ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 1.74
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.74.1
ततः काव्यो भृगुश्रेष्ठः समन्युरुपगम्य ह ।
वृषपर्वाणमासीनमित्युवाचाविचारयन् ॥ १.७४.१ ॥
ਫਿਰ ਭ੍ਰਿਗੂਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਕਾਵਿਆ (ਸ਼ੁਕ੍ਰ) ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਬਿਨਾਂ ਸੋਚੇ, ਬੈਠੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਾ ਨੂੰ ਇਹ ਕਿਹਾ।
1.74.2
नाधर्मश्चरितो राजन्सद्यः फलति गौरिव ।
शनैरावर्त्यमानो हि कर्तुर्मूलानि कृन्तति ॥ १.७४.२ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਧਰਮ ਤੁਰੰਤ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ; ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਘੁੰਮਦਾ ਹੋਇਆ ਉਹ ਕਰਤਾ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਹੀ ਕੱਟਦਾ ਹੈ।
1.74.3
पुत्रेषु वा नप्तृषु वा न चेदात्मनि पश्यति ।
फलत्येव ध्रुवं पायं गुरुभुक्तमिवोदरे ॥ १.७४.३ ॥
ਉਸਦਾ ਫਲ ਪੁੱਤਰਾਂ ਜਾਂ ਪੋਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਾ ਦਿਸੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਜ਼ਰੂਰ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਭਾਰੀ ਭੋਜਨ ਪਚਣ ਵਾਂਗ।
1.74.4
अधीयानं हितं राजन्क्षमावन्तं जितेन्द्रियम् ।
यदघातयथा विप्रं कचमाङ्गिरसं तदा।
अपापशीलं धर्मज्ञं शुश्रूषुं मद्गृहे रतम् ॥ १.७४.४ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਜਦੋਂ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਚ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ — ਜੋ ਅੰਗਿਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲਾ, ਹਿਤਕਾਰੀ, ਖਿਮਾਵਾਨ, ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯ, ਪਾਪ-ਰਹਿਤ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲਾ, ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਮੇਰੇ ਘਰ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
1.74.5
शर्मिष्ठया देवयानी क्रूरमुक्ता बहु प्रभो ।
विप्रकृत्य च संरम्भात्कूपे क्षिप्ता मनस्विनी ॥ १.७४.५ ॥
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਨੇ ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਕਠੋਰ ਬੋਲ ਬੋਲੇ; ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅਪਮਾਨ ਕਰਕੇ ਉਸ ਮਨਸਵਿਨੀ ਨੂੰ ਖੂਹ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
1.74.6
सा न कल्पेत वासाय तयाहं रहितः कथम् ।
वसेयमिह तस्मात्ते त्यजामि विषयं नृप ॥ १.७४.६ ॥
ਉਹ (ਦੇਵਯਾਨੀ) ਮੇਰੇ ਨਿਵਾਸ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੈ ਇਹ ਨਹੀਂ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਕਿਵੇਂ ਰਹਾਂ? ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਰਾਜ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
1.74.7
वधादनर्हतस्तस्य वधाच्च दुहितुर्मम ।
वषपर्वन्निबोधेयं त्यक्ष्यामि त्वां सबान्धवम्।
स्थातुं त्वद्विषये राजन्न शक्ष्यामि त्वया सह ॥ १.७४.७ ॥
ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਅਣਉਚਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਧੀ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਵੀ। ਹੇ ਵ੍ਰਸ਼ਪਰਵਨ, ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ: ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਬੰਧੂਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਆਂਗਾ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੇਰੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਾਂਗਾ।
1.74.8
मा शोच वृषपर्वंस्त्वं मा क्रुध्यस्व विशांपते ।
स्थातुं ते विषये राजन्न शक्ष्यामि तया विना।
