Mahābhārata · Adhyāya 1.74
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.74.1
ततः काव्यो भृगुश्रेष्ठः समन्युरुपगम्य ह ।
वृषपर्वाणमासीनमित्युवाचाविचारयन् ॥ १.७४.१ ॥
Então Kāvya (Śukra), o melhor dos Bhṛgu, colérico, aproximou-se e, sem deliberar, falou assim a Vṛṣaparvan, que estava sentado.
1.74.2
नाधर्मश्चरितो राजन्सद्यः फलति गौरिव ।
शनैरावर्त्यमानो हि कर्तुर्मूलानि कृन्तति ॥ १.७४.२ ॥
Ó rei, a injustiça cometida não dá fruto de imediato, como a vaca; girando devagar, corta as próprias raízes de quem a comete.
1.74.3
पुत्रेषु वा नप्तृषु वा न चेदात्मनि पश्यति ।
फलत्येव ध्रुवं पायं गुरुभुक्तमिवोदरे ॥ १.७४.३ ॥
Se não se vê nos filhos nem nos netos, nem mesmo em si mesmo, ele certamente dá fruto, como a comida pesada se digere no ventre.
1.74.4
अधीयानं हितं राजन्क्षमावन्तं जितेन्द्रियम् ।
यदघातयथा विप्रं कचमाङ्गिरसं तदा।
अपापशीलं धर्मज्ञं शुश्रूषुं मद्गृहे रतम् ॥ १.७४.४ ॥
Ó rei, quando mataste aquele brâmane Kaca, filho de Aṅgiras, que era estudioso, benévolo, paciente, senhor de seus sentidos, de conduta sem pecado, conhecedor do dharma e devotado ao serviço em minha casa.
1.74.5
शर्मिष्ठया देवयानी क्रूरमुक्ता बहु प्रभो ।
विप्रकृत्य च संरम्भात्कूपे क्षिप्ता मनस्विनी ॥ १.७४.५ ॥
Ó senhor, Śarmiṣṭhā dirigiu a Devayānī muitas palavras duras; e, com ira, depois de ter insultado aquela mulher de alto espírito, ela foi lançada num poço.
1.74.6
सा न कल्पेत वासाय तयाहं रहितः कथम् ।
वसेयमिह तस्मात्ते त्यजामि विषयं नृप ॥ १.७४.६ ॥
Ela não seria digna de morar comigo; mas sem ela, como eu poderia habitar aqui? Por isso, ó rei, deixo o teu reino.
1.74.7
वधादनर्हतस्तस्य वधाच्च दुहितुर्मम ।
वषपर्वन्निबोधेयं त्यक्ष्यामि त्वां सबान्धवम्।
स्थातुं त्वद्विषये राजन्न शक्ष्यामि त्वया सह ॥ १.७४.७ ॥
Não é justo matá-lo, nem à minha filha. Vṛṣaparvan, entenda isto: deixarei a ti e a teus parentes. Ó rei, não poderei permanecer em teu reino contigo.
1.74.8
मा शोच वृषपर्वंस्त्वं मा क्रुध्यस्व विशांपते ।
स्थातुं ते विषये राजन्न शक्ष्यामि तया विना।
अस्या गतिर्गतिर्मह्यं प्रियमस्याः प्रियं मम ॥ १.७४.८ ॥
Não te aflijas, Vṛṣaparvan, e não te irites, senhor dos povos. Ó rei, sem ela não poderei permanecer em teu reino. O caminho dela é o meu caminho; o que lhe é caro é caro para mim.
1.74.9
यदि ब्रह्मन्घातयामि यदि वा क्रोशयाम्यहम् ।
शर्मिष्ठया देवयानीं तेन गच्छाम्यसद्गतिम् ॥ १.७४.९ ॥
Ó brâmane, se eu a fizer matar ou a insultar, que por esse meio, por intermédio de Śarmiṣṭhā, eu caia num destino miserável em relação a Devayānī.
1.74.10
अहो मामभिजानासि दैत्य मिथ्याप्रलापिनम् ।
यथेममात्मनो दोषं न नियच्छस्पुपेक्षसे ॥ १.७४.१० ॥
Ah, tu me tens por um falador de mentiras, ó Daitya. Não refreias esta tua falta; negligencias-a.
1.74.11
नाधर्मं न मृषावादं त्वयि जानामि भार्गव ।
त्वयि धर्मश्च सत्यं च तत्प्रसीदतु नो भवान् ॥ १.७४.११ ॥
Não conheço em ti injustiça nem palavra falsa, ó Bhārgava. Em ti há dharma e verdade; que sejas, pois, benévolo para conosco, senhor.
