மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.71.1
समावृतव्रतं तं तु विसृष्टं गुरुणा कचम् ।
प्रस्थितं त्रिदशावासं देवयान्यब्रवीदिदम् ॥ १.७१.१ ॥
குருவால் அனுப்பப்பட்ட, விரதத்தை முடித்த அந்த கசனை நோக்கி, தேவலோகம் நோக்கிப் புறப்பட்டபோது தேவயானி இவ்வாறு கூறினாள்.
1.71.2
ऋषेरङ्गिरसः पौत्र वृत्तेनाभिजनेन च ।
भ्राजसे विद्यया चैव तपसा च दमेन च ॥ १.७१.२ ॥
முனிவர் அங்கிரஸின் பேரனே, உன் நடத்தை, குடி, கல்வி, தவம் மற்றும் அடக்கத்தால் நீ ஒளிர்கிறாய்.
1.71.3
ऋषिर्यथाङ्गिरा मान्यः पितुर्मम महायशाः ।
तथा प्रान्यश्च पूज्यश्च मम भूयो बृहस्पतिः ॥ १.७१.३ ॥
என் தந்தைக்கு மகாயசஸ்வியான முனிவர் அங்கிரஸ் மதிப்புக்குரியவரோ, அதுபோல எனக்கு பிருஹஸ்பதி முதன்மையானவரும் வணங்கத்தக்கவரும், மேலும் அதிகமாகவும் ஆவார்.
1.71.4
एवं ज्ञात्वा विजानीहि यद्ब्रवीमि तपोधन ।
व्रतस्थे नियमोपेते यथा वर्ताम्यहं त्वयि ॥ १.७१.४ ॥
தவச் செல்வனே, இவ்வாறு அறிந்து, நான் சொல்வதை உணர்ந்துகொள். விரதத்திலும் நியமத்திலும் நிலைத்திருக்கும் உன்னிடம் நான் எவ்வாறு நடந்துகொள்கிறேனோ அதை.
1.71.5
स समावृतविद्यो मां भक्तां भजितुमर्हसि ।
गृहाण पाणिं विधिवन्मम मन्त्रपुरस्कृतम् ॥ १.७१.५ ॥
நீ கல்வியை முடித்துவிட்டாய்; ஆகவே பக்தையாகிய என்னை ஏற்க நீ தகுதியுடையவன். மந்திரங்களுடன் விதிப்படி என் கையைப் பற்றிக்கொள்.
1.71.6
कच उवाच ।
पूज्यो मान्यश्च भगवान्यथा तव पिता मम।
तथा त्वमनवद्याङ्गि पूजनीयतरा मम ॥ १.७१.६ ॥
உன் தந்தை எனக்கு வணங்கத்தக்கவரும் மதிக்கத்தக்க பகவானும் ஆவது போல, குற்றமற்ற அங்கங்களை உடையவளே, நீயும் எனக்கு மேலும் வணங்கத்தக்கவளாவாய்.
1.71.7
प्राणेभ्योऽपि प्रियतरा भार्गवस्य महात्मनः ।
त्वं भत्रे धर्मतः पूज्या गुरुपुत्री सदा मम ॥ १.७१.७ ॥
நீ மஹாத்மாவான பார்கவரின் (சுக்ரரின்) உயிரினும் அன்பான மகள்; தர்மப்படி உன் கணவனுக்கு வணங்கத்தக்கவள்; எனக்கு எப்போதும் குருவின் மகளாவாய்.
1.71.8
यथा मम गुरुर्नित्यं मान्यः शुक्रः पिता तव ।
देवयानि तथैव त्वं नैवं मां वक्तुमर्हसि ॥ १.७१.८ ॥
என் குரு எப்போதும் மதிக்கத்தக்கவர்; உன் தந்தை சுக்ரரும் அவ்வாறே. அவ்வாறே, தேவயானி, நீ என்னிடம் இவ்வாறு சொல்லக்கூடாது.
1.71.9
गुरुपुत्रस्य पुत्रो वै न त्वं पुत्रश्च मे पितुः ।
तस्मात्पूज्यश्च मान्यश्च ममापि त्वं द्विजोत्तम ॥ १.७१.९ ॥
குருவின் மகனின் மகன் நீ; என் தந்தையின் மகன் அல்ல. ஆகவே, த்விஜரில் சிறந்தவனே, நீ எனக்கும் வணங்கத்தக்கவனும் மதிக்கத்தக்கவனும் ஆவாய்.
1.71.10
असुरैर्हन्यमाने च कच त्वयि पुनःपुनः ।
तदाप्रभृति या प्रीतिस्तां त्वमद्य स्मरस्व मे ॥ १.७१.१० ॥
கசா, அசுரர்கள் உன்னைப் பலமுறை கொன்ற அந்தக் காலத்திலிருந்து என் மீது இருந்த அன்பை இன்று நீ என்னுடன் நினைவுகூர்வாயாக.
1.71.11
सौहार्दे चानुरागे च वेत्थ मे भक्तिमुत्तमाम् ।
न मामर्हसि धर्मज्ञ त्यक्तुं भक्तामनागसम् ॥ १.७१.११ ॥
தர்மமறிந்தவனே, நட்பிலும் அன்பிலும் என் உயர்ந்த பக்தியை நீ அறிவாய். குற்றமற்ற, பக்தியுள்ள என்னை நீ கைவிடுவது தகாது.
