ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 1.79
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.79.1
पौरवेणाथ वयसा ययातिर्नहुषात्मजः ।
रूपयौवनसंपन्नः कुमारः समपद्यत।
प्रीतियुक्तो नृपश्रेष्ठश्चरा विषयान्प्रियान् ॥ १.७९.१ ॥
ପୌରବ ବଂଶରେ ନହୁଷଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯଯାତି ରୂପ ଓ ଯୌବନରେ ସମ୍ପନ୍ନ ଯୁବକ ହେଲେ। ପ୍ରସନ୍ନ ମନର ସେହି ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରିୟ ବିଷୟସୁଖ ଭୋଗ କଲେ।
1.79.2
यथाकामं यथोत्साहं यथाकालं यथासुखम् ।
धर्माविरुद्धं राजेन्द्रो यथा भवति सोऽन्वभूत् ॥ १.७९.२ ॥
ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଯଯାତି ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ, ଉତ୍ସାହ ଅନୁସାରେ, ସମୟ ଅନୁସାରେ, ସୁଖ ଅନୁସାରେ, ଧର୍ମର ବିରୁଦ୍ଧ ନ ହୋଇ ଭୋଗ କରୁଥିଲେ।
1.79.3
देवानतर्पयद्यज्ञैः श्राद्धैस्तद्वित्पितॄनपि ।
दीनाननुग्रहैरिष्टैः कामैश्च द्विजसत्तमान् ॥ १.७९.३ ॥
ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ, ସେହି ବିଧି ଜାଣି ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ପିତୃମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ତୃପ୍ତ କଲେ; ଦୀନମାନଙ୍କୁ ଅନୁଗ୍ରହରେ ଓ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠମାନଙ୍କୁ ଇଷ୍ଟ କାମନା ଦ୍ୱାରା ତୃପ୍ତ କଲେ।
1.79.4
अतिथीनन्नपानैश्च विशश्च परिपालनैः ।
आनृशंस्येन शूद्रांश्च दस्यून्सन्निग्रहेण च ॥ १.७९.४ ॥
ଅତିଥିମାନଙ୍କୁ ଅନ୍ନପାନ ଦ୍ୱାରା, ବୈଶ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପରିପାଳନ ଦ୍ୱାରା, ଶୂଦ୍ରମାନଙ୍କୁ କୋମଳତା ଦ୍ୱାରା ଓ ଦସ୍ୟୁମାନଙ୍କୁ ସମୁଚିତ ନିଗ୍ରହ ଦ୍ୱାରା ସେ ତୃପ୍ତ କଲେ।
1.79.5
धर्मेण च प्रजाः सर्वा यथावदनुरञ्जयन् ।
ययातिः पालयामास साक्षादिन्द्र इवापरः ॥ १.७९.५ ॥
ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରଖି ଯଯାତି ସେମାନଙ୍କୁ ପାଳନ କଲେ; ସେ ଯେମିତି ଅନ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ର ଥିଲେ।
1.79.6
स राजा सिंहविक्रान्तो युवा विषयगोचरः ।
अविरोधेन धर्मस्य चचार सुखमुत्तमम् ॥ १.७९.६ ॥
ସିଂହ ପରି ପରାକ୍ରମୀ ସେହି ରାଜା, ଯୁବକ ହୋଇ ବିଷୟ ମଧ୍ୟରେ ବିଚରଣ କରି, ଧର୍ମର ବିରୋଧ ନ କରି ଉତ୍ତମ ସୁଖରେ ବିହାର କରୁଥିଲେ।
1.79.7
स संप्राप्य शुभान्कामांस्तृप्तः खिन्नश्च पार्थिवः ।
