपि।
विद्यां सिद्धां तामवाप्याभिवाद्य ।
ततः कचस्तं गुरुमित्युवाच ॥ १.७०.६७ ॥
Als er jenen gefallenen Leib des Brahmanen sah, ließ Kaca auch seinen toten Lehrer wieder aufstehen. Dann, nachdem er jenes vollendete Wissen erlangt und sich verneigt hatte, sprach Kaca diese Worte zu jenem Lehrer.
1.70.68
यः श्रोत्रयोरमृतं सन्निषिञ्चे-
द्विद्यामविद्यस्य यथा त्वमार्यः।
तं मन्येऽहं पितरं मातरं च ।
तस्मै न द्रुह्येत्कृतमस्य जानन् ॥ १.७०.६८ ॥
Edler, denjenigen, der den Nektar des Wissens in die Ohren eines Unwissenden wie mich gießt, betrachte ich als meinen Vater und meine Mutter. Wer seine Wohltat kennt, soll ihm nichts Böses tun.
1.70.69
ऋतस्य दातारमनुत्तमस्य ।
निधिं निधीनामपि लब्धविद्याः।
ये नाद्रियन्ते गुरुमर्चनीयं ।
पापाँल्लोकांस्ते व्रजन्त्यप्रतिष्ठाः ॥ १.७०.६९ ॥
Wer, nachdem er Wissen erlangt hat, den verehrungswürdigen Lehrer nicht achtet, den höchsten Geber der Wahrheit, den Schatz der Schätze, geht ohne Halt in sündhafte Welten.
1.70.70
सुरापानाद्वञ्चनां प्राप्य विद्वा-
न्संज्ञानाशं चैव महातिघोरम्।
दृष्ट्वा कचं चापि तथाभिरूपं ।
पीतं तदा सुरया मोहितेन ॥ १.७०.७० ॥
Durch Weintrinken getäuscht, erlitt der Gelehrte einen überaus schrecklichen Bewusstseinsverlust; und obwohl er den schönen Kaca sah, trank er ihn, damals vom Wein verwirrt.
1.70.71
समन्युरुत्थाय महानुभाव-
स्तदोशना विप्रहितं चिकीर्षुः।
सुरापानं प्रति संजातमन्युः ।
काव्यः स्वयं वाक्यमिदं जगाद ॥ १.७०.७१ ॥
Da erhob sich Uśanas von großer Macht, zornig, den Nutzen des Brahmanen wollend; vom Zorn über das Weintrinken entflammt, sprach Kāvya selbst diese Worte.
1.70.72
यो ब्राह्मणोऽद्यप्रभृतीह कश्चि-
न्मोहात्सुरां पास्यति मन्दबुद्धिः।
अपेतधर्मा ब्र्हमहा चैव स स्या-
दस्मिंल्लोके गर्हितः स्यात्परे च ॥ १.७०.७२ ॥
Wer von heute an hier als Brahmane aus Verblendung und dummen Sinnes Wein trinkt, der wird vom Dharma abgefallen und ein Brahmanenmörder sein; er wird in dieser Welt und auch in der jenseitigen verdammt sein.
1.70.73
मया चैतां विप्रधर्मोक्तिसीमां ।
मर्यादां वै स्थापितां सर्वलोके।
सन्तो विप्राः शुश्रुवांसो गुरूणां ।
देवा लोकाश्चोपशृण्वन्तु सर्वे ॥ १.७०.७३ ॥
Ich habe diese Grenze der brahmanischen Pflichtlehre als Maßstab für alle Welten festgesetzt. Mögen die gerechten Brahmanen, die auf ihre Lehrer gehört haben, die Götter und alle Welten es hören.
1.70.74
इतीदमुक्त्वा स महानुभाव-
स्तपोनिधीनां निधिरप्रमेयः।
तान्दानवान्दैवविमूढबुद्धी-
निदं समाहूय वचोऽभ्युवाच ॥ १.७०.७४ ॥
Nachdem er dies gesagt hatte, rief jener Große an Kraft, der unermessliche Schatz unter den Schätzen der Askese, jene Dānavas, deren Verstand vom Schicksal verblendet war, und sprach diese Worte.
1.70.75
आचक्षे वो दानवा बालिशाः स्थ ।
सिद्धः कचो वत्स्यति मत्सकाशे।
सञ्जीविनीं प्राप्य विद्यां महात्मा ।
तुल्यप्रभावो ब्राह्मणो ब्रह्मभूतः ॥ १.७०.७५ ॥
Dānavas, ihr seid töricht; ich sage es euch: Der vollendete Kaca wird in meiner Nähe wohnen. Nachdem er das Wissen der Sañjīvinī erlangt hat, wird jener großherzige Brahmane, meiner Kraft ebenbürtig, selbst zu Brahman werden.
1.70.76
योऽकार्षीद्दुष्करं कर्म देवानां कारणात्कचः ।
न तत्किर्तिर्जरां गच्छेद्याज्ञीयश्च भविष्यति ॥ १.७०.७६ ॥
Die schwere Tat, die Kaca um der Götter willen vollbrachte – sein Ruhm wird niemals verblassen, und er wird des Opfers würdig sein.
1.70.77
एतावदुक्त्वा वचनं विरराम स भार्गवः ।
दानवा विस्मयाविष्टाः प्रययुः स्वं निवेशनम् ॥ १.७०.७७ ॥
Nachdem er so viel gesagt hatte, schwieg jener Bhārgava. Die von Verwunderung erfüllten Dānavas gingen zu ihrer eigenen Wohnstätte fort.
1.70.78
गुरोरुष्य सकाशे तु दश वर्षशतानि सः ।
अनुज्ञातः कचो गन्तुमियेष त्रिदशालयम् ॥ १.७०.७८ ॥
Nachdem er hunderte Jahre bei seinem Lehrer verweilt hatte, wünschte Kacha, mit Erlaubnis entlassen, in die Wohnung der dreißig Götter zu gehen.