Mahābhārata · Adhyāya 1.79
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.79.1
पौरवेणाथ वयसा ययातिर्नहुषात्मजः ।
रूपयौवनसंपन्नः कुमारः समपद्यत।
प्रीतियुक्तो नृपश्रेष्ठश्चरा विषयान्प्रियान् ॥ १.७९.१ ॥
Então, na linhagem dos Paurava, Yayāti, filho de Nahuṣa, tornou-se um jovem dotado de beleza e vigor. Cheio de alegria, o melhor dos reis desfrutou dos objetos prazerosos dos sentidos.
1.79.2
यथाकामं यथोत्साहं यथाकालं यथासुखम् ।
धर्माविरुद्धं राजेन्द्रो यथा भवति सोऽन्वभूत् ॥ १.७९.२ ॥
Conforme o seu desejo, conforme o seu ardor, no tempo certo e como lhe agradava, o senhor dos reis desfrutava de modo que não fosse contrário ao dharma.
1.79.3
देवानतर्पयद्यज्ञैः श्राद्धैस्तद्वित्पितॄनपि ।
दीनाननुग्रहैरिष्टैः कामैश्च द्विजसत्तमान् ॥ १.७९.३ ॥
Com sacrifícios satisfez os deuses e, conhecendo esses ritos, também os antepassados com as oferendas śrāddha; aos necessitados satisfez com favores, e aos melhores dos dvija com os prazeres desejados.
1.79.4
अतिथीनन्नपानैश्च विशश्च परिपालनैः ।
आनृशंस्येन शूद्रांश्च दस्यून्सन्निग्रहेण च ॥ १.७९.४ ॥
Satisfazia os hóspedes com comida e bebida, o povo com proteção, os servos com bondade e os salteadores com a devida contenção.
1.79.5
धर्मेण च प्रजाः सर्वा यथावदनुरञ्जयन् ।
ययातिः पालयामास साक्षादिन्द्र इवापरः ॥ १.७९.५ ॥
Alegrando devidamente todos os seus súditos pelo dharma, Yayāti os protegia, como um segundo Indra em pessoa.
1.79.6
स राजा सिंहविक्रान्तो युवा विषयगोचरः ।
अविरोधेन धर्मस्य चचार सुखमुत्तमम् ॥ १.७९.६ ॥
Aquele rei, bravo como um leão, jovem e movendo-se entre os objetos dos sentidos, vivia em suprema felicidade sem se opor ao dharma.
1.79.7
स संप्राप्य शुभान्कामांस्तृप्तः खिन्नश्च पार्थिवः ।
कालं वर्षसहस्रान्तं सस्मार मनुजाधिपः ॥ १.७९.७ ॥
Tendo obtido desejos auspiciosos, o rei ficou satisfeito, mas cansado; o senhor dos homens lembrou-se do fim de mil anos.
1.79.8
परिसंख्याय कालज्ञः कलाः काष्ठाश्च वीर्यवान् ।
यौवनं प्राप्य राजर्षिः सहस्रपरिवत्सरान् ॥ १.७९.८ ॥
Tendo calculado os instantes e intervalos, o poderoso rei-sábio que conhecia o tempo, ao obter a juventude, contou milhares de anos.
1.79.9
विश्वाच्या सहितो रेमे व्यभ्राजन्नन्दने वने ।
अलकायां स कालं तु मेरुशृङ्गे तथोत्तरे ॥ १.७९.९ ॥
Deleitou-se com Viśvācī e brilhou no bosque de Nandana; passou o tempo em Alakā e igualmente no pico setentrional do Meru.
1.79.10
यदा स पश्यते कालं धर्मात्मा तं महीपतिः ।
पूर्णं मत्वा ततः कालं पूरुं पुत्रमुवाच ह ॥ १.७९.१० ॥
Quando aquele rei de alma justa viu que o tempo estava cumprido, considerou-o completo e então falou a seu filho Pūru.
1.79.11
यथाकामं यथोत्साहं यथाकालमरिन्दम ।
सेविता विषयाः पुत्र यौवनेन मया तव ॥ १.७९.११ ॥
Ó domador de inimigos, filho, segundo o meu desejo, segundo o meu ardor, a seu tempo, desfrutei os objetos dos sentidos pela tua juventude.