1.71.12
अनियोज्ये नियोक्तुं मां देवयानि न चार्हसि ।
प्रसीद सुभ्रु त्वं मह्यं गुरोर्गुरुतरा शुभे ॥ १.७१.१२ ॥
தேவயானி, ஏவத்தகாத என்னை நீ ஏவக்கூடாது. அழகிய புருவமுடையவளே, மங்களமானவளே, எனக்குத் தயை கொள்; நீ என் குருவைக் காட்டிலும் மதிப்புக்குரியவள்.
1.71.13
यत्रोषितं विशालाक्षि त्वया चन्द्रनिभानने ।
तत्राहमुषितो भद्रे कुक्षौ काव्यस्य भामिनि ॥ १.७१.१३ ॥
விசாலமான கண்களை உடையவளே, சந்திரனைப் போன்ற முகத்தவளே, நீ எங்கே வசித்தாயோ, அங்கேயே நானும் வசித்தேன், அன்பான பெண்ணே, காவ்யனின் (சுக்கிரனின்) வயிற்றில்.
1.71.14
भगिनी धर्मतो मे त्वं मैवं वोचः सुमध्यमे ।
सुखमस्म्युषितो भद्रे न मन्युर्विद्यते मम ॥ १.७१.१४ ॥
நீ தர்மப்படி என் சகோதரி, அழகிய இடையுடையவளே, இவ்வாறு சொல்லாதே. கல்யாணியே, நான் சுகமாக வசித்தேன், என்னிடம் கோபம் இல்லை.
1.71.15
आपृच्छे त्वां गमिष्यामि शिवमाशंस मे पथि ।
अविरोधेन धर्मस्य स्मर्तव्योऽस्मि कथान्तरे।
अप्रमत्तोत्थिता नित्यमाराधय गुरुं मम ॥ १.७१.१५ ॥
உன்னிடம் விடைபெறுகிறேன், செல்கிறேன். என் வழிக்கு மங்களம் வாழ்த்து. தர்மத்திற்கு முரண்படாமல், மற்றொரு கதையின் போது என்னை நினைவுகூர். எப்போதும் கவனமுடனும் விழிப்புடனும் என் குருவைப் பணிவாயாக.
1.71.16
यदि मां धर्मकामार्थे प्रत्याख्यास्यसि याचितः ।
ततः कच न ते विद्या सिद्धिमेषा गमिष्यति ॥ १.७१.१६ ॥
தர்மம், காமம் அல்லது பொருளுக்காக நான் கேட்டபோது என்னை நீ மறுத்தால், கசா, உன் இந்த வித்தை சித்தியை அடையாது.
1.71.17
गुरुपुत्रीति कृत्वाऽहं प्रत्याचक्षे न दोषतः ।
गुरुणा चाननुज्ञातः काममेवं शपस्व माम् ॥ १.७१.१७ ॥
நீ குருவின் மகள் என்று கருதியே, குற்றத்தினால் அல்ல, நான் உன்னை மறுக்கிறேன். குருவின் அனுமதி பெறாததால், விருப்பப்படி இவ்வாறு என்னை சபிக்கலாம்.
1.71.18
आर्षं धर्मं ब्रुवाणोऽहं देवयानि यथा त्वया ।
शप्तो ह्यनर्हः शापस्य कामतोऽद्य न धर्मतः ॥ १.७१.१८ ॥
தேவயானியே, ஆர்ஷ தர்மத்தைச் சொல்லும் நான், நீ என்னைச் சபித்ததற்குத் தகுதியற்றவன். இன்று நீ இச்சையினால் சபித்தாய், தர்மத்தினால் அல்ல.
1.71.19
तस्माद्भवत्या यः कामो न तथा स भविष्यति ।
ऋषिपुत्रो न ते कश्चिज्जातु पाणिं ग्रहीष्यति ॥ १.७१.१९ ॥
ஆகையால் உன் விருப்பம் அவ்வாறு நிறைவேறாது. எந்த ரிஷி-புதல்வனும் ஒருபோதும் உன் கையைப் பிடிக்கமாட்டான்.
1.71.20
फलिष्यति न ते विद्या यत्त्वं मामात्थ तत्तथा ।
अध्यापयिष्यामि तु यं तस्य विद्या फलिष्यति ॥ १.७१.२० ॥
நீ என்னிடம் சொன்னபடி உனக்கு இந்த வித்தை பலன் தராது. ஆனால் நான் கற்பிக்கும் எவனுடைய வித்தை பலன் தரும்.
1.71.21
एवमुक्त्वा द्विजश्रेष्ठो देवयानीं कचस्तदा ।
त्रिदशेशालयं शीघ्रं जगाम द्विजसत्तमः ॥ १.७१.२१ ॥
தேவயானியிடம் இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு, அந்திணர் சிறந்த கசன் உடனே தேவேந்திரனின் உலகிற்கு விரைந்து சென்றான்.
1.71.22
तमागतमभिप्रेक्ष्य देवा इन्द्रपुरोगमाः ।
बृहस्पतिं सभाज्येदं कचं वचनमब्रुवन् ॥ १.७१.२२ ॥
அவன் வருவதைக் கண்டு இந்திரனைத் தலைமையாகக் கொண்ட தேவர்கள் பிருஹஸ்பதியை வணங்கி, கசனிடம் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னார்கள்.
1.71.23
यत्त्वयास्मद्धितं कर्म कृतं वै परमाद्भुतम् ।
न ते यशः प्रणशिता भागभाक्व भविष्यसि ॥ १.७१.२३ ॥
நீ எங்களுக்கு நன்மை செய்த மிக அற்புதமான செயலைச் செய்தாய்; உன் புகழ் அழியாது, நீயும் பங்கு பெறுபவனாவாய்.