कालं वर्षसहस्रान्तं सस्मार मनुजाधिपः ॥ १.७९.७ ॥
ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଅଧିପତି ସେହି ରାଜା ଶୁଭ କାମନା ପାଇ ତୃପ୍ତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ କ୍ଳାନ୍ତ ଥିଲେ; ହଜାର ବର୍ଷର କାଳର ଅନ୍ତ ସେ ସ୍ମରଣ କଲେ।
1.79.8
परिसंख्याय कालज्ञः कलाः काष्ठाश्च वीर्यवान् ।
यौवनं प्राप्य राजर्षिः सहस्रपरिवत्सरान् ॥ १.७९.८ ॥
କାଳଜ୍ଞ, ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ୍ ସେହି ରାଜର୍ଷି କଳା ଓ କାଷ୍ଠା ଗଣି, ଯୌବନ ପାଇ ହଜାର ବର୍ଷ ଗଣିଲେ।
1.79.9
विश्वाच्या सहितो रेमे व्यभ्राजन्नन्दने वने ।
अलकायां स कालं तु मेरुशृङ्गे तथोत्तरे ॥ १.७९.९ ॥
ବିଶ୍ୱାଚୀ ସହିତ ସେ ରମିଲେ; ନନ୍ଦନ ବନରେ ଶୋଭିଲେ। ଅଳକାରେ ଓ ଉତ୍ତରେ ମେରୁଶିଖରେ ମଧ୍ୟ ସେ ସମୟ କାଟିଲେ।
1.79.10
यदा स पश्यते कालं धर्मात्मा तं महीपतिः ।
पूर्णं मत्वा ततः कालं पूरुं पुत्रमुवाच ह ॥ १.७९.१० ॥
ସେ ଧର୍ମାତ୍ମା ରାଜା ଯେତେବେଳେ କାଳ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି ବୋଲି ଦେଖିଲେ, ସେତେବେଳେ ତାକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ମାନି ପୁଅ ପୂରୁଙ୍କୁ କହିଲେ।
1.79.11
यथाकामं यथोत्साहं यथाकालमरिन्दम ।
सेविता विषयाः पुत्र यौवनेन मया तव ॥ १.७९.११ ॥
ହେ ଶତ୍ରୁଦମନ, ହେ ପୁଅ, ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ, ଉତ୍ସାହ ଅନୁସାରେ, ଯଥାସମୟରେ ତୁମ ଯୌବନରେ ମୁଁ ବିଷୟ ଭୋଗ କରିଛି।
1.79.12
न जातु कामः कामानामुपभोगेन शाम्यति ।
हविषा कृष्णवर्त्मेव भूय एवाभिवर्धते ॥ १.७९.१२ ॥
କାମନା କେବେ ହେଲେ ଭୋଗରେ ଶାନ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ; ଘିଅ ଆହୁତିରେ କୃଷ୍ଣବର୍ତ୍ମ (ଅଗ୍ନି) ଯେପରି ଅଧିକ ବଢ଼େ, ସେପରି କାମନା ପୁଣି ପୁଣି ବଢ଼େ।
1.79.13
यत्पृथिव्यां व्रीहियवं हिरण्यं पशवः स्त्रियः ।
एकस्यापि न पर्याप्तं तस्मान्नृष्णां परित्यजेत् ॥ १.७९.१३ ॥
ପୃଥିବୀର ଧାନ, ଯବ, ସୁନା, ପଶୁ ଓ ସ୍ତ୍ରୀ — ଏସବୁ ଜଣେ ଲୋକ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ନୁହେଁ; ତେଣୁ ଲୋଭ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
1.79.14
या दुस्त्यजा दुर्मतिभिर्या न जीर्यति जीर्यतः ।
योऽसौ प्राणान्तिको रोगस्तांतृष्णां त्यजतः सुखम् ॥ १.७९.१४ ॥
