Mahābhārata · Adhyāya 1.70
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.70.1
ययातिः पूर्वजोऽस्माकं दशमो यः प्रजापतेः ।
कथं स शुक्रतनयां लेभे परमदुर्लभाम् ॥ १.७०.१ ॥
Como Yayāti, nosso antepassado, o décimo descendente de Prajāpati, obteve a filha de Śukra, tão difícil de alcançar?
1.70.2
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं विस्तरेण तपोधन ।
आनुपूर्व्या च मे शंस राज्ञो वंशकरान्पृथक् ॥ १.७०.२ ॥
Ó tesouro de austeridade, desejo ouvir isto em detalhe. Conta-me, em ordem e um a um, os fundadores das linhagens reais.
1.70.3
ययातिरासीन्नृपतिर्देवराजसमद्युतिः ।
तं शुक्रवृषपर्वाणौ वव्राते वै यथा पुरा ॥ १.७०.३ ॥
Havia um rei chamado Yayāti, radiante como o senhor dos deuses. Śukra e Vṛṣaparvan o escolheram como seu, como haviam feito antes.
1.70.4
तत्तेऽहं संप्रवक्ष्यामि पृच्छते जनमेजय ।
देवयान्याश्च संयोगं ययातेर्नाहुषस्य च ॥ १.७०.४ ॥
Ó Janamejaya, a ti que perguntas contarei tudo: a união de Devayānī e Yayāti, filho de Nahuṣa.
1.70.5
सुराणामसुराणां च समजायत वै मिथः ।
ऐश्वर्यं प्रति संघर्षस्त्रैलोक्ये सचराचरे ॥ १.७०.५ ॥
Entre os deuses e os demônios surgiu uma disputa mútua pela soberania sobre os três mundos, móveis e imóveis.
1.70.6
जिगीषया ततो देवा वव्रिरेऽङ्गिरसं मुनिम् ।
पौरोहित्येन याज्यार्थे काव्यं तूशनसं परे ॥ १.७०.६ ॥
Então, desejosos de vencer, os deuses escolheram o sábio Aṅgiras como sacerdote do sacrifício; os outros escolheram Kāvya Uśanas.
1.70.7
ब्राह्मणौ तावुभौ नित्यमन्योन्यस्पर्धिनौ भृशम् ।
तत्र देवा निजघ्नुर्यान्दानवान्युधि संगतान् ॥ १.७०.७ ॥
Aqueles dois brâmanes eram sempre ferozmente rivais um do outro. Ali os deuses abateram os Dānavas que se haviam reunido na batalha.
1.70.8
तान्पुनर्जीवयामास काव्यो विद्याबलाश्रयात् ।
ततस्ते पुनरुत्थाय योधयांचक्रिरे सुरान् ॥ १.७०.८ ॥
Apoiado no poder do seu saber, Kāvya (Śukra) devolveu-lhes a vida outra vez. Então eles se ergueram de novo e combateram os deuses.
1.70.9
असुरास्तु निजघ्नुर्यान्सुरान्समरमूर्धनि ।
न तान्सञ्जीवयामास बृहस्पतिरुदारधीः ॥ १.७०.९ ॥
Mas os deuses que os asuras abateram na linha de frente da batalha, Bṛhaspati, de mente nobre, não conseguiu trazer de volta à vida.
1.70.10
न हि वेद स तां विद्यां यां काव्योवेत्ति वीर्यवान् ।
सञ्जीविनीं ततो देवा विषादमगमन्परम् ॥ १.७०.१० ॥
Bṛhaspati não conhecia aquela ciência da Sañjīvinī que o poderoso Kāvya (Śukra) conhecia. Então os deuses caíram em profundo desespero.
1.70.11
ते तु देवा भयोद्विग्नाः काव्यादुशनसस्तदा ।
ऊचुः कचमुपागम्य ज्येष्ठं पुत्रं बृहस्पतेः ॥ १.७०.११ ॥
Então os deuses, agitados pelo medo, afastaram-se de Kāvya, filho de Uśanas, aproximaram-se de Kaca, o filho mais velho de Bṛhaspati, e falaram.