अस्या गतिर्गतिर्मह्यं प्रियमस्याः प्रियं मम ॥ १.७४.८ ॥
ਹੇ ਵ੍ਰਸ਼ਪਰਵਨ, ਸੋਗ ਨਾ ਕਰ, ਕ੍ਰੋਧ ਨਾ ਕਰ, ਹੇ ਪਰਜਾਪਤੀ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਾਂਗਾ। ਉਸ ਦਾ ਰਾਹ ਹੀ ਮੇਰਾ ਰਾਹ ਹੈ; ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ ਉਹੀ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
1.74.9
यदि ब्रह्मन्घातयामि यदि वा क्रोशयाम्यहम् ।
शर्मिष्ठया देवयानीं तेन गच्छाम्यसद्गतिम् ॥ १.७४.९ ॥
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਰਵਾਵਾਂ ਜਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਸਾਂ, ਤਾਂ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਰਾਹੀਂ ਦੇਵਯਾਨੀ ਨਾਲ ਹੋਏ ਉਸ ਉਪਾਅ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਬੁਰੀ ਗਤੀ ਪਾਵਾਂ।
1.74.10
अहो मामभिजानासि दैत्य मिथ्याप्रलापिनम् ।
यथेममात्मनो दोषं न नियच्छस्पुपेक्षसे ॥ १.७४.१० ॥
ਅਹੋ, ਹੇ ਦੈਂਤ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਇਸ ਦੋਸ਼ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਅਣਡਿੱਠ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
1.74.11
नाधर्मं न मृषावादं त्वयि जानामि भार्गव ।
त्वयि धर्मश्च सत्यं च तत्प्रसीदतु नो भवान् ॥ १.७४.११ ॥
ਹੇ ਭਾਰਗਵ, ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਨਾ ਅਧਰਮ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਝੂਠ ਬੋਲਣਾ, ਇਹ ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਅਤੇ ਸੱਚ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਆਪ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੋ।
1.74.12
यद्यस्मानपहाय त्वमितो गच्छसि भार्गव ।
समुद्रं संप्रवेक्ष्यामि पूर्वं मद्बान्धवैः सह ॥ १.७४.१२ ॥
ਹੇ ਭਾਰਗਵ, ਜੇ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਇੱਥੋਂ ਚਲਾ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਬੰਧੂਆਂ ਸਮੇਤ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ।
1.74.13
पातालमथवा चाग्निं नान्यदस्ति परायणम् ।
यद्येव देवान्गच्छेस्त्वं मां च त्यक्त्वा ग्रहाधिप।
सर्वत्यागं ततः कृत्वा प्रविशामि हुताशनम् ॥ १.७४.१३ ॥
ਪਾਤਾਲ ਜਾਂ ਅੱਗ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸ਼ਰਨ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਹੀ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਤਿਆਗ ਕੇ ਮੈਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ।
1.74.14
समुद्रं प्रविशध्वं वा दिशो वा द्रवतासुराः ।
दुहितुर्नाप्रियं सोहुं शक्तोऽहं दयिता हि मे ॥ १.७४.१४ ॥
ਹੇ ਅਸੁਰੋ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵੜ ਜਾਓ ਜਾਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵੱਲ ਭੱਜ ਜਾਓ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦਾ ਅਪ੍ਰਿਯ ਸਹਿਣ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।
1.74.15
प्रसाद्यतां देवयानी जीवितं यत्र मे स्थितम् ।
योगक्षेमकरस्तेऽहमिन्द्रस्येव बृहस्पतिः ॥ १.७४.१५ ॥
ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੋ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮੇਰਾ ਜੀਵਨ ਟਿਕਿਆ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਇੰਦਰ ਦੇ ਯੋਗਕਸ਼ੇਮ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਯੋਗਕਸ਼ੇਮ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹਾਂ।
1.74.16
यत्किंचिदसुरेन्द्राणां विद्यते वसु भार्गव ।
भुवि हस्तिगवाश्वं च तस्य त्वं मम चेश्चरः ॥ १.७४.१६ ॥
ਹੇ ਭਾਰਗਵ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀਆਂ ਕੋਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜੋ ਵੀ ਧਨ ਹੈ—ਹਾਥੀ, ਗਾਂਵਾਂ, ਘੋੜੇ—ਉਸ ਦੇ ਤੂੰ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਮਾਲਕ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ।