ମୂର୍ଖମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଛାଡ଼ିବା କଷ୍ଟକର, ବୃଦ୍ଧ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଯାହା ଜୀର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ ନାହିଁ, ଯାହା ପ୍ରାଣନାଶକ ରୋଗ — ସେହି ତୃଷ୍ଣା ତ୍ୟାଗକାରୀ ସୁଖ ପାଏ।
1.79.15
पूर्णं वर्षसहस्रं मे विषयासक्तचेतसः ।
तथाप्यनुदिनं तृष्णा ममैतेष्वभिजायते ॥ १.७९.१५ ॥
ବିଷୟାସକ୍ତ ଚିତ୍ତ ଥିବା ମୋର ହଜାରେ ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା; ତଥାପି ଏହିସବୁ ବିଷୟ ପାଇଁ ମୋର ତୃଷ୍ଣା ପ୍ରତିଦିନ ଜନ୍ମେ।
1.79.16
तस्मादेनामहं त्यक्त्वा ब्रह्मण्याधाय मानसम् ।
निर्द्वन्द्वो निर्ममो भूत्वा चरिष्यामि मृगैः सह ॥ १.७९.१६ ॥
ତେଣୁ ମୁଁ ଏହାକୁ ତ୍ୟାଗ କରି, ମନକୁ ବ୍ରହ୍ମରେ ସ୍ଥାପନ କରି, ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରହିତ ଓ ମମତାରହିତ ହୋଇ ମୃଗମାନଙ୍କ ସହ ଭ୍ରମଣ କରିବି।
1.79.17
पूरो प्रीतोऽस्मि भद्रं ते गृहाणेदं स्वयौवनम् ।
राज्यं चेदं गृहाण त्वं यावदिच्छसि यौवनम्।
तावद्दीर्घायुषा भुङ्ख त्वं हि मे प्रियकृत्सुतः ॥ १.७९.१७ ॥
ହେ ପୂରୁ, ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ; ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ। ତୁମର ଏହି ଯୌବନ ନିଅ, ଏହି ରାଜ୍ୟ ମଧ୍ୟ ନିଅ; ଯେତେ ଦିନ ଇଚ୍ଛା କର ସେତେ ଦିନ ଯୌବନ ସହ ଦୀର୍ଘାୟୁରେ ଭୋଗ କର, କାରଣ ତୁମେ ମୋର ପ୍ରିୟକାରୀ ପୁତ୍ର।
1.79.18
प्रतिपेदे जरां राजा ययातिर्नाहुषस्तदा ।
यौवनं प्रतिपेदे च पूरुः स्वं पुनरात्मवान् ॥ १.७९.१८ ॥
ସେତେବେଳେ ନହୁଷପୁତ୍ର ରାଜା ଯଯାତି ଜରା ଗ୍ରହଣ କଲେ; ଆତ୍ମସଂଯମୀ ପୂରୁ ପୁଣି ନିଜର ଯୌବନ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।
1.79.19
अभिषेक्तुकामं नृपतिं पूरुं पुत्रं कनीयसम् ।
ब्राह्मणप्रमुखा वर्णा इदं वचनमब्रुवन् ॥ १.७९.१९ ॥
ସାନପୁଅ ପୂରୁଙ୍କୁ ରାଜା ଅଭିଷେକ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ରାଜାଙ୍କୁ ବ୍ରାହ୍ମଣପ୍ରମୁଖ ବର୍ଣ୍ଣମାନେ ଏହି କଥା କହିଲେ।
1.79.20
कथं शुक्रस्य नप्तारं देवयान्याः सुतं प्रभो ।
ज्येष्ठं यदुमतिक्रम्य राज्यं पूरोः प्रयच्छसि ॥ १.७९.२० ॥
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଶୁକ୍ରଙ୍କ ନାତି, ଦେବଯାନୀଙ୍କ ପୁତ୍ର ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଯଦୁଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଆପଣ ପୂରୁଙ୍କୁ କିପରି ରାଜ୍ୟ ଦେଉଛନ୍ତି?