1.70.12
भजमानान्भजस्वास्मान्कुरु नः साह्यमुत्तमम् ।
या सा विद्या निवसति ब्राह्मणेऽमिततेजसि ॥ १.७०.१२ ॥
Favorece-nos, a nós que te servimos, presta-nos o mais alto auxílio. Aquele saber que reside no brâmane de esplendor infinito, concede-o a nós.
1.70.13
शुक्रे तामाहर क्षिप्रं भागभाङ्गो भविष्यसि ।
वृषपर्वसमीपे हि शक्यो द्रष्टुं त्वया द्विजः ॥ १.७०.१३ ॥
Traze logo aquele conhecimento de Śukra, e serás partícipe da porção. Perto de Vṛṣaparvan, de fato, podes ver aquele dvija.
1.70.14
रक्षते दानवांस्तत्र न स रक्षत्यदानवान् ।
तमाराधयितुं शक्तो भवान्पूर्ववयाः कविम् ॥ १.७०.१४ ॥
Ali ele protege os Dānavas, não os não-Dānavas. Tu, de juventude, podes propiciar aquele sábio.
1.70.15
देवयानीं च दयितां सुतां तस्य महात्मनः ।
त्वमाराधयितुं शक्तो नान्यः कश्चन विद्यते ॥ १.७०.१५ ॥
Só tu és capaz de propiciar Devayānī, a amada filha daquele de grande alma; outro não há.
1.70.16
शीलदाक्षिण्यमाधुर्यैराचारेण दमेन च ।
देवयान्यां हि तुष्टायां विद्यां तां प्राप्स्यसि ध्रुवम् ॥ १.७०.१६ ॥
Pela boa conduta, cortesia, doçura, retidão e domínio de si, estando Devayānī satisfeita, obterás com certeza aquele conhecimento.
1.70.17
तथेत्युक्त्वा ततः प्रायाद्बृहस्पतिसुतः कचः ।
तदाऽभिपूजितो देवैः समीपे वृषपर्वणः ॥ १.७०.१७ ॥
Dizendo 'Assim seja', partiu Kaca, filho de Bṛhaspati; honrado então pelos deuses, foi para perto de Vṛṣaparvan.
1.70.18
स गत्वा त्वरितो राजन्देवैः संप्रेषितः कचः ।
असुरेन्द्रपुरे शुक्रं दृष्ट्वा वाक्यमुवाच ह ॥ १.७०.१८ ॥
Ó rei, Kaca, enviado pelos deuses, foi depressa à cidade do senhor dos asuras, viu Śukra e disse estas palavras.
1.70.19
ऋषेरङ्गिरसः पौत्रं पुत्रं साक्षाद्बृहस्पतेः ।
नाम्ना कच इति ख्यातं शिष्यं गृह्णात् मां भवान् ॥ १.७०.१९ ॥
"Neto do sábio Aṅgiras, filho do próprio Bṛhaspati, conhecido pelo nome de Kaca: aceite-me como seu discípulo."
1.70.20
ब्रह्मचर्यं चरिष्यामि त्वय्यहं परमं गुरौ ।
अनुमन्यस्व मां ब्रह्मन्सहस्रं परिवत्सरान् ॥ १.७०.२० ॥
"Ó brâmane, sob a tua orientação praticarei o supremo brahmacharya; concede-me o teu consentimento por mil anos."
1.70.21
कच सुस्वागतं तेऽस्तु प्रतिगृह्णामि ते वचः ।
अर्चयिष्येऽहमर्च्यं त्वामर्चितोऽस्तु बृहस्पतिः ॥ १.७०.२१ ॥
"Kaca, sejas bem-vindo; aceito as tuas palavras. Honrar-te-ei, pois és digno de honra; que também Bṛhaspati seja honrado."
