ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.79
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.79.1
पौरवेणाथ वयसा ययातिर्नहुषात्मजः ।
रूपयौवनसंपन्नः कुमारः समपद्यत।
प्रीतियुक्तो नृपश्रेष्ठश्चरा विषयान्प्रियान् ॥ १.७९.१ ॥
ಪೌರವ ವಂಶದಲ್ಲಿ, ನಹುಷನ ಮಗ ಯಯಾತಿ ರೂಪ ಯೌವನಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಯುವಕನಾದನು. ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನು ಪ್ರಿಯ ವಿಷಯಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನು.
1.79.2
यथाकामं यथोत्साहं यथाकालं यथासुखम् ।
धर्माविरुद्धं राजेन्द्रो यथा भवति सोऽन्वभूत् ॥ १.७९.२ ॥
ರಾಜೇಂದ್ರನಾದ ಅವನು ಇಚ್ಛೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಉತ್ಸಾಹಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಕಾಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಸುಖಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗದಂತೆ ಅನುಭವಿಸಿದನು.
1.79.3
देवानतर्पयद्यज्ञैः श्राद्धैस्तद्वित्पितॄनपि ।
दीनाननुग्रहैरिष्टैः कामैश्च द्विजसत्तमान् ॥ १.७९.३ ॥
ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು, ಆ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನಾಗಿ ಶ್ರಾದ್ಧಗಳಿಂದ ಪಿತೃಗಳನ್ನೂ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದನು; ದೀನರನ್ನು ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನು ಇಷ್ಟಕಾಮನೆಗಳಿಂದ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದನು.
1.79.4
अतिथीनन्नपानैश्च विशश्च परिपालनैः ।
आनृशंस्येन शूद्रांश्च दस्यून्सन्निग्रहेण च ॥ १.७९.४ ॥
ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಅನ್ನಪಾನದಿಂದ, ವೈಶ್ಯರನ್ನು ರಕ್ಷಣೆಯಿಂದ, ಶೂದ್ರರನ್ನು ದಯೆಯಿಂದ, ದಸ್ಯುಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾದ ನಿಗ್ರಹದಿಂದ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದನು.
1.79.5
धर्मेण च प्रजाः सर्वा यथावदनुरञ्जयन् ।
ययातिः पालयामास साक्षादिन्द्र इवापरः ॥ १.७९.५ ॥
ಧರ್ಮದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತಾ ಯಯಾತಿ ಅವರನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದನು; ಅವನು ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಇಂದ್ರನಂತಿದ್ದನು.
1.79.6
स राजा सिंहविक्रान्तो युवा विषयगोचरः ।
अविरोधेन धर्मस्य चचार सुखमुत्तमम् ॥ १.७९.६ ॥
ಸಿಂಹದಂತೆ ಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ಆ ರಾಜನು, ಯುವಕನಾಗಿ, ವಿಷಯಗಳ ನಡುವೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ, ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ವಿರೋಧವಿಲ್ಲದೆ ಉತ್ತಮ ಸುಖದಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸಿದನು.
1.79.7
स संप्राप्य शुभान्कामांस्तृप्तः खिन्नश्च पार्थिवः ।
कालं वर्षसहस्रान्तं सस्मार मनुजाधिपः ॥ १.७९.७ ॥
ಮನುಷ್ಯರ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಆ ರಾಜನು ಶುಭಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆದು ತೃಪ್ತನಾದರೂ ಆಯಾಸಗೊಂಡನು; ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ನೆನೆದನು.
1.79.8
परिसंख्याय कालज्ञः कलाः काष्ठाश्च वीर्यवान् ।
यौवनं प्राप्य राजर्षिः सहस्रपरिवत्सरान् ॥ १.७९.८ ॥
ಕಾಲವನ್ನು ಬಲ್ಲ, ಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ಆ ರಾಜರ್ಷಿ ಕಲೆಗಳನ್ನೂ ಕಾಷ್ಠೆಗಳನ್ನೂ ಲೆಕ್ಕಿಸಿ, ಯೌವನವನ್ನು ಪಡೆದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಎಣಿಸಿದನು.
1.79.9
विश्वाच्या सहितो रेमे व्यभ्राजन्नन्दने वने ।
अलकायां स कालं तु मेरुशृङ्गे तथोत्तरे ॥ १.७९.९ ॥
ವಿಶ್ವಾಚಿಯೊಂದಿಗೆ ಅವನು ರಮಿಸಿದನು; ನಂದನ ವನದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆದನು. ಅಲಕೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಉತ್ತರದ ಮೇರು ಶಿಖರದಲ್ಲಿಯೂ ಅವನು ಕಾಲ ಕಳೆದನು.
1.79.10
यदा स पश्यते कालं धर्मात्मा तं महीपतिः ।
पूर्णं मत्वा ततः कालं पूरुं पुत्रमुवाच ह ॥ १.७९.१० ॥
ಆ ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ರಾಜನು ಕಾಲ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿದೆ ಎಂದು ನೋಡಿದಾಗ, ಅದನ್ನು ಪೂರ್ಣವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಮಗ ಪೂರುವಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
1.79.11
यथाकामं यथोत्साहं यथाकालमरिन्दम ।
सेविता विषयाः पुत्र यौवनेन मया तव ॥ १.७९.११ ॥
ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದಮನಿಸುವವನೇ, ಮಗನೇ, ಆಸೆಯಂತೆ, ಉತ್ಸಾಹದಂತೆ, ಕಾಲದಂತೆ ನಿನ್ನ ಯೌವನದಿಂದ ನಾನು ವಿಷಯಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದೆ.
1.79.12
न जातु कामः कामानामुपभोगेन शाम्यति ।
हविषा कृष्णवर्त्मेव भूय एवाभिवर्धते ॥ १.७९.१२ ॥
ಆಸೆಗಳು ಭೋಗದಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ಶಾಂತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ತುಪ್ಪದಿಂದ ಕೃಷ್ಣವರ್ತ್ಮ (ಅಗ್ನಿ) ಮತ್ತಷ್ಟು ಬೆಳೆಯುವಂತೆ ಆಸೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ.
1.79.13
यत्पृथिव्यां व्रीहियवं हिरण्यं पशवः स्त्रियः ।
एकस्यापि न पर्याप्तं तस्मान्नृष्णां परित्यजेत् ॥ १.७९.१३ ॥
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿರುವ ಭತ್ತ, ಜವೆಗೋಧಿ, ಚಿನ್ನ, ಪಶುಗಳು, ಸ್ತ್ರೀಯರು — ಇವೆಲ್ಲವೂ ಒಬ್ಬನಿಗೂ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಆಸೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.
1.79.14
या दुस्त्यजा दुर्मतिभिर्या न जीर्यति जीर्यतः ।
योऽसौ प्राणान्तिको रोगस्तांतृष्णां त्यजतः सुखम् ॥ १.७९.१४ ॥
ಮೂಢರಿಗೆ ಬಿಡಲು ಕಷ್ಟವಾದ, ವೃದ್ಧನಾದರೂ ಮುಪ್ಪಾಗದ, ಪ್ರಾಣಾಂತಕ ರೋಗದಂತಿರುವ ಆ ತೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ಬಿಡುವವನಿಗೆ ಸುಖ.
1.79.15
पूर्णं वर्षसहस्रं मे विषयासक्तचेतसः ।
तथाप्यनुदिनं तृष्णा ममैतेष्वभिजायते ॥ १.७९.१५ ॥
ವಿಷಯಾಸಕ್ತ ಮನಸ್ಸಿನ ನನ್ನ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದವು; ಆದರೂ ಈ ವಿಷಯಗಳಿಗಾಗಿ ನನ್ನ ತೃಷ್ಣೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಹುಟ್ಟುತ್ತಿದೆ.