1.79.21
यदुर्ज्येष्ठस्तव सुतो जातस्तमनु तुर्वसुः ।
शर्मिष्ठायाः सुतो द्रुह्युस्ततोऽनुः पूरुरेव च ॥ १.७९.२१ ॥
ତୁମ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁଅ ଯଦୁ ଜନ୍ମିଲେ; ତାଙ୍କ ପରେ ତୁର୍ବସୁ। ଶର୍ମିଷ୍ଠାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦ୍ରୁହ୍ୟୁ, ତା'ପରେ ଅନୁ ଏବଂ ପୂରୁ ମଧ୍ୟ।
1.79.22
कथं ज्येष्ठानतिक्रम्य कनीयान्राज्यमर्हति ।
एतत्संबोधयामस्त्वां धर्मं त्वं प्रतिपालय ॥ १.७९.२२ ॥
ଜ୍ୟେଷ୍ଠମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ସାନ କିପରି ରାଜ୍ୟ ପାଇବାର ଯୋଗ୍ୟ ହେବ? ଏହା ହିଁ ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ କହୁଛୁ; ଆପଣ ଧର୍ମ ପାଳନ କରନ୍ତୁ।
1.79.23
ब्राह्मणप्रमुखा वर्णाः सर्वे शृण्वन्तु मे वचः ।
ज्येष्ठं प्रति यथा राज्यं न देयं मे कथंचन ॥ १.७९.२३ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣପ୍ରମୁଖ ସମସ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣ ମୋ କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ: ଜ୍ୟେଷ୍ଠଙ୍କ ପ୍ରତି କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ମୁଁ ରାଜ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
1.79.24
मम ज्येष्ठेन यदुना नियोगो नानुपालितः ।
प्रतिकूलः पितुर्यश्च न स पुत्रः सतां मतः ॥ १.७९.२४ ॥
ମୋ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁଅ ଯଦୁ ମୋ ଆଦେଶ ପାଳନ କରିନାହିଁ; ଯିଏ ପିତାଙ୍କ ପ୍ରତିକୂଳ, ସଜ୍ଜନଙ୍କ ମତରେ ସେ ପୁଅ ନୁହେଁ।
1.79.25
मातापित्रोर्वचनकृद्धितः पथ्यश्च यः सुतः ।
स पुत्रः पुत्रवद्यश्च वर्तते पितृमातृषु ॥ १.७९.२५ ॥
ଯେ ପୁତ୍ର ମାତାପିତାଙ୍କ ବଚନ ପାଳେ, ହିତକାରୀ ଓ ପଥ୍ୟ, ସେ ପୁତ୍ର; ଏବଂ ଯେ ମାତାପିତା ପ୍ରତି ପୁତ୍ରଭଳି ଆଚରଣ କରେ, ସେ ମଧ୍ୟ।
1.79.26
पुदिति नरकस्याख्या दुःखं च नरकं विदुः ।
पुतस्त्राणात्ततः पुत्त्रमिहेच्छन्ति परत्र च ॥ १.७९.२६ ॥
'ପୁତ୍' ନରକର ନାମ; ନରକକୁ ଦୁଃଖ ବୋଲି ଜାଣନ୍ତି। ପୁତ୍ରର ତ୍ରାଣରୁ ଏ ଲୋକରେ ଓ ପରଲୋକରେ ପୁତ୍ର ଇଚ୍ଛା କରାଯାଏ।
1.79.27
आत्मनः सदृशः पुत्रः पितृदेवर्षिपूजने ।
यो बहूनां गुणकरः स पुत्रो ज्येष्ठ उच्यते ॥ १.७९.२७ ॥
ନିଜ ସମାନ ପୁତ୍ର, ଯେ ପିତୃ, ଦେବ ଓ ଋଷିଙ୍କ ପୂଜାରେ ରତ, ଯେ ବହୁଜନଙ୍କ ହିତକାରୀ — ସେ ହିଁ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁତ୍ର ବୋଲି କଥିତ।
1.79.28
मूकोऽन्धो बधिरः श्वित्री स्वधर्मं नानुतिष्ठति ।
चोरः किल्बिषिकः पुत्रो ज्येष्ठो न ज्येष्ठ उच्यते ॥ १.७९.२८ ॥
ମୂକ, ଅନ୍ଧ, ବଧିର, ଶ୍ୱେତୀ ରୋଗୀ, ସ୍ୱଧର୍ମ ପାଳନ ନକରେ, ଚୋର, ପାପୀ — ଏପରି ପୁତ୍ର ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ନୁହେଁ; ସେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ବୋଲି କଥିତ ନୁହେଁ।
1.79.29
ज्येष्ठांशहारी गुणकृदिह लोके परत्र च ।
श्रेयान्पुत्रो गुणोपेतः स पुत्रो नेतरो वृथा।
वदन्ति धर्मं धर्मज्ञाः पितॄणां पुत्रकारणात् ॥ १.७९.२९ ॥
ଜ୍ୟେଷ୍ଠର ଅଂଶ ନେଉଥିବା ଏବଂ ଏ ଲୋକ ଓ ପରଲୋକରେ ଗୁଣକାରୀ ପୁତ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଗୁଣବାନ ପୁତ୍ର ହିଁ ପୁତ୍ର, ଅନ୍ୟ ବୃଥା। ଧର୍ମଜ୍ଞମାନେ ପିତୃମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପୁତ୍ରକୁ ଧର୍ମ କହନ୍ତି।
1.79.30
वेदोक्तं संभवं मह्यमनेन हृदयोद्भवम् ।
तस्य जातमिदं कृत्स्नमात्मा पुत्र इति श्रुतिः ॥ १.७९.३० ॥
ବେଦୋକ୍ତ ମୋ ଜନ୍ମ ଏହାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା; ମୋ ହୃଦୟରୁ ଜାତ ଏହାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏ ସମସ୍ତ ଜାତ — 'ଆତ୍ମା ହିଁ ପୁତ୍ର' ଏପରି ଶ୍ରୁତି କହେ।
1.79.31
यदुनाऽहमवज्ञातस्तथा तुर्वसुनापि च ।
द्रुह्युना चानुना चैव मय्यवज्ञ कृता भृशम् ॥ १.७९.३१ ॥
ଯଦୁ ମୋତେ ଅବଜ୍ଞା କଲା, ତୁର୍ବସୁ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି; ଦ୍ରୁହ୍ୟୁ ଓ ଅନୁ ମଧ୍ୟ ମୋ ପ୍ରତି ଅତ୍ୟଧିକ ଅବଜ୍ଞା ଦେଖାଇଲେ।
1.79.32
पूरुणा तु कृतं वाक्यं मानितं च विशेषतः ।
कनीयान्मम दायादो धृता येन जरा मम ॥ १.७९.३२ ॥
କିନ୍ତୁ ପୂରୁ ମୋ ବାକ୍ୟ ପାଳନ କଲା ଏବଂ ତାକୁ ବିଶେଷ ସମ୍ମାନ ଦେଲା; ମୋ କନିଷ୍ଠ ପୁତ୍ର, ଯେ ମୋ ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ନିଜ ଉପରେ ଧାରଣ କଲା।
1.79.33
मम कामः स च कृतः पूरुणा मित्ररूपिणा ।
शुक्रेण च वरोदत्तः काव्येनोशनसा स्वयम् ॥ १.७९.३३ ॥
ମିତ୍ରରୂପୀ ପୂରୁ ମୋ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କଲା; ଏବଂ କାବ୍ୟ ଉଶନସ ଶୁକ୍ର ନିଜେ ମୋତେ ବର ଦେଇଥିଲେ।
1.79.34
पुत्रो यस्त्वाऽनुवर्तेत स राजा पृथिवीपतिः ।
यो वानुवर्ती पुत्राणां स पुत्रो दायभाग्भवेत् ॥ १.७९.३४ ॥
ଯେ ପୁତ୍ର ମୋତେ ଅନୁସରଣ କରିବ, ସେ ପୃଥିବୀର ରାଜା ହେବ; କିମ୍ବା ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେ ଅନୁଗତ, ସେହି ପୁତ୍ର ଉତ୍ତରାଧିକାରର ଅଂଶୀଦାର ହେବ।
1.79.35
भवतोऽनुनयाम्येवं पूरू राज्येऽभिषिच्यताम् ।
यः पुत्रो गुणसंपन्नो मातापित्रोर्हितः सदा ॥ १.७९.३५ ॥
ଏହିପରି ମୁଁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ନିବେଦନ କରୁଛି: ପୂରୁକୁ ରାଜ୍ୟରେ ଅଭିଷିକ୍ତ କରାଯାଉ; କାରଣ ସେ ଗୁଣସମ୍ପନ୍ନ ପୁତ୍ର, ଯେ ସର୍ବଦା ମାତାପିତାଙ୍କ ହିତକାରୀ।
1.79.36
सर्वमर्हति कल्याणं कनीयानपि सत्तमः ।
वेद धमार्थशास्त्रेषु मुनिभिः कथितं पुरा ॥ १.७९.३६ ॥