1.70.22
कचस्तु तं तथेत्युक्त्वा प्रतिजग्राह तद्व्रतम् ।
आदिष्टं कविपुत्रेण शुक्रेणोशनसा स्वयम् ॥ १.७०.२२ ॥
Kaca, dizendo «Assim seja», aceitou aquele voto que o próprio Śukra, filho de Kavi, Uśanas, lhe havia prescrito.
1.70.23
व्रतस्य प्राप्तकालं स यथोक्तं प्रत्यगृह्णत ।
आराधयन्नुपाध्यायं देवयानीं च भारत ॥ १.७०.२३ ॥
Ó Bhārata, quando chegou o tempo próprio para o voto, ele o aceitou tal como fora prescrito, e serviu tanto o mestre como Devayānī.
1.70.24
नित्यमाराधयिष्यंस्तां युवा यौवनगां मुनिः ।
गायन्नृत्यन्वादयंश्च देवयानीमतोषयत् ॥ १.७०.२४ ॥
O jovem sábio, desejando sempre servi-la, agradava a Devayānī, na flor da juventude, cantando, dançando e tocando instrumentos.
1.70.25
स शीलयन्देवयानीं कन्यां संप्राप्तयौवनाम् ।
पुष्पैः फलैः प्रेषणैश्च तोषयामास भारत ॥ १.७०.२५ ॥
Servindo a donzela Devayānī, que alcançara a juventude, ele a agradou com flores, frutos e serviços, ó Bhārata.
1.70.26
देवयान्यपि तं विप्रं नियमव्रतधारिणम् ।
गायन्ती च ललन्ती च रहः पर्यचरत्तथा ॥ १.७०.२६ ॥
Também Devayānī, cantando e brincando, servia em segredo aquele brâmane que observava regras e votos, da mesma maneira.
1.70.27
गायन्तं चैव शुल्कं च दातारं प्रियवादिनम् ।
नार्यो नरं कामयन्ते रूपिणं स्रग्विणं तथा ॥ १.७०.२७ ॥
As mulheres desejam um homem que canta, dá presentes, fala com doçura, é belo e usa guirlandas.
1.70.28
पञ्चवर्षशतान्येवं कचस्य चरतो व्रतम् ।
तत्रातीयुरथो बुद्ध्वा दानवास्तं ततः कचम् ॥ १.७०.२८ ॥
Assim passaram-se ali quinhentos anos enquanto Kaca mantinha seu voto. Então os Dānavas, sabendo disso, foram atrás de Kaca.
1.70.29
गा रक्षन्तं वने दृष्ट्वा रहस्येकममर्षिताः ।
जघ्नुर्बृहस्पतेर्द्वेषाद्विद्यारक्षार्थमेव च ॥ १.७०.२९ ॥
Vendo-o sozinho num lugar isolado da floresta, guardando as vacas, eles, enfurecidos, o mataram por ódio a Bṛhaspati e para proteger o saber.
1.70.30
हत्वा शालावृकेभ्यश्च प्रायच्छँल्लवशः कृतम् ।
ततो गावो निवृत्तास्ता अगोपाः स्वं निवेशनम् ॥ १.७०.३० ॥
Depois de matá-lo, cortaram-no em pedaços e deram-nos aos chacais. Então as vacas voltaram ao curral sem pastor.
1.70.31
सा दृष्ट्वा रहिता गाश्च कचेनाभ्यागता वनात् ।
उवाच वचनं काले देवयान्यथ भारत ॥ १.७०.३१ ॥
Ao ver as vacas voltarem da floresta sem Kaca, Devayānī então proferiu estas palavras no momento certo, ó descendente de Bharata.
1.70.32
आहुतं चाग्निहोत्रं ते सूर्यश्चास्तं गतः प्रभो ।
अगोपाश्चागता गावः कचस्तात न दृश्यते ॥ १.७०.३२ ॥
Senhor, vosso sacrifício de fogo está feito e o sol se pôs. As vacas voltaram sem pastores, querido, e Kaca não é visto.