1.74.12
यद्यस्मानपहाय त्वमितो गच्छसि भार्गव ।
समुद्रं संप्रवेक्ष्यामि पूर्वं मद्बान्धवैः सह ॥ १.७४.१२ ॥
Se tu nos abandonares, ó Bhārgava, e partires daqui, entrarei primeiro no oceano com os meus parentes.
1.74.13
पातालमथवा चाग्निं नान्यदस्ति परायणम् ।
यद्येव देवान्गच्छेस्त्वं मां च त्यक्त्वा ग्रहाधिप।
सर्वत्यागं ततः कृत्वा प्रविशामि हुताशनम् ॥ १.७४.१३ ॥
Não há outro refúgio senão o Pātāla ou o fogo. Senhor dos planetas, se me abandonares e fores apenas aos deuses, então, renunciando a tudo, entrarei no fogo sacrificial.
1.74.14
समुद्रं प्रविशध्वं वा दिशो वा द्रवतासुराः ।
दुहितुर्नाप्रियं सोहुं शक्तोऽहं दयिता हि मे ॥ १.७४.१४ ॥
Asuras, entrai no oceano ou fugi em todas as direções. Não posso suportar nada que desagrade à minha filha, pois ela me é querida.
1.74.15
प्रसाद्यतां देवयानी जीवितं यत्र मे स्थितम् ।
योगक्षेमकरस्तेऽहमिन्द्रस्येव बृहस्पतिः ॥ १.७४.१५ ॥
Apazigua Devayānī, em quem minha vida reside. Como Bṛhaspati para Indra, eu sou quem assegura teu bem-estar e tua segurança.
1.74.16
यत्किंचिदसुरेन्द्राणां विद्यते वसु भार्गव ।
भुवि हस्तिगवाश्वं च तस्य त्वं मम चेश्चरः ॥ १.७४.१६ ॥
Bhārgava, toda riqueza que os senhores dos asuras possuem na terra — elefantes, gado e cavalos — tu és o seu senhor, e eu também.
1.74.17
यत्किंचिदस्ति द्रविणं दैत्येन्द्राणां महासुर ।
तस्येश्वरोस्मि यद्येषा देवयानी प्रसाद्यताम् ॥ १.७४.१७ ॥
Grande asura, toda riqueza que os senhores dos daityas possuem, eu sou o seu senhor. Que esta Devayānī seja apaziguada.
1.74.18
एवमुक्तस्तथेत्याह वृषपर्वा महाकविम् ।
देवयान्यन्तिकं गत्वा तमर्थं प्राह भार्गवः ॥ १.७४.१८ ॥
Assim interpelado, Vṛṣaparvan disse ao grande sábio: «Seja assim». Indo até Devayānī, o Bhārgava contou-lhe aquele assunto.
1.74.19
यदि त्वमीश्वरस्तात राज्ञो वित्तस्य भार्गव ।
नाभिजानामि तत्तेऽहं राजा तु वदतु स्वयम् ॥ १.७४.१९ ॥
Se tu, querido Bhārgava, és o senhor da riqueza do rei, não o sei; que o próprio rei fale.
1.74.20
शुक्रस्य वचनं श्रुत्वा वृषपर्वा सबान्धवः ।
देवयानि प्रसीदेति पपात भुवि पादयोः ॥ १.७४.२० ॥
Ao ouvir as palavras de Śukra, Vṛṣaparvan, com os seus parentes, caiu por terra aos pés dela, dizendo: «Sê benevolente, Devayānī.»
1.74.21
स्तुत्यो वन्द्यश्च सततं मया तातश्च ते शुभे ।
यं काममभिकामाऽसि देवयानि शुचिस्मिते।
तत्तेऽहं संप्रदास्यामि यदि वापि हि दुर्लभम् ॥ १.७४.२१ ॥
Ó afortunada, nosso pai, sempre digno de louvor e reverência da minha parte, também é teu. Ó Devayānī de sorriso puro, qualquer desejo que queiras, ainda que seja difícil de obter, certamente to darei.
1.74.22
दासीं कन्यासहस्रेण शर्मिष्ठामभिकामये ।
अनु मां तत्र गच्छेत्सा यत्र दद्याच्च मे पिता ॥ १.७४.२२ ॥
Desejo Śarmiṣṭhā como serva, com mil donzelas; que ela me siga para onde meu pai me der.