1.79.12
न जातु कामः कामानामुपभोगेन शाम्यति ।
हविषा कृष्णवर्त्मेव भूय एवाभिवर्धते ॥ १.७९.१२ ॥
O desejo nunca se apaga pelo gozo dos desejos; como o fogo da via negra cresce de novo com oblações de manteiga clarificada, assim o desejo cresce cada vez mais.
1.79.13
यत्पृथिव्यां व्रीहियवं हिरण्यं पशवः स्त्रियः ।
एकस्यापि न पर्याप्तं तस्मान्नृष्णां परित्यजेत् ॥ १.७९.१३ ॥
Nem o arroz e a cevada, o ouro, o gado e as mulheres da terra bastam para um só homem; por isso, deve-se abandonar a cobiça.
1.79.14
या दुस्त्यजा दुर्मतिभिर्या न जीर्यति जीर्यतः ।
योऽसौ प्राणान्तिको रोगस्तांतृष्णां त्यजतः सुखम् ॥ १.७९.१४ ॥
Aquele desejo, difícil de abandonar para os tolos, que não envelhece quando o homem envelhece, doença mortal: para quem abandona essa sede há felicidade.
1.79.15
पूर्णं वर्षसहस्रं मे विषयासक्तचेतसः ।
तथाप्यनुदिनं तृष्णा ममैतेष्वभिजायते ॥ १.७९.१५ ॥
Mil anos se completaram para mim, com a mente apegada aos objetos dos sentidos; e, ainda assim, a cada dia surge em mim o desejo por essas mesmas coisas.
1.79.16
तस्मादेनामहं त्यक्त्वा ब्रह्मण्याधाय मानसम् ।
निर्द्वन्द्वो निर्ममो भूत्वा चरिष्यामि मृगैः सह ॥ १.७९.१६ ॥
Portanto, abandonando isto, fixando a mente em Brahman, livre dos pares de opostos e sem possessividade, andarei com os cervos.
1.79.17
पूरो प्रीतोऽस्मि भद्रं ते गृहाणेदं स्वयौवनम् ।
राज्यं चेदं गृहाण त्वं यावदिच्छसि यौवनम्।
तावद्दीर्घायुषा भुङ्ख त्वं हि मे प्रियकृत्सुतः ॥ १.७९.१७ ॥
Ó Pūru, estou satisfeito; que a bênção seja tua. Recebe de volta esta tua juventude e recebe também este reino; desfruta-os com juventude e longa vida pelo tempo que desejares, pois és o filho que me fez o que é agradável.
1.79.18
प्रतिपेदे जरां राजा ययातिर्नाहुषस्तदा ।
यौवनं प्रतिपेदे च पूरुः स्वं पुनरात्मवान् ॥ १.७९.१८ ॥
Então o rei Yayāti, filho de Nahuṣa, recebeu a velhice; e Pūru, senhor de si, recuperou de novo a sua própria juventude.
1.79.19
अभिषेक्तुकामं नृपतिं पूरुं पुत्रं कनीयसम् ।
ब्राह्मणप्रमुखा वर्णा इदं वचनमब्रुवन् ॥ १.७९.१९ ॥
Ao rei que desejava consagrar seu filho mais novo Pūru, os varṇas liderados pelos brâmanes disseram estas palavras.
1.79.20
कथं शुक्रस्य नप्तारं देवयान्याः सुतं प्रभो ।
ज्येष्ठं यदुमतिक्रम्य राज्यं पूरोः प्रयच्छसि ॥ १.७९.२० ॥
Ó senhor, como entregas o reino a Pūru, passando por cima do primogênito Yadu, neto de Śukra e filho de Devayānī?
1.79.21
यदुर्ज्येष्ठस्तव सुतो जातस्तमनु तुर्वसुः ।
शर्मिष्ठायाः सुतो द्रुह्युस्ततोऽनुः पूरुरेव च ॥ १.७९.२१ ॥
Teu filho mais velho, Yadu, nasceu; depois dele, Turvasu. Druhyu foi filho de Śarmiṣṭhā, depois Anu, e também Pūru.