1.74.17
यत्किंचिदस्ति द्रविणं दैत्येन्द्राणां महासुर ।
तस्येश्वरोस्मि यद्येषा देवयानी प्रसाद्यताम् ॥ १.७४.१७ ॥
ਹੇ ਮਹਾਂਅਸੁਰ, ਦੈਂਤਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀਆਂ ਕੋਲ ਜੋ ਵੀ ਧਨ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹਾਂ। ਇਹ ਦੇਵਯਾਨੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ।
1.74.18
एवमुक्तस्तथेत्याह वृषपर्वा महाकविम् ।
देवयान्यन्तिकं गत्वा तमर्थं प्राह भार्गवः ॥ १.७४.१८ ॥
ਮਹਾਕਵੀ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਤਾਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਾ ਨੇ ਕਿਹਾ 'ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਹੋਵੇ'। ਦੇਵਯਾਨੀ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਉਹ ਗੱਲ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸੀ।
1.74.19
यदि त्वमीश्वरस्तात राज्ञो वित्तस्य भार्गव ।
नाभिजानामि तत्तेऽहं राजा तु वदतु स्वयम् ॥ १.७४.१९ ॥
ਹੇ ਤਾਤ ਭਾਰਗਵ, ਜੇ ਆਪ ਰਾਜੇ ਦੇ ਧਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਪਤਾ ਨਹੀਂ; ਰਾਜਾ ਆਪ ਦੱਸੇ।
1.74.20
शुक्रस्य वचनं श्रुत्वा वृषपर्वा सबान्धवः ।
देवयानि प्रसीदेति पपात भुवि पादयोः ॥ १.७४.२० ॥
ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਬੰਧੂਆਂ ਸਹਿਤ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਾ, 'ਹੇ ਦੇਵਯਾਨੀ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ' ਆਖ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
1.74.21
स्तुत्यो वन्द्यश्च सततं मया तातश्च ते शुभे ।
यं काममभिकामाऽसि देवयानि शुचिस्मिते।
तत्तेऽहं संप्रदास्यामि यदि वापि हि दुर्लभम् ॥ १.७४.२१ ॥
ਹੇ ਸ਼ੁਭੇ, ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਤੇ ਵੰਦਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਵੀ ਤੇਰਾ ਹੈ; ਹੇ ਸ਼ੁਚਿਸਮਿਤਾ ਦੇਵਯਾਨੀ, ਜੋ ਵੀ ਇੱਛਾ ਤੂੰ ਕਰੇਂ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਦੁਰਲਭ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿਆਂਗਾ।
1.74.22
दासीं कन्यासहस्रेण शर्मिष्ठामभिकामये ।
अनु मां तत्र गच्छेत्सा यत्र दद्याच्च मे पिता ॥ १.७४.२२ ॥
ਹਜ਼ਾਰ ਕੰਨਿਆਵਾਂ ਸਹਿਤ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਨੂੰ ਦਾਸੀ ਵਜੋਂ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਥੇ ਦੇਣਗੇ, ਉੱਥੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਵੇ।
1.74.23
उत्तिष्ठ त्वं गच्छ धात्रि शर्मिष्ठां शीघ्रमानय ।
यं च कामयते कामं देवयानी करोतु तम् ॥ १.७४.२३ ॥
ਉੱਠ, ਹੇ ਧਾਤਰੀ, ਤੂੰ ਜਾ ਅਤੇ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਲੈ ਆ; ਦੇਵਯਾਨੀ ਜੋ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਪੂਰੀ ਕਰੇ।
1.74.24
त्यजेदेकं कुलस्यार्थे ग्रामार्थे च कुलं त्यजेत् ।
ग्रामं जनपदस्यार्थे आत्मार्थे पृथिवीं त्यजेत् ॥ १.७४.२४ ॥
ਕੁਲ ਲਈ ਇੱਕ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ; ਪਿੰਡ ਲਈ ਕੁਲ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ; ਜਨਪਦ ਲਈ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ; ਆਤਮਾ ਲਈ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ।
1.74.25
ततो धात्री तत्र गत्वा शर्मिष्ठां वाक्यमब्रवीत् ।
उत्तिष्ठ भद्रे शर्मिष्ठे ज्ञातीनां सुखमावह ॥ १.७४.२५ ॥
ਫਿਰ ਧਾਤ੍ਰੀ ਉੱਥੇ ਜਾ ਕੇ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਨੂੰ ਬੋਲੀ: ਉੱਠ, ਕਲਿਆਣੀ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠੇ, ਆਪਣੇ ਸਨਬੰਧੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦੇ।
1.74.26
त्यजति ब्राह्मणः शिष्यान्देवयान्या प्रचोदितः ।