1.70.33
व्यक्तं हतो मृतो वापि कचस्तात भविष्यति ।
तं विना न च जीवेयमिति सत्यं ब्रवीमि ते ॥ १.७०.३३ ॥
Certamente Kaca foi morto ou morreu, querido. Não posso viver sem ele; esta é a verdade que te digo.
1.70.34
अयमेहीति संशब्द्य मृतं संजीवयाम्यहम् ।
ततः संजीविनीं विद्यां प्रयुज्य कचमाह्वयत् ॥ १.७०.३४ ॥
Chamando «Venha aqui!», trago de volta o morto. Então, aplicando o conhecimento da Sañjīvinī, ele chamou Kaca.
1.70.35
भित्त्वा भित्त्वा शरीराणि वृकाणां स विनिर्गतः ।
आहूतः प्रादुरभवत्कचो हृष्टोऽथ विद्यया ॥ १.७०.३५ ॥
Rasgando os corpos dos lobos, ele saiu. Chamado, Kaca apareceu alegremente pelo poder do conhecimento.
1.70.36
कस्माच्चिरायितोऽसीति पृष्टस्तामाह भार्गवीम् ।
समिधश्च कुशादीनि काष्ठभारं च भामिनि ॥ १.७०.३६ ॥
Perguntado: «Por que demoraste tanto?», ele respondeu à filha de Bhṛgu: «Ó bela, trazia lenha, capim kuśa e outras coisas, e uma carga de madeira.»
1.70.37
गृहीत्वा श्रमभारार्तो वटवृक्षं समाश्रितः ।
गावश्च सहिताः सर्वा वृक्षच्छायामुपाश्रिताः ॥ १.७०.३७ ॥
Afligido pela fadiga da carga, peguei a lenha e me abriguei sob uma figueira-de-bengala. Todas as vacas, reunidas, também se abrigaram à sombra da árvore.
1.70.38
असुरास्तत्र मां दृष्ट्वा कस्त्वमित्यभ्यचोदयन् ।
बृहस्पतिसुतश्चाहं कच इत्यभिविश्रुतः ॥ १.७०.३८ ॥
Ali, os asuras, vendo-me, perguntaram insistentemente: "Quem és tu?" Eu disse: "Sou Kaca, o famoso filho de Bṛhaspati."
1.70.39
इत्युक्तमात्रे मां हत्वा पेषीकृत्वा तु दानवाः ।
दत्त्वा शालावृकेभ्यस्तु सुखं जग्मुः स्वमालयं ॥ १.७०.३९ ॥
Assim que disse isso, os dānavas me mataram, me reduziram a pedaços, me deram aos chacais e foram felizes para sua morada.
1.70.40
आहूतो विद्यया भद्रे भार्गवेण महात्मना ।
त्वत्समीपमिहायातः कथंचित्प्राप्तजीवितः ॥ १.७०.४० ॥
Ó senhora auspiciosa, chamado pelo magnânimo Bhārgava (Śukra) por meio de seu conhecimento, cheguei até ti, tendo de algum modo recuperado a vida.
1.70.41
हतोऽहमिति चाचख्यौ पृष्टो ब्राह्मणकन्यया ।
स पुनर्देवयान्योक्तः पुष्पाण्याहर मे द्विज ॥ १.७०.४१ ॥
Quando a donzela brâmane perguntou, ele disse: "Fui morto." Então Devayānī lhe disse novamente: "Ó dvija, traze-me flores."
1.70.42
वनं ययौ कचो विप्रो ददृशुर्दानवाश्च तम् ।
पुनस्तं पेषयित्वा तु समुद्राम्भस्यमिश्रयन् ॥ १.७०.४२ ॥
O brâmane Kaca foi para a floresta, e os dānavas o viram de novo. Então, depois de triturá-lo, misturaram-no à água do oceano.
1.70.43
चिरं गतं पुनः कन्या पित्रे तं संन्यवेदयत् ।
विप्रेण पुनराहूतो विद्यया गुरुदेहजः।
पुनरावृत्य तद्वृत्तं न्यवेदयत तद्यथा ॥ १.७०.४३ ॥
Após muito tempo, a donzela foi de novo e relatou isso ao pai. Chamado outra vez pelo brâmane por meio da vidyā, aquele nascido do corpo do mestre voltou e narrou o acontecido exatamente como se dera.
