മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.71.1
समावृतव्रतं तं तु विसृष्टं गुरुणा कचम् ।
प्रस्थितं त्रिदशावासं देवयान्यब्रवीदिदम् ॥ १.७१.१ ॥
ഗുരുവാൽ യാത്രയയക്കപ്പെട്ട്, വ്രതം പൂർത്തിയാക്കിയ ആ കചൻ ദേവലോകത്തേക്ക് പുറപ്പെടുമ്പോൾ ദേവയാനി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
1.71.2
ऋषेरङ्गिरसः पौत्र वृत्तेनाभिजनेन च ।
भ्राजसे विद्यया चैव तपसा च दमेन च ॥ १.७१.२ ॥
അംഗിരസ് മുനിയുടെ പൗത്രാ, നിന്റെ നടപ്പുകൊണ്ടും കുലംകൊണ്ടും വിദ്യകൊണ്ടും തപസ്സുകൊണ്ടും ദമംകൊണ്ടും നീ പ്രകാശിക്കുന്നു.
1.71.3
ऋषिर्यथाङ्गिरा मान्यः पितुर्मम महायशाः ।
तथा प्रान्यश्च पूज्यश्च मम भूयो बृहस्पतिः ॥ १.७१.३ ॥
എന്റെ പിതാവിന് മഹായശസ്വിയായ അംഗിരസ് മുനി എങ്ങനെ മാന്യനാണോ, അതുപോലെ എനിക്ക് ബൃഹസ്പതി ശ്രേഷ്ഠനും പൂജ്യനും അതിലുമധികം ആണ്.
1.71.4
एवं ज्ञात्वा विजानीहि यद्ब्रवीमि तपोधन ।
व्रतस्थे नियमोपेते यथा वर्ताम्यहं त्वयि ॥ १.७१.४ ॥
തപോധനാ, ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞ് ഞാൻ പറയുന്നത് മനസ്സിലാക്കുക. വ്രതത്തിലും നിയമത്തിലും ഉറച്ചുനിൽക്കുന്ന നിന്നോട് ഞാൻ എങ്ങനെ പെരുമാറുന്നുവോ അതും.
1.71.5
स समावृतविद्यो मां भक्तां भजितुमर्हसि ।
गृहाण पाणिं विधिवन्मम मन्त्रपुरस्कृतम् ॥ १.७१.५ ॥
നീ വിദ്യ പൂർത്തിയാക്കിയിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ ഭക്തയായ എന്നെ സ്വീകരിക്കുവാൻ നീ യോഗ്യനാണ്. വിധിപ്രകാരം മന്ത്രങ്ങളോടെ എന്റെ കൈ പിടിക്കുക.
1.71.6
कच उवाच ।
पूज्यो मान्यश्च भगवान्यथा तव पिता मम।
तथा त्वमनवद्याङ्गि पूजनीयतरा मम ॥ १.७१.६ ॥
നിന്റെ പിതാവ് എനിക്ക് പൂജ്യനും മാന്യനും ഭഗവാനും ആകുന്നതുപോലെ, കുറ്റമറ്റ അംഗങ്ങളുള്ളവളേ, നീ എനിക്ക് അതിലും പൂജനീയയാണ്.
1.71.7
प्राणेभ्योऽपि प्रियतरा भार्गवस्य महात्मनः ।
त्वं भत्रे धर्मतः पूज्या गुरुपुत्री सदा मम ॥ १.७१.७ ॥
നീ പ്രാണനേക്കാളും പ്രിയപ്പെട്ട മഹാത്മാവായ ഭാർഗവന്റെ പുത്രിയാണ്; ധർമ്മപ്രകാരം നിന്റെ ഭർത്താവിന് പൂജനീയയാണ്; എനിക്ക് എപ്പോഴും ഗുരുപുത്രിയാണ്.
1.71.8
यथा मम गुरुर्नित्यं मान्यः शुक्रः पिता तव ।
देवयानि तथैव त्वं नैवं मां वक्तुमर्हसि ॥ १.७१.८ ॥
എന്റെ ഗുരു എപ്പോഴും മാന്യനാണ്; നിന്റെ പിതാവ് ശുക്രനും അങ്ങനെതന്നെ. അതുപോലെ, ദേവയാനീ, നീ എന്നോട് ഇങ്ങനെ പറയാൻ പാടില്ല.