1.79.16
तस्मादेनामहं त्यक्त्वा ब्रह्मण्याधाय मानसम् ।
निर्द्वन्द्वो निर्ममो भूत्वा चरिष्यामि मृगैः सह ॥ १.७९.१६ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಇದನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ದ್ವಂದ್ವರಹಿತನಾಗಿ, ಮಮತೆಯಿಲ್ಲದವನಾಗಿ ಜಿಂಕೆಗಳ ಜೊತೆ ಅಲೆಯುತ್ತೇನೆ.
1.79.17
पूरो प्रीतोऽस्मि भद्रं ते गृहाणेदं स्वयौवनम् ।
राज्यं चेदं गृहाण त्वं यावदिच्छसि यौवनम्।
तावद्दीर्घायुषा भुङ्ख त्वं हि मे प्रियकृत्सुतः ॥ १.७९.१७ ॥
ಪೂರುವೇ, ನಾನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ; ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ. ನಿನ್ನ ಯೌವನವನ್ನು ಇದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೋ, ಈ ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೋ; ನೀನು ಬಯಸುವಷ್ಟು ಕಾಲ ಯೌವನದಿಂದ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಅನುಭವಿಸು, ನೀನು ನನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಮಗ.
1.79.18
प्रतिपेदे जरां राजा ययातिर्नाहुषस्तदा ।
यौवनं प्रतिपेदे च पूरुः स्वं पुनरात्मवान् ॥ १.७९.१८ ॥
ಆಗ ನಹುಷನ ಮಗ ರಾಜ ಯಯಾತಿ ಮುಪ್ಪನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು; ಆತ್ಮನಿಯಂತ್ರಣವುಳ್ಳ ಪೂರು ತನ್ನ ಯೌವನವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪಡೆದನು.
1.79.19
अभिषेक्तुकामं नृपतिं पूरुं पुत्रं कनीयसम् ।
ब्राह्मणप्रमुखा वर्णा इदं वचनमब्रुवन् ॥ १.७९.१९ ॥
ಕಿರಿಯ ಮಗ ಪೂರುವನ್ನು ರಾಜನನ್ನಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಲು ಬಯಸಿದ ರಾಜನಿಗೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ವರ್ಣಗಳು ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದವು.
1.79.20
कथं शुक्रस्य नप्तारं देवयान्याः सुतं प्रभो ।
ज्येष्ठं यदुमतिक्रम्य राज्यं पूरोः प्रयच्छसि ॥ १.७९.२० ॥
ಪ್ರಭುವೇ, ಶುಕ್ರನ ಮೊಮ್ಮಗ, ದೇವಯಾನಿಯ ಮಗನಾದ ಹಿರಿಯ ಯದುವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಪೂರುವಿಗೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ?
1.79.21
यदुर्ज्येष्ठस्तव सुतो जातस्तमनु तुर्वसुः ।
शर्मिष्ठायाः सुतो द्रुह्युस्ततोऽनुः पूरुरेव च ॥ १.७९.२१ ॥
ನಿನ್ನ ಹಿರಿಯ ಮಗ ಯದು ಜನಿಸಿದ; ಅವನ ನಂತರ ತುರ್ವಸು. ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆಯ ಮಗ ದ್ರುಹ್ಯು, ಅನಂತರ ಅನು ಮತ್ತು ಪೂರುವೂ.
1.79.22
कथं ज्येष्ठानतिक्रम्य कनीयान्राज्यमर्हति ।
एतत्संबोधयामस्त्वां धर्मं त्वं प्रतिपालय ॥ १.७९.२२ ॥
ಹಿರಿಯರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕಿರಿಯನು ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಅರ್ಹನಾಗುತ್ತಾನೆ? ಇದನ್ನೇ ನಿನಗೆ ನಾವು ಹೇಳುತ್ತೇವೆ; ನೀನು ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸು.