1.70.44
ततस्तृतीयं हत्वा तं दग्ध्वा कृत्वा च चूर्णशः ।
प्रायच्छन्ब्राह्मणायैव सुरायामसुरास्तथा ॥ १.७०.४४ ॥
Então os asuras, tendo-o matado pela terceira vez, queimaram-no e reduziram-no a pó, misturaram-no ao vinho e deram-no a beber ao brâmane.
1.70.45
अपिबत्सुरया सार्धं कचभस्म भृगूद्वहः ।
सा सायन्तनवेलायामगोपा गाः समागताः ॥ १.७०.४५ ॥
O descendente de Bhṛgu (Śukra) bebeu as cinzas de Kaca junto com o vinho. Então, à hora do entardecer, as vacas e os pastores chegaram juntos.
1.70.46
देवयानी शङ्कमाना दृष्ट्वा पितरमब्रवीत् ।
पुष्पाहारः प्रेषणकृत्कचस्तात न दृश्यते ॥ १.७०.४६ ॥
Devayānī, temerosa, olhou para o pai e disse: "Pai, Kaca, aquele que traz flores e faz os recados, não é visto."
1.70.47
व्यक्तं हतो मृतो वापि कचस्तात भविष्यति ।
तं विना न च जीवेयं कचं सत्यं ब्रवीमि ते ॥ १.७०.४७ ॥
Pai, Kaca certamente foi morto ou morreu. Não viverei sem ele; digo-te a verdade.
1.70.48
श्रुत्वा पुत्रीवचः काव्यो मन्त्रेणाहूतवान्कचम् ।
ज्ञात्वा बहिष्ठमज्ञात्वा स्वकुक्षिस्थं कचं नृप ॥ १.७०.४८ ॥
Ao ouvir as palavras da filha, Kāvya (Śukra) invocou Kaca por meio de mantra. Ó rei, ele sabia que Kaca estava fora, mas não sabia que Kaca residia em seu próprio ventre.
1.70.49
बृहस्पतेः सुतः पुत्रि कचः प्रेतगतिं गतः ।
विद्यया जीवितोऽप्येवं हन्यते करवाम किम् ॥ १.७०.४९ ॥
Ó filha, Kaca, o filho de Bṛhaspati, seguiu o caminho dos mortos. Embora trazido de volta à vida pelo conhecimento, assim é morto de novo. Que faremos?
1.70.50
मैवं शुचो मा रुद देवयानि ।
न त्वादृशी मर्त्यमनुप्रशोचते।
यस्यास्तव ब्रह्म च ब्राह्मणाश्च ।
सेन्द्रा देवा वसवोऽथाश्विनौ च ॥ १.७०.५० ॥
Ó Devayānī, não te aflijas assim, não chores. Uma mulher como tu não lamenta um mortal, tu a quem pertencem o conhecimento sagrado, os brâmanes, os deuses com Indra, os Vasus e os Aśvins.
1.70.51
सुरद्विषश्चैव जगच्च सर्व-
मुपस्थाने सन्नमन्ति प्रभावात्।
अशक्योऽसौ जीवयितुं द्विजातिः ।
संजीवितो वध्यते चैव भूयः ॥ १.७०.५१ ॥
Até os inimigos dos deuses e o mundo inteiro se curvam em serviço pelo poder de Brahman. Este duas vezes nascido não pode ser trazido de volta à vida; revivido, é morto de novo.
1.70.52
यस्याङ्गिरा वृद्धतमः पितामहो ।
बृहस्पतिश्चापि पिता तपोनिधिः।
ऋषेः पुत्रं तमथो वापि पौत्रं ।
कथं न शोचेयमहं न रुद्याम् ॥ १.७०.५२ ॥
Cujo avô mais venerável é Aṅgiras e cujo pai é Bṛhaspati, tesouro de austeridade, como não hei de lamentar e chorar pelo filho, ou neto, desse sábio?
1.70.53
स ब्रह्मचारी च तपोधनश्च ।
सदोत्थितः कर्मसु चैव दक्षः।
कचस्य मार्गं प्रतिपत्स्ये न भोक्ष्ये ।
प्रियो हि मे तात कचोऽभिरूपः ॥ १.७०.५३ ॥
Ele é um estudante celibatário, rico em austeridade, sempre pronto e hábil em seus deveres. Seguirei o caminho de Kaca e não comerei; pois Kaca me é querido, pai, e belo.
1.70.54
कं ब्रह्महत्या न दहेदपीन्द्रम् ॥ १.७०.५४ ॥
A quem o pecado de matar um brâmane não queimaria, nem mesmo Indra?
1.70.55
संचोदितो देवयान्या महर्षिः पुनराह्वयत् ।
संरम्भेणैव काव्यो हि बृहस्पतिसुतं कचम् ॥ १.७०.५५ ॥
Incitado por Devayānī, o grande sábio Kāvya, em cólera, chamou novamente Kaca, filho de Bṛhaspati.
1.70.56
कचोऽपि राजन्स महानुभावो ।
विद्याबलाल्लब्धमतिर्महात्मा।
गुरोर्हि भीतो विद्यया चोपहूतः ।
शनैर्वाक्यं जठरे व्याजहार ॥ १.७०.५६ ॥
Ó rei, também aquele magnânimo Kaca, recobrando o juízo pela força de seu saber, temendo seu mestre e chamado por seu saber, falou lentamente de dentro do ventre.
1.70.57
प्रसीद भगवन्मह्यं कचोऽहमभिवादये ।
यथा बहुमतः पुत्रस्तथा मन्यतु मां भवान् ॥ १.७०.५७ ॥
Sede benevolente comigo, venerável; eu, Kaca, vos saúdo com reverência. Como se considera um filho estimado, que assim me considereis.
1.70.58
तमब्रवीत्केन पथोपनीत-
स्त्वं चोदरे तिष्ठसि ब्रूहि विप्र।
अस्मिन्मुहूर्ते ह्यसुरान्विनाश्य ।
गच्छामि देवानहमद्य विप्र ॥ १.७०.५८ ॥
Disse-lhe: Ó brâmane, por que caminho foste trazido, e como permaneces no ventre? Dize-o. Neste mesmo instante, tendo destruído os asuras, hoje irei aos deuses.
1.70.59
तव प्रसादान्न जहाति मां स्मृतिः ।
स्मरामि सर्वं यच्च यथा च वृत्तम्।
नत्वेवं स्यात्तपसः संक्षयो मे ।
ततः क्लेशं घोरमिमं सहामि ॥ १.७०.५९ ॥
Pela tua graça, a memória não me abandona; recordo tudo o que aconteceu e como aconteceu. Mas que a minha austeridade não se perca assim; por isso suporto este terrível sofrimento.
1.70.60
असुरैः सुरायां भवतोऽस्मि दत्तो ।
हत्वा दग्ध्वा चूर्णयित्वा च काव्य।
ब्राह्मीं मायां चासुरीं विप्र मायां ।
त्वयि स्थिते कथमेवातिवर्तेत् ॥ १.७०.६० ॥
Os asuras me entregaram a você no vinho. Mesmo morto, queimado e reduzido a pó, ó Kāvya, ó brâmane, como alguém poderia superar a māyā brâhmica e a māyā demoníaca estando você presente?
1.70.61
किं ते प्रियं करवाण्यद्य वत्से ।
वधेन मे जीवितं स्यात्कचस्य।
नान्यत्र कुक्षेर्मम भेदनेन ।
दृश्येत्कचो मद्गतो देवयानि ॥ १.७०.६१ ॥
Filha, que coisa querida farei hoje por você? Somente com a minha morte a vida de Kacha voltaria. Não há outro caminho senão rasgar o meu ventre; ó Devayānī, Kacha será visto dentro de mim.