1.79.22
कथं ज्येष्ठानतिक्रम्य कनीयान्राज्यमर्हति ।
एतत्संबोधयामस्त्वां धर्मं त्वं प्रतिपालय ॥ १.७९.२२ ॥
Como pode o mais novo, passando por cima dos mais velhos, merecer o reino? Isto te dizemos: deves manter o dharma.
1.79.23
ब्राह्मणप्रमुखा वर्णाः सर्वे शृण्वन्तु मे वचः ।
ज्येष्ठं प्रति यथा राज्यं न देयं मे कथंचन ॥ १.७९.२३ ॥
Que todos os varṇas, liderados pelos brâmanes, ouçam minhas palavras: de modo algum devo dar o reino em detrimento do mais velho.
1.79.24
मम ज्येष्ठेन यदुना नियोगो नानुपालितः ।
प्रतिकूलः पितुर्यश्च न स पुत्रः सतां मतः ॥ १.७९.२४ ॥
Meu filho mais velho, Yadu, não obedeceu à minha ordem; quem se opõe ao pai não é considerado filho pelos bons.
1.79.25
मातापित्रोर्वचनकृद्धितः पथ्यश्च यः सुतः ।
स पुत्रः पुत्रवद्यश्च वर्तते पितृमातृषु ॥ १.७९.२५ ॥
O filho que obedece à palavra de mãe e pai, que é benéfico e salutar, é um verdadeiro filho; e quem se comporta como filho com pai e mãe também o é.
1.79.26
पुदिति नरकस्याख्या दुःखं च नरकं विदुः ।
पुतस्त्राणात्ततः पुत्त्रमिहेच्छन्ति परत्र च ॥ १.७९.२६ ॥
«Put» é o nome do inferno, e o inferno é conhecido como sofrimento; por isso, pela salvação que o filho proporciona, deseja-se um filho aqui e no além.
1.79.27
आत्मनः सदृशः पुत्रः पितृदेवर्षिपूजने ।
यो बहूनां गुणकरः स पुत्रो ज्येष्ठ उच्यते ॥ १.७९.२७ ॥
O filho semelhante a si mesmo, dedicado a honrar os antepassados, os deuses e os sábios, e que beneficia a muitos, esse é chamado o filho mais velho.
1.79.28
मूकोऽन्धो बधिरः श्वित्री स्वधर्मं नानुतिष्ठति ।
चोरः किल्बिषिकः पुत्रो ज्येष्ठो न ज्येष्ठ उच्यते ॥ १.७९.२८ ॥
O filho mudo, cego, surdo, leproso, que não cumpre o seu próprio dever, ladrão ou pecador, não é o mais velho; não se lhe chama o mais velho.
1.79.29
ज्येष्ठांशहारी गुणकृदिह लोके परत्र च ।
श्रेयान्पुत्रो गुणोपेतः स पुत्रो नेतरो वृथा।
वदन्ति धर्मं धर्मज्ञाः पितॄणां पुत्रकारणात् ॥ १.७९.२९ ॥
O filho que recebe a parte do mais velho e faz o bem aqui e no além é o melhor; só o filho virtuoso é filho, o outro é em vão. Os conhecedores do dharma dizem que o filho é o dever por causa dos antepassados.
1.79.30
वेदोक्तं संभवं मह्यमनेन हृदयोद्भवम् ।
तस्य जातमिदं कृत्स्नमात्मा पुत्र इति श्रुतिः ॥ १.७९.३० ॥
O meu nascimento, como declara o Veda, vem por aquele que surgiu do meu coração; por ele tudo isto nasceu. «O eu é o filho» — assim diz a escritura.
1.79.31
यदुनाऽहमवज्ञातस्तथा तुर्वसुनापि च ।
द्रुह्युना चानुना चैव मय्यवज्ञ कृता भृशम् ॥ १.७९.३१ ॥
Yadu me desprezou, e Turvasu também; Druhyu e Anu também me demonstraram grande desrespeito.
1.79.32
पूरुणा तु कृतं वाक्यं मानितं च विशेषतः ।
कनीयान्मम दायादो धृता येन जरा मम ॥ १.७९.३२ ॥
Mas Pūru cumpriu a minha palavra e a honrou especialmente; meu filho mais novo, aquele que tomou sobre si a minha velhice.
1.79.33
मम कामः स च कृतः पूरुणा मित्ररूपिणा ।
शुक्रेण च वरोदत्तः काव्येनोशनसा स्वयम् ॥ १.७९.३३ ॥
Pūru, na forma de um amigo, realizou o meu desejo; e Śukra, Uśanas o poeta, havia ele mesmo concedido a bênção.
1.79.34
पुत्रो यस्त्वाऽनुवर्तेत स राजा पृथिवीपतिः ।
यो वानुवर्ती पुत्राणां स पुत्रो दायभाग्भवेत् ॥ १.७९.३४ ॥
O filho que me seguir será rei, senhor da terra; ou o filho, entre meus filhos, que for obediente será herdeiro.
1.79.35
भवतोऽनुनयाम्येवं पूरू राज्येऽभिषिच्यताम् ।
यः पुत्रो गुणसंपन्नो मातापित्रोर्हितः सदा ॥ १.७९.३५ ॥
Assim vos suplico: que Pūru seja ungido no reino, pois é um filho dotado de virtudes, sempre benéfico para a mãe e o pai.
1.79.36
सर्वमर्हति कल्याणं कनीयानपि सत्तमः ।
वेद धमार्थशास्त्रेषु मुनिभिः कथितं पुरा ॥ १.७९.३६ ॥
Embora o mais novo, é o melhor dos bons e merece toda a felicidade; conhece os tratados de dharma e de riqueza, como declararam os sábios de outrora.
1.79.37
अर्हः पूरुरिदं राज्यं यः सुतः प्रियकृत्तव ।
वरदानेन शुक्रस्य न शक्यं वक्तुमुत्तरम् ॥ १.७९.३७ ॥
Pūru, teu filho que te agradou, é digno deste reino; pela dádiva de Śukra não se pode responder.
1.79.38
पौरजानपदैस्तुष्टैरित्युक्तो नाहुषस्तदा ।
अभ्यषिञ्चत्ततः पूरुं राज्ये स्वे सुतमात्मनः ॥ १.७९.३८ ॥
Assim interpelado pelos cidadãos e habitantes do campo, satisfeitos, Nahuṣa então ungiu seu filho Pūru no reino próprio.
1.79.39
यदुं च तुर्वसुं चोभौ द्रुह्युं चैव सहानुजम् ।
अन्तेषु स विनिक्षिप्य नाहुषः स्वात्मजान्सुतान् ॥ १.७९.३९ ॥
Nahuṣa colocou nas fronteiras Yadu e Turvasu, ambos, e Druhyu com seu irmão mais novo, seus próprios filhos.
1.79.40
दत्त्वा च पूरवे राज्यं वनवासाय दीक्षितः ।
पुरात्स निर्ययौ राजा ब्राह्मणैस्तापसैः सह ॥ १.७९.४० ॥
Tendo dado o reino a Pūru e se consagrado ao exílio na floresta, o rei saiu da cidade com brâmanes e ascetas.
1.79.41
देवयान्या च सहितः शर्मिष्ठया च भारत ।
अकरोत्स वने राजा सभार्यस्तप उत्तमम् ॥ १.७९.४१ ॥
Ó Bhārata, acompanhado de Devayānī e Śarmiṣṭhā, o rei, com suas esposas, praticou a austeridade suprema na floresta.
1.79.42
यदोस्तु यादवा जातास्तुर्वसोर्यवनाः स्मृताः ।
द्रुह्योः सुतास्तु वै भोजा अनोस्तु म्लेच्छजातयः ॥ १.७९.४२ ॥
De Yadu nasceram os Yādavas; de Turvasu são lembrados os Yavanas. Os filhos de Druhyu foram os Bhojas, e de Anu vieram as tribos bárbaras.
1.79.43
पूरोस्तु पौरवो वंशो यत्र जातोऽसि पार्थिव ।
इदं वर्षसहस्राणि राज्यं कारयितुं वशी ॥ १.७९.४३ ॥
A linhagem de Pūru chama-se linhagem Paurava, e tu, ó rei, nasceste nela. Esta linhagem dona de si mesma foi capaz de governar o reino por milhares de anos.