सायं कामयते कां स कार्योऽद्य त्वयाऽनघे ॥ १.७४.२६ ॥
ਦੇਵਯਾਨੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ੇ, ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਉਹ ਜਿਸ ਇਸਤਰੀ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੰਮ ਅੱਜ ਤੈਨੂੰ ਕਰਨਾ ਹੈ।
1.74.27
यं सा कामयते कां करवाण्यहमद्य तम् ।
यद्येवमाह्वयेच्छुक्रो देवयानीकृते हि माम्।
मद्दोषान्मागमच्छुक्रो देवयानी च मत्कृते ॥ १.७४.२७ ॥
ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਬੋਲੀ: ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਸੇ ਨੂੰ ਅੱਜ ਮੈਂ ਉਸ ਲਈ ਲਿਆਵਾਂਗੀ। ਜੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਦੇਵਯਾਨੀ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣਗੇ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਹੀ ਦੋਸ਼ ਕਾਰਨ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਅਤੇ ਦੇਵਯਾਨੀ ਆਏ ਸਨ।
1.74.28
ततः कन्यासहस्रेण वृता शिबिकया तदा ।
पितुर्नियोगात्त्वरिता निश्चक्राम पुरोत्तमात् ॥ १.७४.२८ ॥
ਫਿਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਪਾਲਕੀ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ, ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਫੁਰਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਨਗਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲੀ।
1.74.29
अहं दासीसहस्रेण दासी ते परिचारिका ।
अनु त्वां तत्र यास्यामि यत्र दास्यति ते पिता ॥ १.७४.२९ ॥
ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਬੋਲੀ: ਹਜ਼ਾਰ ਦਾਸੀਆਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਦਾਸੀ ਅਤੇ ਸੇਵਿਕਾ ਬਣ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵੇਗਾ, ਉੱਥੇ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਵਾਂਗੀ।
1.74.30
स्तुवतो दुहिताऽहं ते याचतः प्रतिगृह्णतः ।
स्तूयमानस्य दुहिता कथं दासी भविष्यसि ॥ १.७४.३० ॥
ਦੇਵਯਾਨੀ ਬੋਲੀ: ਮੈਂ ਤੇਰੇ (ਪਿਤਾ ਦੀ) ਧੀ ਹਾਂ — ਉਸਤਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ, ਦਾਨ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਧੀ। ਉਸਤਤ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਧੀ ਹੋ ਕੇ ਤੂੰ ਦਾਸੀ ਕਿਵੇਂ ਬਣੇਂਗੀ?
1.74.31
येनकेनचिदार्तानां ज्ञातीनां सुखमावहेत् ।
अतस्त्वामनुयास्यामि तत्र दास्यति ते पिता ॥ १.७४.३१ ॥
ਪੀੜਤ ਸਬੰਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵੀ ਸੁਖ ਮਿਲੇ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਵਾਂਗੀ, ਉੱਥੇ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ (ਉਸਨੂੰ) ਤੈਨੂੰ ਦੇਵੇਗਾ।
1.74.32
प्रतिश्रुते दासभावे दुहित्रा वृषपर्वणः ।
देवयानी नृपश्रेष्ठ पितरं वाक्यमब्रवीत् ॥ १.७४.३२ ॥
ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਾ ਦੀ ਧੀ (ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ) ਦੇ ਦਾਸਭਾਵ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਨ੍ਰਿਪਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ।
1.74.33
प्रविशामि पुरं तात तुष्टाऽस्मि द्विजसत्तम ।
अमोघं तव विज्ञानमस्ति विद्याबलं च ते ॥ १.७४.३३ ॥
ਪਿਤਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੁੰਦੀ ਹਾਂ; ਹੇ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ। ਤੇਰਾ ਗਿਆਨ ਅਮੋਘ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਬਲ ਵੀ।
1.74.34
एवमुक्तो दुहित्रा स द्विजश्रेष्ठो महायशाः ।
प्रविवेश पुरं हृष्टः पूजितः सर्वदानैवः ॥ १.७४.३४ ॥
ਧੀ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਮਹਾਯਸ਼ਸਵੀ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਨਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ।