మహాభారతం · అధ్యాయం 1.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.71.1
समावृतव्रतं तं तु विसृष्टं गुरुणा कचम् ।
प्रस्थितं त्रिदशावासं देवयान्यब्रवीदिदम् ॥ १.७१.१ ॥
గురువు అనుమతితో వ్రతం పూర్తిచేసుకున్న ఆ కచుడు దేవలోకం వైపు బయలుదేరగా, దేవయాని ఇలా పలికింది.
1.71.2
ऋषेरङ्गिरसः पौत्र वृत्तेनाभिजनेन च ।
भ्राजसे विद्यया चैव तपसा च दमेन च ॥ १.७१.२ ॥
ఋషి అంగిరసుని మనవడా, నీ ప్రవర్తనతో, వంశంతో, విద్యతో, తపస్సుతో, నిగ్రహంతో నీవు ప్రకాశిస్తున్నావు.
1.71.3
ऋषिर्यथाङ्गिरा मान्यः पितुर्मम महायशाः ।
तथा प्रान्यश्च पूज्यश्च मम भूयो बृहस्पतिः ॥ १.७१.३ ॥
నా తండ్రికి మహాయశస్వి అంగిరసుడు ఎలా గౌరవనీయుడో, అలాగే నాకు బృహస్పతి శ్రేష్ఠుడు, పూజనీయుడు, ఇంకా ఎక్కువగానే.
1.71.4
एवं ज्ञात्वा विजानीहि यद्ब्रवीमि तपोधन ।
व्रतस्थे नियमोपेते यथा वर्ताम्यहं त्वयि ॥ १.७१.४ ॥
తపోధనా, ఇలా తెలుసుకుని నేను చెప్పేది అర్థం చేసుకో. వ్రతంలోనూ నియమంలోనూ స్థిరుడైన నీ పట్ల నేను ఎలా ప్రవర్తిస్తున్నానో.
1.71.5
स समावृतविद्यो मां भक्तां भजितुमर्हसि ।
गृहाण पाणिं विधिवन्मम मन्त्रपुरस्कृतम् ॥ १.७१.५ ॥
నీవు విద్య పూర్తిచేసుకున్నావు; కాబట్టి భక్తురాలనైన నన్ను స్వీకరించడానికి నీవు అర్హుడవు. విధిప్రకారం మంత్రపూర్వకంగా నా చేయి పట్టుకో.
1.71.6
कच उवाच ।
पूज्यो मान्यश्च भगवान्यथा तव पिता मम।
तथा त्वमनवद्याङ्गि पूजनीयतरा मम ॥ १.७१.६ ॥
నీ తండ్రి నాకు పూజ్యుడు, మాన్యుడు, భగవంతుడు అయినట్లే, నిర్దోష అంగాలు గల ఓ స్త్రీ, నీవు నాకు మరింత పూజనీయురాలవు.
1.71.7
प्राणेभ्योऽपि प्रियतरा भार्गवस्य महात्मनः ।
त्वं भत्रे धर्मतः पूज्या गुरुपुत्री सदा मम ॥ १.७१.७ ॥
నీవు ప్రాణాల కంటే కూడా ప్రియమైన మహాత్ముడైన భార్గవుని కుమార్తెవు; ధర్మప్రకారం నీ భర్తకు పూజనీయురాలివి; నాకు ఎల్లప్పుడూ గురుపుత్రివి.
1.71.8
यथा मम गुरुर्नित्यं मान्यः शुक्रः पिता तव ।
देवयानि तथैव त्वं नैवं मां वक्तुमर्हसि ॥ १.७१.८ ॥
నా గురువు ఎల్లప్పుడూ గౌరవనీయులో, నీ తండ్రి శుక్రుడు కూడా అంతే; అలాగే దేవయానీ, నీవు నాతో ఇలా మాట్లాడకూడదు.
1.71.9
गुरुपुत्रस्य पुत्रो वै न त्वं पुत्रश्च मे पितुः ।
तस्मात्पूज्यश्च मान्यश्च ममापि त्वं द्विजोत्तम ॥ १.७१.९ ॥
గురుపుత్రుని కుమారుడవు నీవు; నా తండ్రి కుమారుడవు కావు. కాబట్టి, ద్విజోత్తమా, నీవు నాకు కూడా పూజనీయుడవు, మాన్యుడవు.
1.71.10
असुरैर्हन्यमाने च कच त्वयि पुनःपुनः ।
तदाप्रभृति या प्रीतिस्तां त्वमद्य स्मरस्व मे ॥ १.७१.१० ॥
కచా, అసురులు నిన్ను పదే పదే చంపినప్పటి నుండి నాకున్న ప్రేమను ఈరోజు నీవు గుర్తుంచుకో.
1.71.11
सौहार्दे चानुरागे च वेत्थ मे भक्तिमुत्तमाम् ।
न मामर्हसि धर्मज्ञ त्यक्तुं भक्तामनागसम् ॥ १.७१.११ ॥
ధర్మజ్ఞుడా, స్నేహంలోనూ అనురాగంలోనూ నా ఉత్తమ భక్తిని నీవు ఎరుగుదువు; నిర్దోషినైన, భక్తురాలనైన నన్ను నీవు త్యజించకూడదు.
1.71.12
अनियोज्ये नियोक्तुं मां देवयानि न चार्हसि ।
प्रसीद सुभ्रु त्वं मह्यं गुरोर्गुरुतरा शुभे ॥ १.७१.१२ ॥
దేవయానీ, నియోగించకూడని నన్ను నీవు నియోగించకూడదు. సుందర భ్రూవులు గలదానా, శుభమూర్తీ, నాపై ప్రసన్నురాలవు కమ్ము; నీవు నా గురువు కంటే కూడా గురుతరురాలివి.