1.70.62
द्वौ मां शोकावग्निकल्पौ दहेतां ।
कचस्य नाशस्तव चैवोपघातः।
कचस्य नाशे मम शर्म नास्ति ।
तवोपघाते जीवितुं नास्मि शक्ता ॥ १.७०.६२ ॥
Duas dores, como o fogo, me queimariam: a destruição de Kacha e o dano a você. Na destruição de Kacha não há conforto para mim; se você for prejudicado, não poderei viver.
1.70.63
संसिद्धरूपोऽसि बृहस्पतेः सुत ।
यत्त्वां भक्तं भजते देवयानी।
विद्यामिमां प्राप्नुहि जीवनीं त्वं ।
न चेदिन्द्रः कचरूपी त्वमद्य ॥ १.७०.६३ ॥
Filho de Bṛhaspati, és perfeito em forma, pois Devayānī, devotada, te ama. Obtém este saber que dá vida, a menos que hoje, com a forma de Kacha, sejas Indra.
1.70.64
न निवर्तेत्पुनर्जीवन्कश्चिदन्यो ममोदरात् ।
ब्राह्मणं वर्जयित्वैकं तस्माद्विद्यामवाप्नुहि ॥ १.७०.६४ ॥
Ninguém mais, vivo, poderia voltar do meu ventre de novo, exceto um brâmane. Portanto, obtém este saber.
1.70.65
पुत्रो भूत्वा भावय भावितो मा-
मस्मद्देहादुपनिष्क्रम्य तात।
समीक्षेथा धर्मवतीमवेक्षां ।
गुरोः सकाशात्प्राप्य विद्यां सविद्यः ॥ १.७०.६५ ॥
Torna-te meu filho, sai do nosso corpo e faz-me nascer, querido filho. Examina com mente justa e, tendo obtido o saber do mestre, torna-te um possuidor de conhecimento.
1.70.66
गुरोः सकाशात्समवाप्य विद्यां ।
भित्त्वा कुक्षिं निर्विचक्राम विप्रः।
कचोऽभिरूपस्तत्क्षणाद्ब्राह्मणस्य ।
शुक्लात्यये पौर्णमास्यामिवेन्दुः ॥ १.७०.६६ ॥
Tendo obtido plenamente o saber do mestre, o belo Kaca, naquele mesmo instante, rasgou o ventre do brâmane e saiu, como a lua no dia de lua cheia ao fim da quinzena clara.
1.70.67
दृष्ट्वा च तं पतितं ब्रह्मराशि-
मुत्थापयामास मृतं कचोऽपि।
विद्यां सिद्धां तामवाप्याभिवाद्य ।
ततः कचस्तं गुरुमित्युवाच ॥ १.७०.६७ ॥
Ao ver aquele corpo brâmane caído, Kaca também ergueu o seu mestre morto. Então, tendo obtido aquele saber perfeito e saudado com reverência, Kaca disse estas palavras àquele mestre.
1.70.68
यः श्रोत्रयोरमृतं सन्निषिञ्चे-
द्विद्यामविद्यस्य यथा त्वमार्यः।
तं मन्येऽहं पितरं मातरं च ।
तस्मै न द्रुह्येत्कृतमस्य जानन् ॥ १.७०.६८ ॥
Nobre senhor, aquele que verte o néctar do saber nos ouvidos de um ignorante como eu, esse considero meu pai e minha mãe. Conhecendo o seu benefício, não se lhe deve fazer mal.
1.70.69
ऋतस्य दातारमनुत्तमस्य ।
निधिं निधीनामपि लब्धविद्याः।
ये नाद्रियन्ते गुरुमर्चनीयं ।
पापाँल्लोकांस्ते व्रजन्त्यप्रतिष्ठाः ॥ १.७०.६९ ॥
Aqueles que, tendo obtido o saber, não honram o mestre, o doador supremo da verdade, tesouro dos tesouros, digno de veneração, vão sem alicerce a mundos de pecado.