1.71.9
गुरुपुत्रस्य पुत्रो वै न त्वं पुत्रश्च मे पितुः ।
तस्मात्पूज्यश्च मान्यश्च ममापि त्वं द्विजोत्तम ॥ १.७१.९ ॥
ഗുരുപുത്രന്റെ പുത്രനാണ് നീ; എന്റെ പിതാവിന്റെ പുത്രനല്ല. അതുകൊണ്ട്, ദ്വിജോത്തമാ, നീ എനിക്കും പൂജനീയനും മാന്യനുമാണ്.
1.71.10
असुरैर्हन्यमाने च कच त्वयि पुनःपुनः ।
तदाप्रभृति या प्रीतिस्तां त्वमद्य स्मरस्व मे ॥ १.७१.१० ॥
കചാ, അസുരന്മാർ നിന്നെ പലതവണ വധിച്ച കാലം മുതൽ എനിക്ക് നിന്നോടുള്ള സ്നേഹം ഇന്ന് നീ ഓർക്കണം.
1.71.11
सौहार्दे चानुरागे च वेत्थ मे भक्तिमुत्तमाम् ।
न मामर्हसि धर्मज्ञ त्यक्तुं भक्तामनागसम् ॥ १.७१.११ ॥
ധർമ്മജ്ഞാ, സൗഹൃദത്തിലും അനുരാഗത്തിലും എന്റെ ഉത്തമമായ ഭക്തി നീ അറിയുന്നു; കുറ്റമറ്റവളും ഭക്തയുമായ എന്നെ നീ ഉപേക്ഷിക്കുന്നത് ഉചിതമല്ല.
1.71.12
अनियोज्ये नियोक्तुं मां देवयानि न चार्हसि ।
प्रसीद सुभ्रु त्वं मह्यं गुरोर्गुरुतरा शुभे ॥ १.७१.१२ ॥
ദേവയാനീ, നിയോഗിക്കാൻ പാടില്ലാത്ത എന്നെ നീ നിയോഗിക്കരുത്. സുന്ദരഭ്രൂവായവളേ, ശുഭേ, എന്നോട് പ്രസാദിക്കണം; നീ എന്റെ ഗുരുവിനേക്കാൾ ഗുരുതരയാണ്.
1.71.13
यत्रोषितं विशालाक्षि त्वया चन्द्रनिभानने ।
तत्राहमुषितो भद्रे कुक्षौ काव्यस्य भामिनि ॥ १.७१.१३ ॥
വിശാലാക്ഷീ, ചന്ദ്രമുഖീ, നീ എവിടെ വസിച്ചുവോ, അവിടെത്തന്നെ ഞാനും വസിച്ചു, ഓ ശുഭേ, കാവ്യന്റെ (ശുക്രന്റെ) ഉദരത്തിൽ.
1.71.14
भगिनी धर्मतो मे त्वं मैवं वोचः सुमध्यमे ।
सुखमस्म्युषितो भद्रे न मन्युर्विद्यते मम ॥ १.७१.१४ ॥
നീ ധർമ്മപ്രകാരം എന്റെ സഹോദരിയാണ്, സുമധ്യമേ, അങ്ങനെ പറയരുത്. ശുഭേ, ഞാൻ സുഖമായി വസിച്ചു, എനിക്ക് കോപമില്ല.
1.71.15
आपृच्छे त्वां गमिष्यामि शिवमाशंस मे पथि ।
अविरोधेन धर्मस्य स्मर्तव्योऽस्मि कथान्तरे।
अप्रमत्तोत्थिता नित्यमाराधय गुरुं मम ॥ १.७१.१५ ॥
നിന്നോട് യാത്ര ചോദിക്കുന്നു, ഞാൻ പോകുന്നു. എന്റെ വഴിക്ക് ശിവം ആശംസിക്കൂ. ധർമ്മത്തിന് വിരോധമില്ലാതെ, മറ്റൊരു കഥയ്ക്കിടയിൽ എന്നെ സ്മരിക്കണം. എപ്പോഴും ജാഗ്രതയോടെ, ഉണർന്നിരുന്ന് എന്റെ ഗുരുവിനെ ആരാധിക്കൂ.