1.79.23
ब्राह्मणप्रमुखा वर्णाः सर्वे शृण्वन्तु मे वचः ।
ज्येष्ठं प्रति यथा राज्यं न देयं मे कथंचन ॥ १.७९.२३ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಎಲ್ಲ ವರ್ಣದವರು ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಲಿ: ಹಿರಿಯನಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಾನು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕೊಡಬಾರದು.
1.79.24
मम ज्येष्ठेन यदुना नियोगो नानुपालितः ।
प्रतिकूलः पितुर्यश्च न स पुत्रः सतां मतः ॥ १.७९.२४ ॥
ನನ್ನ ಹಿರಿಯ ಮಗ ಯದು ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸಲಿಲ್ಲ; ತಂದೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾದವನು ಸಜ್ಜನರ ಮತದಲ್ಲಿ ಮಗನಲ್ಲ.
1.79.25
मातापित्रोर्वचनकृद्धितः पथ्यश्च यः सुतः ।
स पुत्रः पुत्रवद्यश्च वर्तते पितृमातृषु ॥ १.७९.२५ ॥
ತಾಯಿ ತಂದೆಯ ಮಾತನ್ನು ಮಾಡುವವನು, ಹಿತಕರನೂ ಪಥ್ಯನೂ ಆದ ಮಗನೇ ಮಗ; ತಾಯಿ ತಂದೆಯರ ಬಳಿ ಮಗನಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವವನೂ ಹಾಗೆಯೇ.
1.79.26
पुदिति नरकस्याख्या दुःखं च नरकं विदुः ।
पुतस्त्राणात्ततः पुत्त्रमिहेच्छन्ति परत्र च ॥ १.७९.२६ ॥
'ಪುತ್' ಎಂಬುದು ನರಕದ ಹೆಸರು; ನರಕವನ್ನು ದುಃಖವೆಂದು ತಿಳಿಯುವರು. ಮಗನ ರಕ್ಷಣೆಯಿಂದಲೇ ಇಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಮಗನನ್ನು ಬಯಸುವರು.
1.79.27
आत्मनः सदृशः पुत्रः पितृदेवर्षिपूजने ।
यो बहूनां गुणकरः स पुत्रो ज्येष्ठ उच्यते ॥ १.७९.२७ ॥
ತನಗೆ ಸಮಾನನಾದ ಮಗ, ಪಿತೃಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವನು, ಅನೇಕರಿಗೆ ಹಿತ ಮಾಡುವವನು — ಅವನೇ ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಪುತ್ರ ಎನಿಸುತ್ತಾನೆ.
1.79.28
मूकोऽन्धो बधिरः श्वित्री स्वधर्मं नानुतिष्ठति ।
चोरः किल्बिषिकः पुत्रो ज्येष्ठो न ज्येष्ठ उच्यते ॥ १.७९.२८ ॥
ಮೂಕ, ಕುರುಡ, ಕಿವುಡ, ಕುಷ್ಠರೋಗಿ, ತನ್ನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸದವನು, ಕಳ್ಳ, ಪಾಪಿ — ಅಂತಹ ಮಗ ಜ್ಯೇಷ್ಠನಲ್ಲ; ಜ್ಯೇಷ್ಠನೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ.
1.79.29
ज्येष्ठांशहारी गुणकृदिह लोके परत्र च ।
श्रेयान्पुत्रो गुणोपेतः स पुत्रो नेतरो वृथा।
वदन्ति धर्मं धर्मज्ञाः पितॄणां पुत्रकारणात् ॥ १.७९.२९ ॥
ಜ್ಯೇಷ್ಠನ ಪಾಲನ್ನು ಪಡೆಯುವವನೂ, ಇಹ ಪರದಲ್ಲಿ ಒಳಿತು ಮಾಡುವವನೂ ಆದ ಮಗ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಗುಣವಂತ ಮಗನೇ ಮಗ, ಇತರರು ವ್ಯರ್ಥ. ಧರ್ಮಜ್ಞರು ಪಿತೃಗಳಿಗಾಗಿ ಮಗನನ್ನು ಧರ್ಮವೆನ್ನುತ್ತಾರೆ.
1.79.30
वेदोक्तं संभवं मह्यमनेन हृदयोद्भवम् ।
तस्य जातमिदं कृत्स्नमात्मा पुत्र इति श्रुतिः ॥ १.७९.३० ॥
ವೇದೋಕ್ತವಾದ ನನ್ನ ಜನ್ಮ ಇವನಿಂದಾಗಿದೆ; ನನ್ನ ಹೃದಯದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಇವನಿಂದ ಇದೆಲ್ಲವೂ ಜನಿಸಿದೆ — 'ಆತ್ಮವೇ ಮಗ' ಎಂದು ಶ್ರುತಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ.
1.79.31
यदुनाऽहमवज्ञातस्तथा तुर्वसुनापि च ।
द्रुह्युना चानुना चैव मय्यवज्ञ कृता भृशम् ॥ १.७९.३१ ॥
ಯದು ನನ್ನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದನು, ತುರ್ವಸುವೂ ಹಾಗೆಯೇ; ದ್ರುಹ್ಯು ಮತ್ತು ಅನುವೂ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಬಹಳವಾಗಿ ಅನಾದರ ತೋರಿದರು.
1.79.32
पूरुणा तु कृतं वाक्यं मानितं च विशेषतः ।
कनीयान्मम दायादो धृता येन जरा मम ॥ १.७९.३२ ॥
ಆದರೆ ಪೂರು ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದನು, ಅದನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗೌರವಿಸಿದನು; ನನ್ನ ಕಿರಿಯ ಮಗನು, ನನ್ನ ಮುಪ್ಪನ್ನು ಅವನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡನು.
1.79.33
मम कामः स च कृतः पूरुणा मित्ररूपिणा ।
शुक्रेण च वरोदत्तः काव्येनोशनसा स्वयम् ॥ १.७९.३३ ॥
ಮಿತ್ರರೂಪದ ಪೂರು ನನ್ನ ಬಯಕೆಯನ್ನು ಈಡೇರಿಸಿದನು; ಕಾವ್ಯನ ವಂಶದ ಉಶನಸ್ ಶುಕ್ರನೇ ನನಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದನು.
1.79.34
पुत्रो यस्त्वाऽनुवर्तेत स राजा पृथिवीपतिः ।
यो वानुवर्ती पुत्राणां स पुत्रो दायभाग्भवेत् ॥ १.७९.३४ ॥
ಯಾವ ಮಗ ನನ್ನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವನೋ ಅವನೇ ಭೂಮಿಯ ರಾಜನಾಗುವನು; ಅಥವಾ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಯಾರು ವಿಧೇಯನೋ ಆ ಮಗನೇ ಆಸ್ತಿಯ ಪಾಲು ಪಡೆಯುವನು.
1.79.35
भवतोऽनुनयाम्येवं पूरू राज्येऽभिषिच्यताम् ।
यः पुत्रो गुणसंपन्नो मातापित्रोर्हितः सदा ॥ १.७९.३५ ॥
ಈ ರೀತಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬೇಡುತ್ತೇನೆ: ಪೂರುವನ್ನು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಲಿ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಗುಣಸಂಪನ್ನ ಮಗನು, ಸದಾ ತಂದೆತಾಯಿಗೆ ಹಿತನಾದವನು.
1.79.36
सर्वमर्हति कल्याणं कनीयानपि सत्तमः ।
वेद धमार्थशास्त्रेषु मुनिभिः कथितं पुरा ॥ १.७९.३६ ॥
ಕಿರಿಯನಾದರೂ ಅವನು ಸತ್ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಎಲ್ಲ ಶುಭಕ್ಕೂ ಅರ್ಹನು; ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಅವನು ಬಲ್ಲನು, ಹಿಂದೆ ಮುನಿಗಳು ಹೇಳಿದಂತೆ.