1.74.23
उत्तिष्ठ त्वं गच्छ धात्रि शर्मिष्ठां शीघ्रमानय ।
यं च कामयते कामं देवयानी करोतु तम् ॥ १.७४.२३ ॥
Levanta-te, ama, vai e traz depressa Śarmiṣṭhā; que Devayānī cumpra o desejo que tiver.
1.74.24
त्यजेदेकं कुलस्यार्थे ग्रामार्थे च कुलं त्यजेत् ।
ग्रामं जनपदस्यार्थे आत्मार्थे पृथिवीं त्यजेत् ॥ १.७४.२४ ॥
Pelo bem da família deve-se sacrificar um só; pelo da aldeia, a família; pelo do país, a aldeia; e por si mesmo, deve-se abandonar a terra.
1.74.25
ततो धात्री तत्र गत्वा शर्मिष्ठां वाक्यमब्रवीत् ।
उत्तिष्ठ भद्रे शर्मिष्ठे ज्ञातीनां सुखमावह ॥ १.७४.२५ ॥
Então a ama foi até lá e disse a Śarmiṣṭhā: Levanta-te, boa Śarmiṣṭhā, e traz felicidade aos teus parentes.
1.74.26
त्यजति ब्राह्मणः शिष्यान्देवयान्या प्रचोदितः ।
सायं कामयते कां स कार्योऽद्य त्वयाऽनघे ॥ १.७४.२६ ॥
Impelido por Devayānī, o brâmane abandona os seus discípulos. Ó irrepreensível, a mulher que ele deseja esta noite — essa tarefa deves tu cumprir hoje.
1.74.27
यं सा कामयते कां करवाण्यहमद्य तम् ।
यद्येवमाह्वयेच्छुक्रो देवयानीकृते हि माम्।
मद्दोषान्मागमच्छुक्रो देवयानी च मत्कृते ॥ १.७४.२७ ॥
Śarmiṣṭhā disse: Ao homem que ela deseja, esse mesmo eu lhe trarei hoje. Se Śukra me chamar por causa de Devayānī, foi por minha própria culpa que Śukra e Devayānī vieram.
1.74.28
ततः कन्यासहस्रेण वृता शिबिकया तदा ।
पितुर्नियोगात्त्वरिता निश्चक्राम पुरोत्तमात् ॥ १.७४.२८ ॥
Então, rodeada de mil donzelas e transportada numa liteira, apressando-se por ordem do pai, saiu daquela excelente cidade.
1.74.29
अहं दासीसहस्रेण दासी ते परिचारिका ।
अनु त्वां तत्र यास्यामि यत्र दास्यति ते पिता ॥ १.७४.२९ ॥
Śarmiṣṭhā disse: Com mil criadas, seguirei atrás de ti como tua serva e assistente, para onde quer que teu pai te entregue.
1.74.30
स्तुवतो दुहिताऽहं ते याचतः प्रतिगृह्णतः ।
स्तूयमानस्य दुहिता कथं दासी भविष्यसि ॥ १.७४.३० ॥
Devayānī disse: Eu sou a filha de ti — de quem louva, pede e recebe. Sendo filha de quem é louvado, como te tornarás serva?
1.74.31
येनकेनचिदार्तानां ज्ञातीनां सुखमावहेत् ।
अतस्त्वामनुयास्यामि तत्र दास्यति ते पिता ॥ १.७४.३१ ॥
Por qualquer meio que traga felicidade aos parentes aflitos; por isso eu te seguirei, e lá teu pai a dará a ti.
1.74.32
प्रतिश्रुते दासभावे दुहित्रा वृषपर्वणः ।
देवयानी नृपश्रेष्ठ पितरं वाक्यमब्रवीत् ॥ १.७४.३२ ॥
Quando a filha de Vṛṣaparvan aceitou o estado de servidão, ó melhor dos reis, Devayānī disse estas palavras a seu pai.
1.74.33
प्रविशामि पुरं तात तुष्टाऽस्मि द्विजसत्तम ।
अमोघं तव विज्ञानमस्ति विद्याबलं च ते ॥ १.७४.३३ ॥
Pai, entro na cidade; ó melhor dos brâmanes, estou satisfeita. Teu conhecimento é infalível, e também o poder do teu saber.
1.74.34
एवमुक्तो दुहित्रा स द्विजश्रेष्ठो महायशाः ।
प्रविवेश पुरं हृष्टः पूजितः सर्वदानैवः ॥ १.७४.३४ ॥
Assim falado por sua filha, aquele grande brâmane de grande fama entrou na cidade regozijando-se, honrado com todo tipo de dádivas.