1.71.16
यदि मां धर्मकामार्थे प्रत्याख्यास्यसि याचितः ।
ततः कच न ते विद्या सिद्धिमेषा गमिष्यति ॥ १.७१.१६ ॥
ധർമ്മം, കാമം, അർത്ഥം എന്നിവയ്ക്കായി ഞാൻ യാചിച്ചപ്പോൾ നീ എന്നെ നിരസിച്ചാൽ, ഓ കച, നിന്റെ ഈ വിദ്യ സിദ്ധിക്കുകയില്ല.
1.71.17
गुरुपुत्रीति कृत्वाऽहं प्रत्याचक्षे न दोषतः ।
गुरुणा चाननुज्ञातः काममेवं शपस्व माम् ॥ १.७१.१७ ॥
നീ ഗുരുപുത്രിയാണെന്ന് കരുതി, കുറ്റം കൊണ്ടല്ല, ഞാൻ നിന്നെ നിരസിക്കുന്നു. ഗുരുവിന്റെ അനുമതിയില്ലാത്തതിനാൽ, ഇഷ്ടംപോലെ എന്നെ ഇങ്ങനെ ശപിച്ചുകൊള്ളൂ.
1.71.18
आर्षं धर्मं ब्रुवाणोऽहं देवयानि यथा त्वया ।
शप्तो ह्यनर्हः शापस्य कामतोऽद्य न धर्मतः ॥ १.७१.१८ ॥
ദേവയാനീ, ആർഷ ധർമ്മം പറയുന്ന ഞാൻ, നീ എന്നെ ശപിച്ചതിന് യഥാർത്ഥത്തിൽ യോഗ്യനല്ല. ഇന്ന് നീ കാമത്താൽ ശപിച്ചു, ധർമ്മത്താലല്ല.
1.71.19
तस्माद्भवत्या यः कामो न तथा स भविष्यति ।
ऋषिपुत्रो न ते कश्चिज्जातु पाणिं ग्रहीष्यति ॥ १.७१.१९ ॥
അതുകൊണ്ട് നിന്റെ ആഗ്രഹം അങ്ങനെ സഫലമാകില്ല. ഒരു ഋഷിപുത്രനും ഒരിക്കലും നിന്റെ കൈ പിടിക്കുകയില്ല.
1.71.20
फलिष्यति न ते विद्या यत्त्वं मामात्थ तत्तथा ।
अध्यापयिष्यामि तु यं तस्य विद्या फलिष्यति ॥ १.७१.२० ॥
നീ എന്നോട് പറഞ്ഞതുപോലെ ഈ വിദ്യ നിനക്ക് ഫലിക്കില്ല. എന്നാൽ ഞാൻ ആർക്ക് പഠിപ്പിക്കുന്നുവോ അവന്റെ വിദ്യ ഫലിക്കും.
1.71.21
एवमुक्त्वा द्विजश्रेष्ठो देवयानीं कचस्तदा ।
त्रिदशेशालयं शीघ्रं जगाम द्विजसत्तमः ॥ १.७१.२१ ॥
ദേവയാനിയോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനായ കചൻ ഉടൻ ദേവേന്ദ്രലോകത്തേക്ക് വേഗത്തിൽ പോയി.
1.71.22
तमागतमभिप्रेक्ष्य देवा इन्द्रपुरोगमाः ।
बृहस्पतिं सभाज्येदं कचं वचनमब्रुवन् ॥ १.७१.२२ ॥
അവൻ വരുന്നത് കണ്ട്, ഇന്ദ്രൻ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ദേവന്മാർ ബൃഹസ്പതിയെ ആദരിച്ച് കചനോട് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
1.71.23
यत्त्वयास्मद्धितं कर्म कृतं वै परमाद्भुतम् ।
न ते यशः प्रणशिता भागभाक्व भविष्यसि ॥ १.७१.२३ ॥
ഞങ്ങളുടെ ഹിതത്തിനായി നീ ചെയ്ത അത്യത്ഭുതകരമായ കർമ്മം കൊണ്ട് നിന്റെ യശസ്സ് നശിക്കില്ല; നീ ഭാഗഭാക്കുമാകും.