1.79.37
अर्हः पूरुरिदं राज्यं यः सुतः प्रियकृत्तव ।
वरदानेन शुक्रस्य न शक्यं वक्तुमुत्तरम् ॥ १.७९.३७ ॥
ನಿನಗೆ ಪ್ರಿಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿದ ಮಗ ಪೂರು ಈ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಅರ್ಹ. ಶುಕ್ರನ ವರದಿಂದ ಉತ್ತರ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
1.79.38
पौरजानपदैस्तुष्टैरित्युक्तो नाहुषस्तदा ।
अभ्यषिञ्चत्ततः पूरुं राज्ये स्वे सुतमात्मनः ॥ १.७९.३८ ॥
ಪೌರರು ಮತ್ತು ಜನಪದರು ಸಂತುಷ್ಟರಾಗಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ನಹುಷನು ಆಗ ತನ್ನ ಮಗ ಪೂರುವನ್ನು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕಿಸಿದನು.
1.79.39
यदुं च तुर्वसुं चोभौ द्रुह्युं चैव सहानुजम् ।
अन्तेषु स विनिक्षिप्य नाहुषः स्वात्मजान्सुतान् ॥ १.७९.३९ ॥
ಯದು ಮತ್ತು ತುರ್ವಸು, ಇಬ್ಬರನ್ನೂ, ತಮ್ಮನೊಡನೆ ದ್ರುಹ್ಯುವನ್ನೂ, ನಹುಷನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಗಡಿಗಳಲ್ಲಿ ನೇಮಿಸಿದನು.
1.79.40
दत्त्वा च पूरवे राज्यं वनवासाय दीक्षितः ।
पुरात्स निर्ययौ राजा ब्राह्मणैस्तापसैः सह ॥ १.७९.४० ॥
ಪೂರುವಿಗೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ವನವಾಸಕ್ಕಾಗಿ ದೀಕ್ಷೆ ಪಡೆದು, ಆ ರಾಜನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ತಾಪಸರೊಂದಿಗೆ ನಗರದಿಂದ ಹೊರಟನು.
1.79.41
देवयान्या च सहितः शर्मिष्ठया च भारत ।
अकरोत्स वने राजा सभार्यस्तप उत्तमम् ॥ १.७९.४१ ॥
ಭಾರತನೇ, ದೇವಯಾನಿ ಮತ್ತು ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆಯೊಂದಿಗೆ, ಆ ರಾಜನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯರೊಡನೆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.
1.79.42
यदोस्तु यादवा जातास्तुर्वसोर्यवनाः स्मृताः ।
द्रुह्योः सुतास्तु वै भोजा अनोस्तु म्लेच्छजातयः ॥ १.७९.४२ ॥
ಯದುವಿನಿಂದ ಯಾದವರು ಹುಟ್ಟಿದರು; ತುರ್ವಸುವಿನಿಂದ ಯವನರೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ದ್ರುಹ್ಯುವಿನ ಮಕ್ಕಳು ಭೋಜರು; ಅನುವಿನಿಂದ ಮ್ಲೇಚ್ಛ ಜಾತಿಗಳು.
1.79.43
पूरोस्तु पौरवो वंशो यत्र जातोऽसि पार्थिव ।
इदं वर्षसहस्राणि राज्यं कारयितुं वशी ॥ १.७९.४३ ॥
ಪೂರುವಿನ ವಂಶ ಪೌರವವೆಂದು ಹೆಸರಾಗಿದೆ; ಓ ರಾಜನೇ, ನೀನು ಅದರಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ್ದೀಯೆ. ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹವುಳ್ಳ ಈ ವಂಶ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ರಾಜ್ಯವಾಳಲು ಸಮರ್ಥವಾಗಿದೆ.