1.71.13
यत्रोषितं विशालाक्षि त्वया चन्द्रनिभानने ।
तत्राहमुषितो भद्रे कुक्षौ काव्यस्य भामिनि ॥ १.७१.१३ ॥
విశాలమైన నేత్రాలున్నదానా, చంద్రముఖీ, నీవు ఎక్కడ నివసించావో, అక్కడే నేనూ, ఓ శుభవతీ, కావ్యుని (శుక్రుని) గర్భంలో నివసించాను.
1.71.14
भगिनी धर्मतो मे त्वं मैवं वोचः सुमध्यमे ।
सुखमस्म्युषितो भद्रे न मन्युर्विद्यते मम ॥ १.७१.१४ ॥
నీవు ధర్మం ప్రకారం నా సోదరివి, ఓ సుమధ్యమా, అలా అనకు. ఓ భద్రే, నేను సుఖంగా ఉన్నాను, నాలో కోపం లేదు.
1.71.15
आपृच्छे त्वां गमिष्यामि शिवमाशंस मे पथि ।
अविरोधेन धर्मस्य स्मर्तव्योऽस्मि कथान्तरे।
अप्रमत्तोत्थिता नित्यमाराधय गुरुं मम ॥ १.७१.१५ ॥
నీ నుండి వీడ్కోలు తీసుకుంటున్నాను, వెళ్తున్నాను. నా మార్గానికి శుభాన్ని ఆశీర్వదించు. ధర్మానికి విరోధం లేకుండా, మరొక కథా సందర్భంలో నన్ను స్మరించు. ఎల్లప్పుడూ అప్రమత్తంగా, లేచి నిలబడి నా గురువును సేవించు.
1.71.16
यदि मां धर्मकामार्थे प्रत्याख्यास्यसि याचितः ।
ततः कच न ते विद्या सिद्धिमेषा गमिष्यति ॥ १.७१.१६ ॥
ధర్మం, కామం లేదా అర్థం కోసం నేను అడిగినప్పుడు నీవు నన్ను తిరస్కరిస్తే, ఓ కచా, నీ ఈ విద్య సిద్ధించదు.
1.71.17
गुरुपुत्रीति कृत्वाऽहं प्रत्याचक्षे न दोषतः ।
गुरुणा चाननुज्ञातः काममेवं शपस्व माम् ॥ १.७१.१७ ॥
నీవు గురువు కుమార్తె అని భావించి, దోషం వల్ల కాదు, నేను నిన్ను తిరస్కరిస్తున్నాను. గురువు అనుమతి లేకపోవడంతో, ఇష్టప్రకారం నన్ను ఇలా శపించు.
1.71.18
आर्षं धर्मं ब्रुवाणोऽहं देवयानि यथा त्वया ।
शप्तो ह्यनर्हः शापस्य कामतोऽद्य न धर्मतः ॥ १.७१.१८ ॥
దేవయానీ, ఆర్ష ధర్మాన్ని చెబుతున్న నేను, నువ్వు నన్ను శపించినందుకు నిజంగా అర్హుడను కాను. ఈ రోజు నువ్వు కోరికతో శపించావు, ధర్మంతో కాదు.
1.71.19
तस्माद्भवत्या यः कामो न तथा स भविष्यति ।
ऋषिपुत्रो न ते कश्चिज्जातु पाणिं ग्रहीष्यति ॥ १.७१.१९ ॥
కాబట్టి నీ కోరిక ఆ విధంగా నెరవేరదు. ఏ ఋషిపుత్రుడూ ఎప్పుడూ నీ చేయి పట్టుకోడు.
1.71.20
फलिष्यति न ते विद्या यत्त्वं मामात्थ तत्तथा ।
अध्यापयिष्यामि तु यं तस्य विद्या फलिष्यति ॥ १.७१.२० ॥
నువ్వు నాతో చెప్పినట్టు నీకు ఈ విద్య ఫలించదు. కానీ నేను ఎవరికి బోధిస్తానో, వారి విద్య ఫలిస్తుంది.
1.71.21
एवमुक्त्वा द्विजश्रेष्ठो देवयानीं कचस्तदा ।
त्रिदशेशालयं शीघ्रं जगाम द्विजसत्तमः ॥ १.७१.२१ ॥
దేవయానితో ఇలా చెప్పి, ద్విజోత్తముడైన కచుడు వెంటనే దేవేంద్రుని లోకానికి వేగంగా వెళ్ళాడు.
1.71.22
तमागतमभिप्रेक्ष्य देवा इन्द्रपुरोगमाः ।
बृहस्पतिं सभाज्येदं कचं वचनमब्रुवन् ॥ १.७१.२२ ॥
అతడు రావడం చూసి, ఇంద్రుడు ముందున్న దేవతలు బృహస్పతిని గౌరవించి, కచునితో ఈ మాట అన్నారు.
1.71.23
यत्त्वयास्मद्धितं कर्म कृतं वै परमाद्भुतम् ।
न ते यशः प्रणशिता भागभाक्व भविष्यसि ॥ १.७१.२३ ॥
నువ్వు మా హితం కోసం చేసిన అత్యద్భుత కర్మ వల్ల నీ కీర్తి నశించదు, నువ్వు భాగస్వామివి కూడా అవుతావు.