କନିଷ୍ଠ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ସତ୍ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ସମସ୍ତ କଲ୍ୟାଣର ଯୋଗ୍ୟ; ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥଶାସ୍ତ୍ର ସେ ଜାଣେ, ପୂର୍ବେ ମୁନିମାନେ କହିଥିବା ପରି।
1.79.37
अर्हः पूरुरिदं राज्यं यः सुतः प्रियकृत्तव ।
वरदानेन शुक्रस्य न शक्यं वक्तुमुत्तरम् ॥ १.७९.३७ ॥
ତୁମର ପ୍ରିୟକାରୀ ପୁତ୍ର ପୂରୁ ଏହି ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ। ଶୁକ୍ରଙ୍କ ବରଦାନ ହେତୁ ଉତ୍ତର ଦେବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
1.79.38
पौरजानपदैस्तुष्टैरित्युक्तो नाहुषस्तदा ।
अभ्यषिञ्चत्ततः पूरुं राज्ये स्वे सुतमात्मनः ॥ १.७९.३८ ॥
ପୌରବାସୀ ଓ ଜନପଦବାସୀମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ଏପରି କହିବାରୁ ନହୁଷ ସେତେବେଳେ ନିଜ ପୁତ୍ର ପୂରୁଙ୍କୁ ନିଜ ରାଜ୍ୟରେ ଅଭିଷେକ କଲେ।
1.79.39
यदुं च तुर्वसुं चोभौ द्रुह्युं चैव सहानुजम् ।
अन्तेषु स विनिक्षिप्य नाहुषः स्वात्मजान्सुतान् ॥ १.७९.३९ ॥
ଯଦୁ ଓ ତୁର୍ବସୁ ଉଭୟଙ୍କୁ ଏବଂ ଛୋଟ ଭାଇ ସହିତ ଦ୍ରୁହ୍ୟୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନହୁଷ ନିଜର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ସୀମାରେ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ।
1.79.40
दत्त्वा च पूरवे राज्यं वनवासाय दीक्षितः ।
पुरात्स निर्ययौ राजा ब्राह्मणैस्तापसैः सह ॥ १.७९.४० ॥
ପୂରୁଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟ ଦେଇ, ବନବାସ ପାଇଁ ଦୀକ୍ଷିତ ହୋଇ, ସେହି ରାଜା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ତାପସମାନଙ୍କ ସହିତ ନଗରରୁ ବାହାରିଗଲେ।
1.79.41
देवयान्या च सहितः शर्मिष्ठया च भारत ।
अकरोत्स वने राजा सभार्यस्तप उत्तमम् ॥ १.७९.४१ ॥
ହେ ଭରତ, ଦେବଯାନୀ ଓ ଶର୍ମିଷ୍ଠାଙ୍କ ସହିତ, ସେହି ରାଜା ନିଜ ପତ୍ନୀମାନଙ୍କ ସହିତ ବନରେ ଉତ୍ତମ ତପସ୍ୟା କଲେ।
1.79.42
यदोस्तु यादवा जातास्तुर्वसोर्यवनाः स्मृताः ।
द्रुह्योः सुतास्तु वै भोजा अनोस्तु म्लेच्छजातयः ॥ १.७९.४२ ॥
ଯଦୁଙ୍କରୁ ଯାଦବମାନେ ଜାତ ହେଲେ; ତୁର୍ବସୁଙ୍କରୁ ଯବନମାନେ ସ୍ମୃତ। ଦ୍ରୁହ୍ୟୁଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ଭୋଜ; ଅନୁଙ୍କରୁ ମ୍ଲେଚ୍ଛ ଜାତିମାନେ।
1.79.43
पूरोस्तु पौरवो वंशो यत्र जातोऽसि पार्थिव ।
इदं वर्षसहस्राणि राज्यं कारयितुं वशी ॥ १.७९.४३ ॥
ପୂରୁଙ୍କ ବଂଶ ପୌରବ ନାମରେ ଖ୍ୟାତ; ହେ ରାଜନ୍, ତୁମେ ସେହି ବଂଶରେ ଜନ୍ମିଛ। ଆତ୍ମସଂଯମୀ ଏହି ବଂଶ ହଜାର ହଜାର ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ ଚଳାଇବାକୁ ସକ୍ଷମ।