1.70.70
सुरापानाद्वञ्चनां प्राप्य विद्वा-
न्संज्ञानाशं चैव महातिघोरम्।
दृष्ट्वा कचं चापि तथाभिरूपं ।
पीतं तदा सुरया मोहितेन ॥ १.७०.७० ॥
Enganado pela bebida do vinho, o sábio sofreu uma perda de consciência terrivelmente grave; e mesmo ao ver o belo Kaca, então embriagado pelo vinho, ele o bebeu.
1.70.71
समन्युरुत्थाय महानुभाव-
स्तदोशना विप्रहितं चिकीर्षुः।
सुरापानं प्रति संजातमन्युः ।
काव्यः स्वयं वाक्यमिदं जगाद ॥ १.७०.७१ ॥
Então Uśanas, de grande poder, irado, levantou-se, desejando o bem do brâmane; tomado de ira contra o beber vinho, o próprio Kāvya proferiu estas palavras.
1.70.72
यो ब्राह्मणोऽद्यप्रभृतीह कश्चि-
न्मोहात्सुरां पास्यति मन्दबुद्धिः।
अपेतधर्मा ब्र्हमहा चैव स स्या-
दस्मिंल्लोके गर्हितः स्यात्परे च ॥ १.७०.७२ ॥
Qualquer brâmane que, a partir de hoje, por delírio e de mente obtusa, beber vinho aqui, será decaído do dharma e matador de brâmane; será condenado neste mundo e também no outro.
1.70.73
मया चैतां विप्रधर्मोक्तिसीमां ।
मर्यादां वै स्थापितां सर्वलोके।
सन्तो विप्राः शुश्रुवांसो गुरूणां ।
देवा लोकाश्चोपशृण्वन्तु सर्वे ॥ १.७०.७३ ॥
Estabeleci esta fronteira do ensino do dever brâmane como norma para todos os mundos. Que a ouçam os brâmanes virtuosos que ouviram seus mestres, os deuses e todos os mundos.
1.70.74
इतीदमुक्त्वा स महानुभाव-
स्तपोनिधीनां निधिरप्रमेयः।
तान्दानवान्दैवविमूढबुद्धी-
निदं समाहूय वचोऽभ्युवाच ॥ १.७०.७४ ॥
Tendo dito isto, aquele de grande poder, tesouro incomensurável entre os tesouros da ascese, chamou aqueles dānavas cujas mentes estavam iludidas pelo destino e lhes falou estas palavras.
1.70.75
आचक्षे वो दानवा बालिशाः स्थ ।
सिद्धः कचो वत्स्यति मत्सकाशे।
सञ्जीविनीं प्राप्य विद्यां महात्मा ।
तुल्यप्रभावो ब्राह्मणो ब्रह्मभूतः ॥ १.७०.७५ ॥
Dānavas, sois insensatos; eu vos digo: o perfeito Kaca morará na minha presença. Tendo obtido o conhecimento da Sañjīvinī, aquele brâmane magnânimo, igual a mim em poder, se tornará o próprio Brahman.
1.70.76
योऽकार्षीद्दुष्करं कर्म देवानां कारणात्कचः ।
न तत्किर्तिर्जरां गच्छेद्याज्ञीयश्च भविष्यति ॥ १.७०.७६ ॥
O feito difícil que Kaca realizou pelo bem dos deuses: sua fama jamais decairá, e ele se tornará digno de sacrifício.
1.70.77
एतावदुक्त्वा वचनं विरराम स भार्गवः ।
दानवा विस्मयाविष्टाः प्रययुः स्वं निवेशनम् ॥ १.७०.७७ ॥
Tendo dito tanto, aquele Bhārgava calou-se. Os dānavas, cheios de espanto, partiram para as suas próprias moradas.
1.70.78
गुरोरुष्य सकाशे तु दश वर्षशतानि सः ।
अनुज्ञातः कचो गन्तुमियेष त्रिदशालयम् ॥ १.७०.७८ ॥
Tendo permanecido centenas de anos na presença de seu mestre, Kaca, recebendo licença, desejou ir à morada dos trinta deuses.